Platforma czasopism Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Not a member yet
3673 research outputs found
Sort by
Wzmacnianie relacji między państwem a Kościołem w celu ułatwienia wdrażania praw ukierunkowanych na człowieka, dobrego rządzenia i świadczenia usług
No full textThis study explores the potential of fostering relationship between the Church and the State to facilitate the implementation of people-oriented laws, promote good governance, and enhance service delivery. In many societies, particularly in Nigeria, religious institutions play a significant role in shaping public opinion and social norms. As such, their collaboration with the state can offer unique opportunities to bridge governance gaps, particularly in marginalized communities. Through an analysis of Church-State dynamics, the study reveals that when religious leaders and government institutions work together, they can improve public trust, increase the legitimacy of laws, and ensure more equitable distribution of services. However, the study also identifies significant challenges, including the potential for overreach, legal and institutional barriers, and the need for inclusive political structures to maintain secularism and prevent the dominance of any one religious group. The study concludes with recommendations for future research on the legal, institutional, and socio-political dimensions of Church-State relations, including comparative studies across different national contexts and a focus on marginalized religious groups.Opracowanie analizuje możliwości kształtowania relacji między Kościołem a państwem w celu ułatwienia wdrażania praw ukierunkowanych na człowieka, promowania dobrego zarządzania oraz poprawy jakości usług publicznych. W wielu społeczeństwach, szczególnie w Nigerii, instytucje religijne odgrywają istotną rolę w kształtowaniu opinii publicznej i norm społecznych. Ich współpraca z państwem może więc stwarzać wyjątkowe możliwości wypełniania luk w zarządzaniu, zwłaszcza w społecznościach marginalizowanych. Analiza relacji między Kościołem a państwem pokazuje, że współpraca przywódców religijnych z instytucjami rządowymi może wzmacniać zaufanie społeczne, podnosić legitymację prawa oraz zapewniać bardziej sprawiedliwą dystrybucję usług. Jednocześnie opracowanie wskazuje istotne wyzwania, takie jak ryzyko nadmiernej ingerencji, bariery prawne i instytucjonalne oraz potrzeba tworzenia inkluzywnych struktur politycznych, które utrzymają świecki charakter państwa i zapobiegną dominacji którejkolwiek grupy religijnej. Artykuł kończy się rekomendacjami dotyczącymi przyszłych badań nad prawnymi, instytucjonalnymi i społeczno-politycznymi aspektami relacji Kościół-państwo, w tym analiz porównawczych w różnych kontekstach narodowych i badań uwzględniających marginalizowane grupy religijne
Problem aprioryczności i aposterioryczności archetypów wg Carla Gustawa Junga, Ericha Neumanna oraz Iry Progoffa
No full textThe article explores the problem of the a priori and a posteriori nature of archetypes in Carl Gustav Jung’s analytical psychology, as well as in the interpretations proposed by Erich Neumann and Ira Progoff. Jung defined archetypes as psychic structures existing a priori; however, in some of his writings, references can also be found to their a posteriori character. The paper seeks to clarify this duality by indicating the connection between archetypes and the biological and cultural development of the human being. Neumann tended toward viewing archetypes as a priori structures, whereas Progoff emphasized the influence of social experience on the formation of the unconscious matrix of human experience. The issue is examined through the lens of philosophical influences on the concept of archetypes, particularly the philosophy of Kant and representatives of German mysticism, idealism, and Romanticism such as Böhme, Schelling, and von Hartmann.Artykuł opisuje problem aprioryczności i aposterioryczności archetypów w psychologii analitycznej Carla Gustawa Junga oraz w interpretacjach jego kontynuatorów – Ericha Neumanna i Iry Progoffa. Jung definiował archetypy jako struktury psychiczne istniejące a priori, jednak w niektórych jego pracach można znaleźć wskazania ich statusu a posteriori. W artykule podjęto próbę wyjaśnienia tej dwoistości, wskazując na związek archetypów z podłożem biologicznym, a zarazem kulturową ewolucją. Neumann skłaniał się ku ich aprioryczności, natomiast Progoff podkreślał wpływ doświadczeń społecznych na kształtowanie się nieświadomej matrycy uwarunkowań ludzkiej psychiki. Problematyka ta została poruszona przez pryzmat wpływu koncepcji filozoficznych na koncepcję archetypów: filozofii Immanuela Kanta oraz przedstawicieli filozofii niemieckiego mistycyzmu, idealizmu i romantyzmu, tj. Jacoba Böhmego, Carla Gustava Carusa, Friedricha Schelling i Karla von Hartmanna
