Acta Medica Ruha
Not a member yet
137 research outputs found
Sort by
A Rare Case: Purple Urine Bag Syndrome: Letter to the Editor
No full textPurple Urine Bag Syndrome (PUBS) is a rare condition resulting from the interaction of indigo (blue) and indirubin (red) pigments—produced via various metabolic pathways from tryptophan—with polyvinyl chloride (PVC) in urinary catheters. Constipation plays a significant role in the pathogenesis. In addition, it may occur in patients with urinary tract infections or those with long-term indwelling bladder catheters. Although it is generally a benign clinical condition, it may be an early indicator of a serious urinary tract infection
Urge Urinary Incontinence: Case Report: Case Report
No full textUrge incontinence is one of the most common types of incontinence in women. Urge incontinence is described as a sudden feeling of urge to urinate and a strong urge to urinate. It usually occurs due to overactivity of the detrusor muscle. The associated risk factors such as age, frequent urination, obesity and mode of delivery were found to be compatible with the literature. The aim of this case report is to present the current status, risk factors and causes of urge incontinence in an explanatory manner.Urge incontinence is one of the most common types of incontinence in women. Urge incontinence is described as a sudden feeling of urge to urinate and a strong urge to urinate. It usually occurs due to overactivity of the detrusor muscle. The associated risk factors such as age, frequent urination, obesity and mode of delivery were found to be compatible with the literature. The aim of this case report is to present the current status, risk factors and causes of urge incontinence in an explanatory manner
Meme Kanserinde Brakiterapiyle Destek: Fès CHU Hassan II Radyoterapi Bölümü Deneyimi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Breast-conserving surgery combined with external beam radiotherapy (EBRT) is widely recognized as an effective treatment for localized breast cancer. To improve local control, a boost dose to the tumor bed is frequently recommended, particularly for patients at higher risk of recurrence. High-dose-rate (HDR) interstitial brachytherapy enables precise boost delivery while reducing radiation exposure to surrounding healthy tissues.
Objective: To evaluate the efficacy and safety of HDR interstitial brachytherapy as a boost following EBRT in patients with T1-T2 breast cancer.
Method: This retrospective study included 21 patients with T1-T2 breast cancer treated at the Radiotherapy Department of CHU Hassan II of Fez from October 2016 to December 2023. Patients underwent lumpectomy and were selected based on GEC-ESTRO and ASTRO inclusion criteria. Initial EBRT was delivered via conventional fractionation (50 Gray in 25 fractions) or hypofractionation (42 Gray in 15 fractions), followed by an HDR brachytherapy boost of 8-10 Gray administered in two fractions with a minimum 6-hour interval. Clinical and radiological follow-ups were conducted to assess local control, side effects, and survival.
Results: The median age was 44 years, with a median follow-up of 55 months. Among the 21 patients, 11 presented with T1 stage cancer, and 10 with T2 stage. The local recurrence rate was 4.76%. Mean disease-free survival was 54.4 months, and overall survival was 56 months. HDR brachytherapy showed strong local control, with minimal recurrence rates and favorable survival outcomes.
Conclusion: HDR interstitial brachytherapy as a boost following EBRT in breast-conserving surgery appears to be an effective approach for enhancing local control in T1-T2 breast cancer, with low recurrence and good survival outcomes. These findings support HDR brachytherapy as a viable, tissue-sparing option for boosting tumor bed dose in this patient group.Giriş Meme koruyucu cerrahi ile birlikte eksternal ışın radyoterapisi (EBRT), lokalize meme kanseri için etkili bir tedavi olarak kabul edilmektedir. Lokal kontrolü iyileştirmek için, özellikle nüks riski yüksek olan hastalarda, tümör yatağına bir boost dozu sıklıkla önerilmektedir. Yüksek doz oranlı (HDR) interstisyel brakiterapi, çevredeki sağlıklı dokulara radyasyon maruziyetini azaltırken hassas destek dozunun verilmesini sağlar.
Amaç: T1-T2 meme kanserli hastalarda EBRT sonrası boost olarak HDR interstisyel brakiterapinin etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmek amaçlanmıştır.
Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya Ekim 2016-Aralık 2023 tarihleri arasında Fez CHU Hassan II Radyoterapi Bölümünde tedavi edilen T1-T2 meme kanserli 21 hasta dahil edilmiştir. Hastalara lumpektomi uygulandı ve GEC-ESTRO ve ASTRO dahil etme kriterlerine göre seçildi. İlk EBRT, konvansiyonel fraksiyonlama (25 fraksiyonda 50 Gray) veya hipofraksiyonlama (15 fraksiyonda 42 Gray) yoluyla uygulandı ve ardından minimum 6 saat arayla iki fraksiyonda uygulanan 8-10 Gray'lik bir HDR brakiterapi desteği verildi. Lokal kontrol, yan etkiler ve sağkalımı değerlendirmek için klinik ve radyolojik takipler yapıldı.
Bulgular: Ortalama yaş 44, ortalama takip süresi 55 aydı. Toplam 21 hastanın 11'i T1 evre, 10'u T2 evre kanserdi. Lokal nüks oranı %4.76 idi. Ortalama hastalıksız sağkalım 54.4 ay ve genel sağkalım 56 aydı. HDR brakiterapi, minimal nüks oranları ve olumlu sağkalım sonuçları ile güçlü lokal kontrol gösterdi.
Sonuç: Meme koruyucu cerrahide EBRT'yi takiben destek olarak HDR interstisyel brakiterapi, düşük nüks ve iyi sağkalım sonuçları ile T1-T2 meme kanserinde lokal kontrolü arttırmak için etkili bir yaklaşım gibi görünmektedir. Bu bulgular, HDR brakiterapinin bu hasta grubunda tümör yatağı dozunu artırmak için uygulanabilir, doku koruyucu bir seçenek olduğunu desteklemektedir
Kanser Hastalarının Uyku Kalitesi İle Algıladıkları Stres Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Cancer is one of the diseases experienced by many individuals with high mortality and morbidity rates. Individuals experience biopsychosocial problems during the disease process. This situation negatively affects the process and may delay recovery. In this context, it is very important to identify the problems and the relationship between them in order to support individuals.
Objective: This study was conducted to determine the relationship between stress, one of the psychosocial problems experienced by cancer patients, and sleep quality.
Method: The population of the study consists of patients receiving inpatient or outpatient treatment in a training and research hospital between 01.09.2022 - 30.11.2022. The sample of the study consisted of 91 patients who met the inclusion criteria and agreed to participate in the study. Data were collected using Personal Information Form, Perceived Stress Scale and Richards-Campbell Sleep Scale.
Results: The mean age of the cancer patients who participated in the study was 54.58±15.16 years, 56% were male, 40.6% had low income, 46.3% lived with their spouses and children, and 45% were illiterate. It was determined that 23% of the patients were diagnosed with one of the GIS cancers (oesophagus, stomach, intestine, liver, gallbladder, pancreas...), 49.5% were in the 4th stage of the disease and 54.9% had metastasis. In addition, a negative and moderately significant relationship was found between the total perceived stress and total sleep scores of the participants.
Conclusion: According to the results of the study, it was found that sleep quality decreased as the stress perceived by cancer patients increased. In this context, interventional studies are needed to improve cancer patients' coping skills with stress and to improve their sleep quality.Giriş: Kanser, günümüzde mortalite ve morbidite oranı yüksek, birçok bireyin deneyimlediği hastalıklardan biridir. Hastalık süreci boyunca bireyler biyopsikososyal sorunlar yaşamaktadır. Bu durum ise süreci olumsuz etkilemekte ve iyileşmeyi geciktirebilmektedir. Bu bağlamda sorunları ve aralarındaki ilişkiyi tespit etmek bireylere destek olmak açısından oldukça önemlidir.
Amaç: Bu araştırma kanser hastalarının yaşadıkları psikososyal sorunlardan olan stres ile uyku kalitesi arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Araştırmanın evrenini 01.09.2022 – 30.11.2022 tarihler arasında bir eğitim ve araştırma hastanesinde yatarak veya ayaktan tedavi alan hastalar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise, çalışmanın dahil edilme kriterlerini karşılayan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 91 hastadan oluşmaktadır. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Algılanan Stres Ölçeği ve Richards – Campbell Uyku Ölçeği kullanılarak toplanmıştır.
Bulgular: Çalışmaya katılan kanser hastalarının yaş ortalamasının 54,58±15,16 olduğu, %56’sının erkek, %40,6’sının gelir durumunun düşük, %46,3’ünün eşi ve çocuklarıyla yaşadığı ve %45’i okuryazar olmadığı belirlenmiştir. Hastaların %23’ünün GİS kanserlerinden (Özofagus, mide, bağırsak, karaciğer, safra kesesi, pankreas…) birinin tanısını aldığı, %49,5’inin hastalığın 4. evresinde olduğu ve %54,9’unda metastaz belirlenmiştir. Buna ek olarak katılımcıların algılanan stres toplam ve uyku toplam puan ortalaması arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır.
