QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
Music therapy in adoption and trauma: Therapy that makes a difference after placement (Gravestock)
Full text linkThis is a review of the book "Music therapy in adoption and trauma: Therapy that makes a difference after placement" by Joy Gravestock
Title: Music therapy in adoption and trauma: Therapy that makes a difference after placement Author: Joy Gravestock Publication year: 2021 Publisher: Jessica Kingsley Publishers Pages: 224 ISBN: 17859253
Relationship completion in palliative care music therapy (Clements-Cortés & Yip, Eds.)
Full text linkThis is a review of the book "Relationship completion in palliative care music therapy" edited by Amy Clements-Cortés & Joyce Yip
Title: Relationship completion in palliative care music therapy Editors: Amy Clements-Cortés & Joyce Yip Publication year: 2021 Publisher: Barcelona Publishers Pages: 236 ISBN: 978194541165
The 2nd Music Therapy Charity conference: “Music therapy in the UK”
Full text linkThe 2nd Music Therapy Charity conference:“Music therapy in the UK”29-30 October 2022, London, U
Words are delicious
Full text linkoai:journals.qmu.ac.uk:article/3Οι λέξεις είναι νόστιμες, αλλά δεν μπορούν να πουν πολλά. Συχνά χάνουν το ύδωρ του νοήματός τους προτού αυτό αποδοθεί. Αλλά μπορούν να αναμειχθούν για να σχηματίσουν περιγραφές για την αναπνοή, τις ματιές, τις χειρονομίες, και τους παλμούς ανάμεσα στις ζωές. Ίσως το γράψιμο να είναι η εύρεση μιας εκδοράς στο δέρμα της γνώσης, όπου το τσίμπημα και η βρωμιά και το αίμα της μέρας αφήνονται να βγουν έξω, και η μουσική αφήνεται να περάσει μέσα. (Bateson, 2016, σελ. 15)
Με συναρπάζει ο τρόπος με τον οποίο η καλλιτεχνική πρακτική ως έρευνα μπορεί να προσκαλέσει ποικίλους τρόπους γνώσης σχετικά με τις μουσικές εμπειρίες με άλλους. Από τότε που εντάχθηκα στην ομάδα του Approaches, έχω ενθουσιαστεί από τη δυνατότητα να συμπεριλαμβάνουμε στο περιοδικό ολοένα και περισσότερες έρευνες βασισμένες στις τέχνες. Μέρος αυτής της έλξης πηγάζει από τη δική μου κατανόηση της γνώσης ως μια ρευστή και ενσώματη έννοια που περιλαμβάνει όχι μόνο το νου αλλά και το σώμα-νου, κατά τον Eli Clare (2017). Αυτό συμβαδίζει με την επιθυμία να εργάζομαι κατά της αποσιώπησης των φωνών που θεωρούνται «διαφορετικές» από τις καθιερωμένες νόρμες στην ακαδημαϊκή πρακτική (νόρμες όπως Ευρωπαίος, Λευκός, μη ανάπηρος, ομοφυλόφιλος ή νευροτυπικός). Το απόσπασμα της Nora Bateson παραπέμπει σε κάτι που αφορά την ποιότητα της μουσικής σε σχέση με τη γνώση, το οποίο είναι ενδιαφέρον να ιδωθεί σε ένα πλαίσιο ακαδημαϊκών νορμών. Εάν ακολουθήσουμε τη μεταφορά της Bateson σχετικά με το γράψιμο ως «εύρεση μιας εκδοράς στο δέρμα της γνώσης» επιτρέποντας στη μουσική να «περάσει μέσα», τί θα μπορούσε να είναι η μουσική σε αυτό το σενάριο; Μια ανακούφιση, μια αναστάτωση, μια γέφυρα, μια φαντασίωση, μια αντήχηση, μια πρόκληση… Και πώς θα μπορούσε ίσως η μουσική να εξελίξει τη γνώση σύμφωνα με την οπτική της Bateson; Μια εκδορά θα φαινόταν επίσης να ενέχει κάποιον βαθμό δυσφορίας και αλλαγής του σώματος-νου.