Háskóli Íslands OJS
Not a member yet
1903 research outputs found
Sort by
Mótun verðuga sjálfsins í menntaskólanum
No full textIn our post-modern societies social mobility is one of the grounding principles of meritocracy along with neo-liberal imaginaries emphasizing individual responsibilities of future possibilities. The education system in the Nordic countries is a field where everyone should enjoy their merits and reach their potential regardless of their origin. As Bourdieu and other critical scholars have pointed out, this elite educational process seems more complicated for the students who have not been raised in a bourgeois middle-class family. The analysis presented here reveals that Iceland is no exemption from that. The article is based on a qualitative dataset of 48 students from 10 upper-secondary schools. Half of the schools are highly selective schools in urban areas and a quarter of the participating students happened to have blue-collar and/or rural backgrounds. The analysis focuses on the interplay between habitus and field, with a focus on the habitus that is not like ‘fish in the water’; how it is transformed in a field of education that is expected to be empowering in terms of access to capitals of the ruling classes. The research shows that this process was full of contradictive emotions, such as shame, guilt, pride and relief, when the students found ways to distance themselves from their roots and form the respectable self.Í greininni eru greind þau félagslegu og tilfinningalegu átök sem framhaldsskólanemendur upplifa þegar þau ganga í menntaskóla sem þau hafa lært að sé bæði merkilegri og fínni en þeir staðir sem þau hafa fram að því alið manninn á. Þetta eru nemendur sem eiga ekki uppruna sinn í táknrænum heimi borgaralega hvítflibbans heldur koma úr þorpinu eða sveitinni eða eiga sér bláflibbabakgrunn. Nýtt er hugtakalíkan Bourdieu til að greina þá hvata sem verða til þegar veruhátt og vettvang skortir samhljóm og það þykir virðingarvert að laga sig að vettvangi. Gagnasöfnun fór fram á árunum 2017-2019 og voru tekin djúpviðtöl við 48 stúdentsefni í 10 framhaldsskólum, þar af fjórir landsbyggðarskólar. Fjórðungur viðmælenda úr hátt skrifuðum skólum reyndist hafa bláflibbauppruna og eru raddir þeirra leiðarstef í greininni. Nemendurnir hafa gert sér far um að taka upp gildi og viðmið sem tíðkast á skólavettvangnum en verða á sama tíma mjög gagnrýnin á lífsmáta og hugmyndir á upprunavettvangi. Þetta ferli getur verið sársaukafullt og markast af andstæðum tilfinningum eins og skömm, stolti, sektarkennd og létti. 
Skólaþjónusta sveitarfélaga við nemendur og foreldra: Stefna, skipulag og inntak
No full textThis paper focuses on the part of municipal school services in Iceland that comprises support to students in preschools and primary schools, and their parents. It seeks to answer the question what characterises the policy, organization and content of the services and how likely they are to support education for all. The findings are a part of a larger research project on municipal school services. They are based on a questionnaire submitted to the principals of preschools and compulsory schools and school service directors, interviews with school service staff in five cases, and a document analysis of the respective municipal web pages. The main findings are: 1) that the policy and practices of school services are characterized by an emphasis on the analysis of deviations defined as students’ problems, 2) that the effectiveness of consultation following diagnosis needs to be increased and that the common understanding of its nature and content needs to enhanced, 3) support for school services needs to be strengthened in tackling the challenges of education for all, and 4) there is a need for more active coordination of service systems outside the school. The results draw attention to education for all and equity in education at the national level and can be used by municipalities to enhance services for individual students and teachers and to strengthen schools as professional institutions.