İstanbul Atlas University Institutional Repository
Not a member yet
783 research outputs found
Sort by
Modafinil Improves Autism-like Behavior in Rats by Reducing Neuroinflammation
No full textTo evaluate the ameliorating effect of Modafinil on neuroinflammation, behavioral, and histopathological alterations in rats induced by propionic acid (PPA). Thirty male Wistar rats were used in the study, divided into 3 groups of ten subjects. One group served as a control, the subjects in the other two were given 250 mg/kg/day of PPA by intraperitoneal injection over the course of 5 days to induce autism. The experimental design was as follows: Group 1: Normal control (orally-fed control, n = 10); Group 2 (PPA + saline, n = 10): PPA and 1 ml/kg/day % 0.9 NaCl saline via oral gavage; Group 3 (PPA + Modafinil, n = 10) PPA and 30 mg/kg/day Modafinil (Modiodal tablets 100 mg, Cephalon) via oral gavage. All of the groups were investigated for behavioral, biochemical, and histological abnormality. Autism-like behaviors were reduced significantly in the rats treated with PPA. TNF-a, Nerve Growth Factor (NGF), IL-17, IL-2, and NF-KB levels as well as MDA levels and lactate were significantly higher in those treated with PPA compared to the control group. Using immunohistochemical methods, the number of neurons and GFAP immunoreactivity was significantly altered in PPA-treated rats compared to the control. Using Magnetic Resonance Spectroscopy (MRS), we found that lactate levels were significantly higher in the PPA-treated rats, while creatinine levels were significantly decreased. In the rats administered with Modafinil, behavior, neuroinflammation, and histopathological changes brought about by PPA were significantly reversed. Our results demonstrate the potential role of Modafinil in ameliorating PPA-induced neuroinflammation in rats
İlkokul çocuklarında yürütücü işlevler ile okula uyum ve sosyal yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi = Investigation of the relationship between the executive functions and their adaptation to school and social competencies of primary school children
No full textBu çalışma ilkokul çocuklarının yürütücü işlev becerileri ile okula uyum ve sosyal yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapıldı. Çalışmaya ilköğretim birinci ve ikinci sınıf öğrenimine devam eden 255 çocuk dahil edildi. Çocukların demografik özelliklerini değerlendirmek için sosyodemografik bilgi formu, yürütücü işlevlerini değerlendirmek için Çocukluk Dönemi Yürütücü İşlev Envanteri Ebeveyn/Öğretmen Formu (CHEXI) ve Yürütücü İşlevler ve Aktivite Rutinleri Ölçeği (YİARÖ), sosyal yeterlilik ve okula uyumlarını değerlendirmek içinde Walker-McConnell Sosyal Yeterlik ve Okul Uyum Ölçeği (WMC-SYOUÖ) kullanıldı. Değerlendirme sonrası yürütücü işlevler ile sosyal yeterlilik ve okula uyum arasındaki ilişki Spearman Korelasyon testi ile incelendi. Çocukların cinsiyetleri ve yaşadıkları çevrenin, yürütücü işlevler ile okula uyum ve sosyal yeterlilik düzeyleri arasındaki fark Mann Whitney U Testi ile karşılaştırıldı. Çocukların aktivite rutinleri aracılığıyla yürütücü işlevlerin değerlendiren ölçeğin alt boyutları ile okul uyum ve sosyal yeterlilik arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptandı (p0.05). Bu çalışmanın sonucuna göre çocukların okula uyum ve sosyal alanlarda yaşadıkları güçlüklerde yürütücü işlev becerilerine yönelik değerlendirmelerin faydalı olabileceği düşünülmektedir.This study was conducted to examine the relationship between primary school children's executive function skills, school adjustment and social competence. A total of 255 children attending primary and secondary education were included in the study. Sociodemographic information form to evaluate children's demographic characteristics, Childhood Executive Function Inventory Parent/Teacher Form (CHEXI) and Executive Functions and Activity Routines Scale (YİARÖ) to evaluate executive functions, Walker-McConnell Social Competence and School to evaluate social competence and school adjustment. The Fit Scale (WMC-SYOUÖ) was used. After the evaluation, the relationship between executive functions, social competence and school adjustment was examined with the Spearman Correlation test. The difference between children's gender and the environment they live in, executive functions, school adjustment and social competence levels were compared with the Mann Whitney U Test. A positive and significant relationship was found between the sub-dimensions of the scale, which evaluates executive functions through the activity routines of children, and school adjustment and social competence (p0.05). According to the results of this study, it is thought that evaluations of executive function skills may be useful in children's difficulties in adaptation to school and social areas