Projekty tłumaczeniowe jako hybrydowy model Design Thinking i Service Learning
No full textThe aim of this article is to present translation tasks performed by students of Applied Linguistics and Translation Studies as implementation of a hybrid model combining the concepts of Design Thinking and Service Learning. Design Thinking, a method of creative problem solving, entails cognitive, strategic and practical processes, through which design models (e.g. proposals for new products, services, etc.) are developed by teams in translation projects. Service Learning, as a combination of learners’ social commitment and acquisition of knowledge, is to engage participants in projects aimed for the common good of the society. By performing translation tasks for various institutions, students practise Service Learning along with their social commitment. Based on two real cases of students’ translation tasks, this study can contribute to translator education by showing the possibilities of implementing Design Thinking and Service Learning into the practice of translation.Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie projektów tłumaczeniowych realizowanych przez studentów lingwistyki stosowanej i przekładoznawstwa jako implementacji modelu hybrydowego łączącego koncepcje Design Thinking (myślenia projektowego) i Service Learning (uczenia się poprzez zaangażowanie). Design Thinking, metoda kreatywnego rozwiązywania problemów, angażuje procesy poznawcze, strategiczne i praktyczne, dzięki którym zespoły opracowują modele projektowe (np. propozycje nowych produktów, usług itp.) w projektach tłumaczeniowych. Service Learning, jako połączenie zaangażowania społecznego studentów i zdobywania przez nich wiedzy, ma na celu zaangażowanie uczestników w projekty służące wspólnemu dobru społeczeństwa. Realizując zadania tłumaczeniowe dla różnych instytucji, studenci łączą praktykę Service Learning z zaangażowaniem społecznym. Opierając się na dwóch autentycznych przykładach projektów tłumaczeniowych studentów, niniejsze badanie może przyczynić się do rozwoju dydaktyki przekładu, pokazując możliwości wdrożenia Design Thinking i Service Learning w praktyce tłumaczeniowej
Didaskalia (sensu lato): głosy i obrazy didaskaliczne w dramaturgii nowoczesnej i współczesnej
No full textThe subject of this study is theatrical stage directions understood in the broadest possible sense of the term (from purely linguistic forms through iconosyntactic forms to graphic forms). Drawing on a corpus of around twenty francophone and Italian dramatic works, the article analyzes various types of voices and images that appear in modern and contemporary drama: voices revealing the author’s self, implicit authorial voices, voices of coordinating instances, voices of caracters assigned to express stage directions, interrogatives and intertextual directions, iconosyntactic and iconic directions.L’elaborato riguarda le didascalie teatrali intese nel senso più largo possibile del termine (dalle loro forme puramente linguistiche a quelle iconosintattiche e iconiche). Basandosi su un corpus contenente una ventina di opere drammatiche francofone e italiane, l’articolo analizza vari tipi di voci e immagini che si possono individuare nelle drammaturgie moderne e contempo-ranee : voci esplicitamente autoriali, voci autoriali implicite, voci delle istanze coordinatrici, didascalie interrogative e intertestuali, voci di personaggi addetti ad esprimere contenuti didasca-lici, didascalie iconosintattiche e iconiche.Tematem opracowania są didaskalia teatralne rozumiane w możliwie najszerszym znaczeniu tego terminu (od form czysto językowych przez formy ikonosyntaktyczne po formy graficzne). Opierając się na korpusie obejmującym około 20 sztuk francuskojęzycznych i włoskich, artykuł analizuje różne typy głosów i obrazów, jakie występują w nowoczesnych i współczesnych dramatach: głosy ujawniające autorskie ja, głosy autorskie niejawne, głosy podmiotów koordynujących, pytania didaskaliczne, didaskalia intertekstualne, głosy postaci o charakterze didaskalicznym, didaskalia ikonosyntaktyczne i ściśle ikoniczne