Í þessari grein er sjónum beint að þeim þætti í skólaþjónustu sveitarfélaga sem skilgreindur er í reglugerð um þjónustuna (nr. 444/2019) sem stuðningur við nemendur í leik- og grunnskólum og foreldra þeirra. Leitast er við að svara því hvað einkenni stefnu sveitarfélaga um þennan þátt skólaþjónustu, skipulag hans og inntak, og hversu líklegt sé að það stuðli að menntun fyrir alla. Niðurstöður greinarinnar eru hluti stærri rannsóknar á skólaþjónustu sveitarfélaga. Þær eru byggðar á spurningakönnun til skólastjóra leik- og grunnskóla og forsvarsaðila skólaþjónustu, viðtölum við forsvarsaðila skólaþjónustu í fimm tilvikum og greiningu á stefnuskjölum á vefjum sveitarfélaganna. Meginniðurstöðurnar eru eftirfarandi: 1) að stefna og starfshættir skólaþjónustu einkennist af áherslu á greiningu frávika sem skilgreind eru sem vandi nemenda, 2) að auka þurfi skilvirkni ráðgjafar í kjölfar greininga og efla sameiginlegan skilning á eðli og inntaki hennar, 3) að efla þurfi stuðning skólaþjónustu við að takast á við áskoranir varðandi menntun fyrir alla og 4) að þörf sé á virkari samhæfingu þjónustukerfa utan skólans. Niðurstöðurnar beina athygli að menntun fyrir alla og jafnræði til náms á landsvísu og þær munu nýtast sveitarfélögum til að styrkja þjónustu við einstaka nemendur og kennara og til að efla skóla sem faglegar stofnanir
„Þú veist ekki hvaða húsnæði þú ferð í næst“:: Tvísýnleiki og upplifun leigjenda af íslenskum húsnæðismarkaði
No full textThe term precarity has been increasingly used abroad in recent years, e.g. to refer to individualsʼ vulnerable position on the rental market. The concept contextually highlights how social structures make some individuals vulnerable and underlines the importance of contextualizing their experiences broadly. The article discusses the Icelandic rental market and the conceptʼs usefulness for understanding whether and how the development of the rental market in recent years creates precarious conditions for tenants. The study combines quantitative and qualitative data, i.e. statistical information on the scope and state of the rental market, and tenantsʼ experiences, collected through interviews in 2020. The interviewees were both Icelanders and people of foreign origin living in Iceland. A private housing policy has historically characterized the Icelandic housing market, and the position of renters is often precarious in many respects.Hugtakið tvísýnleiki (e. precarity) hefur á síðustu árum verið notað í auknum mæli erlendis, m.a. til að lýsa viðkvæmri stöðu einstaklinga á leigumarkaði. Í slíku samhengi dregur hugtakið fram hvernig formgerðir samfélagsins gera stöðu sumra einstaklinga viðkvæma og undirstrikar mikilvægi þess að setja reynslu þeirra í vítt samhengi. Þessi grein fjallar um íslenskan leigumarkað og gagnsemi hugtaksins til þess að skýra hvort og hvernig uppbygging leigumarkaðarins síðastliðin ár skapar leigj[1]endum aðstæður sem einkennast oft af óöryggi. Teflt er saman megindlegum og eigindlegum gögnum, þ.e. tölfræðiupplýsingum um umfang og ástand leigumarkaðarins, sem og reynslusögum leigjenda sem safnað var með viðtölum árið 2020. Viðmælendur voru bæði Íslendingar og einstaklingar af erlendum uppruna búsettir á Íslandi. Bent er á að séreignastefna hefur löngum einkennt hérlendan húnæðismarkað og staða leigjenda er oft á margan hátt tvísýn
Af erlendu vogreki: Íslensk þjóðmenning, útlend ómenning og viðtaka „óæskilegra“ menningaráhrifa
No full textA central theme in Icelandic public discourse is centred around the necessity to wage a ceaseless war on behalf of Icelandic culture against undesirable traits deemed resolute on taking roots in Icelandic society with unforeseen consequences. Frequently, such cultural changes are perceived and denoted as external to Icelandic society, deriving from foreign lowbrow culture. „A small nation\u27s quest for independence is eternal“, claimed the noted public intellectual and later influential politician Gylfi Þ. Gíslason in 1942, referring to Iceland\u27s need to be on constant guard in safekeeping its cultural identity and rejecting the contaminating impacts of foreign popular culture. The paper draws on examples from the twentieth century of how foreign cultural influences have been received and defined as undesirable or polluting. It explores how self-proclaimed guardians of culture perceived pervading threats to the cultural state of the