Seperation of Mononuclear Cells using a Original-Designed Inertial Microfluidic System
No full textSupplement:730
Special Issue:SI
Meeting Abstract:PC-08
Prenatal SARS-CoV-2 Spike Protein Exposure Induces Autism-Like Neurobehavioral Changes in Male Neonatal Rats
Get PDFRecent research on placental, embryo, and brain organoids suggests that the COVID-19 virus may potentially affect embryonic organs, including the brain. Given the established link between SARS-CoV-2 spike protein and neuroinflammation, we sought to investigate the effects of exposure to this protein during pregnancy. We divided pregnant rats into three groups: Group 1 received a 1 ml/kg saline solution, Group 2 received 150 mu g/kg adjuvant aluminum hydroxide (AAH), and Group 3 received 40 mu g/kg spike protein + 150 mu g/kg AAH at 10 and 14 days of gestation. On postnatal day 21 (P21), we randomly separated 60 littermates (10 male-female) into control, AAH-exposed, and spike protein-exposed groups. At P50, we conducted behavioral analyses on these mature animals and performed MR spectroscopy. Subsequently, all animals were sacrificed, and their brains were subject to biochemical and histological analysis. Our findings indicate that male rats exposed to the spike protein displayed a higher rate of impaired performance on behavioral studies, including the three-chamber social test, passive avoidance learning analysis, open field test, rotarod test, and novelty-induced cultivation behavior, indicative of autistic symptoms. Exposure to the spike protein (male) induced gliosis and neuronal cell death in the CA1-CA3 regions of the hippocampus and cerebellum. The spike protein-exposed male rats exhibited significantly greater levels of malondialdehyde (MDA), tumor necrosis factor alpha (TNF-alpha), interleukin-17 (IL-17), nuclear factor kappa B (NF-kappa B), and lactate and lower levels of brain-derived neurotrophic factor (BDNF) than the control group. Our study suggests a potential association between prenatal exposure to COVID-19 spike protein and neurodevelopmental problems, such as ASD. These findings highlight the importance of further research into the potential effects of the COVID-19 virus on embryonic and fetal development and the potential long-term consequences for neurodevelopment
The effect of regular exercise on heart rate variability after incremental load test in young individuals exposed to air pollution
No full textSupplement:728
Special Issue:S
Hızlı bozuk konuşması olan bireylerde mobil sesli kitap uygulamasının etkinliğinin değerlendirilmesi = Evaluation of the effectiveness of the mobile audiobook application for individuals with cluttering
No full textHızlı Bozuk Konuşması (HBK) olan bireylere geleneksel terapi yöntemleri uygulanmakta ve konuşma hızlarının optimum seviyelerde olması sağlanmaya çalışılmaktadır. Sesli kitap uygulamasının hem konuşma hızını yavaşlatmada hem de bu normal konuşma hızını korumada etkili olabileceğini düşünüldü. Bu çalışmanın amacı, hızlı bozuk konuşması olan bireylere geleneksel terapi yöntemlerine ek olarak sesli kitap uygulamasından kitap dinleterek konuşma hızlarını düşürmek ve normal konuşma hızlarını korumayı sağlamaktı. Araştırmanın katılımcıları 12-45 yaş aralığına sahiptir. Hızlı bozuk konuşan kişilere ve kontrol grubuna akıcılığı şekillendirmek için abartılı sesletim, okumada duraklama, sözcüklerde ve cümlelerde vurgu ve ardışık okuma gibi geleneksel yöntemler uygulandı. Hızlı Geleneksel yöntemlerin uygulandığı üç ayrı grup oluşturuldu ve her grupta 10 kişi vardı. Sadece bir gruba geleneksel yöntemlere ek olarak mobil sesli kitap uygulaması ile dinleme görevi verildi. Geleneksel yöntemler uygulanmadan önce her gruba terapi öncesi yani ilk değerlendirme yapıldı. Değerlendirmede monolog konuşma, okuma, okuduğunu anlatma ve bakarak yazma hızları hesaplandı. Aynı değerlendirme terapi sürecinin sonunda da yapıldı. Sonuç olarak uygulanan