QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
Μια ανάλυση των αντιλήψεων των φροντιστών για ομάδες τηλεϋγείας μουσικοθεραπείας στην πρώιμη παιδική ηλικία
No full textEarly childhood music therapy research typically examines the effects of music therapy sessions on children, but little research has examined the perspectives of caregivers: parents of the children and classroom teachers/staff. The purpose of this study was to formally analyse the perceptions of both groups of caregivers of the children who received music therapy services in this 12-week programme. Participants included six Parents and Legal Guardians (PLG) and five Early Childhood Professionals (ECP) who voluntarily took part in individual interviews after the 12-week sessions had concluded. The researchers conducted a thematic analysis of the interviews and created codes, categories, and themes. We identified six themes: two specific to PLG experiences and two specific to ECP, alongside two that were similar across all participants. Results indicated that both groups seemed to need more information as to the purpose of music therapy sessions. Secondarily, stress from the pandemic may have hindered the capacity of both groups to integrate the information from the music therapy research team over the period of the study. Future goals for music therapy researchers in early childhood education settings regarding their relationships with PLG and ECP are discussed.Οι μελέτες στο πεδίο της μουσικοθεραπείας κατά την πρώιμη παιδική ηλικία συνήθως εξετάζουν τις επιδράσεις των συνεδριών μουσικοθεραπείας στα παιδιά, αλλά λίγες μελέτες έχουν εξετάσει τις αντιλήψεις των φροντιστών: των γονέων και των παιδαγωγών/του σχολικού προσωπικού. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση της ανάλυσης των συνεντεύξεων με τους φροντιστές σε ένα πλαίσιο πρώιμης παιδικής ηλικίας μετά από ένα πρόγραμμα τηλεϋγείας μουσικοθεραπείας διάρκειας 12 εβδομάδων. Στη μελέτη συμμετείχαν έξι γονείς/νόμιμοι κηδεμόνες και πέντε επαγγελματίες πρώιμης παιδικής ηλικίας που έλαβαν μέρος εθελοντικά σε ατομικές συνεντεύξεις μετά την ολοκλήρωση των συνεδριών των 12 εβδομάδων. Οι ερευνητές διεξήγαγαν θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων και δημιούργησαν κωδικούς, κατηγορίες και θεματικές ενότητες. Έξι θεματικές ενότητες προέκυψαν από την ανάλυση, δύο στις κατηγορίες Γονείς και Νόμιμοι Κηδεμόνες (PLG), και Επαγγελματίες Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας (ECP), και δύο θεματικές που ήταν παρόμοιες και για τις δύο ομάδες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι και οι δύο ομάδες φάνηκε να χρειάζονται περισσότερη πληροφόρηση σχετικά με το σκοπό των συνεδριών μουσικοθεραπείας. Δευτερευόντως, το γονεϊκό άγχος που προέκυψε από την πανδημία μπορεί να εμπόδισε την ικανότητα και των δύο ομάδων να ενσωματώσουν τις πληροφορίες που παρέχονταν από τη μουσικοθεραπευτική ερευνητική ομάδα κατά τη διάρκεια της μελέτης. Στο άρθρο συμπεριλαμβάνονται μελλοντικοί στόχοι για μουσικοθεραπευτές ερευνητές της πρώιμης παιδικής ηλικίας αναφορικά με τις σχέσεις τους με τους Γονείς και Νόμιμους Κηδεμόνες (PLG) και τους Επαγγελματίες Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας (ECP)
Θόρυβος, αμφιβολία, ενσυναίσθηση ή έκπληξη; Μια ποιοτική συλλογική αυτομελέτη που εξετάζει το φαινόμενο της διατάραξης στις κλινικές δοκιμές
