Acta Medica Ruha
Not a member yet
137 research outputs found
Sort by
Kronik İnmeli Bireylerde Yürütücü Fonksiyonlar ve Dikkat Becerileri ile Üst Ekstremite Motor Fonksiyonları Arasındaki İlişki: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: One of the most common problems encountered after stroke is the loss of motor function in the upper extremities. Improvement in upper extremity motor function is very important to minimize long-term limitations and improve quality of life.
Objective: This study aims to examine the relationship between executive functions, attention skills and upper extremity motor functions in chronic stroke individuals who are considered cognitively normal.
Method: 58 individuals with chronic stroke who were treated at Erenköy Physical Therapy and Rehabilitation Hospital were included in the study. Montreal Cognitive Assessment Scale (MoCA), Stroop Test TBAG Form and Digit Span Test were used to assess the cognitive, executive and attention skills of the individuals. Fugl Meyer Upper Extremity Assessment Scale (FMA-UE) and Box and Block Test (BBT) were used to assess the level of upper extremity functions.
Results: When we look at the findings of the study, the upper extremity motor functions of the individuals had a positive correlation with the MoCA and Digit Span Test scores and a negative correlation with the Stroop Test components (p<0.05). Cognitive functions were found to be 40% effective on upper extremity motor functions according to the regression analysis between MoCA and BBT and 17% effective on upper extremity motor functions according to the regression analysis between MoCA and FMA-UE.
Conclusion: The results of the study confirm the relationship between executive functions and attention skills and upper extremity motor functions in chronic stroke patients who are considered cognitively normal. Taking executive function and attention components into consideration when creating protocols during the rehabilitation process will help therapists create personalized and successful programs.Giriş: İnme sonrası en yaygın karşılaşılan sorunlardan biri, üst ekstremitelerdeki motor fonksiyon kaybıdır. Uzun vadede kısıtlılığı en aza indirmek ve yaşam kalitesini daha iyi hale getirebilmek için üst ekstremite motor fonksiyonlardaki iyileşme çok önemlidir.
Amaç: Bu çalışma, kognitif olarak normal kabul edilen kronik inmeli bireylerde, yürütücü fonksiyonlar ve dikkat becerileri ile üst ekstremite motor fonksiyonları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır.
Yöntem: Çalışmaya, Erenköy Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinde tedavi gören, kronik inmeli 58 kişi dahil edildi. Bireylerin kognitif, yürütücü ve dikkat becerilerini değerlendirmek için Montreal Bilişsel Değerlendirme Ölçeği (MoCA), Stroop Testi TBAG Formu ve Sayı Menzil Testi kullanıldı. Üst ekstremite fonksiyonlarının eğerlendirmek için Fugl Meyer Üst Ekstremite Değerlendirme Ölçeği (FMA-ÜE) ve Kutu ve Blok Testi (KBT) kullanıldı.
Bulgular: Çalışmanın bulgularına baktığımızda, bireylerin üst ekstremite motor fonksiyonları MoCA ve Sayı Menzili Testi skorları ile pozitif yönde; Stroop Testi bileşenleri ile ise negatif yönde anlamlı (p<0,05) bir korelasyona sahipti. Kognitif fonksiyonların, MoCA ile KBT arasındaki regresyon analizine göre %40, MoCA ile FMA-ÜE arasındaki regresyon analizine göre ise %17 üst ekstremite motor fonksiyonları üzerinde etkili olmaktadır.
Sonuç: Çalışmanın sonuçları kognitif olarak normal kabul edilen kronik inmeli hastalarda yürütücü fonksiyonlar ve dikkat becerileri ile üst ekstremite motor fonksiyonları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktadır. Terapistlerin rehabilitasyon sürecinde, protokollerini oluştururken yürütücü fonksiyon ve dikkat bileşeninin göz önünde bulundurması, kişiselleştirilmiş ve başarılı programlar oluşturmalarına yardımcı olacaktır
Üçüncü Basamak Sağlık Kuruluşuna Başvuran Hastalarda Reçetesiz Proton Pompa İnhibitörü Kullanımına Ait Risk Faktörlerin İncelenmesi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Proton pump inhibitors are benzamidazole derivative drugs that act by inhibiting gastric acid secretion controlled by parietal cells in the gastric epithelium through neuroendocrine pathways. Today, they are widely used worldwide for the treatment of all gastric acid-related diseases, especially gastroesophageal reflux disease.
