ReFRI
Not a member yet
939 research outputs found
Sort by
Оценка на генетичната идентичност на in vitro подложки за круша Pyrodwarf
No full textThe most important aspect of in vitro propagation technology is to verify genetic fidelity of tissue culture-raised plants. In the present study, three techniques were employed to assess genetic integrity of micropropagated shoots of Pyrodwarf (Pyrus communis L.) pear rootstock. In vitro shoots derived either from organized meristems (axillary origin) or from leaf explants (adventitious origin). Flow cytometry analysis deployed to estimate the DNA ploidy level revealed no significant differences in nuclear DNA content among adventitious regeneration derived shoots, in vitro shoots of axillary origin and in vivo control plants from open field. Chromosome counting in root tip meristems also showed a normal diploid chromosome number (2n = 2x = 34) in both type of in vitro shoots. However, polyacrylamide gel electrophoresis of peroxidases (POX) extracted from the leaf tissue revealed the same POX banding patterns in open field mother plants and in vitro shoots of axillary origin, while adventitious-derived in vitro shoots exhibited polymorphism in POX profiles depending on the specific cytokinin/auxin combination used for adventitious regeneration. The obtained results indicate that although tissue culture plants maintained gross genetic stability at cytogenetic level, further investigation using powerful DNA markers is required, especially in adventitious regeneration derived shoots.Най-важният аспект при in vitro размножаването е да се провери генетичната сигурност на тъканните култури. В настоящото изследване са използвани три техники за оценка на генетичната еднаквост на растения получени чрез микроразмножение от подложка за круша Pyrodwarf (Pyrus communis L.). In vitro леторастите са получени от диференцирани меристеми (с аксиларен произход) и листни експланти (адвентивна издънкова регенерация). Направеният анализ, за оценка нивото на плоидност на ДНК, чрез поточна цитометрия, не показва значими разлики в съдържанието на ядрената ДНК, между леторасти от адвентивна издънкова регенерация, in vitro леторасти от аксиларен произход и in vivo контролни растения, отглеждани на открито. Преброяването на хромозоми във връхна коренова меристема също показва нормален брой диплоидни хромозоми (2n = 2x = 34) и при двата вида in vitro леторасти. Въпреки това, електрофорезата с полиакриламиден гел на пероксидаза (POX), от листната тъкан, разкрива същите POX модели, като при майчини растения отглеждани на открито и in vitro леторастите от аксиларен произход, докато леторастите с адвентивна издънкова регенерация показват аксиларен полиморфизъм в POX профилите, в зависимост от специфичната цитокинин/ауксинова комбинация,използвана за адвентивна издънкова регенерация. Получените резултати показват, че въпреки че тъканните култури поддържат обща генетична стабилност на цитогенетично ниво, е необходимо допълнително изследване с мощни ДНК маркери, особено при леторасти с адвентивна издънкова регенерация
The influence of variety and the method of conditioning fruit on yard and growing of apple (Malus domestica Borkh.)
