DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
การพัฒนาออนโทโลยีของอนุกรมวิธานทางด้านบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์โดยใช้การจำแนกแบบฟาเซท
Get PDFThe purposes of this study are as follows: (1) to develop an ontology of library and information science terminology by facet classification; and (2) to evaluate the ontology of library and information science terminology. The data were collected from search terms in library databases by selecting 320 library and information science related words. The ontology was developed by content analysis to define knowledge structures and group terms using facet classification. The knowledge was divided into 12 domains, as follows: (1) intellectual property; (2) information studies career; (3) information sources; (4) knowledge management; (5) information resources; (6) social media; (7) classification; (8) archives; (9) library tasks; (10) professional associations for librarians; (11) search tools; and (12) digital libraries. The ontology consisted of 44 main classes, 243 subclasses, four types of 11 hierarchical relationships, and 39 instances. The ontology was evaluated using a Delphi technique by nine experts to validate the classification and structure of ontology, including completeness and relationships within the structure. It was found that, on average, there was a very high level of completeness (X=4.78), a very high level of consistency (X=4.77), a high level of conciseness (X=4.44), a very high level of accuracy (X=4.84) and very high level of clarity (X=4.78). การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาออนโทโลยีคำศัพท์เฉพาะทางด้านบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์โดยการจัดหมวดหมู่แบบฟาเซท 2) เพื่อประเมินออนโทโลยีคำศัพท์เฉพาะทางด้านทางด้านบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์เก็บรวบรวมข้อมูลจากคำค้นในฐานข้อมูลห้องสมุดโดยคัดเลือกเฉพาะคำที่เกี่ยวข้องจำนวน 320 คำ พัฒนาออนโทโลยีโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหากำหนดโครงสร้างความรู้และจัดกลุ่มคำโดยใช้การจำแนกแบบฟาเซท แบ่งความรู้ออกเป็น 12 หมวดความรู้ ดังนี้ 1) ทรัพย์สินทางปัญญา 2) อาชีพสาขาสารสนเทศศึกษา 3) แหล่งสารสนเทศ 4) การจัดการความรู้ 5) ทรัพยากรสารสนเทศ 6) สื่อสังคมออนไลน์ 7) การจัดหมวดหมู่ 8) จดหมายเหตุ 9) งานห้องสมุด 10) สมาคมวิชาชีพทางห้องสมุด 11) เครื่องมือสืบค้น และ 12) ห้องสมุดดิจิทัล โดยประกอบด้วยคลาสหลักจำนวน 44 คลาส คลาสย่อยจำนวน 243 คลาส ความสัมพันธ์ระหว่างคลาส 4 ชนิด จำนวน 11 รายการ และข้อมูลตัวอย่างคลาสจำนวน 39 รายการ ผลการประเมินออนโทโลยีโดยใช้การประเมินแบบเดลฟายจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 9 คน เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของการจัดหมวดหมู่และโครงสร้างของออนโทโลยี รวมทั้งความครบถ้วนสมบูรณ์และความสัมพันธ์ภายในโครงสร้าง พบว่า โดยเฉลี่ยมีความครบถ้วนสมบูรณ์ในระดับมากที่สุด (X=4.78) ความสอดคล้องในระดับมากที่สุด (X=4.77) ความกระชับในระดับมาก (X=4.44) ความถูกต้องในระดับมากที่สุด (X=4.84) และความชัดเจนในระดับมากที่สุด (X=4.78)MASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department of Library Scienceภาควิชาบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร
การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนที่เสริมสร้างระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์เรื่อง เซต ตามกรอบทฤษฎี APOS โดยใช้ภาษาไพธอน สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to analyze the factors affecting the current of mathematics by mathematics teachers, learning by students and secondary schools under the jurisdiction of the Secondary Education Service Area Office in Lopburi province, and medium or larger sized schools; (2) to develop teaching and learning activities that enhance the level of mathematics understanding on the topic of set by the APOS theory framework using Python programming language for secondary school students, with 60/60 efficiency index; and (3) to study the level of mathematical understanding on the topic of set by the APOS theory framework among secondary school students. The samples were mathematics teachers and secondary school students from several schools, including Kok Samrongwitthaya School, Chai Badanwitthaya School, Ban Mi School, Phra Nary School, Phatthananikhom School, Pibulwitthayalai School, and Princess Chulabhorn Science High School Lopburi. They were sampled by using Multi-Stage Sampling, and four Mathayomsuksa Two students from Princess Chulabhorn Science High School Lopburi were selected by Purposive Sampling. The obtained results are as follows: (1) considering the gender and educational level of the teachers, the factors for supporting the use of technology from schools, the need for technology and fundamental technology in teaching, ability to use specialized teaching technology, the content knowledge of teachers, several teaching methods, and lecture-based teaching are were significantly different at a significance level of 0.05. In terms of the ages of teachers, factors for supporting the use of technology from schools, the need for technology in teaching, fundamental technology in teaching, the content knowledge of teachers, were not significantly different, but used specialized technology in teaching was significantly