DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
ข้อเสนอเชิงนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต
Get PDFThe objectives of this research are as follows: (1) to study the conditions of mathematics education in Thailand; (2) to study mathematical education management guidelines in Thailand in the future; and (3) to present policy proposals related to the future of mathematical education in Thailand. By using the method of studying relevant documents, Ethnographic Delphi Futures Research (EDFR) uses in-depth interviews and questionnaires by 17 seventeen experts chosen by purposive sampling. The research tools were the Open-ended questionnaire and the Delphi questionnaire. The statistics used in the research were median, interquartile range and content analysis. The results are as follows: (1) the conditions of mathematics education in Thailand demonstrated inconsistent policy. The implementation of the mathematics curriculum was less successful than it should have been. Mathematics measurement and evaluation should be the opposite to the purpose of the national curriculum; (2) future guidelines for mathematical education in Thailand are related organization or agencies working together to develop educational policies related to mathematical education management, curriculum, learning management, measurement and evaluation; and (3) policy proposals related to the future of mathematical education in Thailand: (3.1) the Institute for the Promotion of Teaching Science and Technology (IPST) should be the main agency and cooperate with the agencies responsible for the Basic Education Commission, the Office of Teachers, the Civil Service and Educational Personnel Commission (OTEPC), and the Teachers' Council of Thailand (Khurusapha) managing mathematics education.; (3.2) mathematics curriculum should be a core curriculum, set guidelines for the same standard and integrate the curriculum into the local school curriculum; (3.3) the Ministry of Education, the agencies responsible for the Basic Education Commission, IPST, and OTEPC worked together to develop understanding of learning mathematics as well as supporting and monitoring professional learning communities (PLC) of teachers, including allocating time and workload in schools to supporting teachers; and (3.4) that learning outcomes in educational institutions should improve the learners.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทย 2) ศึกษาแนวทางการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต และ 3) นำเสนอข้อเสนอเชิงนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องและการวิจัยแบบ Ethnographic Delphi Futures Research (EDFR) ซึ่งจะเป็นการสัมภาษณ์เชิงลึกและการตอบแบบสอบถามเดลฟายของผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 คน จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามปลายเปิดและแบบสอบถามเดลฟาย สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทย คือ การทำงานขององค์กร/หน่วยงานในระดับนโยบายไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน การนำหลักสูตรคณิตศาสตรไปสู่การปฏิบัติไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร การวัดและประเมินผลทางคณิตศาสตร์สวนทางกับความมุ่งหมายของหลักสูตรชาติ 2) แนวทางการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต คือ องค์กร/หน่วยงานที่เกี่ยวข้องร่วมมือกันในการพัฒนาด้านนโยบายการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ ด้านหลักสูตรคณิตศาสตร์ ด้านการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ และด้านการวัดและประเมินผล และ 3) ข้อเสนอเชิงนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต คือ 3.1) สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) ควรเป็นหน่วยงานหลักและร่วมมือกับหน่วยงานที่รับผิดชอบการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ก.ค.ศ.) และสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาในการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ 3.2) หลักสูตรคณิตศาสตร์ควรมีลักษณะเป็นหลักสูตรแกนกลางพร้อมกำหนดแนวทางที่ชัดเจนในการนำหลักสูตรคณิตศาสตร์ไปใช้ร่วมกับหลักสูตรท้องถิ่นหรือหลักสูตรสถานศึกษา 3.3) กระทรวงศึกษาธิการ หน่วยงานที่รับผิดชอบการศึกษาขั้นพื้นฐาน สสวท. และก.ค.