nation. The objective is to gain an understanding of how the idea of \u27the foreign\u27 shaped public discourse and how public intellectuals assessed the danger of what they understood as culturally alien to the Icelandic people.Meðal þrástefja samfélagsumræðunnar er sú hugmynd að fyrir hönd íslenskrar menningar sé háð linnulaus varnarbarátta gegn óæskilegum áhrifum sem vilji skjóta rótum í samfélagi okkar með ófyrirséðum afleiðingum. Oftar en ekki er litið svo á að slíkt vogrek sé af erlendum toga, sprottið af útlendri lágmenningu. „Sjálfstæðisbarátta smáþjóðar er eilíf“, sagði Gylfi Þ. Gíslason árið 1942 og átti við að Íslendingar þyrftu jafnan að standa vörð um menningarlega sérstöðu sína og verjast spillandi áhrifum útlendrar fjöldamenningar. Í greininni verður staðnæmst við nokkur dæmi úr viðtökusögu erlendra menningaráhrifa á 20. öld sem skilgreind voru sem óæskileg eða spillandi. Skoðað verður hvernig vörslumenn menningarinnar sáu fyrir sér að smit breiddist út um íslenskt samfélag og hefði skaðleg áhrif á menningarástand þjóðarinnar. Markmiðið er að varpa ljósi á virkni hugmyndarinnar um hið útlenda í íslenskri samfélagsumræðu og hvernig málsmetandi menn hafa í gegnum tíðina metið þá ógn sem stafaði af því sem þeir álitu menningarlega framandi landi og þjóð
Íslenskur vinnumarkaður – erlent starfsfólk: Ritstýrt hefti Íslenska þjóðfélagsins
No full textMiklar breytingar hafa orðið á síðustu áratugum á alþjóðlegum vinnumarkaði með hraðari og auðveldari samgöngum, opnum mörkuðum og afnámi hafta. Hreyfanleiki fólks hefur aukist og þar hafa vinnutengdir flutningar af margvíslegum toga verið mikilvægir (IMR, 2017). Alþjóðlegir samningar eins og um sameiginlegan vinnumarkað innan Evrópusambandsins og Evrópska efnahagsvæðisins hafa þar haft mikil áhrif. Ísland hefur ekki farið varhluta af þessum breytingum. Fólki, sem hefur komið til starfa á Íslandi til lengri eða skemmri tíma, hefur fjölgað mikið og sérstaklega þeim sem koma frá Evrópska efnahagssvæðinu (Kristjánsdóttir og Christiansen, 2015; Unnur Dís Skaptadóttir, 2010; Wojtynska, 2011). Aldrei áður hefur eins margt erlent fólk starfað á íslenskum vinnumarkaði og nú; stór hluti þeirra í láglaunastörfum. Árið 2017 voru erlendir ríkisborgarar 12% vinnuaflsins (Vinnumálastofnun, 2018).
Viðfangsefni þessa sérheftis eru, eins og titill þess endurspeglar, vinnutengdir flutningar og íslenskur vinnumarkaður. Þessir flutningar eru skoðaðir út frá breiðu þverfræðilegu sjónarhorni þar sem dregin er athygli að mikilvægi þeirra í mótun íslensks samfélags annars vegar og að reynslu fólks af flutningum hins vegar. Hvaða áhrif hefur íslenskur vinnumarkaður og viðhorf haft á stöðu innflytjenda á íslenskum vinnumarkaði? Hvernig hafa alþjóðleg lög og hugmyndastraumar um stöðu og hlutverk fólks af erlendum uppruna mótað þátttöku, möguleika og reynslu þeirra hér á landi? Hvaða áhrif hafa sviptingar á vinnumarkaði – mikið atvinnuframboð eða lítið – haft á umræðu í samfélaginu eða á réttindi erlends starfsfólks? Hvað þýðir sveigjanlegur vinnumarkaður fyrir innflytjendur og með hvaða hætti hafa alþjóðlegir straumar, sem leggja áherslu á enn opnari vinnumarkað, mótað íslenskt samfélag? Hvaða hópar eru útilokaðir frá íslenskum vinnumarkaði og á hvaða hátt? Hvernig er menntun og fyrri starfsreynsla erlends starfsfólks metin á íslenskum vinnumarkaði? Í þessum inngangi eru viðfangsefni ólíkra greina sérheftisins sett í fræðilegt og sögulegt samhengi vinnutengdra flutninga. Við byrjum á fræðilegri umfjöllun þar sem við undirstrikum mikilvægi þess að skoða alþjóðlegt samhengi þessara flutninga. Spurningar, sem vakna í íslensku samhengi, eru oft einnig mikilvægar alþjóðlega. Við fjöllum síðan um sögulegt samhengi vinnutengdra flutninga til Íslands og förum að lokum stuttlega yfir efni greinanna í heftinu
Aðgengi hælisleitenda að íslenskum vinnumarkaði