Η μουσική μπορεί να κρατήσει μια ποικιλομορφία και πολυπλοκότητα βιωμένων εμπειριών, και όμως, όταν αλληλοεπιδρά κανείς με άλλα άτομα μέσω της μουσικής και του ήχου, εμπειρίες βάθους μπορεί να φανούν παροδικές και διφορούμενες. Το πώς και το τί ίσως γνωρίζουμε μέσω του ήχου είναι ερωτήματα που συχνά προκύπτουν για τα άτομα που εργάζονται στο πεδίο της μουσικής και της υγείας, και οι πιθανές απαντήσεις είναι ασφαλώς ρευστές και στενά συνδεδεμένες με τις κοσμοθεωρίες του καθενός. Στη μουσικοθεραπεία, για παράδειγμα, οι αυτοσχέδιες εκφράσεις του ήχου προσφέρουν τρόπους να γνωρίσουμε κάτι με κάποιον άλλον πέραν της ατομικής εμπειρίας. Ωστόσο, η επικοινωνία με συναδέλφους από άλλα πεδία των όσων γνωρίζουμε από το μουσικοθεραπευτικό έργο, ακόμη και η γνώση μέσα από τις δικές μας διεργασίες σώματος-νου μπορεί να είναι πολύπλοκη και συχνά περιλαμβάνει μια διαδικασία μετάφρασης πίσω σε λέξεις (Gerber & Myers-Coffman, 2019).Όντας τόπος συγκέντρωσης (Dos Santos & Bolger, 2023), το Approaches – ως ένα περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης – είναι σε θέση να υποστηρίζει και να μοιράζεται ποικίλους τρόπους γνώσης. Σε αυτό το τεύχος του περιοδικού, η μουσικοθεραπεία διατρέχει ένα ευρύ φάσμα άρθρων, προσκεκλημένων σχολιασμών, βιβλιοκριτικών και αναφορών συνεδρίων. Τα άρθρα αφορούν το βάθος της πρακτικής, τις εμπειρίες εκπαίδευσης και τους τρόπους κατανόησης και διατύπωσης της πολυπλοκότητας των πιθανών αποτελεσμάτων της μουσικοθεραπείας.Η Agnieszka Łuciuk-Wojczuk μας οδηγεί στο «ενδιάμεσο» μελετώντας τις βαθιές φαινομενολογικές εμπειρίες μέσω της μουσικής στη μουσικοθεραπεία με άτομα στην ψυχοογκολογία. Η Κάνδια Μπουζιώτη συνεχίζει πτυχές αυτού του νήματος με μια εις βάθος διερεύνηση της φωνητικής ψυχοθεραπείας με Έλληνες που έχουν εμπειρία τραύματος.Οι Megan Brand, Victoria Clarke και Catherine Warner εμβαθύνουν στις εμπειρίες των μουσικοθεραπευτών σε διαφορετικά στάδια της εκπαίδευσης και της πρακτικής τους για να πραγματευτούν το ρόλο της προσωπικής θεραπείας στο γίγνεσθαι του μουσικοθεραπευτή. Ακολουθώντας μια παρόμοια ιδιογραφική γραμμή, οι Luke Annesley και Nicolette O’Neill εστιάζουν στις εμπειρίες ομάδων μουσικοθεραπείας από την οπτική του μουσικοθεραπευτή.Το έργο της Alison Fuller εισάγει μια προσέγγιση στη μουσικοθεραπεία με οικογένειες με σύνθετες ανάγκες χρησιμοποιώντας το Μουσικοθεραπευτικό Οπτικό Πρόγραμμα (Music Therapy Visual Schedule) που δημιούργησε. Η Jenny Kirkwood καταγράφει το Δίκτυο Αποτελεσμάτων Επικοινωνίας-Σχέσης (Communication-Relationship Outcomes Matrix, CROM) και συζητά τη σχέση του με την κατανόηση των αποτελεσμάτων στη μουσικοθεραπεία. Το άρθρο αυτό παρουσιάζεται μαζί με μια ανταπόκριση του Gustavo Schulz-Gattino ο οποίος διαπραγματεύεται με το CROM στην πράξη.
