Repository of UOI "Olympias" (University of Ioannina)
Not a member yet
49308 research outputs found
Sort by
Wellness center at Marathon’s lake
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το θέμα της ευεξίας και τη σημαντικότητα της στον άνθρωπο. Η ευεξία (wellness) είναι ένας όρος που ακούγεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Δεν αφορά μόνο την καλή σωματική κατάσταση, την υγεία γενικότερα ή την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου.
Η ευεξία αφορά καθημερινές επιλογές υγείας που κάνουμε, μια
διεργασία, μέσα από την οποία φροντίζουμε τον εαυτό μας. Είναι
ένας τρόπος ζωής, μέσα από τον οποίο φροντίζουμε το σώμα, το
πνεύμα, την ψυχολογία, το φυσικό και το κοινωνικό μας περιβάλλον.
Πρόκειται για ένα προσωπικό ταξίδι - διαφορετικό για τον καθένα - προς την υγεία και την ψυχική ευημερία, που εξοπλίζει τον άνθρωπο με τα κατάλληλα εργαλεία, προκειμένου να μπορεί να ανταπεξέλθει σε κάθε πρόκληση της ζωής.
Ειδικότερα στις μέρες μας, όπου ο άνθρωπος κατακλύζεται από προβλήματα της καθημερινότητας, ένα κέντρο ευεξίας θα αποτελούσε για εκείνον ένα μέρος χαλάρωσης και ανασυγκρότησης, και θα άνοιγε έναν δρόμο προς μια ποιοτικότερη ζωή.8
Καλλιέργεια και χρήσεις της φαρμακευτικής κάνναβης
Full text linkΗ χρήση της κάνναβης ως φάρμακο έχει μακριά παράδοση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ωστόσο, για ένα μεγάλο διάστημα θεωρήθηκε παράνομη η χρήση της. Στις μέρες μας σε πολλές χώρες του κόσμου, όπως η Ελλάδα, η χρήση της αρχίζει να επισημαίνεται ως μια αποτελεσματική μορφή θεραπείας για συγκεκριμένες παθήσεις. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται επενδυτικές προσπάθειες με στόχο την καλλιέργεια της σε μεγάλη κλίμακα. Σκοπός τη εργασίας αυτής είναι να επισημανθούν οι τρόποι καλλιέργειας και η χρήση της φαρμακευτικής κάνναβης στην ιατρική. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για το συγκεκριμένο στόχο είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση. Τα αποτελέσματα αυτής της ανασκόπησης έδειξαν ότι η καλλιέργεια της κάνναβης είναι μια ιδιαίτερα σημαντική διαδικασία για την ποιότητα του φυτού που παράγεται. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην εργασία αυτή επισημάνθηκε η εσωτερική καλλιέργεια, ως ένας πιο ελεγχόμενος τρόπος καλλιέργειάς της. Επιπλέον, παράγοντες όπως το φως, η θερμοκρασία, η υγρασία, τα θρεπτικά συστατικά κ.α. μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα της καλλιεργούμενης κάνναβης. Πέρα από την καλλιέργειά της, σημαντικό βήμα για τη χρήση της φαρμακευτικής κάνναβης στην υγεία αποτέλεσε η μελέτη του μηχανισμού δράσης και της φαρμακοκινητικής της. Οι κύριες ουσίες της κάνναβης, η Τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η Κανναβιδιόλη (CBD), όπως επισημάνθηκαν στη συγκεκριμένη εργασία, ευθύνονται κυρίως για την ευεργετικής δράση της κάνναβης σε συγκεκριμένες παθήσεις. Οι παθήσεις που επισημάνθηκε να έχει ευεργετική δράση το συγκεκριμένο φυτό είναι ο χρόνιος πόνος, η ανορεξία, ορισμένες ψυχιατρικές παθήσεις, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η επιληψία, η ναυτία, ο έμετος και ο καρκίνος. Ωστόσο, όπως και κάθε φάρμακο έτσι και η φαρμακευτική κάνναβη εμφανίζει ορισμένες αρνητικές επιπλοκές. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά τα οφέλη που αποκομίζει κάποιος από τη χρήση της, σε σχέση με την πιθανότητα μιας επιπλοκής, με στόχο την ασφάλεια του ασθενούς και την αποτελεσματική θεραπεία συγκεκριμένων παθήσεων.The use of cannabis as a medicine has a long tradition in the history of mankind. However, for a long time its use was considered illegal. Nowadays in many countries of the world, such as Greece, its use is beginning to be highlighted as an effective form of treatment for specific diseases. At the same time, in recent years, investment efforts have been made with the aim of cultivating it on a large scale. The purpose of this work is to highlight the methods of cultivation and the use of medicinal cannabis in medicine. The method used for this specific objective is the literature review. The results of this review showed that the cultivation of cannabis is a particularly important process for the quality of the plant produced. It is worth noting that, in this work, indoor cultivation was highlighted as a more controlled way of cultivating it. In addition, factors such as light, temperature, humidity, nutrients, etc. can play an important role in the quality of cultivated cannabis. In addition to its cultivation, an important step for the use of medicinal cannabis in health was the study of its mechanism of action and pharmacokinetics. The main substances of cannabis, Tetrahydrocannabinol (THC) and Cannabidiol (CBD), as highlighted in this work, are mainly responsible for the beneficial effects of cannabis on specific diseases. The diseases that this plant has been shown to have a beneficial effect on are chronic pain, anorexia, certain psychiatric diseases, multiple sclerosis, epilepsy, nausea, vomiting and cancer. However, like any drug, medicinal cannabis also has certain negative complications. Therefore, the benefits one derives from its use should be carefully weighed against the possibility of a complication, with the aim of patient safety and effective treatment of specific conditions
youth and propaganda
No full textΑρχίζοντας με την καταγραφή των πρώτων προσκοπικών ομάδων στα Ιωάννινα και σε άλλες περιοχές του νομού, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αποτυπώσει την προσπάθεια του ελληνικού κράτους να αφομοιώσει τους ετερόφωνους πληθυσμούς των Νέων Χωρών με την οργάνωση των νέων και την εξάπλωση του προσκοπισμού στην περιοχή.
Μέσα από τις εμφανείς ομοιότητες, αλλά και διαφορές ανάμεσα στην οργάνωση των προσκόπων και της μεταξικής νεολαίας, η έρευνα προχωράει στον τρόπο συγκρότησης της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (Ε.Ο.Ν.) σε τοπικό επίπεδο. Εστιάζει στον χώρο της εκπαίδευσης και κυρίως στον ρόλο των δασκάλων και των επιθεωρητών, στην επιβολή και διάδοση των ιδεών του καθεστώτος μέσα από το σχολικό δίκτυο. Η ταύτιση των ρόλων εκπαιδευτικού και ομαδάρχη εξασφάλιζε τη «συναίνεση» των νέων δίνοντας την εντύπωση της «αθρόας και αυθόρμητης» συμμετοχής τους και διευκόλυνε την εξάπλωση της οργάνωσης μέσα από το εκπαιδευτικό δίκτυο.
