QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
‘Wriggles and rhymes’: Developing a parent and infant music therapy group at a hospice for children with life-limiting conditions and their carers
Full text linkΗ Παιδιατρική Ανακουφιστική Φροντίδα (ΠΑΦ) είναι μια σχετικά νέα και συχνά παρεξηγημένη ιατρική ειδικότητα. Σε αντίθεση με την ανακουφιστική φροντίδα των ενηλίκων, η οποία έχει τα θεμέλιά της στην ογκολογική περίθαλψη, η ΠΑΦ επικεντρώνεται στην ενίσχυση της ποιότητας ζωής των παιδιών και των νέων με περιοριστικές συνθήκες ζωής (life limiting – LL) και απειλητικές για τη ζωή συνθήκες (life threatening – LT). Η ΠΑΦ αγκαλιάζει όλη την οικογένεια προσφέροντας φροντίδα και υποστήριξη για τις εβδομάδες, τους μήνες ή και τα χρόνια που περνούν μέχρι τον θάνατο ενός παιδιού και πέραν αυτού. Οι υπηρεσίες της ΠΑΦ προσφέρονται μέσω διαφόρων θεσμικών υπηρεσιών αλλά και εθελοντικών οργανώσεων, όπως είναι οι μονάδες ανακουφιστικής φροντίδας (hospices) για παιδιά. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάνω από 50 μονάδες ανακουφιστικής φροντίδας για παιδιά παρέχουν σύντομες διακοπές και προσωρινή φροντίδα ανακούφισης, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των συμπτωμάτων και της θεραπευτικής υποστήριξης, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην υψηλής ποιότητας οικογενειακή φροντίδα. Στο Haven House Children Hospice, από το 2010 η μουσικοθεραπεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της υπηρεσίας για οικογενειακοκεντρική ολιστική φροντίδα. Η υπηρεσία αποσκοπεί στο να αντιμετωπίσει τις μοναδικές και ατομικές ανάγκες του παιδιού, και στο να υποστηρίξει τις ψυχοκοινωνικές και συναισθηματικές ανάγκες της οικογένειας. Η παρούσα αναφορά υπογραμμίζει την ανάπτυξη της μουσικοθεραπευτικής υπηρεσίας στο πλαίσιο ενός αναπτυσσόμενου οργανισμού τα τελευταία οκτώ χρόνια, και περιγράφει την εισαγωγή μιας νέας ομάδας μουσικοθεραπείας γονέων και νηπίων, την ομάδα «Wriggles and Rhymes». Στην αναφορά παρουσιάζεται τόσο η φιλοσοφία όσο και τα αισθητά οφέλη που προκύπτουν από την προσφορά θεραπευτικής ομαδικής δουλειάς σε μια μονάδα ανακουφιστικής φροντίδας παιδιών, εστιάζοντας στους τρόπους με τους οποίους καλύπτονταν οι διαφορετικές ανάγκες αυτού του κλινικού πληθυσμού στις συνεδρίες.Paediatric Palliative Care (PPC) is a relatively new and often misunderstood medical speciality. In contrast to adult palliative care, which has its foundations in oncology care, PPC focuses on enhancing quality of life for children and young people with life-limiting (LL) and life-threatening (LT) conditions. PPC embraces the whole family by offering care and support in the weeks, months or even years leading to a child’s death and beyond. PPC services are offered through various statutory services as well as voluntary organisations such as children’s hospices. In the UK, over 50 children’s hospices provide short breaks and respite care, including symptom management and therapeutic support, placing a strong focus on high-quality, family-centred care.