Οι βιβλιοκριτικές αυτού του τεύχους προσφέρουν ζωηρούς διαλόγους με κείμενα που εξελίσσονται περαιτέρω γνωρίζοντας και επεκτείνοντας το «ενδιάμεσο» που προσκαλούν οι γραπτές λέξεις, εισχωρώντας στην ιδέα της Bateson σχετικά με την εκδορά. Επιστρέφοντας στην πρακτική, οι τρεις αναφορές συνεδρίων προσκαλούν τους αναστοχασμούς και τις εμπειρίες των συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτά τα δρώμενα.Η ομάδα του Approaches αναπτύσσεται. Με μεγάλη χαρά καλωσορίζουμε στην ομάδα μας την Αλεξάνδρα Γεωργάκη (Anglia Ruskin University, Ηνωμένο Βασίλειο), την Jinah Kim (University of Melbourne, Αυστραλία) και την Marija Pranjić (University of Toronto, Καναδάς) στη Συμβουλευτική Συντακτική Επιτροπή, και την Stephanie Cham (Center for Performing Arts Medicine, Houston Methodist Hospital, ΗΠΑ) ως επιμελήτρια κειμένων. Παράλληλα με αυτή τη διεύρυνση της ομάδας μας, με χαρά ανακοινώνουμε ότι συνεχίζουμε να εργαζόμαστε προς τη μετάβαση στην πλατφόρμα Open Journal System (OJS), η οποία θα βελτιώσει τις διαδικασίες επιμέλειας και δημοσίευσης που απαιτούνται σε ένα περιοδικό ομότιμης αξιολόγησης. Με αυτή την μετάβαση, θα θέλαμε επίσης να ενθαρρύνουμε τους συγγραφείς και τους συντελεστές να υποβάλλουν άρθρα που χρησιμοποιούν μη παραδοσιακές και βασισμένες στις τέχνες μεθόδους και μεθοδολογίες. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το τι σημαίνει αυτό, παρακαλούμε επισκεφθείτε τον ιστοχώρο μας ή επικοινωνήστε με τη συντακτική ομάδα. Τέλος, καθώς γράφω αυτό το σημείωμα σύνταξης, θεωρώ πολύ σημαντικό να αναγνωρίσω τη συνεχιζόμενη βιαιοπραγία στο Ισραήλ και τη Γάζα. Ανάμεσα στα εκατομμύρια ανθρώπων που επηρεάζονται, ορισμένοι από αυτούς έχουν μακροχρόνιες σχέσεις με το Approaches ως πρώην και νυν μέλη της συντακτικής ομάδας, κριτές, και συγγραφείς. Οι σκέψεις και η αγάπη μας είναι με τους συναδέλφους μας εκεί και σε όλο τον κόσμο που επηρεάζονται από αυτήν την κατάσταση.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑBateson, N. (2016). Small arcs of larger circles: Framing through other patterns (1st ed.). Triarchy Press. Clare, E. (2017). Brilliant imperfection: Grappling with cure. Duke University Press.Dos Santos, A., & Bolger, L. (2023). Προσκλήσεις για συγκέντρωση. Approaches: Ένα Διεπιστημονικό Περιοδικό Μουσικοθεραπείας, 15(1), 5–6.Gerber, N., & Myers-Coffman, K. (2019). Translation in arts-based research. In P. Levy (Ed.), Handbook of arts-based research. Guilford Press.Words are delicious, but cannot say much. They often lose the water of meaning before it is delivered. But they can be stirred to form descriptions of the breath, glances, gestures, and pulses between lives. Perhaps writing is finding a scrape in the skin of knowing, where the sting and dirt and blood of the day is let out, and music is let in. (Bateson, 2016, p. 15)
I am fascinated by how artistic practice as inquiry can invite diverse ways of knowing about musical experiences with others. Since I joined the team at Approaches, I have been excited by the potential for including more arts-based inquiry in the journal. Part of this fascination stems from my own understanding of knowing as a fluid and embodied concept involving not just minds but body-minds, after Eli Clare (2017). This sits alongside a desire to work against the silencing of voices considered ‘different’ from established norms in academic practice (norms such as European, White, non-disabled, cis-gendered or neurotypical).