Objective: It is known that these drugs, which are most commonly prescribed to patients in our society, have recently been prescribed for inappropriate and unnecessary indications as well as over-the-counter use. The aim of this study was to investigate the risk factors related to the use of over-the-counter proton pump inhibitors in outpatients presenting to a tertiary health care centre.
Method: In this cross-sectional and analytical study, a questionnaire was administered face-to-face by the investigators to 300 volunteer patients who applied to the Internal and Surgical Outpatient Clinics of Balıkesir Atatürk City Hospital.
Results: It was found that 115 (38.3%) and 26 (8.7%) of the participants were male. It was found that 283 (94.3%) of the cases were prescription drugs, and when the reasons for use were analysed, it was determined that 116 (38.7%) were multiple drug use and 125 (41.7%) were dyspepsia in the first two. It was determined that an increase in age decreased the risk of using non-prescription proton pump inhibitors at a statistically significant level, and a higher level of education increased the risk of using non-prescription proton pump inhibitors 5.791 times at a statistically significant level.
Conclusion: In this study, it was observed that the use of proton pump inhibitors in patients admitted to outpatient hospitals is extremely common. It is evident that the use of over-the-counter medication has increased recently with off-label prescription. For this reason, it has become imperative to conduct new multicentre studies to examine the use of over-the-counter drugs and the factors affecting this.Giriş: Proton pompa İnhibitörleri mide epitelindeki parietal hücreler tarafından nöroendokrin yollarla kontrol edilen gastrik asit salınımını inhibe ederek etki eden benzamidazol türevi ilaçlardır. Günümüzde tüm dünyada, başta gastroözofageal reflü hastalığı olmak üzere gastrik asitle ilişkili tüm hastalıklarda yaygın olarak tedavi amaçlı kullanılmaktadır.
Amaç: Toplumuzda hastalara en çok reçete edilen bu ilaçların son zamanlarda uygun olmayan gereksiz endikasyonlar nedeniyle reçete edildiği gibi reçetesiz de kullanımın olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada üçüncü basamak sağlık kuruluşuna ayaktan başvuran hastalardaki reçetesiz proton pompa inhibitörü kullanımına ait risk faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Kesitsel ve analitik tipte olan bu çalışmaya Balıkesir Atatürk Şehir Hastanesi dahili ve cerrahi polikliniklerine başvuran gönüllü 300 hastaya, araştırıcılar tarafından yüz yüze soru-cevap şeklinde anket uygulanmıştır.
Bulgular: Çalışmaya katılanların 115’inin (%38,3) erkek olduğu, 26’sının (%8,7) olduğu bulundu. Vakaların 283’ünün (%94,3) ilaçların reçeteli olduğu, kullanım nedenlerine bakıldığında da 116’sının (%38,7) çoklu ilaç kullanımı, 125’inin (%41,7) dispepsi olarak ilk ikide tespit edildi. Yaş değerlerindeki artışın istatistiksel açıdan anlamlı seviyede reçetesiz proton pompa inhibitörü kullanma riskini azalttığı, eğitim seviyesinin yüksekliği istatistiksel açıdan anlamlı seviyede reçetesiz proton pompa inhibitörü kullanma riskini 5,791 kat arttırdığı tespit edilmiştir.
Sonuç: Yapılan bu çalışma ile ayaktan hastaneye başvuran hastalarda proton pompa inhibitör kullanımının son derece yaygın olduğu görülmüştür. Endikasyon dışı reçete edilmesi ile beraber son zamanlarda reçetesiz kullanım artışı aşikardır. Bu sebeple reçetesiz ilaç kullanımı ve buna etki eden faktörlerin incelenmesine yönelik çok merkezli yeni çalışmaların yapılması zorunlu hale gelmiştir
Postpartum Depresyon İnsidansı Ve Etkileyen Faktörler: Türkiye'den Kohort Bir Çalışma: Araştırma Makalesi
No full textObjective: Postpartum depression, one of the common mental problems in the perinatal period, is an important public health problem that needs to be diagnosed and intervened in the early period. This study aimed to determine the incidence of postpartum depression and its affecting factors.
Method: The study is cohort-type. Data were collected using the Personal Information Form, Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), State Anxiety Inventory (SAI)/Trait Anxiety Inventory (TAI), and Edinburg Postpartum Depression Scale (EPPDS).
