DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
ผลกระทบของความดันสูงต่อความหนาแน่นของของไหลยวดยิ่งและความลึกซาบซึมได้ของตัวนำยวดยิ่งที่ขึ้นกับทิศทาง
Get PDFThe purpose of this research is to study the effects of high pressure on the superfluid density and the penetration depth of anisotropic superconductors. In order to accomplish this, BCS theory and the semiclassical approach were utilized along with the dispersion relation and electron density delta function to describe s-wave and d-wave superconductors. The analytic equations for superfluid density and penetration depth were derived for each type of superconductor using pressure parameters χ, ε0, and Qp and numerical calculations were conducted for the H3S and LaH10 superconductors. The results showed that values of χ =473, ε0=91, and Qp =0.1, and χ =504, ε0=100, and Qp =0.1 provided critical temperature values that were closely aligned with the experimental data. Furthermore, the findings indicated that S-wave superconductors had a maximum difference in superfluid density of approximately 0.7 times the critical temperature, while D-wave superconductors had a maximum difference of 0.6 times the critical temperature. Finally, our numerical evaluation of the penetration depth revealed a value of λ(0) = 189 nm, which agreed closely with the experimental results.งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลกระทบของความดันสูงต่อความหนาแน่นของของไหลยวดยิ่งและความลึกซาบซึมได้ของตัวนำยวดยิ่งที่ขึ้นกับทิศทาง โดยใช้ทฤษฎีกึ่งคลาสสิค ทฤษฎีบีซีเอส สมการความดันภายนอกและประยุกต์ใช้ฟังก์ชันเดลต้าของความหนาแน่นของสถานะอิเล็กตรอนเพื่ออธิบายคุณสมบัติของตัวนำยวดยิ่งทั้งที่ไม่ขึ้นกับทิศทางและขึ้นกับทิศทางชนิดคลื่นเอสและคลื่นดี สำหรับการคำนวณสมการเชิงเส้นของความหนาแน่นของของไหลยวดยิ่งและความลึกซาบซึมได้ในแต่ละชนิดของตัวนำยวดยิ่งที่มีพารามิเตอร์ของความดันเป็น χ, ε0 และ Qp และการคำนวณเชิงตัวเลขของตัวนำยวดยิ่ง H3S และ LaH10 พบว่าค่า χ =473, ε0=91 และ Qp =0.1 และ χ =504, ε0=100 และ Qp =0.1 จะให้ค่าใกล้เคียงกับอุณหภูมิวิกฤติที่ได้จากผลการทดลองและพบว่าค่าความแตกต่างความหนาแน่นของของไหลยวดยิ่งที่สูงสุดของตัวนำยวดยิ่งชนิดคลื่นเอสจะมีค่าประมาณอยู่ 0.7 เท่าของอุณหภูมิวิกฤติ และตัวนำยวดยิ่งชนิดคลื่นดีจะมีค่าประมาณอยู่ 0.6 เท่าของอุณหภูมิวิกฤติ หลังจากนั้นนำค่าความลึกซาบซึมได้จากการคำนวณเชิงตัวเลขเปรียบเทียบกับผลการทดลองของ H3S พบว่า λ(0)=189 nm. มีค่าใกล้เคียงกับผลการทดลอง.DOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department of Physicsภาควิชาฟิสิกส
ลักษณะของไลติคเเบคเทอริโอเฟจและการนําไปใช้ควบคุมเชื้อ Aeromonas dhakensis
Get PDFAeromonas dhakensis is the most virulent Aeromonas species in tropical and subtropical areas and causes a variety of human diseases. Due to antibiotic resistance, there is an urgent need for new strategies against this pathogen. This is the first study to isolate and characterize lytic phages against A. dhakensis and of Aeromonas isolates, only isolate AM could isolate phages using enrichment techniques. This strain was identified via biochemical tests, 16S rDNA sequencing, and whole-genome analyses. All of the results confirmed that strain AM was A. dhakensis. In silico detection of antimicrobial resistance genes and virulence factors corresponded to the main bacterial virulence determinants observed in A. dhakensis AM, and used as a host for phage isolation. The four lytic phages, designated vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_TS9, vB_AdhM_DL, and vB_AdhS_M4, were isolated. The transmission electron micrographs showed that vB_AdhS_TS3 and vB_AdhS_M4 belonged to Siphoviridae, whereas vB_AdhM_TS9 and vB_AdhM_DL belonged to Myoviridae family. The host-range determination demonstrated all phages were capable of infecting A. dhakensis. The three phages, vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_TS9, and vB_AdhM_DL, were selected for a shorter latency period and larger burst sizes. All phages were resistant to a wide range of pH values and stable after a 60-minute incubation at 4°C, 25°C, 30°C, and 37°C, but sensitive to higher temperatures. The pre-treatment (co-inoculation of A. dhakensis and phage) with individual phages and cocktails reduced bacterial numbers in 2.82-6.67 and 5.19-5.43 Log CFU/mL, after 6 h of incubation. In post-treatment, maximum inactivation was the log reduction of bacterial numbers in the range of 3.06-5.25 and 4.01-6.49 Log CFU/mL after 6 and 12 h of incubation. A combination of phage cocktail with amoxicillin at sub-MIC showed inactivation in pre-treatment and post-treatment at 200 µL. However, incomplete inhibition was observed in post-treatment at 20 mL but still decreased by 1.2-1.7 log CFU/mL when compared to the control and after incubation for 48 h. The complete genome and G+C content of phages vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_DL, and vB_AdhM_TS9 were 115,560, 61,429, and 115,503 bp, with G+C contents of 41.10%, 61.7%, and 35.34%. This study demonstrated using phages as an adjuvant with a sublethal concentration of antibiotics as an effective therapeutic strategy.Aeromonas dhakensis ถือเป็นสปีชีส์ที่มีความรุนแรงที่สุดในเชื้อ Aeromonas ซึ่งมักพบในแถบพื้นที่เขตร้อน