Nora Bateson’s quotation points toward something of the quality of music in relation to knowing, which is interesting to sit with in a context of academic norms. If we follow Bateson’s metaphor of writing as “finding a scrape in the skin of knowing” allowing music to be “let in,” what might music be in this scenario? A salve, a disruption, a bridge, an imagining, a resonance, a challenge… And how might music evolve knowing from Bateson’s perspective? A scrape would also seem to involve some degree of discomfort and body-mind change. Music can hold a diversity and complexity of lived experiences and yet when engaging with persons through music and sound, depth experiences can feel transient and ambiguous. How we might know, and what we might know through sound are questions that frequently emerge for persons working within a field of music and health, and possible answers are surely fluid and intimately related to one’s own worldviews. In music therapy, for example, improvised articulations of sound offer ways to know something with someone beyond individual experience. Yet, communicating what we know from encounters in music therapy work with colleagues from other disciplines, even knowing within our own body-mind processes can be complex, and often involves a process of translation back to words (Gerber & Myers-Coffman, 2019).
As a place of gathering (Dos Santos & Bolger, 2023), Approaches –as an open access journal– is well-placed to support and share varied ways of knowing. In this journal issue, music therapy runs as a thread throughout a broad range of articles, invited commentaries, book reviews and conference reports. The articles span depth of practice, experiences of training, and ways of understanding and articulating the complexity of possible outcomes of music therapy.
Agnieszka Łuciuk-Wojczuk leads us into the in-between with their study of profound phenomenological experiences through music in music therapy with persons in psycho-oncology. Kandia Bouzioti continues aspects of this thread with an in-depth exploration of vocal psychotherapy with traumatised Greek persons.
Megan Brand, Victoria Clarke and Catherine Warner delve into the experiences of music therapists at different stages of their training and practice to consider the role of personal therapy in becoming a music therapist. Along a similar idiographic line, Luke Annesley and Nicolette O’Neill focus on music therapy group experiences from the perspective of a music therapist.
Alison Fuller’s work introduces an approach to music therapy with families with complex needs using the Music Therapy Visual Schedule they have developed. Jenny Kirkwood documents their Communication-Relationship Outcomes Matrix (CROM) and discusses its relevance in understanding outcomes in music therapy. This is presented alongside a response by Gustavo Schulz-Gattino, who dialogues with the CROM in practice. The book reviews in this issue offer lively dialogues with texts that further evolve knowing and expanding on the in-between that written words invite, entering into Bateson’s idea of a scrape. Returning to practice, the three conference reports invite the reflections and experiences of authors attending these events.
The Approaches team is growing. We are delighted to welcome Alexandra Georgaki (Anglia Ruskin University, UK), Jinah Kim (University of Melbourne, Australia) and Marija Pranjić (University of Toronto, Canada) to our Advisory Editorial Board, and Stephanie Cham (Center for Performing Arts Medicine, Houston Methodist Hospital, USA) as a copyeditor to our team. Along with this expansion of our team, we are excited to share that we continue working toward moving to an Open Journal Systems (OJS) platform which will streamline the processes involved in editing and publishing a peer reviewed journal. With this transition, we would also like to actively encourage authors and contributors for submissions that use non-traditional and arts-based methods and methodologies. If you would like to find out more about what this means, please visit our website, or get in touch with the editorial team.
Finally, as I write this editorial, it feels very important to acknowledge the ongoing violence in Israel and Gaza. Amongst the millions of people affected, some of those have longstanding relationships with Approaches as past and current editorial board members, reviewers, and authors. Our thoughts and love are with our colleagues there and around the world affected by this situation.
