Repository of UOI "Olympias" (University of Ioannina)
Not a member yet
49308 research outputs found
Sort by
The Role of Artificial Intelligence in Shaping the Future of Banking Products
No full textΗ παρούσα πτυχιακή εργασία εξετάζει τον μετασχηματιστικό ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην εξέλιξη των τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών, στο πλαίσιο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Η ΤΝ, μέσω τεχνολογιών όπως η μηχανική μάθηση (ML), η βαθιά μάθηση (DL), η επεξεργασία φυσικής γλώσσας (NLP) και η ρομποτική αυτοματοποίηση διαδικασιών (RPA), μετασχηματίζει τις λειτουργίες των τραπεζών, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια, την προσωποποίηση και την εμπειρία του πελάτη.
Η εργασία αναλύει το θεωρητικό υπόβαθρο της ΤΝ, τις κατηγορίες της, καθώς και τις βασικές τεχνολογίες που την αποτελούν. Παρουσιάζει εφαρμογές της ΤΝ στον τραπεζικό τομέα, όπως αυτόματη αξιολόγηση αιτήσεων δανείου, ανίχνευση απάτης σε πραγματικό χρόνο, εξυπηρέτηση πελατών μέσω chatbots, καθώς και προσαρμογή επενδυτικών στρατηγικών βάσει ανάλυσης δεδομένων. Τονίζεται η χρήση των big data για την ανάδειξη νέων μορφών τραπεζικής αλληλεπίδρασης, καθώς και η σταδιακή μετατόπιση από παραδοσιακά μοντέλα σε «έξυπνα» συστήματα.
Παράλληλα, επισημαίνονται οι κοινωνικές και ηθικές προκλήσεις που εγείρει η ενσωμάτωση της ΤΝ: αδιαφάνεια αποφάσεων, αλγοριθμική μεροληψία, κινδύνους ιδιωτικότητας και απώλεια θέσεων εργασίας. Η εργασία αναγνωρίζει την ανάγκη ανάπτυξης κατάλληλων ρυθμιστικών πλαισίων και δεοντολογικών αρχών, ώστε η τεχνολογική καινοτομία να συνυπάρχει με κοινωνική υπευθυνότητα.
Συνολικά, η εργασία προτείνει μια ολιστική θεώρηση του φαινομένου, επισημαίνοντας πως η υιοθέτηση της ΤΝ στον τραπεζικό τομέα αποτελεί όχι μόνο τεχνολογική επιλογή, αλλά στρατηγική απόφαση που επηρεάζει βαθιά τη βιωσιμότητα, την εμπιστοσύνη και το μέλλον των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.This thesis explores the transformative impact of Artificial Intelligence (AI) on the evolution of banking products and services in the context of the Fourth Industrial Revolution. AI technologies such as Machine Learning (ML), Deep Learning (DL), Natural Language Processing (NLP), and Robotic Process Automation (RPA) are increasingly integrated into banking systems to optimize operations, enhance customer experience, prevent fraud, and enable real-time decision-making.
The study presents a comprehensive theoretical framework of AI, outlining its main categories, technological capabilities, and practical applications in the financial sector. It highlights how AI supports functions such as automated loan processing, credit risk assessment, customer service via chatbots, fraud detection, and strategic data-driven investment planning. Through the use of big data and predictive analytics, banks are transitioning from traditional models to intelligent, adaptive service environments.
In addition, the thesis addresses the ethical and societal challenges of AI adoption, including algorithmic bias, decision-making transparency, data privacy concerns, and job displacement due to automation. The growing reliance on AI systems underscores the need for regulatory frameworks and ethical guidelines that ensure accountability, fairness, and data protection.
This work contributes to both academic and practical understanding by offering a holistic approach that combines technological, operational, and ethical perspectives. It emphasizes that the adoption of AI in banking is not merely a matter of innovation but a strategic imperative that reshapes trust, competitiveness, and sustainability in a rapidly evolving digital landscape.68 σ
Ανάπτυξη και χαρακτηρισμός πολυστρωματικών πολυμερικών μεμβρανών με ελεγχόμενη βιοδραστικότητα για εφαρμογές συσκευασίας