terapi yöntemleri ve sesli kitap dinleme ile beklenen yavaşlama, tüm hızlı bozuk konuşma semptomlarını iyileştirmede etkili olabilirdi ancak hızlı konuşan bir kişinin yavaş bir hız elde etmesi ve bunu sürdürmesi normal bir konuşmacıdan çok daha zordur. Monolog konuşmadaki HBK benzeri davranışlardan öbek revizyonları ve uygun olmayan duraksamaların sesli kitap dinlemenin etkisi üzerine azaldıkları düşünüldü ancak terapi ve sesli kitap etkililiğini görebilmek için daha uzun süreli terapi ve daha fazla sayıda katılımcı gerekmektedir.Traditional therapy methods are applied to individuals with cluttering, and it is tried to ensure that their speaking speed is at optimum levels. It was thought that the audiobook application could be effective both in slowing down the speaking rate and in maintaining this normal speaking rate. The aim of this study was to reduce the speed of speech and to maintain normal speech speed by listening to the audio book application in addition to the traditional therapy methods for individuals with cluttering. The participants of the study are between the ages of 12-45. Traditional methods such as exaggerated pronunciation, pauses in reading, stress in words and sentences, and sequential reading were applied to shape fluency in individuals with cluttering and the control group. Three separate groups were formed in which fast traditional methods were applied and there were 10 people in each group. Only one group was given the task of listening with the mobile audiobook application in addition to the traditional methods. Before applying traditional methods, an initial assessment was made for each group. In the evaluation, monologue speaking, reading, reading comprehension and looking-writing speeds were calculated. The same evaluation was made at the end of the therapy process. As a result, the expected deceleration after the applied therapy methods and audiobook listening could be more effective for improving all the symptoms of distorted speech than any other goal, but it should be noted that it is much more difficult for a fast talker to achieve and maintain a slow speed than a normal speaker. Phrase revisions and inappropriate pauses in monologue-like speech were thought to decrease thanks to the effect of listening to audiobooks, but longer therapy and larger numbers of participants are required to see the effectiveness of the therapy and the audiobook
Synthesis and Anticancerogenic Effect of New Generation Ruthenium-Based Nanoparticle from Homalothecium sericeum with Eco-Friendly Method
Get PDFBackgroundGreen synthesis is a simple, inexpensive, and highly efficient method for the preparation of nanoparticles. In this study, ethanol extracts of Homalothecium sericeum (HOM) moss were used as reducing agents for the synthesis of biocompatible ruthenium nanoparticles (RuNPs). The ruthenium-based green synthesis method has not been used in any other work in the literature. UV-visible spectrophotometer (UV-Vis), Zetasizer, FTIR, and EDX-SEM were used to characterize the RuNPs synthesized by the green synthesis method, and their efficacy on cell viability was tested on HCT116 human colon cancer cells.MethodsUV spectroscopic measurements were used to study the release of HOM-RuNPs. Apoptosis was assessed by measuring protein expression of p53, Bax, and Bcl-2 by Western blotting. The presence of apoptosis was confirmed by double staining with Hoechst dye/propidium iodide under a fluorescence microscope. HOM-RuNPs were also tested for BCRP/ABCG2 expression to check for drug resistance.ResultsHOM-RuNPs with a size of 70-80 nm were found to be most effective at a dosage of 5.71 mu g/ml and induced cell death by increasing the ratio of Bax/Bcl-2 and p53 expression. It was also shown to reduce multidrug resistance protein (ABCG2), suggesting that it may be useful against multidrug resistance.ConclusionRuthenium-based nanoparticles synthesized by a green synthesis technique may be a candidate for anticancer drugs in the pharmaceutical industry and deserve further attention for proof-of-concept studies
The relationship between nurses’ perceived organizational, supervisor and co-worker support, psychological well-being and job performance
No full textAmaç: Hemşirelerin örgütsel, yönetici ve iş arkadaşı desteği algısı, psikolojik iyilik hali ve iş performansı arasındaki ilişkiyi incelemek.
