Platforma czasopism Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Not a member yet
3673 research outputs found
Sort by
Teresa Bojarska-Szot, Jan Szot (red.), Przewodnik pedagogiki społecznej Jana Pawła II. Człowiek, Zamość: Officina Simonidis-Wydawnictwo Akademii Zamojskiej, 2024
Full text linkWzmacnianie pewności siebie uczniów wielojęzycznych w szkole podstawowej: klucz do sukcesu w nauce?
No full textThis article examines the links between multilingualism and students’ self-confidence in the context of the French primary school. It highlights the evolution of the education system towards greater appreciation of linguistic diversity, while highlighting persistent challenges. The study underscores the importance of appreciation for the plural identities and linguistic capital of multilingual students in order to strengthen their self-confidence and promote their school success. A study conducted in a primary school is presented, which shows the positive impact of inclusive pedagogical approaches on teachers’ attitudes and students’ well-being. The conclusion is that building self-confidence among multilingual students requires a holistic approach involving all educational institutions, teacher professional development, and supportive educational policies.Cet article examine les liens entre le plurilinguisme et la confiance en soi des élèves dans le contexte de l’école primaire française. Il souligne l’évolution du système éducatif vers une plus grande reconnaissance de la diversité linguistique, tout en notant les défis persistants. L’étude met en lumière l'importance de valoriser les identités plurielles et le capital linguistique des élèves plurilingues pour renforcer leur confiance en soi et favoriser leur réussite scolaire. Une recherche-action menée dans une école élémentaire est présentée, démontrant l’impact positif d’approches pédagogiques inclusives sur les attitudes des enseignants et le bien-être des élèves. L’article conclut que le renforcement de la confiance en soi des élèves plurilingues nécessite une approche holistique, impliquant tous les acteurs éducatifs, une formation continue des enseignants et des politiques éducatives favorables.W artykule przeanalizowano powiązania między wielojęzycznością a pewnością siebie uczniów w kontekście francuskiej szkoły podstawowej. Podkreślono w nim ewolucję systemu edukacji w kierunku większego uznania różnorodności językowej, zwracając jednocześnie uwagę na utrzymujące się wyzwania. Badanie podkreśla znaczenie doceniania tożsamości mnogiej i kapitału językowego uczniów wielojęzycznych w celu wzmocnienia ich pewności siebie i promowania ich sukcesu szkolnego. Przedstawiono badania przeprowadzone w szkole podstawowej, które wykazały pozytywny wpływ integracyjnych podejść pedagogicznych na postawy nauczycieli i samopoczucie uczniów. W artykule stwierdzono, że budowanie pewności siebie uczniów wielojęzycznych wymaga holistycznego podejścia, angażującego wszystkie podmioty edukacyjne, doskonalenie zawodowe nauczycieli i wspierającą politykę edukacyjną
Rys historyczny, rola i znaczenie kapelana – przywódcy duchownego w więziennictwie na przykładzie USA
Full text linkThe aim of the article is to characterize the role and significance of chaplains – spiritual leaders for convicted individuals – within the process of serving an isolation-based prison sentence in the United States. Methodologically, the article takes a review-based approach and relies on an analysis of English-language sources, including selected rulings of American courts, in which the titular issue has been explored from a multidimensional perspective.Celem artykułu jest scharakteryzowanie roli i znaczenia kapelana – przywódcy duchowego dla osób skazanych – w procesie wykonywania izolacyjnej kary pozbawienia wolności w USA. W swojej warstwie metodologicznej artykuł ma formę przeglądową i opiera się o analizę źródeł anglojęzycznych, w tym wybranych orzeczeń sądów amerykańskich, w których wielowymiarowo, podejmowana była tytułowa problematyka
(Pseudo)eksperckość (pseudo)filozoficzna