และกึ่งเขตร้อน อีกทั้งยังเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโรคต่าง ๆ ในมนุษย์ เนื่องจากเชื้อชนิดนี้ดื้อต่อยาปฏิชีวนะบางชนิด จึงมีความจำเป็น
ที่จะหาวิธีการใหม่ ๆ ในการยับยั้งเชื้อชนิดนี้อย่างเร่งด่วน งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแรกที่ทำการคัดแยกและศึกษาลักษณะของ
ไลติคเฟจของเชื้อ A. dhakensis โดยงานวิจัยนี้ได้ใช้ไอโซเลท AM ในการคัดแยกและเพิ่มจำนวนเฟจ จากการจัดจำแนก
สายพันธุ์เชื้อโดยการทดสอบทางชีวเคมี ศึกษาหาลำดับเบสบริเวณ 16S rDNA และศึกษาจีโนมทั้งหมดของเชื้อ พบว่า
ไอโซเลท AM จัดเป็นเชื้อ A. dhakensis จากการวิเคราะห์ยีนพบตำแหน่งยีนดื้อยาปฏิชีวนะและยีนที่เกี่ยวข้อง
กับความรุนแรงในเชื้อ A. dhakensis AM จากนั้นได้นำเชื้อนี้มาใช้เป็นโฮสต์ในการคัดแยกเฟจ โดยสามารถคัดแยกเฟจ
ได้ 4 ตัว ได้แก่ vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_TS9, vB_AdhM_DL และ vB_AdhS_M4 จากการศึกษารูปร่างของเฟจ
ภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่านแสดงให้เห็นว่าเฟจ vB_AdhS_TS3 และ vB_AdhS_M4 จัดอยู่ใน
family Siphoviridae ในขณะที่เฟจ vB_AdhM_TS9 และ vB_AdhM_DL จัดอยู่ใน family Myoviridae การศึกษาความสามารถ
ของเฟจในการติดเชื้อสายพันธุ์อื่นแสดงให้เห็นว่า เฟจทั้ง 4 ตัว มีความจำเพาะในการติดเชื้อ A. dhakensis เท่านั้น
ต่อมาได้คัดเลือกเฟจ 3 ตัว ได้แก่ vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_TS9 และ vB_AdhM_DL ในการศึกษาต่อไป
เนื่องจากมีระยะ latent ที่สั้นและมีค่า burst size ที่มาก โดยเฟจทุกตัวมีความเสถียรต่อ pH และอุณหภูมิ 4, 25, 30 และ 37
องศาเซลเซียส เป็นเวลา 60 นาที และจะไวต่อการเสียสภาพเมื่ออุณหภูมิที่สูงขึ้น จากการทดสอบการยับยั้งเชื้อแบบ
pre-treatment โดยใช้เฟจแบบเดี่ยวและเฟจแบบผสมพบว่า ภายหลังจากบ่ม 6 ชั่วโมง สามารถลดปริมาณเชื้อ 2.82-6.67
และ 5.19-5.43 Log CFU/mL ตามลำดับ ในการทดสอบการยับยั้งเชื้อแบบ post-treatment โดยใช้เฟจแบบเดี่ยวและเฟจแบบผสม
พบว่า ภายหลังจากบ่ม 6 และ 12 ชั่วโมง พบการยับยั้งเชื้อสูงสุด 3.06-5.25 และ 4.01-6.49 Log CFU/mL ตามลำดับ จากการ
ทดสอบการยับยั้งเชื้อโดยใช้เฟจร่วมกับยา amoxicillin ในระดับ sub-MIC แสดงให้เห็นการยับยั้งเชื้ออย่างสมบูรณ์ทั้งใน
การยับยั้งเชื้อแบบ pre-treatment และแบบ post-treatment ในปริมาตร 200 ไมโครลิตร อย่างไรก็ตาม การยับยั้งเชื้อเกิด
ไม่สมบูรณ์ในชุดการทดลองแบบ post-treatment ในปริมาตร 20 มิลลิลิตร แต่ยังคงลดปริมาณเชื้อประมาณ 1.2-1.7
Log CFU/mL เมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุมและชุดการทดลองอื่น ๆ ภายหลังจากการบ่มเป็นเวลา 48 ชั่วโมง จากการวิเคราะห์
ลำดับจีโนมทั้งหมดของเฟจและค่า G+C contents ของ vB_AdhS_TS3, vB_AdhM_DL และ vB_AdhM_TS9 พบว่า
มีขนาดของจีโนมเท่ากับ 115,560, 42,388 และ 115,503 คู่เบส ตามลำดับ และมีค่า G+C contents 41.10, 61.7 และ 35.34
เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ การศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงการใช้เฟจในรูปแบบผสมร่วมกับยาปฏิชีวนะในระดับ sublethal
เพื่อเป็นทางเลือกในการยับยั้งเชื้อ A. dhakensis อย่างมีประสิทธิภาพ MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Microbiologyภาควิชาจุลชีววิทย
การพัฒนาหัวเชื้อยีสต์สายพันธุ์กลายสำหรับใช้ในกระบวนการหมักกาแฟอะราบิกาเพื่อเพิ่มคุณภาพด้านกลิ่นรสของกาแฟ
Get PDFArabica coffee was the most popular and best-selling type of coffee. However, Thai coffee beans are low quality and priced due to issues in upstream processing. In coffee fermentation, microorganisms are essential in producing metabolites and volatile compounds. This work aims to study the mutation, selection, and characterization of the Wickerhamomyces anomalus strain YWP1-3 as a starter culture to enhance the flavor quality of Arabica coffee. The results revealed that six mutant strains could produce higher levels of pectinase enzyme on pectin agar medium than the wild-type strain. UV22-2 could produce pectinase enzyme on pectin agar medium with Pectin degrading index (PDI) up to 50.2% and had an enzyme activity of 332.35 U/ml. It grew well in YM and Mucilage broth with a maximum specific growth rate of 0.59 and 0.49 per hour, respectively. It can use various types of sugar. The sensory cupping evaluation of coffee quality received the highest score of 86 points and had taste notes of green apples, pineapple, caramel, apple cider, yellow flowers, and honey, which were similar to the volatile compounds and the analysis found higher levels of furfuryl alcohol and furfuryl acetate than other samples. Furthermore, the complete genome analysis revealed that UV22-2 had many mutation sites compared to the wild-type strain. These findings suggested that UV22-2 could be an influential starter culture for Arabica coffee fermentation.