Repository of UOI "Olympias" (University of Ioannina)
Not a member yet
49308 research outputs found
Sort by
Study of the photocatalytic degradation of the antiviral drug-emerging municipal waste pollutants Acyclovir and Ribavirin with g-C3N4 and TiO2 catalysts in the aqueous phase
No full textΤα τελευταία χρόνια, η εκτεταμένη χρήση μεγάλου αριθμού οργανικών ενώσεων με σύνθετη χημική δομή, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ελάχιστη έως μηδενική ικανότητα αποδόμησης στο υδάτινο περιβάλλον, έχει οδηγήσει στη ρύπανση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων. Ως αποτέλεσμα, κατέστη αναγκαία η διερεύνηση και ανάπτυξη νέων εναλλακτικών μεθόδων απορρύπανσης, γνωστών ως Προχωρημένες Οξειδωτικές Μέθοδοι Αντιρρύπανσης (Π.Ο.Μ.Α.).
Η παρούσα διατριβή διερευνά τη φωτοκαταλυτική αποδόμηση των αντιικών φαρμάκων ακυκλοβίρης και ριμπαβιρίνης, σε υδατικά διαλύματα, σε εργαστηριακή και πιλοτική κλίμακα. Εξαιτίας της ευρείας χρήσης τους, τα φάρμακα αυτά έχουν ανιχνευθεί σε υδάτινα οικοσυστήματα, προκαλώνατας ανησυχία, λόγω των πιθανών επιπτώσεών τους στο περιβάλλον αλλά και στην ανθρώπινη υγεία. Στόχος της μελέτης είναι η αξιολόγηση της απόδοσης της φωτοκατάλυσης, που ανήκει στις Π.Ο.Μ.Α., ως μεθόδου αποδόμησης, με χρήση ημιαγωγών καταλυτών όπως το διοξείδιο του τιτανίου (TiO2) καθώς και του γραφιτικού (g-C3N4).
Η μελέτη της φωτοκαταλυτικής αποδόμησης των συγκεκριμένων φαρμακευτικών ουσιών πραγματοποιήθηκε μέσω του εξής πειραματικού σχεδιασμού: μελέτης της κινητικής αποδόμησής τους καθώς και του βαθμού ανοργανοποίησής τους (ρυθμός μείωσης των ανόργανων ιόντων και του ολικού οργανικού άνθρακα), ανίχνευση και ταυτοποίηση των προϊόντων μετασχηματισμού (χρήση υγρής χρωματογραφίας υπερυψηλής πίεσης συζευγμένης με φασματομετρία μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας και ακρίβειας, UHPLC–LTQ-Orbitrap MS), μεταβολή της οικοτοξικότητάς τους. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μελέτη της φωτοκαταλυτικής αποδόμησης των ACV και RBV σε πιλοτική μονάδα.
Αρχικά, όσον αφορά τις κινητικές αποδόμησης των δύο αντιικών, παρατηρήθηκε πως μεγαλύτερη απόδοση για το ACV και RBV είχε η χρήση TiO2 (kapp = 0.061 min−1 και kapp = 0.036 min−1) έναντι του g-C3N4. Σε κάθε περίπτωση οι κινητικές αποδόμησης των δύο αντιικών ακολούθησαν κινητική ψευδο-πρώτης τάξης (Ct = C0e-kt). Για τον προσδιορισμό του βαθμού ανοργανοποίησης μελετήθηκε η απελευθέρωση του αζώτου (ρυθμός μείωσης των NO2-, NO3-, NH4+) καθώς και ο ρυθμός μείωσης του ολικού οργανικού άνθρακα (TOC).
Η ανίχνευση και ταυτοποίηση των προϊόντων μετασχηματισμού των ACV και RBV κατά την διεργασία φωτοκαταλυτικής αποδόμησής τους με TiO2 και g-C3N4 έγινε μέσω της τεχνικής υγρής χρωματογραφίας υπερυψηλής απόδοσης συζευγμένης με φασματομετρία μάζας υψηλής ακρίβειας και διακριτικής ικανότητας (UΗPLC-LTQ-ORBITRAP). Κατά την φωτοκαταλυτική αποδόμηση του ACV με την χρήση του TiO2 και g-C3N4,ανιχνεύθηκαν και ταυτοποιήθηκαν 6 και 5 TPs, αντίστοιχα. Ενώ για το RBV 5 και 4 TPs, κατά τη φωτοκατάλυση με TiO2 και g-C3N4, αντίστοιχα. Με βάση τα δεδομένα μάζας, τις δομές των TPs αλλά και τα εξελικτικά προφίλ τους, προτάθηκαν στη συνέχεια, οι πορείες διάσπασης των αντιικών και σχηματισμού των προϊόντων μετασχηματισμού τους.
Η μεταβολή της οικοτοξικότητας εκτιμήθηκε μέσω της βιοδοκιμής Microtox, παρατηρώντας τα ποσοστά αναστολής της βιοφωταύγειας του βακτηρίου Vibrio Fischeri, όπου ανάλογα με το μέγεθος της τοξικότητας του μετρούμενου δείγματος μειώνεται και η μετρούμενη ένταση της βιοφωταύγειας. Συνδυαστικά με τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την χρήση της βιοδοκιμής Microtox μελετήθηκαν περαιτέρω οι αλλαγές στην οικοτοξικότητα, in silico μέσω του προγράμματος ECOSAR, που βασίζεται στην χρήση μοντέλων δομής-δραστικότητας QSAR (Quantitative structure–activity relationship) για να προσδιορίσει την τοξικότητα διαφόρων χημικών ενώσεων. Η εκτίμηση της οικοτοξικότητας πραγματοποιήθηκε για τρία τροφικά επίπεδα: τα ψάρια, τις δαφνίδες και τα πράσινα μικροφύκη και προβλέφθηκαν οι τιμές τις οξείας και της χρόνιας τοξικότητας.