Results: The incidence of postpartum depression in women is 13.5%. Postpartum depression levels are higher in those who have low MSPSS scores and TAI scores and those who think that the baby has a negative impact on their marriage (p<0.05). However, the negative impact of the baby on marriage is the most crucial factor that increases the risk of postpartum depression by 5.3 times.
Conclusion: The study found that postpartum depression is still a common problem among mothers and that the negative impact of the baby on the marriage is the critical factor that increases the incidence of postpartum depression. In order to prevent postpartum depression, it is recommended to implement co-parental adjustment support programs for parents.Amaç: Perinatal dönemde sık görülen ruhsal sorunlardan biri olan postpartum depresyon, erken dönemde tanı konulması ve müdahale edilmesi gereken önemli bir halk sağlığı sorunudur. Bu çalışmada postpartum depresyonun görülme sıklığı ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışma kohort tipindedir. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ), Durumluk Kaygı Envanteri (DKE)/Sürekli Kaygı Envanteri (SKE) ve Edinburg Postpartum Depresyon Ölçeği (EPDÖ) kullanılarak toplanmıştır.
Bulgular: Kadınlarda doğum sonrası depresyon görülme sıklığı %13,5'tir. MSPSS ve TAI puanları düşük olanlarda ve bebeğin evliliklerini olumsuz etkilediğini düşünenlerde doğum sonrası depresyon düzeyi daha yüksektir (p<0.05). Ancak bebeğin evliliği olumsuz etkilemesi doğum sonrası depresyon riskini 5,3 kat artıran en önemli faktördür.
Sonuç: Çalışma, doğum sonrası depresyonun anneler arasında hala yaygın bir sorun olduğunu ve bebeğin evlilik üzerindeki olumsuz etkisinin doğum sonrası depresyon insidansını artıran önemli bir faktör olduğunu ortaya koymuştur. Doğum sonrası depresyonu önlemek için ebeveynlere yönelik eş-ebeveyn uyum destek programlarının uygulanması önerilmektedir
Sağlıklı Bireylerde El Bileği Eklem Hareket Açıklığının 2P:4P Oranı İle İlişkisinin İncelenmesi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Range of motion (ROM) is widely used in the diagnosis of musculoskeletal disorders and in the evaluation of treatment prognosis. The 2D:4D ratio is the ratio of the second finger to the fourth finger.
Objective: The aim of our study is to investigate whether there is a possible relationship between ROM and finger length.
Method: In our study, 120 asymptomatic individuals (37.50% female) with a mean age of 33.73±14.12 years and a mean body mass index of 24.66±4.60 kg/m2 were included. After voluntary consent was obtained, ROM was measured using a goniometer and 2D:4D ratio was measured using a digital caliper. The IBM SPSS Statistics for Windows software (version 22.0; IBM, Armonk, NY) was used to analyze the data.
Results: In this study there was no any significant correlation between 2D:4D digit ratio for right hand and the other variables (p=0.127-0.902). There was a significant correlation between 2D:4D digit ratio for left hand and the weight (r=-0.288;p=0.001), and the body mass index (r=-0.282; p=0.002,). The stepwise multiple regression analysis demonstrated that the weight was significant and independent factor of the 2D:4D digit ratio for the left hand with 4.9% of the variance.
Conclusion: The lack of a study examining the relationship between ROM and 2D:4D ratio in the existing literature reveals the importance of the study data. Our suggestion is that the relationship with the 2D:4D ratio can be examined by measuring ROM measurements in patients and healthy individuals.Giriş: Hareket açıklığı açıklığı (EHA), kas-iskelet sistemi bozukluklarının tanısında ve tedavi prognozunun değerlendirilmesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. 2D:4D oranı ikinci parmağın dördüncü parmağa oranıdır.
Amaç: Çalışmamızın amacı EHA ile parmak uzunluğu arasında olası bir ilişkinin olup olmadığını araştırmaktır.
Yöntem: Çalışmamıza yaş ortalaması 33,73±14,12 yıl, vücut kitle indeksi ortalaması 24,66±4,60 kg/m2 olan 120 asemptomatik (%37,50 kadın) birey dahil edildi. Gönüllü onam alındıktan sonra ROM gonyometre kullanılarak ölçüldü ve 2D:4D oranı dijital kumpas kullanılarak ölçüldü. Verileri analiz etmek için IBM SPSS İstatistikleri Windows yazılımı (versiyon 22.0; IBM, Armonk, NY) kullanıldı.