Music therapy has been a core family-centred holistic care service at Haven House Children’s Hospice since 2010. The service aims to address the unique and individual needs of the child as well as support the psychosocial and emotional needs of the family. This report highlights the development of the music therapy service within an expanding organisation over the past eight years and describes the introduction of a new parent-infant music therapy group, ‘Wriggles and Rhymes’. The rationale and perceived benefits of offering therapeutic group work in a children’s hospice are presented, with a focus on the ways in which the diverse needs of this clinical population were met within the sessions
Music in the psychoanalytic ear: Thinking, listening and playing
Full text linkCONFERENCE DETAILSMusic in the psychoanalytic ear: Thinking, listening and playingInstitute of Musical Research, University of London19 May 2018, London, U
Collaborative approaches to music and wellbeing research
Full text linkCONFERENCE DETAILSCollaborative approaches to music and wellbeing researchSociety for Education and Music Psychology Research (SEMPRE)University of Leeds9-10 November 2018, Leeds, U
Music therapy and spiritual care: Music as spiritual support in a hospital environment
Full text linkΑυτό το άρθρο είναι μια προσωπική έκθεση με αναστοχαστικές προεκτάσεις σχετικά με τις επαγγελματικές εμπειρίες από τη πρακτική της μουσικοθεραπείας, με έμφαση στη συναισθηματική και πνευματική φροντίδα που παρέχεται στο νοσοκομειακό περιβάλλον στην Αυστραλία. Υπάρχει μια αυξανόμενη ανάγκη να χαρτογραφηθεί το έδαφος της μουσικοθεραπείας σε σχέση με την πνευματικότητα. Η μουσική μπορεί να εμβαθύνει τις πνευματικές εμπειρίες και έχει ένα εύρος δυνατοτήτων ώστε να συναντά το «πνευματικό» σε διαφορετικά πλαίσια. Το άρθρο εστιάζει στη μουσικοθεραπεία εντός ενός πλαισίου ποιμαντικής φροντίδας [pastoral care] όπως προτεραιότητα αποτελεί η πνευματική και η συναισθηματική υποστήριξη. Μετά από μια σύντομη συζήτηση για το πώς παρουσιάζεται η έννοια της πνευματικότητας στη βιβλιογραφία της μουσικοθεραπείας, προσφέρεται ένα πλαίσιο και ένα υπόβαθρο για τη δημιουργία ενός προγράμματος μουσικοθεραπείας στο τμήμα ποιμαντικής φροντίδας ενός περιφερειακού νοσοκομείου. Επίσης, συζητιούνται παραδείγματα για το «πνευματικό» σε σχέση με τις ανταποκρίσεις των ασθενών στη μουσικοθεραπεία. Στο άρθρο αναζητούνται ακόμη οι επαγγελματικές προκλήσεις που περιβάλλουν την πιο άμεση αναγνώριση των πνευματικών πτυχών της μουσικοθεραπείας. Επίσης παρουσιάζονται κάποιες ιστορίες από τις κλινικές εμπειρίες από δύο διαφορετικά νοσοκομειακά περιβάλλοντα, με μια αναστοχαστική ματιά που αφορά τη θέση που κατέχει η πνευματικότητα στην πρακτική της συγγραφέα. Οι εμπειρίες που βασίζονται στην πρακτική αναλύονται εδώ σε συνάρτηση με έννοιες για την πνευματικότητα που εντοπίζονται στη μουσικοθεραπευτική βιβλιογραφία, με σκοπό να διαφανεί το τί μπορούν αυτές οι εμπειρίες να προσφέρουν στη χαρτογράφηση του πεδίου αυτού. Τέλος, διερευνάται εν συντομία η σχέση μεταξύ σώματος, νου και πνεύματος, με μια αναστοχαστική ματιά απέναντι στη θέση της πνευματικότητας σε σχέση με την υγεία και τον πολιτισμό.This paper is a personal essay that offers reflection on professional experiences of music therapy practice with a focus on emotional and spiritual care in the hospital context in Australia. There is a growing need to map the terrain of music therapy in relation to spirituality. Music can deepen spiritual experiences and holds broad potential for addressing ‘the spiritual’ across contexts. Music therapy within a pastoral care context is considered, with spiritual and emotional support as the primary focus. After a brief discussion of spirituality in the music therapy literature, a context and background is provided for the establishment of a music therapy program within the pastoral care department of a regional hospital. Examples of ‘the spiritual’ in patient responses to music therapy are discussed. Professional challenges surrounding a more direct recognition of a spiritual aspect to music therapy are explored. Vignettes from clinical experiences across two different hospital settings are shared with reflection on the place of spirituality in the author’s practice. Practice-based experiences are considered against existing notions of spirituality in the music therapy literature, to see what they may offer in mapping this field. The relationship between body, mind and spirit is briefly explored, with a reflection on the position of spirituality in relation to health and culture
