University Scientific Journals (Univ. of Gdansk)
Not a member yet
10596 research outputs found
Sort by
Potrzeby językowe w polskim postępowaniu w sprawach nieletnich w perspektywie diagnozy kuratora sądowego
Get PDFThe objective of this article is to delineate and analyze circumstances in which the identification of language needs as well as language and communication difficulties in juvenile proceedings proves essential for safeguarding the rights of the child within judicial processes. The absence of adequate diagnosis in this area contributes not only to exclusion in communicative and formal-legal domains but also, more broadly, to marginalization within the educational and social spheres of minors in conflict with the law. The article is conceptual in character – constituting a contribution to a research project conducted within the framework of an international research program – while simultaneously methodological, as it outlines diagnostically, formally, and methodologically valid procedures and their theoretical grounding in the field of social rehabilitation pedagogy. The adopted research method is document analysis. The empirical material encompasses legal provisions regulating Polish juvenile proceedings as well as selected elements of case studies, which are employed illustratively to substantiate the arguments advanced in the scientific discussion. The findings indicate the absence of legal provisions that explicitly mandate the identification of language needs and communication difficulties during the interrogation of minors or in the course of probation interviews. The article concludes with an attempt to formulate recommendations for probation practice that integrate consideration of these factors as an essential condition for ensuring the effective protection of children’s rights in judicial proceedings.Celem artykułu jest opis i wyjaśnienie sytuacji, w których w postępowaniu w sprawach nieletnich pojawia się konieczność identyfikacji potrzeb językowych bądź trudności językowych i komunikacyjnych rzutujących na możliwości ochrony praw dziecka w postępowaniu sądowym. Niezdiagnozowane potrzeby językowe powodują wykluczenie w sferze komunikacyjnej, formalnoprawnej, ale i szerzej – edukacyjnej czy społecznej dziecka w konflikcie z prawem. Artykuł ma charakter koncepcyjny i stanowi wkład do projektu badawczego realizowanego w ramach międzynarodowego programu badawczego, a zarazem metodyczny, gdyż stanowi opis prawidłowych merytorycznie i formalnie działań diagnostycznych i ich ugruntowania w pedagogice resocjalizacyjnej. Metoda gromadzenia danych wykorzystana w niniejszym projekcie to analiza dokumentów, gdzie materiał badawczy stanowią regulacje prawne w zakresie polskiego postępowania z nieletnimi oraz elementy studiów przypadku, stanowiących egzemplifikację dla prezentowanych argumentów w toku wywodu naukowego. Wnioski z badań pokazują nieobecność regulacji prawnych uwzględniających identyfikację potrzeb językowych i trudności komunikacyjne podczas przesłuchań nieletnich i podczas prowadzenia wywiadów kuratorskich z nieletnimi. Konkluzje obejmują próbę stworzenia rekomendacji w zakresie praktyki prowadzenia wywiadów kuratorskich, które uwzględniałyby ten istotny aspekt dla ochrony praw dziecka w postępowaniu sądowym
Nauczyciele współorganizujący kształcenie jako twórcy inkluzyjnego środowiska edukacyjnego
Get PDFThe educational policy currently implemented for students with special educational needs, including those with disabilities, is moving towards the promotion of inclusive education, understood as their integration with peers in mainstream schools, where the didactic, educational, and therapeutic processes are carried out. According to the applicable educational law, such institutions are required to employ a co-teaching teacher. A set of tasks has been defined for this role, and the level of their implementation should be considered one of the most important indicators of the success of inclusive education.
The aim of this study is to present the opinions of co-teaching teachers regarding the conditions and effectiveness of their activities, which are intended to create an inclusive educational environment that supports the development of all students. The survey research was conducted in the city of Opole, using a questionnaire interview designed by the author, and included female co-teaching teachers in primary schools. The results obtained indicate that the respondents’ formal preparation is at a high level, as is their self-assessment of professional readiness. They improve their competences by participating in various forms of professional development and attach great importance to their skills and personality traits. They recognize the need for inclusive education, describe both its advantages and disadvantages, and demonstrate reflective thinking concerning the introduction of necessary changes to improve it.