Οι ιθύνοντες του καθεστώτος είχαν επίγνωση ότι η μαθητική νεολαία βρίσκεται σε μια ευαίσθητη περίοδο της ζωής της, κατά την οποία εύκολα μπορεί να διαπλαστεί ώστε να αποτελέσει ένα σώμα αφοσιωμένων πολιτών, πρόθυμο να στρατολογηθεί για την εκπλήρωση των εθνικών επιταγών. Η διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας και της Εθνικής και Ηθικής Αγωγής, οι σχολικές εκδρομές, ο εορτασμός των εθνικών επετείων, καλλιέργησαν μια εθνικιστική έξαρση και πρόβαλαν την ανωτερότητα του ελληνικού έθνους. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και η συγκέντρωση λαογραφικών στοιχείων υπηρέτησαν την ανάδειξη της φυλετικής συνέχειας και της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας.
Μέσα από αρχειακά τεκμήρια διερευνώνται οι προσπάθειες του καθεστώτος να εξαπλωθεί και να εδραιωθεί στην ύπαιθρο χώρα και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε εκεί εξαιτίας της φτώχιας των κατοίκων και της πενιχρής κρατικής χρηματοδότησης. Ιδιαίτερα η οικονομική εξαθλίωση της υπαίθρου δυσχέρανε την εφαρμογή των προτεινόμενων μέτρων, όπως είναι η προμήθεια των στολών, που είχε μεγάλη σημασία για την εικόνα της οργάνωσης και την ανύψωση του ηθικού των μελών, η δημιουργία σχολικών κήπων, που κρίθηκε απαραίτητη στο πλαίσιο της σιτάρκειας του μεσοπολέμου κ.αλ.
Η ανταπόκριση των νέων στις επιταγές της οργάνωσης διερευνάται στις συμπεριφορές τους, στις μεταξύ τους σχέσεις και στην αδιαφορία τους για εκτέλεση των καθηκόντων, συμπεριφορές που προοικονομούν τη ριζική αλλαγή των ανθρώπων αυτών μετά την κατάρρευση του μεταξικού καθεστώτος.
Συμπερασματικά η παρούσα διατριβή έχει σαν στόχο να καταγράψει την προσπάθεια εδραίωσης της μεταξικής δικτατορίας στον χώρο των Ιωαννίνων τόσο της πόλης όσο και της υπαίθρου, τους μηχανισμούς που ενεργοποίησε στην προσπάθεια αυτή, και την πολιτική αντίληψη που κληροδότησε στη μεταπολεμική ζωή του τόπου.
Η μελέτη των μηχανισμών συγκρότησης, εδραίωσης και εξάπλωσης αυταρχικών θεσμών προκρίνεται ιδιαίτερα στην εποχή μας που υπάρχει μια τάση προς την εγκαθίδρυση καθεστώτων όχι της ίδιας ολοκληρωτικής μορφής με τα καθεστώτα του μεσοπολέμου, αλλά με μια αντίληψη ολοκληρωτικής μονοκομματικής επιβολής. Η τάση αυτή εκφράζεται, είτε με την αύξηση ποσοστών επιρροής κομμάτων που απηχούν ολοκληρωτικές αντιλήψεις, είτε με την εγκαθίδρυση καθεστώτων, τα οποία, αν και έχουν μια δημοκρατική επίφαση, καταργούν ωστόσο τα θεσμικά αντίβαρα της κρατικής εξουσίας• τους μηχανισμούς δηλαδή εξισορρόπησης και ελέγχου της εξουσίας που, σύμφωνα με τη συνταγματική διάκριση των εξουσιών, συνδέονται με την αρχή προστασίας των ελευθεριών και δικαιωμάτων των πολιτών.Starting with the documentation of the first scouting groups in Ioannina and other areas of the region after the end of World War I, this study aims to capture the Greek state’s efforts to assimilate the “non-Greek-speaking” populations of the New Lands through youth organization and the spread of scouting in the area.
Through the evident similarities and differences between the organization of scouts and the youth movement under the Metaxas regime, the research delves into the formation of the National Youth Organization at the local level. It focuses on the field of education, emphasizing the role of teachers and education supervisors in imposing and disseminating the regime’s ideas through the school network. The overlap of roles between educators and organization’s leaders ensured the “consent” of the youth, creating an impression of their “massive and spontaneous” participation and facilitating the expansion of the organization through the educational network.
The regime’s officials were aware that school-aged youth were at a voulnerable period of life, during which they could easily be molded into a body of devoted citizens willing to be recruited to fulfill national directives. The teaching of History and National and Moral Education, the school excursions, and the celebration of national anniversaries fostered a nationalist fervor and highlighted the superiority of the Greek nation. The teaching of the Greek language and the collection of folkloric elements served to showcase racial continuity and cultural distinctiveness.
Through archival evidence, this study explores the regime’s efforts to expand and establish itself in rural areas, as well as the challenges it faced due to the poverty of the population and the meager state funding.
Particularly, the economic destitution of the countryside hindered the implementation of proposed measures, such as the provision of uniforms, which were crucial for the organization’s image and for boosting the morale of its members, and the creation of school gardens, deemed essential for self-sufficiency in food production during the interwar period.
The response of young people to the organization’s mandates is examined through their behaviors, interpersonal relationships, and indifference to fulfill duties, behaviors that foreshadowed the profound transformation of these individuals following the collapse of the Metaxas regime.
In conclusion, this thesis aims to document the Metaxas dictatorship’s efforts to establish itself in the Ioannina region, both in the city and the countryside, the mechanisms it activated in this endeavor, and the political legacy it bequeathed to the postwar life of the area.
The study of the mechanisms for the formation, establishment, and expansion of authoritarian institutions is especially relevant in today’s world, where there is a trend toward the establishment of regimes that, while not as totalitarian as those of the interwar period, still operate with a one-party, totalizing mindset. This tendency is expressed either through the increasing influence of parties with authoritarian ideologies or through the establishment of regimes that, despite having a democratic façade, dismantle the institutional counterweights of state power—those mechanisms of balance and control that, according to the constitutional separation of powers, safeguard the freedoms and rights of citizens.65
Η λογοτεχνία στην εποχή των αλγορίθμων : η Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλείο και πρόκληση για τη λογοτεχνική ερμηνεία και ο ρόλος της ακαδημαϊκής κοινότητας
Full text linkΠαρουσίαση ανακοίνωσης: Μιχαηλίδης, ΤάσοςΗ ανακοίνωση διερευνά τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) στη λογοτεχνική ερμηνεία και τη φιλαναγνωσία, εστιάζοντας στις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που παρουσιάζει για την ακαδημαϊκή κοινότητα. Κεντρικός στόχος είναι η διερεύνηση της AI ως εργαλείου ερμηνείας της λογοτεχνίας. Εργαλεία, όπως το Voyant Tools, έχουν ήδη επιτρέψει τη μαζική, στατιστική ανάλυση λογοτεχνικών σωμάτων, αναδεικνύοντας μοτίβα και θεματικές που δύσκολα ανιχνεύονται με παραδοσιακές μεθόδους. Παράλληλα, η χρήση μοντέλων, όπως το ChatGPT, προσφέρει μια νέα διάσταση στη λογοτεχνική εκπαίδευση, όπου φοιτητές και φοιτήτριες ζητούν από το μοντέλο να ερμηνεύσει ποιήματα και να προτείνει αναγνώσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, επιδιώκεται η ανάδειξη του ρόλου των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών ως προνομιακών χώρων διασταύρωσης της δημιουργικότητας, της αναγνωστικής εμπειρίας και της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Μέσω παραδειγμάτων, όπως η χρήση του ChatGPT στην ανάλυση λογοτεχνικών έργων Νεοελλήνων λογοτεχνών (π.χ. Κ. Π. Καβάφης) και η συλλογή συγκριτικών δεδομένων από συλλογικές συζητήσεις με ομάδες φοιτητών στην ακαδημαϊκή κοινότητα, αναδεικνύονται οι δυνατότητες της AI ως εργαλείου συμπληρωματικής ερμηνείας, αλλά και τα όριά της σε σχέση με τη βαθύτερη, βιωματική ανάγνωση.