No full textΗ συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη διατήρησης της ποιότητας των τροφίμων κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων χρονοδιαγραμμάτων διανομής τους χωρίς τη χρήση συντηρητικών ή άλλων χημικών πρόσθετων έχει στρέψει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας στην ανάπτυξη καινοτόμων δομών ενεργούς συσκευασίας με βάση βιοδραστικές ουσίες φυσικής προέλευσης. Παρότι σήμερα υπάρχει πληθώρα μελετών σχετικά με την ενσωμάτωση βιοδραστικών ουσιών φυσικής προέλευσης στην εύκαμπτη συσκευασία τροφίμων υπάρχουν σημαντικά θέματα που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Η ερευνητική κοινότητα καλείται να αντιμετωπίσει τόσο προκλήσεις που σχετίζονται με τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των βιοδραστικών ουσιών φυσικής προέλευσης όπως η πτητική τους φύση, η θερμική τους ευαισθησία και η πολικότητα αλλά και προκλήσεις που σχετίζονται με την υποβάθμιση των λειτουργικών χαρακτηριστικών της συσκευασίας έπειτα από την ενσωμάτωσή τους.Στο πλαίσιο αυτό η παρούσα διατριβή αποσκοπεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που προαναφέρθηκαν μέσω της ενθυλάκωσης ουσιών φυσικής προελεύσεως με σκοπό την παροχή προστασίας και την ενίσχυση της δράσης τους και ακολούθως στην ενσωμάτωση τους σε πολυστρωματικές εύκαμπτες μεμβράνες πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας (LDPE) διαφορετικής αρχιτεκτονικής με στόχο την επίτευξη της βέλτιστης λειτουργικότητας. Ως βιοδραστικές ουσίες μελετήθηκαν ενώσεις που ανήκουν στην κατηγορία των αιθέριων ελαίων (θυμόλη και καρβακρόλη), καθώς και βιοδραστικές ενώσεις από εκχυλίσματα φύλλων ελιάς (υδροξυτυροσόλη και φαινολικά οξέα) με ενισχυμένη αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση. Μελετήθηκε η σταθεροποίηση των βιοδραστικών ουσιών, μέσω εγκλεισμού/ενθυλάκωσης/σύμπλεξης, ακολουθώντας διάφορες προσεγγίσεις, που βασίζονται στη δημιουργία βιοενεργών συμπλόκων, μίκρο-, νανο-, σωματιδίων, γαλακτωμάτων, κ.α. Με αυτό τον τρόπο επιχειρήθηκε η ελαχιστοποίηση της ανεπιθύμητης οξείδωσης των ευαίσθητων συστατικών, η αύξηση της θερμικής τους σταθερότητας, καθώς και ο έλεγχος της απελευθέρωσης των πτητικών ενώσεων και βιοδιαθεσιμότητάς τους τόσο κατά την ανάμειξη των βιοδραστικών φορέων με το LDPE, όσο και κατά την επίστρωσή του.Πιο συγκεκριμένα μελετήθηκε η ενθυλάκωση θυμόλης με τη μέθοδο εξάτμισης του διαλύτη σε αιθυλοκυτταρίνη, σε νανοφορείς ζεόλιθου και ενεργού άνθρακα με προσρόφηση από υγρό μέσο καθώς και σε κύτταρα ζυμομύκητα του είδους S. cerevisiae. Οι κύριες παράμετροι που εξετάστηκαν στην ενθυλάκωση με τη μέθοδο εξάτμισης του διαλύτη ήταν η περιεκτικότητα βιοδραστικής, πολυμερούς και γαλακτωματοποιητή. Αντίστοιχα στην ενθυλάκωση με προσρόφηση εξετάστηκε ο χρόνος και η φύση του υγρού μέσου προσρόφησης, ενώ στην ενθυλάκωση σε κύτταρα S. cerevisiae μελετήθηκε η επίδραση του χρόνου ενθυλάκωσης και η θερμοκρασία. Η ικανότητα ενθυλάκωσης της βιοδραστικής καθώς και η θερμική απόκριση των φορέων θυμόλης εξετάστηκε με ταυτόχρονη θερμική ανάλυση (STA), ενώ οι λειτουργικές ομάδες αναλύθηκαν με φασματοσκοπία υπέρυθρου μετασχηματισμού Fourier με εξασθενημένη ολική ανάκλαση (FTIR-ATR). Παράλληλα με τους φορείς που προαναφέρθηκαν στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης εξετάστηκαν και φορείς βιοδραστικών ενώσεων με βάση τη φυλλόμορφη άργιλο. Οι φορείς αυτοί αξιοποιήθηκαν για την ανάπτυξη πολυστρωματικών μεμβρανών διαφορετικής αρχιτεκτονικής, αρχικά σε εργαστηριακό επίπεδο. Συγκεκριμένα οι βέλτιστοι φορείς ενσωματώθηκαν στο LDPE μέσω ανάμειξης τήγματος, μορφοποιήθηκαν σε νανοτροποποιημένες μεμβράνες, και συνενώθηκαν με μεμβράνες LDPE για την παρασκευή των βιοδραστικών διστρωματικών μεμβρανών από ανάμειξη τήγματος. Επιπλέον αναπτύχθηκαν διαλύματα, γαλακτώματα και αιωρήματα βιοδραστικών ουσιών/φορέων με θυμόλη/καρβακρόλη/εκχύλισμα φύλλων ελιάς για την εφαρμογή ως επικαλύψεις σε υπόστρωμα μεμβράνης LDPE και την ανάπτυξη των βιοδραστικών διστρωματικών επικαλυμμένων μεμβρανών. Η συνδυασμένη ενσωμάτωση των λειτουργικών φορέων μέσω ανάμειξης τήγματος και επίστρωσης οδήγησε στην ανάπτυξη τριστρωματικών μεμβρανών τύπου «δεξαμενής βιοδραστικότητας», οι οποίες μελετήθηκαν στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής. Σε επίπεδο εργαστηριακών δοκιμών οι πολυστρωματικές μεμβράνες εξετάστηκαν κυρίως ως προς τη μηχανική τους συμπεριφορά σε δοκιμές εφελκυσμού, ως προς το ρυθμό απελευθέρωσης της βιοδραστικότητας, ως προς την αντιμικροβιακή και την αντιοξειδωτική τους δράση αμέσως μετά τη παρασκευή αλλά και μετά από παρατεταμένη αποθήκευση, ενώ σε επιλεγμένες μεμβράνες συσκευάστηκαν ντοματίνια και μελετήθηκε η δυνατότητα διατήρησης της ποιότητας τους με τη πάροδο του χρόνου.