Communicative musicality, music and transformation in the lives of parents and their children with cerebral palsy and multiple disabilities (CPMD)
Full text linkΟι γεννήσεις παιδιών με εγκεφαλική παράλυση και πολλαπλές αναπηρίες αποτελούν δοκιμασία για την ευεξία των οικογενειών τους. Αυτό το άρθρο, το οποίο βασίζεται σε ένα θέμα που προέκυψε από μια έρευνα βασισμένη σε συνεντεύξεις, υποδηλώνει ότι η επικοινωνιακή μουσικότητα και η καθημερινή χρήση της μουσικής μεταμορφώνουν τις εμπειρίες αυτών των οικογενειών. Τα ερευνητικά ερωτήματα αποσκοπούσαν στη διερεύνηση της μουσικότητας των ατόμων με εγκεφαλική παράλυση και της χρήσης της μουσικής εντός των οικογενειών τους. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν έξι γονείς ατόμων με εγκεφαλική παράλυση και πολλαπλές αναπηρίες. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν μέσω μιας σειράς τριών συνεντεύξεων με κάθε συμμετέχοντα, οι οποίες εμπεριείχαν και την προβολή αυτοσχέδιων βίντεο που καταγράφουν στιγμές από τη ζωή στο σπίτι. Οι μεταγραφές των συνεντεύξεων αναλύθηκαν με ερμηνευτική φαινομενολογική ανάλυση και την εμπειρικά θεµελιωµένη θεωρία [grounded theory]. Αρχικά δημιουργήθηκαν τρεις βασικές θεματικές ενότητες (και παρουσιάστηκαν σε άλλη δημοσίευση). Η θεματική της «μεταμόρφωσης» είναι μια τέταρτη θεματική που προέκυψε από μια μεταγενέστερη ανάλυση των ερευνητικών συνεντεύξεων. Η θεματική αυτή παρουσιάζεται εδώ μέσα από τις φωνές των γονέων καθώς και από τις ερμηνείες των ερευνητών. Επίσης, συζητούνται οι θεωρητικές και ερευνητικές προοπτικές που σχετίζονται με την επικοινωνιακή μουσικότητα, την καθημερινή μουσικοτροπία [musicking] και την ευεξία. Προτείνουμε ότι τόσο η εντατική χρήση μη λεκτικών επικοινωνιακών προσεγγίσεων από τις οικογένειες όσο και η χρήση της μουσικής μεταμόρφωσαν τις εμπειρίες τους: μεταμόρφωσαν τη διάθεσή τους, τη συμμετοχή τους και τα νοήματα που σχετίζονται με τη συλλογική τους ζωή.The births of children with cerebral palsy and multiple disabilities (CPMD) challenge their families’ wellbeing. This article, which is based on a theme generated from an interview study, suggests that communicative musicality and the everyday use of music transforms these families’ experiences. The research questions aimed to explore the musicality of individuals with cerebral palsy, and the use of music within their families. Six parents to individuals with cerebral palsy and multiple disabilities participated in this study. The data were collected through a three-interview series with each participant, integrated with home-video viewing. The interview transcripts were analysed with interpretative phenomenological analysis and grounded theory. Initially three core themes were generated (and presented in another publication). The ‘transformation’ theme is a fourth theme generated from a later analysis of the research interviews. It is presented here through the parents’ voices as well as the researchers’ interpretations. Theory and research are discussed on communicative musicality, everyday musicking, and wellbeing. We suggest that the families’ intensive use of nonverbal communicative approaches, and music transformed their experiences: their moods, participation, and the meanings related to their lives together
Mysticism, ritual and religion in drone metal (Coggins)
Full text linkThis is a review of the book "Mysticism, ritual and religion in drone metal" authored by Owen Coggins.
