Международный журнал научной педиатрии
Not a member yet
    236 research outputs found

    SHIZOFRENIYANING BOLALIK VA O‘SMIRLIK DAVRIDA BOSHLANISHI NOQULAY PROGNOSTIK BELGI SIFATIDA (O‘zbekiston Respublikasi Farg‘ona vodiysining ijtimoiy-iqtisodiy sharoitini epidemiologik o‘rganish natijalari asosida)

    No full text
    Relevance. Schizophrenia with onset in childhood and adolescence is one of the key unfavorable prognostic factors affecting the course and outcome of the disease. In the Fergana Valley, this problem is particularly relevant due to the high proportion of early onset cases. The aim of the study is to identify the characteristics of early-onset schizophrenia in the Fergana Valley, substantiate its prognostic significance, and establish priorities for early detection and prevention programs. Materials and methods.  A retrospective analysis of 1087 cases of schizophrenia registered in the Fergana Valley between 1984 and 2024 was conducted. Patients were categorized by age of disease onset (under 20 years, 21-29, 30-39, 40 and older). Statistical methods were used to assess the influence of age and associated factors (heredity, exogenous triggers, schizoid premorbid personality) on the course of the disease. Results. Nearly 44% of cases had onset before age 20, a figure that has remained stable over 40 years. Early onset is associated with longer episodes, reduced quality of remission, and deterioration in social adaptation. Hereditary predisposition and schizoid premorbid personality are linked to a more severe course and incomplete remissions, while exogenous factors show a tendency towards improved prognosis. A statistically significant increase in cases with onset between ages 30-39 was noted. Conclusion.  Early onset of schizophrenia is a persistent unfavorable prognostic indicator, necessitating the development of regional programs for early detection and comprehensive psychosocial support. Special attention should be given to patients with hereditary predisposition and schizoid premorbid personality. Modern treatment approaches contribute to improving the course of the disease; however, additional preventive measures are necessary.Актуальность. Шизофрения, начинающаяся в детском и подростковом возрасте, является одним из ключевых неблагоприятных прогностических факторов, влияющих на течение и исход заболевания. В условиях Ферганской долины данная проблема особенно актуальна ввиду высокой доли раннего дебюта. Цель исследования выявления особенностей раннего дебюта шизофрении в условиях Ферганской долины, обоснования его прогностического значения и формирования приоритетов для программ раннего выявления и профилактики. Материалы и методы исследования.  Проведен ретроспективный анализ 1087 случаев шизофрении, зарегистрированных в Ферганской долине в период 1984–2024 гг. Пациенты были распределены по возрасту начала заболевания (до 20 лет, 21–29, 30–39, 40 и старше). Использовались статистические методы для оценки влияния возраста и сопутствующих факторов (наследственность, экзогенные провокации, шизоидный преморбид) на течение болезни. Результаты исследования. Почти 44% случаев дебютировали до 20 лет, что остается стабильным показателем за 40 лет. Ранний дебют ассоциирован с более длительными приступами, снижением качества ремиссии и ухудшением социальной адаптации. Наследственная предрасположенность и шизоидный преморбид связаны с более тяжелым течением и неполными ремиссиями, тогда как экзогенные факторы демонстрируют тенденцию к улучшению прогноза. Отмечено статистически значимое увеличение случаев начала заболевания в возрасте 30–39 лет. Вывод.  Ранний возраст начала шизофрении является устойчивым неблагоприятным прогностическим признаком, требующим разработки региональных программ раннего выявления и комплексной психосоциальной поддержки. Особое внимание следует уделять пациентам с наследственной предрасположенностью и шизоидным преморбидом. Современные лечебные подходы способствуют улучшению течения болезни, однако необходимы дополнительные превентивные меры.Tadqiqotning dolzarbligi. Bolalik va o‘smirlik davrida boshlanadigan shizofreniya kasallikning kechishi va oqibatiga ta’sir ko‘rsatuvchi asosiy salbiy prognostik omillardan biridir. Farg‘ona vodiysi sharoitida bu muammo erta boshlanishning yuqori ko‘rsatkichi tufayli ayniqsa dolzarbdir. Tadqiqotning maqsadi Farg‘ona vodiysi sharoitida shizofreniyaning erta boshlanish xususiyatlarini aniqlash, uning prognostik ahamiyatini asoslash va erta aniqlash hamda oldini olish dasturlari uchun ustuvor yo‘nalishlarni shakllantirishdan iborat. Tadqiqot materiallari va usullari.  Farg‘ona vodiysida 1984-2024-yillar davomida qayd etilgan 1087 ta shizofreniya holati retrospektiv tahlil qilindi. Bemorlar kasallikning boshlanish yoshi bo‘yicha taqsimlandi (20 yoshgacha, 21-29, 30-39, 40 va undan yuqori). Kasallikning kechishiga yosh va yondosh omillarning (irsiyat, tashqi ta’sirlar, shizoid premorbid) ta’sirini baholash uchun statistik usullar qo‘llanildi. Tadqiqot natijalari. Deyarli 44% holatlarda kasallik 20 yoshgacha boshlangan, bu 40 yil davomida barqaror ko‘rsatkich bo‘lib qolmoqda. Erta boshlanish uzoqroq davom etadigan xurujlar, remissiya sifatining pasayishi va ijtimoiy moslashuvning yomonlashuvi bilan bog‘liq. Irsiy moyillik va shizoid premorbid og‘irroq kechish va to‘liq bo‘lmagan remissiyalar bilan bog‘liq, tashqi omillar esa prognozni yaxshilash tendensiyasini ko‘rsatadi. Kasallikning 30-39 yoshda boshlanishi holatlarining statistik jihatdan sezilarli o‘sishi qayd etilgan. Xulosa.  Shizofreniyaning erta yoshda boshlanishi barqaror salbiy prognostik belgi bo‘lib, erta aniqlash va kompleks psixologik-ijtimoiy qo‘llab-quvvatlashning mintaqaviy dasturlarini ishlab chiqishni talab etadi. Irsiy moyillik va shizoid premorbid bilan og‘rigan bemorlarga alohida e’tibor qaratish lozim. Zamonaviy davolash usullari kasallikning kechishini yaxshilashga yordam beradi, ammo qo‘shimcha profilaktika choralari zarur