ศ. ควรร่วมกันพัฒนาความเข้าใจของครูในการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ รวมทั้งสนับสนุนและติดตามการขับเคลื่อนชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) ของครูและการจัดสรรเวลาและภาระงานที่เอื้อต่อการทำงานของครู และ 3.4) การตัดสินผลการเรียนควรพิจารณาจากพัฒนาการของผู้เรียนเป็นหลักDOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์และพฤติกรรมการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to compare the mathematical achievements of students before and after learning through cooperative learning by the TAI technique using multimedia on Analytic Geometry; (2) to compare the mathematical achievements of students after learning through cooperative learning by TAI technique with using multimedia on Analytic Geometry with a 70% criterion; (3) to study the group work behavior of Matthayomsuksa Four students learning through cooperative learning by TAI technique with using multimedia. The subject of this were 48 Matthayomsuksa Four students in the second semester of the 2021 academic year at Assumption College in Bangkok. They were randomly selected using cluster random sampling. The experiment lasted for 14 fifty-minute periods. The findings were as follows: (1) the mathematical achievement of the students in the experiment group after learning was statistically higher than before learning and the 70% criterion and with a.05 level of significance; and (2) the group work behavior of students was at a good criterion. การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ก่อนและหลังไดัรับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย เรื่อง เรขาคณิตวิเคราะห์ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย เรื่อง เรขาคณิตวิเคราะห์ กับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 48 คน ซึ่งได้มาจากวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม โดยมีห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม ระยะเวลาใช้เวลาทดลองจำนวน 14 คาบ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย เรื่อง เรขาคณิตวิเคราะห์ สูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) พฤติกรรมการทำงานกลุ่มหลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย เรื่อง เรขาคณิตวิเคราะห์ อยู่ในระดับดีมากMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to study the level of digital leadership, personnel competency, organizational culture and strategies in a high-performance organization; (2) to develop and validate the causal relationship model affecting high performance organization of secondary schools under the authority of the Office of the Basic Education Commission; (3) to develop a high-performance organizational approach. The samples in this research were the director, deputy director, and teachers acting as assistant directors of secondary schools, a total of 873 people. The tool used to collect the data in this research was a five-point questionnaire. The statistics in the data analysis were basic statistics, confirmatory factor analysis and structural equation analysis. The research results were as follows: (1) the digital leadership aspect had the highest average score for understanding technology, then developing new capabilities and promoting a collaborative environment. The level of competency with the highest average score were morality, ethics and knowledge. The highest average score was student support, then participation in thought and action. The strategy level with the highest average score was mission, followed by academic administration using IT. For high performance organizations, the highest average score was attention to students and good governance; (2) secondary schools have administrators with digital leadership and high performing teachers and staff and an organizational strategy for good work. In addition, school administrators, including director and deputy director, must drive teachers and school personnel through organizational culture; (3) guidelines for high performance organization must have digital leadership, i.e., knowledge, competence, skills and digital characteristics, software and hardware, developing knowledge, abilities and skills through self-study, training, or interviews with experts, according to the courses at various institutions and assessing school administrators. In the aspect of knowledge assessment from performance or considering positive changes in the school and ability of the teachers to resolve the situation. Skills assessed from management that can be adjusted, according to the situation. and evaluated based on satisfaction. The characteristics were evaluated by observing the executives. School management allowed teachers, students, parents and communities to evaluate the performance of school administrators.