Bulgular: Bu çalışmada sağ el için 2D:4D parmak oranı ile diğer değişkenler arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı (p=0,127-0,902). Sol el için 2D:4D parmak oranı ile ağırlık (r=-0,288;p=0,001) ve vücut kitle indeksi (r=-0,282; p=0,002) arasında anlamlı korelasyon vardı. Aşamalı çoklu regresyon analizi, ağırlığın sol el için %4,9 varyansla 2D:4D rakam oranının anlamlı ve bağımsız bir faktörü olduğunu gösterdi.
Sonuç: Mevcut literatürde EHA ile 2D:4D oranı arasındaki ilişkiyi inceleyen bir çalışmanın bulunmaması, çalışma verilerinin önemini ortaya koymaktadır. Bizim önerimiz hasta ve sağlıklı bireylerde ROM ölçümleri ölçülerek 2D:4D oranı ile olan ilişkinin incelenebilmesidir
Obezite Kaynaklı İnflamasyon ve Kardiyovasküler Olaylar: Derleme Makale
No full textObesity is a condition that leads to increased morbidity and mortality. It is associated with cardiovascular diseases, type 2 diabetes, cancer and many other diseases. Cardiovascular diseases are the leading cause of death in obese individuals. In addition, many diseases including infection, obesity and diabetes are linked to inflammation. Obesity is associated with an increase in inflammatory cytokines such as interleukin-6, tumor necrosis factor-α and C-reactive protein. Inflammation is also known to be increased in heart diseases such as atherosclerosis, hypertrophic heart failure and myocardial infarction. Adipokines such as leptin, resistin, retinol binding protein 4 and inflammation mediators such as interleukin-1β, interleukin-6, CRP, tumor necrosis factor-alpha, plasminogen activator inhibitor-1, etc. are involved in chronic inflammation. Inflammatory cytokines are mainly released by cells of the immune system but are also synthesized by endothelial cells, cardiomyocytes and cardiac fibroblasts after ischemic or hypertrophic stress. The heart has natural resources of endogenous origin to minimize the inflammation that occurs. To reduce cardiac inflammation, it is necessary either to increase the concentration of anti-inflammatory mediators or to decrease the concentration of pro-inflammatory mediators. Therefore, natural mechanisms of endogenous origin in the heart come into play to positively regulate cardiac function. In conclusion, reducing systemic inflammation and minimizing the activity of inflammatory immune cells will make a major positive contribution to cardiac inflammation.Obezite, hastalık ve ölüm oranlarının artmasına neden olan bir rahatsızlıktır. Bu rahatsızlık, kardiyovasküler hastalıklar başta olmak üzere tip 2 diyabet, kanser ve birçok hastalıkla ilişkilidir. Özellikle kardiyovasküler hastalıklar, obez bireylerde ölüm nedenlerinin başında gelmektedir. Ayrıca enfeksiyon, obezite ve diyabetinde içinde bulunduğu birçok hastalık inflamasyon ile bağlantılıdır. Obezite interlökin-6, tümör nekroz faktörü-α ve C-reaktif protein gibi inflamatuar sitokinlerin artması ile ilişkilidir. İnflamasyonun ateroskleroz, hipertrofik kalp yetmezliği ve miyokard enfarktüsü gibi kalp hastalıklarında da artış gösterdiği bilinmektedir. Leptin, resistin, retinol bağlayıcı protein 4 gibi adipokinler ile interlökin-1β, interlökin-6, CRP, tümör nekroz faktör-alfa, plazminojen aktivatör inhibitör-1, vb. inflamasyon medyatörleri kronik inflamasyonda yer alır. İnflamatuar sitokinler esas olarak immün sistemi hücreleri tarafından salınsa da iskemik ya da hipertrofik stres sonrasında endotel hücreler, kardiyomiyositler ve kardiyak fibroblastlar tarafından da sentezlenmektedir. Kalbin, meydana gelen inflamasyonu en aza indirgeyebilmek için endojen kökenli tabii kaynakları bulunmaktadır. Kardiyak inflamasyonu azaltmak için ya anti-inflamatuar medyatörlerin yoğunluğunu fazlalaştırmak ya da proinflamatuar medyatörlerin yoğunluğunu azaltmak gerekir. Bu yüzden kalpte bulunan endojen kökenli tabii mekanizmalar devreye girerek kardiyak işlevi olumlu yönde düzenler. Sonuç olarak; sistemik inflamasyonun azaltılması, inflamatuar immün hücrelerinin etkinliğinin minimum seviyeye indirgenmesi kardiyak inflamasyon bakımından olumlu yönde büyük katkı sağlayacaktır
