Rocznik Integracji Europejskiej
Not a member yet
566 research outputs found
Sort by
Koniec z Françafrique? Polityka Emmanuela Macrona wobec państw afrykańskich
Full text linkFor centuries, France was present on the African continent, where, thanks to colonial policy, it was developing its empire. During colonial rule, Africa was seen by France more as an object than a subject of foreign policy. Yet, the events of the mid-twentieth century, which turned out to be the time of the emergence of modern, independent African states, brought about a huge change. The political processes taking place in the world at that time forced, first in the 4th and then in the 5th French Republic, a change in the perception of old estates, creating a partnership – though imperfect. Today, due to its greatest influence among all European Union countries in Africa, France can be considered the informal representative of the EU on this continent and the liaison in mutual relations. Hence, the position of Paris is of great importance to other European countries. However, decolonization opened the door for new non-EU players in the region, including Russia.
The aim of the article is an attempt to take stock of Emmanuel Macron’s presidency to date in the context of his policy towards Africa. The work focuses on the analysis of the achievements of the French leader in terms of creating political, social, and military relations in the region of Sub-Saharan Africa (operation “Serval” and “Barkhane”). Due to the current events in Ukraine, the problem of rivalry between France and Russia for influence in Africa was also presented.Francja przez stulecia była obecna na kontynencie afrykańskim, gdzie za sprawą polityki kolonialnej budowała swoje imperium. W czasie rządów kolonialnych Afryka postrzegana była przez Francję bardziej jako przedmiot niż podmiot polityki zagranicznej. Ogromną zmianę przyniosły wydarzenia połowy XX w., który okazał się czasem powstania współczesnych, niepodległych państw afrykańskich. Zachodzące wówczas procesy polityczne na świecie wymusiły na, najpierw IV, a następnie V Republice zmianę percepcji dawnych posiadłości, tworząc układ z założenia partnerski, choć niedoskonały. Dzisiaj, za sprawą największych wpływów spośród państw Unii Europejskiej w Afryce, Francję uznać można za nieformalnego przedstawiciela UE na tym kontynencie i łącznika we wzajemnych stosunkach. Stąd pozycja Paryża ma dla pozostałych państw Europy istotne znaczenie. Dekolonizacja otworzyła jednak drzwi dla nowych, pozaunijnych graczy w tym regionie, w tym Rosji.
Celem artykułu jest próba dokonania bilansu dotychczasowego okresu prezydentury Emmanuela Macrona w kontekście jego polityki wobec Afryki. W pracy skupiono się na analizie dokonań francuskiego przywódcy w odniesieniu do kreowania politycznych, społecznych i militarnych stosunków w regionie Afryki Subsaharyjskiej (operacja „Serval” i „Barkhane”). Ze względu na aktualne wydarzenia w Ukrainie zaprezentowano ponadto problem rywalizacji o wpływy w Afryce między Francją i Rosją
Mieczysław Stolarczyk, Główne tendencje ewolucji globalnego i europejskiego systemu międzynarodowego w okresie pozimnowojennym i ich niektóre implikacje, Mysłowice 2022, ss. 561.