กาแฟอะราบิกาเป็นกาแฟที่นิยมและจำหน่ายได้มูลค่าสูง แต่ด้วยปัญหาจากกระบวนการต้นน้ำเป็นสาเหตุให้เมล็ดกาแฟไทยมีคุณภาพไม่คงที่และมีราคาต่ำ ในกระบวนการหมักกาแฟจุลินทรีย์มีบทบาทสำคัญในการสร้างสารเมทาบอไลต์ และ volatile compound ชนิดต่างๆ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกลายพันธุ์ การคัดเลือก และศึกษาคุณลักษณะของเชื้อยีสต์สายพันธุ์กลาย Wickerhamomyces anomalus สายพันธุ์ YWP1-3 ที่มีประสิทธิภาพในการเป็นหัวเชื้อในกระบวนการหมักกาแฟอะราบิกาเพื่อเพิ่มคุณภาพทางด้านกลิ่นรสกาแฟ จากการศึกษาพบว่ามีเชื้อยีสต์สายพันธุ์กลาย 6 สายพันธุ์มีความสามารถผลิตเอนไซม์เพกติเนสบนอาหารแข็งสูงกว่าสายพันธุ์ปกติ โดยเชื้อยีสต์สายพันธุ์กลาย UV22-2 มีความเหมาะสมสำหรับใช้เป็นหัวเชื้อเนื่องจากมีความสามารถในการผลิตเอนไซม์เพกติเนสบนอาหารแข็งสูงถึง 50.2 เปอร์เซ็นต์ และมีกิจกรรมของเอนไซม์เพกติเนสในอาหารเหลวเท่ากับ 332.35 U/ml เจริญได้ดีในอาหาร YM broth และ Mucilage broth โดยมีอัตราการเจริญจำเพาะสูงสุดเท่ากับ 0.59 and 0.49 ต่อชั่วโมงตามลำดับ มีความสามารถในการใช้น้ำตาลได้หลากหลายชนิดซึ่งมากกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมถึง 6 ชนิดและจากผลการประเมินคุณภาพกาแฟด้วยวิธีการชิมมีคะแนนสูงถึง 86 คะแนน และมีกลิ่นถั่ว แอปเปิลเขียว สับปะรด คาราเมล แอปเปิลไซเดอร์ ดอกไม้สีเหลือง และน้ำผึ้ง ซึ่งใกล้เคียงกับผลที่วิเคราะห์ทางเคมีที่พบ furfuryl alcohol และ furfuryl acetate สูงกว่าตัวอย่างอื่นๆ นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์สารพันธุกรรมทั้งหมดของ UV22-2 พบลำดับเบสของยีนที่มีความแตกต่างจากสายพันธุ์ดั้งเดิมหลายตำแหน่ง ดังนั้นการใช้เชื้อยีสต์สายพันธุ์กลาย W. anomalus UV22-2 เป็นหัวเชื้อจุลินทรีย์ในกระบวนหมักกาแฟอะราบิกาสามารถช่วยเพิ่มคุณภาพทางด้านกลิ่นรสของกาแฟได้อย่างมีประสิทธิภาพMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Microbiologyภาควิชาจุลชีววิทย
ความหลากหลายของยีสต์สะสมไขมันในจังหวัดเชียงรายและการพัฒนากระบวนการผลิตลิพิดจากสายพันธุ์ที่คัดเลือก
Get PDFOleaginous yeast is an alternative platform for the sustainable production of oleochemicals and biofuels. Approximately 160 species have been reported to produce lipids over 20% of their dry weight, and only 10% of these species produce lipids over 50% of their dry weight. Therefore, the purpose of this research was to discover the diversity of oleaginous yeast in the Chiang Rai province and to enhance the production of lipids in the selected strain. A total of 127 yeasts were isolated from 22 samples collected from different mountainous regions of Chiang Rai (Doi Pui, Doi Phahee, and Phu Chee Fah). By analyzing the D1/D2 domain of the large subunit rRNA (LSU rRNA) gene sequences, 127 isolates were identified as five species among the genera of Ascomycota, eight species in seven genera of Basidiomycota, and five isolates as a potential new species. 78 of 127 isolates were oleaginous yeast, which accumulated lipids for more than 20% of their dry weight. Among the oleaginous species detected, Papiliotrema terrestris and Papiliotrema flavescens have never been reported as oleaginous yeasts before. Also, none of the species in the genera Piskurozyma and Hannaella were found to be oleaginous yeast. For five isolates as potential new species had two isolates revealed oleaginous yeasts, Hannaella sp. SWU-YGP 11-1 and Piskurozyma sp. SWU-NATP 4-12. Based on the cellular lipid content determination, Lipomyces mesembrius SWU-NGP 14-6 revealed the highest lipid quantity at 5.20 ± 0.03 g/ L and a highest biomass production of 9.13±0.36 g/L. Therefore, this strain was selected to improve lipid production by the two-stage fermentation. In the first stage, L. mesembrius SWU-NGP 14-6 was grown on 2G2M medium for three days, and in the second stage, it was grown on 6% glucose for three days (D3 condition at 200 rpm) and produced the highest biomass, lipid production and lipid content of 22.30±0.20 g/L, 7.70±0.20 g/L and 34.60±0.90% of dry cell weight, respectively. The research investigated that the soil of Chiang Rai province had a high diversity of oleaginous yeast, a potential source of novel species, and high lipid production strains. The first report of lipid production by L. mesembrius with two-stage fermentation, and the main fatty acid composition of this strain includes oleic acid and palmitic acid, which have properties that make them useful as raw materials for producing high-quality biodiesel. Additionally, this yeast strain produces essential fatty acids such as omega 3, 6, and 9 that can be utilized as supplements in food applications. ยีสต์สะสมไขมันเป็นทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพที่ยั่งยืน ปัจจุบันมียีสต์ประมาณ 160 สปีชีส์ที่ถูกรายงานว่าสามารถสะสมไขมันได้มากกว่า 20% ของน้ำหนักเซลล์แห้ง และมียีสต์เพียง 10% เท่านั้นที่สามารถสะสมไขมันได้มากกว่า 50% ของน้ำหนักเซลล์แห้ง