University Scientific Journals (Univ. of Gdansk)
Not a member yet
10596 research outputs found
Sort by
Koncert japońskiego chóru Kijanki na Uniwersytecie Gdańskim, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, 18 października 2024 r.
„Et repercussit sibi domum ipsius violenter et potenter… et intulit ei wlnera”. Wybrane historie (o) przemocy w życiu kobiet z kręgu szlachty z ksiąg sądowych dawnych powiatów Wielkopolski drugiej połowy XV i początków XVI wieku
This article is devoted to the issue of violence against women and by women in the milieu of the nobility in Poland in the late medieval and early modern times. It presents descriptions of selected cases involving acts of violence they experienced from or committed against members of their close family, relatives or inlaws, or people from outside the family circle. The aim is to confirm and illustrate the occurrence of such acts of violence in the social realities of the period under study and provide examples of their particular forms. Information about the acts in question comes from entries in court records (acta terrestria, acta castrensia) from Greater Poland from the second half of the fifteenth and the early sixteenth centuries. The article also indicates directions for further research on this issue, as well as related research difficulties.This article is devoted to the issue of violence against women and by women in the milieu of the nobility in Poland in the late medieval and early modern times. It presents descriptions of selected cases involving acts of violence they experienced from or committed against members of their close family, relatives or inlaws, or people from outside the family circle. The aim is to confirm and illustrate the occurrence of such acts of violence in the social realities of the period under study and provide examples of their particular forms. Information about the acts in question comes from entries in court records (acta terrestria, acta castrensia) from Greater Poland from the second half of the fifteenth and the early sixteenth centuries. The article also indicates directions for further research on this issue, as well as related research difficulties
Wokół wyprawy wojennej Ludwika Młodszego w 869 roku. Przeciw Obodrytom czy Serbom?
W 869 r. Ludwik Niemiec podjął zakrojone na szeroką skalę działania wojenne przeciw Słowianom. W operacji tej wzięli udział jego synowie, w tym Ludwik Młodszy. W historiografii powszechnie przyjmuje się, że przeciwnikami Ludwika Młodszego byli Serbowie. O wydarzeniu tym informują jedynie roczniki z Fuldy i St. Bertin. Celem niniejszego artykułu jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy faktycznie Ludwik Młodszy wyprawił się w 869 r. przeciw Serbom. W wyniku przeprowadzonego postępowania badawczego ustalono, że ta wyprawa faktycznie miała miejsce. Jednakże dopuszczalna jest hipoteza, że znalazła ona swą kontynuację w działaniach wojennych przeciw Obodrytom.W 869 r. Ludwik Niemiec podjął zakrojone na szeroką skalę działania wojenne przeciw Słowianom. W operacji tej wzięli udział jego synowie, w tym Ludwik Młodszy. W historiografii powszechnie przyjmuje się, że przeciwnikami Ludwika Młodszego byli Serbowie. O wydarzeniu tym informują jedynie roczniki z Fuldy i St. Bertin. Celem niniejszego artykułu jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy faktycznie Ludwik Młodszy wyprawił się w 869 r. przeciw Serbom. W wyniku przeprowadzonego postępowania badawczego ustalono, że ta wyprawa faktycznie miała miejsce. Jednakże dopuszczalna jest hipoteza, że znalazła ona swą kontynuację w działaniach wojennych przeciw Obodrytom
Rola mediów cyfrowych w aktywizmie ekologicznym
The goal of this research is to show the results of the study of the role of social media in digital environmental activism as an example of Georgia. In the last few years there are a few studies which discuss digital environmental activism but this kind of research has not been conducted in Georgia, which emphasizes novelty and relevance. Methods of this study are semi-structured interviews with active users of the social media platforms and a qualitative content analysis of digital environmental activists’ pages on Facebook. As for the research questions, what is the role of digital media in environmental activism? Which social media platforms are used by activists? Which type of the activism is used by Georgian digital environmental activists? According to the results of this study, slacktivism is mainly observed in Georgian social media, when people try to express their position with electronic petitions, express position by avatar frames or using hashtags. There are some platforms on Facebook where environmental activists are united, but until now, there was only 1 case that actively collected citizens