Türkiye’de Hemşirelik Alanında Roy Adaptasyon Modeli İle İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi: Sistematik Derleme: Sistematik Derleme
No full textThis study aimed to scan master's theses and doctoral theses prepared with the Roy Adaptation Model in the field of Nursing in Turkey. The universe of the study was composed of master's theses and doctoral theses prepared in the Nursing Departments between the years 2013-2023 and registered in the National Thesis Center database of the Council of Higher Education. The keywords "Roy Adaptation Model and Roy Adaptation Model" were used in this study. Although the words Roy Adaptation Model and Roy Adaptation Model were included in the title, they were not included in the keywords and theses prepared in different fields were not included. In the retrospective descriptive literature study, 42 theses, 9 master's theses and 33 doctoral theses, published between the years 2013-2023, were summarized, with a total of 3161 people participating. It was determined that the majority of the postgraduate theses were doctoral theses. It was observed that theses prepared with this model increased over the years and the majority of the sample groups were patients. It is recommended that the perspective of using models be gained in postgraduate education and that postgraduate studies be made widespread.Bu araştırmada, Türkiye’de Hemşirelik alanında roy adaptasyon modeli ile yapılan yüksek lisans tezleri ve doktora tezlerinin taranması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi veri tabanına kayıtlı 2013-2023 yılları arasında Hemşirelik Anabilim Dalları’nda yapılan yüksek lisans tezleri ve doktora tezleri oluşturulmuştur. Bu araştırmada “roy adaptasyon modeli ve roy uyum modeli” anahtar kelimeleri kullanıldı. Başlığında Roy Adaptasyon Modeli ve Roy Uyum Modeli sözcükleri bulunmasına rağmen anahtar kelimelerde yer almaması ve farklı alanlarda yapılan tezler dahil edilmemiştir. Retrospektif tanımlayıcı literatür araştırmasında 2013-2023 yılları arasında yayınlanan 9 yüksek lisans tezi ve 33 doktora tezi olmak üzere 42 tezde toplam 3161 kişinin yer aldığı tezler özetlenmiştir. Yapılan lisansüstü tezlerin çoğunluğunu doktora tezlerinin oluşturulduğu belirlendi. Bu modelle yapılan tezlerin yıllar içinde arttığı ve örneklem gruplarının büyük çoğunluğunu hastaların oluşturduğu gözlemlenmiştir. Lisansüstü eğitimde model kullanımı bakış açısının kazandırılması ve lisansüstü çalışmalarının yaygınlaştırılması önerilmektedir
Aydınlatılmamış Patojenite ile İlişkili Blastocystis Hominis’li Hasta Olgu Sunumu: Olgu Sunumu
No full textObjective: Blastocystis hominis is one of the parasites that found commonly in the human intestinal tract. It has been described as a non-pathogenic protozoan parasite, even if it has been claimed to cause intestinal diseases for many years. Therefore, the role and treatment of the parasite in forming the symptoms of the gastrointestinal system are controversial. There may be clinical symptoms such as non-specific abdominal pain, diarrhea, anorexia, vomiting and weight loss, and sometimes it can be manifested in an invasive table, such as rare symptoms like rectal bleeding.
Case: In this report, we present Blastocystis hominis in stool examination of our patient who was admitted to our clinic with non-specific gastrointestinal symptoms for approximately one month. Metronidazole therapy for this parasitic infection was initiated and was observed to recover in the patient’s clinic.