การวิจัยเรื่องการพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำดิจิทัล สมรรถนะบุคลากร วัฒนธรรมองค์กร กลยุทธ์ขององค์กร และองค์กรสมรรถนะสูง 2) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) เพื่อพัฒนาแนวทางการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ ผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ และครูที่ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 873 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพื้นฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับภาวะผู้นำดิจิทัลด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด คือ การทำความเข้าใจเทคโนโลยี รองลงมาคือ การพัฒนาความสามารถใหม่ ๆ และการส่งเสริมสภาพแวดล้อมแบบรวมพลัง ระดับสมรรถนะบุคลากรด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุดคือ คุณธรรมจริยธรรม และจรรยาบรรณในวิชาชีพ รองลงมาคือด้านความรู้ ระดับวัฒนธรรมองค์กรด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดคือการสนับสนุนนักเรียน รองลงมาคือ การร่วมคิดร่วมปฏิบัติ ระดับกลยุทธ์ขององค์กรด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดคือ พันธกิจ รองลงมาคือการบริหารงานวิชาการด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ ระดับองค์กรสมรรถนะสูงด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุดคือการใส่ใจนักเรียน รองลงมาคือการกำหนดกลยุทธ์การปฏิบัติงาน และการนำองค์กรตามหลักธรรมาภิบาล 2. โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานจะเป็นองค์กรสมรรถนะสูงได้ โรงเรียนต้องมีผู้บริหารที่มีภาวะผู้นำดิจิทัล โรงเรียนต้องมีครูและบุคลากรที่มีสมรรถนะสูง และโรงเรียนต้องมีกลยุทธ์ขององค์กรซึ่งเป็นแนวทางหรือวิธีการทำงานที่ดี นอกจากนั้นแล้วผู้บริหารโรงเรียน ได้แก่ ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการโรงเรียนต้องทำการขับเคลื่อนครูและบุคลากรของโรงเรียนผ่านการขับเคลื่อนวัฒนธรรมองค์กรด้วย 3. แนวทางการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ผู้บริหารโรงเรียนต้องมีภาวะผู้นำดิจิทัล คือ มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และคุณลักษณะทางดิจิทัล ทั้งซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ ทำการพัฒนาความรู้ความสามารถ ทักษะ และคุณลักษณะเหล่านั้นด้วยวิธีการอ่านหนังสือหรือศึกษาด้วยตนเอง การฝึกอบรม สอบถามหรือสัมภาษณ์จากผู้เชี่ยวชาญ ศึกษาตามหลักสูตรที่เปิดสอนในสถาบันต่าง ๆ หรือเรียนรู้ผ่านแพลตฟอร์มของมหาวิทยาลัย และทำการประเมินผู้บริหารโรงเรียนว่ามีภาวะผู้นำดิจิทัล ด้านความรู้ประเมินจากการปฏิบัติงาน พิจารณา output outcome หรือการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นของโรงเรียน ประเมินจากความสามารถของครูในโรงเรียน หรือการแก้ไขสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน ด้านทักษะประเมินจากการบริหารจัดการที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ทันตามสถานการณ์ และประเมินจากความพึงพอใจของผู้ที่เกี่ยวข้อง ด้านคุณลักษณะประเมินด้วยวิธีสังเกตการแสดงออกของผู้บริหาร การบริหารจัดการโรงเรียน โดยให้ครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชนเป็นผู้ประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้บริหารโรงเรียนDOCTOR OF EDUCATION (Ed.D.)การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (กศ.ด.)--Department Of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
ผลการจัดการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิดที่มีต่อความรู้สึกเชิงจำนวนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Get PDFThe purposes of this study are as follows: (1) to compare the number sense of students before and after administrating cognitively-guided instruction activities; (2) to compare the number sense of students after administrating cognitively-guided instruction activities with the criterion of 70%. The sample of this study included 32 of eighth grade students studying in the second semester of 2022 academic year. They were selected using cluster random sampling. The duration of the research was 14 periods. The instruments used in this study were lesson plans and the number sense test; the objectives of the test were an index of