The factors identified as shaping an inclusive educational environment include a positive classroom climate, the type of support provided and the difficulties encountered, cooperation with other teachers and with the parents of students with disabilities, as well as the working conditions ensured by the educational institution.Realizowana obecnie polityka oświatowa na rzecz uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnością, zmierza w kierunku promowania edukacji inkluzyjnej. Istotą tej formy organizacyjnej kształcenia jest integracja uczniów o zróżnicowanych potrzebach z rówieśnikami w ogólnodostępnych szkołach, w których realizowany jest proces dydaktyczny, wychowawczy i terapeutyczny. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oświatowego w placówkach tych powinien być zatrudniony nauczyciel współorganizujący proces kształcenia.
Został dla niego określony zestaw zadań, a poziom ich realizacji należy uznać za jeden z istotniejszych wyznaczników powodzenia wdrażania edukacji inkluzyjnej. Celem niniejszego opracowania będzie ukazanie opinii nauczycieli współorganizujących kształcenie, dotyczących uwarunkowań i efektywności podejmowanych przez nich działań, które mają na celu tworzenie inkluzyjnego środowiska edukacyjnego, sprzyjającego rozwojowi wszystkich uczniów.
Badania sondażowe przeprowadzono na terenie miasta Opole, za pomocą wywiadu kwestionariuszowego w opracowaniu własnym autora, objęto nimi nauczycielki współorganizujące kształcenie w szkołach podstawowych. Uzyskane wyniki pozwalają na stwierdzenie, że przygotowanie formalne respondentek kształtuje się na wysokim poziomie, podobnie jak samoocena własnego przygotowania zawodowego. Podnoszą kompetencje poprzez udział w różnych formach doskonalenia, duże znaczenie przypisują posiadanym umiejętnościom i cechom osobowości. Dostrzegają potrzebę realizacji edukacji włączającej, opisują jej zalety, ale także wady, wykazują się refleksyjnym myśleniem w zakresie wprowadzania koniecznych zmian w celu jej ulepszenia.
Do czynników, które kształtują inkluzyjne środowisko edukacyjne, zaliczono pozytywny klimat zespołu klasowego, rodzaj udzielanego wsparcia i trudności, z jakimi się mierzą. Istotne znaczenie ma również podejmowanie i przebieg współpracy z innymi nauczycielami i rodzicami uczniów z niepełnosprawnością oraz warunki do pracy, jakie zapewnia placówka edukacyjna
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jako przestrzeń współodpowiedzialności liderów edukacyjnych: nauczycieli specjalistów i wychowawców
Get PDFThe article analyzes tasks related to the provision of psychological and pedagogical support, which constitute a space of shared responsibility among specialist teachers and class educators acting as leaders, coordinators, and advisors – in line with current legal regulations. The reflection is based on the results of the project Accessible School for All, implemented by IBE-PIB in cooperation with UNICEF and the Ministry of Education. The project was grounded in the action learning model, which assumes practical interventions of specialists in collaboration with teachers and educators.
The study on distributed leadership was conducted using both original and adapted tools, enabling an analysis of the perception of tasks and responsibilities from three perspectives: specialists, class educators, and school principals. The article presents only a selected portion of the findings. The analysis revealed consistency in assessments concerning the implementation of most duties, indicating a declarative, team-based commitment to psychological and pedagogical support. At the same time, less precisely defined tasks in legislation – such as cooperation with parents, supporting students’ psychosocial well-being, or developing the potential of gifted students – were found to be implemented in a limited manner and accompanied by discrepancies in the perception of responsibility.
The conclusions correspond with international literature emphasizing the insufficient use of the potential for collaboration between teachers and specialists, as well as the risk of marginalizing certain groups of students. The authors highlight the need for consistent implementation of distributed leadership in schools, systematic strengthening of the leadership competences of specialist teachers, and changes in organizational culture so that legal regulations are effectively translated into educational practice.Artykuł podejmuje analizę zadań związanych z udzielaniem pomocy psychologiczno-pedagogicznej, które tworzą przestrzeń współodpowiedzialności nauczycieli specjalistów oraz wychowawców pełniących funkcje liderów, koordynatorów i doradców – zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Podstawą refleksji stały się wyniki uzyskane w ramach projektu Szkoła dostępna dla wszystkich, realizowanego przez IBE-PIB we współpracy z UNICEF i MEN. Projekt opierał się na modelu uczenia się w działaniu, zakładającym praktyczne interwencje specjalistów prowadzone wspólnie z nauczycielami i wychowawcami.
