University Scientific Journals (Univ. of Gdansk)
Not a member yet
10596 research outputs found
Sort by
Okoliczności śmiertelnego wypadku por. Edmunda Grunwalda z 2 czerwca 1929 r. w międzywojennym Gdańsku
Get PDFEdmund Grunwald came from a family with well‑established military traditions and quickly rose through the ranks in his military career. Additionally, he was a handsome man who was unfortunately in love with a well‑known and beloved artist. However, during that time, his beloved was in a relationship with another man. To help Lieutenant Grunwald in this difficult situation, he was assigned to serve in Gdańsk alongside Captain (later Major) Jan Henryk Żychoń.
Edmund Grunwald was well‑liked by his peers, and his immediate superior held him in high regard. However, it was precisely in Gdańsk that tragedy struck. On 2 June 1929, he accidentally shot himself with the weapon he carried with him at all times. Despite investigations by the Polish gendarmerie and the Gdańsk police, rumours and speculation quickly arose about the circumstances of his death. The chief of Polish intelligence in the Free City of Gdańsk, Captain Jan Henryk Żychoń, was also implicated, as the accident occurred in his apartment.
The article sheds light on the circumstances surrounding Lieutenant Edmund Grunwald’s death, describes the investigation conducted in this case, and raises new questions about the weapon that caused the fatal shot. It turns out that the weapon indeed belonged to Żychoń, though it was Grunwald who used it on a daily basis.Edmund Grunwald pochodził z rodu o ugruntowanych tradycjach wojskowych, dość szybko piął się po szczeblach kariery wojskowej. Ponadto był przystojnym mężczyzną nieszczęśliwie zakochanym w znanej i lubianej artystce. Jego wybranka w tym czasie, kiedy on przeżywał rozterki miłosne, była w związku z innym mężczyzną. Pomocą w tej trudnej dla porucznika sytuacji miała być służba w Gdańsku u boku mjr. Jana Henryka Żychonia.
W swoim środowisku był lubiany, a jego bezpośredni przełożony darzył go życzliwością. Jednakże to właśnie Gdańsk stał się miejscem jego śmierci. Zginął 2 czerwca 1929 r. wskutek przypadkowego postrzelenia się z broni, którą nosił cały czas przy sobie. Zdarzenie to, mimo przeprowadzonego śledztwa przez polską żandarmerię i gdańską policję, szybko stało się powodem snucia domysłów oraz plotek związanych z okolicznościami jego zajścia, jak również z obarczeniem winą szefa polskiego wywiadu w WMG – kpt. Jana Henryka Żychonia, w którego mieszkaniu doszło do tego wypadku.
W artykule wyjaśniono okoliczności śmierci por. Edmunda Grunwalda, opisano prowadzone śledztwo w tej sprawie oraz rzucono nowe światło na wątpliwości związane z bronią, od której strzału zginął porucznik. Broń faktycznie należała do Żychonia, choć na co dzień posługiwał się nią Grunwald
Relacja z wystawy #StolenMemory oraz konferencji „Pamięciorzeczy. Refleksje w 85. rocznicę wybuchu II Wojny Światowej”
Get PDFSprachbedingte Identitätskonflikte im autobiografischen Werk von Christabel Bielenberg (1909–2003)
Get PDFZiel dieses Artikels ist es, die Bedeutung der Mehrsprachigkeit und Multikulturalitat fur die Herausbildung einer transkulturellen Identitat am Beispiel des autobiografischen Werks von Christabel Bielenberg zu rekonstruieren. Die subjektiven Erfahrungen der Autorin werden im Hinblick auf ihre sich verandernde Identitat und national-kulturelle Zugehorigkeit analysiert, einschlie.lich der Grunde und Folgen der Veranderungen. Die Autorin des Artikels kommt zu dem Schluss, dass Transkulturalitat und Mehrsprachigkeit Christabel Bielenberg dazu befahigen, national-kulturelle Grenzen nahtlos zu uberschreiten und ihre Identitat an ihre Bedurfnisse und ihren situativen Kontext anzupassen.The aim of this article is to reconstruct the significance of multilingualism and multiculturalism for the formation of a transcultural identity, using the example of Christabel Bielenberg’s autobiographical work. The author’s subjective experiences are analysed with regard to her changing identity and national-cultural affiliation, including the reasons for and consequences of the changes. The author of the article concludes that transculturality and multilingualism enable Christabel Bielenberg to seamlessly cross national-cultural boundaries and adapt her identity to her needs and situational context.Ziel dieses Artikels ist es, die Bedeutung der Mehrsprachigkeit und Multikulturalitat fur die Herausbildung einer transkulturellen Identitat am Beispiel des autobiografischen Werks von Christabel Bielenberg zu rekonstruieren. Die subjektiven Erfahrungen der Autorin werden im Hinblick auf ihre sich verandernde Identitat und national-kulturelle Zugehorigkeit analysiert, einschlie.lich der Grunde und Folgen der Veranderungen. Die Autorin des Artikels kommt zu dem Schluss, dass Transkulturalitat und Mehrsprachigkeit Christabel Bielenberg dazu befahigen, national-kulturelle Grenzen nahtlos zu uberschreiten und ihre Identitat an ihre Bedurfnisse und ihren situativen Kontext anzupassen
