University Scientific Journals (Univ. of Gdansk)
Not a member yet
10596 research outputs found
Sort by
Późna twórczość poety jako obraz pogranicza jego tożsamości na przykładzie poezji Alberta Bertoniego
Full text linkThe subject of the borderline, strongly marked in the metaphors of late poetry, is one of the key topics of contemporary critical literary research. The speaker, having found himself “on the edge” of life and creativity, emphasizes this in a characteristic way. The borderline associated with identity crisis often appears in the poetry contained in the collection L’isola dei topi by Alberto Bertoni (1955). Following Tomasz Wójcik’s conclusions (2005), we can indicate many characteristic features of late poetry. The writer often ironizes himself, metaphorizes his biography, and thus, trying to break out of the prison of old age, he places himself on the edge of his own existence. In Bertoni’s work, the topos of mice appears as a testimony to memories that absorb man and serves as a fundamental interpretative key. The titular island of mice embodies the space of lost childhood, at the same time raising a special time-space of which poetry itself is a part. All this indicates the author’s approach to what has already passed, making up the borderline of identity between the past and the present. The analysis of the author’s selected poems was supported by categories of Freud’s psychoanalytic interpretation and intertextuality introduced by Julia Kristeva. The study of poetic images as a symptomatic structure allows us to see the full maturity of the lyrical voice, where the multitude of references to other creators is one of many characteristic features of the discussed concept.
Analizie zostanie poddane zagadnienie pogranicza, które silnie zaznacza się w późnej poezji. Osoba mówiąca, znalazłszy się „na skraju” życia i twórczości, akcentuje to w charakterystyczny sposób. Pogranicze związane z kryzysem tożsamości to element często występujący w poezji zawartej w nieprzetłumaczonym dotychczas na język polski zbiorze L’isola dei topi autorstwa włoskiego poety Alberta Bertoniego (ur. 1955). Podążając za wnioskami Tomasza Wójcika (2005), można uznać, że pisarz, dokonując samoobiektywizacji, często ironizuje własną osobę i doświadczenia, metaforyzuje swój życiorys, a tym samym, starając się wyrwać z więzienia starości, stawia samego siebie na skraju własnego bytu. Jako zasadniczy klucz interpretacyjny jawi się powracający topos myszy jako świadectwo wspomnień pochłaniających człowieka, a tytułowa wyspa myszy ucieleśnia zachowaną w pamięci przestrzeń utraconego dzieciństwa, która przy tym wznosi szczególną czasoprzestrzeń, której częścią jest sama poezja. Wszystkie te elementy wskazują na zagubienie autora w realiach podeszłego wieku, jego podejście do tego, co już minęło, składając się na pogranicze tożsamości między przeszłością i teraźniejszością. Analiza wybranych wierszy autora wsparta została o kategorie interpretacji psychoanalitycznej Freuda oraz intertekstualność wprowadzoną do słownika literackiego przez Julię Kristevę. Badanie obrazów poetyckich jako struktury objawowej pozwala bowiem ujrzeć w pełni dojrzałość głosu lirycznego, gdzie wielość nawiązań do innych twórców stanowi jedną z wielu cech charakterystycznych dla omawianego pojęcia.
 
Uwarunkowania KSeF-u w Polsce i w wybranych krajach Europy
Full text linkThe aim of this article is to analyse the impact of the national e-invoicing system (KSeF) on the security and transparency of business transactions and its impact on the national and European market. The article will assess whether the e-invoicing system contributes to the efficiency of the tax administration, which advantages and disadvantages are associated with the introduction of the system and which of them prevail in practice.
Another aim is to present the challenges faced by entrepreneurs in connection with the implementation of this system. The article uses the analysis of literature method on the subject and also examines legal regulations. Additionally, the article analyses specific countries that have already implemented the e-invoicing system.
Celem artykułu jest analiza wpływu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) na bezpieczeństwo i przejrzystość obrotu gospodarczego oraz jego oddziaływania na rynek krajowy i europejski. W artykule poddane ocenie zostanie to, czy system e-fakturowania przyczynia się do zwiększenia efektywności administracji skarbowej, jakie zalety i wady są związane z wprowadzeniem systemu oraz które z nich w praktyce przeważają.
Dodatkowym celem jest przedstawienie, przed jakimi wyzwaniami stają przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem tego systemu. W artykule wykorzystano metodę analizy literatury przedmiotu oraz przepisów prawnych, a także przeanalizowano przypadki konkretnych krajów, które już wdrożyły system e-fakturowania.