Badania nad przywództwem rozproszonym przeprowadzono przy użyciu autorskich i adaptowanych narzędzi, umożliwiających analizę percepcji zadań i odpowiedzialności z trzech perspektyw: specjalistów, wychowawców i dyrektorów. W artykule zaprezentowano fragment uzyskanych rezultatów. Analiza wykazała zgodność ocen dotyczących realizacji większości obowiązków, co wskazuje na deklaratywne zaangażowanie zespołowe w obszarze pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Jednocześnie mniej precyzyjne w przepisach zadania, takie jak współpraca z rodzicami, wspieranie dobrostanu psychofizycznego uczniów czy rozwijanie potencjału uczniów zdolnych, realizowane są w ograniczonym zakresie i obarczone rozbieżnościami w postrzeganiu odpowiedzialności.
Wnioski korespondują z ustaleniami literatury międzynarodowej, podkreślającymi niewystarczające wykorzystanie potencjału współpracy nauczycieli i specjalistów. Wskazują też na ryzyko marginalizacji niektórych grup uczniów. Autorzy akcentują potrzebę wdrażania przywództwa rozproszonego, wzmacniania kompetencji liderskich nauczycieli specjalistów oraz zmian w kulturze organizacyjnej szkół, by przepisy realnie przekładały się na praktykę edukacyjną
Wielomodalność książki artystycznej w pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
Get PDFThe main goal of this article is to present the multimodality of the art book, with an emphasis on its dual educational modularity: linguistic studies and mathematics. The key questions are: What does it mean for an art book to be a multimodal object? How can one create an art book that serves as an effective tool for working with children with special educational needs? The theoretical argument is supplemented by visualizations of selected multimodal, educational art books, created by students of Preschool and Early School Education with Inclusive Education and Preschool and Early School Education at the Faculty of Pedagogical Sciences of Cardinal Stefan Wyszyński University in Warsaw.Wiodącym celem artykułu jest zaprezentowanie wielomodalności książki artystycznej ze wskazaniem na dwumodułową edukacyjną: polonistyczną i matematyczną. Kluczowymi problemami natomiast są pytania: Co to znaczy, że książka artystyczna jest obiektem wielomodalnym? W jaki sposób wykreować książkę artystyczną, by stanowiła skuteczne narzędzie do pracy z dzieckiem ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi? Wywód teoretyczny został uzupełniony wizualizacją wybranych książek artystycznych – wielomodalnych, edukacyjnych, zrealizowanych przez studentki Pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz Pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej z edukacją włączającą Wydziału Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Artykuł ma charakter przeglądu narracyjnego z częścią wdrożeniową
Komunikacja bez przemocy (NVC) jako forma wspierająca komunikację dziecka z niepełnosprawnością sprzężoną z terapeutą
No full textThe article characterizes the assumptions of Nonviolent Communication (NVC), developed by Marshall Rosenberg, as an approach supporting the building of a therapeutic relationship with a non-verbal child with multiple disabilities. NVC – based on empathy, observation without judgment, and the identification of needs – can serve as both a communication method and an ethical foundation for therapeutic work.