different at 0.05. The education level of the students; the use of technology at schools, ability to use specialized technology, and content knowledge were not significantly different, however, the factors as the need for technology in learning, ability to use fundamental technology, and mathematical content and learning management were not significantly different at 0.05; (2) activities that enhance mathematical understanding of the topic of set using Python programming language for secondary school students and a performance equal to 77.18/75.50, greater than the 60/60 efficient index; and (3) learning from activities that enhance mathematical understanding. The students had APOS framework understanding consisting of A, P, O, S levels greater than 60% of full scores. Moreover, 50 percent of students had mathematical understanding the topic of set at a significance level of 0.01.การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ (1) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ในปัจจุบันของครูที่สอนวิชาคณิตศาสตร์และนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีขนาดกลางขึ้นไป (2) พัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนที่เสริมสร้างระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ตามกรอบทฤษฎี APOS โดยใช้ภาษาไพธอน สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 60/60 และ (3) ศึกษาระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ตามกรอบทฤษฎี APOS สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นครูที่สอนวิชาคณิตศาสตร์และนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ของโรงเรียนโคกสำโรงวิทยา โรงเรียนชัยบาดาลวิทยา โรงเรียนบ้านหมี่ โรงเรียนพระนารายณ์ โรงเรียนพัฒนานิคม โรงเรียนพิบูลวิทยาลัย และโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi Stage Sampling) และมีนักเรียนจำนวน 4 คน เป็นนักเรียนกลุ่มเป้าหมายโดยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ของโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เพื่อศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ผลการวิจัยพบว่า (1) เมื่อพิจารณาเพศและระดับการศึกษาของครู มีปัจจัยการสนับสนุนการใช้เทคโนโลยีจากโรงเรียน ความต้องการใช้เทคโนโลยีประกอบการสอน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีพื้นฐาน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีเฉพาะด้าน ความรู้ด้านเนื้อหา วิธีการสอนที่หลากหลาย และปัจจัยวิธีการสอนแบบบรรยาย ไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 แม้ว่า อายุของครูมีปัจจัยการสนับสนุนการใช้เทคโนโลยีจากโรงเรียน ความต้องการใช้เทคโนโลยีประกอบการสอน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีพื้นฐาน ความรู้ทางด้านเนื้อหาของครู วิธีการสอนที่หลากหลาย และปัจจัยวิธีการสอนแบบบรรยาย ไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม มีปัจจัยความสามารถในการใช้เทคโนโลยีเฉพาะด้าน แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 นอกจากนี้เมื่อพิจารณาระดับการศึกษาของนักเรียน แม้ว่า ปัจจัยการสนับสนุนการใช้เทคโนโลยีจากโรงเรียน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีเฉพาะด้าน และความรู้ทางด้านเนื้อหาของนักเรียน ไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม มีปัจจัยความต้องการใช้เทคโนโลยีประกอบการเรียน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีพื้นฐาน เนื้อหาคณิตศาสตร์มากเกินความจำเป็นต่อการนำไปใช้ และการจัดการเรียนการสอนแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 (2) กิจกรรมการเรียนการสอนที่เสริมสร้างระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต โดยใช้ภาษาไพธอน สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา มีประสิทธิภาพเท่ากับ 77.18/75.50 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 60/60 และ (3) นักเรียนระดับมัธยมศึกษา หลังเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนการสอนที่เสริมสร้างระดับความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ตามกรอบทฤษฎี APOS โดยใช้ภาษาไพธอน สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา มีความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต แต่ละระดับตามกรอบทฤษฎี APOS ได้แก่ ระดับ A, P, O และ S สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม และมีจำนวนมากกว่าร้อยละ 50 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงว่ามีความเข้าใจทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เซตDOCTOR OF EDUCATION (Ed.D.)การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (กศ.ด.)--Department of Mathematicsภาควิชาคณิตศาสตร
ลัทธิขงจื๊อกับสถานะทางสังคมของสตรีเกาหลีใต้ (ค.ศ. 1948 – 2013)
Get PDFThis research aims to study the influence of Confucianism that influenced the social status of women in Korea from 1948 to 2013. Based on historical methods in data analysis from the research, books, articles, and electronic media. This work analyzed the overall context of the South Korean society caused by changes in the social status of Korean women. The study found that Confucianism reduced the status of women in South Korea. Since the Choson Dynasty (1392 -1910) which established Confucianism as a framework for constructing social structure. As a result, men hold significant status, standing as the heir and the head of the family. Women were restricted and undervalued in society. In the 1970s, South Korea began to develop into the modern society, and the social status of South Korean women has gradually changed along with socioeconomic