REFERENCESBateson, N. (2016). Small arcs of larger circles: Framing through other patterns (1st ed.). Triarchy Press. Clare, E. (2017). Brilliant imperfection: Grappling with cure. Duke University Press.Dos Santos, A., & Bolger, L. (2023). Invitations to gather. Approaches: An Interdisciplinary Journal of Music Therapy, 15(1), 3–4.Gerber, N., & Myers-Coffman, K. (2019). Translation in arts-based research. In P. Levy (Ed.), Handbook of arts-based research. Guilford Press
‘Sewing together’: An idiographic study of a music therapist’s experiences of a group at a special school for children and young people with severe and complex special educational needs
Full text linkThis research was commissioned by a school in London which provides for children and young people aged 2 to 16 with a wide range of learning difficulties. This single-participant study uses video annotation, video elicitation interview and interpretative phenomenological analysis (IPA) to explore perceptions of processes in a music therapy group, from the point of view of a music therapist. Two tables of annotations present a description of events in each video clip in a timeline. The IPA interview analysis produced 25 emergent themes, grouped into four superordinate themes (‘Balancing diverse needs’; ‘Spontaneity’; ‘Therapists’ musical stance’; ‘Group dynamics’). Parallels are drawn with other music therapy groups described in the literature and with Foulkes’ group analytic psychotherapy. The study elucidates an approach to group music therapy which provides a space for spontaneous and meaningful interaction, both through music and other modalities
Developing issues in world music therapy education and training: A plurality of views (Goodman, ed.)
Full text linkThis is a review of the book "Developing issues in world music therapy education and training: A plurality of views" edited by Karen D. Goodman.
Title: Developing issues in world music therapy education and training: A plurality of views Editor: Karen D. Goodman Publication year: 2023 Publisher: Charles C Thomas Publisher Pages: 368 ISBN: 978-0-39-809402-
A duoethnography about musicking at an older adult care home during COVID-19
Full text linkΗ μοναξιά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 ήταν ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι θεωρούνται άτομα που ανήκουν σε ομάδα αυξημένου κινδύνου, βιώσαν αυξημένη απομόνωση και μοναξιά. Οι μουσικοί επίσης βίωσαν μοναξιά κατά την περίοδο του υποχρεωτικού εγκλεισμού. Ως εκ τούτου, ο σκοπός της παρούσας δυοεθνογραφίας (διπλής εθνογραφίας) είναι να διερευνηθούν τα πολιτισμικά προσδιορισμένα νοήματα που αποδίδουν οι δύο ερευνητικές συμμετέχουσες στη μουσικοτροπία σε μια μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Οι συμμετέχουσες είναι δύομουσικοί στην κοινότητα που διοργάνωσαν εβδομαδιαίες συνεδρίες μουσικοτροπίας σε μια μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων τα τελευταία πέντε χρόνια. Κατά τη διάρκεια του αυστηρού υποχρεωτικού εγκλεισμού, παίξαμε μουσική για τους ηλικιωμένους στο δρόμο μπροστά από το κτίριο της μονάδας τους. Η συλλογή δεδομένων τροφοδοτήθηκε από φωτογραφίες, πλάνα σχεδιασμού των συνεδριών, επιλογές τραγουδιών, αναστοχασμούς σε ημερολόγια, και από ατομικές αφηγήσεις. Για τη διερεύνηση της διαλογικήςμας κατανόησης, χρησιμοποιήσαμε την αφήγηση ιστοριών και τη μέθοδο τεσσάρων βημάτων currere του Pinar (1975), δηλαδή αναδρομικά, προοδευτικά, σύνθεση και ανάλυση. Τα ευρήματα έδειξαν ότι η μουσικοτροπία κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 μας επέτρεψε να μοιραστούμε και να εκφράσουμε συμπόνια και φροντίδα προς τους ηλικιωμένους κατοίκους και μεταξύ μας. Συνεπώς, υποστηρίζουμε ότι η μουσικοτροπία, τηρώντας τις απαραίτητες προφυλάξεις υγιεινής, θα πρέπει να ενθαρρύνεται ως μορφή αμοιβαίας φροντίδας κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας πανδημίας.Loneliness during the COVID-19 pandemic has been a global problem. Older adults, who are considered high-risk individuals, have been particularly impacted and have experienced increased isolation and loneliness. Musicians also experienced loneliness during the lockdown period. Therefore, the purpose of this duoethnography is to explore the culturally situated meanings two research participants ascribe to musicking at an older adult care home during the COVID-19 pandemic. The research participants are two community musicians who have facilitated weekly musicking sessions at an older adult care home for the past five years. During the hard lockdown, we serenaded the older adults in the street in front of the care home. Our data collection was stimulated by photos, session plans, song choices, diary reflections, and individual accounts. To explore our dialogical understanding, we used storytelling and Pinar’s (1975) four step method of currere, namely regressive, progressive, synthesis and analysis. The findings indicated that musicking during the COVID-19 pandemic allowed us to share and express compassion and care towards the older adult residents and each other. We, therefore, argue that musicking, with the necessary hygienic precautions, should be encouraged as a form of reciprocal care during a global pandemic
