QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
Using culture-specific music therapy to manage the therapy deficit of post-traumatic stress disorder and associated mental health conditions in Syrian refugee host environments
Full text linkΗ έλλειψη επαγγελματιών ψυχικής υγείας σε φτωχά περιβάλλοντα υποδοχής Σύριων προσφύγων θέτει ως επιτακτική ανάγκη τις εναλλακτικές μη-λεκτικές ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις, ιδίως δεδομένης της επικράτησης ψυχολογικών παθήσεων όπως η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), η κατάθλιψη και το άγχος. Σε αυτό το άρθρο εξετάζουμε τη μουσικοθεραπεία ως μια κοινωνικά κατάλληλη θεραπευτική μέθοδο που προσφέρει μια μη στιγματισμένη, πολιτισμικά ευαίσθητη οδό ικανή να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των ασθενών προς τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας, παρέχοντας επίσης μια προσαρμόσιμη και βιώσιμη παρέμβαση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζονται σε τέτοια φτωχά περιβάλλοντα. Η παρούσα ανασκόπηση της βιβλιογραφίας συνοψίζει τεκμήρια που υποστηρίζουν τη χρήση πολιτισμικά συγκεκριμένης μουσικοθεραπείας η οποία αξιοποιεί μουσικούς τρόπους που είναι οικείοι με το πολιτισμικό υπόβαθρο των προσφυγικών κοινοτήτων και εντοπίζει βασικά ερωτήματα που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει μια συζήτηση σχετικά με τη συγκριτική αποτελεσματικότητα, μια περίληψη των δεδομένων κλινικής αποτελεσματικότητας, αντίστοιχες επικυρωμένες επιδημιολογικές έρευνες καθώς και στόχους ψυχιατρικής επιδημιολογίας που χρησιμεύουν ως καθοδήγηση για περαιτέρω έρευνα σχετικά με τα αποτελέσματα της μεθοδικής πολιτισμικής προσαρμογής των μουσικών παρεμβάσεων. Δεδομένου ότι η επικράτηση των ψυχιατρικών διαταραχών υπερβαίνει την διαχειριστική δυνατότητα των υπαρχουσών υπηρεσιών, οι εναλλακτικές θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση αυτής της κρίσιμης ανεπάρκειας θεωρούνται απολύτως αναγκαίες. Αυτή η ανασκόπηση καταλήγει με βασικά ερευνητικά ερωτήματα και τομείς εστίασης που παρέχουν ένα προσχέδιο για μελλοντικές έρευνες σχετικά με την αξιολόγηση της μουσικοθεραπείας που είναι πολιτισμικά συγκεκριμένη ως μια έγκυρη μορφή ψυχοθεραπείας.The dearth of mental health professionals in low-resource Syrian refugee-host environments poses a pressing need for alternative non-verbally centred psychotherapeutic interventions, particularly given the prevalence of psychological disorders such as Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD), depression, and anxiety. Here we consider music therapy as a socially adept therapy mode that provides a de-stigmatizing, culturally-sensitive avenue capable of increasing patient confidence in mental healthcare, as well as providing a scalable and sustainable intervention to help address the mental health crisis in such low-resource environments. This review of literature summarises evidence supporting the use of culture-specific music therapy that leverages musical modes familiar to the cultural backgrounds of the refugee communities, and identifies key questions that need further investigation. The review includes a discussion of comparative effectiveness, summary of clinical efficacy data, respective validated epidemiological research, and psychiatric epidemiology targets that serve as guidance for further research into the outcome of methodical cultural adaptation of musical interventions. Given that the prevalence of psychiatric disorders exceeds management capacity, alternative therapies that can help address this critical deficiency are in dire need. This review concludes with key research questions and areas of focus that provide a blueprint for future investigations to assess the use culture-specific music therapy as a valid mode of psychotherapy
Finding God in the intuitive: Reclaiming the therapist’s spirituality
Full text linkΤο άρθρο αυτό παρουσιάζει μια σειρά μελετών περίπτωσης που διερευνούν το θέμα της μουσικής και της πνευματικότητας, και προσφέρει ένα θεωρητικό πλαίσιο για την κλινική πρακτική. Στόχος μου είναι να δημιουργήσω μια άμεση σύνδεση μεταξύ της δικής μου (Χριστιανικής) πνευματικότητας και του ρόλου του διαισθητικού στη θεραπευτική διαδικασία, προσκαλώντας τον αναγνώστη να αναπλαισιώσει το άρθρο μέσα από την προσωπική του κοσμοθεώρηση. Πρόσφατη έρευνα έχει επισημάνει τη σχετική έλλειψη δημοσιευμένου υλικού σχετικού με τον ρόλο της πνευματικότητας του θεραπευτή στη θεραπευτική σχέση. Αυτή η έλλειψη μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, κυρίως δε επειδή οι περισσότεροι θεραπευτές λειτουργούν μέσα σε κοσμικά περιβάλλοντα και θεωρητικά πλαίσια, και είναι πιθανό να βιώσουν αντιστάσεις ή ακόμα και την απόρριψη εάν οι προσωπικές πνευματικές τους πεποιθήσεις εκφραστούν ανοιχτά στην πρακτική τους. Με παρόμοιο τρόπο, ο ορισμός της διαίσθησης έχει αποδειχθεί υπεκφεύγων εντός ενός ισχυρού θεωρητικού πλαισίου. Η ίδια η φύση της διαίσθησης (και μάλιστα της πνευματικότητας) δημιουργεί μια τάση απομάκρυνσης από την τεκμηριωμένη πρακτική η οποία χαίρει τόσο μεγάλης εκτίμησης στα περισσότερα θεραπευτικά πεδία. Σε αυτό το άρθρο προτείνω ένα πλαίσιο θεραπευτικής πρακτικής που επιτρέπει στους θεραπευτές να αγκαλιάσουν το σύστημα πνευματικών τους πεποιθήσεων ως βασικό πυρήνα του κλινικού τους έργου. Η συζήτησή μου βασίζεται σε έναν ορισμό της πνευματικότητας που υποδηλώνει την παρουσία ενός εξωτερικού θείου