Η εισήγηση αναδεικνύει τον ρόλο της Ακαδημαϊκής Βιβλιοθήκης ως κρίσιμου κόμβου υποστήριξης της πολυφωνίας του λογοτεχνικού λόγου και της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Μέσω της πρόσβασης σε ποικίλες πηγές και της εκπαίδευσης στην υπεύθυνη χρήση ψηφιακών και εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, οι βιβλιοθήκες ενισχύουν την αναγνωστική και ερμηνευτική ελευθερία απέναντι στις μονοδιάστατες προτάσεις των αλγορίθμων. Σε αυτή την κατεύθυνση, η εισήγηση διερευνά πώς οι Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες μπορούν να συμβάλουν σε μια παιδαγωγικά και ηθικά θεμελιωμένη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, ώστε να υποστηρίζεται η πνευματική εξερεύνηση και να ενισχύεται ουσιαστικά η δημιουργική σύνδεση μεταξύ τεχνολογίας και ανθρωπιστικών σπουδών.31ο Συνέδριο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκώ
Μικροκυματικά υποβοηθούμενη αντιστροφή της μαγνήτισης σε νανοδομημένα μαγνητικά υλικά
Full text linkΗ παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζεται στις μικρομαγνητικές προσομοιώσεις της ‘Μικροκυματικά υποβοηθούμενης αντιστροφής της μαγνήτισης σε νανοδομημένα μαγνητικά υλικά’.
Εισάγονται οι βασικές έννοιες του μαγνητισμού όπως η μαγνητική ροπή, η μαγνήτιση, ο βρόχος υστέρησης, οι μαγνητικές περιοχές και τα τοιχώματα τους, οι τρόποι αντιστροφής της μαγνήτισης και η διάκριση των μαγνητικών υλικών σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τις μαγνητικές τους ιδιότητες. Κατόπιν δίνεται μια ανασκόπηση της τεχνολογίας της μαγνητικής εγγραφής που παραμένει μια κυρίαρχη τεχνολογία αποθήκευσης και ειδικότερα στην μικροκυματικά υποβοηθούμενη αντιστροφή που μπορεί να βοηθήσει στο πρόβλημα της εγγραψιμότητας που εμφανίζεται καθώς η θερμική σταθερότητα σε υπερυψηλή πυκνότητα εγγραφής επιβάλλει την χρήση υλικών υψηλής ανισοτροπίας.
Γενικά η εύρεση της μικρομαγνητικής κατάστασης και η πρόβλεψη των φαινομένων υστέρησης μπορεί να γίνει είτε μέσω της ελαχιστοποίησης του συναρτησιακού της συνολικής ενέργειας, είτε ισοδύναμα μέσω της δυναμικής προσέγγισης που βασίζεται στην εξίσωση Landau-Lifshitz-Gilbert (LLG) η οποία οδηγεί το σύστημα προς το ελάχιστο της ενέργειας. Εδώ, εφόσον ενδιαφερόμαστε για την μικροκυματικά υποβοηθούμενη αντιστροφή ακολουθούμε την δεύτερη μέθοδο η οποία μπορεί να προβλέψει τις δυναμικές ιδιότητες που βασίζονται στην μεταπτωτική κίνηση της μαγνήτισης.
Πραγματοποιούνται μικρομαγνητικές προσομοιώσεις της μικροκυματικά υποβοηθούμενης αντιστροφής (MAS) για διαφορετικές νανοδομές CoPt και CoPt/Co_3 Pt ως συνάρτηση του σταθερού (dc) πεδίου που εφαρμόζεται για την αντιστροφή της μαγνήτισης και της συχνότητας των μικροκυμάτων. Αποδεικνύεται ότι η εφαρμογή μικροκυματικής ακτινοβολίας μπορεί να μειώσει το απαιτούμενο πεδίο αντιστροφής κατά τουλάχιστον 50%, με κόστος όμως στον χρόνο αντιστροφής. Για κάθε dc πεδίο αντιστροφής υπάρχει μία βέλτιστη συχνότητα, που είναι κοντά σε αυτήν του σιδηρομαγνητικού συντονισμού όπως προβλέπεται από τις εξισώσεις Kittel. Επιπλέον, (α) όταν το πεδίο dc που εφαρμόζεται παράλληλα στον εύκολο άξονα παρατηρείται γραμμική μείωση του πεδίου αντιστροφής, συναρτήσει της συχνότητας των μικροκυμάτων (β) όταν το πεδίο dc που εφαρμόζεται σε γωνία θ=45ο με τον εύκολο άξονα, το συνεκτικό πεδίο είναι χαμηλό αλλά επιπλέον μείωση μέσω μικροκυματικής αντιστροφής επιτυγχάνεται μόνο στις υψηλές συχνότητες εφόσον η συχνότητα συντονισμού εξαρτάται ασθενώς από το dc πεδίο.
Επιπρόσθετα, οι μικρομαγνητικές προσομοιώσεις χρησιμοποιούνται με σκοπό την μελέτη των συντονισμών και της μικροκυματικά υποβοηθούμενης αντιστροφής (MAS) σε νανοσύρματα Co/CoPt δύο φάσεων. Αυτό το σύστημα επιλέγεται ως ένα ενδιαφέρον πρότυπο σύστημα-, στο οποίο οι διαδικασίες της πυρήνωσης αντίστροφης περιοχής, της διεπιφανειακής αγκίστρωσης και της διάδοσης των τοιχωμάτων είναι διακριτές όπως και ο ρόλος των μιρκοκυμάτων στην κάθε περίπτωση
Ο βαθμός της σύζευξης μεταβάλλεται για να καλύψει τόσο σύνθετα υλικά με συνεχή την καμπύλη υστέρησης (ισχυρή σύζευξη, ταυτόχρονη αντιστροφή των δύο φάσεων) όσο και αυτά που στο τεταρτημόριο απομαγνήτισης εμφανίζεται ένα σκαλοπάτι (ασθενής σύζευξη, αντιτροφή της κάθε φάσης σε διαφορετικό πεδίο). Σε ενδιάμεσες τιμές σύζευξης, οι διεπιφανειακοί συντονισμοί παίζουν σημαντικό ρόλο στο MAS και επιτρέπουν την εύρεση των βέλτιστων συνθηκών που συνδυάζουν τόσο μικρά συνεχή πεδία (DC) αντιστροφής όσο και χαμηλές συχνότητες της MΑS. Διαπιστώνεται ότι υπάρχει πάντα μια αντιστάθμιση μεταξύ της χρήσης χαμηλών πεδίων και επίτευξης μικρών χρόνων αντιστροφής.