No full textDisruptions, i.e. things or events that interrupt the normal or expected, may be experienced as something positive, but also as something negative. They are an integral part of clinical trials, often representing ethical challenges. As researchers, we are the agents of disruption: we intervene in participants’ lives by implementing interventions and collecting data; we engage stakeholders and ask colleagues for support. How do these disruptions affect the researchers themselves? In this study, we explore disruptions from a researcher’s perspective in a qualitative self-study of our experiences while working together on an international randomised controlled trial. The data comprises qualitative interviews with us, the music therapy research team in the Norwegian partner institution of the trial. The interviews were analysed using a collaborative reflexive thematic analysis. Four themes, representing different types of disruption and qualities in our experiences of them, were identified: background noise, rejection, empathic disruption, and disruptive dissonance. These themes share the characteristics of being relational, sometimes ambiguous, and influencing each other, requiring interpretation in context. This complexity makes them challenging to define and navigate. We argue that continuous reflection on different disruptions and negotiation of their boundaries are vital to ensure high ethical research standards and to support researchers’ self-care.Οι διαταράξεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των κλινικών δοκιμών, συχνά αντιπροσωπεύοντας ηθικές προκλήσεις. Ως ερευνητές, είμαστε φορείς διατάραξης: παρεμβαίνουμε στις ζωές των συμμετεχόντων μέσω της εφαρμογής παρεμβάσεων και της συλλογής δεδομένων, συνεργαζόμαστε με ενδιαφερόμενους και ζητάμε την υποστήριξη συναδέλφων. Πώς επηρεάζουν αυτές οι διαταράξεις τους ίδιους τους ερευνητές; Σε αυτή τη μελέτη, διερευνούμε τις διαταράξεις από την οπτική γωνία του ερευνητή, μέσα από μια ποιοτική αυτομελέτη των εμπειριών μας, καθώς εργαζόμαστε από κοινού σε μια διεθνή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή. Τα δεδομένα περιλαμβάνουν ποιοτικές συνεντεύξεις με εμάς, την ερευνητική ομάδα μουσικοθεραπείας από το νορβηγικό συνεργαζόμενο ίδρυμα της δοκιμής. Οι συνεντεύξεις αναλύθηκαν μέσω μιας συνεργατικής αναστοχαστικής θεματικής ανάλυσης. Εντοπίστηκαν τέσσερα θέματα, που αντιπροσωπεύουν διαφορετικούς τύπους διατάραξης και ποιότητες στις εμπειρίες μας: υπόκωφος θόρυβος, απόρριψη, ενσυναίσθητη διατάραξη και διασπαστική παραφωνία. Τα θέματα αυτά μοιράζονται τα χαρακτηριστικά ότι είναι σχεσιακά, ενίοτε διφορούμενα, και επηρεάζουν το ένα το άλλο, απαιτώντας ερμηνεία ανάλογα με το πλαίσιο. Αυτή η πολυπλοκότητα τα καθιστά δύσκολα στον ορισμό και τη διαχείρισή τους. Υποστηρίζουμε ότι ο συνεχής προβληματισμός σχετικά με τις διάφορες διαταράξεις και η διαπραγμάτευση των ορίων τους είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση υψηλών δεοντολογικών ερευνητικών προτύπων και για την υποστήριξη της αυτοφροντίδας των ερευνητών
Κατανοώντας τις σιωπές, όχι μόνο τους ήχους: Μια διερεύνηση της νοηματοδότησης της σιωπής από μουσικοθεραπευτές στη διαδικασία της αυτοσχεδιαστικής μουσικοθεραπείας
No full textSilence is a common experience in music therapy, potentially rich in meaning, however there is limited literature available about silence within improvisational music therapy. This article draws connections between musicological, psychological, phenomenological, and music therapy literature on: typologies of silence, silence as an intersubjective phenomenon, and silence as a space for reflection and processing. The importance of meaning making and silence in improvisational music therapy is explored through semi-structured interview data and