ดังนั้นในงานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ที่จะศึกษาความหลากหลายของยีสต์สะสมไขมันในจังหวัดเชียงรายและเพิ่มศักยภาพการผลิตไขมันจากยีสต์สายพันธุ์ที่คัดเลือกด้วยกระบวนการหมักแบบ 2 ขั้นตอน ผลการคัดแยกเชื้อพบว่าจากดิน 22 ตัวอย่าง จากภูเขาที่ต่างกัน ได้แก่ ดอยปุย ดอยผาฮี้ และ ภูชี้ฟ้า สามารถคัดแยกยีสต์ได้ทั้งหมด 127 ไอโซเลท และจัดจำแนกยีสต์โดยอาศัยลำดับเบสบริเวณ D1/D2 ของ large subunit rRNA (LSU rRNA) gene พบว่าสามารถจัดจำแนกยีสต์ได้ 5 สปีชีส์ 3 สกุล ในไฟลัมแอสโคไมโคตา ตามด้วย 8 สปีชีส์ 7 สกุล ในไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา และมียีสต์ 5 ไอโซเลท ที่อาจเป็นสปีชีส์ใหม่ ในการทดสอบความสามารถในการสะสมไขมันพบว่ามียีสต์ 78 ไอโซเลท ที่สามารถสะสมไขมันได้มากกว่า 20% ของน้ำหนักเซลล์แห้ง ในบรรดาสายพันธุ์ของยีสต์สะสมไขมัน Papiliotrema terrestris และ Papiliotrema flavescens ยังไม่เคยถูกรายงานว่าเป็นยีสต์สะสมไขมันมาก่อน นอกจากนี้ยังไม่เคยมีสปีชีส์ไหนในสกุล Piskurozyma และ Hannaella ที่เป็นยีสต์สะสมไขมันมาก่อน ซึ่งในงานวิจัยนี้พบว่า Hannaella sp. SWU-YGP 11-1 and Piskurozyma sp. SWU-NATP 4-12 เป็น 2 ไอโซเลท ที่มีคุณสมบัติเป็นยีสต์สะสมไขมัน งานวิจัยนี้พบว่ายีสต์ Lipomyces mesembrius SWU-NGP 14-6 สามารถผลิตไขมันสูงที่สุดเท่ากับ 5.20±0.03 g/L และปริมาณเซลล์สูงที่สุดเท่ากับ 9.13±0.36 g/L ดังนั้น ยีสต์สายพันธุ์ L. mesembrius SWU-NGP 14-6 จึงถูกเลือกเพื่อปรับปรุงการผลิตไขมันด้วยวิธี การหมักแบบ 2 ขั้นตอน ในขั้นที่ 1 ยีสต์ถูกเลี้ยงในอาหารเหลว 2G2M เป็นระยะเวลา 3 วัน และ ในขั้นที่ 2 ยีสต์จะถูก เลี้ยงในอาหาร 6G เป็นระยะเวลา 3 วัน (D3 condition at 200 rpm) และ สามารถผลิค biomass, lipid production และ lipid content เท่ากับ 22.30±0.20 g/L 7.70±0.20 g/L และ 34.60±0.90% ตามลำดับ งานวิจัยนี้พบว่าตัวอย่างดินในจังหวัดเชียงรายมีความหลากหลายของยีสต์สะสมไขมันที่สูง และยังมีศักยภาพที่สามารถคัดแยกและจัดจำแนกยีสต์สายพันธุ์ใหม่ รวมถึงยีสต์ที่สามารถผลิตไขมันได้สูงและการผลิตไขมันจาก L. mesembrius ด้วยกระบวนการหมักแบบ 2 ขั้นตอนเป็นรายงานแรกและองค์ประกอบของกรดไขมันหลักที่ยีสต์ผลิตได้ประกอบไปด้วย กรดไขมัน oleic acid และ palmitic acid ที่สามารถประยุกต์ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตไบโอดีเซลคุณภาพสูงในแง่ของการนำประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร กรดไขมันที่ยีสต์ผลิตได้ยังอุดมไปด้วยกรดไขมันที่จำเป็น ได้แก่ โอเมกา 3 6 และ 9 ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นอาหารเสริมได้MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Microbiologyภาควิชาจุลชีววิทย
แนวทางการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศ
Get PDFThis research has the following objectives: (1) to study the current state and limitations that may occur in the future in levying Value-Added Tax on low-value e-commerce shipments imported via international post in Thailand; (2) to study the guidelines for Thailand in levying Value-Added Tax on low-value e-commerce shipments imported via international post. The qualitative research was conducted with key informants among Customs Department officials at both the policy and operational levels who are directly responsible and have knowledge, expertise, and experience in levying Value-Added Tax on imported low-value e-commerce shipments, as well as officials who are representatives of working groups related to such levying, with a total of seven people. The documents used in this analysis included two papers on the laws and regulations of the Customs Department. In order to gather data, this research used document analysis and interviews, followed by content analysis to qualitatively analyze the gathered data. The results of the research found that the current state of levying Value-Added Tax on low-value e-commerce shipments imported via international post in Thailand is that there was no Value-Added Tax levied on such imports. However, if Thailand desires to levy Value-Added Tax on such imports in the future, there are still limitations in terms of levying, such as legal, management, and human resources issues. Additionally, this research also found that there were two ways for Thailand to levy a Value-Added Tax on low-value e-commerce shipments imported via international post. The first way is to improve the current tax levying method (the traditional collection method), and the second way is to combine the method of levying taxes from non-resident vendors with the method of levying taxes from intermediaries. การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ ประกอบด้วย 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และข้อจำกัดที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย ทั้งนี้ งานวิจัยฉบับนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ข้าราชการในสังกัดกรมศุลกากรที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ ประสบการณ์ และเป็นผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่นำเข้าจากต่างประเทศ ทั้งในระดับนโยบาย และระดับปฏิบัติการ รวมทั้งเป็นตัวแทนคณะทำงานเกี่ยวข้องกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์นำเข้า จำนวนรวมทั้งหมด 7 คน สำหรับเอกสารที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ กฎหมายและระเบียบของกรมศุลกากร 2 ฉบับ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา โดยผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพปัจจุบันในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย คือ ไม่มีการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าในกลุ่มดังกล่าว และข้อจำกัดที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย ประกอบด้วยข้อจำกัดในด้านกฎหมาย ด้านการบริหารจัดการ และด้านทรัพยากรบุคคล และ 2) แนวทางการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย พบว่า แนวทางที่สามารถนำมาใช้ในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ราคาต่ำที่นำเข้าทางไปรษณีย์ระหว่างประเทศของประเทศไทย ได้แก่ การปรับปรุงวิธีการจัดเก็บภาษีอากรแบบดั้งเดิม และการใช้วิธีการจัดเก็บภาษีอากรจากผู้ขายที่อยู่ในต่างประเทศร่วมกับวิธีการจัดเก็บภาษีอากรจากตัวกลางในการขายสินค้าMASTER OF PUBLIC ADMINISTRATION (M.P.A.)รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.)--Department of Political Scienceภาควิชารัฐศาสตร
ปัจจัยทางสังคมที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่
Get PDFThe purpose of this research is to study social factors affecting the state of unemployment among 390 new graduates. The researcher chose to collect data from a group of new graduates, divided into the fields of engineering, technology, computer science, tourism and hotels, the law and geography respectively. The instrument used for data collection was a questionnaire. The statistics used in data analysis were percentage, frequency, mean, standard deviation, t-test, and one-way analysis of variance. In case of a statistically significant difference, Pairwise tests by the Least Significant Difference method were used and the Pearson's correlation coefficient was used for analysis. The results of the study showed that there was no difference between the unemployment rates of graduates, according to gender, education level or job position. There was a relationship between respondents aged 22–23 age and the highest compensation and well-being component with a statistical significance of .05. The respondents with grade point averages greater than 3.50 had the strongest correlation with job characteristics and job security with a statistical significance level of .05. This correlation was strongest for respondents from the eastern region, where the family monthly income factor was highest (more than 60,000 baht). The factors affecting unemployment were most closely related to law and hard skills were more important than soft skills in determining unemployment. The analysis of the relationship between social factors discovered that attitude and work values in the organization were the most correlated with factors impacting fresh graduate unemployment, followed by job type and job security, and factors related to compensation and welfare, respectively.ผลกระทบจากเศรษฐกิจถดถอยจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อ Covid-19 ทำให้เห็นถึงปัญหาการว่างงานมากขึ้นในช่วงวัยของเจเนอเรชันแซดเป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงในการว่างงานมากที่สุด นำไปสู่งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทางสังคมที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่ โดยกลุ่มเป้าหมายที่ศึกษาผู้วิจัยเลือกเก็บข้อมูลจากกลุ่มบัณฑิตจบใหม่ระดับปริญญาตรีจำนวน 390 คน ที่มีการฝากประวัติเพื่อหางานผ่านช่องทางออนไลน์สูงสุดแบ่งออกเป็นสาขาวิศวกรรม, เทคโนโลยีสารสนเทศ/วิทยาการคอมพิวเตอร์, ท่องเที่ยว/การโรงแรม, กฎหมาย และภูมิศาสตร์ ตามลำดับ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ในกรณีที่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จะใช้การทดสอบรายคู่โดยวิธี Least Significant Difference และใช้วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลวิจัยพบว่า เพศ สถาบันการศึกษาที่สำเร็จการศึกษารวมไปถึงสถานภาพการทำงานมีความคิดเห็นต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบไม่แตกต่างกัน ผู้ตอบแบบสอบถามที่อยู่ในช่วงอายุ 22 -23 ปี มีความสัมพันธ์กับปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่ ด้านปัจจัยด้านผลตอบแทนและสวัสดิการสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผู้ตอบแบบสอบถามที่มีระดับผลการเรียนเฉลี่ย (GPA) 2.76 - 3.00 และมากกว่า 3.50 มีความสัมพันธ์กับปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่ ด้านปัจจัยลักษณะงานและความมั่นคงในงานสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความสัมพันธ์กับภูมิลำเนาภาคตะวันออกมากที่สุด มีความสัมพันธ์กับจำแนกรายได้ต่อเดือนของครอบครัวมากกว่า 60,000 บาท ขึ้นไปมากที่สุดปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่มีความสัมพันธ์กับสาขาอาชีพกฎหมายที่ต้องการหางานมากที่สุด ในภาพรวมของทักษะความสามารถส่วนบุคคลผู้ตอบแบบสอบถามมีทักษะด้าน Hard skills สูงกว่า Soft skills และจากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านสังคมพบว่า ปัจจัยด้านทัศนคติค่านิยมต่อการทำงานในองค์กรมีความสัมพันธ์กับปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาวะการว่างงานของบัณฑิตจบใหม่สูงที่สุด รองลงมาคือ ปัจจัยด้านลักษณะงานและความมั่นคงในงาน และปัจจัยด้านผลตอบแทนและสวัสดิการMASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department Of Sociologyภาควิชาสังคมวิทย