No full textCilj istraživanja je bio da se u uslovima Čačka, primenom preparata za proređivanje plodova: amid naftil – sirćetne kiseline (NAD), naftil–1–sirćetna kiselina (NAA), benziladenin (BA) i ručnog proređivanja, na tri sorte jabuke: Red Chief, Golden Reinders i Gloster ispita njihov način delovanja na prinos po stablu (kg), prinos po jedinici površine (t ha-1) i na masu ploda (g). Rezultati su pokazali da su razlike u pogledu sva tri parametra između ispitivanih sorti bile značajne a značajne su bile i razlike između primenjenih tretmana. Najbolji rezultati su postignuti u varijanti sa ručnim proređivanjem plodova ali i sa najvećim utroškom radne snage, a nakon ručnogproređivanja najbolji rezultat je postignut tretmanom sa BA.The aim of the research was to use in the conditions of Cacak, using a preparation for fruiting: naphthyl acetic acid amide (NAD), naphthyl ̶ 1 ac acetic acid (NAA), benzyladenine (BA) and manual thinning, on three varieties of apples: Red Chief, Golden Reinders and Gloster examine their method of yield per tree (kg), yield per unit area (t ha1) and fruit mass (g). The results showed that the differences in terms of all three parameters among the tested varieties were significant and the differences between the applied treatments were also significant. The best results are achieved in variants with manual fruiting, but also with the highest labor costs, and after manual treatment with BA
Antibakterijski efekat kleke (Juniperus communis L.) i njena potencijalna primena u kontroli mikrobiološke kontaminacije mesa
No full textAnaliziran je hemijski sastav i antibakterijski potencijal etarskih ulja i post-destilacionog
ostatka (PDO) kleke. GC-MS analiza dva ulja: iz šišarica biljaka sa Stare Planine (EUSP), i komercijalno nabavljenog (zemlja porekla Hrvatska, EU-H), ukazalo je na
dominantno učešće α-pinena. Prema LC-MS/MS analizi, dominantni sastojci PDO iz
materijala sa Stare Planine (PDO-SP) bili su rutin i hinska kiselina. Minimalne
inhibitorne koncentracije određene za osam sojeva Gram(+) i Gram(-) bakterija ukazale
su da je najosetljivija bila Listeria monocytogenes. Antilisterijalni potencijal kombinacija
EO-SP/PDO-SP sa antibioticima ispitan je metodom šahovske table. Sinergistički efekat
je uočen u slučaju kombinacija: EO/PDO+streptomicin, EO/PDO+ampicilin,
PDO+hemomicin. Na modelu adhezije L. monocytogenes na dve ćelijske linije kolona
(HT-29 i HCT116), pokazan je snažan anti-adhezivni potencijal PDO-SP. Upoređeni su i
in vitro i in situ efekti EU-H i etarskog ulja Satureja montana, česte začinske biljke,
prema bakterijskoj kontaminaciji mesa. In vitro analiza antilisterijalnog efekta na
izolatima sa mesa ukazala je na sinergizam oba ulja. U in situ analizi na specifično
mariniranom junećem mesu, praćen je antilisterijalni efekat i efekti prema ukupnom
broju heterotrofnih mezofila, enterobakterija i bakterija mlečne kiseline, tokom 15 dana
inkubacije na 4°C. Rezultati su ukazali na potencijal primene oba ulja, pojedinačno ili u
kombinaciji, u zaštiti mesa od mikrobiološke kontaminacije
Impact of vermicompost extracts on strawberry production and sustainability of agroeco systems
No full textQuality and balanced fertilization is one of the most important orchard management practices in fruit production. However, fertilization in conventional production systems is mainly focused on obtaining the highest yield. This usually requires increased utilization of synthetic nitrogen fertilizers, which significantly contributes to a series of undesirable effects and results in excessive environmental pollution. Since organic production system is considered as an important factor of the strategy for the development of agricultural sector, it is necessary to increase this kind of production. To find a way to overcome the mentioned problems, the use of