Σε επίπεδο βιομηχανικής πιλοτικής παραγωγής βελτιστοποιήθηκαν οι παράμετροι παραγωγής αναμειγμάτων νανοφορέων με LDPE σε δικόχλιο εξωθητή μεσαίας κλίμακας. Τα αναμείγματα που προέκυψαν χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή μεμβρανών με βιομηχανικά συμβατές τεχνολογίες. Πιο συγκεκριμένα, εφαρμόστηκε η μέθοδος της συνεξώθησης για την παραγωγή διστρωματικών μεμβρανών που ενσωματώνουν τους βιοδραστικούς φορείς μέσω ανάμειξης τήγματος. Στη συνέχεια επιλεγμένα διαλύματα εφαρμόστηκαν στην επιφάνεια των διστρωματικών μεμβρανών με τη βοήθεια μεθόδου η οποία προσομοιάζει την φλεξογραφική για την παραγωγή των τριστρωματικών μεμβρανών τύπου δεξαμενής βιοδραστικότητας σε βιομηχανικό πιλοτικό επίπεδο. Από τη μέθοδο εξάτμισης του διαλύτη προέκυψαν σωματίδια που προσέφεραν αυξημένη θερμική σταθερότητα της θυμόλης, παρατεταμένη απελευθέρωση της με αντιμικροβιακή δράση που διατηρήθηκε για τουλάχιστον ένα μήνα μετά από την παρασκευή τους. Η μικρή παραγωγή σωματιδίων με τη μέθοδο εξάτμισης του διαλύτη δεν ευνόησε την ενσωμάτωση τους σε μεμβράνες, ωστόσο τα σωματίδια εφαρμόστηκαν με τη μορφή επιθεμάτων σε συσκευασία με ντοματίνια επιτυγχάνοντας τη διατήρηση των ποιοτικών τους χαρακτηριστικών για τουλάχιστον 7 ημέρες επιπλέον από τα αντίστοιχα ντοματίνια που αποθηκεύτηκαν χωρίς τα σωματίδια θυμόλης. Ευεργετική ως προς τη θερμική σταθερότητα ήταν και η ενθυλάκωση της θυμόλης σε ενεργό άνθρακα και στο S.cerevisiae πιθανό λόγω της οργανικής τους φύσης σε αντίθεση με τον υδρόφιλο ανόργανο ζεόλιθο που υποβάθμισε τη θερμική σταθερότητα της θυμόλης. Από τη σκοπιά της μηχανικής απόκρισης των μεμβρανών η προσθήκη των βιοδραστικών ενώσεων μέσω σύμπλεξης σε βιοπολυμερή (μεθυλοκυτταρίνη/αιθυλοκυτταρίνη/ζελατίνη) και επικάλυψης επέφερε μικρές μεταβολές κυρίως στην αντοχή και την παραμόρφωση στη θραύση, ενώ η ελάττωση αυτών των μηχανικών παραμέτρων ήταν εμφανέστερη στις επικαλύψεις όπου είχε προηγηθεί η ενθυλάκωση σε νανο- και μίκρο-φορείς. Αντίστοιχα οι διστρωματικές μεμβράνες από ανάμειξη τήγματος με ζεόλιθο, ενεργό άνθρακα και S.cerevisiae παρουσίασαν εντονότερη ελάττωση αυτών των μηχανικών παραμέτρων και παράλληλα ελάττωση του μέτρου ελαστικότητας. Τα ευρήματα συνδέθηκαν με τη κακή διασπορά των φορέων στην πολυμερική μήτρα, αφού για την ανάμειξη τήγματος εφαρμόστηκε μία εργαστηριακή μη-βελτιστοποιημένη μεθοδολογία. Αντίθετα, στην περίπτωση που η ανάμειξη τήγματος πραγματοποιείται με τη βοήθεια δικόχλιου εξωθητή, όπως κατά την ανάμειξη φορέων θυμόλης με βάση τον οργανόφιλο πηλό, οι διστρωματικές μεμβράνες που προέκυψαν παρουσίασαν εμφανώς μικρότερες αποκλίσεις των μηχανικών ιδιοτήτων τους σε σχέση με τις μεμβράνες αναφοράς.Ως προς τα λειτουργικά χαρακτηριστικά οι διστρωματικές μεμβράνες από ανάμειξη τήγματος με τους νανοφορείς ζεόλιθου, ενεργού άνθρακα και οργανόφιλου πηλού απελευθερώνουν μικρές ποσότητες βιοδραστικής και δε παρουσιάζουν αντιμικροβιακή δράση πιθανόν εξαιτίας της παρεμπόδισης από την πολυμερική μήτρα που παρεμβάλλεται μεταξύ των νανοσωματιδίων. Αντίθετα οι διστρωματικές μεμβράνες με φορείς S.cerevisiae απελευθερώνουν υψηλότερα επίπεδα της βιοδραστικής και συνεπώς παρουσιάζουν και ισχυρή αντιμικροβιακή δράση καθώς οι φορείς μετά τη θερμική τους επεξεργασία απαντώνται με τη μορφή συσσωματωμάτων στην επιφάνεια των πολυμερικών μεμβρανών. Όλες οι επικαλυμμένες μεμβράνες παρουσιάζουν ταχύτερη απελευθέρωση υψηλών ποσοτήτων της βιοδραστικής από ότι οι αντίστοιχες διστρωματικές από ανάμειξη τήγματος και ως εκ τούτου παρουσιάζουν ισχυρή αντιμικροβιακή δράση. Επικαλύψεις με βάση υδρόφιλα πολυμερή όπως η μεθυλοκυτταρίνη ή ζελατίνη απελευθερώνουν ακαριαία τη βιοδραστική μέσω της διάλυσης τους, ενώ αντίθετα η μη υδρόφιλη αιθυλοκυτταρίνη απελευθερώνει πιο σταδιακά τη βιοδραστική.Οι πολυστρωματικές μεμβράνες που παρήχθησαν σε πιλοτικό βιομηχανικό επίπεδο δεν εμφανίζουν σημαντική αλλοίωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους που να περιορίζει την αξιοποίησή τους σε βιομηχανικό επίπεδο. Ως προς την λειτουργικότητα τους οι τριστρωματικές μεμβράνες παρουσίασαν αντιοξειδωτική δράση καθώς και έντονη αναστολή στην ανάπτυξη του βακτηρίου Salmonella Enteritis γεγονός που τις καθιστά θεωρητικά κατάλληλες για εφαρμογή σε όλα τα τρόφιμα. Τμήμα της παρούσας Διδακτορικής διατριβής αποτελεί μέρος μιας εκτενέστερης έρευνας που εστιάζει στην ανάπτυξη εύκαμπτων μεμβρανών με ελεγχόμενη αντιμικροβιακή και αντιοξειδωτική δράση για υλικά συσκευασίας τροφίμων, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου με κωδική ονομασία AntiMicrOxi-Pack. Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε στο πλαίσιο των Ειδικών Δράσεων του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)» του ΕΣΠΑ 2014 –2020. Τομείς όπως η ενζυμική επεξεργασία εκχυλισμάτων φύλλων ελιάς για την παραγωγή επιλεγμένων βιοδραστικών προϊόντων με τεκμηριωμένη αντιμικροβιακή και αντιοξειδωτική δράση, η μελέτη της αντιμικροβιακής δράσης έναντι του βακτηρίου E.coli, η μελέτη της απελευθέρωσης και της αντιοξειδωτικής δράσης πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Βιοτεχνολογίας του Τμήμα-τος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η προσρόφηση βιοδραστικών ενώσεων στην ενδοστρωματική περιοχή/επιφάνεια της φυλλόμορφης αργίλου με εφαρμογή πράσινων μεθόδων και η ενσωμάτωση τους στο χαμηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο με εργαστηριακό εξωθητή μικρής κλίμακας πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο Τεχνολογίας Τροφίμων του Τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα το Αγρίνιο. Η κλιμάκωση της διεργασίας παραγωγής «κύριων αναμειγμάτων» LDPE/βιοδραστικών φορέων αργίλου σε αναμίκτη ή/και δικόχλιο εξωθητή μεσαίας κλίμακας πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Εργαστήριο Τεχνολογίας Πολυμερών, της Σχολής Χημικών Μηχανικών, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Ο χαρακτηρισμός των νανοφορέων και των μεμβρανών έναντι των παθογόνων βακτηρίων Salmonella Enteritis, Listeria monocytogenes έλαβε χώρα στο Εργαστήριο Χημικών και Μικροβιολογικών Αναλύσεων ΗΠ. ΕΡ. Η πιλοτική βιομηχανική παραγωγή των πολυστρωματικών μεμβρανών και ο τυπικός βιομηχανικός έλεγχος τους πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρία ΑΧΑΪΚΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ Α.Ε.Β.Ε.31
Από την φιλία και τον έρωτα στην αγάπη. Μετασχηματισμοί της αντίληψης της αγάπης στην αρχαία φιλοσοφία και στον Erich Fromm
No full textΣκοπός της διατριβής είναι η ανάλυση των μετασχηματισμών της έννοιας της αγάπης
από την αρχαία φιλοσοφία έως την ψυχαναλυτική θεωρία του Erich Fromm, δίνοντας
ιδιαίτερη έμφαση στην ερμηνεία της σημασίας του έρωτα, της αγάπης και της φιλίας,
καθώς και στη μεταξύ τους σύνδεση. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται κριτικά οι
απόψεις του Ησιόδου και του Εμπεδοκλή αναφορικά με τη σύνδεση των παραπάνω
εννοιών με τη σύσταση του κόσμου. Στο επίκεντρο του δευτέρου κεφαλαίου
βρίσκονται οι πλατωνικοί διάλογοι Λύσις και Συμπόσιον, όπου αναδεικνύεται η
παιδαγωγική διάσταση του έρωτα ως ανώτερης πνευματικής δύναμης, η οποία
οδηγεί στην αθανασία της ψυχής και στην κατάκτηση του αγαθού. Το τρίτο κεφάλαιο
επικεντρώνεται στη φιλοσοφία του Αριστοτέλη, ο οποίος θεωρεί τη φιλία ως ένα από
τα σημαντικότερα αγαθά για την επίτευξη της ευδαιμονίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο
διατυπώνονται οι απόψεις του Αυγουστίνου για τη χριστιανική αγάπη μέσα από το
έργο του Περί Τριάδος, καθώς και η κριτική που έχει δεχθεί. Στο καταληκτικό
κεφάλαιο, με τη συμβολή της ψυχαναλυτικής θεωρίας του Erich Fromm όπως αυτή
αποτυπώνεται στο έργο του Η Τέχνη της Αγάπης, αναδύεται το νέο νόημα των
παραπάνω εννοιών στη σύγχρονη εποχή. Έπειτα, διατυπώνονται τα τελικά
συμπεράσματα, όπου διαπιστώνεται η σταδιακή μεταβολή του εννοιολογικού
περιεχομένου της αγάπης από την αρχαία φιλοσοφία, έως την ψυχαναλυτική
θεωρία. Η αγάπη αναδεικνύεται ως μια έννοια η οποία διαμορφώνεται και
επαναπροσδιορίζεται συνεχώς, καθώς στον Εμπεδοκλή και τον Ησίοδο συνιστά
κοσμογονική αρχή, στον Πλάτωνα οδηγεί στη διαλεκτική αναζήτηση του ιδεατού,
στον Αριστοτέλη αποτελεί υπερβολή φιλίας, στον Αυγουστίνο ταυτίζεται με την
πνευματική ολοκλήρωση και στον Erich Fromm προσεγγίζεται ψυχαναλυτικά και
συνιστά μια επίκτητη δεξιότητα. Η συμβολή της παρούσας έρευνας έγκειται στην
αποσαφήνιση των εννοιολογικών τομών που διατρέχουν τη φιλοσοφική και
ψυχαναλυτική πρόσληψη της αγάπης, αναδεικνύοντας τις θεωρητικές συνδέσεις
μεταξύ φαινομενικά ετερόκλητων προσεγγίσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη
σύγχρονη ψυχαναλυτική θεώρηση, η οποία, σε συνδυασμό με την αρχαία
φιλοσοφία, προσφέρει ένα ερμηνευτικό πλαίσιο που γεφυρώνει την αφηρημένη
θεωρητική ανάλυση με την υποκειμενική και βιωματική διάσταση της αγάπης ως
υπαρξιακής και κοινωνικής εμπειρίας. Η διατριβή συμβάλλει στον διεπιστημονικό
διάλογο για την έννοια της αγάπης, όχι μόνο μέσω της ιστορικής χαρτογράφησης των
μετασχηματισμών της, αλλά και μέσω της ανάδειξης των θεωρητικών της προεκτάσεων
στη σύγχρονη σκέψη, παρέχοντας νέα ερμηνευτικά εργαλεία για την κατανόηση της αγάπης
ως σύνθετου και πολυδιάστατου φαινομένου.The aim of this dissertation is to analyse the transformations of the concept of love
from ancient philosophy to the psychoanalytic theory of Erich Fromm, with particular
emphasis on the meaning of love, Eros and friendship and the connection between
them. The first chapter includes the views of Hesiod and Empedocles regarding the
connection between these concepts and the constitution of the world. The second
chapter analyses the Platonic dialogues Lysis and Symposium, which emphasise the
pedagogical dimension of love as a higher spiritual power leading to the immortality
of the soul and the conquest of the good. The third chapter focuses on the philosophy
of Aristotle, who considers friendship as one of the most important goods for the
attainment of happiness. The fourth chapter presents Augustine's views on Christian
love through his work On the Trinity and the criticisms he received. In the final chapter,
with the contribution of Erich Fromm's psychoanalytic theory, as reflected in his The
Art of Love, the new meaning of the above concepts in modern times emerges. Then,
the final conclusions are drawn, where the gradual change in the conceptual content
of love from ancient philosophy to psychoanalytic theory is established. Love emerges
as a concept that is constantly being shaped and redefined, as in Empedocles and
Hesiod it constitutes a cosmogonic principle, in Plato it leads to the dialectical search
for the ideal, in Aristotle it is an extravagance of friendship, in Augustine it is identified
with spiritual fulfillment, and in Erich Fromm it is approached psychoanalytically and
constitutes an acquired skill. The contribution of the present research lies in the
clarification of the conceptual intersections that run through the philosophical and
psychoanalytic perception of love, highlighting the theoretical connections between
seemingly disparate approaches. Emphasis is given to the contemporary
psychoanalytic perspective, which, in combination with ancient philosophy, offers an
interpretive framework that bridges abstract theoretical analysis with the subjective
and experiential dimension of love as an existential and social experience. The thesis
contributes to the interdisciplinary dialogue on the concept of love, not only through
the historical mapping of its transformations, but also by highlighting its theoretical
implications in contemporary thought, providing new interpretive tools for
understanding love as a complex and multidimensional phenomenon.15
δυνατότητες και όρια της τεχνητής νοημοσύνης
No full textΠαρουσίαση ανακοίνωσης: Φουφόπουλος, ΑριστομένηςΣτην παρούσα εισήγηση θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε τις δυνατότητες αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στη (μερική) αυτοματοποίηση της διαδικασίας παραγωγής βιβλίων σε μορφότυπους προσβάσιμους σε άτομα με εντυποαναπηρία, καθώς και στη βελτίωση του παραγόμενου υλικού. Ως εργαζόμενες στη Βιβλιοθήκη και στο Γραφείο Προσβασιμότητας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενσωματώσαμε εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στη διαδικασία μετατροπής κειμένων: αφενός επιχειρήσαμε την αυτοματοποίηση αναγκαίων πλευρών της επιμέλειας κειμένου (για παράδειγμα διόρθωση λαθών στη διαδικασία οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων)· αφετέρου στοχεύσαμε στην παραγωγή ποιοτικότερου και πιο ευανάγνωστου υλικού για άτομα με εντυποαναπηρία (εναλλακτικά κείμενα, μαθηματικοί τύποι). Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας, τα όριά της αλλά και τα σχέδια ανάπτυξής της, θα παρουσιαστούν στην εισήγησή μας.