Τέλος, πραγματοποιήθηκε μία σειρά πειραμάτων για τη μελέτη της φωτοκαταλυτικής αποδόμησης των ACV και RBV, με χρήση των TiO2 και g-C3N4 ως φωτοκαταλύτες, σε πιλοτική μονάδα φωτοκαταλυτικής αποδόμησης με την επίδραση φυσικής ηλιακής ακτινοβολίας. Ειδικότερα, όσον αφορά το ACV, τα πειράματα αυτά πραγματοποιήθηκαν σε έναν πιλοτικό αντιδραστήρα CPC (Compound parabolic collector), που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων. Τα πειράματα φωτοκαταλυτικής αποδόμησης σε πιλοτική κλίμακα για το RBV διεξήχθησαν σε πιλοτικό αντιδραστήρα εργαστηριακής κλίμακας (Laboratory Pilot Plant, LPP), όπου γινόταν μεταφορά λυμάτων δευτερογενούς επεξεργασίας λυμάτων από την εκροή της Μ.Ε.Υ.Α. του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων.
Συμπερασματικά, φαίνεται πως η ετερογενής φωτοκατάλυση με χρήση ημιαγωγών φωτοκαταλυτών, όπως TiO2 και g-C3N4, μπορεί να αποτελέσει μία αποτελεσματική τεχνική ακόμα και για την πλήρη απομάκρυνση των φαρμακευτικών ενώσεων αλλά και των προϊόντων
μετασχηματισμού τους μετά από βελτιστοποίηση του χρόνου επεξεργασίας σε σχέση με την παραγωγή προϊόντων μετασχηματισμού και την αντίστοιχη τοξικότητα σε κάθε στάδιο φωτοκαταλυτικής επεξεργασίας.In recent years, the extensive use of a large number of organic compounds with complex chemical structures, most of which have little or no degradation capacity in the aquatic environment, has led to the pollution of surface and groundwater. As a result, it is now necessary to investigate and develop new alternative methods of decontamination, known as Advanced Oxidation Processes (AOPs).
This thesis examines the photocatalytic degradation of the antiviral drugs acyclovir and ribavirin, in aqueous solutions, on a laboratory and pilot scale. Due to their widespread use, these drugs have been detected in aquatic ecosystems, causing concern due to their potential effects on the environmental and human health. The goal of this study is to evaluate the performance of photocatalysis, which belongs to the AOPs, as a degradation method using semiconducting catalysts such as titanium dioxide (TiO2) as well as graphitic carbon nitrdide (g-C3N4).
The study of the photocatalytic degradation of these pharmaceuticals was carried out through the following experimental design: study of their kinetic degradation as well as their degree of mineralization (reduction rate of inorganic ions and total organic carbon), detection and identification of transformation products (using ultra-high pressure liquid chromatography coupled with high resolution and precision mass spectrometry, UHPLC-LTQ-Orbitrap MS), change of ecotoxicity. In the meantime, the photocatalytic degradation of ACV and RBV was also studied in a pilot plant.
First, regarding the degradation kinetics of the two antiviral drugs, it was observed that higher efficiency for ACV and RBV was obtained using TiO2 (kapp = 0.061 min-1 and kapp = 0.036 min-1) compared to g-C3N4. In each case, the degradation kinetics of the two antiviral drugs followed pseudo-first order kinetics (Ct = C0e-kt). In order to determine the degree of mineralization, the nitrogen release (rate of reduction of NO2-, NO3-, NH4+) and the rate of reduction of total organic carbon (TOC) were studied.
The detection and identification of the transformation products of ACV and RBV during their photocatalytic degradation process with TiO2 and g-C3N4 was performed by the ultra-high performance liquid chromatography technique coupled with high precision and high resolution mass spectrometry (UHPLC-LTQ-ORBITRAP). During the photocatalytic degradation of ACV using TiO2 and g-C3N4 there were detected and identified,6 and 5 TPs, respectively. While for RBV 5 and 4 TPs, were detected during photocatalysis with TiO2 and g-C3N4, respectively. Based on the mass data, on the structures of TPs and their evolutionary profiles, the degradation pathways of the antivirals and the formation of their transformation products were proposed.
The change in ecotoxicity was assessed by the Microtox bioassay, observing the rates of inhibition of the bioluminescence of the bacterium Vibrio Fischeri, where the measured rate of bioluminescence decreases with the level of toxicity of the measured sample. In combination with the results obtained using the Microtox bioassay, changes in ecotoxicity were further studied in silico through the ECOSAR program, which is based on the use of Quantitative structure-activity relationship (QSAR) models to determine the toxicity of various chemical compounds. The ecotoxicity assessment was performed for three trophic levels: fish, daphnia and green microalgae, and acute and chronic toxicity values were predicted.
Finally, a series of experiments were carried out in order to study the photocatalytic degradation of ACV and RBV, using TiO2 and g-C3N4 as photocatalysts, in a pilot scale photocatalytic degradation unit under the effect of natural solar radiation, for the case of ACV. In particular, regarding ACV, these experiments were carried out in a pilot reactor CPC (Compound parabolic collector), located at the biological treatment facilities of the University Hospital of Ioannina. The pilot-scale photocatalytic degradation experiments for RBV were carried out in a laboratory-scale pilot reactor (Laboratory Pilot Plant, LPP), where secondary treatment effluent from the outflow of the WWTP of the University Hospital of Ioannina was transferred.