vermicompost extracts is appeared as potential solution. Therefore, we conducted a study on the effects of vermicompost extract on yield-related characteristics (yield per plant, yield per unit area), physical (fruit weight, length, breadth, and firmness) and chemical fruits properties (total phenolics and antioxidant capacity) of ʻSenga Senganaʼ strawberry cultivar, as well as microbiological properties of strawberry rhizosphere (total microbial count, numbers of soil fungi, actinomycetes, aminoheterotrophs, oligonitrophilic bacteria and Azotobacter). The obtained results indicate that application of vermicompost extracts in organic strawberry production had a positive effect on plant yield and fruit quality. Positive effects on soil biogenicity have also been observed. Therefore, vermicompost extract application can be considered as an appropriate practice in production of healthy and environmentally safe strawberries with satisfying basic postulates of sustainable agriculture
Alel a ACO1 gena jabuke [Malus × domestica ACC oxidase (ACO1) gene, ACO1-a allele, partial cds]
No full textNovo tehničko rešenje (nije komercijalizovano), odnosno nova genska proba Alel a ACO1 gena jabuke [Malus × domestica ACC oxidase (ACO1) gene, ACO1-a allele, partial cds], predstavlja inovativno rešenje koje poseduje stručnu komponentu celokupnog i samostalnog rezultata. Rezultati istraživanja se ogledaju u potvrđenom identitetu sekvence alela a ACO1, prethodno identifikovanog na bazi restrikcione analize PCR proizvoda ACO1 gena. U dostupnoj literaturi, diskriminacija identifikovanih alela ACO1 gena je bazirana na PCR amplifikaciji fragmenata dužine 525 bp (ACO1-1 alel koji odgovara alelu B) i/ili 587 bp (ACO1-2 alel koji odgovara alelu A), dok je u okviru ovog tehničkog rešenja identifikovan alel na osnovu amplifikacije kompletnog gena (fragment dužine 1.594 bp) i digestije PCR proizvoda sa šest restrikcionih enzima (EcoRI, EcoRV, HindIII, BamH1, PstI i RsaI). Daljom analizom je utvrđeno da restrikcioni enzimi EcoRI, EcoRV, HindIII, BamH1 i PstI dovode do istog modela polimorfizma, stoga je za diskriminaciju alela a ACO1 gena neophodna digestija sa jednim od pet navedenih enzima u kombinaciji sa RsaI enzimom. Posebno treba naglasiti da su proučavanja alelnog polimorfizma ACO1 gena u okviru ovih istraživanja sprovedena na velikom broju genotipova jabuke različitog porekla, kao i da je navedeni alel do sada identifikovan kod domaćih (stvorenih oplemenjivačkim radom i autohtonih) i introdukovanih sorti i selekcija. Ključni elementi koji su doveli do realizacije ove genske probe odnose se na: umnožavanje fragmenta ACO1 gena sa genomske DNK uzorka sorte jabuke ʻJonathanʼ (ab), primenom PCR metode; restrikcionu analizu PCR proizvoda ACO1 gena sa BamH1 и RsaI enzimima; prečišćavanje proizvoda PCR reakcije; pripremu inserta i ligaciju u vektor (pCR®2.1); transformaciju kompetentnih ćelija (One Shot™ TOP10F' kompetentne Escherichia coli); plazmid pre-test; ekstrakciju plazmida; digestiju plazmida (sa EcoRI, uz dodatnu restrikciju sa RsaI enzimom za potvrđivanje alela); analizu sekvenci (DNAStar Lasergene Software). Sekvenca alela a je deponovana u NCBI GenBank bazu podataka pod pristupnim brojem JQ675679 (verzija: JQ675679.1). Alel a ACO1 gena poseduje četiri egzona i tri introna, ukupne dužine 1.594 bp (dužina egzona - 900 bp; dužina introna - 694 bp). Identičnost na nukleotidnom nivou između alela a i alela identifikovanih i prikazanih u okviru drugih tehničkih rešenja (JQ675680, JQ675681 i KJ206336 - sekvence alela b, c i d, po redosledu), kreće se od 98,4% (aleli a i d) do 99,4% (aleli a i b). Najmanja divergentnost uočena je kod sekvenci prvog introna, a najveća kod sekvenci trećeg introna, u okviru kojih je pored razlika u pojedinačnim nukleotidima konstatovana delecija dužine 62 nukleotida kod alela