on the social media platform – Facebook – movement of “MyCityKills”. As the questioned respondents emphasized, despite the existence of environmental groups or pages on Facebook, it is still passive activism. It was the only case of manifestation of not only environmental activism, but also civil digital activism in general, when thousands of young volunteers mobilized through Facebook and on June 13, 2015, to clean the environment of Tbilisi affected by the flood and help people affected by the disaster.Celem artykułu jest przedstawienie wyników badania roli mediów społecznościowych w cyfrowym aktywizmie ekologicznym na przykładzie Gruzji. W ciągu ostatnich kilku lat przeprowadzono kilka badań, które analizują cyfrowy aktywizm ekologiczny, jednak tego rodzaju analizy nie zostały przeprowadzone w Gruzji, co wskazuje na nowość i trafność zaproponowanego tematu. W prezentowanym badaniu zostały zastosowane metody częściowo ustrukturyzowanych wywiadów z aktywnymi użytkownikami platform mediów społecznościowych i jakościowa analiza treści stron cyfrowych aktywistów ekologicznych w sieci społecznościowej Facebook. Pytania badawcze: jaka jest rola mediów cyfrowych w aktywizmie ekologicznym? Jaki typ aktywizmu stosują gruzińscy cyfrowi aktywiści ekologiczni? Zgodnie z wynikami tego badania slaktywizm obserwuje się głównie w gruzińskich mediach społecznościowych, gdy obywatele próbują wyrazić swoje stanowisko za pomocą petycji elektronicznych, wyrażają stanowisko za pomocą ramek awatara lub używając hashtagów. Na Facebooku istnieją pewne platformy, na których zjednoczyli się aktywiści ekologiczni. Jednakże do tej pory stwierdzono tylko jeden przypadek, gdzie aktywnie zebrali się obywatele na platformie mediów społecznościowych – Facebooku. Był to „MyCityKills”. Jak podkreślali respondenci, pomimo istnienia grup ekologicznych lub stron na Facebooku, jest to nadal bierny aktywizm. Dotychczas był to jedyny przypadek manifestacji nie tylko aktywizmu ekologicznego, lecz także obywatelskiego aktywizmu cyfrowego w ogóle. Tysiące młodych wolontariuszy zmobilizowało się za pośrednictwem Facebooka w dniu 13 czerwca 2015 roku. Celem spotkania było oczyszczanie ulic Tbilisi zalanych w wyniku powodzi i pomoc ludziom dotkniętym katastrofą
Use of Minecraft in spatial planning (an example of a former sugar factory in Pruszcz Gdański)
Minecraft is a sandbox video game that provides an excellent tool for supporting social participation in spatial planning. Minecraft is used as a tool under the Block-by-Block initiative to invite people who otherwise would not participate in spatial planning with the use of classical forms of social participation. The main goal is to examine how possible social participation based on the Block-by-Block idea of using the Minecraft game can be in Polish realities. This was based on the example of a former sugar factory in Pruszcz Gdański. Young people and children showed considerable skills in constructing architectural objects and in spatial development on the premises of the former sugar factory in Pruszcz Gdański. In addition, the workshop participants were open to learning about and getting acquainted with the principles of correct spatial planning. Therefore, the advantage of Minecraft lies in involving young people in the processes of spatial changes, as well as in acting as a tool used to educate future users of given space. The limitation lies in the necessity to build a virtual environment, which is very labour-intensive
Państwo jako uczestnik rynku finansowego
High levels of public debt and chronic budget deficits force states to be constantly present on the financial market. This leads to the slow transformation from tax states into debt states. The change in the financial operating model generates new risks, the essence of which the literature has yet to fully identify. Increasingly, states are beginning to resemble intergenerational financial institutions, allocating funds from future generations to those currently living. The aim of this article is to identify the risks to socio-economic sustainability posed by the critical dependence of the state on market-based financing of its borrowing needs. This is a first step in the search for a new security architecture that better serves the idea of sustainable finance.Wysoki poziom długu publicznego i chroniczny deficyt budżetowy zmuszają związki publicznoprawne do stałej obecności na rynku finansowym. Prowadzi to do powolnej transformacji państw opartych na podatkach w państwa oparte na długu. Zmiana modelu działania państw na płaszczyźnie finansowej generuje nowe zagrożenia. Wydaje się, że ich istota nie została jeszcze w pełni zidentyfikowana w literaturze przedmiotu. W coraz większym stopniu państwa zaczynają przypominać międzypokoleniowe instytucje finansowe, dokonujące alokacji środków finansowych od przyszłych pokoleń na rzecz pokoleń obecnie żyjących. Celem artykułu jest identyfikacja zagrożeń, jakie dla zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego niesie ze sobą krytyczne uzależnienie państwa od rynkowego finansowania jego potrzeb pożyczkowych. Jest to pierwszy krok na drodze do poszukiwania nowej architektury bezpieczeństwa, która lepiej służyłaby idei zrównoważonych finansów