Wpływ łączników konsekwencyjnych na argumentację w kompozycjach pisanych przez uczniów uczących się języka włoskiego jako języka obcego
No full textThe article focuses on the analysis of concessive connectives used by university learners of Italian as a foreign language in the writing of argumentative texts. After illustrating the theoretical context relating to argumentation in written texts and its enhancement through teaching activities, the research focuses on the mainly comparative analysis of a teaching programme that presents experimental aspects. The analysis was carried out on two series of argumentative texts produced by two groups of Polish-speaking students enrolled in two different bachelor degree courses in Italian Studies at two different Polish universities, identified respectively as the experimental group and the control group. Both groups were asked to write argumentative texts on the same topic and to take part to other learning activities aimed at acquiring a set of textual connectives, selected for levels B1/B2 and used in written Italian. The aim was to assess whether the different types of learning activities proposed on concessive connectives (structuralist vs. communicative-textual approach) had an impact on the reuse of connectives in the texts written by the informants and whether it was possible to find changes in the argumentative structure in their second written production compared to the first production. The analysis reveals not only an increase in the quantity and variety of concessive connectives used by informants in both groups, but also a general improvement in the writing style of the compositions. Furthermore, it appears that structuralist activities, based on the completion of individual sentences, seem to be more effective in the reuse of connectives in the texts written by the informants than learning activities in which connectives are required to be inserted into argumentative texts. Bearing in mind that this is a pilot study, in order to confirm these results, which appear to contradict the principles of contemporary language teaching, it will be necessary to expand the sample of informants.L’articolo si concentra sull’analisi dei connettivi concessivi utilizzati da apprendenti universitari di lingua italiana LS nella scrittura di testi argomentativi. Dopo aver illustrato il contesto teorico relativo all’argomentazione nei testi scritti e al suo potenziamento attraverso attività didattiche, la ricerca si focalizza sull’analisi, principalmente comparativa, di un percorso didattico che presenta aspetti sperimentali. L’analisi è stata svolta su due serie di testi argomentativi prodotti da due gruppi di studenti polonofoni iscritti a due corsi di laurea triennale di Italianistica in due distinte università polacche, identificati rispettivamente come gruppo sperimentale e gruppo di controllo. In entrambi i gruppi è stata proposta la scrittura di testi argomentativi sul medesimo tema, intervallata da attività didattiche mirate all’acquisizione di un numero di connettivi testuali, selezionati per i livelli B1/B2 e ascrivibili all’italiano scritto. L’obiettivo è di valutare se la differente tipologia di attività proposte sui connettivi di concessione (di approccio strutturalista vs. comunicativo-testuale) avesse un impatto sul loro reimpiego nell’uso da parte degli apprendenti e se fosse possibile riscontrare nella seconda produzione scritta degli apprendenti delle modifiche nella struttura argomentativa rispetto alla prima composizione. Dall’analisi emerge non solo un incremento quantitativo e della varietà dei connettivi di concessione utilizzati da parte degli informanti di entrambi i gruppi, ma anche un generale miglioramento dello stile di scrittura della composizione. Inoltre, emerge che le attività di approccio strutturalista, basate sul