In conclusion, it is suggested that heterogeneous photocatalysis using semiconducting photocatalysts, such as TiO2 and g-C3N4, is an effective technique even for the complete removal of pharmaceutical compounds and their transformation products, after optimising the treatment time in relation to the production of transformation products and the corresponding toxicity at each photocatalytic treatment stage.200 σ
Αναβάθμιση του αποθετηρίου ψηφιακών συλλογών ΛΗΚΥΘΟΣ : νέες δυνατότητες και προκλήσεις
Full text linkΠαρουσίαση ανακοίνωσης: Δημητρίου, Φλώρα, Μπράττης, Παντελής.Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τη συνεργασία της εταιρείας Altsol και της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου (ΒΠΚ) ως αποτέλεσμα της απόφασης της Βιβλιοθήκης για αναβάθμιση της ψηφιακής της υποδομής ΛΗΚΥΘΟΣ. Η απόφαση αυτή δεν αποτέλεσε μόνο τεχνολογική αναγκαιότητα, αλλά στρατηγική επιλογή για την ενίσχυση της ακαδημαϊκής και ερευνητικής αριστείας και εμπειρίας.
Η ΛΗΚΥΘΟΣ (Λημματολόγιο Ηλεκτρονικών ΚΥπριακών Θεματικά Οργανωμένων Συλλογών) αποτελεί την κύρια ψηφιακή υποδομή της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου (ΒΠΚ) στην οποία φιλοξενείται και παρουσιάζεται αρχειακό και άλλο υλικό το οποίο ψηφιοποιείται ή παράγεται ψηφιακά από τη Βιβλιοθήκη. Απώτερος στόχος της, είναι η συμβολή στην διατήρηση και προώθηση της πολιτιστικής και επιστημονικής κληρονομιάς Κύπρου και Ελλάδας. Ολοκληρώνοντας πέραν των 10 χρόνων λειτουργίας της, η Βιβλιοθήκη αποφάσισε να προχωρήσει σε στοχευμένη επένδυση στην ψηφιακή της αναβάθμιση. Το έργο της αναβάθμισης ανέλαβε η εταιρεία Altsol, η οποία με αποδεδειγμένη εμπειρία και τεχνογνωσία στο χώρο της προβολής και ανάδειξης ψηφιακών συλλογών. Με την αξιοποίηση της πλατφόρμας ReasonableGraph ανέλαβε και έφερε επιτυχώς εις πέρας το δύσκολο έργο της μετάπτωσης των δεδομένων, της εφαρμογής νέων τεχνολογιών και εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης και τον εμπλουτισμό της τεκμηρίωσης με την χρήση σημασιολογικών μοντέλων.
Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστούν τα στάδια υλοποίησης του έργου της αναβάθμισης, οι προκλήσεις που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι εμπλεκόμενοι φορείς καθώς και οι νέες δυνατότητες της υποδομής.31ο Συνέδριο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκώ
Ανάπτυξη εφαρμογής ανάλυσης πωλήσεων για καταστήματα εστίασης
No full textΗ παρούσα εργασία έχει ως στόχο την παρουσίαση των απαραίτητων μεθόδων και διαδικασιών που ακ¬ολουθήθηκαν, ώστε να υλοποιηθεί μια εφαρμογή Sales Analysis για μικρής κλίμακας επιχειρήσεις εστίασης. Εργαλεία προγραμματισμού και frameworks. Μελέτη των στατιστικών μεθόδων, όπως η Περιγραφική Στατιστική, Ανάλυση Χρονοσει-ρών και αλγόριθμοι. Και τέλος η ίδια η λειτουργικότητα της εφαρμογή.
Στόχος είναι η δημιουργία ενός αξιόπιστου και σύγχρονου εργαλείου το οποίο θα μπορεί να τροφοδοτεί τις επιχειρήσεις με αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με το τζίρο και τα προϊόντα τους, βελτιώνοντας έτσι τις σχέσεις επιχειρήσεων και πελατών, καθώς και την αποδοτικότητά τους.
Μελλοντικά κρίνεται απαραίτητη η ενσωμάτωση ανεπτυγμένων συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης για μεγαλύτερη ευκολία και ταχύτητα στις διαδράσεις της εφαρμογής με τους χρήστες.This paper aims to present the methods and procedures that were established, in order to build an app that provides sales analysis for small scale food establishments. Programming tools and frameworks. A study on several statistical methods, like descriptive statistics, time series analysis, and algorithms. In the end the actual app is being presented.
The main goal is the creation of a reliable and modern tool that is capable of providing businesses with analytic information in relation with their revenue and products, thus improving business-customer relationship and business overall effiency.
