QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
Universal Design for Learning: Special Educators Integrating Orff Approach Into Their Teaching
Get PDFΗ μουσική και οι τέχνες αποτελούν ισχυρά εργαλεία για την προσέγγιση παιδιών με σοβαρές αναπηρίες. Τις περισσότερες φορές, οι επαγγελματίες που χρησιμοποιούν τη μουσική ως βασικό εργαλείο για να δουλέψουν με μαθητές με ειδικές ανάγκες είναι οι εκπαιδευτικοί μουσικής και οι μουσικοθεραπευτές. Οι ειδικοί παιδαγωγοί χρησιμοποιούν τη μουσική μερικές φορές, ως συμπληρωματικό μέσο για τη διδασκαλία τους, αν και εφόσον νιώθουν άνετοι να λειτουργήσουν οι ίδιοι ως πρότυπα για τους μαθητές τους. Αυτό το άρθρο περιγράφει δύο ειδικούς παιδαγωγούς που εργάζονται σε δημόσια σχολεία του Chicago στο Illinois, και αναλύει τη διαδικασία μέσα από την οποία διδάχτηκαν πώς να ενσωματώνουν τη μουσική στο διδακτικό τους πρόγραμμα – μια διαδικασία που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ενός εξαμηνιαίου προγράμματος. Οι μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα προέρχονταν από δύο σχολεία (ένα γυμνάσιο και ένα δημοτικό σχολείο που καλύπτει και τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου), τα οποία βρίσκονται σε γειτονιές κατοίκων χαμηλού εισοδήματος. Οι δύο δάσκαλοι μυήθηκαν στην προσέγγιση Orff με τη χρήση έμμετρου λόγου και κρουστών ακαθόριστου τονικού ύψους. Η προσέγγιση Orff συνήθως βασίζεται στις αρχές του Καθολικού Σχεδίου για τη Μάθηση (ΚΣΜ, Universal Design for Learning). Το ΚΣΜ επικεντρώνεται στη χρήση ευέλικτων μέσων παρουσίασης, έκφρασης και συμμετοχής (Rose & Meyer 2006). Αυτό το άρθρο αναδεικνύει ορισμένα παραδείγματα του ΚΣΜ και παρουσιάζει το πώς, μέσα από αυτή τη διαδικασία, έμαθα να εφαρμόζω καλύτερα το ΚΣΜ με μαθητές που έχουν σοβαρές αναπηρίες. Τόσο η καθοδήγηση όσο και η συνεργασία με τους ειδικούς παιδαγωγούς είναι απαραίτητη για να μάθουν οι εκπαιδευτικοί μουσικής και οι μουσικοθεραπευτές πώς να οργανώνουν καλύτερα την αλληλουχία δραστηριοτήτων που απευθύνονται σε μαθητές με σοβαρή νοητική υστέρηση. Οι μαθητές με αυτισμό παρουσίασαν δυσκολίες διατήρησης της προσοχής κατά τη μάθηση, ενώ η έλλειψη λόγου που παρατηρήθηκε σε μερικούς μαθητές κατέστησε αδύνατο το τραγούδι ή την εκτέλεση ρυθμικών ασμάτων με τους κλασικούς τρόπους διδασκαλίας. Music and the arts are powerful tools for reaching children with severe disabilities. Most often music educators and therapists are the professionals responsible for working with students with disabilities through music. Special educators sometimes use music to complement their teaching if they are comfortable modelling for their students. This article describes two special educators in the Chicago, Illinois Public Schools and their process of learning to integrate music into their curriculum as part of a semester-long project. Students in the project came from two schools (one high school and one K-8 elementary school) in low-income neighbourhoods. Two teachers were introduced to the Orff approach by using rhythmic speech and un-pitched percussion. The Orff approach naturally uses principles of Universal Design for Learning (UDL). The focus of UDL is providing a flexible means of presentation, expression and engagement (Rose & Meyer 2006) This article will highlight examples of UDL and how, through this process, I learned how to better implement UDL with students who have severe disabilities. Guidance and collaboration with special educators is essential for music educators and therapists to learn how to better sequence tasks for students with severe intellectual disabilities. Students with autism presented challenges with an inability to maintain focus to learn and some students had a lack of speech, which made it impossible for students to sing or to perform rhythmic chants in typical ways
The Importance of “Orff-Schulwerk” for Musical Social-Integrative Pedagogy and Music Therapy
Get PDFΠοια είναι τα χαρακτηριστικά των ιδεών του Carl Orff και της Gunild Keetman που θεωρούνται σημαντικά για την κοινωνικο-ενταξιακή παιδαγωγική και τη θεραπεία; Ένα παιδί που έχει νοητική ή σωματική αναπηρία, συναισθηματική ή αισθητηριακή διαταραχή ή βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, δεν είναι ποτέ απλά μόνο αυτό. Τα χαρακτηριστικά ενός ατόμου που δεν προσδιορίζονται με τους παραπάνω όρους είναι ακριβώς εκείνα που καθιστούν δυνατή τη μουσική επικοινωνία και επομένως την επαφή με τα λεγόμενα ‘φυσιολογικά’ άτομα. Μέσω μιας ιστορικής αναδρομής παρουσιάζονται οι πηγές που δείχνουν πώς κατέστη δυνατή και ουσιαστική η προσαρμογή του Orff-Schulwerk στην εργασία με παιδιά και νέους με ειδικές ανάγκες. Σε μια σύντομη ενότητα επιδιώκεται ο προσδιορισμός των εννοιών «Μουσική Εκπαίδευση» – «Μουσική στην Κοινωνικο-παιδαγωγική και την Ειδική αγωγή» – «Μουσικοθεραπεία» στοχεύοντας στη διάκρισή τους και τέλος στην επισήμανση των σημείων που συγκλίνουν.