    PORTAL GIPERTENSIYASI BO'LGAN BOLALARDA SITOPENIK SINDROM

    No full text
    The development of cytopenic syndrome in chronic liver diseases accompanied by portal hypertension is associated by many researchers with splenomegaly. The article is devoted to the study of the dependence of hypersplenism (cytopenic syndrome) on the magnitude of splenomegaly and the level of portal hypertension, as well as the severity of liver damage in intra- and extrahepatic blockade of portal circulation. The analysis was carried out in 25 children suffering from extrahepatic PH and 46 children with intrahepatic blockade of the portal circulation, who were hospitalized at the age of 3 to 14 years. The development of cytopenic syndrome in children with both intra- and extrahepatic forms of portal hypertension does not depend on the size of splenomegaly. It is reasonable to believe that the cytopenia that develops in children with portal hypertension and splenomegaly is more associated with liver damage and intrahepatic blockade of the portal circulation, as well as the level of portal hypertension.Развитие цитопенического синдрома при хронических заболеваниях печени, сопровождающихся портальной гипертензией (ПГ), многие исследователи связывают со спленомегалией. Статья посвящена изучению зависимости гиперспленизма (цитопенического синдрома) от величины спленомегалии и уровня портальной гипертензии, а также тяжести поражения печени при внутри и внепеченочной блокаде портального кровообращения. Анализ проведен у 25 детей, страдающих внепеченочной ПГ и 46 детей с внутрипеченочной блокадой портального кровообращения, находившихся на стационарном лечении в возрасте от 3 до 14 лет. Развитие цитопенического синдрома у детей как с внутри-, так и внепеченочной формой портальной гипертензии не зависит от величины спленомегалии. Есть основание полагать, что цитопения, развивающаяся у детей с портальной гипертензией и спленомегалией, в большей степени связана с поражением печени и внутрипеченочной блокадой портального кровообращения, а также уровнем портальной гипертензии.Portal gipertenziya (PH) bilan kechadigan surunkali jigar kasalliklarida sitopenik sindromning rivojlanishi ko'plab tadqiqotchilar tomonidan splenomegaliya bilan bog'liq. Maqola gipersplenizmning (sitopenik sindrom),  splenomegaliya va portal gipertenziya darajasiga bog'liqligini, shuningdek, portal qon aylanishining intrahepatik blokadasida jigar shikastlanishining og'irligini o'rganishga bag'ishlangan. Tahlil 3 yoshdan 14 yoshgacha bo'lgan kasalxonaga yotqizilgan jigardan tashqari PH  bilan og'rigan 25 nafar va portal qon aylanishining intrahepatik blokadasi bo'lgan 46 nafar bolada o'tkazildi. Portal gipertenziyaning ham intra-, ham ekstrahepatik shakllari bo'lgan bolalarda sitopenik sindromning rivojlanishi splenomegaliya hajmiga bog'liq emas. Portal gipertenziya va splenomegali bilan og'rigan bolalarda rivojlanadigan sitopeniya ko'proq jigar shikastlanishi va portal qon aylanishining intrahepatik blokadasi, shuningdek portal gipertenziya darajasi bilan bog'liq deb hisoblash uchun asoslar mavjud

    EMIZIKLI ONALARDA GIPOGALAKTIYA RIVOJLANISHINING YETAKCHI OMILLARI

    No full text
    Objective. Study of the effect of IDA in nursing mothers on the formation of their lactation function. Material and methods of the study. The main group consisted of 241 nursing mothers with varying degrees of anemia: grade I (mild) in 132 (54.8%) with hemoglobin (Hb) and erythrocyte content of 96.7± 0.32 g/l and 3.67±0.018 x 1012/l, grade II (moderate) - in 84 women (34.9%) with the content of Hb (78.4 ± 0.91 g/l) and erythrocytes (3.09 ± 0.027x1012/l) and III degree (severe) - in 25 women (10.3%) with the content of Hb (62.3±0.60 g/l) and erythrocytes (2.74±0.22x1012/l). The severity of anemia was identified by studying hematocrit – Ht ("dilution effect"), serum iron. Study results: In nursing mothers, as the severity of IDA worsens, there is a steady decrease in the level of daily volume (ml/day), the excretion of breast milk per unit of time (ml/min) and the number of attachments of children to the breast. During the lactation period in nursing mothers with IDA, delayed forms of hypogalactia (against the background of lactation crisis and its late form) are most often detected, with a deficit of daily milk volume ≥ 50.0%, which is the basis for the development of postnatal forms of chronic nutritional disorders on a macro- and micronutrient basis. Conclusions. In nursing mothers, as the severity of IDA worsens, there is a steady decrease in the level of daily volume (ml/day), the excretion of breast milk per unit of time (ml/min) and the number of attachments of children to the breast. During the lactation period, in nursing mothers with IDA, delayed forms of  hypogalactia (against the background of lactation crisis and its late form) are most often etected, with a deficit of daily milk volume ≥ 50.0%, which is the basis for the development of postnatal forms of chronic nutritional disorders on a macro- and micronutrient basis.