όντος (του Θεού) το οποίο μπορεί να σχετίζεται με τον θεραπευτή και τον πελάτη. Από αυτή τη βάση προτείνω ότι οι στιγμές της διαίσθησης δεν χρειάζεται να θεωρούνται μυστήριες και ανεξήγητες, αλλά επιρροές του θεϊκού.This article presents a selection of case studies exploring the theme of music and spirituality and offers a theoretical frame for clinical practice. I intend to draw a direct link between my own spirituality (Christian) and the role of the intuitive in the therapeutic process, inviting the reader to re-frame the article within their own world view. Recent research has highlighted the relative sparsity of published material related to the role of a therapist’s spirituality in the therapeutic relationship. This may be due to a number of factors, not least that most therapists are operating within secular contexts and theoretical frameworks, and are likely to experience resistance or even dismissal if their personal spiritual beliefs are explicitly expressed within their practice. Similarly, a definition of intuition within a robust theoretical framework has proven to be evasive. The very nature of intuition (and indeed spirituality) creates a bias away from the evidence-based practice that is held in such high esteem through most therapeutic disciplines. In this article, I propose a framework for therapeutic practice that gives permission for the therapist to embrace their spiritual belief system as an essential core of their clinical work. I build my discussion on a definition of spirituality that implies an external divine being (God) who can be in relationship with the therapist and client. From this basis I suggest that moments of intuition need not be seen as mysterious and inexplicable, but rather as the influence of the divine
Music therapy for multisensory and body awareness in children and adults with severe to profound multiple disabilities: The MuSense manual (Adler & Samsonova-Jellison)
Full text linkThis is a review of the book "Music therapy for multisensory and body awareness in children and adults with severe to profound multiple disabilities: The MuSense manual" authored by Roberta S. Adler and Olga V. Samsonova-Jellison.
Title: Music therapy for multisensory and body awareness in children and adults with severe to profound multiple disabilities: The MuSense manual Authors: Roberta S. Adler & Olga V. Samsonova-Jellison Publication year: 2017 Publisher: Jessica Kingsley Publishers Pages: 208 ISBN: 9781785927362 
Music therapy for premature and newborn infants (2nd ed., Nöker-Ribaupierre, Ed.)
Full text linkThis is a review of the book "Music therapy for premature and newborn infants (2nd Edition)" edited by Monika Nöker-Ribaupierre.
Title: Music therapy for premature and newborn infants (2nd Edition) Editor: Monika Nöker-Ribaupierre Publication year: 2019 Publisher: Barcelona Publishers Pages: 310 ISBN: 978194541145
The lives of music therapists: Profiles in creativity (Volume 1) (Moreno, Ed.)
Full text linkThis is a review of the book "The lives of music therapists: Profiles in creativity (Volume 1)" edited by Joseph J. Moreno.
Title: The lives of music therapists: Profiles in creativity (Volume 1) Editor: Joseph J. Moreno Publication year: 2017 Publisher: Barcelona Publishers Pages: eBook ISBN: 978194541120
Within and across boundaries: Music therapists teaching across disciplines in higher education
Full text linkΑυτή η συνέντευξη προέκυψε από μια τυχαία συνάντηση ανάμεσα σε δύο μουσικοθεραπευτές: τη Βρετανίδα μουσικοθεραπεύτρια Beth Pickard και τον Φιλανδό μουσικοθεραπευτή Mikko Romppanen. Τόσο η Beth όσο και ο Mikko είναι πιστοποιημένοι μουσικοθεραπευτές, αλλά συμμετείχαν στη Διεθνή Εβδομάδα Ευημερίας που πραγματοποιήθηκε στο Häme University of Applied Sciences (HAMK) στη Φιλανδία ως λέκτορες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τόσο οι διαφορετικοί τους ρόλοι και οι ευθύνες, όσο και οι ξεχωριστές παιδαγωγικές τους θέσεις τροφοδότησαν μια πλούσια συζήτηση κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, και δημιούργησαν το κίνητρο γι\u27 αυτόν τον εκτεταμένο διάλογο. Στην πορεία της συνέντευξης αυτής διερευνούν τον προσανατολισμό και την εκπαίδευσή τους ως μουσικοθεραπευτές, προτού αναλογιστούν πώς το επαγγελματικό τους υπόβαθρο ενημερώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν τις πρακτικές μάθησης και διδασκαλίας. Ο Mikko και η Beth διδάσκουν σε φοιτητές διαφορετικών επιστημονικών κλάδων για τη θεραπευτική χρήση της μουσικής και των τεχνών μέσα στα όρια και την εμβέλεια των πρακτικών τους. Αναστοχαζόμενοι τις δυνατότητες και τις προκλήσεις αυτού του μοντέλου, εξετάζουν το κατά πόσο θα μπορούσε να αναπτυχθεί περαιτέρω μια τέτοια προσέγγιση. Επιπλέον, ο Mikko αναλογίζεται με διορατικότητα τις δυνατότητες που προσφέρει η μουσική ως μορφή αυτοέκφρασης για τους προπτυχιακούς φοιτητές διαφόρων επιστημονικών κλάδων, και την προοπτική της εξέλιξης τόσο της έρευνας όσο και της αξιολόγησης που βασίζεται στις τέχνες, με σκοπό να παρέχουν στους μουσικοθεραπευτές περαιτέρω ευκαιρίες σε διαφορετικά πλαίσια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.This interview follows a chance meeting between two music therapists: UK music therapist Beth Pickard, and Finnish music therapist Mikko Romppanen. Both Beth and Mikko are registered music therapists, but were engaging in an International Wellbeing Week at Häme University of Applied Sciences (HAMK) in Finland in their capacities as lecturers in higher education. Their diverse roles and responsibilities as well as contrasting pedagogical stances provided a wealth of rich discussion during their time together, and created the stimulus for this extended dialogue. During this interview, they will explore their own orientation and training as music therapists, before considering how their professional background informs how they approach their own learning and teaching practices. Mikko and Beth teach students from a range of disciplines to use music and the arts therapeutically within the boundaries and scope of their practices. In reflecting upon the potential and challenges of this model, they consider whether such an approach could be further developed. In addition, Mikko insightfully reflects on the potential of music as a form of self-expression for undergraduate students across disciplines, and the prospect of the evolution of arts-based research and evaluation to provide further opportunities for music therapists across contexts in higher education
Exploring a potential role for music therapy to promote positive communication and emotional change for couples: A single-session pilot case study
Full text linkΑυτή η πιλοτική μελέτη περίπτωσης διερευνά έναν δυνητικό ρόλο της μουσικοθεραπείας στη συμβουλευτική των σχέσεων, με τη χρήση ενός σχεδίου μίας μελέτης περίπτωσης. Γενικότερα, κυριαρχεί η άποψη ότι η μουσικοθεραπεία μπορεί να υποστηρίξει ζευγάρια στο να κατανοήσουν και να επικοινωνήσουν τη σχέση τους προσφέροντάς τους ευκαιρίες για αυτοέκφραση, συναισθηματική έκφραση, επικοινωνία (λεκτική και μη λεκτική) και κοινωνική συμμετοχή. Η μελέτη αυτή σχεδιάστηκε με στόχο την καθιέρωση μιας πιθανής θεραπείας ή παρέμβασης που θα μπορούσε να λειτουργήσει ανεξάρτητη ή να συμπεριληφθεί σε μια θεραπευτική υπηρεσία για ζευγάρια. Η μελέτη συγκροτήθηκε στη βάση μίας μουσικοθεραπευτικής συνεδρίας με ένα παντρεμένο ζευγάρι, και περιλάμβανε: μια διερευνητική, ημιδομημένη συνέντευξη με το ζευγάρι πριν από τη συνεδρία, μια μουσικοθεραπευτική συνεδρία διάρκειας 50 λεπτών και μια συμπληρωματική συνέντευξη με το ζευγάρι μετά τη συνεδρία. Από τη μελέτη αναδύθηκαν τέσσερις μείζονες θεματικές: α) επιφυλακτικοί, απαιτητικοί, χωρίς σημείο συνάντησης, β) ευτυχισμένοι μαζί, αποτολμώντας μαζί, γ) βαθιά ένωση, και δ) υπέρβαση. Η ανάλυση των δεδομένων βασίστηκε στη φαινομενολογική προσέγγιση του Βαν Μάνεν [Van Manen] (1990). Τα ευρήματα από αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα υποδηλώνουν τη δυνατότητα της μουσικοθεραπείας να προωθήσει τη βαθύτερη συναισθηματική σύνδεση, τη θετική επικοινωνία και τη συναισθηματική αλλαγή των ζευγαριών. Παρόλο που τα αποτελέσματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή λόγω των περιορισμών που εμπεριέχει ο μεθοδολογικός σχεδιασμός, αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι η μουσικοθεραπεία μπορεί να προσφέρει ένα οικείο περιβάλλον για να διευκολύνει τις έντονες, διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο συντρόφων. Αυτό είναι ίσως ένα νέο πεδίο πρακτικής για τους μουσικοθεραπευτές και είναι απαραίτητη η περαιτέρω σχετική έρευνα.This pilot case study explores a potential role for music therapy in relationship counselling by employing a case study design. It is contended that music therapy might support couples in understanding and communicating their relationship, affording opportunities for self-expression, emotional expression, communication (verbal and non-verbal) and social participation. The study was conceived with the objective of establishing a possible treatment or intervention which might stand alone or be included as part of a therapeutic service being offered to couples. Constructed around a single music therapy session with a married couple, the study comprised: an exploratory, semi-structured interview with the couple before the session; a music therapy session of 50 minutes’ duration; and a follow-up interview with the couple after the session. Four major themes emerged: (i) guarded, needy, things not meeting; (ii) happy together, venturing together; (iii) deep union; and (iv) transcendence. Data analysis was based on Van Manen’s (1990) phenomenological approach. The findings from this pilot project suggest music therapy’s potential for couples in promoting deeper emotional connection, positive communication and emotional change. Although the results should be treated with caution given the limitations of the methodological design, this study suggests that music therapy may provide an intimate environment to facilitate intense interpersonal interactions between the partners of a couple. This is possibly a new area of practice for music therapists, and further research is warranted
Tales from the music therapy room: Creative connections (Molyneux, Ed.)
Full text linkThis is a review of the book "Tales from the music therapy room: Creative connections" edited by Claire Molyneux.
Title: Tales from the music therapy room: Creative connections Editor: Claire Molyneux Publication year: 2018 Publisher: Jessica Kingsley Publishers Pages: 168 ISBN: 978178592540
Working across modalities in the arts therapies: Creative collaborations (Colbert & Bent, Eds.)
Full text linkThis is a review of the book "Working across modalities in the arts therapies: Creative collaborations" edited by Tasha Colbert and Cornelia Bent.