The following research methodology was applied: (1) Individual case study method. Techniques such as document analysis (e.g., IPET) were used. (2) Participant observation and interviews with the therapist and the child’s mother. The research was conducted in the context of individual teaching at the child's home, which provided a sense of security and predictability. The research results clearly indicate that the consistent application of NVC principles is crucial for shaping the therapist–child relationship: (1) Observation without judgment (“I see you moved the card away” instead of “you are not cooperating”) reduced tension and allowed the child to make an autonomous decision about returning to the activity. (2) Naming feelings and needs by the therapist (e.g., “you need a rest”) – in response to gestures, vocalizations, or simple choices within AAC systems (e.g., pictograms for “drink”, “rest”) – strengthened the sense of being understood and significantly reduced difficult behaviors. (3) Formulating requests instead of demands (inviting to activity and offering a choice) enhanced the sense of agency and motivation to communicate. The study confirms that an empathetic and responsive attitude of the therapist, integrated with simple forms of AAC, enables the construction of an authentic dialogue based on trust and respect for the child's subjectivity.Artykuł charakteryzuje założenia komunikacji bez przemocy (NVC), opracowanej przez Marshalla Rosenberga, jako podejścia wspierającego budowanie relacji terapeutycznej z dzieckiem niemówiącym z niepełnosprawnością sprzężoną. NVC – bazujące na empatii, obserwacji bez oceny oraz identyfikacji potrzeb – może stanowić zarówno metodę komunikacyjną, jak i etyczną podstawę pracy.Zastosowano poniższą metodologię badawczą: (1) Metoda indywidualnego przypadku. Wykorzystano techniki, takie jak analiza dokumentów (np. IPET); (2) Obserwacja uczestnicząca oraz wywiady z terapeutą i matką dziecka. Badania prowadzono w warunkach nauczania indywidualnego w domu dziecka, co zapewniało poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności. Wyniki badań jednoznacznie wskazują, że konsekwentne stosowanie zasad NVC ma kluczowe znaczenie dla kształtowania relacji terapeuta–dziecko: (1) Obserwacja bez oceny („widzę, że odsunę kartę” zamiast „nie współpracujesz”) redukowała napięcie i pozwalała dziecku na autonomiczną decyzję o powrocie do aktywności; (2) Nazywanie uczuć i potrzeb przez terapeutę (np. „potrzebujesz odpoczynku”) – w odpowiedzi na gesty, wokalizacje czy proste wybory w systemach AAC (np. piktogramy „pię”, „odpoczynek”) – wzmacniało poczucie rozumienia i znacząco redukowało zachowania trudne; (3) Formułowanie prób zamiast żądań (zapraszanie do aktywności i oferowanie wyboru) wzmacniało poczucie sprawczości i motywację do komunikacji. Badanie potwierdza, że empatyczna i responsywna postawa terapeuty, zintegrowana z prostymi formami AAC, umożliwia budowanie autentycznego dialogu opartego na zaufaniu i poszanowaniu podmiotowości
Sprawozdanie z 18. cyklicznej Międzynarodowej Konferencji AAATE 2025 [Technologia na rzecz integracji i uczestnictwa wszystkich: najnowsze osiągnięcia i kierunki przyszłego rozwoju] Nikozja, Cypr, 10–12 września 2025 roku
No full textBuilding a Brand: Trump’s PR Strategy
Get PDFThis article examines the key role of public relations (PR) in Donald Trump’s election campaigns, focusing on the strategies employed in 2016 and 2024. His rise to power, despite his lack of traditional political experience, marked a new stage in political communication, where image and narratives play a crucial role. The study analyses how his election campaigns used messaging, crisis management, and digital tools to mobilise supporters and counter opponents, adapting to a dynamic media environment. The 2016 campaign was marked by an innovative approach to social media, especially Twitter, which allowed Trump to bypass traditional media and establish direct contact with voters. He made extensive use of emotionally charged rhetoric, including the slogan “Make America Great Again”. The analysis shows that these strategies, despite being unconventional, proved effective in attracting a disillusioned electorate. The study also examines Trump’s 2024 election campaign, which took place in a climate of heightened polarisation, digital transformation, and increased media scrutiny. The PR strategy focused on creating the image of a “comeback president” by speculating on post-pandemic economic challenges. Through provocative statements, active use of the media space, and effective PR in resolving legal issues, the Trump campaign confirmed the power of strategic communications in shaping public opinion and influencing the electoral process. In conclusion, the article emphasises the growing role of PR in modern elections, where the ability to control the information agenda is a key success factor.W artykule poddano analizie kluczową rolę public relations (PR) w kampaniach wyborczych Donalda Trumpa, koncentrując się na strategiach zastosowanych w latach 2016 i 2024. Jego dojście do władzy, mimo braku tradycyjnego doświadczenia politycznego, oznaczało nowy etap w komunikacji politycznej, w którym wizerunek i narracje odgrywają decydującą rolę. Badanie analizuje, w jaki sposób jego kampanie wyborcze wykorzystywały przekaz, zarządzanie kryzysowe oraz narzędzia cyfrowe do mobilizacji zwolenników i przeciwdziałania oponentom, dostosowując się do dynamicznego środowiska medialnego.