Ταυτόχρονα, η διαπίστωση ότι η σχέση των ατόμων με εντυποαναπηρία με το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να περιοριστεί στο πεδίο των προσβάσιμων ακαδημαϊκών συγγραμμάτων μάς οδήγησε σε ερωτήματα ως προς τις δυνατότητες των νέων τεχνολογικών εργαλείων να μεταβάλλουν συνολικά τη σχέση των ατόμων με εντυποαναπηρία με τη βιβλιοθήκη. Στο δεύτερο κομμάτι της παρουσίασής μας, θα εξετάσουμε τα όρια των μεταβολών που μπορεί να προκαλέσουν αυτά τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Είναι πραγματικά δυνατό μία τέτοια τεχνολογία να επιτρέψει μία διαφορετική σχέση των ατόμων με εντυποαναπηρία με τη βιβλιοθήκη; Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να επιτρέψει στους εργαζόμενους στην επιμέλεια προσβάσιμων κειμένων να προσεγγίσουν την εργασία τους με ποιοτικότερους όρους; Τα ερωτήματα αυτά δεν επιδέχονται απλών απαντήσεων και σίγουρα δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από τα πραγματικά δεδομένα των ελληνικών ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών.31ο Συνέδριο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκώ
Study of congestion collapse in IP networks
Full text linkΤα τελευταία χρόνια, η ραγδαία εξάπλωση της χρήσης των δικτύων οδήγησε στη συχνότερη εμφάνιση της συμφόρησης. Η συμφόρηση, στο πλαίσιο των δικτύων, είναι ένας όρος που περιγράφει μια κατάσταση δικτύου όπου η ζήτηση για έναν (ή περισσότερους) πόρους του δικτύου είναι μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να διαχειριστεί. Τυπικά, η χρήση ενός πόρου, ή με άλλα λόγια ο φόρτος που μπορεί να εξυπηρετεί είναι μέχρι τη μέγιστη χωρητικότητά του. Κάθε αίτημα πρόσθετης ζήτησης είτε μπλοκάρεται είτε αναγκάζεται να περιμένει μέχρι ο πόρος να γίνει διαθέσιμος κάποια στιγμή στο μέλλον. Όταν συμβαίνει αυτό, ο πόρος λέγεται ότι παρουσιάζει συμφόρηση. Σε ένα δίκτυο με συμφόρηση, τα δεδομένα που είναι αδύνατον να φτάσουν στην τελική τους πορεία χωρίς να υπάρξουν καθυστερήσεις και απώλειες, ενώ ο χρόνος απόκρισης επιβραδύνεται και μειώνεται η απόδοση δικτύου. Στην εργασία αυτή μελετούμε το πρόβλημα της συμφόρησης, τους παράγοντες από όπου προέρχεται και παρουσιάζουμε τους τρόπους για την αποφυγή και την αντιμετώπισης της. Στην προσπάθεια αυτή, θα εξετάσουμε διάφορους αλγόριθμους ελέγχου συμφόρησης ακολουθώντας διαφορετικές προσεγγίσεις, μέσω προσομοίωσης ώστε να καταλήξουμε στον πιο αποδοτικό και στον πιο δραστικό μηχανισμό για την μείωσης της συμφόρησης. Τέλος παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της προσομοίωσης με στόχο την κατανόηση της λειτουργίας των πρωτοκόλλων αντιμετώπισης της συμφόρησης και τη λήψη κατάλληλων μέτρων για την αντιμετώπιση της. Η επιλογή των μέτρων κατά της συμφόρησης εξαρτάται από τον τύπο του δικτύου, το είδος της συμφόρησης και τις ανάγκες των χρηστών. Συχνά, η καλύτερη λύση είναι μια συνδυαστική προσέγγιση που συνδυάζει διάφορες τεχνικές και προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της συμφόρησης.In recent years, the rapid spread of network usage has led to a more frequent occurrence of congestion. Congestion, in the context of networks, is a term that describes a network state where a node or a network has so much data that it is impossible for it to reach its final destination without delays in the queue and data and packet loss. In a congested network, the response time slows down with reduced network performance. Congestion typically appears in networks when the traffic volume exceeds the network or specific connection capacity. In this paper, we will focus on the congestion problem, the factors from which it originates, and we will try to find ways to avoid and address it. In this effort, we will examine various congestion control algorithms following different approaches, through simulation, in order to determine the most efficient and effective method for reducing congestion. Finally, we present the results of the simulation with the goal of understanding the functioning of congestion control protocols and taking appropriate measures for dealing with it. The choice of congestion control measures depends on the type of network, the type of congestion, and the user’s needs. Often, the best solution is a combined approach that merges different techniques and strategies to address congestion
urban adaptations to population changes in the refugee Drapetsona