Response to Gattino’s review of the book ‘The AQR tool – Assessment of the quality of relationship’
Full text linkI am writing this letter to add some facts and answers to questions asked in Gattino’s review of ‘The AQR Tool – Assessment of the Quality of Relationship’ which was published in Approaches (Gattino, 2022). The book, ’The AQR Tool – Assessment of the Quality of Relationship. Based on Developmental Psychology’, was authored by three authors. Two of us, Claudine Calvet and I, developed the tool, and Silke Reimer’s role as the third author was very relevant for the revised publication. Reimer added some important ideas, especially for the accompanying DVD. The following themes made in Gattino’s review needed to be commented on: reliability, case study, certification courses, research, and references.
Reliability: The reliability of the AQR tool was mentioned in the book (see page 10). This reliability could therefore be proven by 84 raters from four different cities (Vienna, Berlin, Munich and Sjövig) who were first trained and then did this work. The result of this examination of reliability, carried out by an independent statistician, showed an Intraclass-Correlation (ICC) higher than 0.74, which meant that the reliability was very good (Stallmann, 2006). The validity has not been done because we could not find a comparative tool for assessing the quality of relationship for the first three years of life. This is perhaps an area that could be addressed in the future.
Case study: There were two publications (one with DVD) where you could find a case study analysed with the help of the AQR Tool. In German, readers could find a book (Schumacher, 2017). This book was about the three years of work with an autistic boy called Max, which was published in 1994 before the AQR Tool was developed. In 2016, I re-examined the film material from this work with Max and analysed it with the help of the AQR. This book is published again in German, now with a DVD and is entitled Musiktherapie bei Kindern mit Autismus, Musik-Bewegungs- und Sprachspiele zur Behandlung gestörter Sinnes- und Körperwahrnehmung (2017). In English, readers could find another case study in an article (Schumacher, 2014). This article described the application of the AQR Tool in music therapy work with Steven.
Certification courses: Our training course lasts ninety (90) hours over five weekends and is only for experienced music therapists. Over the past 16 years of running this course, we found that it was necessary to teach practitioners how to use the AQR Tool. Developmental psychology forms the basis of this tool, and it is often not taught in the curriculum of different music therapy training programmes. This knowledge is not only valuable for work with children with social-emotional difficulties, including children with autism, but also for other areas of music therapy clinical practice. In these courses, all participants have to demonstrate how they work and how well they understood the book. To read is one thing, but to show how one practices and explains their interventions indicates if one has understood this tool. The danger of applying this tool without a deep understanding of developmental psychology and supervision is that one might obtain superficial and imprecise results regarding the quality of relationship. Over the last years, I have offered introductions in English and other languages, with the help of translators from many countries including France, Italy, Russia, Ukraine, and Hungary. Colleagues in Japan and Korea were particularly interested, and we have now introduced certification courses in their countries. My impression was and is that we need more time for this complex and important question: Does the therapeutic relationship have a good quality? In other words, does the therapist reach his or her client with their music therapeutic intervention through an appropriate assessment of the state of development? The most common mistake, in my experience, was to expect the capacity for joint attention and the attempt to enter into dialogue with a client who does not have the ability to do so.
