DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้สารสนเทศและพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการระบาดของโรคโควิด-19 ของกลุ่มวัยทำงาน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Get PDFThis article presents the impact of information perception to the preventive behavior of COVID-19 among working age people in the Bangkok metropolitan area. The objectives of this research are as follows: (1) to study the perception of information about COVID-19; (2) to compare the information about and perception of COVID-19 as classified by gender, age, and education level; and (3) to study corelation between the information, perception and the preventive behavior of COVID-19. By using quantitative research methods, the sample group in this research consisted of 421 working age people in the Bangkok metropolitan area. The data collection tool was a questionnaire. The data were analyzed by calculating the frequency, percentage, mean and standard deviation. The hypothesis was tested with t-test and one-way ANOVA statistics and a structural equation model (SEM) was used to analyze the correlation between the information, perception and the preventive behavior of COVID-19. The results showed that overall information perception was at a high level (x̄ = 4.14). When considering each part, it was found that all aspects of information perception were at a high level, including information retention (x̄ = 4.28), following by information understanding and interpretation (x̄ = 4.18), and information exposure (x̄ = 4.00) respectively. The anlysis of the hypothesis revealed that education level significantly impacted information perception of COVID-19 at a .05 level of significance. However, gender and age group did not significatly affect overall information perception of COVID-19. The results of the SEM found that the measurement model was well fitted to the empirical data. This implied that the information perception influenced the preventive behavior from the COVID-19 outbreak among working-age people in the Bangkok metropolitan area.งานวิจัยนี้นำเสนอการรับรู้สารสนเทศที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการระบาดของโรคโควิด-19 ของกลุ่มวัยทำงาน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 2) เปรียบเทียบการรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 จำแนกตามเพศ ช่วงอายุ และระดับการศึกษา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้สารสนเทศและพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการระบาดของโรคโควิด-19 ใช้การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ กลุ่มวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 421 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติ t-test และ one-way ANOVA วิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้างเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้สารสนเทศและพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการระบาดของโรคโควิด-19 ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.14) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การรับรู้สารสนเทศอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การเก็บรักษาสารสนเทศ (x̄ = 4.28) รองลงมาคือ การทำความเข้าใจและตีความหมายสารสนเทศ (x̄ = 4.18) และการเปิดรับสารสนเทศ (x̄ = 4.00) ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบการรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 พบว่า ระดับการศึกษาแตกต่างกันมีระดับการรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนเพศแตกต่างกัน และกลุ่มอายุแตกต่างกัน มีการรับรู้สารสนเทศโรคโควิด-19 โดยรวมไม่แตกต่างกัน ผลการวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้าง พบว่าโมเดลตามสมมติฐานมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี แสดงว่า การรับรู้สารสนเทศมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการระบาดของโควิด-19 ของกลุ่มวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลMASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department of Library Scienceภาควิชาบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร
การพัฒนาโปรแกรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ใช้ตัวแทนเนื้อหาและการเสริมต่อการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์
Get PDFPedagogical content knowledge (PCK) plays an important role in the development of the competences of both in-service and pre-service teachers. This research aims to develop PCK of pre-service science teachers during professional teacher experience. The purposes of the research were as follows: (1) to design and develop a professional experience program using content representation and scaffolding; (2) to verify the quality of professional experience program using content representation and scaffolding by experts; and (3) to examine the effects of the program on pre-service science teachers. The research participants were a panel of experts selected by purposive sampling, consisting of 46 pre-service science teachers and four case studies. The qualitative data was collected as follows: (1) content validity index form for evaluating programs; (2) interviewing pre-service science teachers; (3) the lesson plan analysis of pre-service science