 
Od kuchni do laboratorium – droga profesora Grzonki. Rozmowa w ramach projektu „Narracje o Uniwersytecie Gdańskim”
Full text linkMiędzy neoromantycznym, narodowym a nordyckim. Motywy staronordyckie na przykładzie "Ofiary w przesilenie zimowe" (Midvinterblot) Carla Larssona
Full text linkThe turn of the twentieth century observed the culmination of National Romanticism in art. In Scandinavia, the artistic search of national identity grounded in historical motifs and cultural heritage, which often led to common, Nordic sources. Norse mythology remained a crucial inspiration, providing archetypes and narratives used to construct both national and pan-Scandinavian identities.
Carl Larsson’s Midwinter Sacrifice (1915) epitomizes this tension. The monumental painting depicts the legendary sacrifice of King Domald to save his people, referencing Old Norse ritual and Sweden’s mythical past. The composition represents National romantic narrative of the past, as it refers to Sweden’s heritage and imagination of the historical events, and individual understanding of Norse mythology. Rejection of the painting by the National Museum’s commitee due to the controversial subject matter and nudity provoked heated debate on how history should be represented in art.
I examine the painting, using more texts and artefacts than it is usually assumed by researches of his oeuvre. Larsson’s will to create a ‘truly Swedish’ artwork based on Norse myths to underline the ancient genesis of Sweden is juxtaposed with critique and recent scholarship. The case of Midvinterblot illustrates how Norse mythology was mobilized not only to glorify heroic Viking times but also to negotiate questions of national identity, tradition, and modernity. In re-examining Larsson’s work, I argue that its significance lies in its ability to reflect the evolving Swedish self-image and to capture a broader Nordic discourse on the past during a period of profound cultural transformation.Przełom XIX i XX w. był okresem kulminacji romantyzmu narodowego w sztuce. W Skandynawii poszukiwania artystyczne koncentrowały się na budowaniu tożsamości narodowej na podstawie motywów historycznych i dziedzictwa kulturowego, co często prowadziło do odwołań do wspólnych, nordyckich źródeł. Mitologia nordycka była kluczowym źródłem inspiracji, dostarczając archetypów i narracji wykorzystywanych zarówno w konstrukcji tożsamości narodowych, jak i pan-skandynawskich.
Ofiara w przesilenie zimowe (Midvinterblot, 1915) Carla Larssona stanowi ważny przykład napięcia pomiędzy tym, co narodowe a nordyckie. Monumentalny obraz, odwołując się do staronordyckich rytuałów i mitycznej przeszłości Szwecji, przedstawia legendarną ofiarę króla Domaldego, który oddał życie, by ocalić swój lud. Kompozycja łączy w sobie narrację narodowo-romantyczną poprzez odniesienia do szwedzkiego dziedzictwa i wyobrażeń o wydarzeniach historycznych oraz indywidualną interpretację mitologii nordyckiej. Odrzucenie obrazu przez Muzeum Narodowe w Sztokholmie z powodu kontrowersyjnego tematu i nagości wywołało gorącą debatę o tym, jak historia powinna być przedstawiana w sztuce.