b i d. Poređenjem dedukovanih aminokiselinskih sekvenci alela a ACO1 gena (300 aminokiselina) i sekvenci prethodno navedenih alela (b, c i d), utvrđen je nivo identičnosti od 97,3% (aleli a i d) do 99,0% (aleli a i c), što ukazuje da je proteinska sekvenca visoko konzervirana. ACC oksidaza pripada familiji Fe(II) – zavisnih oksigenaza za čiju aktivnost su neophodni ACC, kiseonik i askorbat kao supstrati, dok su Fe2+ i ugljendioksid neophodni kao kofaktori. Aminokiselinska sekvenca alela a ACO1 gena, identifikovanog u okviru ovog tehničkog rešenja, potvrdila je da su očuvani motivi za vezivanje Fe2+ [His-177-X-Asp-179-X(54)-His-234] i kosupstrata (Arg-244-X-Ser-246), kao i aminokiseline Lys-296 i Arg-299 u C-terminalnom heliksu, koje su esencijalne za aktivnost enzima. Direktna aplikativnost dobijenih rezultata se ogleda u razvijenoj metodi za preciznu, relativno jednostavnu i brzu detekciju alela a kod genotipova jabuke, a koja podrazumeva amplifikaciju ACO1 genomskog fragmenta primenom PCR metode i digestiju sa dva restrikciona enzima - BamH1 и RsaI, pri čemu ovom alelu odgovaraju polimorfni fragmenti DNK sledećih dužina: 760 bp (fragment f2; digestija sa BamH1), kao i 530 bp i 680 bp (označeni kao fragment f1; digestija sa RsaI enzimom). Detektovani polimorfizam ACO1 gena i razvijene metode identifikacije alela se koriste za genotipizaciju sorti, selekcija i potomstava jabuke. Takođe, utvrđeni polimorfizam je autorima tehničkog rešenja omogućio ispitivanje načina nasleđivanja ACO1 gena, odnosno analizom roditeljskih genotipova i segregacije alela u potomstvu dokazano je da se ovaj gen nasleđuje u skladu sa Mendelovim zakonima. Otkriveni polimorfizam je omogućio i određivanje pozicije ACO1 gena na genetičkoj mapi jabuke; ACO1 gen je na genetičkim mapama ʻFiestaʼ (ab) × ʻTotemʼ (ab) i ʻFiestaʼ (ab) × ʻGloster 69ʼ (ab) mapiran u okviru grupe vezanih gena 10 (LG10), čime je proširena lista mapiranih agronomski važnih gena i istovremeno dat doprinos razumevanju organizacije genoma jabuke.Novo tehničko rešenje (nije komercijalizovano) - nova genska proba (M85
ETR1-allelic constitutions of autochthonous apple genotypes
No full textEtilen je najjednostavniji biljni regulator rastenja koji ima krucijalnu ulogu u dozrevanju klimakteriĉnog ploda jabuke (Malus × domestica Borkh.). U percepciju etilena ukljuĉena je familija receptora, locirana na membrani endoplazmatiĉnog retikuluma. ETR1 pripada potfamiliji I receptora za etilen kod jabuke. Cilj ovog rada je da se ispita alelni polimorfizam ETR1 gena kod 48 autohtonih genotipova jabuke, koji se nalaze u ex situ kolekcionom zasadu na objektu Zdravljak Instituta za voćarstvo, Ĉaĉak. Alelni polimorfizam ETR1 gena je utvrĊen posle digestije, lanĉanom reakcijom polimeraze (PCR metodom) umnoţenog genomskog fragmenta sa tri restrikciona enzima - RsaI, AluI i HinfI. PoreĊenjem polimorfizma uoĉenog posle restrikcije (RsaI - fragmenti veliĉine 800 i 890 bp; Alu I - polimorfni fragment veliĉine 850 bp; HinfI - fragmenti veliĉine 800 i 1.130 bp), identifikovana su ĉetiri alela ETR1 gena - a, b, c i d u prouĉavanom autohtonom materijalu. Na osnovu utvrĊenih alelnih konstitucija ETR1 gena, ispitivani genotipovi se mogu svrstati u ĉetiri grupe (aa ‒ 27 genotipova; b,a/c ‒ 9 genotipova; c,a/c ‒ 3 genotipa; d,a/c/d ‒ 9 genotipova). Alel d ETR1 gena je do sada identifikovan iskljuĉivo kod autohtonih genotipova: ‘Bаbоvаčа’, ‘Bоšnjаnkа’, ‘Funtаčа (Оpаlјеnik)’, ‘Kаmеnicа 1’, ‘Оvčiјi nоs’, ‘Strеkinjа’, ‘Šаrеnikа’, ‘Тip 3’ i ‘Тip 6’. Molekularnom karakterizacijom i prоuĉаvаnjem nајvаţniјih biоlоških оsоbinа autohtonih genotipova, dаćе se znаĉајаn dоprinоs оĉuvаnju gеnеtiĉkе divеrgеntnоsti gеnоfоndа jabuke, оdnоsnо оbоgаtićе se kоlеkciјa pоĉеtnоg mаtеriјаlа kоја zаuzimа klјuĉnо mеstо u stvаrаnju nоvih sоrti.Ethylene is the simplest plant growth regulator which