Eastern Mediterranean University Open Journal Systems (OJS)
Not a member yet
216 research outputs found
Sort by
Saraybosna Havası: Bir Gündelik Hayat Etnografisi
No full textBook Review:Halide Velioğlu (2022). Sarajevo Air: An Everday Life of Ethnography. İstanbul: İletişim Yay. 261 sayfa. ISBN: 978-975-053-174-3Kitap Derlemesi:Halide Velioğlu (2022). Saraybosna Havası: Bir Gündelik Hayat Etnografisi. İstanbul: İletişim Yay. 261 sayfa. ISBN: 978-975-053-174-
Bir Kadın, Bir Yaşam Öyküsü ve Çalışmanın Kadın Hayatına Katkıları Hakkında Söylenecek Şeyler
No full textThis study tries to explore a deeper understanding of the facts of women workers. The qualitative approach makes it possible to examine directly the individual experiences of women. By adopting a life story, which provides a connection with the past, this study aims to understand the meaning of work for a woman. With this aim, the life story of Z.S. who works as a kitchen staff is interviewed in the study. By examining the individual experience in depth through a life story, this study shows that the meaning of work for a woman is not just gaining a living but also includes how a woman perceives gender beliefs and how the specific events of the past have been reflected in her working life.Bu çalışma, çalışan kadın gerçeklerine ilişkin daha derin bir anlayış keşfetmeye çalışmaktadır. Nitel yaklaşım, kadınların bireysel deneyimlerini doğrudan incelemeyi mümkün kılar. Bu çalışma, geçmişle bağlantı kurmayı sağlayan yaşam öyküsü yöntemini benimseyerek, kadın için çalışmanın ne anlama geldiğini anlamayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada mutfak elemanı olarak görev yapan Z.S\u27nin yaşam öyküsünü ele alınmıştır. Bu çalışma, yaşam öyküsü üzerinden, bireysel deneyimi derinlemesine inceleyerek, bir kadın için çalışmanın anlamının sadece geçimini sağlamak olmadığını, aynı zamanda kadının toplumsal cinsiyet inançlarını nasıl algıladığını ve geçmişteki belirli olayların iş hayatına nasıl yansıdığını göstermektedir
Unutma, Anımsama, Yok Sayma ve Pazarlık Üzerine: Anıtsal Bir Heykel Olarak Barış Kızı Heykeli
No full textDuring the Asia-Pacific War (1932-1945), East Asian women, whose numbers are hundreds of thousands, mostly Korean women, where it is easy to provide women due to being a colonial country, were forced to become sex slaves in Japan\u27s military bases, and were subjected to systematic rape and violence. Years of silence was broken with the speech of Korean Kim Hak Sun on a TV program for the first time in 1990, and many women who were exposed to this violence came forward to speak. While women who were forced to become “comfort women”, who set out with an apology and compensation movement, received great support; these supports turned into a transnational movement with statues representing themselves and their experiences. This article aims to discuss the effect of a spaces of representation, on individual and collective memory through the concepts of memory, space and representation space through the first of these sculptures, Statue of a Girl of Peace. In this context, the main argument of the article is that a representation space can be created through the art of sculpture and this representation is possible to construct to shape collective memory.Asya Pasifik Savaşı (1932-1945) sırasında hâlihazırda sömürge ülkesi olmasından dolayı kadın “temin” etmenin kolay olduğu ülke Kore kadınları çoğunlukta olmak üzere sayıları yüzbinleri bulan Doğu Asya kadınları Japonya’nın askeri üslerinde seks kölesi olmaya zorlanmış, sistematik tecavüze ve şiddete uğramışlardır. 1990 yılında ilk kez Koreli Kim Hak Sun’un bir TV programında konuşması ile yıllar süren suskunluk bozulmuş, bu şiddete maruz kalmış birçok kadın konuşmak üzere öne çıkmıştır. Bir özür ve tazminat hareketi ile yola çıkan “comfort women” olmak zorunda bırakılmış kadınlar büyük destek görürken; bu destekler kendilerini ve yaşadıklarını temsil eden heykellerle ulusötesi bir harekete dönüşmüştür. Makale söz konusu heykellerden ilki olan Barış Kızı Heykeli üzerinden bir temsil mekânının toplumsal ve bireysel hafızada etkisini hafıza, mekân ve temsil mekânı kavramları üzerinden tartışmayı amaçlamıştır. Bu bağlamda makalenin temel argümanı heykel sanatı ile bir temsil mekânı yaratılabileceği ve bu temsiliyetin toplumsal hafızayı şekillendirmek üzere kurgulanmasının mümkün olduğudur
Toplumsal Cinsiyet Tarihçiliği Nedir?