Yöntemler: Kesitsel, korelasyonel çalışma, İstanbul Medipol Üniversitesi etik inceleme komitesinden onay alındıktan sonra Haziran 2016-Ocak 2017 tarihleri arasında kamu veya özel sektörde çalışan ve şu anda çalışmakta olan hemşireleri kapsayacak şekilde gerçekleştirildi. en az bir yıl. Veriler Örgütsel Destek, İş Arkadaşı Desteği, Yönetici Desteği, Psikolojik İyi Oluş ve İş Performansı ölçekleri kullanılarak elde edilmiştir. Veriler SPSS 26 kullanılarak analiz edildi.
Bulgular: 1056 hemşirenin 896'sı (%84,8) kadın, 160'ı (%15,2) erkekti. Genel yaş ortalaması 30,69±7,53 yıl (aralık: 17-59 yıl), ortalama mesleki deneyim ise 9,31±7,66 yıl (aralık: 1-36 yıl) idi.
Sonuçlar: Organizasyon, amir ve iş arkadaşı desteği psikolojik refahı artırdı. Yönetici ve iş arkadaşı desteğinin iş performansı üzerinde olumlu bir etkisi vardı, ancak örgütsel desteğin etkisi olmadı. Psikolojik iyilik aynı zamanda iş performansını da artırdı. Örgütsel, yönetici ve çalışma arkadaşı desteğinin iş performansı üzerindeki etkisinde psikolojik iyi oluşun aracı rolü olduğu görülmüştür. Hemşirelerin algıladıkları destek, psikolojik iyilik halleri ve iş performansları arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.Purpose: To examine the relationship between nurses' perception of organizational, managerial and colleague support, psychological well-being, and job performance. Methods: The cross-sectional, correlational study was conducted to include currently employed nurses in the public or private sector between June 2016 and January 2017, after approval from the ethics review committee of Istanbul Medipol University. at least one year. Data were obtained using Organizational Support, Colleague Support, Manager Support, Psychological Well-Being and Job Performance scales. Data were analyzed using SPSS 26. Results: Of 1056 nurses, 896 (84.8%) were female and 160 (15.2%) were male. The mean age was 30.69±7.53 years (range: 17-59 years), and the mean professional experience was 9.31±7.66 years (range: 1-36 years). Results: Organization, supervisor, and co-worker support improved psychological well-being. Manager and colleague support had a positive effect on job performance, but organizational support did not. Psychological well-being also improved job performance. It has been observed that psychological well-being has a mediating role in the effect of organizational, manager and colleague support on job performance. A positive relationship was found between nurses' perceived support, psychological well-being and job performance
Şizofreni ve Glutensiz Diyet
Get PDFGluten bazı hastalıkların etiyolojisindeki rolü nedeniyle sağlık profesyonelleri için önemli bir araştırma
konusudur. Glutenin vücuttaki inflamatuar etkisi gluten ile birçok hastalığın arasındaki ilişkinin
incelenmesine neden olmuştur. Gastrointestinal sistem ve merkezi sinir sistemi arasında mevcut olan
ilişki sebebiyle, bağırsak geçirgenliğinin bozulduğu durumlarda nöropsikiyatrik hastalıkların ortaya
çıkabilme olasılığı son yıllarda gündeme gelmiştir. Patofizyolojisinde glutenin rolü olduğu düşünülen birçok
nöropsikiyatrik hastalık bulunmaktadır. Otizm spektrum bozukluğu, epilepsi, iki uçlu bozukluk ve şizofreni
bunlardan bazılarıdır. Bunların arasında şizofreni ve gluten ilişkisi 1960’lı yıllardan beri araştırılmaktadır.