No full textThe aim of this paper is to analyse the access of asylum seekers to Icelandic labour market while their asylum application is in process. The analysis is framed in the context of asylum seekers’ precarious position, both on the labour market and in terms of their legal status. Asylum seekers’ access to the labour market is limited to a temporary working permit that not all asylum seekers can apply for. Those who could apply for a work permit were faced with other barriers to participation on the labour market. Despite most of the participants in the research wanting to work in Iceland their access to the labour market was limited. A few of the participants tried to apply for a working permit and went to great lengths to find a job and keep it. The greatest barriers to finding and keeping a job was their status as asylum seekers, the lengthy work permit application process and the wait for a social security number. The paper is based on participatory research and interviews with asylum seekers. The main findings are that asylum seekers’ access to Icelandic labour market is very limited and can lead to their social exclusion. These limits risk putting asylum seekers in a precarious position towards employers and the state.Markmið þessarar greinar er greina frá niðurstöðum könnunar um aðgengi hælisleitenda að íslenskum vinnumarkaði á meðan þeir eru í hælisumsóknarferli. Kannað var hversu vel hælisleitendum gekk að komast inn á íslenskan vinnumarkað og hvort samræmi væri á milli lagalegrar heimildar þeirra til að sækja um atvinnuleyfi og raunverulegs aðgengis að vinnumarkaðnum. Greinin byggist á vettvangsathugunum og viðtölum við hælisleitendur. Þrátt fyrir að flestir viðmælendur hafi viljað geta unnið fyrir sér reyndist aðgengi þeirra að vinnumarkaðnum takmarkað. Nokkrir viðmælendanna reyndu að sækja um atvinnuleyfi og lögðu mikið á sig til að finna vinnu og halda henni. Helstu hindranirnar í vegi fyrir þátttöku á vinnumarkaðnum var lagaleg staða þeirra, langdregið umsóknarferli og bið eftir kennitölu. Helstu niðurstöður greinarinnar eru að erfitt var fyrir hælisleitendur að fá aðgang að íslenskum vinnumarkaði sem gat leitt til félagslegrar útilokunar þeirra. Þessar hömlur að vinnumarkaðnum settu hælisleitendur í viðkvæma stöðu gagnvart atvinnurekendum og ríkinu
Reynsla stjórnenda og gæðastjóra í framhaldsskólum af notkun gæðastjórnunarkerfa
No full textDemands for quality and evaluation have increased in the Icelandic school system in the past 30 years. Rules and regulations have been passed that require changes and implementation of new practices. Some of those changes are specific to the school system, such as changes in curriculum and demands for internal and external evaluations of schools. Other general regulations apply to public organisations, such as demands for records management, GDPR compliance, equal pay certification and sustainability practices.
Total Quality Management (TQM) methods are useful in management. They can be used to facilitate v management practices in companies and organisations. TQM methods can be summarised as the continuous process of planning, executing, evaluating/reviewing and improving. Edwards Deming popularised this process which is commonly referred to as the Quality cycle. It has been argued that TQM methods can be useful in school management. Several Icelandic upper-secondary schools already use TQM methods.
This study aims to gain knowledge from school leaders and quality managers who use TQM methods about the implementation process, challenges, useful practices and perceived benefits of using TQM in school management.
Qualitative semi-structured interviews were used to gather data for this study. Eight interviews were conducted. School leaders and quality managers from four upper secondary schools participated in the study. Prospective participants were chosen via purposeful criterion sampling. Websites of all upper-secondary schools in Iceland were studied to look for signs that TQM is used in management. Principals of those schools were contacted and invited to participate in the study. Leaders of four schools agreed to participate. Two participants represented each school, one from top management and the person responsible for implementing or controlling the TQM system. Participants in those two roles were chosen as they can provide an in-depth perspective on the use of TQM systems in the schools.
Thematic analysis was used to detect themes in the data. The transcripts were thoroughly read and reflected on. Complete coding was used, and themes were analysed in light of the purpose of the study and research question.