teachers; and (4) observing the teaching of pre-service science teachers. The data were analyzed by constant comparison and analytic induction methods. The results revealed the following: (1) a professional experience program using content representation and scaffolding should consists group scaffolding and personal scaffolding; (2) group scaffolding consists of goal clarification, identifying problems, content representation, discussions regarding solutions and development of new content representation; (3) personal scaffolding consists of three stages is diagnostic, awareness raising, and scaffolding; (4) a panel of experts considers program with content validity in all activities; and (5) pre-service science teachers reflected on learning solutions, analyzing evaluation and approving learning plans, which can indicate the intentions of teachers, can design learning activities, attention to engagement of content, prior knowledge of students, and design activities on discussions and applying knowledge.ความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาความสามารถของครูซึ่งครูประจำการและครูก่อนประจำการจะต้องได้รับการพัฒนา การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนของนักศึกษาวิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ในระหว่างการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ 1) ออกแบบและพัฒนากิจกรรมของโปรแกรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ใช้ตัวแทนเนื้อหาและการเสริมต่อการเรียนรู้ 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของโปรแกรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ใช้ตัวแทนเนื้อหาและการเสริมต่อการเรียนรู้ โดยผู้เชี่ยวชาญ และ 3) ตรวจสอบผลของโปรแกรมฯ ที่มีต่อนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ผู้ให้ข้อมูลคือผู้เชี่ยวชาญที่ได้จากการสุ่มแบบเจาะจงจำนวน 8 คน นักศึกษาครูวิทยาศาสตร์จำนวน 46 คน และกรณีศึกษา 4 กรณี เก็บข้อมูลด้วย 1) แบบประเมินดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาของโปรแกรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ใช้ตัวแทนเนื้อหาและการเสริมต่อการเรียนรู้ 2) การสัมภาษณ์นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ 3) การวิเคราะห์แผนการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ และ 4) การสังเกตการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการเปรียบเทียบเหตุการณ์และการวิเคราะห์สรุปอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า 1) โปรแกรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพที่ใช้ตัวแทนเนื้อหาและการเสริมต่อการเรียนรู้ควรประกอบด้วยการเสริมต่อการเรียนรู้แบบกลุ่มและการเสริมต่อการเรียนรู้รายบุคคล 2) การเสริมต่อการเรียนรู้แบบกลุ่มควรประกอบด้วยกิจกรรม การชี้แจงเป้าหมาย การระบุปัญหาที่อาจเกิดขึ้น การใช้ตัวแทนเนื้อหา การอภิปรายเกี่ยวกับการแก้ปัญหา และการพัฒนาตัวแทนเนื้อหาใหม่ 3) การเสริมต่อการเรียนรู้รายบุคคลประกอบด้วย 3 ขั้นตอน การวินิจฉัย การสร้างความตระหนัก และการเสริมต่อการเรียนรู้ 4) ผู้เชี่ยวชาญพิจารณาว่าโปรแกรมฯมีความตรงเชิงเนื้อหากับการเสริมต่อการเรียนรู้ในทุกกิจกรรม 5) นักศึกษาที่ผ่านการเข้าร่วมโปรแกรมสามารถสะท้อนคิดเพื่อแก้ปัญหาการเรียนรู้ สามารถวิเคราะห์ประเมินและปรับปรุงแผนการจัดการเรียนรู้ สามารถระบุบทบาทของครูที่ทำให้นักเรียนตั้งใจเรียน สามารถออกแบบและจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับหลักสูตร คำนึงถึงการสร้างความอยากรู้อยากทำให้เกิดกับนักเรียน ให้ความสำคัญกับความรู้เดิมและความสามารถก่อนเรียน สามารถออกแบบและจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นการอภิปรายและการนำความรู้ไปใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ DOCTOR OF EDUCATION (Ed.D.)การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (กศ.ด.)-
การพัฒนาทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้งร่วมกับการใช้คำถามระดับสูงเรื่อง ทรัพยากรพลังงาน
Get PDFThe purposes of this study were as follows: (1) to study the scientific argumentation skills of eighth grade students who learned through an argument-driven inquiry with higher order questions in energy resources topic; (2) to study achievement in energy resources topic through argument-driven inquiry with higher order questions for eighth grade students. The participants in this study were 40 eighth grade students who studied in the second semester of the 2022 academic year in a school in Samutprakarn Province and selected by convenience sampling. The research instruments consisted of lesson plans, a scientific argumentation skills test, learning achievement tests and a scientific argumentation skill and behavior observation form. The data were analyzed with descriptive statistics using frequency, mean, percentage, standard deviation, and cutting points. The results revealed the following: (1) the argument-driven inquiry with higher order questions in energy resources topic effects on scientific argumentation skills. The scientific argumentation skills of the mean scores of the students after learning (M = 11.40, S.D. =2.52) were higher than those before learning (M = 7.18, S.D. = 7.26) and higher than the cutting point; (2) there were 24 students (60.00%) who had overall scientific argumentation skills at a high level. When considering each component, it was found that there were 40 students (100%) with skills at a high level in