Full text linkAlthough the term “pseudophilosophy” is rarely used in subject literature, the accusation behind it – namely, the accusation of “not being a true philosopher” – is a phenomenon worth attention. In this article, I analyze three contemporary concepts of pseudophilosophy (Rescher, Merrill, and Moberger). I note that they share a common structure, and thus face similar problems, which I describe later (the problem of “bad philosophy” and the issue of uninformative criteria). I then present my own proposal for overcoming the impasse in the discussion of pseudophilosophy – namely, a shift away from classic investigations into the essence of philosophy and a focus instead on the expectations regarding the social role of a philosopher. I argue that framing the issue of pseudophilosophy in terms of (pseudo)expertise enables such explication of assumptions underlying the accusation of pseudophilosophy, which remained hidden within previous approaches.Choć terminu „pseudofilozofia” nieczęsto używa się w literaturze, to sam stojący za nim zarzut – mianowicie zarzut o „niebycie prawdziwym filozofem” – jest zjawiskiem wartym uwagi. W niniejszym artykule rekapituluję i analizuję trzy współczesne koncepcje kryteriów pseudofilozoficzności (Reschera, Merrilla oraz Mobergera). Zauważam, że posiadają one wspólną strukturę, a przez to borykają się z podobnymi problemami, opisanymi przeze mnie w dalszym ciągu (problemem „złej filozofii” oraz nieinformatywności). Następnie przedstawiam własną propozycję wyjścia z impasu rozważań nad pseudofilozofią – jest nią odejście od klasycznych rozważań nad istotą filozofii, a skupienie się raczej na oczekiwaniach wobec społecznej roli filozofa. Twierdzę, że ujęcie zagadnienia pseudofilozoficzności w kategoriach pojęcia (pseudo)eksperckości pozwala wyeksplikować takie założenia zarzutu o pseudofilozoficzność, które pozostawały niewidoczne na gruncie dotychczasowych koncepcji
O wszechsubiektywności
No full textLinda Zagzebski argues that God is omnisubjective: that God has a perfect first-person grasp of all subjective states, including belief states. While it’s impossible for any finite being to be omnisubjective, what’s impossible for finite beings may be possible for God. According to Zagzebski, divine omnisubjectivity is not only possible, but entailed by divine omniscience. In this paper, I argue that we should distinguish between three forms of divine omnisubjectivity: propositional omnisubjectivity (the thesis that God knows all first-person subjective propositions), perspectival omnisubjectivity (the thesis that God assumes all first-person subjective perspectives), and phenomenal omnisubjectivity (the thesis that God grasps all first-person phenomenal states). Distinguishing these forms of omnisubjectivity is important, since we should have different attitudes towards these different forms of omnisubjectivity: while propositional and perspectival omnisubjectivity are trivial or impossible (and not entailed by omniscience), phenomenal omnisubjectivity is interesting, epistemically possible, and suggested by other divine attributes.Linda Zagzebski argumentuje, że Bóg jest wszechsubiektywny: że Bóg ma doskonałe pierwszoosobowe rozumienie wszystkich stanów subiektywnych, w tym stanów przekonań. Wprawdzie takie rozumienie jest niemożliwe dla istot skończonych, ale jest możliwe dla Boga. Według Zagzebski, boska wszechsubiektywność nie tylko jest możliwa, ale wynika logicznie z boskiej wszechwiedzy. W tym artykule argumentuję, że powinniśmy rozróżnić trzy formy boskiej wszechsubiektywności: wszechsubiektywność propozycjonalną (teza, że Bóg zna wszystkie pierwszoosobowe subiektywne sądy logiczne), wszechsubiektywność perspektywiczną (teza, że Bóg zajmuje wszystkie pierwszoosobowe perspektywy subiektywne), oraz wszechsubiektywność fenomenalną (teza, że Bóg pojmuje wszystkie pierwszoosobowe stany fenomenalne). Rozróżnienie tych form wszechsubiektywności jest ważne, ponieważ powinniśmy potraktować każdą z nich osobno: podczas gdy wszechsubiektywność propozycjonalna i perspektywiczna są trywialne lub niemożliwe (i nie wynikają logicznie z wszechwiedzy), wszechsubiektywność fenomenalna jest interesująca, epistemicznie możliwa i sugerowana przez inne boskie atrybuty