Title: Working across modalities in the arts therapies: Creative collaborations Editors: Tasha Colbert & Cornelia Bent Publication year: 2018 Publisher: Routledge Pages: 186 ISBN: 978-1-138-65643-
Exploring the spiritual in music
Full text linkΠΡΟΕΛΕΥΣΕΙΣ
Σας καλωσορίζουμε θερμά σε αυτό το ειδικό τεύχος του Approaches. Η πνευματικότητα είναι μια κοινή περιοχή ενδιαφέροντος για πολλούς κλάδους που διερευνούν τον ρόλο της μουσικής στην ανθρώπινη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της μουσικοθεραπείας, της εθνομουσικολογίας, της μουσικής εκπαίδευσης, της φιλοσοφίας της μουσικής, και της θεολογίας. Ωστόσο, ο διεπιστημονικός διάλογος σε αυτήν την περιοχή είναι περιορισμένος. Ανταποκρινόμενο σε αυτήν την κατάσταση, και με σαφή εστίαση στην πνευματικότητα και τη μουσική σε σχέση με την ευεξία και την εκπαίδευση, αυτό το ειδικό τεύχος φέρνει στο προσκήνιο ιδέες, ερωτήματα και αντιπαραθέσεις που συχνά παραμένουν κρυμμένες εντός των ορίων κάθε επιστημονικού κλάδου.
Το όραμα που διέπει αυτό το ειδικό τεύχος πηγάζει από το συνέδριο του 2017 με τίτλο «Διερευνώντας το Πνευματικό στη Μουσική: Διεπιστημονικοί Διάλογοι στη Μουσική, την Ευεξία και την Εκπαίδευση», το οποίο έλαβε μέρος στο κέντρο του Nordoff Robbins στο Λονδίνο. Συνδιοργανωμένο από τον βρετανικό οργανισμό μουσικοθεραπείας Nordoff Robbins και το διεθνές δίκτυο Spirituality and Music Education (SAME), και σύμφωνα με το ήθος της σειράς ερευνητικών συνεδρίων Nordoff Robbins Plus (Pavlicevic, 2014· Spiro, 2017· Spiro & Schober, 2014), αυτό το συνέδριο προσέφερε μια πλατφόρμα για διεπιστημονική και δια-τομεακή σκέψη εντός, γύρω και πέρα από τη μουσικοθεραπεία.[1] Πράγματι, το συνέδριο προσέλκυσε περισσότερους από εκατό ακαδημαϊκούς, ερευνητές, επαγγελματίες και φοιτητές από διαφορετικούς επιστημονικούς, γεωγραφικούς και πνευματικούς χώρους. Έγινε ένα σημείο συνάντησης ποικιλόμορφων και, ενίοτε, αντικρουόμενων πνευματικοτήτων και μουσικών προωθώντας εποικοδομητικές συζητήσεις και δημιουργώντας ένα «μέρος» ζωντανό με πολλαπλά νοήματα (Hendricks, 2018· Hendricks & Smith, 2019). Οι παρουσιάσεις ομαδοποιήθηκαν σε έξι κύριες θεματικές ενότητες: i) Αβεβαιότητες και αντιπαραθέσεις, ii) Πολιτισμός, πολιτική και ταυτότητα, iii) Μάθηση και διδασκαλία, iv) Μουσική, απεικόνιση και στοχασμός, v) Μουσικοί, διανοητές και προσεγγίσεις, και vi) Ζώντας και πεθαίνοντας. Αυτές οι θεματικές ενότητες προσέφεραν μια δομή για κριτικό και εποικοδομητικό διάλογο αναφορικά με τις πολλαπλές εκδηλώσεις και κατανοήσεις του πνευματικού στη μουσική σε διάφορες πρακτικές, πλαίσια και πολιτισμούς.
ΥΒΡΙΔΙΚΟΤΗΤΑ
Με βάση το ήθος και τις θεματικές ενότητες του συνεδρίου του 2017, αυτό το ειδικό τεύχος συγκεντρώνει και αναπτύσσει ποικίλες θεωρητικές προοπτικές, πρακτικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Το όραμά μας, ως προέδρων του συνεδρίου και συντακτών αυτής της έκδοσης, είναι να προχωρήσουμε πέρα από εννοιολογικές και μεθοδολογικές συμβάσεις, και να προσφέρουμε έναν ανοικτό χώρο για τη διερεύνηση του πνευματικού στη μουσική.[2] Στο πλαίσιο αυτό, «το πνευματικό» χρησιμοποιείται σκόπιμα ως όρος που αντικατοπτρίζει τη δέσμευσή μας προς έναν υβριδικό πνευματικό λόγο. «Το πνευματικό» υποδηλώνει τη σύλληψη της πνευματικότητας ως ένα «οριακό αντικείμενο» (boundary object) στη μουσικοθεραπεία και σε συναφή πεδία: «ένα υβριδικό κατασκεύασμα που δύναται να επιφέρει τη συνύπαρξη ατελών πνευματικοτήτων και των πολλαπλών και ετερογενών μεταφράσεών τους» (Tsiris, 2018, p. i, ελεύθερη μετάφραση).
Αντί να εφαρμόσει έναν γενικότερο ορισμό της πνευματικότητας, αυτή η έκδοση από τη μία πλευρά αναγνωρίζει την πλαστικότητα της πνευματικότητας και τις προσαρμογές της στις τοπικές μουσικές πρακτικές, και από την άλλη πλευρά τονίζει πώς η πνευματικότητα διατηρεί κάποια κοινώς αναγνωρίσιμα, ακόμη και αν είναι ασαφή, μοτίβα σε διασταυρωνόμενα επιστημονικά, επαγγελματικά και πολιτισμικά πλαίσια. Ως εκ τούτου, το ενδιαφέρον μας στρέφεται στην πολλαπλότητα του πνευματικού στη μουσική και στις ετερογενείς μεταφράσεις και εφαρμογές του.[3] Αυτό έχει οδηγήσει σε μια πλούσια έκδοση που εμπερικλείει διάφορα στυλ γραφής, προοπτικές, μεθοδολογικές προσεγγίσεις και προοπτικές. Σε κάθε περίπτωση, ζητήθηκε από τους συγγραφείς να επικοινωνήσουν ανοικτά τη θέση τους και την πρόθεση της γραφής τους, και να τοποθετήσουν τα επιχειρήματά τους αναλόγως.