development. However, South Korean women still face gender inequality and oppression because Confucian values are still deeply rooted in the society. Human rights movement and feminism from the West in the 1980s and 1990s, politically and socially led to the women's rights movement in South Korea to push forward the legal recognition of gender equality and the creation of a truly gender equal society. Although this society is under the influence of Confucianism are still deeply rooted in South Korean society, with female politicians as ministers. In 2013, the first female president, Park Geun Hye helped advance gender equality. However, her mismanagement led her to be stripped of her position and prosecuted. This affected the feminist movement. In the late 2010s, women's rights movements emerged through the #Metoo movement on social media and a march for gender equality took place throughout society. This resulted in conflict with those who disagreed with feminist movement and led to gender conflicts in South Korean society. Although South Korea has developed to become more modernized, the Confucianism that created a patriarchal society that is still extremely influential in South Korea.ปริญญานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของลัทธิขงจื๊อที่ส่งผลต่อสถานะทางสังคมของสตรีเกาหลีใต้ ในช่วง ค.ศ. 1948 – 2013 รวมไปถึงศึกษาการเปลี่ยนแปลงสถานะทางสังคมของสตรีเกาหลีใต้ในช่วงเวลาดังกล่าว โดยใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์ศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลจากหลักฐานประเภทงานวิจัย หนังสือ บทความ และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อวิเคราะห์บริบทโดยรวมของสังคมเกาหลีใต้ที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสถานะทางสังคมของผู้หญิงเกาหลีใต้ ผลการศึกษาพบว่า อิทธิพลของลัทธิขงจื๊อที่ส่งผลต่อสถานะทางสังคมของสตรีเกาหลีใต้นั้น เป็นอิทธิพลที่สืบเนื่องมาจากสังคมในสมัยราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1392 – 1910) ที่นำลัทธิขงจื๊อเข้ามาเป็นแนวทางในการจัดการระเบียบในสังคม ส่งผลให้เกิดการแบ่งแยกทางชนชั้นและการแบ่งแยกระหว่างเพศชายและหญิงอย่างชัดเจน ผู้ชายมีสถานะสำคัญในสังคม เป็นผู้นำครอบครัวและผู้สืบทอดวงศ์ตระกูล ส่งผลให้ผู้หญิงถูกจำกัดบทบาทและถูกลดคุณค่าในสังคมเป็นอย่างมาก เมื่อเกาหลีใต้พัฒนาเป็นสังคมสมัยใหม่นับแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา สถานะทางสังคมของสตรีเปลี่ยนแปลงไปตามการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม แต่สตรีเกาหลีใต้ยังต้องเผชิญกับปัญหาการถูกกดขี่และความไม่เท่าเทียมทางเพศ ซึ่งเป็นผลจากค่านิยมของลัทธิขงจื๊อที่ยังฝังรากลึกอยู่ในสังคมเกาหลีใต้อย่างเหนียวแน่น เมื่อประกอบกับอิทธิพลของกระแสสิทธิมนุษยชนและสตรีนิยมจากตะวันตกในทศวรรษที่ 1980 - 1990 ได้นำไปสู่การเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิของสตรีเกาหลีใต้ทั้งในภาคการเมืองและสังคม เพื่อผลักดันให้เกิดการรับรองความเท่าเทียมทางเพศในทางกฎหมายและการสร้างสังคมที่มีความเท่าเทียมทางเพศอย่างแท้จริงต่อไป แม้อิทธิพลแนวคิดขงจื๊อยังฝึกรากลึกในสังคมเกาหลีใต้ แต่การมีนักการเมืองหญิงเป็นรัฐมนตรี และใน ค.ศ. 2013 ที่เกาหลีใต้มีประธานาธิบดีหญิงคนแรก ในทางหนึ่งสะท้อนให้เห็นว่า ผู้หญิงก็สามารถที่จะได้รับการยอมรับ แต่ความผิดพลาดในการบริหารงานของพัคกึนฮเยจนถูกปลดจากตำแหน่งและถูกดำเนินคดี ทำให้กระแสสตรีนิยมได้รับผลกระทบ และในช่วงปลายทศวรรษที่ 2010 ที่เกิดการเคลื่อนไหวด้านสิทธิสตรีผ่านกระแส #Metoo ในโลกออนไลน์และในสังคมที่มีการเดินขบวนเพื่อเรียกร้องความเท่าเทียมทางเพศ ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งกับกลุ่มผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับกลุ่มสตรีนิยมและนำมาสู่ความขัดแย้งระหว่างเพศในสังคมเกาหลีใต้ แม้สังคมเกาหลีใต้มีการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นสมัยใหม่ แต่ปัจจุบันอิทธิพลลัทธิขงจื๊อที่ปลูกฝังสังคมชายเป็นใหญ่ยังคงมีบทบาทอย่างมากในเกาหลีใต้MASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department Of Historyภาควิชาประวัติศาสตร
ความสำเร็จของโครงการธนาคารน้ำใต้ดิน:กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตําบลบ้านผึ้ง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม
Get PDFThis research is a study of the success of groundwater bank project: a case study of the administrative organization of the Ban Phueng sub-district of the Mueang district in Nakhon Phanom province, with the following two objectives: (1) to study the process of implementing the groundwater bank project of the administrative organization of the Ban Phueng sub-district of the Mueang district in Nakhon Phanom province; and (2) to study the factors that affect the success of the groundwater bank project of the administrative organization of the of Ban Phueng sub-district of the Mueang District in Nakhon Phanom province. The results of this research are as follows: (1) the implementation process of the groundwater bank project of the administrative organization of the Ban Phueng sub-district of the Mueang district in Nakhon Phanom province consisted of ten steps: (1) management initiates the idea of building an underground water bank; (2) the establishment of a working group, project planning, and assigns responsibilities for project implementation; (3) to collect basic data on water resources and communities; (4) to survey and plan the direction of groundwater flow in the river basin community; (5) to