Our findings show that all of the schools use the main components of the TQM methodology. They are all implementing or using a quality handbook. They all seek feedback and evaluation from students, staff and other stakeholders and study the results to look for improvement opportunities. Only one of the schools is actively working towards having the TQM system certified based on an ISO standard. The others choose methods from TQM on their own terms.
Participants mentioned a few challenges of using a TQM system. Most of them mentioned a lack of resources as a challenge. They discussed the lack of financial resources, time and people with the relevant knowledge. Also, participants talked about the complexity of TQM concepts and ideas. Factors that facilitated success were being proactive in seeking knowledge and support, involvement of top management, having a person responsible for managing the implementation and control of the TQM system and making sure that the quality manager has a good team with whom to work. Participants discussed the importance of trust and unity among those working on the TQM system. Also, they emphasised the importance of engaging and involving staff in discussions about work procedures and the TQM system. All participants claimed that using TQM is beneficial. The main benefits they discussed were clear and instructive work procedures. They mentioned that this was particularly useful for new employees and for tasks that are not performed regularly. Also, they discussed how it makes it easier for someone to step into someone else’s role when needed. Participants discussed how TQM systems help preserve organisational knowledge. Participants also experience increased consistency of work performance when TQM is used due to clear instructions. Participants also said that using TQM methods supports school development and enhances the professionality of employees.Á síðustu 30 árum hafa ýmis stjórnvaldsákvæði verið sett sem kalla á skipulögð vinnubrögð í framhaldsskólum. Bæði er um að ræða ákvæði sem eiga sérstaklega við um skólastarf, svo sem um mat á skólastarfi, og ákvæði sem almennt eiga við um opinberar stofnanir, eins og um meðferð mála, skjalavörslu og jafnlaunavottun. Gæðastjórnun er safn aðferða sem sem nýttar hafa verið við stjórnun og geta reynst gagnlegar við að skapa umgjörð til að uppfylla ofangreind ákvæði og stuðla að aukum gæðum skólastarfs. Aðferðir gæðastjórnunar eru nýttar í nokkrum framhaldsskólum. Markmið þessarar rannsóknar er að draga fram reynslu og lærdóm stjórnenda og gæðastjóra fjögurra framhaldsskóla af notkun og innleiðingarferli gæðastjórnunarkerfa. Tekin voru alls átta viðtöl við stjórnendur og gæðastjóra. Þeir lýsa leið skólanna að gæðastjórnun, áskorunum sem þeir hafa mætt, leiðum til árangurs og ávinningi af gæðastjórnun. Gæðahandbók er nýtt í öllum skólunum og allir nýta þeir matsniðurstöður til umbóta. Helsta áskorunin að mati viðmælenda var að vinna tengd gæðastjórnun væri mikil, tímafrek og flókin. Það sem helst styður árangur er að þeir sem leiddu innleiðingu á gæðastjórnun voru framsæknir, leituðu sér aðstoðar, öfluðu sér þekkingar, voru með gott teymi í kringum sig og áttu virkt samtal við starfsfólk um gæðastjórnun. Viðmælendur sögðu mikinn ávinning vera af notkun gæðastjórnunarkerfa, verklag væri skýrt og leiðbeinandi, samræmi væri í úrlausnum mála og þekking varðveittist innan skólanna. Þeir töldu einnig að verklagið stuðlaði að umbótum, skólaþróun og eflingu faglegra vinnubragð
Samkennsla tveggja námskeiða í staðlotu í leikskólafræðum: Starfendarannsókn í háskólakennslu
No full textThe Icelandic government has enacted new laws regarding children’s welfare and wellbeing. The Ministry of Education and Children has emphasised that organisations working on children’s issues should collaborate and focus on children’s well-being. In the national preschool curriculum, one of the six essential elements of education is health and welfare.
This study was conducted at the Faculty of Education at the University of Akureyri. It was aimed at preschool teachers’ students. The study examined the possibility of coteaching two courses in higher education and integrating assignments using the inquirybased learning method. The courses varied, with one course emphasising play theory while the other stressed creativity. Welfare was the common thread used to tie the two courses together. The goal was to support student teachers in connecting theory with practice. Emphasis was placed on purposeful reflection, where the projects that the student teachers worked on and their experiences were examined in the light of theories of creativity (Malaguzzi, 1993; Rinaldi, 2021; Vecchi, 2010) and theories of play and play environments (Bandura, 1997; Bronfenbrenner 1979).