item-objective congruence (IOC) of 0.67-1.00, a difficulty (p) of 0.32-0.78, a discrimination (r) of 0.21- 00.82 and a reliability of 0.88. On the subjective test there was an index of item-objective congruence (IOC) of 0.67-1.00, difficulty (P) of 0.22-0.50, a discrimination (D) of 0.44-1.00 and a reliability of 0.90. This research used a One-Group Pretest-Posttest Design. The statistical procedures used for data analysis were a t-test for dependent samples and a t-test for one sample. The results revealed the following: (1) the number sense of the students after experiencing cognitively guided instruction activities were higher than before experiencing the treatment at a statistically significant level of .05; and (2) the number sense of the students after experiencing cognitively guided instruction activities were higher than the criterion of 70%, at a statistically significant level of .05 and an average of 37.38, amounting to 74.76%.การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) เปรียบเทียบความรู้สึกเชิงจำนวนของนักเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด 2) เปรียบเทียบความรู้สึกเชิงจำนวนของนักเรียนหลังได้รับการจัดเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิดกับเกณฑ์ร้อยละ 70 ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 1 ห้องเรียน โดยมีจำนวนนักเรียนทั้งหมด 32 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม โดยใช้ระยะเวลาในการทดลองจำนวน 14 คาบ คาบละ 45 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบวัดความรู้สึกเชิงจำนวน ประกอบด้วย แบบปรนัยชนิดเลือกตอบ และเติมคำตอบ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ตั้งแต่ 0.67 – 1.00 ความยากง่าย (p) ตั้งแต่ 0.32 – 0.78 ค่าอำนาจจำแนก (r) ตั้งแต่ 0.21 – 0.82 และค่าความเชื่อมั่น 0.88 และแบบอัตนัย มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ตั้งแต่ 0.67 – 1.00 ความยากง่าย (P) ตั้งแต่ 0.22 – 0.50 ค่าอำนาจจำแนก (D) ตั้งแต่ 0.44 – 1.00 และค่าความเชื่อมั่น 0.90 โดยใช้แบบแผนการวิจัยแบบ One-Group Pretest–Posttest Design ทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test for dependent samples และ t-test for one sample ผลการวิจัย พบว่า 1) ความรู้สึกเชิงจำนวนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิดสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความรู้สึกเชิงจำนวนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิดสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 37.38 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 5.79 และคิดเป็น 74.76%MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
ผลการจัดการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมที่มีต่อความรู้สึกเชิงปริภูมิของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Get PDFThe purposes of this study are as follows: (1) to compare the spatial sense of seventh grade students, before and after using activity based learning with augmented reality; (2) to compare the spatial sense of seventh grade students, after using activity based learning with augmented reality, with a criterion of 70%. The participants in this study consisted of 36 seventh grade students at Satit Prasarnmit Demonstration School in the second semester of the 2022 academic year. They were selected using the cluster random sampling technique. The duration of the research was 16 periods. The instruments used in this study were activity based learning with augmented reality lesson plans and spatial sense test, an item of objective congruence (IOC) of 0.67-1.00, the difficulty of 0.50-0.80, an item discrimination of 0.22-0.57 and a reliability of 0.81. This research used the One Group Pretest-Posttest Design. The statistical procedures used for data analysis were mean, standard deviation, a t-test for dependent samples and a t-test for one sample. The results revealed the following: (1) the spatial sense of seventh grade students after using activity based learning with augmented reality was higher than before and at a statistically significant level of .05; and (2) the spatial sense of seventh grade students after using activity based learning with augmented reality was higher than the criterion of 70%, with a statistically significant level of .05 and an average of 23.19, amounting to 85.89%.การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) เปรียบเทียบความรู้สึกเชิงปริภูมิของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม 2) เปรียบเทียบความรู้สึกเชิงปริภูมิของนักเรียนหลังการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมกับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 ที่เรียนรายวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 36 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม ด้วยการจับสลากมา 1 ห้องเรียน จากห้องเรียนทั้งหมด ใช้เวลาในการทดลองจำนวน 16 คาบ เครื่องมือที่ใช้ คือ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม เรื่องความสัมพันธ์ของรูปสองมิติและสามมิติ และแบบทดสอบวัดความรู้สึกเชิงปริภูมิมีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.67-1.00 ค่าความยากง่าย 0.50-0.80 ค่าอำนาจจำแนก 0.22-0.57 และมีความเชื่อมั่น 0.81 โดยใช้แผนการทดลองแบบ One Group Pretest - Posttest Design สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test for dependent samples และสถิติ t-test for one sample ผลการวิจัย พบว่า 1) ความรู้สึกเชิงปริภูมิของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม สูงกว่าก่อนได้รับการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความรู้สึกเชิงปริภูมิของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 23.19 คิดเป็นร้อยละ 85.89MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มโรงเรียนเอกชนจังหวัดนนทบุรีสังกัดคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
Get PDFThe objectives of this research are as follows: (1) to compare the differences the media literacy skills among Grade Six students before and after using problem-based learning activities; (2) to study the satisfaction of Grade Six students with the developed package. The sample consisted of 30 students at Phraharuethai Nonthaburi School and selected by volunteer sampling. The research instruments consisted of the following: (1) a lesson plan according to problem-based learning; (2) an academic achievement test for media literacy skills; (3) a scale to measure the satisfaction of Grade Six students with the developed package. The data were analyzed using mean and standard deviation. The differences in academic achievement and media literacy skills were tested with a sample independent t-test. The results of this research indicated the following: (1) after being taught with the developed package, academic achievement was higher than before with a statistical significance of .05; (2) the sample was satisfied with the developed package and the sample had a high level of satisfaction (mean=4.62, SD=0.97). When the individual aspects were considered, the sample had a high level of satisfaction with the content and evaluation, the aspect with the highest level of satisfaction was more understanding of media literacy skills. (mean=4.97 และ SD.=0.18) การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ (1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการรู้เท่าทันสื่อก่อน และหลังเรียน โดยใช้การจัดกิจกรรมเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่อ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ของโรงเรียนพระหฤทัยนนทบุรี จำนวน 30 คน ซึ่งผู้วิจัยได้มาจากการสุ่มแบบสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย (1) แผนการจัดการเรียนรู้ ตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (2) แบบทดสอบการรู้เท่าทันสื่อ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (3) แบบประเมินความพึงพอใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่อ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบผลคะแนนแบบทดสอบก่อนและหลังการจัดกิจกรรมโดยใช้ค่า t ( t-test independent) ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีผลคะแนนการทดสอบทักษะการรู้เท่าทันสื่อ หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีความพึงพอใจเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่ออยู่ในระดับมากที่สุด (mean=4.62 และ SD.=0.97) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ในด้านเนื้อหา การวัดประเมินผล นักเรียนมีความพึงพอใจมากที่สุดคือ นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจเรื่องทักษะการรู้เท่าทันสื่อมากขึ้น (mean=4.97 และ SD.=0.18)MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์เชิงอภิมานประสิทธิผล และความปลอดภัยของการใช้ยาแดปโซนชนิดทาในการรักษาสิว
