University Scientific Journals (Univ. of Gdansk)
Not a member yet
10596 research outputs found
Sort by
Świat podzielony. Opętanie Andrzeja Żuławskiego jako thriller polityczny i psychologiczny
Get PDFAndrzej Żuławski’s Possession can be read as a political and psychological thriller about a world divided by the Cold War at the turn of the 1970s and 1980s. It is a world permeated by mysterious forces of “evil”. Żuławski’s heroes are people living in a state of neurosis and fear. The film depicts an obsession with dangerous manipulation of mental and biological forces activated under the influence of ideology. In Possession, the director presents a critical diagnosis of Western culture in the 1970s - the time after the contestation and sexual revolution.Andrzej Żuławski’s Possession can be read as a political and psychological thriller about a world divided by the Cold War at the turn of the 1970s and 1980s. It is a world permeated by mysterious forces of “evil”. Żuławski’s heroes are people living in a state of neurosis and fear. The film depicts an obsession with dangerous manipulation of mental and biological forces activated under the influence of ideology. In Possession, the director presents a critical diagnosis of Western culture in the 1970s - the time after the contestation and sexual revolution
The Paradox of Documentary Fiction or Fictional Documentary in a Biopic Film Compilation About a Film Actor
Get PDFThis study focuses mainly on the genre of biographical compilation in the context of development of the compilation film form in Slovakia after 1989. The author analyses current creative approaches in creating biographical compilations or compilations with biographical motifs. His main interest is the application of film collage techniques by those documentary directors who work with appropriated audiovisual and archival materials. He explores the crossing of authenticity and fiction based on the case study of the biographical compilation film Countdown - The Last Film of Ivan Palúch (Odpočítavanie - posledný film Ivana Palúcha, dir. Martin Palúch, 2022). This feature film is a unique example of a biopic about the career and life of a film actor.This study focuses mainly on the genre of biographical compilation in the context of development of the compilation film form in Slovakia after 1989. The author analyses current creative approaches in creating biographical compilations or compilations with biographical motifs. His main interest is the application of film collage techniques by those documentary directors who work with appropriated audiovisual and archival materials. He explores the crossing of authenticity and fiction based on the case study of the biographical compilation film Countdown - The Last Film of Ivan Palúch (Odpočítavanie - posledný film Ivana Palúcha, dir. Martin Palúch, 2022). This feature film is a unique example of a biopic about the career and life of a film actor
Russia through the eyes of top-notch writers of the post-January-Uprising era
Get PDFThe article is an attempt to remove the loyalist or legalistic odium that fell on the representatives of the post-January-Uprising generation in connection with their attitude towards the “Russian issue”. The first-class positivist writers, such as Świętochowski Konopnicka, Prus, in their statements on the nature of Polish-Russian relations, took up a fight against their compatriots’ opinions, censorship pressure, and, above all, their own ideological dilemmas. In view of the strategy of remaining silent about the “Russian issue” used in national literature, the mentioned authors had the courage to speak, and also to separate the Russian state from the Russian nation, and especially from Russian culture. Their recognitions were sometimes divergent, inconsistent, but they were guided by the ambition to rise above the compensatory stereotype, common in the 19th century, the myth of the “Russian Empire of Evil”, as well as the need to escape from martyrological approaches. The article characters are also united by the drama of hope and disappointment with the events of 1905.Artykuł jest próbą zdjęcia lojalistycznego czy legalistycznego odium, jakie spadło na przedstawicieli pokolenia postyczniowego w związku z ich postawą wobec „problemu rosyjskiego”. Pierwszorzędni pisarze pozytywistyczni, tacy jak Świętochowski, Konopnicka, Prus, w swoich wypowiedziach na temat charakteru polsko-rosyjskich relacji podejmowali walkę z sądami rodaków, presją cenzury, a przede wszystkim z własnymi ideowymi dylematami. Wobec strategii przemilczania „tematu rosyjskiego”, jaką operowała literatura krajowa, przywołani twórcy mieli odwagę mówić, a także oddzielać rosyjskie państwo od rosyjskiego narodu, a zwłaszcza od rosyjskiej kultury. Ich rozpoznania bywały rozbieżne, niekonsekwentne, ale przyświecała im ambicja wzniesienia się ponad powszechny już w XIX wieku kompensacyjny stereotyp, mit „Rosyjskiego Imperium Zła”, a także potrzeba ucieczki od martyrologicznych ujęć. Bohaterów artykułu łączy ponadto dramat nadziei i rozczarowania wydarzeniami 1905 roku.The article is an attempt to remove the loyalist or legalistic odium that fell on the representatives of the post-January-Uprising generation in connection with their attitude towards the “Russian issue”. The first-class positivist writers, such as Świętochowski Konopnicka, Prus, in their statements on the nature of Polish-Russian relations, took up a fight against their compatriots’ opinions, censorship pressure, and, above all, their own ideological dilemmas. In view of the strategy of remaining silent about the “Russian issue” used in national literature, the mentioned authors had the courage to speak, and also to separate the Russian state from the Russian nation, and especially from Russian culture. Their recognitions were sometimes divergent, inconsistent, but they were guided by the ambition to rise above the compensatory stereotype, common in the 19th century, the myth of the “Russian Empire of Evil”, as well as the need to escape from martyrological approaches. The article characters are also united by the drama of hope and disappointment with the events of 1905