Επισκόπηση περιεχομένων
Αυτό το ειδικό τεύχος ξεκινά με το άρθρο της Sara MacKian. Με βάση την κεντρική της ομιλία το 2017 και αντλώντας από την ερευνητική της εμπειρία ως ανθρωπογεωγράφου (π.χ. Bartolini, Chris, MacKian & Pile, 2017· MacKian, 2012), αυτό το άρθρο διερευνά πώς και πού μπορεί να συναντηθεί το πνευματικό με απροσδόκητους τρόπους. Η MacKian τάσσεται υπέρ του ανοίγματος απέναντι στις προκλήσεις που διέπουν τη συνάντηση και την άρθρωση της πνευματικότητας. Επαναπροσανατολίζοντας τον αναλυτικό μας φακό στην καθημερινότητα, τονίζει τη σημασία του μυστηρίου στις επαφές μας με την πνευματικότητα, τη μουσική και την ευεξία στην καθημερινή ζωή. Ανταποκρινόμενος στο άρθρο της MacKian, ο Lars Ole Bonde προσφέρει την προοπτική του ως μουσικοθεραπευτή με ειδική αναφορά στη μέθοδο της Καθοδηγούμενης Απεικόνισης και Μουσικής (Guided Imagery and Music, GIM). Προχωρώντας πέρα από μια στατική προσέγγιση προσανατολισμένη προς το περιεχόμενο, ο Bonde προτείνει μια πιο δυναμική διαδικασία και διαπροσωπική κατανόηση των πνευματικών/υπερπροσωπικών εμπειριών με τη μουσική.
Η αναδυόμενη αλληλεπίδραση μεταξύ του εξαιρετικού/ασυνήθιστου και του απλού/συνηθισμένου, και η ανοικτή στάση που υιοθετείται από τη MacKian και τον Bonde, είναι εξίσου χαρακτηριστική των άλλων κειμένων που περιλαμβάνονται σε αυτό το τεύχος. Η Bolette Daniels Beck και ο Martin Lawes, χρησιμοποιώντας και οι δύο παραδείγματα περιπτώσεων από το έργο τους με τη μέθοδο GIM, εξερευνούν τις έννοιες των «ιερών στιγμών» και των πνευματικών εμπειριών. Η Kate Binnie διερευνά το «λεπτό μέρος» μεταξύ ζωής και θανάτου μέσα από μια μελέτη περίπτωσης της σχεσιακής μουσικοθεραπείας με έμφαση στη συμπόνια με έναν ασθενή σε ξενώνα ανακουφιστικής φροντίδας και σκιαγραφεί το πρωτόκολλο μιας μελέτης σκοπιμότητας.
Μερικοί συγγραφείς, όπως η Astrid Notarangelo και ο Adam Kishtainy, παρουσιάζουν προσωπικές εμπειρίες σχετικά με την ενσωμάτωση της πνευματικότητας στη μουσικοθεραπευτική τους εργασία. Άλλοι συγγραφείς εξετάζουν την πνευματικότητα σε συνάρτηση με αναδυόμενα ερευνητικά ευρήματα και βιβλιογραφικά θέματα από διάφορους επιστημονικούς χώρους. Οι Efrat Roginsky και Cochavit Elefant, για παράδειγμα, εξετάζουν την πνευματικότητα σε σχέση με τις μεταμορφωτικές εμπειρίες της μουσικής όπως αναδύθηκαν στην έρευνά τους με γονείς παιδιών με εγκεφαλική παράλυση και πολλαπλές αναπηρίες. Εστιάζοντας στην πνευματικότητα από μια διαφορετική επιστημονική προοπτική, αυτή της μουσικής μέταλ, ο Owen Coggins επανεξετάζει ορισμένες από τις διαμάχες που έχουν χαρακτηρίσει δημόσιες, πολιτικές και ερευνητικές συζητήσεις για την υγεία και τη μουσική μέταλ από τη δεκαετία του 1970 ιδίως στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Με αναφορά στην εθνογραφική του μελέτη για τη βία, τη θρησκεία και την υγεία εντός της μουσικής κουλτούρας του drone μέταλ, ο Coggins διερευνά πώς ο θόρυβος και η ακραία μουσική μπορεί να είναι θετικοί αλλά υποεκτιμώμενοι πόροι για την υγεία των ακροατών. Από την άλλη πλευρά, η εθνομουσικολογική μελέτη του Giorgio Scalici για τη μουσική ανάμεσα στον λαό της Wana του Morowali στο Κεντρικό Sulawesi διερευνά πώς η μουσική συνδέει τον ανθρώπινο κόσμο και τον κρυφό κόσμο των πνευμάτων και του συναισθήματος. Πιο συγκεκριμένα, διερευνά τον ρόλο της μουσικής ως τελετουργικού δείκτη μεταμορφώνοντας τον συνηθισμένο χρόνο σε μυθικό/τελετουργικό χρόνο και επιτρέποντας την ίαση του ασθενούς και της κοινότητας μέσω συναισθηματικής κάθαρσης. Τέλος, το άρθρο γνώμης της Faith Halverson-Ramos διερευνά τη μουσική σε σχέση με την υπέρβαση του γήρατος [gerotranscedence]. Με έμφαση στο κοινωνικό πλαίσιο των ΗΠΑ, η Halverson-Ramos συζητά πώς η μουσική μπορεί να είναι ζωτική για μια πολιτισμικά ευαισθητοποιημένη προσέγγιση της γήρανσης και της υπερπροσωπικής ανάπτυξης.