Get PDFAcne is a common skin disease and clinical practice, irritation and drug-resistance for C. acne bacteria were found using standard treatments. Topical dapsone has been used as an alternative treatment for patients unable to use standard treatments. It is currently used in two doses: 5% and 7.5% topical dapsone. The objectives of the study are: (1) to compare the efficacy of 5% and 7.5% topical dapsone once a day; and (2) to gather information on efficacy, onset of action, adverse effects and the safety of topical dapsone. The methodology was a systematic review of the literature on topical dapsone for acne treatment between January 2005 and April 2022. The articles were searched for on Medline, Scopus, and Cochrane Library databases and screened for relevant results to be used in the meta-analysis, the estimation of the pooled percentage of reduction rate of acne for 12 weeks compared with the baseline in studies investigating 5% and 7.5% topical dapsone. The results revealed that nine studies met the criteria and only five could be used in meta-analysis. It compared the percentage of acne reductions at 12 weeks after 5% and 7.5% topical dapsone once a day revealed that inflammatory papules decreased by 52.75%-54.6%, the comedones decreased by 27%- 45.1% and the total acne lesion decreased by 42%-48.8%, respectively. In the systematic review, both topical dapsone doses were more effective in treating inflammatory papules than comedones. The topical dapsone decreased inflammatory papules by a 25%, compared to a baseline of 2-4 weeks. It could provide stable results after about six months. Topical dapsone was effective in the treatment of acne, especially among females and patients 18 years and over. Topical dapsone has also been found to have the add-on effect for topical retinoid by improving comedones reduction. However, no synergism was observed when topical dapsone was used with benzoyl peroxide. The adverse effects of topical dapsone were relatively mild. The most common adverse effects were dryness, erythema, oiliness and peeling. No systemic adverse event was found for both dapsone doses. Both doses of topical dapsone were effective and safe. The meta-analysis revealed 7.5% topical dapsone once a day was effective in reducing comedones compared to 5% topical dapsone twice a day. The authors hypothesized that 7.5% topical dapsone was more effective in reducing inflammation and number of C. acnes compared to 5% topical dapsone.สิวเป็นโรคผิวหนังที่พบได้บ่อย ในทางเวชปฎิบัติการรักษาสิวมักพบปัญหาเรื่องการระคายเคือง และปัญหาเกิดเชื้อแบคทีเรีย C.acne ดื้อยาหลังใช้ยาทารักษาสิวมาตรฐาน อย่างไรก็ตามมีการนำยาทาแดปโซนมาใช้เป็นยาทางเลือกในการรักษาสิว ในกรณีผู้ป่วยสิวไม่สามารถใช้ยากลุ่มมาตรฐานได้ โดยในปัจจุบันมีการใช้ยาทาแดปโซน 2 ความเข้มข้น คือ ยาทาแดปโซน 5% และ ยาทาแดปโซน 7.5% ในงานวิจัยฉบับนี้มีเป้าหมายเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลของการใช้ยาทาแดปโซน 5% ที่ใช้ทาวันละ 2 ครั้ง เทียบกับการใช้ยาทาแดปโซน 7.5% ที่ใช้วันละ 1 ครั้ง และ รวบรวมข้อมูลด้านอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิผล,ระยะเวลาในการออกฤทธิ์ รวมถึงผลข้างเคียงและความปลอดภัยของยาทาแดปโซน โดยทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาทาแดปโซนในการรักษาสิวอย่างเป็นระบบ ที่ตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2005 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 โดยสืบค้นในฐานข้อมูล Medline, Scopus , Cochrance Library เพื่อนำข้อมูลจากงานวิจัยที่ผ่านการคัดกรองเข้าสู่การศึกษา มาวิเคราะห์เชิงอภิมานหาค่าประมาณผลร่วมของเปอร์เซ็นการลดลงของสิวที่ระยะเวลา 12 สัปดาห์เทียบกับก่อนเริ่มรักษา ของงานวิจัยกลุ่มที่ใช้ยาทาแดปโซน 5% และ งานวิจัยกลุ่มที่ใช้ยาทาแดปโซน 7.5% จากผลการสืบค้นพบงานวิจัยที่เข้าเกณฑ์ทั้งหมด 9 ฉบับ และในจำนวนนี้มีเพียง 5 ฉบับ ที่สามารถนำมาวิเคราะห์เชิงอภิมาน พบว่า เปอร์เซ็นการลดลงของสิวที่ 12 สัปดาห์ หลังการใช้ยาทาแดปโซน 5% วันละ 2 ครั้ง เทียบกับหลังการใช้ยาทาแดปโซน 7.5% วันละ 1 ครั้ง เป็นดังนี้ สิวอักเสบลดลง 52.75% และ 54.6% , สิวอุดตันลดลง 27% และ 45.1% , สิวทั้งหมดลดลง 42% และ 48.8% ตามลำดับ และในทุกการศึกษาที่รวบรวมได้พบว่า ยาทาแดปโซนทั้ง 2 ความเข้มข้น มีประสิทธิภาพที่ดีในการรักษาสิวอักเสบมากกว่าสิวอุดตัน โดยสามารถลดสิวอักเสบได้ 25% ในระยะเวลา 2-4 สัปดาห์ และยังพบว่าผลการรักษาของสิวทุกชนิดค่อนข้างคงที่หลังจากใช้ยาทาแดปโซนไปประมาณ 6 เดือน