completamento di singole frasi, sembrano rivelarsi più efficaci nel reimpiego dei connettivi nelle composizioni scritte dagli informanti rispetto ad attività didattiche in cui si richiede di inserire i connettivi all’interno di testi argomentativi. Tenendo conto che quanto descritto si propone come una ricerca pilota, al fine di confermare tali risultati, che appaiono in contrasto con i principi della glottodidattica contemporanea, si renderà necessario ampliare il campione di informanti.Artykuł analizuje użycie konektorów koncesywnych w tekstach argumentacyjnych pisanych przez osoby uczące się języka włoskiego. Na wstępie przybliżone zostają teoretyczne ramy omawianego zagadnienia. Przeanalizowany zostanie wpływ ćwiczeń dydaktycznych na rozwój umiejętności argumentacyjnych oraz opisana zostanie kompetencja skrypturalna osób uczących się języków obcych. Następnie opisane zostaną wyniki badania, podczas którego osoby badane (studenci polonofoni italianistyki I stopnia) podzielone zostały na dwie grupy (grupa kontrolna i grupa eksperymentalna). Osobom tym przygotowano serię ćwiczeń dotyczącą konektorów, a następnie poproszono o napisanie tekstu argumentacyjnego. Na podstawie zebranych wypracowań wynika, że studenci używają najczęściej konektorów koncesywnych, co zwiększa siłę argumentacyjną ich wypowiedzi oraz przyczynia się do polepszenia stylu
Słuch przekładowy Cristiny Campo: strategie cytacyjne wewnątrz tekstu
No full textThis article analyzes intextual translations in the essays of Cristina Campo, in which quotations and literary references merge with the authorial text, becoming an integral part of it. Monica Farnetti (1998), in her analysis of “Il flauto e il tappeto” (“The Flute and the Carpet”), draws attention to the fluidity of quotation marks. Similar integration of quotations and literary allusions can be observed in other essays by Campo, such as “Gli imperdonabili” (“The Unforgivables”), with references to “William Carlos Williams” (“Danse pseudomacabre”), Marianne Moore, and the “invincible knights of the bookshelf,” as Campo called her favorite authors, including Benn, Shakespeare, and Pound. Alongside literary references, musical allusions also play a significant role, shaped by her sensitivity nurtured in the home of her father, the composer Guido Guerrini. As Elémire Zolla (1998) notes, this musical inclination is reflected in her translations – both literary and musical – treating compositions as “musical transpositions.” This study analyzes Campo’s method of writing as a dialogic engagement with multiple texts, framed by reflections on musicality and sound in translation.L’articolo esamina le traduzioni intratestuali presenti nei saggi di Cristina Campo, nei quali citazioni e riferimenti letterari si intrecciano con il testo dell’autrice, costituendone un elemento integrante. Monica Farnetti (1998) sottolinea la mobilità dei segni di citazione nell’analisi de “Il flauto e il tappeto”. Anche in altri saggi di Campo, come “Gli imperdonabili” (“Gli imperdonabili”), è evidente l’integrazione di citazioni e allusioni letterarie, ad esempio a William Carlos Williams (“Danse pseudomacabre”) o Marianne Moore, nonché ai “cavalieri invitti dello scaffale”, come Campo definiva i suoi autori preferiti, tra cui figuravano Benn, Shakespeare e Pound. Oltre ai riferimenti letterari, anche quelli musicali svolgono un ruolo importante, legati alla sensibilità sviluppata nella casa di suo padre, il compositore Guido Guerrini. Come osserva Elémire Zolla (1998), tale inclinazione musicale si riflette anche nelle sue traduzioni, sia letterarie che musicali, nel trattare le composizioni come “calchi musicali”. Il presente studio propone un’analisi del metodo di scrittura di Campo come modalità di interazione dialogica con un ampio ventaglio di testi, alla luce di una riflessione sulla musicalità e sul suono nella traduzione.W artykule analizowane są tłumaczenia wewnątrztekstowe w esejach Cristiny Campo, w których cytaty i odniesienia literackie stapiają się z tekstem autorskim, stanowiąc jego integralną część. Na ruchomość znaków cytowania zwraca uwagę Monica Farnetti (1998) w analizie “Il flauto e il tappeto” (“Flet i dywan”). Także w innych esejach Campo, na przykład w “Gli imperdonabili” (“Niewybaczalni”), widoczna