Le théâtre au service de la cause féminine. Retour à ma femme de Maria Deraismes
Get PDFMaria Deraismes uses her playwrighting skills to demonstrate the absurdity of the law and the prejudices that limit women. She demonstrates in her plays the rigidness and, at the same time, the absurdity of the patriarchal wall against which the needs, ambitions and dreams of women crash. In the play Retour à ma femme, Deraismes presents various forms of sexist oppression, reveals their inner workings, and encourages in-depth reflection on the patriarchal order that produces them. Undoubtedly, her primary concern is the inferior position of women, but it is evident that she also aims to improve society for both sexes. Deraismes creates female characters that viewers and readers can identify with and from whom they can draw the strength to change the world, as well as evolve themselves.Maria Deraismes uses her playwrighting skills to demonstrate the absurdity of the law and the prejudices that limit women. She demonstrates in her plays the rigidness and, at the same time, the absurdity of the patriarchal wall against which the needs, ambitions and dreams of women crash. In the play Retour à ma femme, Deraismes presents various forms of sexist oppression, reveals their inner workings, and encourages in-depth reflection on the patriarchal order that produces them. Undoubtedly, her primary concern is the inferior position of women, but it is evident that she also aims to improve society for both sexes. Deraismes creates female characters that viewers and readers can identify with and from whom they can draw the strength to change the world, as well as evolve themselves.Maria Deraismes uses her playwrighting skills to demonstrate the absurdity of the law and the prejudices that limit women. She demonstrates in her plays the rigidness and, at the same time, the absurdity of the patriarchal wall against which the needs, ambitions and dreams of women crash. In the play Retour à ma femme, Deraismes presents various forms of sexist oppression, reveals their inner workings, and encourages in-depth reflection on the patriarchal order that produces them. Undoubtedly, her primary concern is the inferior position of women, but it is evident that she also aims to improve society for both sexes. Deraismes creates female characters that viewers and readers can identify with and from whom they can draw the strength to change the world, as well as evolve themselves
1980-2000, The Age of Irony ? A Look Back at Irony in the Late 20th Century
No full textOpierając się na obserwacji, że ostatnie dwie dekady XX wieku to wiek ironii w literaturze francuskiej, językoznawstwie, poetyce i krytyce literackiej, w artykule podjęto próbę zrozumienia, na czym polega ta ironia i w jakiej formie się ona objawia. Metakrytyczne studium francuskiej krytyki literackiej i literatury współczesnej prowadzi do następujących wniosków: pomiędzy wypowiedziami ironicznymi opisywanymi przez językoznawców nie ma prawie żadnego związku z wszechogarniającą, czasem niejasną, ironią krytyków literackich. Metalepsis jest głównym wyrazem ironii we współczesnej powieści francuskiej. Sukces ironii wynika z jej bardzo pozytywnej wówczas konotacji jako wartości estetycznej i etycznej. Artykuł kończy się hipotezą, że era ironii dobiegła dziś (chwilowo) końca.Opierając się na obserwacji, że ostatnie dwie dekady XX wieku to wiek ironii w literaturze francuskiej, językoznawstwie, poetyce i krytyce literackiej, w artykule podjęto próbę zrozumienia, na czym polega ta ironia i w jakiej formie się ona objawia. Metakrytyczne studium francuskiej krytyki literackiej i literatury współczesnej prowadzi do następujących wniosków: pomiędzy wypowiedziami ironicznymi opisywanymi przez językoznawców nie ma prawie żadnego związku z wszechogarniającą, czasem niejasną, ironią krytyków literackich. Metalepsis jest głównym wyrazem ironii we współczesnej powieści francuskiej. Sukces ironii wynika z jej bardzo pozytywnej wówczas konotacji jako wartości estetycznej i etycznej. Artykuł kończy się hipotezą, że era ironii dobiegła dziś (chwilowo) końca.Opierając się na obserwacji, że ostatnie dwie dekady XX wieku to wiek ironii w literaturze francuskiej, językoznawstwie, poetyce i krytyce literackiej, w artykule podjęto próbę zrozumienia, na czym polega ta ironia i w jakiej formie się ona objawia. Metakrytyczne studium francuskiej krytyki literackiej i literatury współczesnej prowadzi do następujących wniosków: pomiędzy wypowiedziami ironicznymi opisywanymi przez językoznawców nie ma prawie żadnego związku z wszechogarniającą, czasem niejasną, ironią krytyków literackich. Metalepsis jest głównym wyrazem ironii we współczesnej powieści francuskiej. Sukces ironii wynika z jej bardzo pozytywnej wówczas konotacji jako wartości estetycznej i etycznej. Artykuł kończy się hipotezą, że era ironii dobiegła dziś (chwilowo) końca