Title: Mysticism, ritual and religion in drone metal Author: Owen Coggins Publication year: 2018 Publisher: Bloomsbury Academic Pages: 224 ISBN: 978135002510
The 4th Nordoff Robbins Plus Research Conference and the 4th International Spirituality and Music Education (SAME) Conference ‘Exploring the spiritual in music: Interdisciplinary dialogues in music, wellbeing and education’
Full text linkThe 4th Nordoff Robbins Plus Research Conference and 4th International Spirituality and Music Education (SAME) Conference ‘Exploring the spiritual in music: Interdisciplinary dialogues in music, wellbeing and education’, London, UK, 9-10 December 2017
Process and experience of change in the self-perception of women prisoners attending music therapy: The qualitative results of a mixed-methods exploratory study
Full text linkΟι γυναίκες αποτελούν μια μειοψηφία (4,8%) στο σωφρονιστικό σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου το οποίο έχει σχεδιαστεί κατά κύριο λόγο για άνδρες. Ένας μεγάλος αριθμός φυλακισμένων γυναικών έχει βιώματα ψυχικού τραύματος και κακοποίησης τα οποία κουβαλάει και εντάσσει στο σωφρονιστικό σύστημα. Η συχνότητα των προβλημάτων ψυχικής υγείας είναι δυσανάλογα υψηλή σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Παρά την αύξηση του αριθμού των μουσικοθεραπευτών που εργάζεται στην εγκληματολογική ψυχιατρική [forensic psychiatry] στο Ηνωμένο Βασίλειο παρέχοντας θεραπεία σε ψυχικά διαταραγμένους παραβάτες, υπάρχει έλλειψη μουσικοθεραπευτών που εργάζονται στις φυλακές της χώρας. Αντιστοίχως οι έρευνες που αφορούν τη μουσικοθεραπεία σε σχέση με τις φυλακισμένες γυναίκες είναι ελάχιστες. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα ποιοτικά αποτελέσματα μιας διδακτορικής μελέτης με μικτές μεθόδους που πραγματοποίησε η Δρ. Έλεν Λιθ [HelenLeith] (2014). Χρησιμοποιώντας ποιοτικά στοιχεία, η μελέτη διερευνά το κατά πόσο υπάρχει αλλαγή στην αυτοαντίληψη των φυλακισμένων γυναικών που παρακολουθούν μουσικοθεραπευτικές συνεδρίες και, αν συμβαίνει αυτό, το κατά πόσο παρουσιάζουν μια βελτιωμένη ικανότητα ως προς τη συμμετοχή τους σε παρεμβάσεις επανεγκατάστασης. Τα ευρήματα που προέκυψαν από δέκα συμμετέχουσες έδειξαν ότι οι κρατούμενες που παρακολουθούν μουσικοθεραπευτικές συνεδρίες βιώνουν μια αλλαγή στην αυτοαντίληψη και ότι η εμπλοκή τους στη μουσικοθεραπεία μεταφράζεται σε συμπεριφορικές αλλαγές εκτός του μουσικοθεραπευτικού χώρου. Μέσω της προσαρμοστικής ερμηνευτικής φαινομενολογικής ανάλυσης [adaptive interpretative phenomenological analysis] ημιδομημένων συνεντεύξεων, οι θεματικές που προέκυψαν έδειξαν ότι οι συμμετέχουσες παρουσίασαν αύξηση της αυτοπεποίθησης, της αυτοεκτίμησης, της αυτοαποτελεσματικότητας και των κινήτρων για επίτευξη, ενώ ενίσχυσαν και άλλα χαρακτηριστικά τους τα οποία σχετίζονται με την επιτυχή επανεγκατάστασή τους. Ταυτόχρονα, υπήρξε μείωση του αριθμού των αυτοτραυματισμών ή των επιπτώσεων που προκαλούσε η συμπεριφορά τους, ενώ βελτιώθηκε η παρακολούθησή τους σε άλλα προγράμματα. Για τις βαριά αποξενωμένες κρατούμενες, η μουσικοθεραπεία παρείχε μια ελκυστική και ενθαρρυντική παρέμβαση που χρησίμευσε ως σημείο εισόδου σε άλλα προγράμματα που απαιτούνται για την επανεγκατάστασή τους. Οι κρατούμενες δεν επέδειξαν απλώς μεγαλύτερη ικανότητα να παρακολουθήσουν τα προγράμματα που απαιτούνται για την επιτυχή επανεγκατάστασή τους, αλλά μέσω της μουσικοθεραπείας απέκτησαν φιλοδοξίες, γεγονός που είναι σημαντικό για μεταγενέστερα αποτελέσματα.Women form a minority (4.8%) in the UK prison system, which is predominantly designed for men. A high number of women prisoners bring experiences of trauma and abuse with them into the system. The incidence of mental health problems is inordinately high compared to the general population. Whilst an increasing number of UK music therapists work in forensic psychiatry, providing treatment for mental disordered offenders, there is a dearth of music therapists working in UK prisons. There is correspondingly little research into music therapy and women prisoners.