jest integracja cytatów i aluzji literackich, np. do Williama Carlosa Williamsa (“Danse pseudomacabre”) czy Marianne Moore, a także do „niezwyciężonych rycerzy półki”, jak Campo określała swoich ulubionych autorów, wśród których znajdowali się m.in. Benn, Szekspir i Pound. Obok odniesień literackich istotną rolę odgrywają również odniesienia muzyczne, związane z wrażliwością kształtowaną w domu jej ojca, kompozytora Guido Guerriniego. Jak zauważa Elémire Zolla (1998), to muzyczne nastawienie odzwierciedla się także w jej tłumaczeniach, zarówno literackich, jak i muzycznych – traktowaniu kompozycji jako „kalki muzyczne”. Niniejsze studium stanowi analizę metody pisarskiej Campo jako formę dialogicznej interakcji z wieloma tekstami, w świetle refleksji nad muzycznością i dźwiękiem w przekładzie
Między tekstem a danymi. Metodologia opracowywania cyfrowej edycji na przykładzie Monumenta Vaticana res gestas Polonicas illustrantia
No full textThe article discusses the methodology of digital scholarly editing of historical sources, using the project Monumenta Vaticana res gestas Polonicas illustrantia as a case study. The authors highlight the differences between traditional and digital editing, emphasizing the advantages of data modeling, interactivity, and the potential for both quantitative and qualitative analysis offered by digital editions. These editions enable the presentation of full source texts, their contextualization, and integration with external historical knowledge. The project employs TEI XML and RDF standards, allowing for advanced data search and visualization. The authors stress that digital editions are not only research tools but also independent scholarly works. A digital editor must analyze sources much more deeply than a traditional one, modeling both their content and historical context.Artykuł omawia metodologię cyfrowej edycji źródeł historycznych na przykładzie projektu Monumenta Vaticana res gestas Polonicas illustrantia. Autorzy wskazują na różnice między edytorstwem tradycyjnym a cyfrowym, podkreślając zalety modelowania danych, interaktywności oraz możliwości analizy ilościowej i jakościowej danych, oferowanych przez edycje cyfrowe. Umożliwiają one prezentację pełnych tekstów źródeł, ich kontekstualizację i powiązanie z wiedzą pozaźródłową. Projekt wykorzystuje standardy TEI XML i RDF, co pozwala na zaawansowane przeszukiwanie i wizualizację danych. Autorzy zaznaczają, że edycje cyfrowe to nie tylko narzędzia badawcze, lecz także samodzielne dzieła naukowe. Edytor cyfrowy musi bowiem znacznie głębiej analizować źródła niż tradycyjny, modelując zarówno ich treść, jak i kontekst historyczny
Edukacja włączająca w kształceniu nauczycieli języków obcych: (rec.: Katharina Böhm. Evaluation einer Professionalisierungsmaßnahme für inklusiven Englischunterricht. Unterrichtsplanung und -durchführung vor dem Hintergrund des Universal Design for Learning)
No full textBożena Matyjas, Danuta Opozda, Katarzyna Segiet (red.), Podmiotowość dziecka i wartość dzieciństwa. Współczesna recepcja myśli Janusza Korczaka, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2024
No full textTendencje w postawach rodzicielskich kobiet i mężczyzn. Komunikat z badań
No full textThis article presents the results of research on the attitudes of mothers and fathers towards their children. The aim is to provide a diagnosis of parenting attitudes and try to identify trends emerging in this area. It is noted that approximately every third participant demonstrates appropriate parenting attitudes, while another third of them show inappropriate attitudes. As the child ages, the negative impact of parental disapproval increases. A positive impact is the more frequent adoption of appropriate demands and consequences.Artykuł prezentuje wyniki badań nad postawami matek i ojców wobec dzieci. Celem artykułu jest przedstawienie diagnozy postaw rodzicielskich i próba wskazania tendencji ujawniających się w tym zakresie. Zauważa się, że około jedna trzecia badanych osób przejawia prawidłowe postawy rodzicielskie, a jedna trzecia prezentuje postawy niewłaściwe. Wraz z wiekiem dziecka niekorzystnie zwiększa się brak akceptacji dziecka ze strony rodziców. Korzystnie zaś częściej występuje postawa właściwych wymagań i konsekwencji