Motywowanie osób niekorzystających z bibliotek akademickich do [ponownego] odkrywania przydatności biblioteki akademickiej w praktyce studiowania – perspektywa Biblioteki Politechniki Gdańskiej
Get PDFThe main purpose of this article is to present the methods used by academic libraries to motivate non-users to rediscover the library’s value and usefulness for their study practices, with a focus on the perspective of the Gdańsk University of Technology Library. The author examines the issue of Polish full-time students as one of the groups of academic library non-users. Głównym celem artykułu jest przedstawienie, w jaki sposób Biblioteka Politechniki Gdańskiej motywuje nieużytkowników biblioteki akademickiej do ponownego odkrycia jej wartości i przydatności dla studentów. Autorka skupiła się na omówieniu kwestii polskich studentów studiów dziennych jako jednej z grup nieużytkowników biblioteki akademickiej. 
Działalność Sekcji Zarządzania i Marketingu IFLA wobec zmieniających się potrzeb i funkcji bibliotek – rozmowa z przewodniczącym Nickiem Boxem
Get PDFCo robić, gdy nadchodzą potwory? Wiedza i edukacja po hegemonii
Get PDFThe purpose of this paper is to reconstruct contemporary authoritarian politics and to develop an alternative to educational projects rooted in liberal and critical traditions, which are often proposed as antidotes to authoritarianism.
Contemporary authoritarianism is described as a manifestation of the disintegration of the neoliberal hegemonic regime. The processes of de-hegemonization have led to liberalism losing its role as a commonsensical point of reference for other ideological discourses, as well as to institutional decay and the loss of access to hegemonic sources of political legitimacy.
One of the consequences of this condition is the emergence of the phenomenon of “post-truth,” typically defined as the prioritization of personal emotions over facts and rational argument. From an educational perspective, post-truth represents the most significant symptom of the post-hegemonic condition. Strategies rooted in liberal concepts of civic education—such as enhancing the cognitive competencies of future citizens—are intended to counteract this phenomenon. Critical strategies, drawing on the thought of Laclau and Mouffe, aim instead to establish, through education, the foundations for non-antagonistic political relations.
Both of these approaches are considered problematic by the authors due to their grounding in the attitudes and institutions of the decaying liberal hegemonic regime. As an alternative, the authors propose a concept of programmatic educational neutrality—drawing from, yet also diverging from, the thought of Paulo Freire. This neutrality stems from both an epistemic distance toward the fragmented and polarized public sphere, and from the conviction that education should support students’ ability to critically “read the world” based on their own lived experiences, rather than facilitate the translation of those experiences into the conflicting languages of political ideologies.Celem artykułu jest rekonstrukcja współczesnej polityki autorytarnej i próba wypracowania alternatywy wobec mających stanowić edukacyjne antidotum wobec niej projektów zakorzenionych w koncepcjach liberalnych i krytycznych. Współczesny autorytaryzm jest przedmiotem opisu jako przejaw rozkładu neoliberalnego reżimu hegemonicznego. Efektem procesów de-hegemonizacji jest utrata przez liberalizm funkcji zdroworozsądkowego punktu odniesienia dla innych dyskursów ideologicznych, a także rozkład instytucjonalny i utrata dostępu do hegemonicznych źródeł politycznej legitymizacji.
Jedną z konsekwencji tego stanu rzeczy jest pojawienie się fenomenu „post-prawdy” – definiowanej zazwyczaj jako przedkładanie własnych emocji nad fakty i argumentację. Postprawda jest, z perspektywy edukacyjnej, najważniejszym przejawem sytuacji post-hegemonicznej. Przeciwdziałaniu jej mają służyć strategie zakorzenione w koncepcjach liberalnej edukacji obywatelskiej, takie jak zwiększanie kompetencji poznawczych przyszłych obywateli. Celem strategii krytycznych, korzystających z myśli Laclau i Mouffe jest z kolei ustanowienie, za pomocą edukacji, podstaw dla nie-antagonistycznych relacji politycznych.