Sonuç ve Öneriler: Araştırmanın sonuçlarına göre kanser hastalarının algıladıkları stres arttıkça uyku kalitesinin azaldığı saptanmıştır. Bu bağlamda kanser hastalarının stresle baş etme becerilerinin geliştirilmesi ve uyku kalitelerinin arttırılması yönünde girişimsel çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır
Pnömotoraks Nedeni ile Acil Servise Başvuran Hastaların Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Spontaneous pneumothorax is a severe life-threatening situation, especially in the elderly and individuals with comorbid diseases.
Objective: In this research, we aimed to elucidate the demographic and clinical characteristics of spontaneous pneumothorax cases in a retrospective manner.
Method: Patients (n=325) diagnosed with pneumothorax at our institution's Emergency Medicine Clinic were included in this retrospective analysis. The patient data were obtained from patient files and data in the hospital automation system. The patients' admission complaints, comorbidities, laboratory findings, imaging results, treatment methods, and hospitalization or discharge were recorded.
Results: Within the scope of the study, 325 patients aged between 1 and 90 were included in the evaluation. Patients were divided into two groups according to age: <40 years (n=163) and ≥40 years (n=162). A statistically significant difference was observed in the distribution of malignancy, diabetes mellitus (DM), hypertension (HT), chronic obstructive pulmonary disease (COPD), chronic kidney failure (CKF), primary spontaneous pneumothorax (PSP), secondary spontaneous pneumothorax (SSP), traumatic pneumothorax, falls, rib fracture, thoracotomy and outcomes (p< 0.05). While mortality was observed in a total of 25 patients, a statistically significant difference was found in the ≥40-years-old patient group (n=21) compared to the <40-years-old patient group (n=4). The diagnosis of PSP was statistically significantly higher in the <40 age group (n=119) than in the ≥40 age group (n=79). It was observed that the hemoglobin, lymphocyte count, and estimated glomerular filtration rate (eGFR) in patients younger than 40 were higher than in patients older than 40.
Conclusion: As a result, spontaneous pneumothorax is a clinical entity that is treated according to age, clinical condition, and underlying causes, is often benign when seen in young people, and is life-threatening if not urgently intervened in elderly patients with limited pulmonary reserve. Mortality and morbidity can be prevented with timely diagnosis and appropriate treatment.Giriş: Spontan pnömotoraks özellikle yaşlılarda ve eşlik eden hastalığı olan bireylerde yaşamı tehdit eden ciddi bir durumdur.
Amaç: Bu çalışmaya spontan pnömotoraks olgularının demografik ve klinik özelliklerini retrospektif olarak aydınlatmayı amaçladık.
Yöntem: Bu retrospektif analize kurumumuz Acil Tıp Kliniğinde pnömotoraks tanısı alan hastalar (n=325) dahil edildi. Hasta verileri hasta dosyalarından ve hastane otomasyon sistemindeki verilerden elde edildi. Hastaların başvuru şikayetleri, ek hastalıkları, laboratuvar bulguları, görüntüleme sonuçları, tedavi yöntemleri, yatış veya taburculuk durumları kaydedildi.
Bulgular: Araştırma kapsamında yaşları 1 ile 90 arasında değişen 325 hasta değerlendirmeye alındı. Hastalar yaşlarına göre <40 yaş (n=163) ve ≥40 yaş (n=162) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Malignite, diyabetes mellitus (DM), hipertansiyon (HT), kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), kronik böbrek yetmezliği (KBY), primer spontan pnömotoraks (PSP), sekonder spontan pnömotoraks (SSP), travmatik pnömotoraks, düşme, kaburga kırığı, torakotomi ve sonlanımlarının dağılımında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlendi (p< 0,05). Toplam 25 hastada mortalite gözlenirken, ≥40 yaş hasta grubunda (n=21) <40 yaş hasta grubuna (n=4) göre istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Spontan pnömotoraks tanısı <40 yaş grubunda (n=119), ≥40 yaş grubuna (n=79) göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti. 40 yaş altı hastalarda hemoglobin, lenfosit sayısı ve tahmini glomerüler filtrasyon hızının (eGFR) 40 yaş üstü hastalara göre daha yüksek olduğu görüldü.
