Praktyka Teoretyczna
Not a member yet
532 research outputs found
Sort by
Kto ma prawo do biopolis? Agamben, Negri i spór o metropolie
No full textIn a lecture dedicated to “the urban question”,Giorgio Agamben characterized modern spatial transfor-mations in terms of moving from the city, as a traditionalform of spatial organization, to the metropolis. =is processcoincides, according to the Italian philosopher, with thebirth of modern biopolitics, specialized in producing andmanaging the bare life. Agamben’s metropolis is a space ofindistinction, another materialization (beside camp) of stateof exception, an area of delocalizing localization, associatedby representatives of the urban studies with a neoliberalcity of zero tolerance. Negative analysis of (urban) biopo-litics by Agamben has its reverse side in form of metropo-lis theory formulated by Antonio Negri and Michael Hardt.A similar starting point – a description of the metropolisexposed to the mechanisms of biopower, an assumption ofits boundlessness and heterotopic character, an abolishmentof dixerence between private and public space - leads themto the contrary, armative, due to the dixerent approachof biopolitics, conclusions. According to Negri, the metro-polis is to the multitude what the factory was to the industrialworking class. Multitude usually takes place in urban areas,aiming at their democratic transformation. It a na swego rodzaju rewers w postaci refleksji nad metropolis autorstwa Antonia Negriego i Michaela Hardta. Podobny punkt wyjścia - opis wystawionej na mechanizmy biowładzy metropolii, przekonanie o jej bezgraniczności i heterotopiczności, zniesieniu różnicy między przestrzenią prywatną i publiczną - prowadzi autorów Multitude do przeciwstawnych, afirmatywnych, z uwagi na odmienne ujęcie biopolityki, wniosków. Zdaniem Negriego stosunek wielości do metropolii przypomina dawną relację klasy robotniczej do fabryki. Multitude zawiązuje się dziś głównie w miastach, celując w ich demokratyczne przeobrażenie. Przejmuje prawo do miasta, realizowane w akcie jego nieustannej reprodukcji. W niniejszym szkicu wskazuję na punkty przecięcia i podstawowe różnice obecne w charakteryzowanych wyżej wizjach biopolis. Argumentuję, iż przedsiębrany w jej ramach opór, związany z kulturową produktywnością miejskich podmiotów, polega naustanowieniu miejsca w analizowanym przez Agambena nie-miejscu władzy suwerennej
Utopia popularna.Kilka uwag o książce Tomasza Majewskiego Dialektyczne feerie: szkoła frankfurcka i kultura popularna
No full textRecenzja książki: Majewski T. 2011. Dialektyczne feerie: szkoła frankfurcka i kultura popularn
Sztuka wspólnoty Krzysztofa Wodiczki. Wokół Projekcji Poznańskiej
Get PDFThe article concentrates on the community issues in Krzysztof Wodiczko’s art. It analyzes one of his latest projects, “Poznan Projection” (the effect of artist’s cooperation with homeless people from “Social Emergency”), in reference to selected philosophical community theories, signed by Jacques Rancière, Jean-Luc Nancy, Julia Kristeva or Jacques Derrida. Author argues that communal character of Wodiczko’s latest works is a consequence of changes in his artistic attitude, passage “from the symbolic and critical politics to the ethical and therapeutic political” (Andrzej Turowski).The text consists of three parts. The first part briefly presents community art as a specific field of public art. The focus is on the ethical dilemmas characteristic for this kind of artistic production. Next part is dedicated to Wodiczko’s vision of community and its articulation in “Poznan Projection”. In the last part of the article, “Poznan Projection” is being confronted with Rancière’s concept of “distribution of the sensible” and Victor Turner’s theory of communitas. Author argues that while most of Wodiczko’s works can be read as political articulation of equality (therefore foundation for a new distribution of the sensible), “Poznan Projection” failed to establish a valid relationship between the “little” community of the homeless and the “big” urban collective. Artykuł skupia się na trzech problemach wspólnoty w