ผลของการฝึกความคล่องแคล่วว่องไว การฝึกพลัยโอเมตริก และการฝึกผสมผสานที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียนมัธยมวัดหนองจอก
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to compare the effects of agility training, plyometric training and complex training on football dribbling skills among football players at Mattayomwatnongchok School, between and before training, after the fourth and eighth week training of Experimental Group 1, 2 and 3; and (2) to compare the effects of agility training, plyometric training and complex training on football dribbling skill among football players at Mattayomwatnongchok School, between and before training, after the fourth and eighth week of training between Experimental Group 1, 2 and 3. They were 36 people in the sample group tested with a football dribbling drill test and the scores were sorted from least to the most. The zigzag group was divided into three groups with 12 people in each group, i.e. Experimental Group 1, 2 and 3. The research instruments included the following: an agility training program, a plyometric training program, a complex training program and football dribbling drill test from the Sports Authority of Thailand. The results revealed the following: (1) the football dribbling skills of all three experimental groups were better after training than before training with a statistical significance of .05; (2) to compare the results of football dribbling skills before training in the fourth and eighth week of training between Experimental Group 1, 2 and 3 found that the before training and after the fourth week of training periods were not different pairs and after the eighth week of training, the difference between the first and second experimental group was significantly different at the .05 level.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกความคล่องแคล่วว่องไว การฝึกพลัยโอเมตริก และการฝึกผสมผสานที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียนมัธยมวัดหนองจอก ระหว่างก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 1, 2 และ 3 2) เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกความคล่องแคล่วว่องไว การฝึกพลัยโอเมตริก และการฝึกผสมผสานที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียนมัธยมวัดหนองจอกก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1, 2 และ 3 โดยมีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 36 คน ทำการทดสอบกลุ่มตัวอย่างด้วยแบบทดสอบการเลี้ยงลูกฟุตบอล เรียงลำดับคะแนนจากน้อยไปหามาก แบ่งกลุ่มแบบสลับฟันปลา เป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 12 คน คือ กลุ่มทดลองที่ 1, 2 และ 3 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมการฝึกความคล่องแคล่วว่องไว โปรแกรมการฝึกพลัยโอเมตริก โปรแกรมการฝึกผสมผสานและแบบทดสอบการเลี้ยงลูกฟุตบอลของการกีฬาแห่งประเทศไทย ผลการวิจัยพบว่า 1) ทั้ง 3 กลุ่มทดลอง มีความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลหลังการฝึกดีกว่าก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) การเปรียบเทียบความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1, 2 และ 3 พบว่า ระยะก่อนการฝึกและระยะหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 ไม่พบคู่ที่แตกต่าง และระยะหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 พบคู่ที่แตกต่าง คือ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลการฝึกยางยืดและเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอลที่มีต่อความแข็งแรงและความแม่นยำของทักษะการส่งของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลหญิง
Get PDFThe purpose of this research is to study and compare the effects of elastic and medicine ball training combined with a rugby training program on the strength and accuracy of the passing skills of female rugby players. The sample consisted of tertiary education level female rugby players at Chulalongkorn University and Bangkok University, Rangsit Campus, who passed the 2021 Thailand Championships, with 30 females, aged between 20-24, performed training with elastic bands and medicine balls in combination with a rugby training program that created a training program applied to the experimental group with a training period of eight weeks, three days per week, and an hour and a half each time. The results were as follows: (1) muscle strength and accuracy of rugby passing skills by training with elastic bands and medicine balls combined with a rugby training program after training in the fourth, sixth and eighth weeks was higher than the posttest at a statistically significant level of .05; (2) the mean score of female rugby players who trained with medicine balls in combination with a rugby training program had the strength and accuracy of passing skills was higher than the elastic training in combination with a rugby training program group at a statistically significant level of .05.