No full textΣε αυτήν την ερευνητική εργασία θα διερευνηθούν οι αστικές προσαρμογές στη Δραπετσώνα κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής, σε συνάρτηση με τις προσφυγικές ροές στην περιοχή. Ο χώρος και η διαμόρφωση της γειτονιάς προσεγγίζονται διαλεκτικά, εξετάζοντας τη σχέση μεταξύ κοινωνίας και υποκειμένου. Χαρακτηριστικά της περιοχής μελέτης, όπως είναι η βαριά βιομηχανία και άλλες λειτουργίες που εγκαταστάθηκαν, αναλύονται για την κατανόηση της κοινωνικής και χωρικής πραγματικότητας του συνοικισμού. Παράλληλα, διερευνάται η ανασυγκρότηση του αστικού χώρου και ο ρόλος των αυθόρμητων δημόσιων χώρων στη συνολική διαμόρφωση κοινωνικών δικτύων. Γίνεται αναφορά σε δίκτυα κοινωνικοποίησης όπως τα κατώφλια, οι αυλές, τα καφενεία και οι τεκέδες, τα οποία έγιναν σημεία συνάντησης και πεδία εμπειριών, όπου τελικά συνέβαλαν στην συλλογική ταυτότητα και κουλτούρα. Μέσα σε αυτά τα δίκτυα, αναδεικνύεται και η σημασία δημόσιων χώρων ως φορείς κοινωνικής συνοχής και πολιτισμικής έκφρασης. Τέλος, προκύπτει η ανάγκη για επανεξέταση σύγχρονων πρακτικών σχεδιασμού δημόσιων χώρων με απώτερο σκοπό τη προώθηση κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής ποικιλομορφίας.In this research paper, the urban transformations in Drapetsona during the Asia Minor Catastrophe will be examined in connection with the refugee influx in the area. The spatial and social formation of the neighborhood is approached through a dialectical lens, investigating the relationship between society and the individual. Key characteristics of the study area, such as heavy industry and other functions that were established, are analyzed to understand the socio-spatial reality of the settlement. At the same time, the study explores the reconstruction of urban space and the role of informal public spaces in shaping social networks. It highlights spaces of socialization, such as thresholds, courtyards, ‘kafeneia,’ and ‘tekedes,’ which functioned as gathering points and arenas of shared experience, ultimately contributing to the formation of collective identity and culture. Within these networks, the significance of public space as a medium of social cohesion and cultural expression is emphasized. Finally, the research underscores the need to reassess contemporary public space design practices, with the broader aim of fostering social cohesion and cultural diversity.6
Υπάρχουσα κατάσταση και προβλήματα με έμφαση στη σωματική ανάπτυξη και ποιότητα σάρκας στην εκτροφή του κρανίου (Argyrosomus regius, Asso 1801) στην Ελλάδα.
No full textThe intensification of aquaculture over the past decades has underscored the growing need for the production of high nutritional quality, stable, and commercially attractive fish products. Among the key factors that influence consumer acceptance is flesh quality, which directly affects taste, nutritional value, and post-harvest shelf life. Despite technological advancements in fish farming, the relationship between individual growth performance and the physiological and quality characteristics of farmed fish remains insufficiently explored, particularly in emerging or under-researched species.
This study was designed to investigate, in depth, the meagre (Argyrosomus regius, Asso 1801), a species of increasing importance in Greek and Mediterranean aquaculture. The aim was to assess how growth rate influences flesh quality by integrating physiological, histological, and biochemical analyses. Fish were divided into two distinct groups based on growth rate (slow-growing and fast-growing individuals), to allow for comparative evaluation of compositional traits, stability, and overall product suitability.
Evaluation included morphometric indices such as Condition Factor (CF) and Gonadosomatic Index (GSI), as well as proximate analysis of muscle tissue composition, with particular focus on lipid distribution and the content of polyunsaturated fatty acids (EPA and DHA). Antioxidant status was assessed through Total Antioxidant Capacity (TAOC) and Superoxide Dismutase (SOD) activity, while oxidative susceptibility was determined via chemical parameters and the detection of volatile compounds during cold storage. Additionally, histological analysis of the white muscle was performed to estimate muscle fibre density (MFD) and to evaluate protein oxidation through carbonyl and thiol group quantification.
The results revealed that slow-growing individuals exhibited higher muscle fibre density, enhanced antioxidant capacity, reduced lipid and protein oxidation, and overall superior flesh quality compared to fast-growing counterparts, which showed greater lipid deposition but higher susceptibility to deterioration during storage.
This study highlights the biological variability within farmed populations and demonstrates that growth rate is linked not only to commercial yield but also to the compositional and functional quality of the final product. Overall, it provides novel insights into the physiology and metabolic responses of A. regius under farming conditions, contributing valuable knowledge toward the development of farming strategies that optimize both productivity and product quality. These findings can serve as a useful tool in supporting sustainable aquaculture practices and in promoting the production of high-value differentiated fish products.Περίληψη 9
