Praktyka Teoretyczna
Not a member yet
532 research outputs found
Sort by
Ku wspólnocie posthumanistycznej: ontologia, epistemologia, etyka.
This paper is aimed at reconstruction of the basic ontological, epistemological and ethical premises of the posthumanist project (called also the posthumanist theory or the posthumanist tool), while analysing the theoretical propositions of Karen Barad, Gilles Deleuze and Felix Guattari as well as Donna Haraway. It is only by such meticulous definition of theoretical tool that one may be able to pose the question of the posthuman collective and posthumanist politics.Celem tekstu jest rekonstrukcja podstaw ontologicznych, epistemologicznych oraz etycznych projektu posthumanistycznego (zwanego też teorią lub narzędziem posthumanistycznym) na podstawie analizy propozycji teoretycznych Karen Barad, Gillesa Deleuze\u27a i Felixa Guattari\u27ego oraz Donny Haraway. Tylko dzięki tak precyzyjnemu zdefiniowaniu narzędzia teoretycznego, możliwe będzie zadanie pytania o wspólnotę postludzką oraz posthumanistyczną politykę
Ku wspólnocie posttradycyjnej. Axel Honneth jako krytyk komunitariańskiej filozofii politycznej
This paper addresses basic assumptions of communitarian philosophy and it points out contradictions in communitarian reflection. Article concludes that conception of Axel Honneth’s post-traditional community is positive alternative for communitarian idea of community.Artykuł przedstawia podstawowe założenia filozofii komunitariańskiej i wskazuje na sprzeczności w niej występujące. Pozytywną alternatywą względem refleksji komunitarian ma być koncepcja wspólnoty post – tradycyjnej Axela Honnetha
Wspólnota poszerzona - spotkania ludzkich i pozaludzkich aktorów
This paper investigates one of the “posthumanist” propositions of redefining notion of community. It argues that in order to expand community as regards nonhuman animals (Haraway) and technology, things (Latour) it is necessary to go beyond dichotomy of means and ends, instrumental and communicative action. Celem tekstu jest wskazanie przykładowych sposobów zredefiniowania pojęcia wspólnoty z perspektywy filozofii \u27posthumanistycznej\u27. Osią rozważań będzie próba wyjścia poza dychotomię środków i celów, działań instrumentalnych i komunikacyjnych jako warunek możliwości poszerzenia wspólnoty o aktorów pozaludzkich: zarówno nie-ludzkich zwierząt (Haraway), jak i technologię oraz rzeczy (Latour)
Na czym polega Twoja lewicowość?
„Zapytany, nie ma wyjścia. Zapytany nie wie, że ma prawo nie odpowiadać, gdyż wszystko, co powie może zostać wykorzystane przeciwko niemu i na pewno zostanie. A nawet jeśli wie, to przypomina mu się to za późno. Gdy w ferworze emocji kończy już wypowiedź na temat stosunku do seksu analnego, aby dopiero wtedy zapytać: A dlaczego właściwie cię to interesuje?
Polityka dla miast, miasta dla polityki. O możliwości (i konieczności) radykalnej polityki miejskiej
Essay faces the problem of determinacy of global capitalism processes for the reality of urban political life. The city is naturally communitarian form of human life and seems to be the place where radical pro-community politics could be undertaken. Already existing and operating forms of power could fruitfully influence the city social relations. Values and norms of conduct are broadly delegated on the urban space and materiality, thus conscious shaping of city space has severe consequences for community life. If a crisis of the political partly has its roots in metamorphoses of the cities, then also remedies, rising from the urban materiality and reestablishing political subjects, could be thought. City, as most real place of political life could be either reduced to the aggregate of consumers or reestablished as a political community. Due to this is the place where undesired course of action could be stopped, hence precisely here the radical democratic politics can emerge.Tekst podejmuje problem rzekomej bezalternatywności globalnych przemian dla realiów miejskiego życia. Miasto jako naturalnie wspólnotową, „komunistyczną” forma ludzkiego życia i może okazać się obszarem, w którym niezależnie od ogólnych trendów można realizować lewicową, „dospołeczną” politykę. Już istniejące formy szeroko rozumianej władzy mogą skutecznie oddziaływać na miejskie relacje społeczne. Wartości i normy są powszechnie delegowane na miejską materialność, a świadome kształtowanie nawet najdrobniejszych elementów miejskiej przestrzeni ma niepoślednie konsekwencję dla stosunków społecznych. Jeśli po części kryzys polityki jako formy organizacji życia wspólnoty wynika z przemian przestrzennych to można pomyśleć takie kroki, które z powrotem, wychodząc od miejskiej materialności, doprowadzą do odrodzenia politycznych podmiotów. Miasto jest ich realnym miejscem życia i działania i może stać się zarówno zbiorem biologicznych konsumentów jak i na nowo wspólnota polityczną. Okazuje się wtedy nie tylko obszarem zależnym od światowego kapitalizmu, ale precyzyjnie tym miejscem, gdzie skala zachodzących procesów jest przynajmniej częściowo łatwiejsza do konceptualnego ogarnięcia. Dlatego może stać się punktem wyjścia dla radykalnej polityki demokratycznej
Jaka wspólnota? Pojęcie wspólnoty w dyskursie „Gazety Wyborczej” i „Rzeczpospolitej”
This paper challenges usage of notion of community in “Gazeta Wyborcza” and “Rzeczpospolita”. The overall argument is that community is hegemonized in national and religious ideology.Analiza sposobów używania pojęcia wspólnoty w ww. dziennikach oraz ich połączeń w ramach szerszych struktur dyskursywnych. Hegemonizacja wspólnoty w ideologii narodowej i religijnej