Πραγματοποιούνται μικρομαγνητικές προσομοιώσεις για το νανοδίσκο CoPt(4nm)/Co3Pt(2nm) διαμέτρου 15nm σε διαφορετικές πεπερασμένες θερμοκρασίες. Οι θερμοκρασίες για στις οποίες έγιναν προσομοιώσεις ήταν: 0Κ, 25Κ, 50Κ, 100Κ, 200Κ, 300Κ ώστε να ληφθούν υπόψιν οι μικρομαγνητικές προσομοιώσεις.
Όλες οι μικρομαγνητικές προσομοιώσεις πραγματοποιούνται με το λογισμικό πεπερασμένων διαφορών mumax3.This doctoral dissertation focuses on micromagnetic simulations of Microwave-Assisted Magnetization Reversal in nanostructured magnetic materials.
In the first part, an introduction is given to the basic concepts of magnetism, such as magnetic moment, magnetization, hysteresis loop, magnetic domains and walls, methods of magnetization reversal, and the classification of magnetic materials into various categories based on their magnetic properties. Subsequently, a review of magnetic recording technology is presented, which remains a dominant storage technology. Special emphasis is given to microwave-assisted magnetization reversal, which can address the issue of writability that arises as thermal stability at ultra-high recording densities necessitates the use of high-anisotropy materials.
Next, an introduction to micromagnetic theory is provided. This is a continuum theory in which the magnetic state of a given magnetic object is described by the spatial dependence of the magnetization vector. This vector has a magnitude equal to the saturation magnetization MS and a direction that is a function of the position within the material.
In the general case, determining the micromagnetic state and predicting hysteresis phenomena can be achieved either by minimizing the functional of the total energy or, equivalently, by using a dynamic approach based on the Landau-Lifshitz-Gilbert (LLG) equation, which drives the system towards the energy minimum. In this work, as the focus is on microwave-assisted magnetization reversal, the second method is followed, as it can predict the dynamic properties based on the precessional motion of the magnetization.
MAS micromagnetic simulations are performed as the function of applied switching DC-field and the frequency of microwaves for different CoPt and CoPt/Co3Pt structures. With the use of microwave radiation the required applied dc-field can be reduced by at least 50% but always at expense of somewhat increased reversal time.
For each field there is an optimal microwave frequency which is close to ferromagnetic resonance as predicted by Kittel equation. (a) When the DC-field is applied along the easy axis the reduction of switching field is proportional to microwave frequency. (b) For DC-field applied at an angle of 45ο the coerctivity is low but resonance frequency is high and shows only a weak dependence on the applied reversed field. Thus, further reduction of coercivity by MAS demands the use of high-frequency.
The micromagnetic simulations are also used for investigating the resonances and MAS effects in two-phase nanowires Co/CoPt. This system is chosen as an interesting model system where the processes of nucleation, the interfacial domain-wall pinning and the propagation of the reversal domain are distinguishable and as well as their role in the mechanisms of reversal. The coupling strength is varied to cover both smooth (strong coupling) and stepped (weak coupling) hysteresis curves. At intermediate coupling strengths, the interfacial resonances play a significant role to MAS and enable us to find optimal conditions combining both low DC-field and low frequency of MAS. Finally, there is also a tradeoff between using low DC-fields and achieving short reversal times.
Micromagnetic simulations are performed for a 15nm diameter CoPt(4nm)/Co3Pt(2nm) nanodisk at different finite temperatures. The temperatures at which the simulations were conducted were: 0K, 25K, 50K, 100K, 200K, and 300K, in order to account for the micromagnetic simulations.
The micromagnetic simulations are conducted using the finite-difference free-license software MUMAX3
Screen usage and sleep quality in late adolescence
No full textΗ χρήση ηλεκτρονικών οθονών αποτελεί βασικό στοιχείο της καθημερινότητας των εφήβων και
έχει συνδεθεί με ποικίλες επιπτώσεις στην υγεία, ιδιαίτερα στον ύπνο. Σκοπός της παρούσας
έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών με οθόνη
και της ποιότητας ύπνου στην όψιμη εφηβεία. Η μελέτη ακολούθησε ποσοτικό διατομεακό
σχεδιασμό και τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ερωτηματολογίων που αφορούσαν
δημογραφικά στοιχεία, τη διάρκεια χρήσης διαφορετικών τύπων οθονών και την ποιότητα
ύπνου με τη χρήση κλίμακας Ύπνου-Αφύπνισης εφήβου. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης
επιβεβαιώνουν την πολυδιάστατη φύση της σχέσης μεταξύ χρήσης ψηφιακών μέσων και της
ποιότητας ύπνου σε φοιτητικό πληθυσμό, χωρίς όμως να τεκμηριώνουν την αιτιότητα, γεγονός
που παρατηρείται και στη διεθνή βιβλιογραφία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη
περαιτέρω ερευνών με ευρύτερα και αντιπροσωπευτικότερα δείγματα, ώστε να διασαφηνιστεί
η αιτιώδης σχέση και να διαμορφωθούν αποτελεσματικές παρεμβάσεις πρόληψης και αγωγής
υγείας.72 σ
Development of biocatalytic processes in neoteric media
No full textΗ στροφή προς βιώσιμες χημικές διεργασίες έχει εντείνει το ενδιαφέρον για τη χρήση της βιοκατάλυσης ως πράσινης εναλλακτικής έναντι των συμβατικών μεθόδων. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τη λειτουργική και δομική συμπεριφορά ενζύμων παρουσία βαθέως ευτηκτικών διαλυτών (DES), με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότητάς τους ως μέσα βιοκατάλυσης, καθώς και την εμπλοκή τους σε βιομετατροπές, εφαρμογές τροποποίησης φυσικών πολυμερών, μικρορευστονικών συστημάτων και στην αποδόμηση μικροπλαστικών, με τις επιλεγμένες προσεγγίσεις να ευθυγραμμίζονται με αρκετές από τις αρχές της Πράσινης Χημείας. Πραγματοποιήθηκαν πειραματικές μελέτες με επιλεγμένες οξειδοαναγωγάσες και υδρολάσες σε υδατικά συστήματα DES, με έμφαση στην τροποποίηση της χιτοζάνης, και στην ενζυμική υδρόλυση PET.