Obie te ścieżki są przez autorów artykułu uznawane za problematyczne ze względu na ich zakorzenienie w postawach i instytucjach ulegającego rozkładu reżimu liberalnej hegemonii. Jako alternatywę autorzy proponują, jednocześnie czerpiącą i idącą wbrew myśli Freirego propozycję programowej edukacyjnej neutralności, wynikającej zarówno z epistemicznego dystansu wobec rozproszonej i przesiąkniętej antagonizmem sfery publicznej, jak i przekonaniu, że edukacja powinna wspierać zdolność uczniów do krytycznego „czytania świata” w oparciu o własne doświadczenie życiowe, a nie ułatwiać translację tych doświadczeń na skonfliktowane języki politycznych ideologii
Chleba naszego, paranoiczno-spiskowego. Uwagi wstępne na temat wybranych meandrów dyskursu (pseudo) konspiracyjnego we współczesnej kulturze audiowizualnej
Get PDFThis essay is an introduction to the topic of conspiracy and paranoid narratives in cinema and other audio-visual texts in culture, which is the theme of this issue of Panoptikum. The author uses the ideas of Orrin W. Klapp and Umberto Eco to introduce the roots of modern fears and suspicions associated with the tradition of gnosis, and later demonstrates various trends in film plots that are situated between neognosis and techgnosis perspectives. The exemplary films are linked to the fears and propaganda of 1950s American cinema, the satanic panic of the 1970s and 1980s, and the technophobic and technophilic motifs of 1990s and contemporary science fiction. Another subject is the mind games and mystery narratives of Cal noir, which often refer to urban legends and dark secrets of influential American families. The essay ends with reflections on the contemporary cybersphere, which is full of documentaries dealing with various pseudo-scientific themes and YouTube shows presenting alternative ideologies as propagated by the Tradwifes movement.This essay is an introduction to the topic of conspiracy and paranoid narratives in cinema and other audio-visual texts in culture, which is the theme of this issue of Panoptikum. The author uses the ideas of Orrin W. Klapp and Umberto Eco to introduce the roots of modern fears and suspicions associated with the tradition of gnosis, and later demonstrates various trends in film plots that are situated between neognosis and techgnosis perspectives. The exemplary films are linked to the fears and propaganda of 1950s American cinema, the satanic panic of the 1970s and 1980s, and the technophobic and technophilic motifs of 1990s and contemporary science fiction. Another subject is the mind games and mystery narratives of Cal noir, which often refer to urban legends and dark secrets of influential American families. The essay ends with reflections on the contemporary cybersphere, which is full of documentaries dealing with various pseudo-scientific themes and YouTube shows presenting alternative ideologies as propagated by the Tradwifes movement
Paranoja jako chwyt retoryczny w kinie science fiction: Ex Machina Alexa Garlanda
Get PDFThe article analyzes paranoia as a rhetorical figure in science fiction cinema, focusing on Alex Garland’s Ex Machina. The author references the research of W.H. Hampton and V. Schroeder Burnham, who present paranoia as an adaptive mechanism. Additionally, the article examines its role in exaggerating the dangers associated with artificial intelligence, within the context of contemporary studies on cyber-paranoia. In Garland’s film, paranoia takes various forms, ranging from a natural distrust of technology to the heightened fears of the protagonist, Caleb, amplified by his interactions with his host, Nathan. To underscore elements related to AI, the author draws on the perspectives of A. Przegalińska, M. Tegmark, and N. Bostrom. Furthermore, the paper highlights the significant role of mythological motifs in the film, particularly the theme of katabasis. In conclusion, the article posits that paranoia serves as a critical survival tool for both humans and intelligent machines.The article analyzes paranoia as a rhetorical figure in science fiction cinema, focusing on Alex Garland’s Ex Machina. The author references the research of W.H. Hampton and V. Schroeder Burnham, who present paranoia as an adaptive mechanism. Additionally, the article examines its role in exaggerating the dangers associated with artificial intelligence, within the context of contemporary studies on cyber-paranoia. In Garland’s film, paranoia takes various forms, ranging from a natural distrust of technology to the heightened fears of the protagonist, Caleb, amplified by his interactions with his host, Nathan. To underscore elements related to AI, the author draws on the perspectives of A. Przegalińska, M. Tegmark, and N. Bostrom. Furthermore, the paper highlights the significant role of mythological motifs in the film, particularly the theme of katabasis. In conclusion, the article posits that paranoia serves as a critical survival tool for both humans and intelligent machines