Interpretative Phenomenological Analysis (IPA). The IPA interview analysis produced three superordinate themes, developed by the primary author and reviewed by the secondary author, comprised of ten subordinate themes: Anxiety and Tension In, and After, Silence; Silence as a Space; and Clinical Considerations of Silence. Connections are made between the analysis of participant interviews and existing phenomenological, musicological, psychotherapeutic and music therapy literature on silence. The discussion finds that the therapist’s perceived strength of the therapeutic relationship is key to the experience of silence in the therapy environment. It also outlines silence as a space of reflection and self-actualisation, and as a facilitative aspect of clients experiencing empowerment and authenticity. This paper also presents a theory, based on the interview data gathered, providing a grounded theory angle. The theory offers a model of the continuation and cyclical recontextualisation of meaning from the musical, into silence, and beyond. The study identifies implications for practice and further opportunities to solidify existing theory and develop concepts unique to silence within music therapy.Η σιωπή αποτελεί μια κοινή εμπειρία στη μουσικοθεραπεία, με ενδεχομένως πλούσιο νοηματικό περιεχόμενο· ωστόσο, η διαθέσιμη βιβλιογραφία σχετικά με τη σιωπή στην αυτοσχεδιαστική μουσικοθεραπεία παραμένει περιορισμένη. Το παρόν άρθρο αναδεικνύει συνδέσεις ανάμεσα στη μουσικολογική, ψυχολογική, φαινομενολογική και μουσικοθεραπευτική βιβλιογραφία που αφορούν: τυπολογίες της σιωπής, τη σιωπή ως διυποκειμενικό φαινόμενο, και τη σιωπή ως χώρο για αναστοχασμό και επεξεργασία. Η σημασία της νοηματοδότησης και της σιωπής στην αυτοσχεδιαστική μουσικοθεραπεία διερευνάται μέσα από δεδομένα ημιδομημένων συνεντεύξεων και με τη χρήση Ερμηνευτικής Φαινομενολογικής Ανάλυσης (Interpretative Phenomenological Analysis, IPA). Η ανάλυση των συνεντεύξεων μέσω της Ερμηνευτικής Φαινομενολογικής Ανάλυσης (IPA) ανέδειξε τρία υπερκείμενα θέματα, τα οποία αναπτύχθηκαν από τον κύριο συγγραφέα και ελέγχθηκαν από τον δεύτερο συγγραφέα, και τα οποία περιλαμβάνουν δέκα υποκείμενα θέματα: “Άγχος και ένταση κατά τη διάρκεια και μετά τη σιωπή”, “Η σιωπή ως χώρος” και “Κλινικές παράμετροι της σιωπής”. Γίνονται συνδέσεις ανάμεσα στην ανάλυση των συνεντεύξεων των συμμετεχόντων και στην υπάρχουσα φαινομενολογική, μουσικολογική, ψυχοθεραπευτική και μουσικοθεραπευτική βιβλιογραφία για τη σιωπή. Η συζήτηση καταλήγει ότι η αντιλαμβανόμενη ισχύς της θεραπευτικής σχέσης από τον θεραπευτή αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εμπειρία της σιωπής στο θεραπευτικό πλαίσιο. Το άρθρο σκιαγραφεί επίσης τη σιωπή ως χώρο αναστοχασμού και αυτοπραγμάτωσης, καθώς και ως διευκολυντικό παράγοντα στην εμπειρία ενδυνάμωσης και αυθεντικότητας των πελατών. Επίσης, παρουσιάζεται μια θεωρία, βασισμένη στα δεδομένα των συνεντεύξεων, η οποία προσφέρει μια σκοπιά θεμελιωμένης θεωρίας. Η θεωρία αυτή προτείνει ένα μοντέλο συνέχειας και κυκλικής αναπλαισίωσης του νοήματος από το μουσικό στο σιωπηλό και πέραν αυτού. Η μελέτη προσδιορίζει τις επιπτώσεις στην πρακτική και αναδεικνύει περαιτέρω ευκαιρίες για την εδραίωση της υπάρχουσας θεωρίας και την ανάπτυξη εννοιών που είναι μοναδικές για τη σιωπή στη μουσικοθεραπεία
Singing the psyche: Uniting thought and feeling through the voice (Brownell et al., eds.)
Full text linkThis is a review of the book "Singing the psyche: Uniting thought and feeling through the voice" edited by Anne Brownell, Deirdre Brownell and Gina Holloway Mulde.