This is an action research study where qualitative data was collected. The purpose of the research is to develop and improve one’s work and practices (McNiff & Whitehead, 2003), and it is well suited when the intention is to increase understanding and knowledge of the social conditions in which teaching takes place (Kristín Þórarinsdóttir & Rúnar Sigþórsson, 2021). In this study, university teachers closely examined their work, preparation, and implementation to improve their educational methods (Kristín Þórarinsdóttir & Rúnar Sigþórsson, 2021).
The researchers are two university teachers overseeing the two preschool teacher education courses: one involving play and the other creative practices. The courses are Play, Theories, and Play Development and Creativity in Kindergarten. Both courses are taught in the second year of the B.Ed. Programme, following introductory courses in preschool studies and arts. The part of the research presented here relates to the cooperation of teachers, the integration of the courses, and the practical implementation (teaching) in a local session when all students attend and are present on the school grounds.
Data was collected from the students through projects, assessments of how things were done, questionnaires, and the joint reflection of the two university teachers who wrote research diaries and took field notes and photographs. The results show that the student teachers appreciated the challenge of the work and felt that it yielded essential lessons. The method opened the student teachers’ eyes to how everyday aspects of preschool activities, as well as creativity, are related to play and how both are rooted in theories that previously students had found difficult to connect. The conclusion is that co-teaching s was successful for the student teachers, especially in increasing their ability to connect practice with theory. In addition, the university teachers also experienced benefits in their working methods, but these will hardly be covered in this paper.
The collaboration between the teachers and the co-teaching of the two courses was a success. The goal teachers set for using inquiry–based learning (IBL) in the teacher education program was to promote student teachers by encouraging their motivation (Preston et al., 2015), and, according to the student teachers’ responses, this seems to have been achieved. Teachers were motivated and more interested in examining their work and having the opportunity to reflect on their collaborative teaching.
The findings indicate that the co-teaching of the courses and the integration of assignments were successful. This is, therefore, an excellent reason to continue the collaboration with the same focus. Potential problems can be remedied based on student suggestions and organisational aspects teachers learned during the process. The next step is to co-teach an additional course into the project with the involvement of a third teacher, and it will be exciting to see how this develops.Í greininni er fjallað um þróunarverkefni í háskólanámi þar sem fléttað var saman kennslu í tveimur námskeiðum í staðlotu. Námskeiðin tvö fjalla um kenningar um leik í leikskólakennslu og sköpun í leikskólastarfi og áherslan var á heilbrigði og velferð í öllum þáttum verkefna. Kennsluaðferðin sem beitt var í lotunni er leitar- og spurningamiðuð (e. inquiry-based learning, IBL), byggð á aðferð Susan Stacey (2019) og er sérsniðin að börnum að leikskólaaldri. Áhersla var lögð á markvissa ígrundun nema í gegnum vinnuna við verkefnin, fyrst í gegnum vinnu með sjálfsmynd og tilfinningar en síðar með því að máta við kenningar um sköpun (Malaguzzi, 1993;. Rinaldi, 2021; Vecchi, 2010) og kenningar um leik og leikumhverfi (Bandura, 1997; Bronfenbrenner, 1979). Gagna var aflað frá nemendum í formi verkefna þeirra, mati á hvernig til tókst og spurningakönnunum, en einnig með sameiginlegri ígrundun háskólakennaranna tveggja sem skrifuðu dagbækur, tóku vettvangsnótur og ljósmyndir. Niðurstöður sýna að aðferðin (IBL) skilaði árangri, nemar kunnu vel að meta áskorunina sem í vinnunni fólst og lærdóminn sem þeir tóku með sér úr staðlotunni. Kennsluaðferðin opnaði augu nema fyrir því hvernig sköpun tengist leik og hvernig margt í starfi leikskóla á rætur í kenningunum sem unnið var með en fram að þessu hafði nemum þótt erfitt að tengja þetta tvennt saman. Dregin er sú ályktun að samþætting verkefna í staðlotu hafi skilað árangri fyrir nema. Heilbrigði og velferð sem áhersla í verkefnum virkaði vel og var notadrjúg leið til að samþætta verkefnin í staðlotunni, ekki síst í að auka hæfni þeirra til að tengja fræði við starfið sem fram fer á vettvangi