Проблема сохранения и поддержания грудного вскармливания в годы независимости Республики Узбекистан, действительно стала одной из ключевых вопросов педиатрической науки [3, 9]. Если в 90-х годах продолжительность исключительного грудного вскармливания до 6-ти месяцев составляла всего лишь 9,0% [3], то этот цифра в последние годы значительно повысилась - 26,4% (ЮНИСЕФ, МИКИ-2006). Цель работы. Изучение влияние ЖДА у кормящих матерей на становление их лактационной функцию. Материал и методы исследование Основную группу составили 241 кормящих матерей с различной степенью тяжести анемии: I степень (легкая) у 132 (54,8%) с содержанием гемоглобина (Нb) и эритроцитов 96,7± 0,32 г/л и 3,67±0,018 х 1012  /л, II степень (среднетяжелая) - у 84 женщины (34,9%) с содержанием Нb (78,4 ± 0,91г/л) и эритроцитов (3,09 ± 0,027х1012/л) и  III степень (тяжелая) - у 25 женщин (10,3%) с содержанием Нb (62,3±0,60г/л) и эритроцитов (2,74±0,22х1012/л). Тяжесть анемии идентифицировали путем изучения гематокрита – Нt («эффект разведения»), сывороточного железа. Результаты исследования У кормящих матерей по мере усугубления степени тяжести ЖДА, отмечается неуклонное снижение уровня суточного объема (мл/сут), выделения грудного молока за единицу времени (мл/мин) и числа прикладываний детей к груди. В ходе лактационного периода у кормящих матерей с ЖДА, наиболее часто выявляются отсроченные формы гипогалактии (на фоне лактационного криза и ее поздняя форма), с дефицитом суточного объема молоко ≥ 50,0%, что является основой развития постнатальных форм хронических расстройств питания на макро- и микро нутриентной основе. Выводы У кормящих матерей по мере усугубления степени тяжести ЖДА, отмечается неуклонное снижение уровня суточного объема (мл/сут), выделения грудного молока за единицу времени (мл/мин) и числа прикладываний детей к груди. В ходе лактационного периода у кормящих матерей с ЖДА, наиболее часто выявляются отсроченные формы гипогалактии (на фоне лактационного криза и ее поздняя форма), с дефицитом суточного объема молоко ≥ 50,0%, что является основой развития постнатальных форм хронических расстройств питания на макро- и микро нутриентной основе.Dolzarbligi. O'zbekiston Respublikasi mustaqillik yillarida ko'krak suti bilan oziqlantirishni saqlab qolish muammosi haqiqatan ham pediatriya ilmining eng muhim masalalaridan biriga aylandi [3,9]. Agar 90-yillarda emizish davomiyligi 6 oygacha atigi 9,0% ni tashkil yetgan bo'lsa [3], so'nggi yillarda bu ko'rsatkich sezilarli darajada ortdi - 26,4% (UNICEF, MICS-2006). Tadqiqot maqsadi. Emizikli onalarda TTA uning laktatsiya funktsiyasining shakllanishiga ta’sirini o’rganish. Tadqiqot materiali va usullari.Asosiy guruhga turli darajadagi kamqonlik bilan og'rigan 241 nafar emizikli onalar kiritildi: I daraja ( yengil) 132 (54,8%) ayollarda gemoglobin (Hb) miqdori 96,7±0,32 g/l va eritrotsitlar soni 3,67±0,018 x 1012 /l, II darajadagisi 84 nafar ayollardan iborat bo’lib, (34,9%) Hb miqdori (78,4 ± 0,91g/l) va eritrotsitlar soni (3,09 ± 0,027х1012/l), III daraja (og'ir) anemiya bilan hastalangan  25 ta nafar ayolda (10,3%) Hb miqdori (62,3±0,60 g/l) va eritrotsitlar soni (2,74±0,22x1012/l) tashkil etdi. Tadqiqot natijalari anemiyaning darajasini gematokritni aniqlash usuli orqali o’rganildi. ("Syueltirish effekti"), zardobdagi temir miqdori, umumiy temirni bog'lash qobiliyati, ferritin, transferrinni to'yiniish kоeffitsienti, o'rtacha konsentratsiyasi va bitta eritrotsitdagi gemoglobin tarkibi, bir eritrotsitning o'rtacha hajmi hisoblab topildi. Emizikli onalarda TTA ning darajalari kuchaygan sari kunlik sut hajmi  (ml / kun) (ml / min) tobora kamyishi, vaqt birligi ichida ona sutining ajralishi va bolalarni ko'krakka tutish sonining mutanosib pasayishi kuzatildi. Xulasalari. 1. Emizikli onalarda TTA ning darajalar kuchaygan sari kunlik sut hajmi  miqdorining (ml / kun) (ml / min) tobora kamayishi, vaqt birligi ichida ona sutining ajralishi va bolalarni ko'krakka tutish sonining mutanosib pasayishi kuzatiladi. 2. Laktatsiya davrida ТТA bilan xastalangan emizikli onalarda gipogalaktiyaning kechikkan shakllari ko'p kuzatiladi (laktatsiya susayishi va uning kech shakli fo’nida), sutkalik sut miqdori ≥ 50,0% ni tashkil qiladi, bu esa makro va mikroelementlar asosida surunkali ovqatlanish buzilishining postnatal shakllarini rivojlanishi uchun asos bo’ladi

    TURLI TIPDAGI SEMIZLIGI BOR BOLALAR QONIDA SIYDIK KISLOTA KO‘RSATKICHLARI

    No full text