Στο πρώτο πειραματικό κεφάλαιο μελετάται η ακινητοποίηση τυροσινάσης από φρέσκα μανιτάρια με στόχο την παρασκευή συσσωματωμάτων διασυνδεδεμένων ενζύμων χωρίς φορέα (CLEAs), σε μαγνητική και μη μαγνητική μορφή. Οι παραχθέντες βιοκαταλύτες χαρακτηρίστηκαν, ενώ συγκρίθηκε η καταλυτική και δομική συμπεριφορά της ελεύθερης τυροσινάσης και των μαγνητικών CLEAs (mCLEAs) σε διάφορα υδατικά διαλύματα DES. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η φύση και η συγκέντρωση των DES επηρέασαν σημαντικά τη δραστικότητα και τη σταθερότητα της τυροσινάσης, ενώ η ακινητοποίηση αύξησε τη δραστικότητα του ενζύμου έως και 3.6 φορές σε σχέση με την ελεύθερη μορφή. Ο βιοκαταλύτης διατήρησε το 100% της αρχικής του δραστικότητας μετά από αποθήκευση στους −20 ℃ για ένα έτος και το 90% της δραστικότητας μετά από πέντε κύκλους χρήσης. Τα mCLEAs χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, για την ομογενή τροποποίηση της χιτοζάνης με καφεϊκό οξύ παρουσία DES. Ο βιοκαταλύτης επέτρεψε την τροποποίηση της χιτοζάνης παρουσία 10% v/v Bet:Gly (1:3), αυξάνοντας τη συνολική αντιοξειδωτική δράση των μεμβρανών. Επιπλέον, τα mCLEAs αξιολογήθηκαν προκαταρκτικά ως προσροφητικά μέσα για τον αποχρωματισμό υδατικών διαλυμάτων χρωστικών. Σε πειράματα με επώαση των mCLEAs σε διαλύματα διαφόρων χρωστικών, παρατηρήθηκε ταχεία απομάκρυνση των χρωστικών ήδη από την πρώτη ώρα (έως και 90%), γεγονός που αποδόθηκε κυρίως σε μη ομοιοπολική προσρόφηση, παρά σε καταλυτική δράση. Η πλύση με οργανικό διαλύτη επέτρεψε την αποδέσμευση των χρωστικών από την επιφάνεια του βιοκαταλύτη, επιβεβαιώνοντας τη δυνατότητά του να δεσμεύει ένα ευρύ φάσμα χρωστικών. Τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν τη δυναμική των mCLEAs και σε εφαρμογές περιβαλλοντικής απορρύπανσης.
Στο πρώτο σκέλος του δεύτερου πειραματικού κεφαλαίου εξετάζεται η εφαρμογή διαφόρων DES στην ενζυμική οξείδωση της υδροξυτυροσόλης (HT) με τη χρήση λακκάσης από Trametes versicolor (TvL), με σκοπό την παραγωγή ολιγομερών παραγώγων της, όπως διμερή και τριμερή HT. Η υψηλότερη απόδοση τόσο σε διμερές όσο και τριμερές καταγράφηκε στο σύστημα που περιείχε 70% v/v Bet:PG (μοριακή αναλογία 1:4). Τα παραγόμενα ολιγομερή χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για την μη ενζυμική τροποποίηση της χιτοζάνης και την ανάπτυξη νανοπηκτωμάτων (nanogels, NG) με βάση την τροποποιημένη χιτοζάνη. Τα νανοπηκτώματα παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο της ιοντικής πηκτωμάτωσης, χρησιμοποιώντας τριπολυφωσφορικό νάτριο (TPP) ως παράγοντα διασύνδεσης. Η τροποποιημένη χιτοζάνη χαρακτηρίστηκε με φασματοσκοπία υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR) και πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό (NMR), ενώ η μορφολογία των νανοπηκτωμάτων μελετήθηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM). Σε σύγκριση με τα νανοπηκτώματα μη τροποποιημένης χιτοζάνης, τα νανοπηκτώματα τροποποιημένης χιτοζάνης εμφάνισαν σχεδόν δεκαπλάσια αντιοξειδωτική δράση και περίπου 20% υψηλότερη αντιβακτηριακή δράση.
Στο δεύτερο σκέλος του κεφαλαίου μελετάται η ενζυμική παρασκευή υδρογέλης χιτοζάνης με ροσμαρινικό οξύ (RA) μέσω της καταλυτικής δράσης της λακκάσης TvL, με στόχο την αξιολόγηση των υλικών ως βιοδραστικών υδρογελών με αντιμικροβιακές ιδιότητες. Μελετήθηκαν διαφορετικά συστήματα DES ως διαλύτες του RA, τόσο ως προς τη διαλυτότητα όσο και ως προς την ενδεχόμενη αντιμικροβιακή τους δράση. Η διαλυτότητα του RA στο DES Bet:PG (1:4) αποδείχθηκε ανώτερη σε σύγκριση με τη διαλυτότητά του στον συμβατικό οργανικό διαλύτη μεθανόλη, υποδεικνύοντας τον ρόλο των DES ως αποτελεσματικών διαλυτών φαινολικών ενώσεων. Η αντιμικροβιακή δράση των παραγόμενων υδρογελών αξιολογήθηκε με τη μέθοδο ζώνης αναστολής, αναδεικνύοντας τη συμβολή τόσο του RA όσο και του DES στις ιδιότητες των τελικών υλικών.
Στο τρίτο πειραματικό κεφάλαιο μελετάται η χρήση υδατικών συστημάτων DES με διαφορετικούς δότες (HBD) και δέκτες δεσμών υδρογόνου (HBA) ως συνδιαλύτες σε βιοκαταλυτικές αντιδράσεις που καταλύονται από ακινητοποιημένη β−γλυκοσιδάση (βTm-ZnOFe) σε πράσινα νανοϋλικά. Εξετάστηκε εκτενώς η επίδραση της φύσης και της συγκέντρωσης των DES στη δραστικότητα του βιοκαταλύτη, και φάνηκε πως τα περισσότερα συστήματα με βάση τη χλωριούχο χολίνη ή τη βεταΐνη διατήρησαν ή αύξησαν τη δραστικότητα και τη θερμική σταθερότητα του ενζύμου έως και 50%. Η υδρολυτική ικανότητα του συστήματος έναντι βιοδραστικών φαινολικών γλυκοζιτών φάνηκε πως εξαρτήθηκε από τη σύσταση του εκάστοτε DES, με τα αποτελέσματα να υποδεικνύουν ότι συγκεκριμένοι συνδυασμοί DES μπορούν να αξιοποιηθούν ως πράσινοι συνδιαλύτες σε υδρολυτικές ενζυμικές διεργασίες.