Główne problemy etyki przeywództwa. Wprowadzenie do debaty
Full text linkThe text is a presentation of the main issues contained in the book The Ethics of Leadership. It presents the elements of the monograph in a necessarily abbreviated way: starting from an attempt to define leadership as a person who motivates change and implements that change, not only in the organisation in which he or she works. A key issue for leadership ethics is stated as such: what ethical standards should apply to those whose essence of action is to change norms? This is followed by a brief summary of the content of the monograph - the historical part and the contemporary part. In the contemporary part, the models of transactional, transformational, servant, authentic and charismatic leadership are discussed. The summary of the third part discusses issues related to the trait/virtue of integrity in the actions of a leader; also the problems of paternalism in leadership ethics and outlines the discussion of whether the ethics of leaders is an ethics of special people or an ethics that does not require special norms for leaders are presented. The text concludes with the fourth part, where normative proposals are presented, based on a deontological scheme of prohibited, neutral, commanded and supererogatory acts in leadership ethics.Artykuł przedstawia główne problemy zawarte w monografii Etyka przywództwa. W skrócie przedstawia elementy wywodu: wychodząc od próby definicji przywództwa, jako osoby, która motywuje do zmian i te zmiany wdraża. Kluczowy problem dla etyki przywództwa zawarto w pytaniu: jakie normy etyczne powinny obowiązywać tych, których istotą działania jest zmiana norm? Następnie streszczono część historyczną i współczesną monografii. W zakresie współczesności omówiono modele przywództwa transakcyjnego, transformacyjnego, służebnego, autentycznego i charyzmatycznego. Opisano również kwestie związane z cechą / cnotą integrity (tłumaczonej jako „wierność”) w działaniach lidera, przedstawiono problemy paternalizmu w etyce przywództwa, a także została zarysowana dyskusja, czy etyka liderów to etyka specjalnych ludzi czy też etyka, która nie wymaga specjalnych norm dla przywódców. Tekst kończy się odniesieniem do czwartej części monografii, w której zostają przedstawione propozycje normatywne, oparte na deontologicznym schemacie czynów zabronionych, neutralnych, nakazanych oraz supererogacyjnych w etyce przywództwa
O metafizyczne podstawy etyki przywództwa
Full text linkThe paper analyzes some aspects of leadership ethics as proposed by Jarosław Kucharski. Starting with the evaluative term ‘leader’, the article shows that (1) the leader’s responsibility must be extended to include the responsibility for entities that are affected by the consequences of his or her actions; (2) the human being as a person is the measure the leader’s actions that are to change the state of affairs “for the better”; (3) the same criterion should be applied when assessing the axiological integrity of the leader. Kucharski rightly demands some metaphysical foundations for the ethics of leadership. However, when they are indicated – as the concept of human beings and their good – the distinction he proposes between the “star-shaped” and “parallel” models of integrity turns out to be a cognitive misunderstanding.Artykuł analizuje niektóre aspekty etyki przywództwa zaproponowanej przez Jarosława Kucharskiego. Wychodząc od wartościującego charakteru pojęcia „przywódca”, w artykule wykazano, że: (1) odpowiedzialność przywódcy należy rozszerzyć o odpowiedzialność za podmioty, których dotyczą konsekwencje jego działań; (2) człowiek jako osoba jest miarą działań przywódcy, które mają zmieniać stan rzeczy „na lepsze”; (3) to samo kryterium należy stosować przy ocenie integralności aksjologicznej przywódcy. Kucharski słusznie domaga się metafizycznych podstaw etyki przywództwa. Gdy jednak zostaną one wskazane – w postaci koncepcji człowieka i jego dobra – proponowane przez niego rozróżnienie na „gwiaździsty” i „równoległy” model uczciwości okazuje się poznawczym nieporozumieniem
Stefana Swieżawskiego interpretacja Tomasza z Akwinu koncepcji jednostkowienia duszy ludzkiej w świetle wybranych stanowisk tomistycznych