survey the soil layers or geophysics to assess the potential of groundwater sources; (6) to designs the groundwater bank to fit the characteristics of the community area; (7) evaluation of the feasibility of the project; (8) implementation of the plan as specified; (9) to monitor, collect data, and maintain the system; (10) to summarize the analysis of problems, obstacles, opportunities, and expands the outcomes of the project. The analysis of the entire 10 step process can be classified into four areas: planning, organizing, leading and controlling. The factors that affected the success of implementing a ground water bank project of the administrative organization of the Ban Phueng sub-district were divided into four aspects, consisting of planning, organizing, leading and controlling. The organization placed the greatest importance on the aspect of planning, which is consistent with the opinions of the local community, who regarded planning as the most important factor affecting the success of the groundwater bank project.งานวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาความสำเร็จของโครงการธนาคารน้ำใต้ดิน:กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม โดยมีวัตถุประสงค์สองประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษากระบวนการดำเนินงานโครงการธนาคารน้ำใต้ดินขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของโครงการธนาคารน้ำใต้ดินขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม ผลการวิจัยพบว่า 1. กระบวนการดำเนินงานโครงการธนาคารน้ำใต้ดินขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีอยู่ด้วยกัน 10 ขั้นตอนคือ 1) ผู้บริหารริเริ่มความคิดทำธนาคารน้ำใต้ดิน 2)จัดตั้งคณะทำงาน วางแผนการดำเนินงาน และมอบหมายหน้าที่ในการดำเนินงานในโครงการ 3) การเก็บข้อมูลพื้นฐานทรัพยากรน้ำและชุมชน 4) สำรวจและวางแผนกำหนดทิศทางการไหลของน้ำใต้ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำในชุมชน 5) สำรวจชั้นดินหรือสำรวจธรณีฟิสิกส์เพื่อประเมินศักยภาพของแหล่งน้ำใต้ดิน 6) ออกแบบธนาคารน้ำใต้ดินเพื่อให้สอดคล้องเข้ากับลักษณะของพื้นที่ในชุมชน 7) ประเมินความคุ้มค่าของโครงการ 8) ดำเนินการตามแบบแผนที่ได้กำหนดไว้ 9) การติดตามประเมินผล เก็บข้อมูล และบำรุงรักษา 10) สรุปผลวิเคราะห์ปัญหา อุปสรรค โอกาส และขยายผลโครงการ เมื่อวิเคราะห์กระบวนการดำเนินงานทั้ง 10 ขั้นตอนสามารถจัดได้ทั้งหมด 4 ด้าน คือ ด้านการวางแผน ด้านการจัดการองค์การ ด้านการนำ และด้านการควบคุม 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการนำโครงการธนาคารน้ำใต้ดินไปปฏิบัติขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง มีอยู่ด้วยกัน 4 ด้าน อันประกอบด้วย ด้านการวางแผน ด้านการจัดการองค์การ ด้านการนำ และด้านการควบคุม โดยองค์การบรหารส่วนตำบลบ้านผึ้งได้ให้ความสำคัญกับ ด้านการวางแผน มากที่สุด ซึ่งจากข้อมูลดังกล่าวสอดคล้องกับความเห็นของประชาชนในพื้นที่ ที่เห็นว่าปัจจัยที่สำคัญและส่งผลต่อความสำเร็จของโครงการธนาคารน้ำใต้ดินในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง คือ การวางแผนMASTER OF PUBLIC ADMINISTRATION (M.P.A.)รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.)--Department Of Political Scienceภาควิชารัฐศาสตร
แนวทางการจัดการทางเท้าสาธารณะที่เหมาะสมสำหรับประชาชนในกรุงเทพมหานคร
Get PDFThis research has the following objectives: (1) to study the obstacles to proper management of public sidewalks for people in Bangkok; (2) to study ways to solve obstacles to the proper management of public sidewalks for people in Bangkok. The qualitative research was conducted with key informants to fulfill the first objective, including a representative from the Construction and Renovation Office of the Public Works Department of Bangkok, (one person), a representative from the evaluation group, the Office of Standards and Evaluation, Department of Highways, Ministry of Transport (one person), and the owner of the Facebook Fan Page of The Sidewalk Worldwide Sidewalk (one person). The second objective included a representative from the Construction and Renovation Office of the Public Works Department of Bangkok, (one person), a representative from the Healthy Lifestyle Promotion section of the Thai Health Promotion Foundation (Sor Sor Sor.), (one person), and a representative from Thai Urban Designers Association (one person). In the first objective, the Bangkok Metropolitan Administration had obstacles in managing public sidewalk according to POLC management theory, as follows: (1) Planning: the Bangkok Metropolitan Administration did not plan public sidewalks to suit the context of each area; (2) Organization: the Bangkok Metropolitan Administration used a governmental management system so there was a chain of command that made it less flexible; (3) Leading: In the past, the leader did not pay much attention to the management of public sidewalks; (4) Controlling: the public sidewalks of the Bangkok Metropolitan Administration are being exploited by thieves, due to loose control of the area. In the second objective, (1) Planning: the Bangkok Metropolitan Administration must increase the participation of people in the area for people to jointly plan public sidewalks to suit their own areas; (2) Organizing: the Bangkok Metropolitan Administration applied technology to manage information and distribute workload among personnel more conveniently and faster; (3) Leading: Leadership affects the morale and morale of personnel which makes the staff more enthusiastic and attentive to public sidewalks; and (4) Controlling: the Bangkok Metropolitan Administration must increase the penalty if illegally using the wrong type of public sidewalk. and requiring permission to be requested every time to make it easier to track and control the use of other agencies.