Η συγγραφέας παραθέτει ισχυρισμούς και ιδέες του Carl Orff για να τεκμηριώσει τη βάση της θεραπευτικής εργασίας, περιγράφοντας τον τρόπο που παιδαγωγοί και θεραπευτές, από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60 μέχρι και σήμερα, έχουν αναπτύξει αυτές τις ιδέες του Orff προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στην εργασία τους με διάφορες ομάδες ατόμων με ειδικές ανάγκες.
Η πολυ-αισθητηριακή προσέγγιση μέσω του λόγου, του ελεύθερου και καθορισμένου ρυθμού, της κίνησης, του τραγουδιού, της έκφρασης μέσω μουσικών οργάνων παρέχει δυνατότητες για αυθόρμητο δημιουργικό παιχνίδι σε ένα κοινωνικό πλαίσιο, ακόμη και αν ένα άτομο παρουσιάζει σοβαρή αισθητηριακή διαταραχή.
Κάθε άτομο σε μια μουσικο-κινητική ομάδα συμμετέχει ενεργά σε μια δημιουργική διαδικασία.
Η έκφραση μέσω μουσικών οργάνων επιτρέπει στους συμμετέχοντας να παίξουν μαζί μουσική με έναν αυθόρμητο τρόπο.
Η συνάντηση δύο ανθρώπων μέσα από τη μουσική έκφραση και το παιχνίδι αποτελεί τη βάση της συναισθηματικής ανάπτυξης.
Η ικανότητα μουσικής αντίληψης και έκφρασης είναι ανεξάρτητη από την πνευματική ικανότητα, την ηλικία και την προηγούμενη μουσική εμπειρία ενός ατόμου.Which features of Carl Orff and Gunild Keetman’s ideas are relevant for work in the community and therapy? A child who is mentally or physically handicapped, emotionally or sensorially disabled or on the autistic spectrum, is never just only that. The characteristics of a person that are not expressed in these terms, however, are precisely the ones that make musical communication and thus a connection with so-called ‘normal’ people possible. A historical review will demonstrate the sources from which the adaptation of the Schulwerk for work with handicapped and disturbed children and young people was made possible and meaningful. A brief section will define the fields of “Music Education”, “Music in Special Needs and Community” and “Music Therapy” in order to distinguish them and highlight the contents they have in common.
The author uses quotes by Carl Orff in order to document the basis of her ideas for therapeutic work and describes how pedagogues and therapists, from the early sixties until today, have developed them for and together with different groups with special needs:
The multi-sensorial approach through speech, free and bound rhythm, movement, singing and playing instruments provides possibilities for spontaneous creative play in a social context, even if one important sensorial area is severely damaged.
Every member of an integrative music and movement group is participating actively in a creative process.
The instrumentarium allows participants to play together in a spontaneous way.
Relationships developed through musical expression and play as an encounter between two people forms the basis for emotional development.
Musical reception and expression is independent of intellectual capacity, age and previous musical experience
“I Have Become Young Again” Music, Language, Movement: Artistic and Pedagogical Opportunities for People in Advanced Age (Christine Schönherr & Coloman Kallós)
Get PDFThis is a review of the DVD "“I Have Become Young Again” Music, Language, Movement: Artistic and Pedagogical Opportunities for People in Advanced Age" by Christine Schönherr & Coloman Kallós.