Full text linkIn this article I present the main theses of Stefan Swieżawski’s treatise The Central Issue of the Thomistic Conception of the Soul (Commensuratio animae ad hoc corpus). I emphasize the differences between Swieżawski’s interpretation and the ways of reading Aquinas’s conception in contemporary Thomism, focusing on the following issues: the problem of individuation in general, the problem of individuation of the human soul, the problems related to the concept of the body and the theory of animation. I point out that the concept of commensuratio provided a good justification for the main theses of Christian anthropology such as the individual immortality of the soul, the perspective of bodily resurrection or the vision of man as a psychophysical unity (anti-Platonism). I show that the concept of embryogenesis in Aquinas’ version, which Swieżawski endorsed, is untenable today due to the current state of biological knowledge, as well as metaphysical difficulties. In the discussion of the principle of individuation, I propose to treat commensuratio animae ad hoc corpus as the principle of the completeness of the individual, and not of individuality itself.W artykule przedstawiam główne tezy rozprawy Stefana Swieżawskiego Centralne zagadnienie tomistycznej nauki o duszy (Commensuratio animae ad hoc corpus). Podkreślam różnice między interpretacją Swieżawskiego a sposobami odczytania koncepcji Akwinaty we współczesnym tomizmie, koncentrując się na następujących zagadnieniach: problematyce jednostkowienia w ogóle, problematyce jednostkowienia duszy ludzkiej, problematyce związanej z pojęciem ciała i teorią animacji. Zwracam uwagę, że koncepcja commensuratio stanowiła dobre uzasadnienie dla głównych tez chrześcijańskiej antropologii, takich jak jednostkowa nieśmiertelność duszy, perspektywa zmartwychwstania ciałem czy wizja człowieka jako jedności psychofizycznej (antyplatonizm). Ukazuję, że koncepcja embriogenezy w wersji Akwinaty, którą Swieżawski akceptował, jest dziś trudna do utrzymania zarówno ze względu na aktualny stan wiedzy biologicznej, jak i trudności metafizyczne. W dyskusji nad problematyką zasady jednostkowienia proponuję potraktować commensuratio animae ad hoc corpus jako zasadę kompletności jednostki, a nie samej jednostkowości
Fabularne i językowe ewokanty pogranicza polsko-ukraińskiego w obrazkach Leona Kunickiego
Full text linkThe subject of the research are Leon Kunicki’s sketch stories with rural themes (Stary rybak. Obrazek, Djak. Obrazek, Powrót z praźniku. Obrazek ludowy, Daniłko flis. Obrazek z obyczajów ludu okolic nadbużnych, Wasilowa chata. Obrazek z obyczajów okolic nadbużnych, Maryśka. Obrazek znad Buga). The article describes the narrative evocations of social, faith, and linguistic diversity of the Polish-Ukrainian borderland. The author also includes remarks on the linguistic styling in order to introduce elements of the Ukrainian subdialect into the text. The paper discusses the processes of developing bilingualism and language code switching in the borderland, proper names (toponyms, given names, surnames, maritonymic formations, nicknames) and appellative East Slavic loanwords. These phenomena prove the coexistence of various ethnic groups, faiths and languages in the borderland.Przedmiotem analizy są obrazki Leona Kunickiego o tematyce wiejskiej (Stary rybak. Obrazek, Djak. Obrazek, Powrót z praźniku. Obrazek ludowy, Daniłko flis. Obrazek z obyczajów ludu okolic nadbużnych, Wasilowa chata. Obrazek z obyczajów okolic nadbużnych, Maryśka. Obrazek znad Buga). Omówiono ewokanty fabularne zróżnicowania społecznego, konfesyjnego i językowego pogranicza polsko-ukraińskiego. Opisano stylizację rekonstrukcyjną mającą na celu wprowadzenie do tekstu elementów gwary ukraińskiej. Scharakteryzowano procesy kształtowania się dwujęzyczności i przełączania kodów językowych w warunkach pogranicza. Omówiono nazewnictwo własne (toponimy, imiona, nazwiska, formy marytonimiczne, przezwiska) i apelatywne zapożyczenia wschodniosłowiańskie. Zjawiska te świadczą o współistnieniu na pograniczu różnych etnosów, konfesji i języków