The current article presents the qualitative results of a mixed-methods doctoral study carried out by Dr Helen Leith (2014). Using qualitative data, the study investigates whether there is a change in the self-perception of women prisoners attending music therapy and whether, if this is the case, they show an improved ability to engage with prison resettlement interventions. Findings for 10 participants indicated that women prisoners attending music therapy experience a change in self-perception and engagement in music therapy translated into behavioural change outside the music therapy room. Through adaptive interpretative phenomenological analysis of semi-structured interviews, themes indicated that participants showed an increase in self-confidence, self-esteem, self-efficacy, achievement motivation and a number of other areas relevant to successful resettlement. There was a reduction in the number of self-harm or behavioural incidences and attendance of other programmes improved.
For severely disaffected prisoners, music therapy provided an appealing and motivating intervention, which served as an entry point to other programmes required for resettlement. Women prisoners not only showed an enhanced ability to attend the programmes required for their successful resettlement; music therapy created aspirations, which is of significance to downstream outcomes.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Note by the first author: This article is based entirely on the original research undertaken by Helen Leith, as published in her PhD, and summarises the study in article form. The authors for this article have had different roles in relation to the original manuscript and the subsequent writing of the article. Helen Odell-Miller and Niels Hannibal were supervisors for Leith’s PhD research and as such helped Leith throughout the whole research process. In that sense, we both feel ownership to Leith’s work, and we are both proud and honoured to be associated with this research. In order to give Leith’s ‘voice’ we have kept to the original text as far as possible. Jodie Bloska and Clara Browning, who have assisted with the manuscript, are from Anglia Ruskin University. The article has added material to the original text and incorporated our views and reflections in order to present the unique work Leith carried out prior to her death in 2014. Leith was aware we would eventually publish some of her work, but she could not be listed as an author as, sadly, we had not started writing the article before she died. I am grateful to Niels Hannibal, the other supervisor of her PhD at Aalborg University, and to Jodie Bloska and Clara Browning from Anglia Ruskin University – where Leith’s mobility PhD Fellowship was also based in the UK – who assisted with the manuscript. Leith’s full thesis is freely accessible through Aalborg University (see Leith, 2014).
The late Helen Leith was born in 1958. She studied bassoon and piano at the Musikhochschule Detmold, Germany. She later worked as a youth worker with young German women in France and Great Britain. For 25 years, Helen was a nun in a residential order in London. In 2005, Leith gained her Master in Music Therapy at Nordoff Robbins, London. She worked with women prisoners, from 2008 until her illness took hold, as project manager and delivering music therapist of a ‘through-the-gate’ music therapy project working with female offenders on their pathway through prison and back in to the community. In 2010, she was awarded a Mobility Fellowship by Aalborg University to undertake doctoral research, the qualitative results of which are reported in this article. Sadly, Leith died in 2014, shortly after having delivered her public PhD defence in Cambridge. In a tribute to Leith, it was written that there is ‘no doubt that Helen has made an enormous impact on the prison [in which this research is based], not only in her music therapy work in the room with women, but also within the prison itself’
You are the music: How music reveals what it means to be human (Williamson)
Full text linkThis is a review of the book "You are the music: How music reveals what it means to be human" authored by Victoria Williamson.
Title: You are the music: How music reveals what it means to be human Author: Victoria Williamson Publication year: 2014 Publisher: Icon Books Ltd Pages: 224 ISBN: 978-184831743
Music therapy assessment: Theory, research, and application (Jacobsen, Waldon & Gattino, Eds.)
Full text linkThis is a review of the book "Music therapy assessment: Theory, research, and application" edited by Stine Lindahl Jacobsen, Eric G. Waldon and Gustavo Gattino.
Title: Music therapy assessment: Theory, research, and application Editors: Stine Lindahl Jacobsen, Eric G. Waldon & Gustavo Gattino Publication year: 2018 Publisher: Jessica Kingsley Publishers Pages: 432 ISBN: 978178592295