“I Have Become Young Again” Music, Language, Movement: Artistic and Pedagogical Opportunities for People in Advanced AgeBy Christine Schönherr & Coloman KallósProduced by the Mozarteum University SalzburgCarl Orff Institute for Elemental Music and Dance Pedagogy© 2012UNIMOZ-004/2012ISBN: 978-3-9502713-2-
A Tribute to Robin Howat from the New Zealand Music Therapy Community
Get PDFA Tribute to Robin Howat from the New Zealand Music Therapy Community – Claire Molyneux & Sarah Hoskyn
Society for Education, Music and Psychology Research (SEMPRE) 40th Anniversary Conference
Get PDFSociety for Education, Music and Psychology Research (SEMPRE) 40th Anniversary Conference14-15 September 2012Society for Education, Music and Psychology Research (SEMPRE), Institute of Education, London, United Kingdo
Orff Music Therapy: History, Principles and Further Development
Get PDFΗ μουσικοθεραπεία Orff, μια αναπτυξιακή προσέγγιση της μουσικοθεραπείας, αναπτύχθηκε από την Gertrud Orff στο πλαίσιο της κοινωνικής παιδιατρικής στο Μόναχο της Γερμανίας. Εδώ παρουσιάζεται μια σύντομη ιστορική αναδρομή της μουσικοθεραπείας Orff. Περιγράφεται η ιστορία του κλινικού πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η προσέγγιση, καθώς και το επαγγελματικό υπόβαθρο της Gertrud Orff. Επίσης, συζητείται τόσο ο ρόλος του Orff-Schulwerk στη μουσικοθεραπεία Orff όσο και η ανάπτυξη των σχετικών θεωρητικών αρχών. Στο άρθρο αυτό, η ανάπτυξη της μουσικοθεραπείας Orff πλαισιώνεται από τις τρέχουσες αρχές και από την πρακτική της εφαρμογή, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από μια μελέτη περίπτωσης. Με βάση τη μελέτη περίπτωσης, η θεωρία συσχετίζεται με την πράξη. Τέλος, λαμβάνονται υπόψιν οι αλλαγές που επηρεάζουν τη μουσικοθεραπεία Orff σήμερα, την κατάρτιση και την έρευνα.Orff Music Therapy, a developmental approach to music therapy, was developed by Gertrud Orff within the framework of social paediatrics in Munich, Germany. A short historical background of Orff Music Therapy is discussed. The history of the clinical setting in which it was developed is described as is Gertrud Orff’s professional background. The role of Orff-Schulwerk in Orff Music Therapy and the development of theoretical foundations are discussed. Current principles and practice of Orff Music Therapy, illustrated by a case example show how the profile of Orff Music Therapy has developed. On the basis of the case example, theory is related to practice. Finally, changes influencing Orff Music Therapy today, training and research are considered
Students with Special Needs in the 21st Century Music Classroom: Practices and Perceptions of Orff- and Non-Orff Trained Educators
Get PDFΟι μαθητές με ειδικές ανάγκες ενσωματώνονται όλο και περισσότερο στο μάθημα της μουσικής. Ωστόσο οι έρευνες δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί της μουσικής αισθάνονται μετέωροι και ανεπαρκώς προετοιμασμένοι να δουλέψουν με μαθητές με ειδικές ανάγκες. Η τρέχουσα μελέτη διερευνά την εμπειρία των εκπαιδευτικών μουσικής και τις αντιλήψεις τους σχετικά με τους μαθητές με ειδικές ανάγκες στην τάξη της μουσικής. Συνολικά 99 συμμετέχοντες πτυχιακού επιπέδου, άλλοι εγγεγραμμένοι σε μαθήματα OrffSchulwerk και άλλοι όχι, απάντησαν σε 26 ερωτήσεις σχετικά με (α) τις εμπειρίες τους με ειδικούς μαθητές στην τάξη της μουσικής, (β) τις πρακτικές διδασκαλίας, και (γ) τις αντιλήψεις σχετικά με τους ειδικούς μαθητές στην τάξη της μουσικής. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο μόνος παράγοντας που επηρέασε σημαντικά τα συναισθήματά τους για την προετοιμασία διδασκαλίας ειδικών μαθητών στη μουσική τάξη ήταν ο αριθμός των εξειδικευμένων μουσικών μαθημάτων που έλαβαν σχετικά με τη διδασκαλία ειδικών μαθητών. Η μόνη δημογραφική μεταβλητή ικανή να προβλέψει τη χρήση πολυποίκιλων δραστηριοτήτων από τους εκπαιδευτικούς στην τάξη ήταν το επίπεδο κατάρτισης στην προσέγγιση Orff. Αυτό δηλώνει αφενός ότι τα μαθήματα που αφορούν τη διδασκαλία μουσικής σε ειδικούς μαθητές μπορούν να τροφοδοτήσουν την προετοιμασία των εκπαιδευτικών, και αφετέρου ότι η πολυ-αισθητηριακή φύση της προσέγγισης Orff έχει πρακτικές εφαρμογές στη διδασκαλία μαθητών με ειδικές ανάγκες. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εξερευνήσουν άλλους παράγοντες που πιθανόν επηρεάζουν τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών και τις πρακτικές τους κατά την εργασία με μαθητές με ειδικές ανάγκες.Students with special needs are increasingly incorporated into the music classroom, yet research suggests music educators feel unsupported and inadequately prepared for work with students who have special needs. The current study investigated music educators’ experience with and perceptions of students with special needs in the music classroom. A total of 99 participants enrolled in graduate level Orff-Schulwerk and non-Orff-Schulwerk courses answered 26 questions on (a) experiences with special learners in the music classroom, (b) teaching practices, and (c) perceptions regarding special learners in the music classroom. Results suggest that the only factor that significantly impacted feelings of preparation to teach special learners in the music classroom was the number of music-specific courses taken related to teaching special learners. The only demographic variable predictive of teachers’ use of multimodal activities in the classroom was the level of Orff training. This suggests that coursework on teaching special learners in the music classroom may contribute to teachers’ feelings of preparation and that the multi-sensory nature of the Orff approach has practical applications for teaching students with disabilities. Future studies should explore other factors that may impact teacher perceptions and practices when working with students with special needs
Music Therapy by Proxy: Using Humanised Images in Song
Get PDFΓια μερικούς πελάτες στη μουσικοθεραπεία η ανάπτυξη της επίγνωσης, της εξερεύνησης και της έκφρασης συναισθηματικά ευαίσθητων θεμάτων μπορεί να θεωρηθεί δύσκολο επίτευγμα. Αν δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους μέσω της αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής, οι πελάτες μπορεί να προτιμούν να καταφύγουν στην ασφάλεια που προσφέρει η επανάληψη οικείων τραγουδιών. Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας ολοκληρωμένης διδακτορικής έρευνας: μια ποιοτική μελέτη περίπτωσης βασισμένη σε μια νατουραλιστική κλινική πρακτική, η οποία εξέτασε τις επιλογές τραγουδιών μίας γυναίκας κατά τη διάρκεια μιας τριετούς μουσικοθεραπευτικής διαδικασίας σε μια εγκληματολογική μονάδα μεσαίας-ασφάλειας. Με εργαλείο μια τροποποιημένη μορφή της θεραπευτικής αφηγηματικής ανάλυσης (Aldridge & Aldridge 2002) έγινε η ανάλυση μίας περιγραφικής αφήγησης. Η ανάλυση είχε ως αποτέλεσμα την εξαγωγή μιας σειράς παραγωγικών μεταφορικών εικόνων που εντάσσονται σε μια χρονολογική σειρά γεγονότων. Οι εικόνες αυτές αποτυπώνουν ανθρωποποιημένες φιγούρες που είναι όμως συναισθηματικά αποκεντρωμένες ή αποπροσωποποιημένες. Από τη φιλοσοφική και μεθοδολογική σκοπιά του συμπεριφορισμού – που βλέπει αυτές τις φιγούρες ως εξαρτημένες αντιδράσεις που συνδέουν τη μουσική με τις εμπειρίες ζωής στα πλαίσια μιας διαδικασίας ανάπτυξης της ταυτότητας του εαυτού – τέτοιες εικόνες φαίνεται να παρέχουν στον πελάτη μια σιωπηλή φωνή, για να μπορέσει να εκφράσει συναισθήματα με τρόπο που είναι προσωπικά αποκαλυπτικός, κοινωνικά αποδεκτός, πολιτιστικά προσβάσιμος και θεραπευτικά εποικοδομητικός. Θεωρώ ότι η χρήση χαρακτήρων τρίτου προσώπου ως μια μορφή αντιπροσώπευσης διευκολύνει την αμοιβαία αναφορά και τον πειραματισμό, και τοποθετεί με σταθερότητα τη μουσική στο επίκεντρο μιας κοινωνικά κατασκευασμένης μουσικοθεραπευτικής διαδικασίας.Developing awareness, exploration and expression of emotionally sensitive issues can be difficult for some clients in music therapy. They may find it hard to express emotion through improvised music and may turn instead to the perceived security of the repetition of known songs.