Research: The research work with Karin Mössler showed whether the music therapeutic intervention has reached the patient, that means whether a “shared moment” can be observed. Through the Covid-19 pandemic we stopped our plan to give a course in English, but we will see what is possible in the future. At the moment, we offer courses in Berlin, Munich, Vienna, and Zürich. The newest are in Korea and Japan, where colleagues were very interested to profit from our knowledge and to teach the AQR Tool in their countries.
References: The latest revised summaries of the AQR Tool can be found in English (Schumacher et al., 2018) and in German (Schumacher et al., 2021). Two articles mentioned in Gattino’s book review (i.e., Schumacher & Calvet-Kruppa, 1999; Schumacher & Calvet, 2007) are outdated.
References
Gattino, G. S. (2022). Book review: The AQR tool – Assessment of the quality of relationship (Schumacher & Calvet). Approaches: An Interdisciplinary Journal of Music Therapy, 1-3. https://approaches.gr/gattino-br20220228/
Schumacher, K. (2014). Music therapy for pervasive developmental disorders, especially autism: A case study with a theoretical foundation and an evaluation tool. In J. De Backer & J. Sutton (Eds.), The music in music therapy. Psychodynamic music therapy in Europe: Clinical, theoretical and research approaches (pp. 109–125). Jessica Kingsley Publishers.
Schumacher, K. (2017). Musiktherapie bei Kindern mit Autismus, Musik-Bewegungs- und Sprachspiele zur Behandlung gestörter Sinnes- und Körperwahrnehmung, with DVD in collaboration with C. Calvet und S. Reimer. Reichert.
Schumacher, K., & Calvet-Kruppa, C. (1999). The “AQR – an analysis system to evaluate the quality of relationship during music therapy: Evaluation of interpersonal relationships through the use of instruments in music therapy with profoundly developmentally delayed patients. Nordic Journal of Music Therapy, 8(2), 188-191.
Schumacher, K., & Calvet, C. (2007). The ‘‘AQR-instrument’’ (Assessment of the Quality of Relationship): An observation instrument to assess the quality of a relationship. In T. Wosch & T. Wigram (Eds.), Microanalysis in music therapy. Methods, techniques and applications for clinicians, researchers, educators and students (pp. 79–91). Jessica Kingsley Publishers.
Schumacher, K., Calvet, C., & Reimer, S. (2018). The AQR Tool – Assessment of the quality of relationship. In S. L. Jacobsen, G. Schulz-Gattino & Eric G. Waldon (Eds.), Music therapy assessment: Global perspectives and contemporary issues (pp. 197–214). Jessica Kingsley Publishers.
Schumacher, K., Calvet, C., & Reimer, S. (2021). EBQ – Einschätzung der Beziehungsqualität. In H.-H. Decker-Voigt & E. Weymann (Eds.), Lexikon Musiktherapie (3rd ed., pp. 123-127). Hogrefe.