W niniejszym tekście analizuję obraz, wykorzystując szerszy korpus źródeł i artefaktów niż zazwyczaj stosowany w badaniach nad twórczością Larssona. Dążenie artysty do stworzenia „prawdziwie szwedzkiego” dzieła na podstawie mitów nordyckich, mającego podkreślić starożytne początki Szwecji, zestawiam z ówczesną krytyką i współczesnym stanem badań. Przypadek Midvinterblot ukazuje, że mitologia nordycka była wykorzystywana nie tylko do gloryfikacji heroicznej przeszłości wikingów, lecz także do negocjowania kwestii tożsamości narodowej, tradycji i nowoczesności. Ponowna analiza dzieła pozwala dostrzec jego znaczenie w zdolności do odzwierciedlenia ewoluującego obrazu Szwecji i uchwycenia szerszego nordyckiego dyskursu o przeszłości w okresie głębokich przemian kulturowych
Rytmy kontenerowca. Zarys statkowej codzienności w ujęciu antropologicznym Rytmy kontenerowca…
Full text linkIn this article, I discuss a series of rhythms that organize everyday life on a container ship. The basis for the topic is my several months of navigational practice aboard ships, as well as consultations with other sailors. On this foundation, I present a highly regulated system and its users – sailors equipped with carefully designed tools. My starting point is the ambiguity in classifying the ship, whose position I place on the border between movement and stillness. I conduct the analysis primarily from the perspective of a crew member to highlight the central role of the ship as a system. However, I also acknowledge the influence of external institutions and point to the container ship’s connections to capitalism and nature. I focus on everyday life aboard the ship, where hierarchies and divisions occupy a crucial place. I aim to bring these closer while simultaneously presenting the position of the crew member against this background.In this article, I discuss a series of rhythms that organize everyday life on a container ship. The basis for the topic is my several months of navigational practice aboard ships, as well as consultations with other sailors. On this foundation, I present a highly regulated system and its users – sailors equipped with carefully designed tools. My starting point is the ambiguity in classifying the ship, whose position I place on the border between movement and stillness. I conduct the analysis primarily from the perspective of a crew member to highlight the central role of the ship as a system. However, I also acknowledge the influence of external institutions and point to the container ship’s connections to capitalism and nature. I focus on everyday life aboard the ship, where hierarchies and divisions occupy a crucial place. I aim to bring these closer while simultaneously presenting the position of the crew member against this background.In this article, I discuss a series of rhythms that organize everyday life on a container ship. The basis for the topic is my several months of navigational practice aboard ships, as well as consultations with other sailors. On this foundation, I present a highly regulated system and its users – sailors equipped with carefully designed tools. My starting point is the ambiguity in classifying the ship, whose position I place on the border between movement and stillness. I conduct the analysis primarily from the perspective of a crew member to highlight the central role of the ship as a system. However, I also acknowledge the influence of external institutions and point to the container ship’s connections to capitalism and nature. I focus on everyday life aboard the ship, where hierarchies and divisions occupy a crucial place. I aim to bring these closer while simultaneously presenting the position of the crew member against this background
Kultura kolejowa oraz kultura japońskich entuzjastów kolei. Od głównego nurtu do subkultury
Full text linkSince its beginnings, railways in Japan have been strongly linked to Japanese culture. During the first hundred years of operation, it was a culture of progress, and railways were associated with civilization and modernity. At the same time, it was a kind of medium that transported people to a different, better world. Perceived in this way, railways became part of the mainstream, or even part of high culture. Since the 1970s, we have been witnessing a decline in the importance of railways in transport. They have given way to car and airplane travel. There has also been a change in the consciousness of the Japanese, who, with the end of the period of accelerated economic development after the war (dating from the 1950s and 1960s), abandoned the culture of modernization in favor of consumerism. This change, combined with the emergence of contemporary popular and mass culture, led to the transformation of the previously homogeneous group of railway enthusiasts into a subculture that stood in opposition to the mainstream of the new Japanese culture for nearly two decades. Young people saw railway culture as an escape from the rigid social norms imposed by the new post-war Japanese society. With the popularization of otaku culture, railways became one of the bastions (next to anime and manga) where enthusiasts could pursue their interests and create norms alternative to those of the mainstream society. Railway culture became a form of escape from the prevailing stereotype of masculinity in Japan for many young men. This marked a return to the railway as a medium that took people to a different, better world. Today, railways and the associated railway culture and railway enthusiast culture are one of many cultural trends in which many, if not most, Japanese people participate. It is present on television in the form of travel programs and series, in classic cinema (such as Shinkansen Daibakuhatsu, 2025), and animated films (e.g., Demon Slayer: The Movie: Mugen Train, 2020), as well as in literature (Bullet Train, 2010). All this makes trains and railway culture an important cultural medium connecting different generations of Japanese people.Since its beginnings, railways in Japan have been strongly linked to Japanese culture. During the first hundred years of operation, it was a culture of progress, and railways were associated with civilization and modernity. At the same time, it was a kind of medium that transported people to a different, better world. Perceived in this way, railways became part of the mainstream, or even part of high culture. Since the 1970s, we have been witnessing a decline in the importance of railways in transport. They have given way to car and airplane travel. There has also been a change in the