Αυτά τα άρθρα ακολουθούνται από τρεις βιβλιοκριτικές από την Tia DeNora, την Marilyn Clark και τον Leslie Bunt. Δύο από αυτές τις κριτικές αφορούν τα βιβλία Mysticism, Ritual and Religion in Drone Metal από τον Coggins (2018) και Spirituality and Music Education: Perspectives from Three Continents από την Boyce-Tillman (2017) τα οποία παρουσιάστηκαν στο συνέδριο το 2017. Το ειδικό τεύχος ολοκληρώνεται με μια αναφορά των Karin Hendricks και Tawnya Smith προσφέροντας μια στοχαστική ανασκόπηση του συνεδρίου μαζί με μερικό φωτογραφικό υλικό. Για τους αναγνώστες που δεν παρευρέθηκαν στο συνέδριο, αυτή η αναφορά μπορεί να φανεί μια χρήσιμη εισαγωγή σε αυτό το ειδικό τεύχος.
Φιλοξενία
Αυτό το ειδικό τεύχος δεν θα ήταν εφικτό χωρίς το επιμελές έργο των μελών της συντακτικής επιτροπής που υπηρέτησαν επίσης στην επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου το 2017: Lars Ole Bonde, June Boyce-Tillman, Owen Coggins, John Habron, Frank Heuser, Koji Matsunobu, Simon Procter, Neta Spiro, και Liesl van der Merwe. Ευχαριστούμε τον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά για την προώθηση ενός διαλογικού και αναστοχαστικού χώρου ομότιμης αξιολόγησης, όπου η επιστημονική αυστηρότητα ισορροπήθηκε από ένα γνήσιο πνεύμα περιέργειας και ανοικτότητας προς πτυχές του πνευματικού στη μουσική που ίσως βρίσκονται στην άκρη των υφιστάμενων θεωρητικών πλαισίων και μπορεί να είναι πιο ολισθηρές στο επιστημονικό μάτι. Προχωρώντας πέρα από πολώσεις και μια αίσθηση «αμοιβαίας καχυποψίας» που ίσως μπορεί να παρατηρηθεί μεταξύ διαφορετικών επαγγελματικών πεδίων στον ευρύτερο χώρο της μουσικής, της ευεξίας και της εκπαίδευσης (Tsiris, Derrington, Sparkes, Spiro & Wilson, 2016), η διαδικασία αξιολόγησης χαρακτηρίστηκε από επίγνωση της πολλαπλότητας του πνευματικού στη μουσική και τη διάθεση να επιτραπεί σε διαφορετικές φωνές να εισέλθουν στον επαγγελματικό διάλογο και να συνευρεθούν. Θεωρούμε πως αυτή η συνεύρεση διαφορετικών φωνών αποτελεί κύρια συμβολή αυτού του ειδικού τεύχος, δεδομένου ότι αυτά τα άρθρα θα παρέμεναν κατά κανόνα, και ίσως πιο άνετα, εντός των εννοιολογικών και μεθοδολογικών ορίων του εκάστοτε επαγγελματικού και επιστημονικού τους χώρου.
Αυτό το ειδικό τεύχος προώθησε μια επιστημολογική κουλτούρα της φιλοξενίας (ετυμολογία από το φιλώ (= αγαπώ) + ξένος)· ένα πνεύμα ανοίγματος, εμπιστοσύνης και γενναιοδωρίας μεταξύ συγγραφέων και αξιολογητών. Αντί να είναι απρόσκλητοι ή παρεξηγημένοι καλεσμένοι στις επιστημονικές συζητήσεις του άλλου (Frank, 2009· Tsiris, 2013, 2014), συγγραφείς και αξιολογητές συνεργάστηκαν ως εταίροι και εξίσου σημαντικοί συνδημιουργοί αυτού του διεπιστημονικού περιβάλλοντος. Αυτή η φαινομενικά ρομαντική άποψη υποστηρίχθηκε και διαμορφώθηκε, φυσικά, από τις διαπραγματεύσεις και τις αντιπαραθέσεις καθώς και από τις αβεβαιότητες και τις ευπάθειες που είναι εγγενείς στις επαγγελματικές και επιστημονικές προόδους του κάθε κλάδου.