Title: Singing the psyche: Uniting thought and feeling through the voice Editors: Anne Brownell, Deirdre Brownell & Gina Holloway Mulder Publication Year: 2023 Publisher: Charles C. Thomas Publisher Pages: 320 ISBN: 978-0-398-09424-
Η νέα διατύπωση του ορισμού της μουσικοθεραπείας: Translated article
No full textThe definition of a therapeutic discipline provides an important demarcation and offers guidance for patients, interested parties, and professional actors in health care. The definition of music therapy serves to portray the therapeutic profession both to music therapists and to others within the public health care system. Thus, it contributes decisively to the profession’s political profiling. A definition of music therapy must incorporate a wide range of approaches and methodologies. It must be valid for the fields of psychotherapy and remedial/special education, as well as more physiological forms of therapy such as neonatology and neuro-rehabilitation. In this article, different definitions are presented and critically questioned. This was carried out by using the grammatical and semantic units for defining music therapy that were introduced by Bruscia. Against the background of new developments within music therapy, the necessity for a new definition is shown. A new definition of music therapy is presented, and its conceptual components are explained.Ο ορισμός μιας θεραπευτικής επιστήμης παρέχει μια σημαντική καθοδήγηση/τοποθέτηση και προσφέρει προσανατολισμό για τους ασθενείς, τους εμπλεκόμενους φορείς και τους επαγγελματίες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Ο ορισμός της μουσικοθεραπείας εξυπηρετεί τόσο την αυτοπαρουσίαση των μουσικοθεραπευτών όσο και την επαγγελματική κατάταξή τους στα ιδρύματα του δημόσιου συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Έτσι, συμβάλλει καθοριστικά στον επαγγελματικό πολιτικό προσδιορισμό. Ο ορισμός της μουσικοθεραπείας πρέπει να περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα προσεγγίσεων και μεθόδων. Πρέπει να είναι έγκυρος για τους τομείς της ψυχοθεραπείας και της θεραπευτικής/ειδικής αγωγής, καθώς και για πιο φυσιολογικές μορφές θεραπείας, όπως η νεογνολογία και η νευρο-αποκατάσταση. Σε αυτό το άρθρο, παρουσιάζονται διαφορετικοί ορισμοί και υποβάλλονται σε κριτική ανάλυση. Αυτή η διαδικασία πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τις γραμματικές και σημασιολογικές μονάδες για τον ορισμό της μουσικοθεραπείας που εισήγαγε ο Bruscia. Στο πλαίσιο των νέων εξελίξεων στη μουσικοθεραπεία, αναδεικνύεται η ανάγκη για έναν νέο ορισμό. Παρουσιάζεται ένας νέος ορισμός της μουσικοθεραπείας και εξηγούνται τα εννοιολογικά του στοιχεία
Music Time-Out με ψηφιακό φωνητικό βοηθό: Σχεδιασμός μιας μουσικής παρέμβασης για τη συμπλήρωση της ψυχοθεραπευτικής/ ψυχοσωματικής θεραπείας
No full textThis paper presents the design and the explanatory approach of a digital music intervention, termed "music time-out," aimed at enhancing psychosomatic post-treatment for patients with mental disorders and physical comorbidities after a hospital stay. By utilizing a digital voice assistant (DVA), the intervention facilitates attentive music listening, fostering self-awareness and emotional regulation. Grounded in theory and research from music psychology and music therapy the DVA guides patients through relaxation, imaginative exploration, and emotional reflection. Potential benefits in terms of self-care are weighed against the technology-related challenges and data handling. Further clinical application and evaluation are proposed to assess therapeutic effectiveness and user experience.Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τον σχεδιασμό και την επεξηγηματική προσέγγιση μιας ψηφιακής μουσικής παρέμβασης με τον τίτλο «Music Time-Out», η οποία στοχεύει στη βελτίωση της ψυχοσωματικής μετα[1]θεραπευτικής φροντίδας για ασθενείς με ψυχοσωματικές διαταραχές μετά από νοσηλεία. Μέσω της χρήσης ενός ψηφιακού φωνητικού βοηθού (Digital Voice Assistant – DVA), η παρέμβαση διευκολύνει την προσεκτική ακρόαση μουσικής, ενισχύοντας την αυτεπίγνωση και την συναισθηματική ρύθμιση. Θεωρητικά και ερευνητικά βασισμένη στην ψυχοθεραπεία, τη μουσική ψυχολογία και τη μουσικοθεραπεία, η παρέμβαση μέσω DVA καθοδηγεί τους ασθενείς σε διαδικασίες χαλάρωσης, φαντασιακής εξερεύνησης και συναισθηματικού αναστοχασμού. Τα πιθανά οφέλη σε σχέση με την αυτοφροντίδα εξετάζονται παράλληλα με τις τεχνολογικές προκλήσεις και τα ζητήματα διαχείρισης δεδομένων. Προτείνονται επιπλέον κλινική εφαρμογή και αξιολόγηση, ώστε να εκτιμηθεί η θεραπευτική αποτελεσματικότητα και η εμπειρία των χρηστών
Μια φαινομενολογική πιλοτική μελέτη περίπτωσης πρώτου προσώπου που διερευνά την αποτελεσματικότητα της χρήσης ηχητικής δόνησης χαμηλής συχνότητας σε ολόκληρο το σώμα για τη θεραπεία του στρες και του άγχους
No full textThe purpose of this pilot first-person case study was to test if whole-body low frequency sound vibration decreases stress and anxiety and to evaluate the equipment used to measure the effects of vibration to inform a more extensive, long-term clinical study in the future. The Next Wave Physioacoustic Chair was used to apply the treatments, which consisted of six 20-minute sessions spread out over 15 days. Qualitative data consisted of daily journal entries and pre- and post-treatment observations. A phenomenological analysis involved the identification of emerging themes. Quantitative data was collected using a Garmen Vivosmart 4 device worn on the wrist twenty-four hours daily (except when charging). The device measured pre- and post-treatment heart rate, heart rate variability (HRV), and sleep quality. An overall stress score was computed using HRV measurements and sleep. The results showed that Physioacoustic treatment can have a positive effect on stress and anxiety levels. This was shown by a consistently lowered heart rate following each treatment, increased body awareness and connection, decreased pain and tension, and a sense of relaxation, calm, mental clarity, and focus. The recommendation is for further long-term studies using a more significant number of participants reporting high levels of stress and anxiety along with control groups. Further studies may also benefit from incorporating electroencephalogram (EEG) measurements to examine brainwave activity to further understand stress-related outcomes.Ο σκοπός αυτής της πιλοτικής μελέτης πρώτου προσώπου ήταν να δοκιμαστεί η χρήση ηχητικής δόνησης χαμηλής συχνότητας σε όλο το σώμα για τη μείωση του στρες και του άγχους, καθώς και να αξιολογηθεί ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των επιδράσεων των δονήσεων, με στόχο την ενημέρωση μιας πιο εκτεταμένης, μακροχρόνιας κλινικής μελέτης στο μέλλον. Η φυσικοακουστική καρέκλα Next Wave χρησιμοποιήθηκε για την εφαρμογή των θεραπειών, οι οποίες αποτελούνταν από έξι συνεδρίες 20 λεπτών κατανεμημένες σε διάστημα 15 ημερών. Τα ποιοτικά δεδομένα περιλάμβαναν καθημερινές εγγραφές ημερολογίου, παρατηρήσεις πριν και μετά τη θεραπεία, καθώς και φαινομενολογική ανάλυση των αναδυόμενων θεμάτων. Τα ποσοτικά