the claims and warrants component; there were 21 students (52.50%) with skills at a high level in the counterargument component; there were 31 students (77.50%) with skills at a high level in the supportive argument component and there were 19 students (47.50%) with skills at a high level in the evidence component; (3) the achievement of mean scores of the students after learning (M = 22.25, S.D. = 3.91) was higher than before learning (M = 13.48, S.D. = 2.26) and higher than the cutting point. It was shown that the argument-driven inquiry with higher order questions could improve scientific argumentation skills and achievements. การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนรู้ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้งร่วมกับการใช้คำถามระดับสูง และ (2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องทรัพยากรพลังงาน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้งร่วมกับการใช้คำถามระดับสูง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยกลุ่มที่ศึกษาเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 40 คน โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบตามความสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องทรัพยากรพลังงาน และแบบสังเกตพฤติกรรมการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคะแนนจุดตัด ผลวิจัยพบว่า (1) การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้งร่วมกับการใช้คำถามระดับสูง เรื่อง ทรัพยากรพลังงาน มีผลต่อทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์โดยนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยของทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์หลังเรียน (M = 11.40, S.D. = 2.52) สูงกว่าก่อนเรียน (M = 7.18, S.D. = 7.26) และสูงกว่าคะแนนจุดตัด (2) นักเรียนจำนวน 24 คน (ร้อยละ 60.00) มีทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์ภาพรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณาแต่ละองค์ประกอบพบว่า ในองค์ประกอบข้อกล่าวอ้างและเหตุผลสนับสนุน มีนักเรียนจำนวน 40 คน (ร้อยละ 100.00) อยู่ในระดับสูง ในองค์ประกอบข้อโต้แย้งที่ต่างออกไป มีนักเรียน จำนวน 21 คน (ร้อยละ 52.50) อยู่ในระดับสูง ในองค์ประกอบข้อสนับสนุนของการโต้แย้ง มีนักเรียน จำนวน 31 คน (ร้อยละ 77.50) อยู่ในระดับสูง และในองค์ประกอบหลักฐาน มีนักเรียน จำนวน 19 คน (ร้อยละ 47.50) อยู่ในระดับสูง และ (3) นักเรียนมีค่าเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน (M = 22.25, S.D. = 3.91) สูงกว่าก่อนเรียน (M = 13.48, S.D. = 2.26) และสูงกว่าคะแนนจุดตัด แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้งร่วมกับการใช้คำถามระดับสูงสามารถพัฒนาทักษะการโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
การจําแนกสายพันธุ์และการระบุตัวตนสุนัขด้วยโครงข่ายประสาทเทียมแบบคอนโวลูชัน
Get PDFThis research aims to study the methods for dog breed classification and dog identification from images of dogs' faces for Thai and foreign breeds. The main process involves two steps: The first step is dog breed classification using soft biometrics data, with a dataset of 20,949 images,122 breeds from Stanford Dogs for foreign breeds and from dog farms in Thailand for Thai breeds. The transfer learning technique from a convolutional neural network (CNN) model to extract features of dog images from six models were trained on the ImageNet dataset: Xception, VGG16, ResNet50, InceptionV3, MobileNetV2, and NasNetLarge. Then, build a new model for dog breed classification and compare the performance when using the original models and using feature extraction fusion with the new models created. The result was found to be that the highest accuracy in dog breed classification using the original models was achieved by NasNetLarge, with a maximum accuracy of 91%. and classification of dog breeds using features extracted from fusion with the new classification models created, the highest accuracy was achieved by NasNetLarge, with an accuracy of 93%. The second is step is dog identification, which is hard biometrics, utilizes a dataset of 500 images of 62 dogs from four breeds, including foreign dog breeds from Flickr-dog and Thai dog breeds from farms in Thailand. This research assumes that the four breeds represent the results of the breed classification step. Starting with dog face detection, extract the features of dogs by VGG16, ResNet50, InceptionV3, MobileNetV2, and NasNetLarge, as well as models from face recognition by VGGFace. Then, create a new model for dog identification. ResNet50 achieved a maximum accuracy of 75% on the dataset without augmentation, while MobileNetV2 achieved a maximum accuracy of 77% on the augmented dataset. This suggests that data augmentation has a minimal effect on the experimental results. Additionally, the pug breed makes for lower overall accuracy of the model, with an average pug breed accuracy of 40–50%, while both Thai breeds have high average accuracies of 80–90%.งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการจำแนกสายพันธุ์ของสุนัขและการระบุตัวตนของสุนัขด้วยภาพใบหน้า สายพันธุ์ไทยและสายพันธุ์ต่างประเทศ ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน 1. การจำแนกสายพันธุ์ของสุนัขจากภาพถ่ายสุนัข ซึ่งเป็น Soft Biometrics ใช้ชุดข้อมูลจาก Stanford Dogs สำหรับสายพันธุ์ต่างประเทศ และจากฟาร์มสุนัขในประเทศไทยสำหรับสายพันธุ์ไทย รวมทั้งสิ้น 20,949 รูป จำนวน 122 สายพันธุ์ ใช้เทคนิคการถ่ายโยงการเรียนรู้ (Transfer Learning) จากแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมแบบคอนโวลูชัน (Convolutional Neural Networks หรือ CNNs) สำหรับนำมาใช้ในการสกัดคุณลักษณะของรูปภาพสุนัข จากนั้นดำเนินการสร้างแบบจำลองใหม่สำหรับการจำแนกสายพันธุ์ของสุนัข โดยใช้แบบจำลอง CNNs ทั้งหมด 6 แบบจำลอง ที่มีการเรียนรู้กับชุดข้อมูล ImageNet ได้แก่ Xception, VGG16, ResNet50, InceptionV3, MobileNetV2 และ NasNetLarge และเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างการใช้งานแบบจำลองดั้งเดิม และการสกัดคุณลักษณะของแบบจำลองร่วมกับแบบจำลองในการจำแนกสายพันธุ์ที่สร้างขึ้น พบว่าผลลัพธ์การใช้แบบจำลองดั้งเดิมได้ค่าความแม่นยำสูงสุดอยู่ที่ 91% ได้แก่ NasNetLarge ส่วนการใช้การสกัดคุณลักษณะร่วมกับแบบจำลองที่สร้างขึ้นมีค่าความแม่นยำสูงสุดอยู่ที่ 93% ได้แก่ NasNetLarge 2. การระบุตัวตนของสุนัขด้วยภาพใบหน้า ซึ่งเป็น Hard Biometrics ใช้ชุดข้อมูลจาก Flickr-dog สำหรับสายพันธุ์ต่างประเทศ และจากฟาร์มสุนัขในประเทศไทยสำหรับสายพันธุ์ไทย รวมทั้งสิ้น 500 รูป 62 ตัว 4 สายพันธุ์ โดยผู้วิจัยได้ตั้งสมมุติฐานว่า 4 สายพันธุ์นี้คือผลลัพธ์จากการทำจำแนกสายพันธุ์ ขั้นตอนนี้เริ่มจากการตรวจจับใบหน้าของสุนัข ทำการสกัดคุณลักษณะของสุนัขแต่ละตัว จาก 5 แบบจำลอง ซึ่งมีการเรียนรู้กับชุดข้อมูล ImageNet ประกอบด้วย VGG16, ResNet50, InceptionV3, MobileNetV2 และ NasNetLarge และแบบจำลองที่เรียนรู้มาจากใบหน้าอย่าง VGGFace จากนั้นดำเนินการสร้างแบบจำลองใหม่สำหรับการระบุตัวตนสุนัขและเปรียบเทียบประสิทธิภาพ โดยResNet50 ให้ค่าความแม่นยำสูงสุดอยู่ที่ 75% จากชุดข้อมูลที่ไม่มีการทำ Augmentation และ MobileNetV2 ให้ค่าความแม่นยำสูงสุดอยู่ที่ 77% จากชุดข้อมูลที่มีการทำ Augmentation จะเห็นได้ว่าการทำ Augmentation มีผลเล็กน้อยในการเพิ่มประสิทธิภาพการรู้จำ และจากการวิเคราะห์ภาพรวมพบว่าสายพันธุ์ที่ทำให้ค่าความแม่นยำของแบบจำลองน้อย คือสายพันธุ์ Pug โดยค่าเฉลี่ยความแม่นยำของสายพันธุ์อยู่ที่ 40-50% และสายพันธุ์ไทยทั้ง 2 สายพันธุ์ มีค่าเฉลี่ยความแม่นยำแต่ละสายพันธุ์สูงถึง 80-90 % MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Computer Scienceภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร
ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้สถานการณ์จำลองที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาแบดมินตันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Get PDF The purpose of this research is to study the effects of learning management in physical education, using the simulation approach on badminton learning achievement among Grade Ten students. The samples consisted of two classrooms of Grade Ten students at Suankularb Wittayalai Thonburi School. The samples were selected using simple cluster or area sampling, after which the cluster selection method was used with specific examples or purposive selection. The experimental group of 32 people learned physical education by using simulations. The control group of 32 people received normal physical education learning management. The research instruments were lesson plans on physical education learning management with the simulation, badminton skills and achievement measures. The results were analyzed in the pretest and posttest of the fourth week of the experiment by average standard deviation and tested for differences with t-values.The results of the study were as follows: (1) the mean sum of the badminton skill test scores of the experimental group posttest of the experiment was higher than the pretest with a statistical significance of .05, M = 8.43 and M = 4.18, respectively; (2) the mean sum of badminton skills between the experimental group and the control group. The experimental group was higher than the control group with a statistical significance of .05, M = 8.43 and M = 7.18 respectively; and (3) after the experimental group was higher than the control group with a statistical significance of .05, M = 34.41 and M = 29.81, respectively. การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้สถานการณ์จำลองที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาแบดมินตันของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ธนบุรี จำนวน 2 ห้องเรียน โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มหรือพื้นที่ (Cluster or Area Sampling) หลังจากนั้นใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive selection) กลุ่มทดลองจำนวน 32 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้สถานการณ์จำลอง กลุ่มควบคุมจำนวน 32 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้สถานการณ์จำลอง แบบวัดทักษะกีฬาแบดมินตัน และแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลก่อนและหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 4 โดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลรวมค่าเฉลี่ยของคะแนนการทดสอบทักษะกีฬาแบดมินตันของกลุ่มทดลองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 M=8.43 และM=4.18 ตามลำดับ 2) ผลรวมค่าเฉลี่ยของคะแนนการทดสอบทักษะกีฬาแบดมินตัน หลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 M=8.43 และM=7.18 ตามลำดับ 3) ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 M=34.41 และM=29.81 ตามลำดับMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
การเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้นในนักกีฬาเรือคยัค สปริ้นท์