Η Mercédès Pavlicevic, η οποία δυστυχώς πέθανε λίγους μήνες μετά το συνέδριο του 2017, υπήρξε μια ζωτική φωνή στη μουσικοθεραπεία αρθρώνοντας με ζωηράδα ορισμένες από αυτές τις διαπραγματεύσεις και τις αντιπαραθέσεις γύρω από τις πολιτισμικές κατασκευές της μουσικής, της υγείας και της ίασης (Stige, 2018). Στο άρθρο της με την Cripps, πρότεινε χαρακτηριστικά μια «ακατάστατη υβριδικότητα» για την απεικόνιση των κοινωνικοπολιτισμικών και κοσμολογικών συγχωνεύσεων που απαιτούνται για τις σύγχρονες μουσικοθεραπευτικές πρακτικές:
Αλληλεπικαλύπτοντας τον Νότο και τον Παγκόσμιο Βορρά, προτείνουμε ότι οι Δυτικές (και ενίοτε βιοιατρικά ενήμερες) πρακτικές ίασης και υγείας μπορούν να λάβουν υπόψιν την ανάκτηση και την επαναπρομήθεια των δικών τους, καθώς και άλλων, παραδοσιακών και αυτόχθονων ιαματικών κοσμολογιών, ανεξαρτήτως των εκάστοτε και επικείμενων ιδεολογιών και οντολογιών τους. Παρά τις εμφανείς (και πιθανώς διανοητικές και ιδεολογικές) κατατμήσεις και τους διαχωρισμούς των επιστημονικών πεδίων από τη λογιότητα και την οικονομία της Δύσης, προτείνουμε πως «οι πρόγονοι» και «η ασπιρίνη» χρειάζεται να αγκαλιαστούν αντί να βλέπουν ο ένας τον άλλον με καχυποψία. Απλά ίσως ο καθένας θα μπορούσε να εμπλουτιστεί (και να δυσαρεστηθεί) από τις αποσιωπημένες συμπτώσεις των επιθυμιών και των δύο να γνωρίσουν και να βιώσουν την κοινή μας ανθρωπότητα μέσω της μουσικής. (Pavlicevic & Cripps, 2015, ελεύθερη μετάφραση)
Με τη δημοσίευση αυτού του ειδικού τεύχους, αποτίνουμε φόρο τιμής στην Mercédès, μια στενή συνάδελφο και αγαπημένη φίλη και των δυο μας. Η Mercédès έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εδραίωση της σειράς ερευνητικών συνεδρίων Nordoff Robbins Plus και συνέβαλε στην επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου το 2017. Παρόλο που η Mercédès λόγω της προχωρημένης ασθένειάς της δεν μπόρεσε να συνεισφέρει στη συντακτική επιτροπή αυτού του ειδικού τεύχους, η αφοσίωσή της στη διερεύνηση της μουσικής και της πνευματικότητας εντός-πλαισίου καιεν-δράσει ενημέρωσε το έργο μας ως επιμελητών και βεβαίως παραμένει μια φλογερά ζωντανή φωνή μέσα μας. Είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα έφερε και μοιράστηκε μαζί μας η Mercédès:
Ο καρπός της προσπάθειας της Mercédès καθίσταται σαφής και είναι το δώρο μας από εκείνη: μια ισχυρή κληρονομιά σκέψης και πρακτικής για τη μουσικοθεραπεία και πέρα από τη μουσικοθεραπεία… αλλά και ένα μάθημα ζωής για όλους μας:Ανακάτεψέ το… κουνήσου… να είσαι τολμηρός… μοιράσου την ενέργειά σου… να είσαι άτακτος μερικές φορές και να ταρακουνάς τα πράγματα… αλλά και… να δημιουργούμε ομορφιά μαζί, να γιορτάζουμε, να πιστεύουμε στους ανθρώπους, να αγαπάμε ο ένας τον άλλο…Και επίσης… να ξέρεις πότε να φύγεις, να ξέρεις πώς να αφήνεις – με αξιοπρέπεια και χάρη. (Ansdell, 2018, ελεύθερη μετάφραση)
Ενθαρρύνουμε τους αναγνώστες να διατηρήσουν την προσπάθεια και το δώρο της Mercédès στο μυαλό τους και στην καρδιά τους καθώς γυρνούν τις σελίδες αυτού του τεύχους.
ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΑΝΟΙΧΤΗ
Κοιτάζοντας μπροστά, ελπίζουμε αυτό το ειδικό τεύχος να διευρύνει τους ορίζοντές μας δημιουργώντας νέα ερωτήματα και κατευθύνσεις στις αναζητήσεις μας για το πνευματικό στη μουσική. Ελπίζουμε να αποτελέσει εφαλτήριο για περαιτέρω πρακτικές, θεωρητικές και ερευνητικές εξελίξεις που αμφισβητούν παραδοσιακές παραδοχές και τολμούν να προχωρήσουν πέρα από οικείες γνώσεις και μεθόδους. Σηματοδοτώντας επίσης τη δέκατη επέτειο του Approaches, αυτή η δημοσίευση αντικατοπτρίζει τη συνεχιζόμενη δέσμευση του περιοδικού για την προώθηση της μουσικοθεραπείας μέσω του διεπιστημονικού διαλόγου που γεφυρώνει τοπικές και παγκόσμιες πτυχές της μουσικής, της υγείας και της ευεξίας.
Καθώς κλείνουμε αυτό το σημείωμα σύνταξης, αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή… και προσκαλούμε μια κριτική επαφή με τις δημιουργικές αβεβαιότητες που διέπουν το αναδυόμενο διεπιστημονικό τοπίο του πνευματικού στη μουσική.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ansdell, G. (2018). Mercédès’ endeavour. Voices: A World Forum for Music Therapy, 18(2). Retrieved from https://voices.no/index.php/voices/article/view/2526
Bartolini, N., Chris, R., MacKian, S., & Pile, S. (2017). The place of spirit: Modernity and the geographies of spirituality. Progress in Human Geography, 41(3), 338-354.
Boyce-Tillman, J. (Ed.). (2017). Spirituality and music education: Perspectives from three continents. Oxford: Peter Lang Ltd.
Coggins, O. (2018). Mysticism, ritual and religion in drone metal. London: Bloomsbury Academic.
DeNora, T., & Ansdell, G. (2014). What can’t music do? Psychology of Well-being, 4(1), 23.
DeNora, T., & Ansdell, G. (2017). Music in action: Tinkering, testing and tracing over time. Qualitative Research, 17(2), 231-245.
Frank, A. W. (2009). The renewal of generosity: Illness, medicine, and how to live. Chicago, IL: University of Chicago Press.
Hendricks, K.S. (2018). Compassionate music teaching. Lanham, MD: Rowman and Littlefield.
Hendricks, K.S., & Smith, T.D. (2019). The 4th Nordoff Robbins Plus Research Conference and the 4th International Spirituality and Music Education (SAME) Conference ‘Exploring the spiritual in music: Interdisciplinary dialogues in music, wellbeing and education’. Approaches: An Interdisciplinary Journal of Music Therapy, Special Issue 11(1), 191-200.