การวิจัยชิ้นนี้ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ ประกอบด้วย (1) เพื่อศึกษาอุปสรรคต่อการจัดการทางเท้าสาธารณะที่เหมาะสมสำหรับประชาชนในกรุงเทพมหานคร และ (2) เพื่อศึกษาแนวทางการแก้ไขอุปสรรคในการจัดการทางเท้าสาธารณะที่เหมาะสมสำหรับประชาชนในกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้ งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ กับผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ เพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อแรก ประกอบด้วย ตัวแทนจากสำนักงานก่อสร้างและบูรณะ สำนักโยธา กรุงเทพมหานคร จำนวน 1 ท่าน ตัวแทนจากกลุ่มประเมินผล สำนักงานมาตรฐานและประเมินผล กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม จำนวน 1 ท่าน และ เจ้าของเพจเฟซบุ๊ก TheSidewalk โลกกว้างข้างทางเท้า จำนวน 1 ท่าน และ เพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อสอง ประกอบด้วย ตัวแทนจากสำนักงานก่อสร้างและบูรณะ สำนักโยธา กรุงเทพมหานคร จำนวน 1 ท่านตัวแทนจากสำนักสร้างเสริมวิถีชีวิตสุขภาวะ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างสุขภาพ (สสส.) จำนวน 1 ท่าน และตัวแทนจากสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย จำนวน 1 ท่าน จากวัตถุประสงค์ข้อแรก ผลการศึกษาพบว่า (1) การวางแผน (Planning) กรุงเทพมหานครขาดการวางแผนการจัดการทางเท้าสาธารณะให้เข้ากับบริบทของแต่ละพื้นที่ (2) การจัดการองค์การ (Organizing) กรุงเทพมหานครใช้ระบบบริหารจัดการแบบภาครัฐจึงมีสายบังคับบัญชาที่ทำให้มีความคล่องตัวน้อย (3) ภาวะผู้นำ (Leading) ที่ผ่านมาการแสดงออกของความเป็นเจ้าภาพในการจัดการของกรุงเทพมหานครยังไม่ชัดเจน และ (4) การควบคุม (Controlling) พื้นที่ทางเท้าสาธารณะของกรุงเทพมหานครมีผู้ลักลอบใช้งานที่ผิดประเภทซึ่งเป็นผลมาจากการควบคุมที่หย่อนยาน จากวัตถุประสงค์ข้อสอง ผลการวิจัยพบว่า (1) การวางแผน (Planning) กรุงเทพมหานครต้องเพิ่มการมีส่วนร่วมของประชาชนในพื้นที่ เพื่อให้ประชาชนร่วมกันวางแผนทางเท้าสาธารณะให้เข้ากับพื้นที่ของตัวเอง (2) การจัดการองค์การ (Organizing) กรุงเทพมหานครได้นำเทคโนโลยีเข้ามาใช้ในการจัดการข้อมูลและกระจายภาระงานให้กับบุคลากร เป็นการเพิ่มความสะดวกและรวดเร็ว (3) ภาวะผู้นำ (Leading) ภาวะผู้นำส่งผลต่อขวัญและกำลังใจกับบุคลากร ทำให้บุคลากรมีความกระตือรือร้นและใส่ใจต่อทางเท้าสาธารณะมากยิ่งขึ้น และ (4) การควบคุม (Controlling) กรุงเทพมหานครต้องเพิ่มบทลงโทษหากมีการลักลอบใช้งานทางเท้าสาธารณะที่ผิดประเภท และกำหนดให้มีการขออนุญาตทุกครั้ง เพื่อให้ง่ายต่อการติดตามและควบคุมการใช้งานของหน่วยงานอื่นMASTER OF PUBLIC ADMINISTRATION (M.P.A.)รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.)--Department of Political Scienceภาควิชารัฐศาสตร
การจัดการการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมบนฐานความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชน: กรณีศึกษาตำนานดินขององค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) พื้นที่พิเศษ 7 เมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
Get PDFThis research studies the biodiversity-based participatory tourism management, a case study on the soil legend of Special Area Seven in Ancient U-Thong City in Suphanburi province. The questionnaire was checked for content validity using a consistency index method. This study used a questionnaire consisting of 433 people and interviews with four people. The results indicated that most population were female, aged between 41-50, married, occupied in trade or owned their own business, held a Bachelor’s degree, a monthly income of 20,001–30,000 Baht, resided in the community for more than 10 years, and most were not members of clubs or organizations. The statistical analysis found that the factors related to knowledge and understanding of participatory tourism, based on the biodiversity of the people, were age, marital status, occupation, education level, monthly income and duration of stay in the community. The results revealed that the participation of people in decision-making, practice, benefits, and evaluation had an average score of 3.41-4.20, which was interpreted as highly involved. It was found that people had a lot of knowledge and understanding about participatory tourism based on biodiversity.งานวิจัยนี้ศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมบนฐานความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชน: กรณีศึกษาตำนานดินขององค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) พื้นที่พิเศษ 7 เมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี แบบสอบถามได้รับการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ด้วยวิธีการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง ใช้แบบสอบถามจำนวน 433 คน และแบบสัมภาษณ์จำนวน 4 คน ผลการศึกษาพบว่าประชาชนส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ช่วงอายุ 41-50 ปี มีสถานภาพสมรส อาชีพ ค้าขาย/ธุรกิจส่วนตัว ระดับการศึกษา ปริญญาตรี รายได้ต่อเดือน 20,001-30,000 บาท ระยะเวลาที่พักอาศัยในชุมชน มากกว่า 10 ปี ส่วนใหญ่ไม่เป็นสมาชิกของชมรมหรือองค์กร ผลวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมบนฐานความหลากหลายทางชีวภาพของประชาชน ได้แก่ อายุ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือน และระยะเวลาที่พักอาศัยในชุมชน ผลการศึกษาพบว่าการจัดการการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมของประชาชน ในการตัดสินใจ ในการปฏิบัติ ในผลประโยชน์ และการร่วมประเมินผลของประชาชน มีค่าเฉลี่ยคะแนนในช่วง 3.41-4.20 ซึ่งแปลผลว่ามีส่วนร่วมมาก พบว่าประชาชน มีความรู้ความเข้าใจมากเกี่ยวกับการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมบนฐานความหลากหลายทางชีวภาพMASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department of Sociologyภาควิชาสังคมวิทย
