Polonistyka. Innowacje
Not a member yet
383 research outputs found
Sort by
Muzykanci z Bremy albo zwierzoczłekoświat
The classic Brother Grimm fairy tale is a story about animals – not human issues, but the animals themselves. A donkey, a dog, a cat and a rooster do not stand for humans or human types, but they are independent subjects. Their anthropomorphic treatment does not serve to illuminate purely “human” issues, but rather allows the leader or listener to find empathy towards our lesser brothers. The music the animals play is a catalyst for their liberation. The old and slaughterhouse-bound escape not only to the town of Bremen, but into the saving realm of art. Solidarity and harmony, agreement and collaboration – that is what the amateur animal musical quartet represents, and the lesson they impart to, often pragmatic and uncaring humans, is how to be good.Klasyczna baśń braci Grimm jest opowieścią o zwierzętach; nie o problemach ludzi, ale o zwierzętach samych. Osioł, pies, kot i kogut nie są tu potraktowane jako figury ludzi, ludzkie typy i reprezentacje, lecz jako samodzielne podmioty. Antropomorfizacja zaś nie służy ukazaniu i oświetleniu spraw czysto „ludzkich”, lecz pomaga czytelnikowi i słuchaczowi empatycznie odnieść się do sytuacji braci mniejszych. Muzyka, której uprawiania podejmują się zwierzęta, jest katalizatorem ich wyzwolenia. Stare i przeznaczone na rzeź uciekają nie tylko do Bremy, ale i w przestrzeń ocalającej sztuki. Solidarność i harmonia, zgoda i współpraca – oto co reprezentuje kwartet zwierzęcych, amatorskich muzyków. Uczą one, jak być dobrym dla pragmatycznych i często nieczułych ludzi
„Kochają tylko psy”. Psia buda i ludzkie szczenię (w Psich latach Günthera Grassa i Nakarmić kamień Bronki Nowickiej)
The article is an attempt to show the relationship between the dog and the man in chosen literary examples. Among them there are dogs enslaved by a man, i.e. Adolf Hitler’s dogs, the dog in the poem Monologue of a Dog Ensnared in History written by Wisława Szymborska and the dog in the novel by Günter Grass Dog Yeas (Hundejahre, 1963). There are also dogs enabling human to live, dogs, who teach man intimacy, freedom and friendship, loving dogs. The most important example here is above all the book of prose written by Bronka Nowicka, entitled To Feed the Stone (2015) and the poem Grandma and Poodle by Danuta Wawiłow. The author of the essay comes to a conclusion that kennel, dog’s fur and dog’s presence are in many different ways essential for man not to get lost in the world.Tekst jest próbą na temat relacji psa i człowieka w literaturze na wybranych przykładach. To psy zniewolone przez człowieka, czyli psy Adolfa Hitlera, w wierszu Wisławy Szymborskiej pt. Monolog psa zaplątanego w dzieje (2004) i w powieści Güntera Grassa Psie lata (Hundejahre, 1963). To także psy pozwalające człowiekowi żyć, uczące człowieka podmiotowej cielesności, wolności i przyjaźni, partnerskie, kochające. Tu przede wszystkim ważny jest przykład prozy Bronki Nowickiej z tomu Nakarmić kamień (2015) oraz wiersza dziecięcego Danuty Wawiłow pt. Babcia i pudel. Autorka tekstu konkluduje, że psia buda, psia sierść i psia obecność są wielokrotnie niezbędne, by człowiek nie zagubił się w świecie
Dziwna wycieczka do zoo. W poszukiwaniu perspektywy
The article tries to analyze children’s poems by Józef Ratajczak, in which there are animals in a zoo (from author’s poetry volumes Między nami zwierzakami and Wycieczka do zoo). Reading Ratajczak’s chosen works let us notice different ways of describing by the poet both animals and zoo. The article also poses the question of an adult writer who writes for children. The article helps us see what connects children and animals in a variety of literary texts – their voice always depends on imagination of adults.Artykuł jest próbą spojrzenia na wiersze dla dzieci Józefa Ratajczaka, w których pojawiają się zwierzęta w zoo (z tomików Między nami zwierzakami oraz Wycieczka do zoo). Lektura wybranych utworów pozwala zauważyć różny sposób postrzegania przez poetę zwierzęcych bohaterów oraz miejsca, jakim jest zoo. W artykule zostało także postawione pytanie o dorosłego nadawcę tekstu literackiego kierowanego do dziecka. Pozwala to zauważyć to, co łączy dzieci i zwierzęta w tekstach – ich głos zawsze jest zależny od wyobrażenia tego, kto mówi, od osoby dorosłej
Jak czytaliśmy teksty o uchodźcach Jarosława Mikołajewskiego? Refleksje nauczyciela po lekcji akademickiej
Od wielozmysłowości do umysłu ucieleśnionego… Współczesne rozprawy o cielesnych aspektach interpretacji
III Kongres Dydaktyki Polonistycznej w Lublinie - 22-25 listopada 2017
Zaproszenie do udziału w III Kongresie Dydaktyki Polonistycznej, który odbędzie się w Lublinie w dniach 22-25 listopada 2017 r