Wpływ integracji europejskiej na materialne i formalne zmiany konstytucji w Hiszpanii w świetle orzecznictwa hiszpańskiego Trybunału Konstytucyjnego i praktyki ustrojowej
The purpose of the article is to answer the question of how the process of European integration has influenced the Spanish constitutional order. Taking the European clause set out in Article 93 of the Spanish Constitution as a starting point, it analyzes both impacts of a formal-legal nature, but also influences of a substantive nature affecting the normative content of the Spanish Constitution. The study demonstrates that EU law, based on the principle of “direct applicability” and “direct effect,” intensively influences Spanish constitutional law and has been the strongest factor influencing the Spanish legal order since the enactment of the Spanish Constitution in 1978. Thus, while the Spanish Constitution in the formal sense remains a rigid constitution, when viewed in the category of a substantive constitution, it has proved to be flexible and susceptible to external influence, despite the fact that this occurs de jure with the consent of Spain expressed in respect of the principle of state sovereignty, on the basis of the provisions contained in Article 93 of the Spanish Constitution.Celem artykułu jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób proces integracji europejskiej wpłynął na hiszpański porządek konstytucyjny. Przyjmując za punkt wyjścia klauzulę europejską zawartą w art. 93 hiszpańskiej konstytucji, przeanalizowano zarówno zmiany o charakterze formalno-prawnym, jak i materialno-prawnym, wpływające na treść normatywną hiszpańskiej konstytucji. Przeprowadzone badania pokazują, że prawo UE, oparte na zasadzie „bezpośredniego stosowania” oraz „bezpośredniego skutku”, intensywnie wpływa na hiszpańskie prawo konstytucyjne i jest najsilniejszym czynnikiem wpływającym na hiszpański porządek prawny od czasu uchwalenia hiszpańskiej konstytucji w 1978 r. O ile zatem konstytucja hiszpańska w sensie formalnym pozostaje konstytucją sztywną, o tyle rozpatrywana w kategorii konstytucji materialnej okazała się konstytucją elastyczną i podatną na wpływy zewnętrzne, mimo że następuje to de iure za zgodą Hiszpanii wyrażoną w poszanowaniu zasady suwerenności państwowej, na podstawie przepisów zawartych w art. 93 konstytucji hiszpańskiej
Własność intelektualna w odniesieniu do tłumaczeń z perspektywy prawa hiszpańskiego
In Spain, it is quite common for translators to see their intellectual property rights infringed by publishers without the infringement reaching the courts, let alone the high court, our Supreme Court. In the case discussed here, a publisher incorporated the complete translation of a short story into an anthology of Japanese literature without the author’s permission; such use is not covered as an example of quotation or by any of the exceptions to copyright provided for in current Spanish legislation. The incorporation of another’s copyrighted work, however brief it may be, and its subsequent publication in an anthology of texts without the author’s permission constitute an infringement of the copyright on the translation.Dość często zdarza się, że wydawcy naruszają prawa własności intelektualnej tłumaczy, a sprawa dotycząca naruszenia nie trafia do sądu. W omawianym przypadku wydawca włączył kompletne tłumaczenie opowiadania do antologii literatury japońskiej bez zgody autora, co oznacza, że jego postępowanie nie może być chronione ani przez cytat, ani przez żaden z wyjątków od praw autorskich przewidzianych w obowiązujących normach. Włączenie cudzego utworu chronionego prawem autorskim, niezależnie od tego, jak krótki by on nie był, a następnie opublikowanie go w antologii tekstów bez zgody autora stanowi naruszenie praw autorskich do tłumaczenia
Rozpowszechnianie i wykorzystanie komercyjne utworów architektonicznych i plastycznych w kulturze i sztuce: „prawo panoramy” jako przedmiot analizy