In the future, it is deemed necessary to integrate advanced Artificial Intelligence systems for greater ease and speed in the application's interactions with users
Η διδασκαλία της ποντιακής λύρας στα μουσικά σχολεία
No full textΗ παρούσα πτυχιακή εργασία μελετά τη διδασκαλία της ποντιακής λύρας στο πλαίσιο
των Μουσικών Σχολείων της Ελλάδας, εστιάζοντας στην πολιτισμική και εκπαιδευτική
της διάσταση. Η ποντιακή λύρα, ως βασικό όργανο της ποντιακής μουσικής
παράδοσης, συνιστά στοιχείο πολιτιστικής ταυτότητας και λειτουργεί ως φορέας
μνήμης, έκφρασης και συνέχειας της παράδοσης των Ποντίων. Αρχικά, εξετάζονται τα
είδη λύρας από την αρχαιότητα έως σήμερα, με έμφαση στα χαρακτηριστικά και την
τεχνική της ποντιακής λύρας. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται το πολιτισμικό πλαίσιο της
ποντιακής μουσικής, τα μουσικά όργανα που τη συνοδεύουν, καθώς και η σημασία των
παραδοσιακών χορών και των πολιτιστικών συλλόγων. Η εργασία εστιάζει επίσης στις
μορφές εκπαίδευσης –τυπική και άτυπη– που σχετίζονται με τη διδασκαλία της
παραδοσιακής μουσικής, καθώς και στους τρόπους με τους οποίους η ποντιακή λύρα
διδάσκεται σήμερα στα Μουσικά Σχολεία. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στους τρόπους
μετάδοσης της γνώσης, στη χρήση της παρτιτούρας και στον βιωματικό τρόπο
εκμάθησης. Η ερευνητική προσέγγιση βασίστηκε σε συνεντεύξεις με καθηγητές
ποντιακής λύρας που διδάσκουν σε Μουσικά Σχολεία, αποτυπώνοντας τις εμπειρίες,
τις διδακτικές πρακτικές και τις απόψεις τους για τη θέση της παραδοσιακής μουσικής
στην εκπαίδευση. Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν την αξία της ποντιακής
λύρας ως εκπαιδευτικού εργαλείου και την ανάγκη συνδυασμού βιωματικής και
θεσμικής μάθησης, με στόχο τη διατήρηση και τη δημιουργική εξέλιξη της
πολιτιστικής κληρονομιάςThis undergraduate thesis explores the teaching of the Pontic lyre in Greek Music
Schools, focusing on its cultural and educational significance. The Pontic lyre, a
traditional bowed string instrument, plays a central role in Pontic musical heritage and
serves as a symbol of identity, memory, and continuity for Pontic Greeks. The study
begins by examining the historical and structural aspects of the Pontic lyre and its
unique musical characteristics. It also outlines the broader framework of Pontic musical
tradition, including traditional instruments, dances, and the role of cultural associations
in preserving this heritage. Special attention is given to the methods of teaching
traditional music, comparing formal and informal education. The research investigates
how the Pontic lyre is taught in Music Schools today and highlights the challenges of
integrating traditional instruments into structured educational settings. Empirical data
were collected through interviews with lyre instructors in various schools across
Greece. Their responses reveal diverse pedagogical approaches and emphasize the need
for combining oral tradition with modern teaching practices. The findings underline the
potential of the Pontic lyre as a tool for musical education and cultural transmission,
suggesting that a balance between structured curricula and experiential learning can
support the preservation and evolution of Greek musical heritage
Σύνθεση Θειοαιθέρων που φέρουν το Χρωμοφόρο της Θειοξανθόνης και η Χρήση τους ως Φωτοεκκινητών Τύπου Ι στον Πολυμερισμό του MMA: Φωτοφυσική, Φωτοχημική, Φωτοεκκινητική και DFT Θεωρητική Μελέτη
No full textΗ γενικότερη στροφή της επιστημονικής έρευνας σε πράσινες τεχνικές, οι οποίες προσφέρουν βιωσιμότερες λύσεις, έχει οδηγήσει και στην ανάπτυξη του τομέα των φωτοεκκινητών. Αυτές οι ενώσεις, αξιοποιώντας την ακτινοβολία του φωτός, είναι σε θέση να εκκινήσουν τη διαδικασία του πολυμερισμού, προσφέροντας μια σειρά πλεονεκτημάτων έναντι των συμβατικών τεχνικών. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, συντέθηκαν τρεις νέες διχρωμοφορικές ενώσεις οι οποίες φέρουν το χρωμοφόρο της θειοξανθόνης : η 2-((βενζο[d]θειαζολ-2-υλοθειο)μεθυλο)-9H-θειοξανθεν-9-όνη, η 2-((βενζο[d]οξαζολ-2-υλοθειο)μεθυλο)-9H-θειοξανθεν-9-όνη και η 2-((ναφθαλεν-2-υλοθειο)μεθυλο)-9Η-θειοξανθεν-9-όνη. Για τη σύνθεση αυτών των ενώσεων, προηγήθηκε η παρασκευή των απαραίτητων ενδιάμεσων προϊόντων, η οποία τελικώς ολοκληρώθηκε μέσω πυρηνόφιλης υποκατάστασης του αντίστοιχου βρωμιδίου. Όσον αφορά τη μελέτη των νεοσυντιθεμένων ενώσεων, πραγματοποιήθηκε ο χαρακτηρισμός τους μέσω φασματοσκοπίας ΝΜR, FΤ-ΙR, ενώ ο προσδιορισμός των φασματοσκοπικών τους χαρακτηριστικών έγινε με τη φασματοσκοπία UV-ορατού και φασματοσκοπία φθορισμού, ενώ με τη βοήθεια υπολογιστικών εργαλείων επιτεύχθηκε η πλήρης ταυτοποίησή τους. Καταλυτικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν οι DFT υπολογισμοί, χρησιμοποιώντας συναρτησιακά όπως τα M06-2X και B3LYP με το σύνολο βάσης 6-31G+(d), μέσω του υπολογιστικού προγράμματος Gaussian 09W. Αυτά τα υπολογιστικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία του φωτοφυσικού και φωτοχημικού προφίλ των ενώσεων, από όπου εξήχθησαν συμπεράσματα για την ικανότητα τους να λειτουργούν ως φωτοεκκινητές. Παράλληλα, μελετήθηκε η φωτοδιάσπαση των ενώσεων σε τρεις διαλύτες μέσω φασματοσκοπίας UV-ορατού, και σε έναν επιπλέον διαλύτη με χρήση φασματοσκοπίας NMR. Τέλος, πραγματοποιήθηκαν πολυμερισμοί διαλύματος μονομερούς μεθακρυλικού μεθυλεστέρα (Methyl Methacrylate, MMA), επιβεβαιώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των παραπάνω ενώσεων ως φωτοεκκινητών.The increasing shift of scientific research towards green techniques that promote sustainable solutions has also stimulated developments in the field of photoinitiators. These compounds harness light to initiate polymerization, offering several advantages over conventional approaches. In this master’s thesis, three new dichromophoric compounds incorporating the thioxanthone chromophore were synthesized: 2-((benzo[d]thiazol-2-ylthio)methyl)-9H-thioxanthen-9-one, 