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลการฝึกด้วยยางยืดและเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอล ที่มีต่อความแข็งแรงและความแม่นยำของทักษะการส่งของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลหญิง กลุ่มตัวอย่าง คือนักกีฬารักบี้ฟุตบอลหญิงระดับอุดมศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต ที่ผ่านการแข่งขันรายการชิงแชมป์ประเทศไทย ปี 2564 อายุระหว่าง 20-24 ปี เพศหญิง จำนวน 30 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน ด้วยวิธีการจัดสรรอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1.การฝึกด้วยยางยืดควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอล 2.การฝึกด้วยเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอล 3.แบบทดสอบความแข็งแรงแบบประยุกต์ มีดังนี้ ดันพื้นประยุกต์ 30 วินาที,ยืนกระโดดไกล และลุก-นั่ง 60 วินาที ดำเนินการฝึกด้วยยางยืดและเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมการฝึกรักบี้ฟุตบอล ผู้วิจัยสร้างโปรแกรมการฝึกขึ้น นำไปใช้กับกลุ่มทดลอง เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 1 ชั่วโมง 30นาที ผลการวิจัย พบว่า 1) ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและความแม่นยำของทักษะการส่งลูกรักบี้ฟุตบอล โดยการฝึกด้วยยางยืดและเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมการฝึกรักบี้ฟุตบอล หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4, 6 และ 8 สูงกว่าก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2)ค่าเฉลี่ยของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลหญิงกลุ่มที่ได้รับการฝึกด้วยเมดิซินบอลควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอล มีความแข็งแรงและความแม่นยำของทักษะการส่งลูกรักบี้ฟุตบอล สูงกว่ากลุ่มฝึกด้วยยางยืดควบคู่โปรแกรมฝึกรักบี้ฟุตบอลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
การศึกษาเปรียบเทียบผลต่อผิวหนังบริเวณมือจากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบในรูปแบบสเปรย์และเจล
Get PDFBackground: Alcohol-based hand rubs (ABHRs) have long been used in healthcare facilities to prevent hospital-acquired infections. Since the beginning of the COVID-19 outbreak, ABHRs have been the center of the interest in protecting the transmission of the SARS-CoV-2 virus. Many formulations of ABHRs, such as liquid, gel and spray have been developed and used in general population. The aim of this study was to compare the skin irritation from using ABHRs in gel and spray formulation. Method: This was a prospective, randomized, crossover trial and conducted to investigate the effect of skin irritation of ABHRs in gel compared to spray formulation after 21 days of each formulation. There were 38 participants enrolled and the outcomes were assessed by two clinical scores; subjective Larson’s skin assessment score, Frosch and Kligman observer skin assessment score; transepidermal water loss (TEWL) and skin capacitance. Results: All of the volunteers completed the study. There was no significant skin irritation (total score less than or equal to 16) from Subjective Larson’s skin assessment from both formulations of ABHRs. From Frosch and Kligman observer skin assessment, there were also no significant changes from both formulations of ABHRs. However, dryness was the most common clinical sign during the study, 36.8% and 42.11% of participants in the gel and the spray group reported dryness after three weeks of application. The incidence rate was not statistically significantly difference in both formulations. Comparably, TEWL was significantly increased from baseline since day 3 (p = 0.029) and day 21 (p = 0.019) in spray and gel formulation respectively. In contrast, the skin capacitance did not differ significantly after the application in both formulations. Conclusion: ABHRs in gel and spray formulations are safe after repeated application and do not cause significant skin irritation. However, ABHRs caused increased skin dryness which is more common in spray than gel preparation. In people with sensitive skin, ABHRs in gel formulation is recommended.