Get PDFThe post-activation performance enhancement (PAPE) mechanism can improve power or speed by increasing the maximum voluntary contraction (MVC), the muscles after preconditioning for several minutes. These mechanisms encourage the sport that uses power or speed as key performances. The present study examined post-activation performance enhancement in kayak paddles. The first study was a comparison of post-activation performance enhancement methods on sprint kayak performance among 12 men’s Kayak sprint athletes Thai national team, and the second study applied the post-activation performance enhancement methods in a simulated kayak sprint competition twice a day in ten the men’s kayak sprint Thai national team. A randomized crossover trial was used in both studies. Both studies employed PAPE according to three different protocols: resistance protocol; performing resistance condition by bench press and bench row 2x4x80%1RM, the maximum speed paddle; paddle at maximum speed 2x20 seconds. There was a rest interval of two minutes, and the control group; self-preconditioning and after PAPE condition followed by the three-minute test. Maximum power, power average, stroke per minute, distance total, heart rate percentage, and blood lactate concentration were measured and analyzed for both studies. The resistance activation and maximum speed paddle only improved maximum power performance temporarily in the first competition of the day and it seems the resistance protocol was reduced effect on average power performance. and the maximum-speed paddle will tend to maintain performance better than in the second time. After PAPE intervention, the resistance protocol, and the maximum speed paddle increased blood lactate continuously, especially resistance protocol had blood lactate remain within physical after competition. The physiology of both preconditioning was different. The application of this method should be taken into consideration regarding the fatigue that occurs, which may affect other performances.กลไกวิธีการเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้นสามารถเพิ่มสมรรถนะทางความเร็วหรือพลังของกล้ามเนื้อโดยอาศัยการหดตัวของกล้ามเนื้อที่ทำให้เกิดแรงสูงสุดอัตโนมัติภายหลังจากได้รับการกระตุ้นร่างกายโดยวิธีการปรับสภาพผ่านไปหลายนาที กลไกเหล่านี้สามารถช่วยเพิ่มความสามารถในกีฬาที่ใช้สมรรถนะด้านความเร็วหรือพลังเป็นสมรรถนะหลัก การศึกษานี้เป็นการประเมินการเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้นในกีฬาเรือคยัค ซึ่งประกอบด้วย การศึกษาที่ 1 เป็นการเปรียบเทียบผลของการเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้นในนักกีฬาเรือคยัค สปริ้นท์ ในนักกีฬาเรือคยัค สปริ้นท์ ทีมชาติไทย เพศชาย จำนวน 12 คน และการศึกษาที่ 2 เป็นการศึกษาวิธีการประยุกต์วิธีการเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้นในการจำลองการแข่งขันเรือคยัค สปริ้นท์ 2 ครั้งภายในวันเดียวกัน ในนักกีฬาเรือคยัค สปริ้นท์ ทีมชาติไทย เพศชาย จำนวน 10 คน การออกแบบการศึกษาจะใช้วิธีการทดลองแบบไขว้สลับ ทั้ง 2 การศึกษา จะใช้วิธีการทดลองที่แตกต่างกัน 3 วิธีได้แก่ โปรแกรมการกระตุ้นด้วยแรงต้าน (2 เซต x 4 ครั้ง x 80% ของน้ำหนักสูงสุดที่ยกได้ 1 ครั้ง x ท่าเบนช์ เพรส และท่าเบนช์ โรว) โปรแกรมการกระตุ้นด้วยพายเรือคยัคด้วยความเร็วสูงสุด (2 เซต x 20 วินาที x พักระหว่างเที่ยว 2 นาที) และกลุ่มควบคุม ซึ่งมีการปรับสภาพร่างกายด้วยตนเอง ภายหลังการได้รับการปรับสภาพ จะทำการทดสอบการพาย 3 นาที ตัวแปรที่ทำการวัดและวิเคราะห์ทั้ง 2 การศึกษา ได้แก่ พลังในการพายสูงสุด ค่าเฉลี่ยพลัง อัตราการพายต่อนาที ระยะทางโดยรวม เปอร์เซ็นต์อัตราการเต้นของหัวใจ และปริมาณแลคเตทในเลือด วิธีการเพิ่มสมรรถนะภายหลังการถูกกระตุ้น ผลการศึกษาพบว่า การกระตุ้นด้วยแรงต้านและการพายเรือคยัคด้วยความเร็วสูงสุดระยะเวลาสั้น ๆ ช่วยเพิ่มพลังสูงสุดในการพายชั่วขณะ ในการแข่งขันครั้งแรกของวัน อย่างไรก็ตามการใช้แรงต้านจะทำให้สมรรถนะทางด้านร่างกายลดลง และการปรับสภาพล่วงหน้าโดยการพายด้วยความเร็วสูงสุดมีแนวโน้มที่จะช่วยให้มีการรักษาระดับสมรรถนะได้ดีกว่าในการแข่งขันครั้งต่อมา ภายหลังได้รับการปรับสภาพโดยการใช้แรงต้านและการพายเรือคยัคด้วยความเร็วสูงสุดในระยะเวลาสั้น ๆ จะมีการเพิ่มของปริมาณแลคเตทในเลือดระดับสูง โดยเฉพาะการใช้แรงต้านจะทำให้ปริมาณแลคเตทในเลือดยังคงอยู่ในร่างกายไปจนถึงช่วงหลังการแข่งขัน โปรแกรมการปรับสภาพล่วงหน้าทั้งสองรูปแบบมีความแตกต่างด้านสรีรวิทยา การประยุกต์ใช้วิธีดังกล่าวควรมีการพิจารณาเกี่ยวกับความล้าที่เกิดขึ้นซึ่งอาจจะส่งผลสมรรถนะด้านอื่น ๆDOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department Of Sport Scienceภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬ
ผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาแชร์บอลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Get PDFThe purposes of this research is a quasi-experimental are as follows: (1) to develop a blended learning model in the sport of chairball on learning achievement for seventh grade students; (2) to compare the effects of blended learning management in chairball on the learning achievement of seventh grade students in the experimental group and the control group from pre-test to post-test; (3) to compare the effect of blended learning management in chairball on the learning achievement of seventh grade students in the experimental and control group. The sample consisted of 80 seventh grade students from Triam Udom Suksa Suwinthawong School, divided into two groups: (1) an experimental group of 40 students using blended learning; and (2) a control group of 40 students using normal learning. Each group was observed eight times for 50 minutes per session. The contents of the teaching for both groups were the same. The research design was a randomized control group pretestt-posttest design. The instruments in this research were as follows: (1) a blended and traditional learning model management plan on general knowledge about chairball and the three skills of passing and receiving the ball; (2) a general knowledge test about chairball and a skills assessment form for passing and receiving the ball, including three skills; (3) a questionnaire to assess student satisfaction towards blended learning management. The data were analyzed by mean, standard deviation, and a t-test for dependent and independent samples. The results of the research were as follows: (1) a blended learning model management plan on general knowledge about chairball and the three skills of passing and receiving the ball was assessed by experts overall at the highest level (M=4.48, S.D.=0.54), the plan consisted of a 50:50 combination of online learning and traditional physical education learning, with alternating classes such as online, regular, etc.; (2) the learning achievement of the experimental and control group after the study was higher than before the study with a statistical significance of .05; (3) post-learning achievement of the experimental group was statistically significantly higher than that of the control group at .05; (4) overall satisfaction of the students towards the blended learning management of chairball was at the highest level.การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental Design) มีจุดมุ่งหมายเพื่อ (1) เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาแชร์บอลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (2) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาแชร์บอลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน (3) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาแชร์บอลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สุวินทวงศ์ จำนวน 80 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 40 คน จัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน และกลุ่มควบคุม 40 คนจัดการเรียนรู้แบบปกติ ใช้เวลาในการทดลองกลุ่มละ 8 คาบเรียน คาบเรียนละ 50 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ (1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานและแบบปกติ (2) แบบทดสอบความรู้และแบบประเมินทักษะ (3) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติคำนวณค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า (1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เรื่อง ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกีฬาแชร์บอลและทักษะการส่งและการรับบอล 3 ทักษะ ผู้เชี่ยวชาญประเมินโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M=4.48, S.D.=0.54) เป็นการผสมผสานแบบ 50:50 ระหว่างการเรียนรู้แบบออนไลน์กับการเรียนรู้แบบปกติ (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้รูปแบบผสมผสานรายวิชาแชร์บอล โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
การจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของครู โรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to study the level of executive welfare and fringe benefits of schools under the congregation of the Sisters of The Sacred Heart of Jesus of Bangkok; (2) to study the level of quality for work and life of teachers; (3) to study the relationship between executive welfare and fringe benefits and the quality of the work life of teachers; and (4) to study the executive welfare and fringe benefits of school affecting quality of the work and life of teachers. The samples in this research consisted of 245 teachers under at the Sisters of The Sacred Heart of Jesus of Bangkok. The instrument in this research was a five-point estimation scale questionnaire. The confidence of executive welfare and fringe benefits of schools was .972, and the confidence value of the quality of the work and life of teachers was .978. The data analysis included mean and standard deviation. The hypothesis testing used the Pearson product-moment correlation coefficient, multiple correlation and Multiple Regression Analysis-Enter Method. The research results were as follows: (1) the overall of executive welfare and fringe benefits of schools were at a high level in all aspects. The order of averages from the greatest to the least was executive welfare, monetary fringe benefits, executive welfare and non-monetary fringe benefits; (2) the overall of qualities for work life of teachers were at a high level in all aspects. The order of averages from the greatest to the least were psychological. spiritual, health and function, family, and socioeconomic; (3) the relationship between executive welfare, fringe benefits and quality for work life of teachers was moderately positive correlated, with a statistical significance of .01, and the correlation coefficients (r) =.586; (4) The executive welfare and fringe benefits of school could predict quality for the work and life of teachers in all aspects with a statistical significance of .01. All of the aspects of the executive welfare and fringe benefits of school could predict the quality for work life for teachers at the Sisters of The Sacred Heart of Jesus of Bangkok at 55.00%. The aspect of executive welfare and monetary fringe benefits had the highest predictive power followed by executive welfare and non-monetary fringe benefits.