2-((benzo[d]oxazol-2-ylthio)methyl)-9H-thioxanthen-9-one, and 2-((naphthalen-2-ylthio)methyl)-9H-thioxanthen-9-one. Their synthesis was achieved through the preparation of appropriate intermediates, followed by nucleophilic substitution of the corresponding bromide. The compounds were characterized by NMR and FT-IR spectroscopy, while their spectroscopic properties were further investigated by UV–Vis and fluorescence spectroscopy. Computational methods (DFT, using M06-2X and B3LYP with the 6-31G+(d) basis set, via Gaussian 09W) were employed to establish their photophysical and photochemical profiles, allowing assessment of their potential as photoinitiators. In parallel, their photodegradation was examined in three solvents by UV–Vis spectroscopy and in an additional solvent by NMR spectroscopy. Finally, polymerization experiments with methyl methacrylate (MMA) demonstrated the efficiency of the synthesized compounds as photoinitiators, highlighting their potential for sustainable polymerization processes.23
Bladder cancer: a comparative study of neoplasmic and normal bladder tissue for the development of prognostic factors
No full textΗ διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής (iFC) αποτελεί μια καινοτόμο μέθοδο ταχείας ανάλυσης κυτταρικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, επιτρέποντας την αξιόπιστη ταυτοποίηση καρκινικών κυττάρων και τον προσδιορισμό των χειρουργικών ορίων εκτομής. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 102 ασθενείς με καρκίνο ουροδόχου κύστης. Η διερεύνηση των νεοπλασμάτων της ουροδόχου κύστης πραγματοποιήθηκε μέσω κυστεοσκόπησης και αξονικής ουρογραφίας, ενώ η κυτταρομετρική ανάλυση επικεντρώθηκε στη διάκριση των φυσιολογικών και καρκινικών κυττάρων, χρησιμοποιώντας δείκτες όπως ο δείκτης DNA (DI) και ο δείκτης κακοήθειας (Tumor Index - TI).
Μια ανάλυση σε πληθυσμό 102 ασθενών έδειξε ότι η iFC μπορεί να προσδιορίσει την παρουσία καρκινικών κυττάρων με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Ο δείκτης κακοήθειας (TI) αποδείχθηκε ότι συσχετίζεται θετικά με τη μυοδιηθητική νόσο, ενώ η ROC ανάλυση ανέδειξε ότι η βέλτιστη τιμή αποκοπής του TI για τη διάγνωση μυοδιηθητικού καρκίνου ήταν 14,5%. Επιπλέον, η iFC φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμη στον προσδιορισμό των χειρουργικών ορίων, καθώς η ανάλυση του DNA και του TI κατέδειξε σημαντική ακρίβεια στην ανίχνευση καρκινικών κυττάρων στα χειρουργικά δείγματα.
Στη μελέτη εξετάστηκε επίσης η προγνωστική αξία της iFC στην πρόβλεψη της συνολικής επιβίωσης των ασθενών. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες υψηλού και χαμηλού TI (διάμεση τιμή TI = 14) και η ανάλυση Kaplan-Meier έδειξε ότι οι καμπύλες επιβίωσης παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική διαφορά και ότι οι ασθενείς υψηλού TI παρουσίαζαν χειρότερη πρόγνωση. Τέλος, η συνολική ανάλυση ROC για τη μέθοδο κατέδειξε 97,5% ακρίβεια (95% ευαισθησία και 100% ειδικότητα) επιβεβαιώνοντας την εν δυνάμει αξία της ως ένα πολύτιμο εργαλείο στη διάγνωση, πρόγνωση και θεραπευτική στρατηγική του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.ntraoperative flow cytometry (iFC) is an innovative method that enables rapid cellular analysis during surgery, allowing for reliable cancer cell identification and accurate determination of surgical resection margins. This study included 102 patients with bladder cancer, 82.4% of which were male and 17.6% female, with a median age of 73 years. Bladder neoplasms were investigated through cystoscopy and computed tomography urography, while cytometric analysis focused on distinguishing normal and cancerous cells using parameters such as the DNA Index (DI) and the Tumor Index (TI). An initial analysis on a population of 102 patients demonstrated that iFC can detect cancer cells with high sensitivity and specificity. Tumor Index (TI) was found to be positively correlated with muscle-invasive disease , while ROC analysis identified the optimal cutoff value for detecting muscle-invasive bladder cancer at 14.5%. Furthermore, iFC proved highly effective in defining surgical margins, as DNA and TI analysis demonstrated significant accuracy in detecting cancer cells in surgical specimens. The study also assessed the prognostic value of iFC in predicting overall patient survival. Patients were categorized into igh and low TI groups (based on median TI = 14), and Kaplan-Meier analysis showed a statistically significant difference in survival curves, with high TI patients exhibiting poorer prognosis. Finally, an overall ROC analysis of the method demonstrated 97.5% accuracy, with 95% sensitivity and 100% specificity, confirming its potential value as a diagnostic, prognostic, and therapeutic tool in bladder cancer management.20
Επαναπροσδιορίζοντας τις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες : ο ρόλος του ψηφιακού μάρκετινγκ ως καταλύτης καινοτομίας
Full text linkΠαρουσίαση ανακοίνωσης: Μπουρογιάννη, Παναγιώτα, Ναστούλη, ΠαναγιώταΗ παρουσίαση εξετάζει την εφαρμογή των βασικών αρχών του μάρκετινγκ στην επικοινωνιακή πολιτική των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, με έμφαση στη δυναμική προσαρμογή του μίγματος μάρκετινγκ (4P) στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον. Αναλύεται πώς το «προϊόν» της βιβλιοθήκης , δηλαδή οι υπηρεσίες, οι συλλογές και η συνολική εμπειρία χρήστη, προβάλλεται και ενισχύεται μέσω ψηφιακών καναλιών, ενώ η «τιμή» σχετίζεται με το αντιλαμβανόμενο κόστος και την προσπάθεια του χρήστη για πρόσβαση και αξιοποίηση των υπηρεσιών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη «στρατηγική προώθηση» μέσω κοινωνικών δικτύων, ενημερωτικών ενεργειών και εξατομικευμένης επικοινωνίας, καθώς και στη σημασία της επιλογής κατάλληλων καναλιών διανομής, φυσικών και ψηφιακών, για τη βελτίωση της προσβασιμότητας και της αλληλεπίδρασης με το κοινό.