pracach Krzysztofa Wodiczki. Analizuje jeden z jego najnowszych projektów „Projekcja Poznańska” (efekt współpracy artysty z bezdomnymi z „Pogotowia Społecznego) w odniesieniu do wybranych filozoficznych teorii wspólnoty autorstwa Jacquesa Rancière’a, Jeana-Luca Nancy’ego, Julii Kristevy czy Jacquesa Derridy. Twierdzę, że wspólnotowy charakter ostatnich prac Wodiczki jest konsekwencją zmiany jego artystycznego nastawienia, przejścia „od symboliczno-krytycznej polityki do etyczno-terapeutycznej polityczności” (Andrzej Turowski).Tekst składa się z trzech części. Pierwsza zwięźle prezentuję sztukę wspólnoty jako specyficzny obszar sztuki publicznej. Punktem zainteresowania czynimy tu etyczne dylematy charakterystyczne dla tego rodzaju produkcji artystycznej. Kolejna część poświęcona została wizji wspólnoty Wodiczki oraz jej wyrazowi w „Projekcji Poznańskiej”. W ostatniej części artykułu, „Projekcja Poznańska” zostaje skonfrontowana z Rancière’owskim pojęciem “podziału widzialnego” oraz z Victora Turner’a teorią communitas. Twierdzę, że podczas gdy większość prac Wodiczki może być odczytana jako polityczna artykulacja równości (a zatem podstawa dla nowego podziału tego, co widzialne), „Poznańska Projekcja” ponosi klęskę w ustanawianiu przekonującej relacji między „małą” wspólnotą bezdomnych a „dużym” miejskim kolektywem
Przez długi czas kładłem się spać pisemnie. Zbyt długi czas! – z Grzegorzem Jankowiczem rozmawia Krystian Szadkowski
Get PDFz Grzegorzem Jankowiczem rozmawia Krystian Szadkowsk
Uniwersytet to akcelerator podziałów klasowych
Get PDFbrakZ dr Andrzejem W. Nowakiem rozmawia Krystian Szadkowski
Youtube
Get PDF"W tym mieszkaniu wszystko jest wspólne. Możesz zrobić sobie herbatę, powinna być gdzieś tu, albo tu. Obudź dziewczynę w pierwszym pokoju może ci powie. Może powie i poprosi o fajkę, a wtedy ty weźmiesz z przedpokoju tytoń i bletki i dasz jej i jej dziewczynie, która ma wszystko w pompie i śpi. Póki śpimy nie ma tematu, choć wiadomo, że gdzieś trzeba spać.
Wielość: produkcja wspólnotowości
Get PDFThe paper is an attempt to reconstruct the notion of multitude which appears in the work of Antonio Negri, Michael Hardt and Paolo Virno. Multitude refers to the emergence of a new social subject, substantially different from the known historical formulations (nation, people, class). The notion is analyzed both in the context of the classical political philosophy and the changes in the modes of production occuring in the western societies - transition from the material to immaterial labor, which consists of producing relations between social singularities. The genealogical perspective will be therefore supplemented by the analysis of the biopolitical constituion of the multitude and both perspectives will show the exigency to deconstruct numerous notions of the traditional philosophy.Niniejszy artykuł jest próbą rekonstrukcji pojęcia wielości, które przewija się przez prace Antonia Negriego, Michaela Hardta oraz Paolo Virno. Pojęcie to odnosi się do wyłonienia się nowego społecznego podmiotu, istotnie różnego od znanych historycznych sformułowań (narodu, ludu, klasy). Zostało ono zanalizowane zarówno w kontekście klasycznej filozofii politycznej, jak również zmian sposobów produkcji zachodzących w społeczeństwach Zachodu – przejścia od pracy materialnej do niematerialnej, na którą składa się wytwarzanie relacji między społecznymi poedynczościami. Perspektywa genealogiczna została uzupełniona przez analizę biopolitycznej konstytucji wielości, obie zaś ukażą naglącą potrzebę zdeonstruowania licznych pojęć tradycyjnej filozofii
Manifest – Wzmocnić to, co wspólne! Teraz!
Get PDFbrakNiniejszy dokument programowy został przygotowany przez zespół autorski przy okazji interdyscyplinarnych salonów politycznych Fundacji Heinricha Boella "Time for commons", 2008/2009. Opublikowany został na wersji 3.0 licencji "Creative Commons Attribution-ShareAlike Germany". Gorąco zachęca się do kopiowania, linkowania i twórczego przetwarzania tego dokumentu. Tekst, w tłumaczeniu z języka angielskiego, ukazał się również na blogu Zielona Warszawa (zielonawarszawa.blogspot.com)