ผลการฝึกโปรแกรมจังหวะเท้าที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวและพลังของกล้ามเนื้อของนักเรียนอายุ 12 ปี
Get PDFThe purpose of this quasi-experimental research is to develop a footwork drill program on the agility and the power of the students, aged 12, and in Watnongpawa School. The samples used in the research included 40 students, aged 12, and the 20 students in two groups. They were selected by match-paired sampling in control and experimental groups using the standing broad jump test. The research instruments were as follows: (1) a footwork drill program for eight weeks, every Monday, Wednesday, and Friday; (2) hexagon test (Reliability=.86-.95); and (3) standing broad jump test (Reliability=.80). The data were analyzed using mean, standard deviation, dependent t-test, one-way repeated measures and also a multiple comparison test using Bonferroni's method and independent t-test. The findings was as follows: (1) the quality of instrument of the footwork drill program on to the agility and power of muscle of the students in Watnongpawa School had 100% face validity; (2) the experiment had a significant difference on power of legs and agility than before and after week four and week eight at a level of .05; and (3) the control and experimental groups had no significant differences on power of their legs than before and after week four and week eight of the program at a level of .05.การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและเปรียบเทียบผลการฝึกโปรแกรมจังหวะเท้าที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวและพลังของกล้ามเนื้อของนักเรียนอายุ 12 ปี โรงเรียนวัดหนองพะวา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักเรียน จำนวน 40 คน โดยการทดลองพลังกล้ามเนื้อด้วยการทดสอบกระโดดไกล แบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 20 คน ด้วยการจับคู่ (Match-paired sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ (1) โปรแกรมฝึกจังหวะเท้า จำนวน 8 สัปดาห์ ได้แก่ วันจันทร์ วันพุธและวันศุกร์ (2) แบบทดสอบความคล่องแคล่วว่องไวด้วยวิธีกระโดด 6 เหลี่ยม มีค่าความเชื่อมั่นระหว่าง .86 -.95 (3) แบบทดสอบการยืนกระโดดไกล มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .80 วิเคราะห์โดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ ทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีของบอนเฟอโรนีและทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า (1) โปรแกรมฝึกจังหวะเท้าที่มีต่อความความคล่องแคล่วว่องไวและพลังของกล้ามเนื้อของนักเรียนอายุ 12 ปี มีความเที่ยงตรงเฉพาะหน้า ร้อยละ 100 (2) กลุ่มทดลองมีความคล่องแคล่วว่องไวและพลังของกล้ามเนื้อ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ สัปดาห์ที่ 8 ดีกว่าก่อนการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีพลังกล้ามเนื้อ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลของโปรแกรมสร้างเสริมกิจกรรมทางกายด้วยการเดินที่มีต่อการรับรู้ความสามารถของตนเอง กิจกรรมทางกาย และสมรรถภาพทางกายในนักเรียนที่มีภาวะน้ำหนักเกิน
Get PDFThe purposes of this study are to study and compare the effects of a walking physical activity enhancement program on self-efficacy, physical activity and physical fitness among overweight students and to study the correlation between the walking physical activity enhancement program and self-efficacy on physical activity and physical fitness. The participants consisted of 33 students, aged 9-12 years old, were recruited using purposive sampling. The volunteers were randomized by simple random sampling into two groups, a control group (n=15) with a daily routine life and an intervention group (n=18) who participated in the walking physical activity enhancement program for a period of eight weeks. Then pre- and post-intervention trials were conducted to obtain variables measurement which included the following: (1) self-efficacy in terms of self-efficacy behavior in obesity prevention; (2) body composition (BMI and body fat mass), and cardiorespiratory endurance; and (3) physical activity (Steps, METs, and MVPA) with ActiGraph for three consecutive days. The data were analyzed to find the mean and standard deviation and analyzed the mean differences between the groups (before and after the program) with an independent sample t-test and analyzed the difference of means between before and after the program by a paired sample t-test. It was performed for mediation testing to determine the association between walking physical activity promotion programs and dependent variables through self-efficacy. The results found that: (1) the intervention group had a statistically significant self-efficacy score higher than the control group at .05 level; (2) the control group and the intervention