δεδομένα συλλέχθηκαν χρησιμοποιώντας τη συσκευή Garmen Vivosmart 4, η οποία φοριόταν στον καρπό για 24 ώρες καθημερινά (εκτός κατά τη φόρτιση). Η συσκευή μετρούσε τον καρδιακό ρυθμό πριν και μετά τη θεραπεία, τον συνολικό δείκτη στρες, όπως αυτός υποδεικνυόταν από τις μετρήσεις μεταβλητότητας καρδιακού ρυθμού (ΜΚΡ), καθώς και την παρακολούθηση του ύπνου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η φυσικοακουστική θεραπεία μπορεί να έχει θετική επίδραση στα επίπεδα στρες και άγχους. Αυτό φάνηκε από τον σταθερά μειωμένο καρδιακό ρυθμό μετά από κάθε θεραπεία, την αυξημένη σωματική επίγνωση και σύνδεση, τη μείωση του πόνου και της έντασης, καθώς και από ένα αίσθημα χαλάρωσης, ηρεμίας, νοητικής διαύγειας και εστίασης. Προτείνονται περαιτέρω μακροχρόνιες μελέτες, χρησιμοποιώντας έναν πιο σημαντικό αριθμό συμμετεχόντων που αναφέρουν υψηλά επίπεδα στρες και άγχους, μαζί με ομάδες ελέγχου. Περαιτέρω μελέτες ενδέχεται επίσης να ωφεληθούν από την ενσωμάτωση μετρήσεων ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ) για την εξέταση της δραστηριότητας των εγκεφαλικών κυμάτων, προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τα αποτελέσματα που σχετίζονται με το άγχος
Approaches Plus Music Therapy Dictionary
No full textΤο Λεξικό Μουσικοθεραπείας είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας με όραμα την ανάπτυξη και την τεκμηριωμένη απόδοση της μουσικοθεραπευτικής ορολογίας στην ελληνική γλώσσα. Πρωτίστως θα θέλαμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας προς όλους τους συγγραφείς που συνέβαλαν και συνεχίζουν να συμβάλλουν στο λεξικό. Η συμβολή συναδέλφων και επαγγελματιών από το χώρο της μουσικοθεραπείας, αλλά και από άλλα συναφή πεδία ήταν και είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία του λεξικού ως τόπου συνάντησης και διεπιστημονικού διαλόγου. Η ένθερμη ανταπόκριση των συγγραφέων στο αρχικό μας κάλεσμα ακολουθήθηκε από την έμπρακτη συμβολή τους, αλλά και από την εποικοδομητική συμμετοχή τους στη διαδικασία ομότιμης αξιολόγησης. Τους ευχαριστούμε όλους και τον καθένα ξεχωριστά. Επίσης, ευχαριστούμε θερμά το περιοδικό Approaches το οποίο, ως αγγλοελληνική δημοσίευση, φιλοξενεί και τροφοδοτεί αυτό το εγχείρημα. Στους κόλπους του περιοδικού και ως μέλη της συντακτικής ομάδας βιώσαμε την αναγκαιότητα για την ελληνική απόδοση της επιστημονικής ορολογίας και καλλιεργήσαμε την ιδέα για το παρόν λεξικό μουσικοθεραπείας. Η διορατικότητα και η συνεισφορά της Andeline Dos Santos, της Lucy Bolger και της Liz Coombes ως συντάκτριες του περιοδικού ήταν ζωτικής σημασίας. Η εμπειρία τους, ως μη ελληνόφωνες συνεργάτιδες στο Approaches, βοήθησε στην κατάλληλη πλαισίωση του λεξικού εντός του περιοδικού λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές μουσικοθεραπευτικό τοπίο. Επίσης, ευχαριστούμε την Χριστίνα Καλλιώδη, τα σχόλια και η κριτική ανατροφοδότηση της οποίας συντέλεσαν στην παρούσα έκδοση του λεξικού. Η συλλογική προσπάθεια που διαπνέει το λεξικό ελπίζουμε να είναι μια αρχή για περαιτέρω διάλογο και συνεργασία. Ελπίζουμε να ενθαρρύνει επαγγελματίες και ερευνητές να συνεισφέρουν στη διαρκή εξέλιξη της ελληνικής επιστημονικής ορολογίας στο πεδίο της μουσικοθεραπείας μέσα από διεπιστημονικές συζητήσεις με τεκμηριωμένες και ενημερωμένες θέσεις, αντιθέσεις και παραθέσεις.
Γιώργος, Μίτσυ, Δήμητρα και Κωνσταντίνα Ιούλιος 2024
Spectacular listening: Music and disability in the digital age (McDaniel)
Full text linkThis is a review of the book "Spectacular listening: Music and disability in the digital age" authored by Byrd McDaniel.