    The original article presents the results of a study of the state of uric acid metabolism in children with different types of distribution of adipose tissue in exogenous-constitutional obesity, with the determination of the role of hyperuricemia in the development of complications in obesity. The results of the study are recommended for widespread implementation in the practice of general practitioners and pediatricians. Purpose of the study: to assess the diagnostic significance of increased uric acid levels in children with different types of obesity. Materials and methods: 211 children with primary exogenous constitutional obesity aged 7 to 18 years, as well as 104 children with normal body weight were examined. A set of anthropometric, clinical, biochemical, and enzyme immunoassay studies was conducted. Results: it was determined that the frequency of hyperuricemia increased accordingly from the group of children with abdominal obesity to children with normal body weight, the frequency of hyperuricemia in children with abdominal obesity was 2.4 times higher than in children with a uniform type of obesity, and 19.5 times higher than in the control group. and 19.563 times higher than in the control group. When determining the level of UA depending on gender, its higher content was found in boys, which was reliably high in relation to girls only in children with a uniform type of obesity, while in children with an abdominal type of distribution of adipose tissue, the level of uric acid in girls approached the level of boys. An increase in uric acid levels was revealed depending on the degree of obesity. Conclusion: The revealed difference between the two groups with different types of obesity characterized the abdominal type as provoking the development of GU in children. The absence of gender differences characterizes the severity of purine metabolism disorders regardless of gender in abdominal obesity. An increase in uric acid levels depending on the degree of obesity characterizes the contribution of uric acid metabolism pathology to the development of complications against the background of severe obesity, forming metabolic syndrome.В оригинальной статье представлены результаты изучения состояние обмена мочевой кислоты у детей с различным типом распределения жировой ткани при экзогенно-конституциональном ожирении, с определением роди гиперурекемии в развитии осложнений при ожирении. Результаты исследования рекомендуются  для широкого внедрения в практическую деятельность врачей общей практики, педиатров. Цель исследования: оценка диагностической значимости повышения уровня мочевой кислоты у детей с различным типом ожирения.  Материалы и методы: исследовано 211 детей с первичным экзогенно конституциональным ожирением в возрасте от 7 до 18 дет, а также 104 ребенка с нормальной массой тела. Проведен комплекс антропометрических, клинических, биохимических, иммуноферментных исследований. Результаты исследования: определено, что частота гиперурекемии нарастала соответственно от группы детей с абдоминальным ожирением до детей с нормальной массой тела, частота гиперурекемии у детей с абдоминальным ожирением была в 2,4 раза больше по сравнению с детьми с равномерным типом ожирения, и в 19,5 раз больше по сравнению с группой контроля. и в 19,563 раз больше по сравнению с группой контроля. При определении уровня МК в зависимости от пола выявлено его более высокое содержание у мальчиков, которое было достоверно высоким по отношению к девочкам только у детей с равномерным типом ожирения, тогда как у детей с абдоминальным типом распределения жировой ткани уровень мочевой кислоты девочек приближался к уровню мальчиков. Выявлено возрастание уровня мочевой кислоты в зависимости от степени ожирения. Заключение: Выявленная разница между двумя группами с различным типом ожирения характеризовало абдоминальный тип как провоцирующий развитие ГУ у детей. Отсутствие половых различий характеризуют тяжесть нарушений пуринового метаболизма вне зависимости от пола при абдоминальном ожирении. Возрастание уровня мочевой кислоты в зависимости от степени ожирения характеризует вклад патологии обмена мочевой кислоты в развитие осложнений на фоне тяжелого ожирения, формируя метаболический синдром.Asl maqolada tanada yog‘ to‘qimasining turlicha tarqalishi bo‘lgan ekzogen konstitutsional semiz bolalarda siydik kislotasi almashinuvining holati o‘rganish natijalari, semizlik asoratlarining rivojlanishida giperuremiya rolini aniqlash. Tadqiqot natijalari umumiy amaliyot shifokorlari va pediatrlar amaliyotiga keng joriy etish uchun tavsiya etiladi. Tadqiqotning maqsadi: turli tipdagi semizligi bor bolalarda siydik kislotasi miqdorining oshishi diagnostik ahamiyatini baholash. Tadqiqot materiallari va usullari: 7 yoshdan 18 yoshgacha ekzogen konstitutsional semizligi bo‘lgan 211 ta bolalar va 104 ta normal tana massasi bo‘lgan bolalar o‘rganildi. Antropometrik, klinik, biokimyoviy, immunoferment kompleks tekshiruvlar o‘tkazildi. Tadqiqot natijalari: Aniqlanishicha, abdominal semizligi bor bo‘lgan bolalar guruhidan tana vazni normal bo‘lgan bolalarga nisbatan giperurekemiya chastotasi mos ravishda ko‘paygan, abdominal semizligi bo‘lgan bolalarda giperurekemiya chastotasi bir xil turdagi semirib ketgan bolalarga nisbatan 2,4 marta va nazorat guruhiga nisbatan 19,5 ko‘p. Siydik kislotasi darajasini jinsga qarab aniqlashda uning yuqori miqdori o‘g‘il bolalarda aniqlandi, bu faqat semizlikning bir xil turi bo‘lgan bolalarda qizlarga nisbatan sezilarli darajada yuqori bo‘lsa, qorin bo‘shlig‘ida yog‘ to‘qimalarining taqsimlanishi bo‘lgan bolalarda siydik kislotasi darajasi o‘g‘il bolalar darajasiga yaqin edi. Semizlikning darajasiga qarab siydik kislotasi miqdorining oshishi aniqlandi. Xulosa: Turli xil semizlik tiplari bo‘lgan ikkita guruh orasidagi aniqlangan farq abdominal semizligi bor bolalarda giperurekemiyaning rivojlanishini qo‘zg‘atuvchi omili sifatida tavsiflaydi. Jinsiy farqlarning yo‘qligi, abdominal semizlikda, jinsidan qat'i nazar, purin almashinuvining buzilishining og‘irligini baholaydi. Siydik kislotasining yoshga ko‘ra miqdori semizlik darajasiga bog‘liq ravishda siydik kislotasi almashinuvining patologiyasi og‘ir darajali semizlik fonida asoratlar rivojlanishi va metabolik sindrom shakllanishi tavsiflaydi