group had no significant difference of body mass index, fat mass and cardiorespiratory endurance. But the intervention group had significantly physical activity (Steps, METs, and MVPA) higher than the control group at .05 level; (3) the walking physical activity enhancement program was directly correlated with physical activity (Steps, METs and MVPA), and significantly correlated with self-efficacy at a level of .01. However, self-efficacy was not mediating factor between walking physical activity enhancement program and the increasing of physical activity (Steps, METs and MVPA). In conclusion, the walking physical activity program increased self-efficacy and physical activity (Steps, METs, MVPA), but had no effect on physical performance. Self-efficacy was not the mediator for the increase in physical activity level.การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลและเปรียบเทียบผลของโปรแกรมสร้างเสริมการมีกิจกรรมทางกายด้วยการเดินที่มีต่อระดับกิจกรรมทางกายและสมรรถภาพทางกาย ในนักเรียนที่มีภาวะน้ำหนักเกิน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนอายุ 9-12 ปี จำนวน 33 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง จากนั้นทำการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีการจับฉลาก แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม จำนวน 15 คน ใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ และกลุ่มทดลอง จำนวน 18 คน เข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมการมีกิจกรรมทางกายด้วยการเดิน โดยสวมเครื่องนับก้าวตั้งแต่เวลา 07:30-15:30 น. ในวันจันทร์ พุธ และศุกร์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ทำการทดสอบก่อนและหลังการฝึก ดังนี้ 1) วัดการรับรู้ความสามารถของตนเองเกี่ยวกับพฤติกรรมการปฏิบัติตนในการป้องกันภาวะอ้วน การทดสอบสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพ 2) วัดองค์ประกอบของร่างกาย (Body Composition) (ดัชนีมวลกาย (Body Mass Index : BMI) และมวลไขมันในร่างกาย (Body fat mass)) 3) การทดสอบความอดทนของระบบหัวใจและระบบไหลเวียนเลือด (Cardiorespiratory Endurance) ด้วยวิธีการทดสอบยกเข่าขึ้น-ลง 3 นาที (ครั้ง) และ 4) วัดระดับกิจกรรมทางกาย (Physical Activity level : PA level) (หน่วยพลังงานที่ใช้ขณะพัก (Metabolic Equivalent : METs) จำนวนก้าวเดิน (Steps) และระดับกิจกรรมทางกายที่ความหนักปานกลางถึงสูง (Moderate to Vigorous Physical Activity : MVPA)) ด้วยเครื่อง ActiGraph เป็นเวลาติดต่อกัน 3 วัน นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่ม (ก่อนและหลังการฝึก) ด้วยสถิติทีแบบอิสระ (Independence sample t-test) และวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างก่อนและหลังการฝึก (ของทั้งสองกลุ่ม) ด้วยสถิติทีแบบจับคู่ (Paired sample t-test) ทำการทดสอบตัวแปรคั่นกลาง (Mediation testing) เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างโปรแกรมสร้างเสริมการมีกิจกรรมทางกายด้วยการเดินที่มีต่อตัวแปรตามผ่านตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเองเกี่ยวกับพฤติกรรมการปฏิบัติตนในการป้องกันภาวะอ้วน สรุปผลการวิจัยครั้งนี้ พบว่า หลังการฝึก 8 สัปดาห์ 1) กลุ่มทดลองมีคะแนนการรับรู้ความสามารถของตนเองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) กลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยดัชนีมวลกาย มวลไขมัน และความอดทนของระบบหัวใจและระบบไหลเวียนเลือด ไม่แตกต่างกัน แต่กลุ่มทดลองมีค่าเมท จำนวนก้าวเดิน และค่าเฉลี่ยของระดับกิจกรรมทางกายที่ความหนักปานกลางถึงสูง สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) โปรแกรมการสร้างเสริมการมีกิจกรรมทางกายด้วยการเดินมีความสัมพันธ์โดยตรงกับระดับกิจกรรมทางกายที่ความหนักปานกลางถึงสูง ค่าเมท และจำนวนก้าวเดิน และมีความสัมพันธ์โดยตรงกับการรับรู้ความสามารถของตนเอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แต่การรับรู้ความสามารถของตนเองไม่ได้เป็นตัวแปรคั่นกลาง ระหว่างโปรแกรมการฝึกกับระดับกิจกรรมทางกายที่ความหนักปานกลางถึงสูง ค่าเมท และจำนวนก้าวเดินเพิ่มขึ้น สรุป ผลของโปรแกรมสร้างเสริมการมีกิจกรรมทางกายด้วยการเดินมีประสิทธิภาพต่อการพัฒนาพฤติกรรมด้านสุขภาพในทางที่ดีขึ้น ด้วยการส่งเสริมให้บุคคลมีกิจกรรมทางกายและการรับรู้ความสามารถของตนเองเพิ่มขึ้นMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Sport Scienceภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬ
การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสานที่มีต่อทักษะไม้ตีในรายวิชากระบี่กระบองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น
Get PDFThe purpose of this research is to develop blended physical education lesson plans on hitting skills in the Krabi-krabong course in lower secondary school. The sample consisted of 30 physical education teachers at the secondary level and ten lower secondary school students at Phetchaburi Rajabhat University Demonstration School. They were selected by purposive sampling, with exclusive and inclusive criteria. The research instrument included physical education lesson plans with a content validity of 0.81, online lessons and video teaching materials with a content validity of 0.96, and the Krabi-krabong hitting skills test with a content validity of 1.00. The statistics used in this study were mean, percentage, and standard deviation. The results of the research revealed the following: (1) blended physical education lesson plan on hitting skills in the Krabi-krabong course for lower secondary school had eight plans and three units, such as hitting skills, defense skills, eight directions of movement skills, hitting skills for the first of eight targets, hitting skills for the second of seven targets, and hitting skills for the third of nine targets, tactical celebration and grappling; (2) the quality of the blended physical education lesson plans according to rubric score was at a good level (mean = 2.74), the appropriateness and feasibility of lesson plans were the highest levels (mean = 4.50); and (3) after try-out of lesson plans with students, it found that the students had a mean score of knowledge, hitting skills, and the desirable characteristics at pass level, and they were satisfied with these lesson plans at a high level (mean = 4.25).การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสานที่มีต่อทักษะไม้ตีในรายวิชากระบี่กระบองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างเป็นครูผู้สอนรายวิชาพลศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา จำนวน 30 คน และนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จำนวน 10 คน ได้มาจากวิธีการเลือกแบบเจาะจงโดยมีเกณฑ์การคัดเข้าและคัดออก เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสาน ค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.81 บทเรียนออนไลน์และสื่อการสอนประเภทวีดีทัศน์ ค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.96 และแบบทดสอบทักษะไม้ตีกระบี่ ค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า (1)แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสมที่มีต่อทักษะไม้ตีในรายวิชากระบี่กระบองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวน 8 แผน 3 หน่วยการเรียนรู้ ได้แก่ ทักษะการตีไม้ ทักษะการรับไม้ ทักษะการเคลื่อนที่ 8 ทิศ ทักษะไม้ตี ท่าที่ 1 ไม้ 8 ทักษะไม้ตี ท่าที่ 2 ไม้ 7 ทักษะไม้ตี ท่าที่ 3 ไม้ 9 และการคิดเชิงไม้และกรมการต่อสู้ (2)แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสานมีคุณภาพตามคะแนนแบบรูบริคอยู่ในระดับดี (ค่าเฉลี่ย= 2.74) มีความเหมาะสมและเป็นไปได้ของแผนอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย= 4.50) และ (3) ผลการทดลองใช้แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสานกับนักเรียน พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ อยู่ในระดับผ่านเกณฑ์ และนักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย= 4.25)MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้ ของนักเรียนระดับประถมศึกษา
Get PDFThe objectives of this research are to study geometric thinking based on the learning style of elementary school students and to develop a learning management model that promotes geometric thinking based on the learning style of elementary school students. Study the efficiency and effectiveness. This study was an experimental model, with a pretest-posttest and a one group design with 20 Prathom Suksa Six students at Khao Champa School (Tian Rat Uthit) in the first semester of the 2022 academic year, who were obtained from a specific selection with a purpose and organize learning activities according to the subject of learning mathematics on measurement and geometry. The duration of the learning activities was eight plans of four hours each, which were learning outside two hours and inside the classroom two hours, with a total of 32 hours. It consisted of five steps: (1): learning according to style; (2) discussion and exchange; (3): to learn together; (4) knowledge summary; and 5 was applied. The evaluation results found that the learning management model was to promote geometric thinking, the learning style of elementary school students was effective at a high level and effectiveness by 75% of the total number of students who received the learning activities, according to the learning management process, had higher levels of geometric thinking at a higher and the students were satisfied with the learning activities process at a high level.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษา และพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษา ศึกษาประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยใช้แบบแผนการทดลองแบบ pretest-posttest one group design กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเขาจำปา (เทียนราษฎร์อุทิศ) ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 20 คน ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจงอย่างมีจุดมุ่งหมาย ดำเนินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การวัดและเรขาคณิต ใช้ระยะเวลาในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวน 8 แผน แผนละ 4 ชั่วโมง โดยเป็นการเรียนรู้นอกและในห้องเรียนอย่างละ 2 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้น 32 ชั่วโมง ด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 เรียนรู้ตามลีลา ขั้นตอนที่ 2 อภิปรายแลกเปลี่ยน ขั้นตอนที่ 3 เรียนรู้ร่วมกัน ขั้นตอนที่ 4 สรุปองค์ความรู้ และขั้นตอนที่ 5 ประยุกต์ใช้ โดยผลการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษา มีประสิทธิภาพในระดับมาก และมีประสิทธิผลโดยนักเรียนร้อยละ 75 ของจำนวนทั้งหมดที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้ของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดเชิงเรขาคณิตตามลีลาการเรียนรู้มีระดับการคิดเชิงเรขาคณิตสูงกว่าก่อนได้รับ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และนักเรียนมี ความพึงพอใจต่อกระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในระดับมากDOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