Title: Spectacular listening: Music and disability in the digital age Author: Byrd McDaniel Publication Year: 2024 Publisher: Oxford University Press Pages: 216 ISBN: 978019762046
Ηθικά ζητήματα για τη Διεθνή Υπηρεσία Μάθησης στη Μουσικοθεραπεία (ΔΥΜ-ΜΘ)
No full textMusic therapists are increasingly engaging in international opportunities such as International Service-Learning (ISL) and international clinical volunteerism. Although research on international music therapy activities is burgeoning, there is an absence of literature regarding ethical considerations when participating in international music therapy projects. The purpose of this paper is to initiate discourse and reflect on the ethics of International Service-Learning in Music Therapy (ISL-MT) based on a review of existing literature in the field. I define ISL-MT as a structured experience in another country in which individuals participate in an organised service activity involving “music therapy” to address identified community needs, learn through direct intercultural musical and non-musical interactions, and reflect on the experience to deepen their understanding and appreciation of “music therapy” as well as global and intercultural issues. Utilising a postcolonial ethics of care, which integrates postcolonial theory, postdevelopment theory, and feminist ethics of care, I describe and discuss ethical issues that emerge from the complex interactions during ISL-MT between and within the sending organisation (staff and participants) and the host community (local staff and recipients). Reflecting on these ethical dilemmas, I propose three recommendations for engaging in ISL-MT: adopting a posture of cultural humility, reimagining ISL-MT as reciprocal learning and relationship building, as well as integrating anti-colonial strategies into ISL-MT research. Given the paucity of research, scholars should investigate the impact of ISL-MT from the host community’s perspective. As international music therapy projects continue to grow, more discourse around the ethics of such activities is needed, particularly in conjunction with other global issues such as the climate crisis.Οι μουσικοθεραπευτές εμπλέκονται όλο και περισσότερο σε διεθνείς ευκαιρίες, όπως η Διεθνής Υπηρεσία Μάθησης (ΔΥΜ) και η διεθνής κλινική εθελοντική εργασία. Αν και η έρευνα σχετικά με τις διεθνείς δραστηριότητες μουσικοθεραπείας βρίσκεται σε άνθιση, υπάρχει έλλειψη βιβλιογραφίας σχετικά με τους ηθικούς παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη συμμετοχή σε διεθνείς δράσεις μουσικοθεραπείας. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ξεκινήσει μια συζήτηση και να εξετάσει την ηθική διάσταση της Διεθνούς Υπηρεσίας Μάθησης στη Μουσικοθεραπεία (ΔΥΜ-ΜΘ) με βάση μια ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στο πεδίο. Ορίζω τη ΔΥΜ-ΜΘ ως μια δομημένη εμπειρία σε άλλη χώρα, στην οποία τα άτομα συμμετέχουν σε μια οργανωμένη δραστηριότητα προσφοράς υπηρεσιών που περιλαμβάνει την \u27μουσικοθεραπεία\u27 για να καλύψουν αναγνωρισμένες ανάγκες της κοινότητας, να μάθουν μέσω άμεσων διαπολιτισμικών μουσικών και μη μουσικών αλληλεπιδράσεων, και να προβληματιστούν πάνω στην εμπειρία τους, προκειμένου να εμβαθύνουν στην κατανόηση και εκτίμηση της "μουσικοθεραπείας", καθώς και των παγκόσμιων και διαπολιτισμικών ζητημάτων. Χρησιμοποιώντας μια μετα-αποικιοκρατική ηθική της φροντίδας, η οποία ενσωματώνει τη μετα- αποικιοκρατική θεωρία, τη θεωρία της μετα-ανάπτυξης και την φεμινιστική ηθική της φροντίδας, περιγράφω και συζητώ τα ηθικά ζητήματα που αναδύονται από τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις κατά τη διάρκεια της ΔΥΜ-ΜΘ ανάμεσα και εντός του οργανισμού αποστολής (προσωπικό και συμμετέχοντες) και της κοινότητας υποδοχής (τοπικό προσωπικό και παραλήπτες). Αναλογιζόμενος αυτά τα ηθικά διλήμματα, προτείνω τρεις συστάσεις για την εμπλοκή στη ΔΥΜ-ΜΘ: την υιοθέτηση μιας στάσης πολιτισμικής ταπεινότητας, τον επαναπροσδιορισμό της ΔΥΜ-ΜΘ ως αμοιβαία μάθηση και οικοδόμηση σχέσεων, καθώς και την ενσωμάτωση αντι-αποικιοκρατικών στρατηγικών στην έρευνα του ΔΥΜ-ΜΘ. Δεδομένης της έλλειψης έρευνας, οι μελετητές θα πρέπει να διερευνήσουν τις επιπτώσεις της ΔΥΜ-ΜΘ από την οπτική γωνία της κοινότητας υποδοχής. Καθώς οι διεθνείς δράσεις μουσικοθεραπείας συνεχίζουν να αναπτύσσονται, χρειάζεται περισσότερος διάλογος γύρω από την ηθική αυτών των δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με άλλες παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η κλιματική κρίση