consciousness of the Japanese, who, with the end of the period of accelerated economic development after the war (dating from the 1950s and 1960s), abandoned the culture of modernization in favor of consumerism. This change, combined with the emergence of contemporary popular and mass culture, led to the transformation of the previously homogeneous group of railway enthusiasts into a subculture that stood in opposition to the mainstream of the new Japanese culture for nearly two decades. Young people saw railway culture as an escape from the rigid social norms imposed by the new post-war Japanese society. With the popularization of otaku culture, railways became one of the bastions (next to anime and manga) where enthusiasts could pursue their interests and create norms alternative to those of the mainstream society. Railway culture became a form of escape from the prevailing stereotype of masculinity in Japan for many young men. This marked a return to the railway as a medium that took people to a different, better world. Today, railways and the associated railway culture and railway enthusiast culture are one of many cultural trends in which many, if not most, Japanese people participate. It is present on television in the form of travel programs and series, in classic cinema (such as Shinkansen Daibakuhatsu, 2025), and animated films (e.g., Demon Slayer: The Movie: Mugen Train, 2020), as well as in literature (Bullet Train, 2010). All this makes trains and railway culture an important cultural medium connecting different generations of Japanese people.Since its beginnings, railways in Japan have been strongly linked to Japanese culture. During the first hundred years of operation, it was a culture of progress, and railways were associated with civilization and modernity. At the same time, it was a kind of medium that transported people to a different, better world. Perceived in this way, railways became part of the mainstream, or even part of high culture. Since the 1970s, we have been witnessing a decline in the importance of railways in transport. They have given way to car and airplane travel. There has also been a change in the consciousness of the Japanese, who, with the end of the period of accelerated economic development after the war (dating from the 1950s and 1960s), abandoned the culture of modernization in favor of consumerism. This change, combined with the emergence of contemporary popular and mass culture, led to the transformation of the previously homogeneous group of railway enthusiasts into a subculture that stood in opposition to the mainstream of the new Japanese culture for nearly two decades. Young people saw railway culture as an escape from the rigid social norms imposed by the new post-war Japanese society. With the popularization of otaku culture, railways became one of the bastions (next to anime and manga) where enthusiasts could pursue their interests and create norms alternative to those of the mainstream society. Railway culture became a form of escape from the prevailing stereotype of masculinity in Japan for many young men. This marked a return to the railway as a medium that took people to a different, better world. Today, railways and the associated railway culture and railway enthusiast culture are one of many cultural trends in which many, if not most, Japanese people participate. It is present on television in the form of travel programs and series, in classic cinema (such as Shinkansen Daibakuhatsu, 2025), and animated films (e.g., Demon Slayer: The Movie: Mugen Train, 2020), as well as in literature (Bullet Train, 2010). All this makes trains and railway culture an important cultural medium connecting different generations of Japanese people
King Casimir Jagiellon’s First Assembly in Koło in 1450 and Its Participants
Full text linkIn the spring and early summer of 1450, King Casimir Jagiellon travelled across Wide Greater Poland (Poznań and Kalisz voivodeships, Kujawa, Łęczyca, Sieradz, and Dobrzyń). This was the monarch’s first visit to this area after the journey he made following his coronation in 1447. In 1450, during the King’s stay in Koło, a provincial assembly of the nobility of Wide Greater Poland took place with his participation on 11–15 June. King Casimir’s mother, the Queen-Dowager Zofia Holszańska, also participated. In addition to her, several dozen other participants in this event have been identified: high-ranking officials from Wide Greater Poland, government officials, court officials, representatives of the episcopate, middle and low-ranking territorial officials, delegates of chapters, and representatives of the rank and file of the nobility. The Koło assemblies appeared in the political life of late medieval Poland after the death of King Wladislaus Jagiełło in 1434. According to current knowledge, the first one was held in 1436. Sources confirm their convening until 1447. Their functioning was also accepted by Casimir Jagiellon. However, the congress of 1450 was the first one he attended in person. In the later period, he attended Koło assemblies relatively often, and they became an important element of parliamentary and political life during his long reign (1447–1492).
In the spring and early summer of 1450, King Casimir Jagiellon travelled across Wide Greater Poland (Poznań and Kalisz voivodeships, Kujawa, Łęczyca, Sieradz, and Dobrzyń). This was the monarch’s first visit to this area after the journey he made following his coronation in 1447. In 1450, during the King’s stay in Koło, a provincial assembly of the nobility of Wide Greater Poland took place with his participation on 11–15 June. King Casimir’s mother, the Queen-Dowager Zofia Holszańska, also participated. In addition to her, several dozen other participants in this event have been identified: high-ranking officials from Wide Greater Poland, government officials, court officials, representatives of the episcopate, middle and low-ranking territorial officials, delegates of chapters, and representatives of the rank and file of the nobility. The Koło assemblies appeared in the political life of late medieval Poland after the death of King Wladislaus Jagiełło in 1434. According to current knowledge, the first one was held in 1436. Sources confirm their convening until 1447. Their functioning was also accepted by Casimir Jagiellon. However, the congress of 1450 was the first one he attended in person. In the later period, he attended Koło assemblies relatively often, and they became an important element of parliamentary and political life during his long reign (1447–1492).