Sonuç: Sonuç olarak spontan pnömotoraks yaşa, klinik duruma ve altta yatan nedenlere göre tedavi edilen, gençlerde görüldüğünde sıklıkla benign seyreden, akciğer kısıtlılığı olan yaşlı hastalarda acil müdahale edilmediği takdirde yaşamı tehdit eden bir klinik tablodur. Zamanında tanı ve uygun tedavi ile mortalite ve morbidite önlenebilir
Gebelikte Cinsel Mitler ve Etkileyen Faktörler: Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Sexual myths during pregnancy are significant social constructs based on misinformation and beliefs, shaping individuals' perceptions of this period. Investigating these myths is crucial for promoting accurate knowledge about sexuality during pregnancy and improving healthcare services.
Objective: In this study, we aimed to examine sexual myths during pregnancy and the factors that influence them.
Method: The study was descriptive and cross-sectional. Snowball sampling method was used and 431 pregnant women who completed the online questionnaires were included in the study. Data were collected using a personal information form and the Scale of Attitudes and Beliefs about Sexuality during Pregnancy. Independent samples t-test, ANOVA test, and regression analysis were used for data analysis.
Results: The mean score of the Attitudes and Beliefs Scale about Sexuality During Pregnancy (ABSSP) was 61.64 (SD 15.83). It was found that there is a significant difference in the number of pregnancies, number of children, educational status, spouse's educational status, presence of a risky condition in the fetus, planned and voluntary pregnancy, receiving sexual health education, continuing sexuality during pregnancy, comfortable talking about sexuality with spouse, and marriage type variables between the mean score ABSSP scale (p<0.05).
Conclusion: Health professionals should provide opportunities for couples to discuss sexuality in pregnancy and to express their attitudes about sexuality before pregnancy and during pregnancy follow-up. The risk factors identified in this study will contribute to the structuring of educational content and the literature.Giriş: Gebelikte cinselliğe ilişkin mitler, yanlış bilgi ve inanışlara dayanan, bireylerin bu döneme dair algılarını şekillendiren önemli toplumsal olgulardır. Bu mitlerin araştırılması, gebelikte cinsellikle ilgili doğru bilginin yaygınlaştırılması ve sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi açısından oldukça önemlidir.
Amaç: Bu çalışmada, gebelikte cinselliğe ilişkin mitlerin ve bu mitleri etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışma tanımlayıcı ve kesitsel tasarımda yürütülmüştür. Veriler, kartopu örnekleme yöntemiyle toplanmış ve çevrimiçi anketleri tamamlayan 431 gebe çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler, kişisel bilgi formu ve Gebelikte Cinselliğe Yönelik Tutum ve İnançlar Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-testi, ANOVA testi ve regresyon analizi kullanılmıştır.
Bulgular: Gebelikte Cinselliğe Yönelik Tutum ve İnançlar Ölçeği (GCYTİÖ) toplam puan ortalaması 61.64 (SS 15.83) olarak bulunmuştur. Gebelik sayısı, çocuk sayısı, eğitim durumu, eşin eğitim durumu, fetüste riskli durum varlığı, planlı ve isteyerek gebelik, cinsel sağlık eğitimi alma durumu, gebelikte cinselliği sürdürme, eşle cinsellik hakkında rahat konuşabilme durumu ve evlilik türü değişkenleri ile GCYTİÖ puan ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05).