plays a crucial role in the ripening of climacteric apple (Malus × domestica Borkh.) fruit. The family of endoplasmic reticulum-localized receptors is involved in ethylene perception. ETR1 belongs to subfamily I of ethylene receptors in apple. This work was undertaken primarily to study the allelic polymorphism of the ETR1 gene in 48 autochthonous genotypes from the ex situ apple collection at Zdravljak facility of the Fruit Research Institute, Čačak. Polymorphisms were detected by digestion of PCR product with three restriction enzymes - RsaI, AluI and HinfI. The comparison of polymorphisms observed upon the restriction analysis (RsaI – two segregating fragments of 800 and 890 bp; AluI – one polymorphic fragment of 850 bp; HinfI – two segregating fragments of 800 and 1,130 bp) resulted in the identification of four alleles of ETR1 gene - a, b, c and d in the assessed autochthonous material. Based on obtained ETR1 allelic constitutions, the autochthonous genotypes were grouped into four classes (aa ‒ 27 genotypes; b,a/c ‒ 9 genotypes; c,a/c ‒ 3 genotypes; d,a/c/d ‒ 9 genotypes). So far, allele d has been identified only in the following autochthonous genotypes: ‘Bаbоvаčа’, ‘Bоšnjаnkа’, ‘Funtаčа (Оpаlјеnik)’, ‘Kаmеnicа 1’, ‘Оvčiјi Nоs’, ‘Strеkinjа’, ‘Šаrеnikа’, ‘Тip 3’ and ‘Тip 6’. Molecular characterization and study of the most important biological traits of autochthonous genotypes can significantly contribute to preservation of the genetic divergence in the apple germplasm. In addition, the genotypes with useful traits can provide the increase in the number of genotypes with a potential to be used as parents in developing new apple cultivars.dr Slađana Marić je bila član Naučnog odbora VI simpozijuma Sekcije za oplemenjivanje organizama Društva genetičara Srbije i IX simpozijuma Društva selekcionera i semenara Republike Srbije
Ovule senescence and unusual pollen tube growth in the ovary of sweet cherry as affected by pistilar genotype and temperature
No full textThe study of ovule senescence in the ovaries of four sweet cherry cultivars ('Karina, 'Kordia, 'Regina and 'Summit) in the environmental conditions of West Serbia was carried out. Monitoring of ovaries was performed using the fluorescence microscopy method, on emasculated and pollinated flowers (cross-pollination variant), non-emasculated open-pollinated flowers (open pollination variant), and emasculated unpollinated flowers (unpollinated variant). In cross- and open pollination variants, the rate of unusual pollen tube growth in the ovary, fertilization percentage and fruit set were determined. The tendency in the appearance of fluorescence, as an indicator of ovule senescence, showed strong genotypic dependence. it was the most and the least pronounced in the ovaries of 'Kordia' and 'Regina', respectively, in all the flower categories. Investigation of unusual pollen tube growth, fertilization percentage and fruit set, considered from the aspect of ovule senescence and cultivars' behaviour as female (pollinated), pointed to their specific relations and complex dependence on the air temperature before and during the flowering. Flower emasculation and pollination also influenced ovule senescence, and this impact was unequal by genotypes, i.e. those having better ovule vitality in general, had also better ovule vitality in the conditions of emasculation, and pollination absence. The results imply different adaptation of cultivars to higher temperatures before and during the flowering, pointing to the further investigation related to the good adaptability of genotypes to air temperatures in reproductive sense, which is a basic indicator of good adaptability in general
How to improve strawberry productivity, nutrients composition, and beneficial rhizosphere microflora by biofertilization and mineral fertilization?