 
Doświadczenia uczestników zajęć dogoterapii – analiza jakościowa aktywności dzieci, młodzieży i dorosłych
No full textThe dynamic development of dog-assisted therapy worldwide has led to the establishment of numerous global organizations that approach this form of animal-assisted intervention in a holistic manner. This has significantly contributed to its further expansion, supporting children, adolescents, and adults. The primary aim of this qualitative study, conducted in 2024, was to explore and understand the individual experiences of participants in dog-assisted therapy sessions, which are largely shaped by the types of activities undertaken during the sessions. The research employed semi-structured, in-depth interviews, allowing for an in-depth understanding of the nature and types of activities preferred by participants in dog-assisted therapy, as well as the various barriers encountered during their implementation. These barriers stemmed from diverse sources. The findings clearly indicate that participants’ engagement in the activities proposed during dogassisted therapy sessions is strongly influenced by their personal preferences regarding the nature of the activities and the level of closeness (both physical and emotional) with the therapy dog. The conclusions drawn from this study are of significant theoretical and practical value. They offer a comprehensive overview of the most commonly chosen form of dog-assisted therapy sessions “Meetings with a Dog” and provide numerous practical guidelines for therapists conducting such sessions.Dynamiczny rozwój dogoterapii na świecie stanowił swoisty asumpt do wykształcenia się licznych organizacji o zasięgu globalnym, które zaczęły zajmować się tą formą zajęć animaloterapeutycznych w sposób holistyczny, co zaowocowało jej jeszcze pełniejszym rozkwitem na rzecz wspomagania dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Głównym celem, przeprowadzonych w 2024 roku badań o charakterze jakościowym była chęć poznania oraz zagłębienia się w indywidualne doświadczenia uczestników zajęć dogoterapeutycznych, które w znacznej mierze są determinowane przez rodzaje podejmowanych w trakcie zajęć aktywności. W przeprowadzonych badaniach posłużono się formą wywiadu swobodnego ukierunkowanego, dzięki któremu możliwe stało się poznanie charakteru i rodzajów preferowanych przez uczestników zajęć dogoterapeutycznych aktywności oraz pojawiających się na drodze wdrażania tych aktywności licznych barier, których podłoże miało zróżnicowane źródła. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że zaangażowanie odbiorców zajęć dogoterapeutycznych w proponowane przez prowadzącego aktywności uwarunkowane jest osobistymi preferencjami samych uczestników zajęć, co do charakteru owych aktywności i wiążącego się z nimi poziomu bliskości (fizycznej, psychicznej) z psem terapeutycznym. Wnioski, które płyną z niniejszych badań, są istotne pod względem teoretycznym i praktycznym – stanowią kompendium wiedzy na temat przebiegu najczęściej wybieranej przez dogoterapeutów formy zajęć – „Spotkań z Psem”, a także są źródłem wskazówek o charakterze operacyjnym dla samych dogoterapeutów. 