Στο τέταρτο πειραματικό κεφάλαιο, αξιοποιήθηκε η τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης για την ανάπτυξη μικροαντιδραστήρων με ακινητοποιημένο ένζυμο, κατάλληλων για βιοκαταλυτικές εφαρμογές σε συστήματα με DES. Εκτυπωμένες δομές από πολυγαλακτικό οξύ (PLA), όπως πλάκες μικροκελιών και σωληνοειδείς μικροαντιδραστήρες, τροποποιήθηκαν με πολυαιθυλενιμίνη (PEI) και ακινητοποιήθηκε ομοιοπολικά στο εσωτερικό τους η λιπάση από Candida antarctica (CALB). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι DES δεν επηρέασαν σημαντικά τη δραστικότητα και τη σταθερότητα της CALB, ενώ το σύστημα εμφάνισε υψηλή σταθερότητα και δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης παρουσία DES, κατά την υδρόλυση του πρότυπου υποστρώματος p-nitrophenyl butyrate (pNPB). Η κινητική μελέτη υπό συνθήκες ροής έδειξε ενίσχυση της προσβασιμότητας του υποστρώματος παρουσία Bet:Gly, χωρίς σημαντικούς περιορισμούς διάχυσης. Η επώαση των μικροαντιδραστήρων σε 100% Bet:Gly διατήρησε τη δραστικότητα του ενζύμου σε ποσοστό 53% μετά από 30 ημέρες αποθήκευσης στους 60 ℃, ενώ το δείγμα που είχε αποθηκευτεί σε ρυθμιστικό διάλυμα είχε ήδη απενεργοποιηθεί. Ο ενζυμικός μικροαντιδραστήρας χρησιμοποιήθηκε αποδοτικά και για τη μετεστεροποίηση του αιθυλεστέρα του φερουλικού οξέος με γλυκερόλη προς σχηματισμό του γλυκερυλεστέρα, ένωσης γνωστής για την αντιοξειδωτική της δράση, και η βιοκαταλυτική διεργασία υπό συνεχή ροή παρουσίασε 23 φορές υψηλότερη παραγωγικότητα από το αντίστοιχο σύστημα παρτίδας. Η μελέτη ανέδειξε ένα αποδοτικό και ανθεκτικό βιοκαταλυτικό σύστημα με ακινητοποιημένη λιπάση, κατάλληλο τόσο για υδρολυτικές όσο και για συνθετικές εφαρμογές, με περιθώρια περαιτέρω βελτιστοποίησης της απόδοσης του μικροαντιδραστήρα.
Στο πέμπτο πειραματικό κεφάλαιο διερευνάται για πρώτη φορά η επίδραση διαφόρων υδατικών διαλυμάτων DES στην ενζυμική αποδόμηση μικροπλαστικών PET από την κουτινάση Humicola insolens (HiC). Αρχικά αξιολογήθηκε η καταλυτική συμπεριφορά της HiC στο πρότυπο υπόστρωμα pNPB, αναδεικνύοντας βέλτιστη δραστικότητα σε pH 8 αλλά μεγαλύτερη σταθερότητα σε pH 7. Η προσθήκη 10% v/v ορισμένων DES (όπως ChCl:U:EG και Bet:ΒG) διατήρησε ή ενίσχυσε τη δραστικότητα της HiC τόσο στο pNPB όσο και στο ενδιάμεσο υπόστρωμα BHET, με σημαντικές αποδόσεις υδρόλυσης (>80%) σε επιλεγμένα συστήματα με την υψηλότερη σε 20% v/v ChCl:Gly:EG (1:1:1). Η υδρόλυση του ενδιάμεσου προϊόντος της υδρόλυσης PET, BHET, παρακολουθήθηκε μέσω τιτλοδότησης pH-stat, η υδρόλυση σκόνης μικροπλαστικών PET παρακολουθήθηκε με φασματοσκοπία UV-Vis, ενώ η φασματοσκοπία ATR παρείχε ενδείξεις χημικών μεταβολών στην επιφάνεια του PET μετά από επώαση με ένζυμο ή/και DES. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν τη λειτουργικότητα της HiC σε ήπιες συνθήκες και τη δυναμική χρήσης συγκεκριμένων DES ως συμβατών συνδιαλυτών στην υδρόλυση μικροπλαστικών PET, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω μελέτη, με στόχο την πλήρη αποσαφήνιση του ρόλου τους και τη βελτιστοποίηση των συνθηκών αντίδρασης.
Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να προσθέσει στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία καινοτόμες προσεγγίσεις πράσινης βιοκατάλυσης, αξιοποιώντας τους DES ως βιώσιμα μέσα ενίσχυσης της ενζυμικής απόδοσης και σταθερότητας. Συνδυάζοντας εργαλεία από τη βιοκατάλυση, τη νανοτεχνολογία και τις τεχνολογίες συνεχούς ροής, αναδεικνύεται η δυνατότητα σχεδίασης λειτουργικών ενζυμικών συστημάτων με εφαρμογές που εκτείνονται από τη τροποποίηση βιοπολυμερών με σκοπό την ενίσχυση της βιοδραστικότητάς τους, εφαρμογές βιομετατροπών στη μικροκλίμακα έως την ενζυμική αποδόμηση μικροπλαστικών, εφαρμόζοντας κατά κάποιον τρόπο την προσέγγιση της μηχανικής του μέσου. Στο πλαίσιο αυτό, ακολουθήθηκαν προσεγγίσεις που εναρμονίζονται με τις αρχές της Πράσινης Χημείας, προωθώντας τη χρήση φιλικών προς το περιβάλλον διαλυτών και την ανάπτυξη επαναχρησιμοποιήσιμων βιοκαταλυτικών συστημάτων. Συνολικά, η εργασία συμβάλλει στην ανάπτυξη πράσινων καταλυτικών συστημάτων για την λειτουργική τροποποίηση βιοπολυμερών και την αποδόμηση συνθετικών πολυμερών, προσφέροντας νέα δεδομένα για τη συσχέτιση του ενζύμου, του μέσου αντίδρασης και της φύσης του υποστρώματος.The shift toward sustainable chemical processes has intensified interest in the use of biocatalysis as a green alternative to conventional methods. In this context, the present doctoral dissertation investigates the functional and structural behavior of enzymes in the presence of deep eutectic solvents (DES), aiming to assess their suitability as biocatalytic media, as well as their involvement in biotransformations, natural polymer modification, microfluidic applications, and microplastic degradation. The selected approaches are aligned with the principles of green chemistry, and experimental studies were conducted using selected oxidoreductases and hydrolases in aqueous DES-based systems, with emphasis on chitosan modification, bioconversions and enzymatic PET hydrolysis.
The first experimental chapter focuses on the immobilization of tyrosinase extracted from fresh mushrooms for the preparation of cross-linked enzyme aggregates (CLEAs), both in magnetic and non-magnetic form. The resulting biocatalysts were characterized, and the catalytic and structural behavior of free tyrosinase and the magnetic CLEAs (mCLEAs) was compared in various aqueous DES solutions. The results demonstrated that both the nature and concentration of DES significantly influenced tyrosinase activity and stability, while immobilization enhanced enzymatic activity by up to 3.6-fold compared to the free form. The biocatalyst retained 100% of its initial activity after storage at −20 ℃ for one year and 90% activity after five consecutive reuse cycles. The mCLEAs were also employed for the homogeneous modification of chitosan with caffeic acid in the presence of DES. The biocatalyst enabled chitosan modification in the presence of 10% v/v Bet:Gly (1:3), leading to increased total antioxidant activity of the resulting membranes. Additionally, the mCLEAs were preliminarily evaluated as adsorbent materials for the decolorization of aqueous dye solutions. Incubation experiments with various dyes revealed rapid dye removal within the first hour (up to 90%), which was mainly attributed to non-covalent adsorption rather than catalytic action. Washing with organic solvent enabled the release of dyes from the biocatalyst surface, confirming its capacity to bind a wide range of dye molecules. These findings highlight the potential of mCLEAs in environmental remediation applications.