Επισημαίνει τα οφέλη της ψηφιακής ενίσχυσης του μάρκετινγκ, όπως η άμεση επικοινωνία, η συλλογή και ανάλυση δεδομένων χρήσης και η δυνατότητα στοχευμένης ενημέρωσης διαφορετικών ομάδων χρηστών. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι προκλήσεις που σχετίζονται με την προστασία προσωπικών δεδομένων, τη διασφάλιση της αξιοπιστίας και την ανάγκη για συνεχή προσαρμογή των στρατηγικών στην εξελισσόμενη ψηφιακή πραγματικότητα. Τονίζεται ότι η υπεύθυνη και στρατηγική χρήση των ψηφιακών εργαλείων μπορεί να μεταμορφώσει τη βιβλιοθήκη σε ενεργό πυρήνα γνώσης, καινοτομίας και διαλόγου, ενισχύοντας τη συμμετοχή και την εμπιστοσύνη της ακαδημαϊκής κοινότητας.31ο Συνέδριο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκώ
Development of functional hybrid materials through surface chemical modification of fibers and their evaluation as antioxidants
No full textΤο μετάξι θεωρείται ως η «βασίλισσα των υφασμάτων» και χρησιμοποιείται στα υφάσματα καθώς και στην ιατρική από αρχαιοτάτων χρόνων, λόγω των εκπληκτικών ιδιοτήτων που παρέχει. Τα τελευταία χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί πολύ και στην επιστημονική κοινότητα για τη δημιουργία λειτουργικών υβριδικών υλικών που έχουν ως μήτρα το μετάξι και εμφανίζουν ακόμα καλύτερες ιδιότητες από το φυσικό μετάξι. Βάσει αυτού ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η σύνθεση νέων λειτουργικών υβριδικών υλικών που θα είχαν ως υλικό υποστήριξης το μετάξι και θα εμφάνιζαν αντιοξειδωτικό χαρακτήρα. Για την δημιουργία υβριδικών αντιοξειδωτικών υλικών με βάση το μετάξι χρησιμοποιήθηκαν ως αντιοξειδωτικά υλικά τα μονομερή του υαλουρονικού οξέος, D-Γλυκουρονικό οξύ και Ν-Ακετυλ- D-Γλυκοζαμίνη καθώς και ο βασιλιάς των αντιοξειδωτικών το γαλλικό οξύ. Η σύνθεση όλων των υβριδικών υλικών πραγματοποιήθηκε με μια διεργασία τύπου sol-gel, μέσω ομοιοπολικής τροποποίησης. Με αυτό τον τρόπο συντέθηκαν τα υβριδικά υλικά SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM και SFd@GA. Όλα τα υβριδικά υλικά χαρακτηρίστηκαν μέσω προηγμένων τεχνικών ανάλυσης, όπως SEM, FT-IR, Raman, TG-DTA, EPR. Αρχικά τα υβριδικά υλικά SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM και SFd@GA αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητα τους να εξουδετερώνουν τις ρίζες DPPH. Δημιουργήθηκε ένα νέο πρωτόκολλο για την επίτευξη αυτού του στόχου. Από τα αποτελέσματα της μελέτης της αντιοξειδωτικής δράσης αποδείχθηκε ότι το υβριδικό υλικό SFd@GA εμφανίζει την μεγαλύτερη ικανότητα εξουδετέρωσης των ριζών DPPH, ενώ ακολουθεί το διπλά εμβολιασμένο υβριδικό υλικό GLA@SFd@GLAM. Αποδείχθηκε επίσης ότι και τα τέσσερα υβριδικά υλικά μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν αρκετές φορές χωρίς να αλλοιωθεί η αντιοξειδωτική τους ικανότητα, με πρωτοπόρο πάλι το υβριδικό υλικό SFd@GA που μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί έως και 15 φορές. Επειδή από τη βιβλιογραφία απουσίαζε μια πλήρης συγκριτική μελέτη της αντιοξειδωτικής ικανότητας υβριδικών υλικών έναντι των ριζών DPPH και OH, αποφασίσαμε να εισάγουμε μια τέτοια μελέτη. Για την επίτευξη αυτού του στόχου αρχικά χρησιμοποιήθηκαν τα υβριδικά υλικά που είχαν ως μήτρα τη σίλικα, SiO2@GLA, SiO2@GLAM, GLA@SiO2@GLAM και SiO2@GA, τα οποία συντέθηκαν, χαρακτηριστήκαν και αξιολογήθηκαν ως προς την αντιοξειδωτική τους δράση έναντι των ριζών DPPH κατά τη διάρκεια της μεταπτυχιακής μου διατριβής. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αξιολογήθηκε η αντιοξειδωτική τους δράση έναντι ριζών ΟΗ με τη χρήση φασματοσκοπίας EPR. Τα αποτελέσματα της μελέτης της αντιοξειδωτικής ικανότητας των υβριδικών υλικών έναντι των ριζών ΟΗ έδειξαν ότι και πάλι το καλύτερο από όλα τα υλικά είναι το υβριδικό υλικό SiO2@GA. Από τη συγκριτική μελέτη των υβριδικών υλικών καθώς και των ελεύθερων αντιοξειδωτικών μορίων έναντι των ριζών DPPH και ΟΗ φάνηκε ότι υιοθετούνται διαφορετικοί μηχανισμοί ανάλογα με το αντιοξειδωτικό και τη ρίζα στόχο. Σε ότι αφορά το γαλλικό οξύ που είναι μια φαινολική ένωση, δρα έναντι των ριζών DPPH μέσω του μηχανισμού HAT με την απόσπαση του ατόμου υδρογόνου να πραγματοποιείται από ΟΗ ομάδα, ενώ δρα έναντι των ριζών ΟΗ μέσω του μηχανισμού SET. Αντίθετα, το Γλυκουρονικό οξύ και η γλυκοζαμίνη που είναι σάκχαρα, δρουν έναντι των ριζών DPPH μέσω του μηχανισμού HAT με την απόσπαση του ατόμου υδρογόνου να πραγματοποιείται από ΟΗ ομάδα, ενώ έναντι των ριζών ΟΗ μέσω του μηχανισμού HAT με την απόσπαση του ατόμου υδρογόνου να πραγματοποιείται από CΗ ομάδα. Δεδομένης της αξιοσημείωτης αντιοξειδωτικής δράσης των υβριδικών υλικών με υλικό υποστήριξης τη σίλικα έναντι των ●OH, η παρούσα μελέτη συνέχισε τη διερεύνηση της δράσης υβριδικών υλικών που ενσωματώνουν το αποκομμιωμένο μετάξι (SFd) ως μήτρα έναντι ριζών υδροξυλίου και τη διαλεύκανση των υποκείμενων μηχανισμών. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης αυτών των υβριδικών υλικών μετά την αλληλεπίδρασή τους με ρίζες υδροξυλίου. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αποτελέσματα της μελέτης σχετικά με την αλληλεπίδραση των υβριδικών υλικών - SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM και SFd@GA - με ρίζες υδροξυλίου (●OH) αποκάλυψαν ότι τόσο τα υβριδικά υλικά όσο και το φυσικό μετάξι που περιέχει σερικίνη διαθέτουν προστατευτική δομή πλέγματος, η οποία εμποδίζει αποτελεσματικά τις ρίζες υδροξυλίου να αλληλεπιδράσουν με τα υλικά. Και εδώ το καλύτερο από όλα τα υλικά είναι το υβριδικό υλικό SFd@GA, το οποίο μπορεί να διατηρήσει την αυτοπροστασία του για μέχρι και 4 επαναχρησιμοποιήσεις. Τέλος, συντέθηκαν και χαρακτηρίστηκαν με επιτυχία δύο νέα υβριδικά υλικά, ενσωματώνοντας τη σερικίνη ως αντιοξειδωτικό και τη σίλικα ως υλικό υποστήριξης: SiO2@sericin με 10% φόρτωση σερικίνης και SiO2@sericin με 20% φόρτωση σερικίνης. Μεταξύ των συντιθέμενων υλικών, το SiO2@sericin (10% φόρτωση σε σερικίνη) παρουσίασε την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση, επιδεικνύοντας τριπλάσια δραστικότητα ΗΑΤ έναντι των ριζών DPPH σε σύγκριση με υδατικό διάλυμα σερικίνης 10% κ.β. Το ίδιο υλικό, SiO2@sericin (10% φόρτωση σε σερικίνη), παρουσίασε επίσης την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση και έναντι των ριζών ΟΗ.Silk is considered the "queen of fabrics" and has been used in textiles and medicine since ancient times, because of its amazing properties. In recent years it has also been used extensively in the scientific community to create functional hybrid materials with silk as a matrix, which have even better properties than natural silk. Based on this, this PhD thesis aimed to synthesize new functional hybrid materials that would have silk as a support material and exhibit antioxidant character. To create hybrid silk-based antioxidant materials, the monomers of hyaluronic acid, D-Glucuronic acid, N-Acetyl-D-Glucosamine as well as the king of antioxidants gallic acid were used as antioxidant materials. The synthesis of all hybrid materials was carried out by sol-gel method through covalent modification. In this way, the hybrid materials SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM, and SFd@GA were synthesized. All the hybrid materials were characterized using various instruments such as SEM, FT-IR, Raman, TG-DTA, and EPR. Initially, the hybrid materials SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM, and SFd@GA were evaluated for their ability to scavenge DPPH radicals. A new protocol was developed to achieve this goal. From the results of the antioxidant activity study, it was shown that the hybrid material SFd@GA exhibits the highest ability to scavenge DPPH radicals, followed by the double immobilized hybrid material GLA@SFd@GLAM. It was also shown that all four hybrid materials can be reused several times without altering their antioxidant capacity, with the SFd@GA hybrid material again leading the way as it can be reused up to 15 times. Since the literature lacks a complete comparative study of the antioxidant activity of the hybrid materials against DPPH and OH radicals, we decided to introduce such a study. To achieve this goal, we first used the silica-based hybrid materials, SiO2@GLA, SiO2@GLAM, GLA@SiO2@GLAM, and SiO2@GA, which were synthesized, characterized, and evaluated for their antioxidant activity against DPPH radicals during my master thesis. In this PhD thesis, their antioxidant activity against OH radicals was evaluated using EPR spectroscopy, and their comparative study was analyzed. The results of the study of the antioxidant capacity of the hybrid materials against OH radicals showed that again the best of all materials is the SiO2@GA hybrid material. From the comparative study of the hybrid materials as well as the free antioxidants against both DPPH and OH radicals, it was shown that different mechanisms are used depending on the class of antioxidants and the target radical. As regards gallic acid, which is a phenolic compound acts against DPPH radicals through the HAT mechanism with the hydrogen atom being detached by an OH group, whereas it acts against OH radicals through the SET mechanism. On the other hand, glucuronic acid and glucosamine, which are sugars, act against DPPH radicals through the HAT mechanism with the hydrogen atom being detached from an OH group, whereas against OH radicals through the HAT mechanism with the hydrogen atom being detached from a CH group. Given the remarkable antioxidant activity of silica-based hybrid materials against hydroxyl radicals (●OH), the present study aimed to investigate the interaction between hybrid materials incorporating (SFd) as a support matrix and hydroxyl radicals. The research further aimed to elucidate the underlying mechanisms governing this interaction. In addition, the study evaluated the reusability of these hybrid materials after their interaction with hydroxyl radicals. Interestingly, the results of the study on the interaction of hybrid materials - SFd@GLA, SFd@GLAM, GLA@SFd@GLAM, and SFd@GA - with hydroxyl radicals (●OH) revealed that both hybrid materials and natural silk containing sericin possess a protective lattice structure. This structure effectively prevents hydroxyl radicals from interacting with the materials. Among the tested materials, SFd@GA demonstrated superior self-protective capabilities, maintaining its resistance to hydroxyl radical degradation for up to 4 re-uses.