Od reaktywności do prewencji: systemowe wsparcie zachowań uczniów w modelu PBIS jako odpowiedź na współczesne wyzwania wychowawcze
Full text linkProblem behaviors among students, particularly acts of aggression and peer violence, pose a significant challenge for contemporary schools. These issues not only disrupt the learning environment but also contribute to teacher burnout and the declining motivation to remain in the profession. In Polish schools, educators often report a lack of practical skills to handle difficult behavioral situations effectively, along with insufficient institutional support. One promising evidence-based approach to address these concerns is the PBIS (Positive Behavioral Interventions and Supports) framework. PBIS is a systemic model of prevention and intervention that operates on three levels: universal (for all students), targeted (for groups requiring additional support), and individualized (for students with significant behavioral needs). This model promotes a safe, predictable, and supportive school environment while reducing negative behaviors and fostering positive peer relationships. The article discusses the foundational principles of PBIS, its key components, and empirical evidence supporting its effectiveness in improving school functioning, reducing violence, and enhancing student well-being. It also emphasizes the need for adapting and implementing PBIS in Polish schools as a response to the growing behavioral challenges and the increasing demand for systemic teacher support.Zachowania problemowe uczniów, szczególnie akty agresji i przemocy rówieśniczej, stanowią poważne wyzwanie dla współczesnych szkół. Nasilenie tych trudności wpływa nie tylko na klimat szkolny, ale także na wypalenie zawodowe nauczycieli i ich decyzję o odejściu z zawodu. W polskich szkołach coraz częściej podkreśla się brak przygotowania pedagogicznego do skutecznego reagowania na trudne sytuacje wychowawcze oraz niedostateczne wsparcie instytucjonalne. Jednym z obiecujących podejść, które może pomóc w przezwyciężeniu tych problemów, jest model PBIS (Pozytywne Interwencje i Wsparcie Zachowania). PBIS to oparte na dowodach naukowych podejście systemowe, które zakłada działanie na trzech poziomach: uniwersalnym (dla wszystkich uczniów), ukierunkowanym (dla grup wymagających dodatkowego wsparcia) oraz indywidualnym (dla jednostek z poważnymi trudnościami). Model ten promuje tworzenie bezpiecznego, wspierającego środowiska, wzmacnia pozytywne relacje między uczniami i ogranicza zachowania destrukcyjne. Artykuł prezentuje założenia PBIS, jego skuteczność oraz wskazuje na konieczność jego adaptacji w polskim systemie edukacji jako odpowiedzi na rosnące wyzwania wychowawcze i potrzeby nauczycieli. 
Podcaster – edukator. Społeczna rola twórców internetowych – studium przypadku działalności Karoliny Głowackiej (Radio Naukowe)
Full text linkThe emergence of podcasts in the media sphere has created a new space for producing content that can fulfil a wide range of functions. Among these various social functions, the popularization of knowledge deserves particular attention. This function is especially significant in the context of the third decade of the 21st century, a time in which many scientifically validated theories are increasingly questioned, and discussions on important issues often include pseudoscientists or artificial intelligence. The role of the podcaster – the author of scientific content – is therefore of paramount importance. The quality and value of the material presented depend on the podcaster’s competencies, expertise and attitude toward science. The first part of this article introduces the essence of podcasting and scientific communication. The second part focuses on a case study of the media activities of Karolina Głowacka, the creator of the podcast Radio Naukowe. The aim of this study is to analyse and highlight those elements of online activity that most strongly define the social role of the podcaster as an educator, with particular emphasis on methods of knowledge transmission, communication strategies and ethical information practices. The subject of the study comprises episodes of Karolina Głowacka’s Radio Naukowe, analysed as a representative example of contemporary science popularization in digital media. The research employs a case study method, which allows for an in-depth examination of the specificity of the podcaster’s work and makes it possible to capture the relationships between her competencies, communication style, and ways of moderating public debate, as well as how these elements are perceived by the audience.Pojawienie się w sferze medialnej podcastów stworzyło nową przestrzeń do tworzenia treści, które mogą pełnić różnorodne funkcje. Wśród wielu funkcji społecznych na szczególną uwagę zasługuje popularyzacja wiedzy. Funkcja ta jest szczególnie istotna w realiach trzeciej dekady XXI wieku, kiedy podważa się wiele naukowych, potwierdzonych teorii, a do dyskusji na istotne tematy dopuszcza się pseudonaukowców lub sztuczną inteligencję. Nieprzecenione znaczenie w tworzeniu treści naukowych ma ich autor – podcaster. Od jego kompetencji, wiedzy i usposobienia do nauki zależy jakość i wartość prezentowanych treści. W pierwszej części artykułu autorka wprowadza do istoty podcastingu i komunikacji naukowej, natomiast w drugiej – pochyla się nad studium przypadku medialnej działalności Karoliny Głowackiej, autorki podcastu Radio Naukowe. Celem badania jest analiza i podkreślenie tych elementów działalności internetowej, które w największym stopniu konstytuują społeczną rolę podcastera jako edukatora, ze szczególnym uwzględnieniem sposobów przekazywania wiedzy, strategii komunikacyjnych oraz etycznych praktyk informacyjnych. Przedmiotem badań są odcinki podcastu „Radio Naukowe” Karoliny Głowackiej, analizowane jako reprezentatywny przykład współczesnej popularyzacji nauki w mediach cyfrowych. W badaniu zastosowano metodę studium przypadku, która umożliwia pogłębioną obserwację specyfiki działań podcasterki oraz pozwala uchwycić zależności między jej kompetencjami, stylem komunikacji i sposobem moderowania debaty publicznej a odbiorem treści przez słuchaczy