Abstract 12
Πρόλογος 16
1. Εισαγωγή 19
1.1 Η σημασία της ιχθυοκαλλιέργειας στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο 19
1.2 Βιολογικά και οικολογικά χαρακτηριστικά του κρανιού (A. regius) 34
1.3 Προκλήσεις στην εκτροφή του κρανιού (A. regius) 38
2. Παράγοντες που επηρεάζουν τη σωματική ανάπτυξη και την ποιότητα σάρκας του κρανιού 46
2.1 Παράγοντες που επηρεάζουν το ρυθμό ανάπτυξης 46
2.2 Σχέση του ρυθμού ανάπτυξης και της σύστασης του μυϊκού ιστού 53
2.3 Μεταβολισμός των λιπαρών οξέων και η επίδρασή του στον ρυθμό ανάπτυξης 65
2.4 Σύνδεση της μυϊκής δομής με την υφή και την ικανότητα συγκράτησης νερού 73
2.5 Αντιοξειδωτική ικανότητα και οξειδωτικό στρες 82
3. Παράμετροι ποιότητας των ιχθύων υδατοκαλλιέργειας 90
3.1 Φυσικοχημικές παράμετροι 91
3.2 Βιοχημικές παράμετροι 94
3.3 Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά 97
3.4 Λειτουργικές παράμετροι 100
3.5 Παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα των ιχθύων 103
3.6 Αντιληπτή ποιότητα και καταναλωτική αποδοχή των ιχθύων υδατοκαλλιέργειας 107
3.7 Οξειδωτικό στρες και λιπιδική σταθερότητα 109
3.8 Καινοτόμες τεχνολογίες συσκευασίας για τη διατήρηση της ποιότητας των αλιευτικών προϊόντων 120
4. Βιολογική σημασία των δεικτών που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη για την αξιολόγηση της ποιότητας των φιλέτων κρανιού 133
4.1 Σωματομετρικοί και φυσιολογικοί δείκτες 134
4.2 Δείκτες χημικής σύστασης και του λιπιδικού περιεχομένου 135
4.3 Αντιοξειδωτική ικανότητα και δείκτες οξείδωσης 136
4.4 Ιστολογικοί δείκτες μυϊκής μορφολογίας 141
5. Σκοπός της μελέτης 148
6. Υλικά και μέθοδοι 150
6.1 Δειγματοληψία και σωματομετρικές μετρήσεις 151
6.2 Ανάλυση της χημικής σύστασης και των λιπαρών οξέων 156
6.3 Προσδιορισμός των λιπαρών οξέων 158
6.4 Ανάλυση με αέρια χρωματογραφία (GasChromatography- FlameIonizationDetector, GC-FID) 159
6.5 Προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των λιπαρών οξέων 160
6.6 Συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα, δραστηριότητα της δισμουτάσης του σουπεροξειδίου (SOD) και λιπιδική οξείδωση 161
6.7 Συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα (TAOC) 162
6.8 Προσδιορισμός της δραστικότητας της δισμουτάσης του σουπεροξειδίου (SOD) 163
6.9 Προσδιορισμός της λιπιδικής οξείδωσης 165
6.10 Ανάλυση της μυϊκής κυτταρικής δομής 167
6.11 Χημικά αντιδραστήρια 168
6.12 Στατιστική ανάλυση 170
7. Αποτελέσματα 171
7.1 Σωματομετρικές μετρήσεις και απόδοση φιλέτου 171
7.2 Λιπαρά οξέα 174
7.3 Αντιοξειδωτική ικανότητα και οξείδωση των λιπιδίων 176
8. Συζήτηση 187
8. Συμπεράσματα & μελλοντικές κατευθύνσεις 195
9. Βιβλιογραφία 20415
"Ο έμμετρος λόγος στον 21ο αιώνα: θεωρία και πράξη. Οι περιπτώσεις των Νάσου Βαγενά, Κώστα Κουτσουρέλη, Δημήτρη Κοσμόπουλου, Ευριπίδη Γαραντούδη"
No full textΣτην παρούσα εργασία μελετάται ο έμμετρος λόγος στον 21ο αιώνα. Πρωταγωνιστές της
μελέτης αυτής είναι οι Νάσος Βαγενάς, Κώστας Κουτσουρέλης, Δημήτρης Κοσμόπουλος και
Ευριπίδης Γαραντούδης. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι και οι τέσσερις, όντας
θεωρητικοί της λογοτεχνίας, ο Βαγενάς και ο Γαραντούδης ως πανεπιστημιακοί καθηγητές
της νεοελληνικής φιλολογίας που επιπλέον άσκησαν την κριτική και τη δοκιμιογραφία και ο
Κουτσουρέλης και ο Κοσμόπουλος ως κριτικοί της λογοτεχνίας, δοκιμιογράφοι και
μελετητές της, εξέφρασαν τις θεωρητικές τους απόψεις για τον έμμετρο λόγο σε φιλολογικές
μελέτες, κριτικές αποτιμήσεις και φιλολογικού περιεχομένου δοκίμια. Ένα άλλο κοινό
γνώρισμά τους είναι ότι και οι τέσσερις υπηρέτησαν τον ποιητικό λόγο γράφοντας σε μεγάλο
ποσοστό έμμετρα. Σε πολλά από τα κείμενά τους αναφέρθηκαν στην ανάγκη αξιοποίησης,
στην εποχή μας, χαρακτηριστικών στοιχείων του έμμετρου λόγου, όπως είναι λόγου χάρη η
ομοιοκαταληξία, η παραδοσιακή στροφική διάταξη, ο ρυθμός και το μέτρο. Σημαντικές είναι
επίσης οι θεωρητικές τους παρεμβάσεις, όταν αυτές εστιάζουν στην εξέλιξη του ελεύθερου
στίχου σήμερα και στην χρήση του από τους σύγχρονους ποιητές.Γενικότερα, θα με απασχολήσει το ερώτημα σε ποιο βαθμό εφαρμόζεται η θεωρία του
καθενός από τους τέσσερις ποιητές-μελετητές στην ποιητική τους πράξη. Κριτήριο, λοιπόν,
για την επιλογή των Κουτσουρέλη, Κοσμόπουλου και Γαραντούδη στην παρούσα εργασία
αποτέλεσε το γεγονός ότι είναι ηλικιακά νέοι και οι τρεις τους πολυγραφότατοι με συνεχείς
αναφορές στον ρόλο της επαναφοράς του έμμετρου λόγου στην σύγχρονη νεοελληνική
ποίηση και συχνές παραπομπές στον μεγαλύτερο ηλικιακά Νάσο Βαγενά, ο οποίος από την
άποψη αυτή αποτελεί τον κεντρικό άξονα της παρούσας μελέτης.13