Full text linkReviewRecenzj
Globalne aspiracje Unii Europejskiej a jej miejsce i rola w układzie sił
Full text linkThe European Union aspires to play an increasingly important role not only in the European neighbourhood region, but also on a global scale. It is an economic, cultural and civilization power, but its strength is generated by the strongest member states. Unfortunately, the conduct of the common foreign and security policy, especially the projection of military power, still remains its Achilles’ heel. It is often difficult for the Member States to develop a common position or undertake joint actions due to different interests. In addition, the visible progressive reorientation of the current liberal international order to the detriment of Western democratic states, the weakening of international law and multilateral institutions, the growing international contradictions and open conflicts in the southern and eastern neighborhood, generates a number of implications for the EU, the consequences of which will affect the final shape of the international order and the place of the EU in this system.Unia Europejska aspiruje do odgrywania coraz to większej roli nie tylko w regionie europejskiego sąsiedztwa, ale i na płaszczyźnie globalnej. Jest potęgą gospodarczą i kulturowo-cywilizacyjną, przy czym jej siłę generują najsilniejsze państwa członkowskie. Niestety prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym zwłaszcza projekcja siły militarnej wciąż pozostają jej piętą achillesową. Niejednokrotnie bowiem państwom członkowskim z uwagi na odmienne interesy trudno jest wypracować wspólne stanowisko lub podjąć wspólne działania. Ponadto widoczna postępująca reorientacja obecnego liberalnego ładu międzynarodowego na niekorzyść demokratycznych państw Zachodu, osłabienie prawa międzynarodowego i instytucji wielostronnych, narastanie międzynarodowych sprzeczności i otwartych konfliktów w południowym i wschodnim sąsiedztwie, generuje dla UE szereg implikacji, których konsekwencje będą miały wpływ na ostateczny kształt ładu międzynarodowego i miejsca UE w tym systemie
Niemieckie reakcje na zmiany polityczne we Włoszech po 2016 roku
No full textThe article presents the view of German politicians and journalists on the political processes taking place in Italy, mainly concerning electoral rivalry after 2016. Opinions are analyzed on the causes of instability in the Italian political system, which led to early election in 2022, instead of holding it in 2023. After the government crisis, Italy opts for reforms that will reduce the effects of the energy crisis and tensions caused by the migration crisis and the war in Ukraine. Political rivalry in Italy takes place between the political parties that form an extreme right-wing or left-wing coalition. The main opponent of Enrico Letta, Giorgia Meloni from the Brothers of Italy party, calls for the strengthening of the position of the Italian nation and the position of Italy in the European Union.W artykule przedstawiono spojrzenie niemieckich polityków i dziennikarzy na dokonujące się we Włoszech procesy polityczne, głównie dotyczące rywalizacji wyborczej po 2016 roku. Analizowane są opinie o przyczynach niestabilności włoskiego systemu politycznego, które doprowadziły do przyspieszonych wyborów w 2022 roku, zamiast przeprowadzenia ich w roku 2023. Włochy po kryzysie rządowym, opowiadają się za reformami, które zmniejszą skutki kryzysu energetycznego i napięć spowodowanych kryzysem migracyjnym oraz wojną na Ukrainie. Rywalizacja polityczna we Włoszech przebiega między partiami politycznymi, które tworzą koalicję skrajnie prawicową bądź lewicową. Główna przeciwniczka Enrico Letty, Giorgia Meloni z partii Bracia Włochy postuluje wzmocnienie pozycji narodu włoskiego i pozycji Włoch w Unii Europejskiej
Tadeusz Wallas, Beata Przybylska-Maszner, Maciej Walkowski (ed.), EU external actions in the contested global order, Wydawnictwo Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, Poznań 2022, ss. 233.
Full text linkReviewRecenzj
Regresywna koncepcja Unii Europejskiej na przykładzie dyskursu prowadzonego przez Prawo i Sprawiedliwość
Full text linkThe aim of the analysis is, on the one hand, to reconstruct the difussed features, assumptions and thoughts concerning both the present state of the European Union and its future shape and place of Poland in this organization, characterizing the discourse conducted by PIS, and on the other hand, an attempt to support these features and assumptions with specific terms, designates and markers that are not only a component of this discourse, but also create a certain more or less logical set of statements defining the European Union and the process of European integration, which were used by prominent representatives of this political party.
The leading theoretical paradigm of explanation is poststructuralism, which in such a research problem gives the possibility of using the method of discourse analysis, which is an operationalized system of marking political practice and the real political environment, because articulation constitutes the subject of research, and not only signifies and explains it.Celem podjętej analizy jest z jednej strony rekonstrukcja rozproszonych cech, założeń i myśli dotyczących zarówno obecnego stanu Unii Europejskiej, jak i jej przyszłego kształtu oraz miejsca Polski w tej organizacji, charakteryzujących dyskurs prowadzony przez PIS, a z drugiej strony próba wsparcia tych cech i założeń konkretnymi określeniami, desygnatami i znacznikami, które nie tylko są składową tego dyskursu, ale także tworzą pewien mniej lub bardziej logiczny zbiór twierdzeń definiujących i określających Unię Europejską oraz proces integracji europejskiej, które były używane przez prominentnych przedstawicieli tej partii politycznej.