The first part of the second experimental chapter investigates the application of various DES in the enzymatic oxidation of hydroxytyrosol (HT) using laccase from Trametes versicolor (TvL), aiming at the production of oligomeric derivatives such as HT dimers and trimers. The highest yield of oligomers was obtained in the system containing 70% v/v Bet:PG (molar ratio 1:4). The resulting oligomers were subsequently used for the non-enzymatic modification of chitosan and the development of nanogels (NG) based on the modified chitosan. The nanogels were prepared via ionic gelation using sodium tripolyphosphate (TPP) as a crosslinking agent. The modified chitosan was characterized by Fourier-transform infrared (FTIR) spectroscopy and nuclear magnetic resonance (NMR), while the morphology of the nanogels was examined by scanning electron microscopy (SEM). Compared to nanogels derived from unmodified chitosan, the nanogels based on modified chitosan exhibited nearly tenfold higher antioxidant activity and approximately 20% enhanced antibacterial activity.
The second part of the second experimental chapter focuses on the enzymatic preparation of chitosan hydrogels with rosmarinic acid (RA) via the catalytic action of TvL, aiming to evaluate the resulting materials as bioactive hydrogels with antimicrobial properties. Different solvent systems were investigated as solvents for RA, both in terms of solubility and potential antimicrobial activity. The solubility of RA in Bet:PG (1:4) was found to be superior compared to its solubility in the conventional organic solvent methanol, highlighting the role of DES as effective solvents for phenolic compounds. The antimicrobial activity of the resulting hydrogels was assessed using the agar diffusion (inhibition zone) method, demonstrating the contribution of both RA and the DES to the properties of the final materials.
The third experimental chapter investigates the use of aqueous DES-based systems, containing various hydrogen bond donors (HBD) and acceptors (HBA), as co-solvents in biocatalytic reactions catalyzed by immobilized β−glucosidase on green nanomaterials. The effect of the nature and concentration of DES on the activity of the biocatalyst was extensively studied, revealing that most systems based on choline chloride or betaine enhanced the enzyme's activity and thermal stability by up to 50%. The hydrolytic performance of the system against bioactive phenolic glycosides was found to be dependent on the specific DES composition, with the results indicating that selected DES combinations can serve as green co-solvents in enzymatic hydrolytic processes.
The fourth experimental chapter explores the use of three-dimensional (3D) printing technology for the development of microreactors with immobilized enzyme, suitable for biocatalytic applications in DES-based systems. 3D-printed structures made of polylactic acid (PLA), such as microwell plates and tubular microreactors, were modified with polyethyleneimine (PEI), and Candida antarctica lipase B (CALB) was covalently immobilized onto their inner surfaces. The results showed that DES had no significant negative effect on the activity and stability of CALB, while the system exhibited high stability and reusability in the presence of DES during the hydrolysis of the model substrate p-nitrophenyl butyrate (pNPB). Kinetic studies under flow conditions indicated enhanced substrate accessibility in the presence of Bet:Gly, without substantial diffusion limitations. Incubation of the microreactors in 100% Bet:Gly preserved 53% of the enzyme's activity after 30 days of storage at 60 ℃, whereas the sample stored in buffer solution had already been inactivated. The enzymatic microreactor was also effectively employed in the transesterification of ethyl ferulate with glycerol to produce the corresponding glycerol ester, a compound known for its antioxidant activity. The biocatalytic process under continuous flow conditions exhibited a 23-fold higher productivity compared to the corresponding batch system. This study demonstrated an efficient and robust biocatalytic system with immobilized lipase, suitable for both hydrolytic and synthetic applications, with potential for further optimization of microreactor performance.
The fifth experimental chapter investigates, for the first time, the effect of various aqueous DES solutions on the enzymatic degradation of PET microplastics in powder form by Humicola insolens cutinase (HiC). Initially, the catalytic behavior of HiC was evaluated using the model substrate pNPB, revealing optimal activity at pH 8 but greater stability at pH 7. The addition of 10% v/v of certain DES (such as ChCl:U:EG and Bet:BG) maintained or enhanced HiC activity on both pNPB and the PET degradation intermediate BHET, with significant hydrolysis yields (>80%) observed in selected systems, particularly in 20% v/v ChCl:Gly:EG (1:1:1). The hydrolysis of BHET was monitored via pH-stat titration, while the hydrolysis of PET microplastic powder was followed using UV-Vis spectroscopy. ATR spectroscopy provided evidence of chemical modifications on the PET surface after incubation with the enzyme and/or DES. These results demonstrate the functionality of HiC under mild conditions and highlight the potential of specific DES as compatible co-solvents for the enzymatic hydrolysis of PET microplastics, while also underscoring the need for further investigation to fully elucidate their role and optimize reaction conditions.
This doctoral dissertation aims to contribute to the existing literature by introducing innovative approaches to green biocatalysis, utilizing DES as sustainable media for enhancing enzymatic performance and stability. By combining tools from biocatalysis, nanotechnology, and flow technologies, the potential for designing functional enzymatic systems is highlighted, with applications ranging from the modification of biopolymers to enhance their bioactivity, and microscale biotransformations, to the enzymatic degradation of microplastics—applying, in a way, a reaction media engineering approach. Within this framework, strategies were employed that align with the principles of green chemistry, promoting the use of environmentally friendly solvents and the development of reusable biocatalytic systems. Overall, this work contributes to the advancement of green catalytic platforms for the functional modification of biopolymers and the breakdown of synthetic polymers, offering new insights into the interplay between enzyme, reaction medium, and substrate nature.325 σ
Modern evidence-based interventions in spelling for primaryy school with dyslexia: a systematic review
No full textΣτη σημερινή εποχή όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας (6-12 ετών),
παρουσιάζει κάποιου είδους μαθησιακή δυσκολία, με τα προβλήματα στην ορθογραφία, να
αποτελούν μία από τις πλέον διαδεδομένες. Η δυσορθογραφία, δηλαδή η παρουσία εμμενουσών
ορθογραφικών λαθών στο γραπτό λόγο, επηρεάζει ουσιώδεις πτυχές του γραμματισμού και συχνά
συνυπάρχει με αρκετές αναπτυξιακές διαταραχές, η κυριότερη εκ των οποίων είναι η Δυσλεξία.
Στόχος της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης, είναι να εξετάσει τις σύγχρονες επιστημονικά
τεκμηριωμένες παρεμβάσεις που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων
ορθογραφίας στα παιδιά Δημοτικού (ηλικίας 6-12 ετών) με Δυσλεξία, καθώς και την συμβολή των
νέων τεχνολογιών στο θεραπευτικό πλαίσιο.
Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε επίσημες βάσεις δεδομένων (PubMed, Research Gate, Google
Scholar), καθώς και σε επίσημες επιστημονικές ιστοσελίδες. Η ανασκόπηση αυτή εξετάζει μεταξύ
άλλων, εκ των βαθέων την Δυσορθογραφία, τα αίτια της, τα λάθη που εντοπίζονται στο γραπτό λόγο
των παιδιών, την αντιμετώπιση της σε διαφορετικά περιβάλλοντα εμφάνισης, την συνοσηρότητά της
με άλλες διαταραχές, καθώς και τα διαγνωστικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευσή
της. Συμπεριλήφθηκαν επομένως, μελέτες που προσέγγιζαν ολιστικά την Δυσορθογραφία και
απευθύνονταν και στο δείγμα στόχο.
Οι μελέτες που ερευνήθηκαν, απέδειξαν ότι η πολυαισθητηριακή μέθοδος παρέμβασης (MSL), το
φωνολογικό πρόγραμμα παρέμβασης καθώς και η παρέμβαση με τη ρητή και συστηματική
διδασκαλία των ορθογραφικών κανόνων, είναι εξαιρετικά καρποφόρες.
Η μελέτη των νέων τεχνολογιών, προσφέρει ένα διαφορετικό, μοντέρνο, παιγνιώδη και διαδραστικό
τρόπο παρέμβασης, αλλά φέρει τα μέγιστα αποτελέσματα, λειτουργώντας συνδυαστικά με τις
παραδοσιακές μεθόδους παρέμβασης.Nowadays, an increasing percentage of school-aged children (6-12 years old) have some kind of
learning difficulty, with spelling problems being one of the most common. Dysorthography, i.e. the
presence of persistent spelling errors in written language, affects essential aspects of literacy and often
coexists with several developmental disorders, the main one being dyslexia.
The aim of this literature review is to examine the current scientifically documented interventions used
to address spelling problems in primary school children (aged 6-12) with dyslexia, as well as the
contribution of new technologies to the therapeutic context.
The search was conducted in official databases (PubMed, Research Gate, Google Scholar), as well as
on official scientific websites. This review examines, among other things, dysorthography in depth, its
causes, the errors found in children's written language, its treatment in different environments, its
comorbidity with other disorders, and the diagnostic tools used to detect it. Studies that took a holistic
approach to dysorthography and were also aimed at the target sample were therefore included.
The studies investigated showed that the multisensory intervention method (MSL), the phonological
intervention program, and intervention with explicit and systematic teaching of spelling rules are
extremely fruitful.
The study of new technologies offers a different, modern, playful, and interactive way of intervention,
but it brings maximum results when used in combination with traditional intervention methods.119 σ
Το Ιδρυματικό Αποθετήριο του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης και η διασύνδεσή του με το Πληροφορικό Σύστημα Φοιτητολογίου: οφέλη και προοπτικές.
No full textΠαρουσίαση ανακοίνωσης: Κασαπίδης, ΝικόλαοςΤα ιδρυματικά αποθετήρια αποτελούν ένα σύνολο υπηρεσιών, οι οποίες προσφέρονται από ένα ίδρυμα για τη διαχείριση και διανομή της πνευματικής παραγωγής που δημιουργείται από την ακαδημαϊκή και ερευνητική του κοινότητα. Στη βιβλιογραφία διακρίνονται τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά τους: είναι ψηφιακά, εστιάζουν και καθοδηγούνται από την ακαδημαϊκή κοινότητα, υποστηρίζονται από το ίδρυμα, έχουν αντοχή, διάρκεια στον χρόνο και είναι προσβάσιμα. Το Ιδρυματικό Αποθετήριο του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (Δ.Π.Θ.), το οποίο συμπληρώνει δέκα έτη λειτουργίας και διαχειρίζεται από τη Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης Δ.Π.Θ., προωθεί την Ανοικτή Πρόσβαση και την Ανοικτή Επιστήμη και ακολουθεί διεθνή αξιόπιστα πρότυπα ποιότητας.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των ιδρυματικών αποθετηρίων είναι η απομόνωσή τους από την πηγή της πρωτογενούς πληροφορίας του φοιτητή, που είναι τα πληροφορικά συστήματα φοιτητολογίου (SIS, Student Information Systems). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι καταθέτες του αποθετηρίου να εισάγουν την πληροφορία του φοιτητή, ενώ υπάρχει ήδη καταχωρημένη σε άλλα συστήματα, αυξάνοντας την πιθανότητα λάθους. Το Δ.Π.Θ, το οποίο κατασκευάζει σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) το Universis, ένα εξωστρεφές, ανοιχτού κώδικα SiS, προχώρησε στην επέκταση του API των δύο συστημάτων, δημιουργώντας τις απαραίτητες διασυνδέσεις μεταξύ του SiS (Universis) και του αποθετηρίου (Dspace), ώστε να είναι δυνατή η αμφίδρομη ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των δύο συστημάτων. Η διασύνδεση χρησιμοποιεί REST API calls για την επικοινωνία των δύο συστημάτων. Η διασύνδεση αυτή έχει οφέλη όσον αφορά την ποιότητα των στοιχείων που αποθηκεύονται στο αποθετήριο, καθώς και τη μείωση της χειροκίνητης εισαγωγής δεδομένων στο ελάχιστο.
Η εισήγηση περιγράφει τη διασύνδεση των συστημάτων και παρουσιάζει τα πολλαπλά οφέλη για τους καταθέτες και το ίδρυμα. Τέλος, παρουσιάζονται τα μελλοντικά σχέδια ανάπτυξης του ιδρυματικού αποθετηρίου και συμβολής του στη διάχυση της επιστημονικής γνώσης.31ο Συνέδριο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκώ
Καρδιαγγειακές παθήσεις και νοσηλευτικές παρεμβάσεις
No full textΗ εργασία αναλύει το φαινόμενο των καρδιαγγειακών παθήσεων, ένα από τα κύρια αίτια
θανάτου παγκοσμίως. Εξετάζονται οι συχνότερες μορφές, όπως η καρδιακή νόσος και τα
εγκεφαλικά επεισόδια, καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που περιλαμβάνουν υπέρταση,
υπερχοληστερολαιμία, άσκηση, διατροφή, και γενετική προδιάθεση. Εξετάζονται επίσης οι
μέθοδοι διάγνωσης, η φαρμακευτική αγωγή, οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, και οι θεραπείες
αποκατάστασης. Η πρόληψη, με τη μέσω υγιεινής διατροφής, σωματικής άσκησης και
διαχείρισης του στρες, αναδεικνύεται ως κρίσιμη πτυχή. Τέλος, επισημαίνονται τα ερευνητικά
ευρήματα που εξερευνούν τις συσχετίσεις μεταξύ γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων
και των καρδιαγγειακών παθήσεων.The paper examines the phenomenon of cardiovascular diseases, one of the leading causes of
death globally. It explores common forms such as heart disease and strokes, along with risk
factors including hypertension, hypercholesterolemia, exercise, diet, and genetic
predisposition. Diagnostic methods, pharmaceutical interventions, lifestyle changes, and
rehabilitation therapies are discussed. Prevention, through a healthy diet, physical exercise, and
stress management, is highlighted as a crucial aspect. Lastly, research findings investigating
the correlations between genetic and environmental factors and cardiovascular diseases are
emphasized.76 σ