No full text“Toplumsal cinsiyet farklı zaman ve mekânlarda değişen anlamlar barındırabilir mi?’ ya da “Her dönemde her toplum erkek ve kadını var olduğuna inandıkları bedensel farklılıkları temelinde ayırt etmiş midir?” Sonya Orleans Rose’un kaleme aldığı Toplumsal Cinsiyet Tarihçiliği Nedir? başlıklı kitabı bu sorulara cevap aramaktadır
Praxis of urban peacebuilding in Famagusta Cyprus
No full textUrban design and development have experienced significant changes, shifting away from traditional top-down decision-making methods. This shift has emphasized the importance of community engagement and participatory design, particularly in contested cities. Famagusta, a city affected by the ongoing division in Cyprus, highlights the urgent need for innovative approaches to rebuild and reconcile communities. Varosha, the city\u27s former tourist resort, has been inaccessible to the public since the island\u27s division in 1974 due to military restrictions. This study focuses on the Famagusta Ecocity Project, a case study for sustainable and inclusive urban development that aims to foster peace and harmony in a post-conflict setting. The study examines the project\u27s 10-year journey towards urban peacebuilding and highlights key insights from the process. The findings reveal that an ecocity presents a transformative solution, offering a comprehensive approach to establishing a resilient "peace infrastructure" in a contested city
Nicosia and Its Division: A Character- Generating Role For the City
No full textThe city of Nicosia, the last divided capital in the world, is a crucial case study to understand how a division influences a city pattern and character. The aim of this paper is to catch the perceptive feelings, in stressing the symbolic element of the division and the Buffer Zone; to interrogate and assess conservation issues and symbolical values of this area of the city; to recognise the division as a generator of character in the city recognisability; to investigates how a particular space, the one of a divided city, can influence the local population’s perception and behaviour in the urban space.
Asking what the division bring, or which social and spatial phenomena occurred in Nicosia from the division, spatial behaviour of the local population will be assessed through direct interviews with local population, local stakeholders, and on-site studies. Investigating the perception of the division and the image of the city, it emerges how the Buffer Zone and the division is rooted in the mind of the interviewed as a place for memory, or better, as a generator of the psychological structure of self-identification in the city, as such, as a generator of the city character.
Thus, the city of Nicosia is seen as a palimpsest, representing a potentially endless circle with continuous and constant modification, either in an additional way – superimposition, extension - or in a subtractive way – demolition, removal, or dismantling. This subtraction can be intentional, but it can also be disruptive and unplanned. The division of Nicosia brought an extra element to the city and modified its character ex-post, meaning that the event’s modifications – i.e., the division - assumes a memorial, historical and symbolical value, in function of the perturbation, thus shaping how the city is now perceived and giving the division a character- generator role
İran\u27da Kadın Türkiye\u27de Göçmen Olmak
No full textThe aim of this study is to find solutions to the challenges that women who migrated from Iran to Turkey have faced, as well as to evaluate reactions to the social identity shaped by the revolution and integration issues. In line with the purpose of the study, in-depth interviews were conducted with six women born after the revolution in Iran, who completed their undergraduate education and then migrated to Turkey and three experts on the subject. In the study, it is concluded that immigration has increased because of the restrictions that Iranian women face in their educational life, as well as religious and political pressures and the desire for economic prosperity.Bu çalışmanın amacı, İran’dan Türkiye’ye göç eden kadınların İran’daki çalışma hayatına katılımını analiz edip, karşılaştıkları sorunlara, devrimin inşa ettiği toplumsal kimliğe ve kadınların topluma entegrasyon problemlerine çözüm önerisi geliştimektir. Bu amçla devrim sonrası İran’da doğmuş, lisans eğitimini tamamlamış ve sonrasında Türkiye’ye göç etmiş altı kadınla ve konuya dair üç uzmanla görüşme gerçekleştirilmiştir.. Çalışmanın sonucunda ise İran’daki kadınların eğitim yaşamında maruz kaldıkları kısıtlamalar, dinsel, siyasal baskılar ve ekonomik refah arayışı nedeniyle göçün artış gösterdiği bulgular arasında yer almaktadır
CyNUM 2nd Regional Conference: ‘Transformation and Conservation of Urban Form in South-Eastern Mediterranean Cities’
No full textWe have reserved this issue of our journal for a specific conference on urban morphology.
The Cyprus Network for Urban Morphology (CyNUM) - one of the regional networks of the International Seminar on Urban Form (ISUF) - hosted its second regional conference in Famagusta, in Northern Cyprus, on 7th- 9th April 2022, as a virtual event, with the central theme of ‘Transformation and Conservation of Urban Form in South-Eastern Mediterranean Cities’.