Kampania z 2016 roku wyróżniała się innowacyjnym podejściem do mediów społecznościowych, zwłaszcza Twittera, co pozwoliło Trumpowi ominąć tradycyjne media i nawiązać bezpośredni kontakt z wyborcami. Intensywnie korzystał z emocjonalnie nacechowanej retoryki, w tym ze sloganu „Make America Great Again”. Te niekonwencjonalne strategie okazały się skuteczne w przyciąganiu rozczarowanego elektoratu.
W artykule omówiono również kampanię wyborczą Trumpa w 2024 roku, która miała miejsce w warunkach pogłębiającej się polaryzacji, transformacji cyfrowej oraz wzmożonej kontroli medialnej. Strategia PR koncentrowała się na budowaniu wizerunku „prezydenta powracającego”, wykorzystując narracje dotyczące wyzwań gospodarczych po pandemii. Dzięki prowokacyjnym wypowiedziom, aktywnemu wykorzystaniu przestrzeni medialnej i skutecznemu PR w rozwiązywaniu problemów prawnych, kampania Trumpa potwierdziła siłę komunikacji strategicznej w kształtowaniu opinii publicznej i wpływaniu na proces wyborczy. W konkluzji podkreślono rosnącą rolę PR we współczesnych wyborach, gdzie zdolność do kontrolowania agendy informacyjnej stanowi kluczowy czynnik sukcesu
Zmiana cyklu hydrologicznego w zlewisku Morza Bałtyckiego
Get PDFArtykuł analizuje wpływ współczesnej zmiany klimatu na cykl hydrologiczny w zlewisku Morza Bałtyckiego. Przedstawia, w jaki sposób rosnące temperatury powietrza i wód, intensyfikacja opadów atmosferycznych, zmiany w parowaniu i odpływie zakłócają równowagę wodną całego regionu Bałtyku. Skutki tych zaburzeń obejmują zwiększone ryzyko powodzi, długotrwałych susz oraz pogorszenie warunków dla ekosystemów wodnych, lądowych i miejskich. W artykule podkreślono, że elementy cyklu hydrologicznego są wzajemnie zależne. Zmiana jednego z elementów cyklu, na przykład wzrost parowania, wpływa na bilans opadów i odpływ powierzchniowy. W konsekwencji prowadzi to do negatywnych skutków dla środowiska, takich jak ograniczenie zasobów wodnych, degradacja wyżej wymienionych ekosystemów oraz częstsze występowanie ekstremalnych zjawisk pogodowych.Artykuł analizuje wpływ współczesnej zmiany klimatu na cykl hydrologiczny w zlewisku Morza Bałtyckiego. Przedstawia, w jaki sposób rosnące temperatury powietrza i wód, intensyfikacja opadów atmosferycznych, zmiany w parowaniu i odpływie zakłócają równowagę wodną całego regionu Bałtyku. Skutki tych zaburzeń obejmują zwiększone ryzyko powodzi, długotrwałych susz oraz pogorszenie warunków dla ekosystemów wodnych, lądowych i miejskich. W artykule podkreślono, że elementy cyklu hydrologicznego są wzajemnie zależne. Zmiana jednego z elementów cyklu, na przykład wzrost parowania, wpływa na bilans opadów i odpływ powierzchniowy. W konsekwencji prowadzi to do negatywnych skutków dla środowiska, takich jak ograniczenie zasobów wodnych, degradacja wyżej wymienionych ekosystemów oraz częstsze występowanie ekstremalnych zjawisk pogodowych