2.Dünya Savaşı sırasında buğday tüketiminin azalması ile orantılı şekilde, şizofreni tanısı alan insanların
sayısındaki azalma bilim insanlarının dikkatini çekmiştir. Kesin tedavisi olmayan şizofreni hastalığı için
alternatif tedavi arayışları bu konuda yapılan araştırmaları yoğunlaştırmıştır. Bu arayış sonunda şizofreni
hastalarında glutensiz diyet denenmiştir. Şizofreni hastalarında glutensiz diyet uygulaması konusunda
yapılan araştırmalarda çelişkili sonuçlar olmakla birlikte, ortak bir kanıya varılmıştır. Bir kişide şizofreni
gelişmesinin risk faktörü eğer gluten maruziyetiyse, glutensiz diyet şizofreninin bazı alt gruplarının ilaçsız
tedavisinde yeni bir umut olabilir.Gluten is an important research topic for health professionals because of its role in the etiology of some
diseases. The inflammatory effect of gluten in the body has led to the examination of the relationship
between gluten and many diseases. Due to the relationship between the gastrointestinal system and
the central nervous system, the possibility of neuropsychiatric diseases in cases of impaired intestinal
permeability has come to the fore. There are many neuropsychiatric diseases that are thought to
have a place in the pathophysiology of gluten. Autism spectrum disorder, epilepsy, bipolar and related
disorders and schizophrenia are some of them. The relationship between schizophrenia and gluten has
been investigated since the 1960s. The decrease in the number of people diagnosed with schizophrenia,
in proportion to the decrease in wheat consumption during World War II, attracted the attention of
scientists. The search for alternative treatments for schizophrenia, which has no definitive cure, has
intensified research on this subject. At the end of this search, gluten-free diet was tried in patients
with schizophrenia. Although there are conflicting results in studies on gluten-free diet practice in
schizophrenia patients, a consensus has been reached. If gluten exposure is a risk factor for a person
to develop schizophrenia, the gluten-free diet may offer new hope for the non-drug treatment of some
subgroups of schizophrenia
Clinical Findings of Functional Constipation in Childhood According to the Different Age Groups and Duration of Symptoms: One Center Experience
Get PDFAmaç: Kabızlık dünya çapında en yaygın pediatrik sorunlardan biridir. Bu çalışmanın amacı, fonksiyonel
kabızlığı olan çocukların klinik özelliklerini belirlemek, yaş gruplarına ve kabızlık sürelerine göre farklılıkları
tartışmaktır.
Yöntemler: Retrospektif olarak, pediatrik gastroenteroloji polikliniğimizde tedavi edilen fonksiyonel
kabızlığı olan tüm hastalar dahil edildi.
Bulgular: Bu çalışmaya ortalama ± SEM yaşı 61,2 ± 2,3 ay olan 251 (%57,4) kadın ve 186 (%42,6) erkek
dahil edildi. Ortalama ± SD konstipasyon süresi 18.5 ± 1.1 aydı. Kabızlık süresinin artan yaşla birlikte arttığı
bulundu (p <0.0001 eğilimi için). Sert ve iri dışkı insidansı yaşla birlikte anlamlı artış gösterirken (p<0.0001),
pelet benzeri dışkı insidansı yaşla birlikte giderek azaldı (p<0.0001). Defekasyon sıklığı artan yaşla birlikte
anlamlı olarak daha az yaygındı (p<0.0001). Anal fissür en sık 1-24 ay arasında %50 ile görüldü (p<0,0001).
Sonuç: Yaş grubu ve konstipasyon süresine göre bazı klinik özelliklerin ön plana çıktığı görüldü. Tedavinin
farklı klinik özelliklere ve bu tedaviye verilen cevaba göre seçilmesinin gerekip gerekmediğini belirlemek
için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.Objective: Constipation is one of the most prevalent global pediatric problem. The aim of our study was
to identify the clinical distinctive of children with functional constipation and to discuss the differences
according to age groups and durations of constipation.
Methods: Retrospectively, all children with functional constipation cured at our pediatric gastroenterology
outpatients department were included.
Results: This study included 251 (57.4%) females and 186 (42.6%) males with a mean ± SEM age of 61.2 ±
2.3 months. The mean ± SD constipation duration was 18.5 ± 1.1 months. The constipation duration was
found to increase with increasing age (p for trend <0.0001). While the incidence of hard and large stools
showed a significant rise with increasing age (p<0.0001), pellet-like stool incidence gradually diminished
with increasing age (p<0.0001). Defecation frequency was significantly less common with increasing age
(p<0.0001). Anal fissure was the most common in the 1-24 months age group at a rate of 50% (p<0.0001).
Conclusion: Certain clinical characteristics were seen to become emphasized according to the age
group and constipation duration. Further studies are needed to determine whether treatment should be
chosen according to the different clinical characteristics and the response to such treatment