„Ef andleg heilsa er ekki í lagi þá er ekkert í lagi“: Raddir nemenda um eigin velfarnað í skólastarfi
No full textHealth and well-being constitute foundational elements of education. Schools play a pivotal role in nurturing social development and emotional maturity among children and adolescents. Positive education entails imparting techniques to augment well-being and happiness alongside accomplishments in traditional subjects. Its overarching goal is to elevate the well-being of all school community members. This research explores students’ perspectives on the factors that foster well-being at school. This research was done by applying the EOPOCH theoretical framework for well-being to see how well it captures young people’s ideas. Kern et al. compiled the five primary factors they consider important to children and adolescents so that they experience well-being. These five factors are engagement, perseverance, optimism, connectedness, and happiness. This research examines how these factors and others present themselves in young people’s minds. Six semi-structured focus group interviews with nineteen students in eighth, ninth, and tenth grades provided the data. Data analysis revealed the emergence of all the EPOCH factors in the adolescents’ responses. Hence, EPOCH provides a valuable framework for understanding youth well-being. However, it does not encompass all the well-being components addressed in this study. Notably, the adolescent perspectives prominently feature the pursuit of meaning and purpose. The first component of EPOCH is engagement. The results demonstrate the importance of incorporating student interests, where they can fully utilise their strengths. All interviews showed that so-called interestbased projects were enjoyable and educational, encouraging ambition, love of learning, and well-being. Perseverance, the second facet of EPOCH, emerged as a crucial factor in well-being. Students found that their attitude played a vital role in meeting various challenges in life. In their opinion, compliments and support from staff and teachers also play a significant role in increasing their perseverance. Optimism, the third EPOCH factor, was viewed as a crucial asset. Optimism, they emphasised, empowers individuals by fostering a belief in their capacity to influence their circumstances. Nonetheless, they acknowledged that adopting an optimistic mindset can be demanding and necessitates cultivation. Connectedness is the fourth component of EPOCH. According to the results, a feeling of belonging in the school’s environment plays a vital role in the well-being of young people. They value friends and peers above all other factors at school and say they both feel better and learn better with friends. Connections with teachers and staff are different but nonetheless important. The students claimed that they trust their teachers and consider those teachers who treat them warmly, show them interest, and are patient with them to be good teachers. Students state that building trust and good relationships are influential factors in creating favourable learning environments and increasing wellbeing. Happiness is the fifth factor of EPOCH and involves experiencing enjoyment and contentment. The young interviewees valued this factor highly because positive emotions influence inner contentment in the long term. Notably, the data highlighted the prominence of meaning and purpose, which extend beyond the EPOCH framework. Students expressed uncertainty about the purpose of their studies and stressed the importance of relevant school projects, particularly those with explicit and pertinent goals. The most pronounced EPOCH factors in the data, namely engagement and connectedness, align with Kern et al.’s findings regarding the significance of tasks driven by intrinsic motivation and the need for a sense of belonging. Students clearly advocated for an enhancement of life skills related to EPOCH factors. In their view, increased education focusing on these factors could mitigate discomfort and consequently reduce the prevalence of anxiety and sadness among students. Cultivating these factors within education holds immense value. Positive education to foster personal growth, well-being, and academic achievement aligns with the national curriculum’s fundamental principles, effectively cultivating health and well-being. increased education focusing on these factors could mitigate discomfort and consequently