Finally, two hybrid materials were successfully synthesized and characterized, incorporating sericin as an antioxidant component and silica as a support material: SiO2@sericin with 10% sericin loading and SiO2@sericin with 20% sericin loading. Among the synthesized materials, SiO2@sericin (10% sericin loading) showed the highest antioxidant activity, demonstrating a remarkable three-fold enhancement of hydrogen atom transfer activity (HAT) against DPPH radicals compared to a 10% sericin aqueous solution (w.w). The same hybrid material SiO2@sericin (10% sericin loading) showed the highest antioxidant activity also against OH radicals.28
Επαναφωτισμός με Gaussian Splats: Μια επισκόπηση
No full textThe emergence of 3D Gaussian Splatting in 3D scene reconstruction has led to a wealth of research with diverse applications in both computer vision and graphics. A less explored area within this field is the relighting of reconstructed scenes under various lighting conditions, such as moving, adding, removing, or altering light sources. In this thesis, we aim to explore different approaches to relighting within the Gaussian Splatting framework from a computer graphics perspective. By focus-ing on five distinct projects that propose various solutions to this problem, we in-tend to provide an overview of the suggested techniques and an evaluation of their results. We begin by analyzing the concept of relighting in 3D Gaussian Splatting, breaking it down into its fundamental components. This analysis includes examin-ing different methods of scene representation and novel view synthesis, as well as addressing the mathematical formulation of light transport, visibility computation, and shading pipelines. Our goal is to provide the necessary theoretical background to understand and evaluate the different approaches. Next, we delve into the spe-cifics and peculiarities of each project's method by carefully examining their pipe-lines and noting their characteristics. Finally, we apply these methods to five di-verse datasets that encompass a wide range of materials, reflective properties, and scene structures. We present our qualitative and quantitative results, along with a comparison of the strengths and weaknesses of each approach.Η έλευση του 3D Gaussian Splatting στην ανακατασκευή τρισδιάστατων σκηνών έχει οδηγήσει σε μια πληθώρα έργων με ποικίλες εφαρμογές τόσο στην υπολογιστική όραση όσο και στα γραφικά υπολογιστών. Ένα λιγότερο μελετημένο θέμα είναι ο επαναφωτισμός μιας ανακατασκευασμένης σκηνής υπό διαφορετικές συν-θήκες φωτισμού (μετακίνηση, προσθήκη/αφαίρεση ή τροποποίηση πηγών φωτός). Με αυτή τη διατριβή στοχεύουμε να διερευνήσουμε τις διαφορετικές προσεγγίσεις στον επαναφωτισμό με Gaussian Splatting από την οπτική των γραφικών και των δικών τους κριτηρίων και προεκτάσεων. Εστιάζοντας σε πέντε ξεχωριστά project που προτείνουν διαφορετικές λύσεις στο πρόβλημα του επαναφωτισμού, σκοπεύουμε να παρέχουμε μια επισκόπηση των προτεινόμενων τεχνικών και μια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους. Ξεκινάμε αναλύοντας αυτό το γενικό πρόβλημα επαναφωτισμού με 3DGS στα δομικά του συστατικά. Από τις διαφορετικές μεθόδους αναπαράστασης σκηνών και το Novel View Synthesis έως τη μαθηματική δια-τύπωση της μεταφοράς φωτός, τον υπολογισμό ορατότητας και τις μεθόδους σκίασης, στοχεύουμε να παρέχουμε το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε και να αξιολογήσουμε τις διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις. Στη συνέχεια, αναλύουμε κάθε project στα συστατικά του, εξετάζοντας προσεχτικά τη μεθοδολογία του και σημειώνοντας τα χαρακτηριστικά του. Τέλος, εφαρμόζουμε σε πέντε διαφορετικά σύνολα δεδομένων που περιέχουν ένα ευρύ
x
φάσμα υλικών, ανακλαστικών ιδιοτήτων και δομών σκηνής. Αναφέρουμε τα ποιοτικά και ποσοτικά μας αποτελέσματα και τα συγκρίνουμε μεταξύ τους αναφέροντας τις δυνατότητες και τις αδυναμίες τους.12