Sonuç: Sağlık profesyonelleri, gebelik öncesinde ve gebelik takiplerinde çiftlere cinsellik hakkında konuşma fırsatları sunmalı ve bu konudaki tutumlarını ifade etmelerine destek olmalıdır. Bu çalışmadan elde edilen risk faktörleri, eğitim içeriklerinin yapılandırılmasına ve literatüre katkı sağlayacaktır
Kavernomun Tedavisinde Kanıta Dayalı Yaklaşımlar ve Hemşirelik Bakımı: Derleme Makale
No full textCavernomas are vascular malformations that are rare in the population and usually present with incidental findings. Treatment of these malformations is performed with conservative treatment, stereotactic radiosurgery (Gamma-Knife) or craniotomy. Nurses take an active role in the conservative treatment, follow-up and symptom management of patients with cavernomas, and in the preoperative preparation, intraoperative follow-up and postoperative care of patients undergoing stereotactic radiosurgery and craniotomy, and assume responsibility for informing, counseling, care and symptom management. However, there are limited number of studies in the literature on nursing care after cavernoma surgery. The aim of this review is to present evidence-based approaches and nursing care that can guide nurses caring for patients with cavernoma in line with the current literature.Kavernomlar toplumda nadir rastlanan, genellikle tesadüfi bulgular ile ortaya çıkan vasküler malformasyonlardır. Bu malformasyonların tedavisi; konservatif tedavi, stereotaktik radyocerrahi (Gamma-Knife) veya kraniyotomi ile gerçekleştirilmektedir. Hemşireler kavernomlu hastaların konservatif tedavisinde, hastaların izlemi ve semptomların yönetiminde; stereotaktik radyocerrahi ve kraniyotomi uygulanan hastaların işlem/ameliyat öncesi hazırlık, işlem/ameliyat sırası izlem ve sonrasında bakımında aktif olarak rol almakta, hastaları bilgilendirme, danışmanlık, bakım ve semptom yönetimi konularında sorumluluk üstlenmektedirler. Ancak, kavernom cerrahisi sonrası hemşirelik bakımına yönelik literatürde sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu derlemenin amacı, güncel literatür doğrultusunda kavernomlu hastalara bakım veren hemşirelere yol gösterebilecek kanıt temelli yaklaşımları ve hemşirelik bakımını aktarmaktır
Hurler Scheie Sendromlu Pediatrik Hastada Bilateral İnfraklaviküler Blok: Başarılı Bir Yaklaşım: Editöre Mektup
No full textAbstracts are not requested for ‘Letter to the Editor’ articles in accordance with the journal writing rules.Dergi yazım kuralları gereği ''Editöre Mektup'' makalelerde özet istenmemektedir
2–12 Yaş Arası Sağlıklı Çocuklarda D Vitamini Düzeyleri Ve Etkileyen Faktörler: Araştırma Makalesi
No full textObjective: Although Turkey is sunny in the northern hemisphere's temperate climate zone, vitamin D deficiency is a common public health problem. Within the scope of this research, we aimed to elucidate vitamin D levels and the affecting factors in healthy children between the ages of two and twelve.
Method: This prospective survey was conducted with 600 children aged 2–12 who applied to the pediatrics outpatient clinic. The clinical examination was performed, and body mass indexes were calculated. In the prepared survey, the month of participation in the study, birth weight, gender, type of vitamin D use, and duration of vitamin D use in the first year after birth were questioned.
Results: The lowest vitamin D level was in the nine-twelve age group, and the highest was in the two-four age group. Vitamin D deficiency was more common in girls than in boys, with a statistical significance (X2 = 14.236; p=0.003). When the cut-off values and vitamin D levels of the cases are examined according to age, 73.5% of our cases in the two-four age group with a cut-off value of 23.40 ng/ml, 83% of cases in the five-eight age group with a cut-off value of 24.80 ng/ml and 88.5% of the cases in the nine-twelve age group with a cut-off value of 25.50 ng/ml had vitamin D insufficiency or deficiency. When the average cut-off value of all age groups was evaluated as 24.49ng/ml, it was determined that 82% had vitamin D deficiency or insufficiency.
Conclusion: It has been observed that vitamin D insufficiency and deficiency occur severely during childhood, and its prevalence increases with age. For this reason, adopting a lifestyle that prevents vitamin D deficiency in children and evaluating them in the interim periods may be beneficial in preventing possible complications.Amaç: Türkiye, kuzey yarımkürenin ılıman iklim bölgesinde güneşli olmasına rağmen D vitamini eksikliği yaygın bir halk sağlığı sorunudur. Bu araştırma kapsamında 2–12 yaş arası sağlıklı çocuklarda D vitamini düzeylerinin ve etkileyen faktörlerin aydınlatılması amaçlandı.
Yöntem: Bu prospektif araştırmada, çocuk hastalıkları polikliniğine başvuran 2–12 yaş arası 600 sağlıklı çocuk ile gerçekleştirildi. Çocukların klinik muayeneleri yapıldı ve vücut kitle indeksleri hesaplandı. Hazırlanan ankette çalışmaya katılım ayı, doğum ağırlığı, cinsiyet, D vitamini kullanım şekli ve doğumdan sonraki ilk yıl D vitamini kullanım süresi sorgulandı.
Bulgular: En düşük D vitamini düzeyi dokuz-on iki yaş grubunda, en yüksek D vitamini düzeyi ise iki-dört yaş grubundaydı. D vitamini eksikliği kızlarda erkeklere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yaygındı (X2 = 14.236; p=0.003). Vakaların yaşa göre eşik değerleri ve D vitamini düzeyleri incelendiğinde, D vitamini eksikliği tespit edilen olguların %73.5'i iki-dört yaş grubunda, eşik değeri 23.40 ng/ml, %83'ü beş-sekiz yaş grubundaki eşik değeri 24.80 ng/ml, dokuz-on iki yaş grubundaki olguların %88.5'inde eşik değeri 25.50 ng/ml olarak bulundu. Tüm yaş gruplarının ortalama eşik değeri 24,49ng/ml olarak değerlendirildiğinde %82'sinde D vitamini eksikliği veya yetersizliği olduğu belirlendi.