reduce the prevalence of anxiety and sadness among students. Cultivating these factors within education holds immense value. Employing positive education to foster personal growth, well-being, and academic achievement aligns with the national curriculum’s fundamental principles, thereby effectively cultivating health and well-being.Jákvæð menntun er skilgreind sem menntun sem eykur bæði velferð og námsfærni nemenda. Hún kennir þeim færni til að auka vellíðan og hamingju auk þess að ná árangri í hefðbundnum kennslugreinum. Kern og félagar (2016) hafa um nokkurt skeið rannsakað velfarnað nemenda undir formerkjum jákvæðar menntunar. Þau settu fram EPOCH-velfarnaðarkenninguna með fimm meginþáttum sem stuðla að velfarnaði ungmenna. Þessir fimm þættir eru áhugi og innlifun, þrautseigja, bjartsýni, félagsleg tengsl og hamingja sem gleði og sátt. Markmið rannsóknarinnar er að skoða hvaða hugmyndir ungmenni hafa um þá þætti sem þau telja að stuðli helst að velfarnaði sínum í skólastarfi og hvort EPOCH-þættir birtist í hugmyndum þeirra, ásamt að skoða hvort aðrir þættir koma þar einnig fram. Tekin voru sex hálfopin rýniviðtöl við samtals nítján nemendur í áttunda, níunda og tíunda bekk í sama skóla. Gögnin voru þemagreind og er niðurstaðan sú að allir þættir EPOCH birtust í svörum viðmælenda. Því er EPOCH-velfarnaðarkenningin gagnleg til að ná utan um mikilvæga þætti í velfarnaði ungmenna. Kenningin nær þó ekki fyllilega utan um alla þætti velfarnaðar í þessari rannsókn. Til dæmis var þátturinn að finna merkingu og tilgang áberandi í hugmyndum ungmennanna. Þeir EPOCH-þættir sem voru mest áberandi í gögnunum voru áhugi og innlifun og félagsleg tengsl. Styður það niðurstöður rannsókna Kern og félaga um mikilvægi þess að fást við viðfangsefni af innri áhugahvöt og að fá þörfinni fyrir að tilheyra mætt. Nemendur töldu að skólinn ætti að leggja meiri áherslu á ýmsa þætti sem stuðla að velfarnaði en nú er gert. Jákvæð menntun sem snýr að því að byggja upp persónuþroska og þar með velfarnað nemenda ásamt að efla námsárangur er nokkuð sem skólar geta litið til og komið þannig til móts við grunnþátt aðalnámskrár um heilbrigði og velfer
Skortur og heilsa Íslendinga fyrir og eftir bankahrun
No full textIn the wake of the collapse of the Icelandic banks in 2008, considerable changes were observed in Icelandic society. The national income distribution changed as purchasing power diminished with the collapse of the national currency. At the same time less income inequality is observed, due to compression at the upper tail of the income distribution. In this article, the potential impact of these changes on people’s health is estimated. Based on theories of social comparison, the relationship between deprivation and health is analyzed with 2007, 2009 and 2012 data from the national health study, Heilsa og líðan Íslendinga (Health and Wellbeing of Icelanders). In all three years, statistically significant interactive relationship is observed between absolute and relative deprivation and self-assessed physical health. These interaction effects do not change significantly over time. While both absolute and relative deprivation have increased after the 2008 collapse, people’s self-assessed physical health has not changed nor has the crisis had a direct effect on people’s physical health. However, it is important to note that a significant relationship is observed between deprivation and health, both during economic growth, and after the collapse of the Icelandic banks.Í kjölfar hruns íslensku bankanna árið 2008 urðu töluverðar breytingar á íslensku samfélagi. Tekjudreifing breyttist þegar kaupmáttur lækkaði mikið í kjölfar falls krónunnar. Á sama tíma minnkaði ójöfnuður m.a. vegna samþjöppunar í efri hluta tekjudreifingar. Í greininni er lagt mat á hugsanleg áhrif þessara breytinga á heilsu fólks. Stuðst er við kenningar um félagslegan samanburð til að greina tengsl milli skorts og heilsu fólks árin 2007, 2009 og 2012 með gögnum rannsóknaraðarinnar Heilsa og líðan Íslendinga. Öll þrjú árin sýna tölfræðilega marktæk samvirkniáhrif milli hlutlægs skorts, afstæðs skorts og mats á eigin líkamlegri heilsu. Þessi samvirkniáhrif breyttust ekki marktækt yfir tíma. Þó að bæði afstæður og hlutlægur skortur hafi aukist milli ára hafa þær breytingar ekki haft áhrif á mat fólks á eigin líkamlegri heilsu. Mögulega hafa áhrif kreppunnar á mati fólks á eigin heilsu ekki komið fyllilega fram. Hins vegar er mikilvægt að hafa í huga að bæði í þenslunni fyrir hrun, sem og í kjölfar falls bankanna, eru merkjanleg tengsl milli skorts og heilsu