โดยยาทาแดปโซนมีประสิทธิภาพดีในการรักษาสิวโดยเฉพาะในกลุ่มเพศหญิง และ กลุ่มอายุ ≥18 ปี นอกจากนี้ยังพบว่ายาทาแดปโซนสามารถช่วยเสริมฤทธิ์ของยาทากลุ่มอนุพันธ์ของวิตามินเอในการลดจำนวนของสิวอุดตันได้ แต่ไม่เสริมฤทธิ์กันเมื่อใช้ร่วมกับยากลุ่มเบนโซอิลเปอร์ออกไซด์ โดยยาทาแดปโซนมีผลข้างเคียงหลังการใช้ยาค่อนข้างน้อยและไม่รุนแรง โดยผลข้างเคียงที่มักพบ คือ อาการแห้ง , แดง , ผิวมัน และ ลอก และ ไม่พบผลข้างเคียงจากการดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดของยาทาแดปโซนทั้ง 2 ความเข้มข้นในงานวิจัย กล่าวโดยสรุป คือ ยาทาแดปโซนทั้ง 2 ความเข้มข้นมีประสิทธิภาพดีและมีความปลอดภัยในการรักษาสิว โดยจากการวิเคราะห์เชิงอภิมาน พบว่า ยาทาแดปโซน 7.5% ที่ใช้ทาวันละ 1 ครั้ง สามารถลดสิวอุดตันได้มากกว่ายาทาแดปโซน 5% ที่ใช้ทาวันละ 2 ครั้ง โดยทางผู้วิจัยมีสมมติฐานว่ายาทาแดปโซนความเข้มข้น 7.5% น่าจะสามารถลดการอักเสบ และลดจำนวนเชื้อแบคทีเรีย C. acnes ได้มากกว่า ยาทาแดปโซนความเข้มข้น 5%MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
การควบคุมที่ขอบของคานยืดหยุ่น
Get PDFThe vibration control of flexible beams is an important problem in engineering applications. Many studies have proposed that the vibration control of these beams; however, the implementation methods in practical applications are few. This dissertation investigates passivity-based boundary control for vibration suppression of flexible beams. This method incorporated an energy principle in the design, rather than a signal processing perspective. An undamped shear beam was used as a beam model, and the controller was implemented through a moving base. The storage function was defined and used to determine the control law in the design process. The finite-gain L2 - stability of the controlled system was then proven. This technique treated the beam model PDE directly without model reduction, so control spillover was avoidable. Since the measurement and actuation in the application were non-collocated, a backstepping observer was needed for the state estimation. The controller was applied at the end of the beam via a moving base, so the beam domain was intact. This technique is readily implementable in applications. The PDE model was solved numerically using the finite-difference method. The computer simulation was used to demonstrate the performance of the controllers under the proposed control scheme. The beam vibration was suppressed satisfactorily with L2 - stability.-DOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department Of Mechanical Engineeringภาควิชาวิศวกรรมเครื่องก
การพัฒนากิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่น เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
Get PDFThe objectives of this research are as follows: (1) the development of activities from the concept of motive notation to develop the creativity of junior high school students; (2) a comparison of academic achievement before and after the activity from the concept of motive notation to develop creativity. This research used a quantitative research model. The researcher used a purposive sampling group as secondary school students in grades Seven to Nine, in the elective course of the Modem Dance International Education Project at the Demonstration School of Kasetsart University, consisting of 15 people. The research tool was the organization of activities from the concept of motive notation among junior high school students, including behavioral observation, measurement skills, and creative ideas before and after the activity.The researchers organized 12 activities of 60 minutes each, taking time to collect data from a total of three months to analyze information and used average statistics and standard deviation. The results revealed the following: (1) the creation and design of activities from the concept of motive notation to develop creativity, in which the researcher used the theory of intellectual structures with four components: (1) originality; (2) fluency; (3) flexibility; and (4) elaboration, as a way to design activities that focused on body movement from observing the symbols and vocabulary according to the concept able to measure the creative level of junior high school students; (2) the comparison results before and after using the activity from the concept of motive notation was found after the use of motivation activities to develop ideas. The creation of a sample group in research has a significant average score at the level of 0.01 to encourage learners to develop creativity and to enhance body movement skills until able to create their own gestures.