The freedom of panorama is an exception to copyright regulated at the Community level that allows architectural and art works permanently located in public places to be photographed, videotaped and disseminated in any way for any purpose. Its transposition into national legislation, with significant differences, is of great importance both for the dissemination of culture and for the commercial exploitation of images, particularly in the digital environment. These differences are due to the optional nature of the exception and its broad formulation. It is worth analyzing these two issues, contrasting the UE regulation with national legislation, in particular in Sain, to conclude whether it is possible to reduce existing differences to achieve the greatest possible degree of harmonisation among all of them.Prawo panoramy jest wyjątkiem od prawa autorskiego, regulowanym na poziomie wspólnotowym, dającym możliwość rozpowszechniania, w tym fotografowania i filmowania w dowolny sposób i w dowolnym celu utworów architektury i sztuki wystawionych na stałe w ogólnie dostępnych miejscach publicznych. Implementacja tego wyjątku do ustawodawstwa krajowego z istotnymi różnicami pomiędzy poszczególnymi krajami ma ogromne znaczenie zarówno dla rozpowszechniania kultury, jak i komercyjnego wykorzystania dzieł architektury i sztuki, w szczególności w środowisku cyfrowym. Różnice te wynikają z fakultatywnego charakteru wyjątku i jego szerokiego brzmienia. Analiza tych dwóch aspektów prawa panoramy w porównaniu z regulacjami UE i ustawodawstwem krajowym, w szczególności w Hiszpanii, jest konieczna, aby stwierdzić, czy możliwe jest zmniejszenie istniejących różnic w celu osiągnięcia jak największego stopnia harmonizacji
W kierunku e-użyczeń przez biblioteki
The commentary discusses a judgment of the CJEU on the interpretation of EU law in relation to e-lending by libraries. E-lending conducted by libraries using digitized paper books is known as Independent Secure Digital Lending (iSDL), which is the European equivalent of the Control Digital Lending (CDL) system used in the USA. The Court clarified that lending digital copies of books by public libraries can be covered by the exception from the exclusive lending right provided it has similar characteristics to lending printed works. The “one copy, one user” model, where a digital copy is placed on the library’s server, and only one user can download it during the lending period, aligns with Directive 2006/115. However, the practical implementation of e-lending in public libraries still faces challenges. The judgment does not change the optional nature of the public lending exception, allowing Member States the freedom to implement it or not. Many countries are influenced by traditional interpretations that limit lending only to physical copies. Moreover, for e-lending to be considered legal under EU law, libraries must possess a digital copy from a legal source. This raises the question of whether libraries can, under the existing exceptions outlined in the InfoSoc Directive, digitize their physical book copies for subsequent e-lending. This issue was not definitively addressed in this judgment, but it found support in the Advocate General’s opinion. Simultaneously, due to the prevailing traditional approach to lending at the Member State level, e-lending is still not widespread in practice.Glosa omawia orzeczenie TSUE dotyczące interpretacji prawa UE w kontekście e-użyczeń realizowanych przez biblioteki. E-użyczenia przeprowadzane przez biblioteki z wykorzystaniem zdigitalizowanych książek papierowych znane są jako Independent Secure Digital Lending (iSDL), co stanowi europejski odpowiednik systemu Control Digital Lending (CDL) stosowanego w USA. Trybunał wyjaśnił, że użyczanie cyfrowych kopii książek przez publiczne biblioteki może być objęte wyjątkiem od wyłącznego prawa do użyczenia, pod warunkiem że charakteryzuje się podobnymi cechami do wypożyczania dzieł drukowanych. Model „jedna kopia, jeden użytkownik”, w którym cyfrowa kopia jest umieszczana na serwerze biblioteki, a tylko jeden użytkownik może ją pobrać w czasie trwania okresu użyczenia, jest zgodny z dyrektywą 2006/115. Niemniej jednak praktyczna realizacja e-użyczania w publicznych bibliotekach wciąż napotyka wyzwania. Orzeczenie nie zmienia dobrowolnego charakteru wyjątku dotyczącego wypożyczania publicznego, co daje państwom członkowskim swobodę w jego wdrażaniu lub rezygnacji z niego. Wiele krajów kieruje się tradycyjnymi interpretacjami, które ograniczają użyczenia jedynie do kopii fizycznych. Ponadto, aby e-użyczenia mogły być uznane za legalne w świetle prawa UE, biblioteki muszą posiadać cyfrową kopię pochodzącą z legalnego źródła. Rodzi to pytanie, czy biblioteki mogą, w ramach istniejących wyjątków określonych w dyrektywie InfoSoc, zdigitalizować swoje fizyczne egzemplarze książek w celu późniejszego e-użyczania. Ta kwestia nie została jednoznacznie rozstrzygnięta w tym orzeczeniu, ale znalazła wsparcie w opinii rzecznika generalnego. Równocześnie, ze względu na panujące tradycyjne podejście do wypożyczania na poziomie państw członkowskich, e-użyczenia wciąż nie są powszechnie stosowane w praktyce