    BOLALARDA ATOPIK DERMATIT DIAGNOSTIKASIDA DERMATOSKOPIYANING AHAMIYATI

    No full text
    Introduction: Atopic dermatitis (AD) is a common chronic inflammatory skin disease in children, caused by genetic, immunological, and environmental factors. Its clinical manifestations are diverse, including exudative, erythematous-squamous, and lichenoid forms, with severity ranging from mild to severe. The SCORAD index is a standardized tool for assessing AD severity, combining objective signs (extent, intensity) and subjective symptoms (itching, sleep loss). However, minor skin changes may not be detected by clinical evaluation alone, highlighting the need for modern diagnostic tools. Aim of the study: To evaluate the diagnostic value of dermoscopy in atopic dermatitis in children by studying dermoscopic characteristics (morphology, vascular pattern distribution, scaling nature, and color) depending on clinical forms, age groups, and disease severity, and correlating these with clinical SCORAD scores. Materials and methods: This research explores the diagnostic potential of dermoscopy in evaluating atopic dermatitis (AD) in 60 children aged 4 months to 18 years, treated at the Department of Pediatric Dermatology, Tashkent Pediatric Medical Institute. Dermoscopic features, including morphology, vascular structure distribution (homogeneous or heterogeneous), scaling patterns, and color of skin structures, were assessed across clinical forms (exudative, erythematous-squamous, erythematous-squamous with lichenification, lichenoid, and prurigo), age groups (infantile, childhood, adolescent-adult), and disease severity (mild, moderate, severe) using the SCORAD index. Quantitative analysis provided mean values and standard errors (M±m) for dermoscopic feature coefficients. Results: Findings revealed distinct dermoscopic patterns: severe and exudative forms were characterized by heterogeneous vascular distribution and yellow crusts, while mild and erythematous-squamous forms showed homogeneous vascular patterns and white scales. Age-related differences highlighted increased lichenification in older groups. Conclusion: Dermoscopy proved to be a reliable, non-invasive tool for enhancing diagnostic accuracy and monitoring AD progression in children.Введение. Атопический дерматит (АД) – распространённое хроническое воспалительное заболевание кожи у детей, обусловленное генетическими, иммунологическими и средовыми факторами. Его клинические проявления весьма разнообразны, включая такие формы, как экссудативная, эритематозно-сквамозная и лихеноидная, с тяжестью от лёгкой до тяжёлой. Индекс SCORAD – стандартный инструмент оценки тяжести АД, объединяющий объективные признаки (распространённость, интенсивность) и субъективные симптомы (зуд, потеря сна). Однако при одной лишь клинической оценке могут быть не выявлены незначительные изменения кожи, что требует применения современных диагностических инструментов. Цель исследования: Оценить диагностическую ценность дерматоскопии при атопическом дерматите у детей путем изучения дерматоскопических характеристик (морфологии, распределения сосудистой структуры, характера шелушения и цвета) в зависимости от клинических форм, возрастных групп и степеней тяжести заболевания, а также путем сопоставления их с клиническими результатами, полученными по шкале SCORAD. Материал и методы: В данном исследовании рассматривается диагностический потенциал дерматоскопии при оценке атопического дерматита (АД) у 60 детей в возрасте от 4 месяцев до 18 лет, проходивших лечение на кафедре детской дерматологии Ташкентского педиатрического медицинского института. Были проанализированы дерматоскопические признаки, включая морфологию, распределение сосудистого рисунка (гомогенное или гетерогенное), характер шелушения и цвет кожных структур, в зависимости от клинической формы заболевания (экссудативная, эритематозно-сквамозная, эритематозно-сквамозная с лихенификацией, лихеноидная, пруриго), возрастной группы (грудной, детский, подростково-взрослый) и степени тяжести (лёгкая, средняя, тяжёлая) по индексу SCORAD. Количественный анализ включал средние значения и стандартные ошибки (M±m) для коэффициентов дерматоскопических признаков. Результаты: Выявлены характерные дерматоскопические особенности: тяжёлые и экссудативные формы сопровождались гетерогенным сосудистым рисунком и жёлтыми корками, тогда как лёгкие и эритематозно-сквамозные формы проявлялись гомогенным сосудистым рисунком и белыми чешуйками. Установлены возрастные различия, включая усиление лихенификации у детей старших возрастных групп. Вывод: Дерматоскопия зарекомендовала себя как надёжный неинвазивный метод, повышающий точность диагностики и мониторинга течения АД у детей.Kirish: Atopik dermatit (AD) – bolalarda uchraydigan surunkali yallig‘lanishli teri kasalligi bo‘lib, genetik, immunologik va atrof-muhit omillari bilan bog‘liq. Uning klinik ko‘rinishlari