This paper presents the results from a completed research PhD, a qualitative case study based on naturalistic clinical practice, which examined the song choices of one woman in a medium-secure forensic unit over the three-year course of her music therapy.
A descriptive narrative account was subjected to analysis according to a modified form of therapeutic narrative analysis (Aldridge and Aldridge 2002), resulting in the abstraction of a series of generative metaphoric images, framed within a chronological series of events. Crucially, these images were found to be humanised figures, yet they were also emotionally decentred or depersonalised. When approached from the philosophical and methodological perspective of behaviourism, which views these as conditioned responses associating music with life experiences as part of a process of developing self-identity, such images can be seen to provide an unspoken voice for the client’s feelings to be expressed in a manner that is personally revealing, socially acceptable, culturally accessible and therapeutically constructive.
I assert that using these third-person characters as a form of proxy facilitates mutual reference and experimentation, and places music firmly at the heart of a socially constructed process of music therapy
Orff-Schulwerk in the 21st Century: A ‘Wild Flower’?
Get PDF“Looking back I should like to describe Schulwerk as a wild flower […] As in nature plants establish themselves where they are needed and where conditions are favourable, so Schulwerk has grown from ideas that were rife at the time and that found their favourable conditions in my work. Schulwerk did not develop from any pre-considered plan – I could never have imagined such a far-reaching one – but it came from a need that I was able to recognise as such” (C. Orff 1963/2011: 134).
Carl Orff said these words in a lecture in 1963. Today, nearly eighty years since the first OrffSchulwerk initiatives at the Günther-Schule in Munich, Germany and sixty years since Carl Orff’s αnd Gunild Keetmann’s Music for Children (1950- 1954) was first published, Orff’s words still resonate. In the fast changing contemporary world it is surprising to find that elemental music and dance education as conceived by Carl Orff and Gunild Keetman is more relevant than ever.
Orff-Schulwerk was originally developed for work with children in general school settings. However, the potential of the approach for work with other age groups (including the elderly) and in other areas (such as pre-school, special and inclusive education, as well as therapeutic and community settings) was recognised early on. From the 1960s the use of Orff-Schulwerk in these areas was developed and documented by teachers and therapists who adapted its fundamental ideas according to the needs of their particular target groups and settings.
These developments were, and still are, a natural ‘extension’ of the approach since the humanistic orientation and the idea of working with people of all ages and abilities were inherent in Orff’s and Keetman’s work. Also, the development of the whole person is core to the approach – something that was described as ‘musica humana’ (referring to the harmony of body and spirit) by Wilhelm Keller (1920-2008) who was a pioneer of music and movement in inclusive education and community work.
In addition to the wide-reaching nature of the approach and its relevance in diverse educational and therapeutic contexts, Orff-Schulwerk has spread to numerous countries with over forty OrffSchulwerk Associations in all continents. Of course, Orff-Schulwerk is not a homogeneous practice. The approach has been interpreted, practised and, at times, perhaps misunderstood in various ways. Also, it is constantly influenced by and responds to different educational, artistic, social and political developments in each country. This need for continuing development of the approach was recognised by Orff himself when he stressed the risk of merely ‘copying’ the original models outlined in the Music for Children volumes (1950-1954):
“Every phase of Schulwerk will always produce stimulation for new independent growth; therefore it is never conclusive and settled, but always developing, always growing, always flowing. Herein of course lies a great danger, that of development in the wrong direction. Further independent growth presupposes basic specialist training and absolute familiarity with the style, the possibilities and the aims of Schulwerk” (C. Orff 1963/2011: 134).
When it came to adapting the approach for different countries and cultures therefore, instead of translating the original German rhymes and songs, equivalent material from the particular country’s culture was used. Keeping the whole person as the focus of the attention, the Orff approach is always adapted according not only to the cultural framework, but also to the needs and strengths of the people with whom practitioners are working each time.
Presenting a range of papers (from historical reviews, to case studies, project reports, and research studies) this special issue reflects the diversity which is inherent in the Orff approach. Authors come from a range of countries (Austria, Finland, Germany, Greece, and USA) and they report on their diverse practices and applications of the approach in different work settings and with different client groups.