Wiodącym teoretycznym systemem wyjaśniania jest poststrukturalizm, który w tak postawionym problemie badawczym daje możliwość zastosowania metody analizy dyskursu (discourse analysis) będącej zoperacjonalizowanym systemem oznaczania praktyki politycznej i realnego otoczenia politycznego, gdyż artykulacja konstytuuje przedmiot badań, a nie tylko go oznacza i wyjaśnia
Geneza Trójkąta Weimarskiego i jego rola w integracji Europy po zakończeniu zimnej wojny
Full text linkThe article presents the origins of the Weimar Triangle and its role in the integration of Europe after the end of the Cold War. On the subject of the Weimar Triangle, although thirty years have passed since its creation, the literature on the subject in Poland, Germany and France still contains contradictory opinions and opinions. On the one hand, its great importance in the process of Poland’s accession to the Euro-Atlantic structures, i.e. to NATO and the European Union (EU), is emphasized, and on the other hand, its role in the reorientation of Poland’s foreign policy after 1989 is emphasized, emphasizing that the raison d’etat of Poland has been subordinated to interests of Germany and France.
Both in Poland, as well as in Germany and France, the Weimar Triangle has often been and is still treated instrumentally, especially by politicians who use it for current international politics and in bilateral relations. Meanwhile, there is no doubt that it played a large role not only in the process of creating the EU, but also determined its enlargement and deepening, although its potential and possibilities were not fully used. It can be said that it played a large role in integrating Europe after the end of the Cold War.
An analysis of the activities of the Weimar Triangle as well as its successes and failures shows that it is still an indispensable entity in international relations and should play an important role in the processes of European integration. It should also continue to play a fundamental role in strengthening the trilateral Polish-German-French cooperation and strengthening the position of the European Union in international relations, the activity of which has decreased significantly in recent years. The renaissance of the Weimar Triangle is not only possible, but even indispensable in the current international situation in Europe and in the world, which is determined by Russia’s aggression against Ukraine and the threat of World War III.Artykuł przedstawia genezę Trójkąta Weimarskiego i jego rolę w integracji Europy po zakończeniu zimnej wojny. Na temat Trójkąta Weimarskiego, choć minęło już trzydzieści lat od jego utworzenia w literaturze przedmiotu w Polsce, Niemczech i Francji nadal krążą sprzeczne oceny i opinie. Z jednej strony podkreśla się jego duże znaczenie w procesie akcesji Polski do struktur euroatlantyckich, tj. do NATO i Unii Europejskiej (UE), a z drugiej strony deprecjonuje się jego rolę w reorientacji polityki zagranicznej Polski po 1989 roku podkreślając, że racja stanu Polski została podporządkowana interesom Niemiec i Francji.
Zarówno w Polsce, jak i w Niemczech czy Francji Trójkąt Weimarski często był i jest nadal traktowany instrumentalnie, zwłaszcza przez polityków, którzy wykorzystują go do bieżącej polityki międzynarodowej i w relacjach dwustronnych. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że odegrał on dużą rolę nie tylko w procesie utworzenia UE, ale również determinował jej poszerzanie i pogłębianie, choć jego potencjał i możliwości nie były w pełni wykorzystane. Można stwierdzić, że odegrał on dużą rolę w integrowaniu Europy po zakończeniu zimnej wojny.