turlicha: eksudativ, eritematoz-skvamoz va liхenoid shakllarda, yengil darajadan og‘ir darajagacha bo‘lgan og‘irlikda namoyon bo‘ladi. SCORAD indeksi – AD og‘irligini baholash uchun standart vosita bo’lib, u obyektiv belgilar (tarqalish darajasi, intensivlik) va subyektiv simptomlar (qichishish, uyquning yo‘qolishi)ni birlashtiradi. Faqat klinik baholashda ayrim nozik teri o‘zgarishlari aniqlanmasligi mumkin, bu esa zamonaviy diagnostika usullarini qo‘llash zaruratini keltirib chiqaradi.Tadqiqot maqsadi: Bolalarda atopik dermatitni aniqlashda dermatoskopiyaning diagnostik ahamiyatini baholash, klinik shakllar, yosh guruhlari va kasallik og‘irligiga qarab dermatoskopik belgilarni (morfologiya, tomir tuzilishining tarqalishi, qichishish xususiyati va teri ranglari) o‘rganish va SCORAD shkalasi natijalari bilan solishtirish. Material va uslublar: Ushbu tadqiqotda Toshkent pediatriya tibbiyot institutining “Bolalar dermatologiyasi” kafedrasida davolanib kelayotgan 4 oylikdan 18 yoshgacha bo‘lgan 60 nafar bolalarda atopik dermatit (AD)ni baholashda dermatoskopiyaning diagnostik imkoniyatlari o‘rganildi. Dermatoskopik belgilar – morfologik tuzilma, qon tomirlarning tarqalish turlari (gomogen yoki geterogen ), teri qoplamasining ranglari va qichishish belgilariga – klinik shakllar (ekssudativ, eritematoz-skvamoz, lixenifikatsiyali eritematoz-skvamoz, lixenoid va prurigo), yosh guruhlari (go‘daklik, bolalik, o‘smirlik, kattalar), va kasallik og‘irligi (yengil, o‘rtacha, og‘ir) bo‘yicha SCORAD indeksiga asoslanib baho berildi. Miqdoriy tahlilda dermatoskopik belgilarning o‘rtacha qiymati va standart xatolari (M±m) hisoblab chiqildi. Natija va muhokama: Tadqiqot natijalariga ko‘ra, og‘ir va ekssudativ shakllarda qon tomirlarning notekis tarqalishi va sariq kepaklanish kuzatildi, yengil va eritematoz-skvama shakllarda esa bir xil qon tomirlar va oq kepaklanish kuzatildi. Yosh bilan bog‘liq farqlar aniqlanib, katta yoshdagi bolalarda lixenifikatsiya kuchaygani qayd etildi. Xulosa: Dermatoskopiya atopik dermatitni aniqlash va uning kechishini kuzatishda ishonchli, noinvaziv usul sifatida o‘zini namoyon etdi

    BOLALARDAGI TURLI POLINEYROPATIYALAR TASHXISOTIDA MULTIMODAL YENDOSHUV

    No full text
    Background: Polyneuropathies in children pose diagnostic challenges due to their diverse etiologies, age-specific clinical presentations, and the need for specialized assessment techniques. A multimodal diagnostic approach, combining clinical evaluation, electrophysiology, laboratory studies, and imaging, is crucial for accurate diagnosis and management. Objective: To evaluate the effectiveness of a structured multimodal diagnostic approach in identifying pediatric polyneuropathies and determine the diagnostic yield of various modalities. Methods: A retrospective analysis was conducted on 85 pediatric patients (age range: 0-18 years) suspected of having polyneuropathy at Fergana Regional Children’s Multidisciplinary Medical Center. The diagnostic protocol included comprehensive clinical assessment, nerve conduction studies (NCS) and electromyography (EMG), targeted laboratory investigations, neuroimaging, and genetic testing when indicated. Results: Definitive diagnoses were established in 78 patients (91.8%). The most common etiologies were hereditary neuropathies (34.1%), immune-mediated inflammatory neuropathies (28.2%), and metabolic causes (15.3%). Nerve conduction studies had the highest diagnostic yield (89.4%), followed by targeted genetic testing (72.3% in hereditary cases) and laboratory investigations (68.2%). Conclusions: A structured multimodal approach significantly improves diagnostic accuracy in pediatric polyneuropathies. Early use of electrophysiological studies, combined with targeted laboratory and genetic testing, enables timely diagnosis and appropriate intervention.Введение: Полинейропатии у детей представляют диагностические трудности из-за их разнообразной этиологии, возрастных клинических проявлений и необходимости специальных методов оценки. Мультимодальный подход к диагностике, сочетающий клиническую оценку, электрофизиологические исследования, лабораторные анализы и методы визуализации, имеет решающее значение для точной диагностики и ведения пациентов. Цель: оценить эффективность структурированного мультимодального диагностического подхода в выявлении детских полинейропатий и определить диагностическую ценность различных методов. Методы: В Ферганском областном детском многопрофильном медицинском центре проведен ретроспективный анализ 85 пациентов с подозрением на полинейропатию (возраст 0-18 лет). Диагностический протокол включал комплексную клиническую оценку, исследования нервной проводимости (НКС) и электромиографию (ЭМГ), целенаправленные лабораторные исследования, нейровизуализацию и генетическое тестирование по показаниям. Результаты: Окончательный диагноз установлен у 78 пациентов (91,8%). Наиболее распространенными этиологиями были наследственные нейропатии (34,1%), иммуноопосредованные воспалительные нейропатии (28,2%) и метаболические причины (15,3%). Наибольшую диагностическую ценность показали исследования нервной проводимости (89,4%), затем - целенаправленное генетическое тестирование (72,3% в случаях наследственных нейропатий) и лабораторные исследования (68,2%). Выводы: Структурированный мультимодальный подход