Conclusion: We want to report that Blastocyctis hominis, which has been exposed to many different definitions in the past, provides additional support for its recognition as a human pathogen with this case report.Giriş: Blastocystis hominis insan bağırsak sisteminde yaygın olarak bulunan parazitlerden biridir. Uzun yıllar boyunca bağırsak hastalıklarına neden olabileceği iddia edildiyse bile patojenik olmayan protozoan bir parazit olarak tarif edilmiştir. Bu yüzden parazitin gastroisntestinal sistem semptomlarını oluşturmadaki rolü ve tedavisi tartışmalıdır. Klinik olarak spesifik olmayan karın ağrısı, sulu ishal, anoreksi, kusma ve kilo kaybı gibi semptomlar olabileceği gibi nadirde olsa rektal kanama gibi invaziv bir tablo halinde kendini gösterebilmektedir.
Olgu: Bu yazımızda diyabetes mellitus tanılı yaklaşık bir aydır spesifik olmayan gastroinstestinal semptomlar ile polikliniğimize başvuran hastanın gaita tetkik incelemesinde blastocystis hominis’in varlığı tespit edildi. Bu paraziter infeksiyona yönelik metronidazol tedavisi başlanan hastanın kliniğinde düzelme gözlendi.
Sonuç: Geçmişte birçok farklı tanımlamalara maruz kalan blastocystis hominis’in bu olgu sunumu ile insan patojeni olarak tanınmasına ek bir destek olduğunu bildirmek istedik
Acil Servise 112 Ambulansı ile Getirilen Hastaların Uluslararası 32 Acil Durum Parametresine Uygunluğunun İncelenmesi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: The inappropriate use of ambulances increases the workload of emergency services and adversely affects the economy.
Objective: We aimed to compare the compliance of the prediagnosis and the final diagnosis of cases brought to the emergency department by 112 ambulances with the World Health Organization (WHO) International 32 Emergency Parameter and investigate their possible inappropriate usage status.
Method: The compliance status of the prediagnosis and final diagnosis of the patients with the WHO International 32 Emergency Parameters were compared (n: 7521). Statistical analysis was conducted using MedCalc® Software and a value of 95% was used for confidence interval. This study is based on a specialization thesis.
Results: While the most frequent diagnosis group among the prediagnostically compliant ones was trauma (26.3%), the most frequent diagnosis group among the final diagnostically compliant ones was cardiovascular system diseases (20.1%). A significant difference was observed when comparing the compliance status with the indicators (McNemar Test, p<0.05).
Conclusion: In our study, in cases brought to the emergency department by 112 ambulances, the rate discrepancy of their final diagnoses was found to be higher compared to the prediagnosis group. This fact shows that even the cases that showed no compliance with the international parameters were referred to emergency departments via ambulance.Giriş: Ambulansların uygun olmayan şekilde kullanılması, acil servislerin iş yükünü artırır ve ekonomiyi olumsuz etkilemektedir.
Amaç: Acil servise ambulans ile getirilen vakaların ön ve son tanılarının, Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ)'nün Uluslararası 32 Acil Durum Parametresi'ne olan uygunluklarını karşılaştırarak, olası uygunsuz kullanım durumunu araştırmak amaçlandı.
Yöntem: Hastaların ön ve son tanılarının, DSÖ'nün Uluslararası 32 Acil Durum Parametresi'ne uygunluk durumu karşılaştırıldı (n: 7521). İstatistiksel analizler için MedCalc programı ve güven aralığı ölçütü olarak %95 değeri kullanıldı. Çalışmamız, bir uzmanlık tezinden kaynaklanmaktadır.
Bulgular: Ön tanı uygunluğu saptananlarda en sık tanı grubu travma (%26.3) iken, son tanı uygunluğu saptanan grupta ise kardiyovasküler sistem hastalıkları (%20.1) idi. Parametrelere uygunluk durumu karşılaştırıldığında anlamlı fark saptandı (McNmar Test, p<0.05).
Sonuç: Çalışmamızda, ambulans ile acil servise getirilen vakaların son tanılarına göre uygunsuzluk oranları, ön tanılara göre daha yüksek saptandı. Bu durum, uluslararası parametrelere göre uygunluk taşımayan vakaların da, ambulans ile acil servislere nakledildiğini göstermektedir
Akciğer Kontüzyonlarında Biyobelirteçlerin Prognostik Rolü: Araştırma Makalesi
No full textObjective: Within the scope of this research, we aimed to elucidate the treatment and follow-up of pulmonary contusion patients by revealing the prognostic role of biomarkers. All parameters in total blood samples taken from the cases at the first admission were analyzed as biochemical biomarkers.