Analiza działalności Trójkąta Weimarskiego oraz jego sukcesów i porażek pokazuje, że jest on wciąż niezbędnym podmiotem w stosunkach międzynarodowych i powinien odgrywać istotną rolę w procesach integracji Europy. Nadal też powinien odgrywać zasadniczą rolę w umacnianiu trójstronnej polsko-niemiecko-francuskiej współpracy i umacnianiu pozycji Unii Europejskiej w stosunkach międzynarodowych, której aktywność w ostatnich latach mocno zmalała. Renesans Trójkąta Weimarskiego jest nie tylko możliwy, ale wręcz niezbędny w obecnej sytuacji międzynarodowej w Europie i na świecie, którą determinuje agresja Rosji na Ukrainę oraz groźba wybuchu trzeciej wojny światowej
Integracja Europy Środkowo-Wschodniej w myśli politycznej Karola Stefana Frycza (1910–1942)
Full text linkThe article focuses on the person of Karol Stefan Frycz, a representative of the young generation of the Polish national camp. In his views, he often broke with the canons of the political thought of the National Democracy. An example of such a level was international relations and his vision of Central and Eastern European integration. As one of the few representatives of the national movement, he spoke positively about the Jagiellonian idea. In the concept of Karol Stefan Frycz, Poland, due to its historical experience, population and economic potential, should play a leading role in Central and Eastern Europe. The hero of our article believed that Poland, together with Hungary and Romania, should initiate the process of replacing the Little Entente with a new regional alliance on the international arena. Karol Stefan Frycz also believed that Poland was called to settle all territorial disputes between the countries of Central Europe and should strive to weaken the international position of Germany.Artykuł koncentruje się wokół osoby przedstawiciela młodego pokolenia polskiego obozu narodowego, jakim był Karol Stefan Frycz. Często w swoich poglądach wyłamywał się z kanonów myśli politycznej Narodowej Demokracji. Przykładem takiej płaszczyzny były stosunki międzynarodowe i jego wizja integracji Europy Środkowo-Wschodniej. Jako jeden z nielicznych przedstawicieli ruchu narodowego w sposób pozytywny wypowiadał się na temat idei jagiellońskiej. W koncepcji Karola Stefana Frycza Polska, z racji swoich doświadczeń historycznych, potencjału ludnościowego oraz gospodarczego, powinna odgrywać wiodącą rolę w Europie Środkowo-Wschodniej.
Frycz uważał, że Polska wspólnie z Węgrami oraz Rumunią powinna na arenie międzynarodowej zapoczątkować proces zastąpienia Małej Ententy nowym regionalnym sojuszem. Karol Stefan Frycz uważał także, że Polska była powołana do tego by rozstrzygać wszelkie spory terytorialne między państwami Europy Centralnej oraz powinna dążyć do osłabienia pozycji międzynarodowej Niemiec
Zwrot praktyczny w studiach europejskich – założenia i możliwości zastosowania
Full text linkSeeking for new research approaches becomes ever more intensive in European studies, following the promise that “another theory is possible”. One of such approaches is practice turn. This paper presents practice turn as not simply a call for more field research but a far more ambitious theoretical and methodological move. It shows how practice-oriented research differs from other approaches and what it offers the researchers studying the EU. Research concerning the decision-making processes in the Council of the European Union serves as an example to demonstrate solutions which practice turn delivers to certain problems and limitations inherent in this area.W ostatnim czasie w studiach europejskich coraz intensywniej poszukuje się nowych podejść badawczych w myśl hasła „inna teoria jest możliwa”. Jednym z nich może być zwrot praktyczny (practice turn). Niniejszy artykuł prezentuje ten zwrot jako ruch teoretyczny i metodologiczny daleko wykraczający poza podkreślenie znaczenia badań terenowych w studiach nad UE. Pokaże on, co wyróżnia badania skupione na praktykach i co oferują one badającym UE. W szczególności, na przykładzie badań dotyczących podejmowania decyzji w Radzie Unii Europejskiej, artykuł wskazuje rozwiązania, jakich zwrot praktyczny dostarcza dla niektórych problemów, jak również wyjścia ze ślepych uliczek, charakteryzujących obecnie ten obszar
„America First”. Relacje administracji Trumpa z Unią Europejską
Full text linkThe article presents the actions of the Trump administration towards the European Union. By analyzing the problem, they tried to find out the causes of tensions between Washington and Brussels and to outline the main axis of the dispute. It was the strained trade relations, which even entered the phase of an undeclared trade war between the US and the EU. It has been shown that the essence of the problem was that Trump used higher tariffs on goods imported from Europe as an instrument of exerting pressure and implementing policies aimed at the EU. As a result, the cohesion of the transatlantic alliance was weakened.W artykule przedstawiono działania administracji Trumpa wobec Unii Europejskiej. Analizując problem, starano się dociec przyczyn napięć na linii Waszyngton–Bruksela oraz zarysować główną oś sporu. Były nią napięte relacje handlowe, które weszły nawet w fazę niewypowiedzianej wojny handlowej między USA a UE. Wykazano, że istotą problemu było to, że Trump używał wyższych ceł na towary sprowadzane z Europy jako instrumentu wywierania nacisku oraz realizowania polityki wymierzonej w UE. Wspólnota zaś reagowała cłami odwetowymi. W efekcie osłabiano spoistość sojuszu transatlantyckiego