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ 2) ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนกับคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ 4) การจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูที่ปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ ปีการศึกษา 2565 โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์จากตารางสำเร็จของ เครจซี่ และมอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 245 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น โดยใช้ขนาดโรงเรียนเป็นระดับชั้น จากนั้นทำการสุ่มอย่างง่าย โดยจับสลากจำนวนครูตามสัดส่วนของขนาดโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง IOC อยู่ระหว่าง 0.80 –1.00 มีค่าความเชื่อมั่นของการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียน เท่ากับ .972 และค่าความเชื่อมั่นของคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ .978 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันสหสัมพันธ์พหุคูณ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบวิธีการคัดเลือกเข้า ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลที่เป็นเงิน และด้านสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลที่ไม่เป็นเงิน 2) ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะพระหฤทัย โดยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านจิตวิญญาณ ด้านสุขภาพหน้าที่ ด้านครอบครัวและด้านสังคมเศรษฐกิจ 3) การจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนโดยรวมมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวติการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) = .586 แสดงว่าตัวแปรทั้งสองมีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางในทางบวก และ 4) การจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนโดยรวมส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของโรงเรียนทุกด้านร่วมกันการพยากรณ์คุณภาพชีวิตการทำงานของครูโรงเรียนในเครือคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ ได้ร้อยละ 55.00 โดยการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลด้านสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลที่เป็นเงินมีอำนาจพยากรณ์สูงสุด รองลงมาได้แก่ ด้านสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลที่ไม่เป็นเงิน ตามลำดับMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร
Get PDFThe purposes of this research to study are as follows: 1) the level of the of work commitment, factor job, resources personal, and job satisfaction of government teachers’ profession under the Bangkok Metropolitan Administration; 2) the level of retention in teachers’ profession under the Bangkok Metropolitan Administration;3) the relationship between factors and persistence in teacher job of government teachers’ profession under the Bangkok Metropolitan Administration; and 4) the factors affecting retention in the teachers’ profession under the Bangkok Metropolitan Administration. The sample group used for this study is a government teacher under the Bangkok Metropolitan Administration. The samples were 375 teachers out of 44 school and stratified random sampling was used to calculate. The instruments used questionnaires and the Index of Item Objective Congruence was valued at more than 0.50 and a confidence value for the whole paper equal to 0.97.The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis statistics by Enter and Stepwise Multiple Regression Analysis. The results of the study were as follows: 1) level of work commitment, personal resources, and job satisfaction of teachers’ profession under Bangkok Metropolitan Administration. Overall, it was at a high level and when considering each aspect, it was found that they were at a high level in all aspects. Ranked in order of average from most to least, which were the aspect of commitment to work, personal resources in terms of work resources and job satisfaction, respectively; 2) the level of retention in teachers’ profession under the Bangkok Metropolitan Administration Overall, it was at a high level.3)the factors affecting retention in the teacher’s profession under Bangkok metropolitan administration. The overall was moderately positive and found that the factor of work commitment, work resources, personal resources and job satisfaction, there was a positive correlation with retention of teaching profession of government teachers under the Bangkok Metropolitan Administration (r = 0.37, 0.50, 0.46 and 0.66, respectively). it was found that there was positive correlation with statistically significant differences at 0.01.4) the factors that affected the retention in the teaching profession of government teachers under the Bangkok Metropolis was 45.40 percent, statistically significant