Method: A total of 482 patients aged 18 and over admitted to our institution due to thoracic traumas were examined. Among the cases admitted to the emergency department with injuries accompanied by blunt thoracic trauma, cases with radiologically proven pulmonary contusion were included in the study.
Results: WBCs, neutrophil, and lymphocyte count, neutrophil-lymphocyte ratio (NLR), ALT, AST, and LDH values were significantly higher in the group with pulmonary contusion (p<0.05). The lymphocyte levels were significantly lower in pulmonary contusion patients (p<0.05). The rate of complications, intensive care unit stay, requirement for mechanical ventilation, and mortality rate were significantly higher in the group with pulmonary contusion (p>0.05). The univariate analysis found that WBC, neutrophil and lymphocyte count, NLR, ALT, AST, and LDH parameters denoted a statistically significant difference between the two groups (p>0.05). WBC, neutrophil count, NLR, ALT, AST, and LDH values were significantly elevated in the group with lung contusion>50% (p<0.05).
Conclusion: In this study, WBC, neutrophil and lymphocyte count, NLR, ALT, AST, and LDH were predictive biomarkers. Additionally, age, motor vehicle accidents, falls, impact trauma mechanism, pneumothorax, injury site, and number of rib fractures were other contributing predictors that allow a wider range of clinical application and decision-making.Amaç: Bu araştırma kapsamında biyobelirteçlerin prognostik rolünü ortaya koyarak hastaların tedavi ve takibini aydınlatmayı amaçladık. Olgulardan ilk başvuruda alınan toplam kan örneğindeki tüm parametreler biyokimyasal biyobelirteçler olarak analiz edildi.
Yöntem: Kurumumuza göğüs travması nedeniyle başvuran 18 yaş ve üzeri toplam 482 hasta incelendi. Künt toraks travmasının eşlik ettiği yaralanmalarla acil servise başvuran olgulardan radyolojik olarak akciğer kontüzyonu kanıtlanmış olgular çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: Akciğer kontüzyonu olan grupta BKH, nötrofil ve lenfosit sayısı, nötrofil-lenfosit oranı (NLO), ALT, AST ve LDH değerleri anlamlı derecede yüksekti (p<0,05). Akciğer kontüzyonu olan hastalarda lenfosit düzeyleri anlamlı derecede düşüktü (p<0,05). Pulmoner kontüzyonu olan grupta komplikasyon oranı, yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilasyon gereksinimi ve mortalite oranı anlamlı olarak daha yüksekti (p>0,05). Tek değişkenli analizde WBC, nötrofil ve lenfosit sayısı, NLO, ALT, AST ve LDH parametrelerinin iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği bulundu (p>0,05). Akciğer kontüzyonu >%50 olan grupta BKH, nötrofil sayısı, NLO, ALT, AST ve LDH değerleri anlamlı derecede yüksekti (p<0,05).
Sonuç: Bu çalışmada BKH, nötrofil ve lenfosit sayısı, NLO, ALT, AST ve LDH öngörücü biyobelirteçlerdi. Ek olarak yaş, motorlu araç kazaları, düşmeler, darbe travma mekanizması, pnömotoraks, yaralanma bölgesi ve kaburga kırıklarının sayısı, daha geniş bir klinik uygulama ve karar verme aralığına izin veren katkıda bulunan diğer belirleyicilerdir
Üst Üriner Sistem Tümörlerinde Retrograde Lazer Ablasyon: Olgu Sunumu: Olgu Sunumu
No full textUpper urinary tract tumors constitute a small portion of urothelial carcinomas, and after diagnosis, the gold standard treatment is nephroureterectomy-partial cystectomy, but kidney-sparing surgical methods appear as alternative treatment in single-focal, small, low-grade and staged tumors. In this case, we aimed to review the literature and the retrograd laser ablation treatment we applied to the urothelial tumor located in the distal ureter.Üst üriner sistem tümörleri, ürotelyal karsinomların küçük bir kısmını oluşturur ve tanı konulduktan sonra altın standart tedavisi nefroüreterektomi- parsiyel sistektomidir ancak tek odaklı, küçük, düşük grade ve evreli tümörlerde böbrek koruyucu cerrahi yöntemler alternatif tedavi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu olgumuzda üreter distalinde bulunan ürotelyal tümöre uyguladığımız retragrade lazer ablasyon tedavisini ve literatürü gözden geçirmeyi amaçladık