เป็นที่ทราบกันดีว่าผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบถูกใช้เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของการติดเชื้อในโรงพยาบาลมาอย่างยาวนาน ในปัจจุบันหลังจากมีการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 ผู้คนจึงหันมาให้ความสนใจต่อผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบเป็นอย่างมาก เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อไวรัส severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) โดยผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบในท้องตลาดมีหลากหลายรูปแบบ เช่น ของเหลว เจล และสเปรย์ งานวิจัยฉบับนี้มีเป้าหมายเพื่อศึกษาผลต่อผิวหนังบริเวณมือจากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบในรูปแบบสเปรย์และเจล การศึกษานี้เป็นงานวิจัยเชิงทดลองทางคลินิกแบบไปข้างหน้าที่มีการเปรียบเทียบผลการศึกษาระหว่าง 2 กลุ่ม แบบไขว้ ที่ทำการศึกษาความระคายเคืองต่อผิวหนังบริเวณมือจากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบรูปแบบเจลเปรียบเทียบกับรูปแบบสเปรย์หลังใช้ติดต่อกันเป็นเวลา 21 วัน โดยมีอาสาสมัครเข้าร่วมงานวิจัยรวม 38 คน ซึ่งถูกประเมินด้วย Subjective Larson’s skin assessment score, Frosh and Kligman observer skin assessment score, transepidermal water loss (TEWL) และ skin capacitance อาสาสมัครทั้ง 38 คน ที่เข้าร่วมงานวิจัยมาติดตามจนครบกำหนด ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ไม่พบการระคายเคืองของผิวหนังบริเวณมือเมื่อประเมินด้วย Subjective Larson’s skin assessment score (ผลคะแนนรวมไม่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 16 คะแนน) จากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบทั้งสองรูปแบบ เมื่อประเมินด้วย Frosch and Kligman observer skin assessment ไม่พบความเปลี่ยนแปลงทางคลินิกจากการใช้ผลิตภัณฑ์ทั้งสองรูปแบบเช่นกัน อย่างไรก็ตามอาการแสดงทางคลินิกที่พบได้มากที่สุดคือ ความแห้งของผิวหนัง โดยมีอุบัติการณ์สะสมอยู่ที่ 36.8% และ 42.11% จากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบในรูปแบบเจล และสเปรย์ ครบ 3 สัปดาห์ตามลำดับ และพบว่าอัตราการเกิดอุบัติการณ์การระคายเคืองต่อผิวหนังบริเวณมือจากการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่างรูปแบบเจล และรูปแบบสเปรย์ เมื่อประเมินด้วยค่า TEWL พบการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่วันที่ 3 ของการติดตาม (p = 0.029) หลังใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบรูปแบบสเปรย์ และตั้งแต่วันที่ 21 ของการติดตาม (p = 0.019) หลังใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบรูปแบบเจล ในทางกลับกัน ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างผลิตภัณฑ์ทั้งสองรูปแบบเมื่อประเมินด้วย skin capacitance ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบในรูปแบบเจล และสเปรย์มีความปลอดภัยในการใช้ทำความสะอาดมืออย่างต่อเนื่อง และไม่ก่อให้เกิดความระคายเคืองของผิวหนังบริเวณมือที่ชัดเจน อย่างไรก็ตามผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบสามารถเพิ่มความแห้งของผิวหนัง ซึ่งพบในผลิตภัณฑ์รูปแบบสเปรย์มากกว่ารูปแบบเจล ในผู้ที่มีผิวแพ้ง่าย แนะนำให้ใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมือที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบรูปแบบเจลMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
สุนทรียภาพของงานศิลปะภาพเปลือยในประเทศไทย พุทธศักราช 2475-2560
Get PDFThis research examines the aesthetics of nude art in Thailand from 1932 to 2017. The Thai art scene has faced consistent criticism regarding the perceived indecency and lack of acceptance of this artistic form. The aim of this qualitative study is to analyze the factors that have influenced the changes in the aesthetics of nude art in Thailand. By studying artistic works from different periods, this research provides a comprehensive understanding of the transformations that have taken place. The focus is on exploring aesthetic theories and conducting direct interviews with six selected artists who have created nude artworks. The gathered data will be carefully analyzed using specific criteria, procedures, and conclusions. The findings of this research will contribute to the development and evolution of ideas that shape the expression of nude art in Thailand. Furthermore, it aims to foster a more open and receptive environment for the exchange of ideas and discussions surrounding nude art, promoting greater acceptance and understanding.ปริญญานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสุนทรียภาพของงานศิลปะเปลือยในประเทศไทย(2475-2560) สืบเนื่องด้วยประเด็นศิลปะเปลือยในประเทศไทยถูกวิพากษ์วิจารณ์กันมาอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะในแง่ของความเป็นศิลปะและอนาจาร ทำให้การแสดงออกในการสร้างสรรค์งานแนวนี้ไม่เป็นที่เปิดกว้างและแพร่หลายเท่าที่ควร เพื่อให้เกิดความเข้าใจและเห็นองค์รวมของการเปลี่ยนแปลงในแต่ละช่วงสมัยผ่านผลงานศิลปะ การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ(Qualitative Research) โดยมุ่งเน้นศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวกับทฤษฎีสุนทรียศาสตร์ โดยมีหลักเกณฑ์การวิเคราะห์และการเก็บข้อมูลผลงานทางศิลปะเปลือย รวมถึงการสัมภาษณ์ตรงจากศิลปินผู้สร้างสรรค์งานทั้ง 6 คน จากนั้นจึงนำข้อมูลมาวิเคราะห์ตามหลักเกณฑ์กระบวนการขั้นตอนและสรุป ผลที่ได้ช่วยเสริมสร้างและพัฒนาชุดความคิดที่ส่งผลต่อการแสดงออกของงานศิลปะภาพเปลือยในสังคมไทยและเป็นแหล่งข้อมูลแลกเปลี่ยนทางความคิดที่เปิดกว้างสำหรับศิลปะภาพเปลือยมากขึ้นDOCTOR OF ARTS (D.A.)ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศศ.ด.)-