Stallmann, M. (2006). Zwischenmenschliche Beziehungsfähigkeit: Ergebnisse der Reliabilitätsprüfung eines neu entwickelten Instrumentes zum Wirkungsnachweis der Musiktherapie. In B. Müller-Oursin (Ed.), Ich wachse, wenn ich Musik mache: Musiktherapie mit chronisch kranken und von Behinderung bedrohten Kindern (pp. 75–104). Reichert
Exploring the potential benefits of an online music-based meditation programme for family carers of people with dementia
Full text linkΗ παρούσα μελέτη διερευνά τα πιθανά ψυχοκοινωνικά οφέλη ενός διαδικτυακού προγράμματος διαλογισμού βασισμένου στη μουσική για οικογενειακούς φροντιστές ανθρώπων με άνοια. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία προσδιορίζει τα οφέλη της μουσικής και της ενσυνειδητότητας υπό ξεχωριστές ιδιότητες ως προς την προαγωγή της ευζωίας, της θετικής διάθεσης και της μείωσης της απομόνωσης για τους οικογενειακούς φροντιστές ανθρώπων με άνοια. Προς το παρόν, δεν υπάρχει βιβλιογραφία που να συνδυάζει το διαλογισμό και τη μουσική διαδικτυακά ειδικά για αυτή τη δημογραφική ομάδα. Δεκατρείς οικογενειακοί φροντιστέςεπιλέχθηκαν και συμμετείχαν στη μελέτη, παρακολουθώντας μια εβδομαδιαία συνεδρία διάρκειας 30 λεπτών επί τέσσερις εβδομάδες. Προσφέρονταν περαιτέρω μέσα διαλογισμού βασισμένα στη μουσική ώστε να είναι προσβάσιμα εκτός της παρέμβασης σε χρόνο που βόλευε τους συμμετέχοντες. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω οκτώ εις βάθος ημι-δομημένων συνεντεύξεων που πραγματοποιήθηκαν μετά την παρέμβαση και αναλύθηκαν με τη χρήση της Ερμηνευτικής Φαινομενολογικής Ανάλυσης (ΕΦΑ). Υπήρξε συνολικά θετική ανταπόκριση από τους συμμετέχοντες καθώς η πλειοψηφία επεσήμανε ότι η συμμετοχή στο πρόγραμμα είχε θετικό αντίκτυπο στη διάθεσή τους, παρείχε την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να ασκήσουν την αυτοφροντίδατους, να επεξεργαστούν δύσκολα συναισθήματα, και να μειώσουν το αίσθημα της κοινωνικής απομόνωσης. Η διεξαγωγή του προγράμματος σε διαδικτυακή μορφή επέτρεψε στους συμμετέχοντες να έχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα από την άνεση του περιβάλλοντος του σπιτιού τους και περιόρισε πιθανά εμπόδια όπως η οργάνωση της φροντίδας, η γεωγραφική τοποθεσία, τα προβλήματα κινητικότητας ή η πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση πάνω στην οποία μπορεί να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα σε αυτόν τον τομέα.This study explores the potential psychosocial benefits of an online music-based meditation programme for family carers of people with dementia. Previous literature identifies the benefits of music and mindfulness in separate capacities for the promotion of wellbeing, positive mood and reducing isolation for family carers of people with dementia. No known literature currently exists combining meditation and music online specifically for this demographic. Thirteen family carers were recruited and participated in the study, attending a 30-minute session each week over four weeks. Additional music-based meditation resources were provided to be accessed outside the intervention at a time convenient to the participants. Data was collected through eight in-depth semi-structured interviews post intervention and analysed using Interpretive Phenomenological Analysis (IPA). There was an overall positive response from participants as the majority noted that participation in the programme had a positive impact on their mood, provided an opportunity to relax and practice self-care, process difficult emotions, and reduce feelings of social isolation. The facilitation of the programme in an online format allowed participants to access the intervention from the comfort of their home environment and negated potential barriers such as organising care, geographical location, mobility issues or access to transport. Findings from this study can be used as a base on which to develop further research in this area
Profound music experience: Flow, transgression and transcendence in music therapy in psycho-oncology
Full text linkThis paper investigates profound music experience considered in the context of broadly understood spirituality. It focuses on the application of music therapy to people who access psycho-oncological care. The paper is based on a phenomenological study which aimed to explore the patients’ experiences, focused on the intrapersonal process in which the impact of music therapy is intended to strengthen the resources and internal forces of persons who are in the process of healing after their oncological treatment. As a result of the horizontal qualitative analysis of patients’ autobiographical narratives, three thematic groups of experiences have been identified: i) experiences of a certain unreality and a sense of deep wellbeing – a kind of flow; ii) experiences of a transformational change and transgressive experiences, exceeding the limitations; iii) transcendent experiences. Vertical analysis allowed the creation of a therapeutic profile of every patient which indicted the common path of experiencing therapeutic changes that took place as a result of their participation in music therapy sessions. Horizontal-vertical analysis revealed the relationships between particular groups of experiences and the paths of experiencing therapeutic changes shared by all the patients