Balcanica Posnaniensia Acta et studia
Not a member yet
338 research outputs found
Sort by
Smilja Marjanović-Dušanić, Sveto i propadljivo: telo u srpskoj hagiografskoj književnosti, Balkanološki institut Srpske akademije nauka i umetnosti, Posebna izdanja 135, Izdavačko preduzeće CLIO, Beograd 2017, ss. 434. : [Смиља Марјaновић-Душанић, Свето и пропадљиво: тело у српској хагиографској књижевности, Балканолошки институт Српске академије наука и уметности, Посебна издања 135, Издавачко предузече Клио, Београд 2017, ss. 434].
Get PDFPiotr Tafiłowski, Pomiędzy cywilizacjami. Wojna i praktyki komunikacyjne na pograniczu chrześcijańsko-muzułmańskim na przełomie średniowiecza i ery nowożytnej, Wydawnictwo Napoleon V, Oświęcim 2019, ss. 333.
Get PDFSlaven Kale, „Poljaci, naša braća na sjeveru”. Hrvatska javnost o Poljacima 1860–1903, Srednja Europa, Zagreb 2020, ss. 424.
Get PDFChorwacja i Węgry w Kronice Węgiersko-Polskiej
Get PDFIn the Hungarian-Polish Chronicle, written at the turn of the 1230s, one can find a piece of information on Croatia. It is a note on St Paul’s mission in Split, where he allegedly was a Bishop before his travel to Rome, where he found his martyrdom and a story of a Croatian ruler, who was killed by his subjects. The first story used a motif, which was probably popular in medieval Dalmatia, that St Paul was a real apostle of that region. It was Constantin Porphyrogenitus who noted his presence in the context of Adriatic islands and Thomas, archdeacon of Split (Spalato) who argued against this idea. The another story could reflect a tradition of a death of a Great-Moravian ruler, which was mythologized and deprived of a spatial and temporal context. It is interesting that the Hungarians’ raid to their new homeland was presented else as in another sources and in the reality: not from the north-east (Ruthenian territories), but from south (Slavonia). The northern part of Slavonia was nominated Hungary according to the Chronicle, which reflected the geographical and economical unity of Hungarian medieval Kingdom.W Kronice węgiersko-polskiej, napisanej na przełomie lat 20. i 30. XIII w., można znaleźć informacje o Chorwacji. Odnotowano misję św. Pawła w Splicie, gdzie miał być biskupem przed swoją podróżą do Rzymu, gdzie znalazł śmierć męczeńską oraz zamieszczono opowiadanie o władcy chorwackim zabitym przez swoich poddanych. Pierwsze z powyższych opowiadań wykorzystuje motyw chyba popularny w średniowiecznej Dalmacji, że św. Paweł był rzeczywistym apostołem w tej krainie. Już Konstantyn Porfirogeneta wspomniał o obecności Apostoła w kontekście wysp adriatyckich, zaś Tomasz ze Splitu jawnie polemizował z tym przekonaniem. Drugie opowiadanie może odzwierciedlać tradycję o śmierci wielkomorawskiego władcy, która została zmitologizowana i pozbawiona kontekstu czasoprzestrzennego. Co ciekawe, węgierska droga do nowej ojczyzny została przedstawiona inaczej, niż w innych źródłach i w rzeczywistości. Węgrzy mieli przybyć nie z północnego wschodu, z ziem ruskich, lecz z południa, ze Sławonii. Północna część Sławonii miała zostać przemianowana na Węgry, co zdaje się odzwierciedlać przekonanie o geograficznej i gospodarczej jedności średniowiecznej monarchii węgierskiej. 
The Concept of the millet in Turkish dictionaries: Its alteration and the impact on Ottoman Macedonia
Get PDFIn the 19th century the dictionaries/glossaries represent the first brace which connected different cultures and languages, thus also linking the Orient with the Occident and vice versa. In this context the research is focused on the Turkish dictionaries/glossaries, which for a long time actually represented one of the basic media of transmitting the new Western ideas in the East, and in our case, in the Ottoman Empire. Through the short comparative analyses of these dictionaries/glossaries and their authors (from the 19th century and early 20th century) we follow the change of the cognitive concept of the term millet with the term nation. The case study is focused on Ottoman Macedonia and on the political implications caused by this change of the meaning of the Ottoman term millet.Znaczenie pojęcia millet w słownikach tureckich: jego zmiana i wpływ na osmańską Macedonię
W XIX wieku słowniki/glosariusze stanowiły pierwszą klamrę, która łączyła różne kultury i języki, łącząc w ten sposób także Orient z Zachodem i vice versa. W tym kontekście badania koncentrują się na tureckich słownikach / glosariuszach, które przez długi czas faktycznie stanowiły jeden z podstawowych środków przekazu nowych zachodnich idei na Wschodzie, a w naszym przypadku w Imperium Osmańskim. Poprzez krótkie analizy porównawcze tych słowników/glosariuszy i ich autorów (z XIX i początku XX wieku) śledzimy przemiany koncepcji znaczeniowej pojęcia millet w kierunku pojęcia naród. Studium przypadku koncentruje się na osmańskiej Macedonii i politycznych implikacjach spowodowanych tą zmianą znaczenia osmańskiego terminu millet. 