In particular, Melanie Voigt gives an overview of the history, principles and further development of Orff Music Therapy. Then, Karin Schumacher’s paper (Schumacher 1999) is made available for the first time in both Greek and English. In this influential paper, Schumacher considers the importance of Orff-Schulwerk for musical socialintegrative pedagogy and for music therapy. Next, Christine Schönherr describes the artistic and educational potential of elemental music and dance pedagogy (EMDP) for elderly people. Maria Filianou and Andriani Stamatopoulou present a case study of applying Orff-Schulwerk in a special educational setting, and Markku Kaikkonen and Sanna Kivijärvi describe the possibilities of engaging learners with special educational needs through Orff-Schulwerk. Aspasia Fragkouli’s research study uses the AQR-instrument (Schumacher & Calvet 2007) for the assessment of the quality of relationship between therapist and child within a special needs school setting. Another research study – this time by Lori Gooding, Michael Hudson and Olivia Yinger – explores the teaching practices and perceptions of music educators who work with students with special needs. In this context, differences among those educators with and without Orff-Schulwerk training are studied. On the other hand, Cynthia Colwell studies the use of children’s storybooks in classrooms by Orff-Schulwerk teachers. Kimberly McCord describes the concept of Universal Design for Learning and its relevance for special educators using the Orff approach, while Maria Filianou and Evangelia Galanaki present a music and movement programme for students with hearing impairments. A historical review of the Hellenic Orff-Schulwerk Association (ESMA), as well as its evolution and prospects is presented by Olympia Agalianou and Katerina Alexiadi. The special issue concludes with reviews from Christine Plahl of Gertrud Orff’s two books (1974/1980, 1984/1990), as well as a Greek and English review by Lucia Kessler-Kakoulidi and Elisabeth Danuser respectively of the recently published DVD “‘I Have Become Young Again’ Music, Language, Movement: Artistic and Pedagogical Opportunities for People in Advanced Age” (Schönherr & Kallos 2012).
The rich material of this special issue shows that Orff-Schulwerk is indeed a ‘wild flower’. It is resistant but flexible, it travels to different places, it adapts and responds to local needs, and it grows even in the most adverse conditions. We hope that the ideas, practices, dilemmas and questions emerging in this issue will be of relevance to a wide readership: the international Orff community, those who wish to be informed about the Orff approach and its developments, as well as those who wish to engage in inter-disciplinary exchange of theories, methods and practices. The Orff approach is a unique example of a model where special music education and music therapy meet and are closely interweaved. The inherent collaborative nature of the approach will hopefully further the dialogue and synergies between different music practices within educational, therapeutic and community contexts.
References
Orff, C. & Keetman, G. (1950-1954). Music for Children (Volumes I-V). London: Schott & Co., Ltd.
Orff, C. (1963/2011). Das Schulwerk – Rückblick und Ausblick [Orff-Schulwerk: Past and Future]. In B. Haselbach (Ed.), Texts on Theory and Practice of Orff-Schulwerk (Volume 1) (pp. 134-156). Mainz: Schott.
Orff, G. (1974/1980). Orff Music Therapy. Active Furthering of the Development of the Child. St. Louis, MO: MMB Music.
Orff, G. (1984/1990). Key Concepts in the Orff Music Therapy: Definitions and Examples. London: Schott Music Ltd.
Schönherr, C. & Kallós, C. (2012). “I Have Become Young Again”. Music, Language, Movement Artistic and Pedagogical Opportunities for People in Advanced Age (DVD). Carl Orff Institute for Elemental Music and Dance Pedagogy, Salzburg: Mozarteum University Salzburg.
Schumacher, K. (1999). Die Bedeutung des OrffSchulwerkes für die musikalische Sozial- und Integrationspädagogik und die Musiktherapie. Orff-Schulwerk-Informationen, 62, Retrieved from http://bidok.uibk.ac.at/library/schumacherorff.html
Schumacher, K. & Calvet, C. (2007). The “AQRInstrument” (Assessment of the Quality of Relationship): An Observation Instrument to Assess the Quality of a Relationship. In T. Wosch & T. Wigram (Eds.), Microanalysis in Music Therapy: Methods, Techniques and Applications for Clinicians, Researchers, Educators and Students (pp. 79-91). London: Jessica Kingsley.
Suggested citation:
Salmon, S. & Tsiris, G. (2013). Orff-Schulwerk in the 21st century: A ‘wild flower’? Approaches: Music Therapy & Special Music Education, Special Issue 5(2), 91-93. Retrieved from http://approaches.primarymusic.g