значительно повышает точность диагностики детских полинейропатий. Раннее применение электрофизиологических исследований в сочетании с целенаправленным лабораторным и генетическим тестированием позволяет своевременно поставить диагноз и назначить соответствующее лечение.Dolzarbligi: Bolalardagi polinevropatiyalar turli xil sabablar, yoshga xos klinik ko‘rinishlar va maxsus baholash usullarini talab qilishi tufayli tashxis qo‘yishda qiyinchiliklar tug‘diradi. Klinik baholash, elektrofiziologiya, laboratoriya tekshiruvlari va tasvirlash usullarini o‘z ichiga olgan ko‘p qirrali diagnostika yondashuvi aniq tashxis qo‘yish va davolash uchun juda muhimdir. Maqsad: Bolalar polinevropatiyalarini aniqlashda tuzilmaviy ko‘p qirrali tashxislash yondashuvining samaradorligini baholash va turli usullarning tashxislash natijadorligini aniqlash. Tadqiqot materiallari va usullari: Farg‘ona viloyat bolalar ko‘p tarmoqli tibbiyot markazida polinevropatiyaga shubha qilingan 85 nafar pediatrik bemorda (0-18 yosh oralig‘ida) retrospektiv tahlil o‘tkazildi. Diagnostika protokoli keng qamrovli klinik baholash, nerv o‘tkazuvchanligini tekshirish (NKS) va elektromiografiya (EMG), maqsadli laboratoriya tekshiruvlari, neyrotasvirlash va ko‘rsatma bo‘lganda genetik tekshiruvlarni o‘z ichiga olgan. Tadqiqot natijalar: 78 nafar bemorda (91,8%) aniq tashxis qo‘yildi. Eng keng tarqalgan sabablar irsiy neyropatiyalar (34,1%), immunitet bilan bog‘liq yallig‘lanish neyropatiyalari (28,2%) va metabolik o‘zgarishlar (15,3%) edi. Nerv o‘tkazuvchanligini o‘rganish eng yuqori tashxislash natijasini ko‘rsatdi (89,4%), keyingi o‘rinlarda maqsadli genetik tekshiruvlar (irsiy holatlarda 72,3%) va laboratoriya tekshiruvlari (68,2%) turadi. Xulosalar: Tuzilgan ko‘p usullik yondashuv bolalardagi polinevropatiyalarni aniqlash aniqligini sezilarli darajada oshiradi. Elektrofiziologik tekshiruvlarni erta qo‘llash, maqsadli laboratoriya va genetik sinovlar bilan birgalikda, o‘z vaqtida tashxis qo‘yish va tegishli choralar ko‘rishni ta’minlaydi

    TUG‘MA YURAK NUQSONI BO‘LGAN BOLALARDA KASALLANISHNING KLINIK XUSUSIYATLARI VA TUZILISHI

    No full text
    Relevance. Congenital heart defects (CHD) represent the most common group of congenital developmental anomalies in children and remain one of the leading causes of neonatal and infant mortality. According to global statistics, the prevalence of CHD ranges from 6 to 10 cases per 1,000 live births. With the current advances in cardiac surgery and neonatology, timely diagnosis of clinical, laboratory, and instrumental parameters in children with CHD is of critical importance for determining prognosis, selecting optimal treatment strategies, and preventing complications. The purpose of the study. To assess the clinical manifestations, physical development, laboratory, and instrumental indicators in young children with congenital heart defects of varying severity. Materials and methods of the study. The study included 49 children with congenital heart defects who underwent examination and treatment at the Department of Cardiac Surgery, Tashkent Pediatric Medical Institute. The age of the patients ranged from several weeks to 3 years. All children underwent a comprehensive clinical and instrumental assessment, including medical history collection, physical examination, anthropometric measurements (height, weight, body mass index), laboratory tests (complete blood count, biochemical analysis, hemoglobin level, protein and electrolyte parameters), and instrumental methods such as electrocardiography (ECG), echocardiography (EchoCG), chest radiography, and abdominal ultrasound when indicated. The severity of heart failure was determined according to the Ross classification (Ross, 1992). Research results. The most common CHD among the examined children was ventricular septal defect (VSD), identified in 46.9% of patients. Ventricular septal defect and patent ductus arteriosus (PDA) were the next most frequent. Isolated defects were found in 51% of cases, while combined defects were observed in 47%, indicating a high prevalence of complex cardiac malformations in early childhood. Pulmonary hypertension (PH) was diagnosed in 57.1% of children, mainly in those with significant shunts and combined defects, underscoring the importance of early detection of elevated pulmonary artery pressure. Growth retardation was noted in most boys, likely associated with chronic hypoxia and reduced exercise tolerance. All patients exhibited anemia, reflecting impaired oxygen transport and compensatory adaptation to hypoxia. Congestive pulmonary changes were identified in 26.5% of cases, while gastrointestinal and urinary tract disorders were observed in 10.2% of children, indicating a systemic impact of cardiac pathology on somatic health. Conclusion. Young children with congenital heart defects demonstrate marked impairments in physical development, anemia, pulmonary hypertension, and a high frequency of combined cardiac defects. The degree of heart failure does not always correlate with the age at diagnosis, emphasizing the importance of a comprehensive approach to examination and follow-up. Timely detection of clinical, laboratory, and instrumental abnormalities helps to determine disease prognosis, plan surgical correction, and reduce the risk of complications.