O cesarzowych Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261) (1). Maria hrabina Szampanii
Get PDFThis article is the first one in the planned series “On the Empresses of the Latin Empire (1204-1261)”. This one is dedicated to Maria, the countess of Champagne, who, having set off on a crusade, reached Akka, and there she learned about the election of her husband, Count Baldwin Flanders to be the first Latin emperor. The text presents her biography and highlights her participation in the crusades of her relatives.O cesarzowych Cesarstwa Łacińskiego (1204-1261) Maria hrabina SzampaniiArtykuł jest pierwszym z planowanego cyklu „O cesarzowych Cesarstwa Łacińskiego (1204-1261)”. Ten jest poświęcony Marii hr. Szampani, która wyruszywszy na krucjatę, dotarła do Akki, i tam dowiedziała się o wyborze jej męża Baldwina hr. Flandrii na pierwszego cesarza łacińskiego. W tekście przybliżono jej życiorys i naświetlono udział w krucjatach jej krewnych
Symeon I Wielki, władca Bułgarii w przekazie Leona Diakona (Historia, VII, 7)
Get PDFSimeon in the account of Leo the Deacon (Historia, VII, 7) is an unambiguously negative figure. A bold barbarian who dared not only to raid Byzantine territories, but also to demand that the Romans proclaim him a ruler. Even his victory at the Battle of Anchialos (917) was not the result of his military prowess, but a tear in the Byzantine camp. It should be clearly emphasized that he was not the hero of the aforementioned passage of Leo the Deacon\u27s work, but Leo Phokas. The Bulgarian ruler was only a convenient tool in the hands of the Byzantine author for the purpose of showing a rather trivial truth that disagreement in one’s own camp and the desire for power lead to misfortunes, both for the individuals and for the nation. Symeon w przekazie Leona Diakona (Historia, VII, 7) to postać jednoznacznie negatywna. Butny barbarzyńca, który ośmielił się nie tylko najeżdżać na bizantyńskie terytorium, ale i żądać, by Romajowie proklamowali go swoim władcą. Nawet zwycięstwo w bitwie pod Anchialos (917) nie było owocem jego wojskowego kunsztu, a skutkiem rozdarcia w obozie bizantyńskim. Bułgarski władca był w rękach bizantyńskiego autora jedynie wygodnym narzędziem do realizacji celu ukazania dość banalnej prawdy, że niezgoda we własnym obozie i żądza władzy prowadzą do nieszczęść tak w wymiarze osobistym, jak i całego państwa. 
Slavic activists and socio-political situation in Bosnia at the turn of the 19th century. The Foundations of the contemporary ethnic divisions
Get PDFThe aim of the article is to show the forms and content of public and political activity of the Slavic elites in Bosnia and Herzegovina during the time of Habsburg rule (1878–1914). The research into the press releases and academic publications allows to show the most prominent circles and individuals who aspired to be the representatives of the people, defined in accordance with ethnic and religious divisions. These groups are characterised via an analysis of the correlation between the socio-political circumstances in Bosnia and the external influences (such as ideologies, personal and organisation relations, the impact of the state authorities). The political stances among the most prominent circles are portrayed in the context of the legal and institutional solutions regarding Bosnia, as well as the ethnic and religious policy of the Habsburg administration.The aim of the article is to show the forms and content of public and political activity of the Slavic elites in Bosnia and Herzegovina during the time of Habsburg rule (1878–1914). The research into the press releases and academic publications allows to show the most prominent circles and individuals who aspired to be the representatives of the people, defined in accordance with ethnic and religious divisions. These groups are characterised via an analysis of the correlation between the socio-political circumstances in Bosnia and the external influences (such as ideologies, personal and organisation relations, the impact of the state authorities). The political stances among the most prominent circles are portrayed in the context of the legal and institutional solutions regarding Bosnia, as well as the ethnic and religious policy of the Habsburg administration