at the level .05 The job resource and job satisfaction factors predicted retention in the teaching profession of government teachers under the Bangkok Metropolitan Administration with statistical significance at the .05 level. There was a multiple correlation coefficient of 0.67, and while a predictive coefficient or predictive power was 45.40การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา1)ระดับปัจจัยการยึดมั่นผูกพันกับงาน ทรัพยากรในงาน ทรัพยากรส่วนบุคคล และความพึงพอใจในงานของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร 2)ระดับการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร 3)ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกับการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร 4)ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้สำหรับการศึกษาครั้งนี้ คือข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 375 คน จากจำนวน 44 โรงเรียน โดยทำการสุ่มโดยวิธีแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสอบถามแบบมาตรส่วนประมาณค่า ชนิด 5 ระดับ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้องตั้งแต่ 0.50 ขึ้นไป มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ โดยเลือกตัวแปรทำนายหาสมการแบบนำเข้าทั้งหมดและนำเข้ามีขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1)ระดับปัจจัยการยึดมั่นผูกพันกับงาน ทรัพยากรในงาน ทรัพยากรส่วนบุคคล และความพึงพอใจในงานของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับจากค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ด้านการยึดมั่นผูกพันกับงาน ด้านทรัพยากรส่วนบุคคล ด้านทรัพยากรในงาน และความพึงพอใจในงาน ตามลำดับ 2)ระดับการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก3)ปัจจัยความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในทางบวกระดับปานกลาง พบว่าปัจจัยด้านการยึดมั่นผูกพันกับงาน ด้านทรัพยากรในงาน ด้านทรัพยากรส่วนบุคคลและด้านความพึงพอใจในงาน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร (r = 0.37, 0.50, 0.46 และ 0.66 ตามลำดับ) พบว่ามีความสัมพันธ์กันทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ4)ปัจจัยที่ส่งผลสามารถร่วมกันพยากรณ์การคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร ได้ร้อยละ 45.40 โดยปัจจัยด้านทรัพยากรในงานและด้านความพึงพอใจในงานพยากรณ์ส่งผลต่อการคงอยู่ในงานอาชีพ ของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.67 และมีค่าสัมประสิทธิ์การทำนายหรืออำนาจพยากรณ์ร้อยละ 45.40MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
การพัฒนาการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริง
Get PDFThis is quasi-experimental research, with the following objectives: (1) to compare the mathematical thinking of fifth grade students before and after learning management based on the guidelines of Fraivillig and advancing the thinking of children in a real-world context; (2) to compare the mathematical thinking of fifth grade students after learning management based on the guidelines of Fraivillig for advancing the thinking of children with a criterion of 70%. The sample group in this research were 14 students in fifth grade at Watsali School, Suphanburi, in the second semester of the 2022 academic year, obtained by purposive sampling. The research tools included learning management plans, based on the guidelines of Fraivillig. There were supporting documents, including activity sheets and records of mathematical thinking development and a mathematical thinking test. The data were analyzed by the arithmetical mean, standard deviation, and test hypotheses using a t-test for dependent samples and a t-test for one sample statistics. The results of the research were as follows: (1) the mathematical thinking of fifth grade students after learning management based on the guidelines of Fraivillig for advancing the thinking of children in the real-world context was higher than before with a statistical significance of .05; (2) the mathematical thinking of fifth grade students after learning management based on the guidelines of Fraivillig for advancing the thinking of children in the real-world context was higher than 70% criteria with a statistical significance of .05.การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของ ฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริง 2) เพื่อเปรียบเทียบการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หลังการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริงกับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดสาลี ตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 14 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริงเพื่อพัฒนาการคิดเชิงคณิตศาสตร์ เรื่อง โจทย์ปัญหาร้อยละ มีเอกสารประกอบแผนการจัดการเรียนรู้ เพื่อศึกษาพัฒนาการการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียน ได้แก่ ใบกิจกรรมและแบบบันทึกพัฒนาการการคิดเชิงคณิตศาสตร์ และแบบวัดการคิดเชิงคณิตศาสตร์วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test for dependent samples และ t-test for one sample ผลการวิจัยพบว่า 1) การคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริงสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) การคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางพัฒนาการคิดของฟรายวิลลิกร่วมกับบริบทโลกชีวิตจริง สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