MacKian, S. (2012). Everyday spirituality: Social and spatial worlds of enchantment. New York, NY: Palgrave Macmillan.
Pavlicevic, M. (2014). Afterword: Knock knock… Psychology of Music, 42(6), 894-896.
Pavlicevic, M., & Cripps, C. (2015). Muti music – In search of suspicion. Voices: A World Forum for Music Therapy, 15(3). Retrieved from https://voices.no/index.php/voices/article/view/2286
Spiro, N. (2017). The Nordoff Robbins Plus Research Conference Series. In G. Tsiris, G. Ansdell, N. Spiro, & O. Coggins (Eds.), Exploring the spiritual in music: Interdisciplinary dialogues in music, wellbeing and education (p. 11). London: Nordoff Robbins.
Spiro, N., & Schober, M. F. (2014). Perspectives on music and communication: An introduction. Psychology of Music, 42(6), 771-775.
Stige, B. (2018). Moments and open doors: A tribute to Mercédès Pavlicevic. Voices: A World Forum for Music Therapy, 18(2). Retrieved from https://voices.no/index.php/voices/article/view/2524
Tsiris, G. (2013). Voices from the ghetto: Music therapy perspectives on disability and music (a response to Joseph Straus’ book “Extraordinary measures: Disability in music”). International Journal of Community Music, 6(3), 333-343
Tsiris, G. (2014). Community music therapy: Controversies, synergies and ways forward. International Journal of Community Music, 7(1), 3-9.
Tsiris, G. (2018). Performing spirituality in music therapy: Towards action, context and the everyday. Doctoral thesis, Nordoff Robbins / Goldsmith’s, University of London, London, UK. Retrieved from http://research.gold.ac.uk/23037/
Tsiris, G., Derrington, P., Sparkes, P., Spiro, N., & Wilson, G. (2016). Interdisciplinary dialogues in music, health and wellbeing: Difficulties, challenges and pitfalls. In M. Belgrave (Ed.), Proceedings of the ISME Commission on Special Music Education and Music Therapy(20-23 July 2016, Edinburgh, Scotland) (pp.58-70). Edinburgh: ISME.
[1] Δύο χρόνια μετά το συνέδριο του 2017, και υπό την καθοδήγηση της June Boyce-Tillman, το δίκτυο SAME εξελίχθηκε στο Διεθνές Δίκτυο για τη Μουσική, την Πνευματικότητα και την Ευεξία (International Network for Music Spirituality and Wellbeing) το οποίο έχει ως στόχο να ενστερνιστεί τις κοινωνικές, προσωπικές, πνευματικές και πολιτικές πτυχές της ευεξίας.
[2] Επισημαίνοντας μια παρόμοια αμφισβήτηση των μεθοδολογικών συμβάσεων, η δουλειά του Gary μαζί με την Tia DeNora (π.χ. DeNora & Ansdell, 2014, 2017) ανοίγει έναν χώρο όπου μπορούν να ανιχνευθούν και να γίνουν γνωστές μερικές από τις μη αντιληπτές διεργασίες με τις οποίες η μουσική προσφέρει βοήθεια.
[3] Περισσότερες λεπτομέρειες για τον προτεινόμενο υβριδικό πνευματικό λόγο και την έννοια της πνευματικότητας ως «οριακού αντικειμένου» μπορούν να βρεθούν στην εθνογραφική μελέτη του Γιώργου η οποία εξερευνά το πώς διαδραματίζεται η πνευματικότητα σε καθημερινά μουσικοθεραπευτικά πλαίσια (Tsiris, 2018).ORIGINS
We warmly welcome you to this special issue of Approaches. Spirituality is a shared area of interest for many disciplines that explore the role of music in human life, including music therapy, ethnomusicology, music education, music philosophy and theology. Interdisciplinary dialogue in this area, however, has been limited. Responding to this situation, and with an explicit focus on spirituality and music in relation to wellbeing and education, this special issue brings to the fore ideas, questions and debates that often remain hidden within the confines of each discipline.
The vision underpinning this special issue originates in the 2017 conference ‘Exploring the Spiritual in Music: Interdisciplinary Dialogues in Music, Wellbeing and Education’ which took place at the Nordoff Robbins London Centre. Co-organised by the UK music therapy charity Nordoff Robbins and the international network Spirituality and Music Education (SAME), and according to the ethos of the Nordoff Robbins Plus Research Conference Series (Pavlicevic, 2014; Spiro, 2017; Spiro & Schober, 2014), this event offered a platform for interdisciplinary and cross-institutional thinking within, around and beyond music therapy.[1] Indeed, the conference attracted over a hundred scholars, researchers, practitioners and students from different disciplinary, geographical and spiritual spaces. It became a meeting point of diverse and, at times, contrasting spiritualities and musics fostering constructive debates and generating a ‘place’ alive with multiple meanings (Hendricks, 2018; Hendricks & Smith, 2019). The presentations were grouped into six main themes: i) Uncertainties and controversies, ii) Culture, politics and identity, iii) Learning and teaching, iv) Music, imagery and reflection, v) Musicians, thinkers and approaches, and vi) Living and dying. These themes offered a framework for critical and constructive dialogue regarding the multiple manifestations and understandings of the spiritual in music across different practices, settings and cultures.
HYBRIDITY
Building on the ethos and the themes of the 2017 conference, this special issue brings together and takes forward diverse theoretical perspectives, practices and methodological approaches. Our vision, as chairs of the conference and editors of this publication, has been to move beyond conceptual and methodological conventions, and to offer an open space for exploring the spiritual in music.[2] In this context, ‘the spiritual’ is intentionally used as a term reflecting our commitment to a hybrid spiritual discourse. ‘The spiritual’ implies our conceptualisation of spirituality as a ‘boundary object’ in