The conference aimed to address current issues related to urban form from an interdisciplinary and transdisciplinary perspective, focusing on “transformation” and “conservation” while engaging various actors and stakeholders
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Toplumsal Cinsiyetin Ana Akımlaştırılma-sının Yönetimsel Yapıdaki Yansıması: Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Dairesi
No full textThe discussion of the women-oriented movement of national mechanisms at the Fourth World Conference on Women enabled the mainstreaming strategy to be brought to the national and international agenda as a governance method. Beijing Platform for Action, which developed as an action agenda for the empowerment of women, is a human rights issue of equality between women and men; Recalling that it is an important condition of social justice and at the same time an indispensable prerequisite for development and peace, it called on governments and other actors to integrate gender equality into all policy areas. At this level, expectations were expressed for the regulation, implementation, enforcement, monitoring, evaluation, defense and mobilization of policies that will promote the advancement of women, and it was stated that a governance model should be constructed in which the national mechanisms that would undertake all these could become operative within a heterarchic system. From this point of view, our study will try to portray the mainstreaming strategy in the Turkish Republic of Northern Cyprus. In this context, the function of the Gender Equality Department, which was built as an institutional structure, in the field of governance will be evaluated, and the competence of this administrative area, which has been legalized depending on the development of state feminism, in institutionalizing equality and transforming the masculine order will be discussed.Dördüncü Dünya Kadın Konferansı’nda ulusal mekanizmaların kadın odaklı hareket seyrinin tartışmaya açılması, ana akımlaştırma stratejisinin bir yönetişim metodu olarak ulusal ve uluslararası gündeme taşınmasını sağlamıştır. Kadınların güçlendirilmesi amaçlayan Pekin Eylem Platformu, kadın – erkek arasındaki eşitliğin bir insan hakları meselesi; sosyal adaletin önemli bir şartı ve aynı zamanda kalkınma ve barışın vazgeçilmez bir önkoşulu olduğunu hatırlatarak, hükümetlere ve diğer aktörlere toplumsal cinsiyet eşitliğini tüm politika alanlarına yerleştirme konusunda açık çağrıda bulunmuştur. Bu düzlemde de kadınların ilerlemesini yaygınlaştıracak politikaların düzenlenmesi, uygulanması, yürürlüğe konması, izlenmesi, değerlendirilmesi, savunulması ve desteğin harekete geçirilmesi yönünde beklentiler dile getirilerek, tüm bunları üstlenecek ulusal mekanizmaların heterarşik dizge içerisinde işlerlik kazanabileceği bir yönetişim modelinin kurgulanması gerektiği belirtilmiştir. Çalışmamız bu düzlemden hareketle Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti özelinde ana akımlaştırma stratejisinin portresini çizmeye çalışacaktır. Bu bağlamda kurumsal yapı olarak inşa edilen Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Dairesi’nin yönetişim alanındaki işlevi değerlendirilerek, devlet feminizminin gelişimine bağlı olarak yasallaşan bu yönetimsel alanın eşitliği kurumsallaştırma ve eril düzeni dönüştürebilmedeki yetkinliği tartışmaya açılacaktır
Öykülerinde Sanatçı Kadınlar: Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet ve Sanat Bağlamında Özne olarak Sanatçı
No full textAutobiography is a person\u27s own life story. The source is herself, her own experiences, her own history and her own story. Autobiography, as a literary genre, has a definition that corresponds to plastic arts. Words turn into color, stone, mud, and sometimes the artist\u27s body and portrait become a tool, and the subject of art is now the artist herself. This relationship that the artist has established with herself is shown in the history of art with her self-portraits. In contemporary art, the relationship between the artwork and the artist has been moved to another dimension with the performances in which the artist adds herself with her body. The relationship between the works and the artist is a reflection of the reality of the artist\u27s life. The work of art turns into a tool that the artist uses in self-interpretation and manifests itself as a way of accepting reality. In this study, the position of the artists in their own stories was investigated through the women who were not valued as much as men throughout the history of art.Otobiyografi, bir kişinin kendi yaşam öyküsüdür. Kaynak kendisi, kendi deneyimleri, kendi tarihi ve kendi hikayesidir. Edebi bir tür olarak bildiğimiz otobiyografi, plastik sanatlarda karşılığı olan bir tanımdır. Sözcükler renge, taşa, çamura döner, bazen de sanatçının bedeni, portresi araç olur, sanatın öznesi sanatçının kendisidir artık. Sanatçının kendisiyle kurduğu bu ilişki, sanat tarihinde kendini otoportreleriyle göstermiştir. Çağdaş sanatta ise sanat yapıtı ile sanatçı arasındaki ilişki, sanatçının kendini tüm bedeniyle kattığı performanslarla başka bir boyuta taşınmıştır. Eserler ile sanatçı arasındaki ilişki, sanatçının kendi hayatının gerçekliğinin yansımasıdır. Sanat eseri, sanatçının kendini yorumlamada kullandığı bir araca dönüşür ve gerçeği kabul etmenin bir yolu olarak kendini gösterir. Bu çalışmada, sanat tarihi boyunca erkekler kadar değer göremeyen sanatçı kadınlar üzerinden, sanatçıların kendi öykülerindeki konumları araştırılmıştır