No full textThe main objective of this study was to investigate and compare the effects of fertilizer types on the counts of soil microorganisms, the mineral leaf composition, and productivity of three strawberry cultivars in the period 2012-2013. Two types of fertilizers were applied-mineral and microbiological. Significantly higher number of Azotobacter, ammonifiers, oligonitrophils, and total microbial count were observed under biofertilizers treatment. Significantly higher counts of fungi and actinomycetes were obtained under mineral fertilizer treatment, compared to other fertilizer treatments. The use of mineral fertilizer led to the most favorable balance of macronutrients and micronutrients in the leaf. In 2012, the generative potential and yield increased after mineral fertilization, whereas in 2013 these parameters were positively affected by mineral fertilizer and Biofertilizer 1. Given the obtained results, in order to improve technology of strawberry production, a partial substitution of mineral fertilizers by microbiological ones can be recommended
Alel a ETR1 gena jabuke [Malus × domestica ethylene receptor 1 (ETR1) gene, ETR1-a allele, partial cds]
No full textNovo tehničko rešenje (nije komercijalizovano), odnosno nova genska proba Alel a ETR1 gena jabuke [Malus × domestica ethylene receptor 1 (ETR1) gene, ETR1-a allele, partial cds], predstavlja inovativno rešenje koje omogućava preciznu detekciju novoidentifikovanog alela a ETR1 gena kod sorti, selekcija i hibridnih potomstava jabuke. Ova genska proba je rezultat istraživanja usmerenih ka proučavanju alelnog polimorfizma gena uključenog u percepciju etilena - ETR1 gena, koji inicirajući kaskadu reakcija dovodi do fiziološkog odgovora. Treba istaći da do sada nema objavljenih podataka o ispitivanju alelnog polimorfizma gena koji kodiraju receptore za etilen kod jabuke, niti kod drugih vrsta biljaka. Takođe, posebno treba naglasiti i da su proučavanja alelnog polimorfizma ETR1 gena u okviru ovih istraživanja sprovedena na velikom broju genotipova jabuke različitog porekla, kao i da je alel a do sada identifikovan kod autohtonih i introdukovanih sorti jabuke. Ključni elementi koji su doveli do realizacije ove genske probe odnose se na: umnožavanje fragmenta ETR1 gena sa genomske DNK uzorka sorte jabuke ʻDemocratʼ (aa), primenom PCR metode sa dizajniranim prajmerima (ETR1–F i ETR1–R) i optimiziranim PCR uslovima u okviru ovih istraživanja; restrikcionu analizu PCR proizvoda ETR1 gena sa RsaI, AluI i HinfI enzimima; umnožavanje prvog i drugog dela genomskog fragmenta ETR1 gena sa novodizajniranim internim prajmerima (ETRint–F i ETRint–R1) kombinovanim sa ETR1–F i ETR1–R, za potrebe sprovođenja procedure kloniranja; prečišćavanje PCR proizvoda prvog i drugog dela genomskog fragmenta; pripremu inserta i ligaciju u vektor (pCR®2.1); transformaciju kompetentnih ćelija (One Shot™ TOP10F kompetentne Escherichia coli); plazmid pre-test; ekstrakciju plazmida; digestiju plazmida (sa EcoRI, uz dodatnu restrikciju sa RsaI i HinfI enzimima za potvrđivanje alela); analizu sekvenci (DNAStar Lasergene Software). Sekvenca alela a je deponovana u NCBI GenBank bazu podataka pod pristupnim brojem JQ867359 (verzija: JQ867359.1). Alel a poseduje šest egzona i šest introna (prvi intron je lociran u vodećoj sekvenci, dok se ostali introni nalaze u kodirajućem regionu), ukupne dužine 4.050 bp (dužina egzona - 2.223 bp; dužina introna - 1.827 bp). Identičnost na nukleotidnom nivou između alela a i alela identifikovanih i prikazanih u okviru drugih tehničkih rešenja (JQ867360, JQ867361, JQ867362 i JQ867363 - sekvence alela b, c, d i e, po