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) การพัฒนากิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่น เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดกิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่น เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เกรด 7-9 ในรายวิชาเลือก วิชาโมเดิร์นแด๊นซ์ โครงการการศึกษานานาชาติโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จำนวน 15 คน ซึ่งได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่นของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและแบบสังเกตพฤติกรรมวัดทักษะทางด้านความคิดสร้างสรรค์ก่อนและหลังการจัดกิจกรรม ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างวิเคราะห์ ข้อมูลใช้สถิติค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาสรุปว่า 1) ผลการวิจัยจากการสร้างและออกแบบกิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่น โดยนำหลักของทฤษฎีความคิดสร้างสรรค์ที่มีองค์ประกอบ 4 ด้าน คือ ความคิดริเริ่ม ความคิดคล่องแคล่ว ความคิดยืดหยุ่น และ ความคิดละเอียดลออ ในการช่วยพัฒนาความคิดมาเป็นแนวทางในการออกแบบกิจกรรมที่มุ่งเน้นเคลื่อนไหวร่างกายอย่างอิสระ ซึ่งกิจกรรมทั้งหมดผู้วิจัยได้แบ่งออกเป็น 5 ช่วง ซึ่งแต่ละช่วงประกอบไปด้วย 12 กิจกรรม สามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนพัฒนาความคิดสร้างสรรค์เดิมให้ได้ต่อยอดขึ้นไปอีก ตลอดจนสามารถสร้างสรรค์ท่าทางของตนเองได้ และเป็นกิจกรรมที่เสริมสร้างความสนุกสนานผ่อนคลายและมุ่งเน้นการเสริมทักษะด้านการเคลื่อนไหวร่างกาย 2) ผลการเปรียบเทียบก่อนและหลังการใช้กิจกรรมจากแนวคิดโมทีฟโนเทชั่น พบว่า หลังการใช้กิจกรรมโมทีฟโนเทชั่นเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย มีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
ผลของการเสริมความแข็งแรงเรซินอะคริลิกด้วยนาโนซิลิกาจากแกลบข้าวที่ผ่านการปรับแต่งด้วยไซเลน
Get PDF This experimental laboratory research aimed to study the results of adding the rice husk ash nanosilica as the filler in resin acrylic used as the denture, the nanosilica was modified by the γ-methacryloxypropyltrimethoxysilane before using for filler. The mechanical property was flexural strength by using a three-point bending test. The experimental samples were eight pieces, in four groups, including the control group and the groups added the filler of 0.25%, 0.5% and 1% by weight. The experimental result analyzed by One-Way ANOVA and the Tukey’s Multiple Comparison Test revealed that 0.25% of the group with the filler contained the strength of bending the most and differed from the other groups with a statistically significant difference, but the other groups were not different in statistical significance, even though the trend of the strength mean of bending decreased when increasing the filter quantity. Finally, this research inferred that adding the rice husk ash nano silica modified by the silane could add the mechanical property of the resin acrylic when filling in the amount of 0.25% by weight. การวิจัยเชิงทดลองในห้องปฏิบัติการเพื่อศึกษาผลของการเติมนาโนซิลิกาจากแกลบข้าวเป็นวัสดุอัดแทรกในเรซินอะคริลิกที่ใช้ทำฟันเทียม ซึ่งเตรียมอนุภาคก่อนโดยการปรับแต่งด้วยแกมมาเมทาไคลอกซีโพรพิวไตรเมทอกซีไซเลน ศึกษาต่อคุณสมบัติเชิงกลคือค่าความแข็งแรงต่อการโค้งงอโดยใช้การทดสอบการดัดงอแบบ 3 จุด การทดลองใช้ตัวอย่างกลุ่มละ 8 ชิ้น จำนวน 4 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุม และกลุ่มที่เติมวัสดุอัดแทรกร้อยละ 0.25, 0.5 และ 1 โดยน้ำหนัก ผลการทดลองเมื่อวิเคราะห์ด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและเปรียบเทียบหาคู่ที่แตกต่าง พบว่ากลุ่มที่เติมวัสดุอัดแทรกร้อยละ 0.25 ให้ค่าเฉลี่ยความแข็งแรงต่อการโค้งงอมากที่สุดและแตกต่างจากกลุ่มอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนกลุ่มอื่นๆ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ถึงแม้ว่าแนวโน้มค่าเฉลี่ยความแข็งแรงต่อการโค้งงอจะลดลงเมื่อเพิ่มปริมาณวัสดุอัดแทรก งานวิจัยนี้จึงสรุปได้ว่า การเติมนาโนซิลิกาจากแกลบข้าวที่ผ่านการปรับแต่งด้วยไซเลนสามารถเพิ่มคุณสมบัติเชิงกลของเรซินอะคริลิกได้เมื่อเติมปริมาณร้อยละ 0.25 โดยน้ำหนัก MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-