Sonuç: D vitamini yetersizliği ve eksikliğinin çocukluk çağında ciddi oranda ortaya çıktığı, yaşla birlikte görülme sıklığının arttığı görülmüştür. Bu nedenle çocuklarda D vitamini eksikliğini önleyecek bir yaşam tarzının benimsenmesi ve ara dönemlerde değerlendirilmesi olası komplikasyonların önlenmesinde faydalı olabilir
GERİ ÇEKİLDİ - Preeklampsi Hastalarının Değerlendirilmesi – 3 Yıllık Veri: GERİ ÇEKİLDİ - Araştırma Makalesi
No full textIntroduction: Preeclampsia is the most important cause of maternal, fetal, and neonatal morbidity and mortality worldwide, affecting approximately 4% of all pregnancies.
Objective: Patients admitted to our clinic and diagnosed with non-severe preeclampsia, severe preeclampsia, HELLP syndrome, and eclampsia were retrospectively examined, and the demographic, clinical, and laboratory data obtained from these patients were compared with the diagnostic groups.
Method: A total of 156 patients, including 63 with non-severe preeclampsia, 84 with severe preeclampsia, 6 with HELLP syndrome, and 3 with eclampsia, who were followed up and treated in our center, were evaluated. Patient characteristics were classified by comparing the groups regarding delivery methods, demographic characteristics, and clinical and laboratory parameters.
Results: In terms of maternal complications, peripartum hemorrhage and placental abruption were more common in the eclampsia and severe preeclampsia groups. At the same time, DIC was more common in the patient group diagnosed with HELLP syndrome, and these results were found to be statistically significant (p<0.05). When demographic, clinical, and laboratory data were compared with whether maternal complications developed, the rate of maternal complications was found to be significantly higher in patients with elevated AST and ALT. No maternal mortality occurred in any of the patient groups.
Conclusion: The higher rate of maternal complications in patients with elevated AST and ALT suggested that follow-up of this patient group in the intensive care unit will be beneficial in reducing maternal morbidity and mortality.Giriş: Preeklampsi tüm gebeliklerin yaklaşık %4'ünü etkileyen, dünya çapında anne, fetus ve neonatal morbidite ve mortalitenin en önemli nedenidir.
Amaç: Kliniğimize başvuran ve gebeliğin hipertansif bozuklukları arasında yer alan, şiddetli özellik göstermeyen preeklampsi, şiddetli özellik gösteren preeklampsi, HELLP sendromu ve eklampsi tanısı alan hastaları retrospektif olarak incelenerek bu hastalardan elde edilen demografik, klinik ve laboratuvar verilerinin tanı grupları ile karşılaştırması yapılmıştır.
Metod: Merkezimizde takip ve tedavisi yapılan 63 şiddetli özellik göstermeyen preeklampsili, 84 şiddetli özellik gösteren preeklampsili, 6 HELLP sendromlu, 3 eklampsili olmak üzere toplam 156 hasta değerlendirildi. Doğum şekilleri, demografik özellikleri, klinik ve laboratuvar parametreleri açısından gruplar arasında karşılaştırma yapılarak hasta özellikleri sınıflandırıldı.
Bulgular: Maternal komplikasyonlar açısından peripartum hemoraji ve plasenta dekolmanı, eklampsi ve şiddetli özellik gösteren preeklampsi grubunda daha sık görülürken, DİC, HELLP sendromu tanılı hasta grubunda daha sıktı ve bu sonuçlar da istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Maternal komplikasyon gelişip gelişmediği ile demografik, klinik ve laboratuvar verileri kıyaslandığında, AST ve ALT yüksekliği olan hastalarda maternal komplikasyon gelişme oranı anlamlı derecede yüksek bulundu. Hasta gruplarının hiçbirinde maternal mortalite gelişmedi.
Sonuç: AST ve ALT yüksekliği olan hastalarda maternal komplikasyon gelişme oranının daha yüksek bulunması, bu hasta grubunun yoğun bakım ünitesinde takibinin, maternal morbidite ve mortaliteyi azaltmak açısından faydalı olacağını düşündürmektedir