redosledu), kreće se od 99,1% (aleli a i e) do 99,7% (aleli a i b). Najmanja divergentnost uočena je poređenjem sekvenci četvrtog introna, a najveća poređenjem sekvenci petog, odnosno šestog introna. Pored razlika u pojedinačnim nukleotidima, kod alela a nije utvrđena delecija dužine 14 nukleotida u drugom intronu, kao ni insercija od 18 nukleotida u petom intronu, koje su identifikovane kod alela e ETR1 gena. Dužine introna alela a ETR1 gena jabuke približno su iste kao kod kruške, dok su značajne razlike utvrđene poređenjem drugog i šestog introna jabuke i breskve. Poređenjem dedukovanih aminokiselinskih sekvenci alela a (741 aminokiselina) i sekvenci prethodno navedenih alela (b, c, d i e), utvrđen je nivo identičnosti od 99,1% (aleli a i c) do 99,5% (aleli a i b; aleli a i e), što ukazuje da je proteinska sekvenca visoko konzervirana. Na osnovu aminokiselinske sekvence alela a, evidentno je da ETR1 receptor jabuke pripada potfamiliji I, a karakteristike na osnovu kojih se svrstava su: tri transmembranska subdomena na N-terminalnom kraju receptora; postojanje tzv. GAF domena, čija funkcija još nije razjašnjena ali se pretpostavlja da je odgovoran za vezivanje cGMP; očuvani histidin-kinazni domen (konzervirani His-353 i H, N, G1, F i G2 motivi); pozicija introna u kodirajućem regionu. Detaljnom analizom aminokiselinske sekvence alela a ETR1 gena utvrđeno je da su očuvani svi segmenti esencijalni za funkcionisanje receptora. Direktna aplikativnost dobijenih rezultata se ogleda u razvijenoj metodi za preciznu, relativno jednostavnu i brzu detekciju alela a kod genotipova jabuke, a koja podrazumeva amplifikaciju genomskog fragmenta ETR1 gena primenom lančane reakcije polimeraze (detaljno opisana procedura u okviru elaborata) i digestiju sa tri restrikciona enzima - RsaI, AluI i HinfI, pri čemu ovom alelu odgovara polimorfni fragment od 800 bp (fragmenti f1; digestija sa RsaI), kao i odsustvo digestije sa AluI i HinfI enzimima. Alelni polimorfizam je autorima tehničkog rešenja dalje omogućio ispitivanje načina nasleđivanja ETR1 gena, odnosno analizom roditeljskih genotipova i segregacije alela u potomstvu dokazano je da se ovaj gen nasleđuje u skladu sa Mendelovim zakonima. Pored ispitivanja načina nasleđivanja, otkriveni polimorfizam je po prvi put omogućio i određivanje pozicije ETR1 gena na genetičkoj mapi jabuke. ETR1 gen je na genetičkim mapama ʻFiestaʼ (ab) × ʻTotemʼ (ab) i ʻFiestaʼ (ab) × ʻGloster 69ʼ (ab) mapiran u okviru grupe vezanih gena 15 (LG15), čime je proširena lista mapiranih agronomski važnih gena i istovremeno dat doprinos razumevanju organizacije genoma jabuke.Novo tehničko rešenje (nije komercijalizovano) - nova genska proba (M85
Savremena proizvodnja maline i kupine
No full textProblem u proizvodnji maline i kupine u Republici Srbiji su: nedostatak kvalitetnog sadnog materijala, pojava i identifikacija novih bolesti i štetočina, velika osetljivost na uticaje nepovoljnih klimatskih činilaca, kao i nepoštovanje tehnološke discipline u procesu proizvodnje, osetljivost svežih plodova na neadekvatan transport, skladištenje i čuvanje, neracionalno organizovanje otkupa i prodaje. Nasuprot tome, poslednjih godina kod nas se sve više primenjuje čitav niz tehnoloških inovacija u zasnivanju, obradi, nezi, ishrani i zaštiti zasada, kao i berbi i transportu plodova. Ovakva proizvodnja je skuplja u odnosu na klasičnu, ali se na tržištu (zbog prodaje plodova u vansezoni) postižu znatno više cene. Poluzaštićeni uslovi, kao što su polietilenske nadstrešice, mrežanici i u najvećem procentu protivgradne mreže su u znatnoj meri unapredili sigurnosne aspekteu proizvodnji maline i kupine