Актуальность. Врожденные пороки сердца (ВПС) представляют собой наиболее частую группу врожденных аномалий развития у детей и занимают одно из ведущих мест среди причин неонатальной и младенческой смертности. По данным мировой статистики, частота ВПС составляет от 6 до 10 случаев на 1000 живорождений. В условиях современного уровня развития кардиохирургии и неонатологии своевременная диагностика клинико-лабораторных и инструментальных показателей у детей с ВПС имеет решающее значение для определения прогноза, выбора оптимальной тактики лечения и профилактики осложнений. Цель исследования - оценить особенности клинических проявлений, физического развития, лабораторных и инструментальных показателей у детей раннего возраста с врожденными пороками сердца различной степени выраженности. Материалы и методы. В исследование включены 29 детей с врожденными пороками сердца, проходивших обследование и лечение в отделении кардиохирургии Ташкентского педиатрического медицинского института. Возраст обследованных детей варьировал от нескольких недель до 3 лет. Всем пациентам проведено комплексное клинико-инструментальное обследование, включавшее сбор анамнеза, физикальное обследование, антропометрию (рост, масса тела, индекс массы тела), лабораторные исследования (общий и биохимический анализ крови, определение уровня гемоглобина, белковых и электролитных показателей) и инструментальные методы — электрокардиографию (ЭКГ), эхокардиографию (ЭхоКГ), рентгенографию грудной клетки, а также ультразвуковое исследование органов брюшной полости по показаниям. Степень сердечной недостаточности определялась клинически с учетом классификации Р. Росса (Ross, 1992). Результаты. Наиболее часто встречаемым ВПС среди обследованных детей являлся дефект межжелудочковой перегородки (ДМЖП), который был выявлен у 46,9% пациентов. На втором месте по частоте встречаемости были Деффект межпредсердной перегородки и открытый артериальный проток (ОАП). Изолированные формы пороков диагностированы у 51% детей, тогда как сочетанные пороки наблюдались у 47%, что указывает на значительную распространенность комбинированных аномалий развития сердца у детей раннего возраста. Легочная гипертензия (ЛГ) выявлена у 57,1% пациентов, преимущественно у детей с выраженными шунтами и комбинированными дефектами, что подтверждает значимость раннего выявления признаков повышения давления в легочной артерии. Отставание в физическом развитии отмечено у большинства мальчиков, что может быть связано с хронической гипоксией и низкой толерантностью к физической нагрузке. Анемический синдром был выявлен у всех обследованных детей, что отражает нарушение кислородтранспортной функции крови и компенсаторную реакцию организма на гипоксию. У 26,5% пациентов зарегистрированы застойные изменения в легких, а заболевания желудочно-кишечного тракта и мочевыводящих путей встречались в 10,2% случаев соответственно, что свидетельствует о системном влиянии сердечной патологии на соматическое состояние ребенка. Заключение. Таким образом, у детей раннего возраста с врожденными пороками сердца наблюдаются выраженные нарушения физического развития, анемия, признаки легочной гипертензии и высокая частота сочетанных пороков. Степень сердечной недостаточности не всегда коррелирует с возрастом выявления порока, что подчеркивает необходимость комплексного подхода к обследованию и наблюдению. Своевременная диагностика клинико-лабораторных и инструментальных изменений позволяет определить прогноз заболевания, спланировать хирургическую коррекцию и минимизировать риск развития осложнений.Mavzuning dolzarbligi. Tug‘ma yurak nuqsonlari (TYN) bolalarda eng ko‘p uchraydigan tug‘ma rivojlanish anomaliyalari guruhini tashkil etadi hamda neonatal va chaqaloqlik davridagi o‘lim sabablarining yetakchi o‘rinlaridan birini egallaydi. Jahon statistik ma’lumotlariga ko‘ra, TYN chastotasi har 1000 tirik tug‘ilgan bolaga 6 dan 10 tagacha holatni tashkil etadi. Hozirgi kunda kardiokirurgiya va neonatologiyaning rivojlanishi sharoitida bolalarda TYNni klinik, laborator va instrumental ko‘rsatkichlar asosida o‘z vaqtida aniqlash kasallik prognozini baholash, davolash taktikasini tanlash va asoratlarning oldini olishda muhim ahamiyatga ega. Tadqiqotning maqsadi. Yosh bolalarda turli og‘irlikdagi tug‘ma yurak nuqsonlari bo‘lgan holatlarda klinik belgilar, jismoniy rivojlanish, laborator va instrumental ko‘rsatkichlarning o‘ziga xos xususiyatlarini baholash. Tadqiqot materiallari va usullari. Tadqiqotga Toshkent pediatriya tibbiyot instituti kardiokirurgiya bo‘limida tekshiruv va davolanishdan o‘tgan 49 nafar bola kiritilgan. Bolalarning yoshi bir necha haftadan 3 yoshgacha bo‘lgan. Barcha bemorlarga kompleks klinik-instrumental tekshiruv o‘tkazilgan: anamnez to‘plash, umumiy ko‘rik, antropometriya (bo‘y, tana vazni, tana massasi indeksi), laborator tahlillar (umumiy va biokimyoviy qon tahlili, gemoglobin darajasi, oqsil va elektrolit ko‘rsatkichlari), shuningdek, instrumental usullar — elektrokardiografiya (EKG), exokardiografiya (EKO), ko‘krak qafasi rentgenografiyasi va ko‘rsatmalarga ko‘ra qorin bo‘shlig‘i UTT. Yurak yetishmovchiligi darajasi R. Ross tasnifiga (Ross, 1992) muvofiq aniqlangan. Tadqiqot natijalar. Tekshirilgan bolalar orasida eng ko‘p uchraydigan TYN — qorinchalararo to‘siq nuqsoni (QTSN) bo‘lib, 46,9% hollarda aniqlangan. Ikkinchi o‘rinda bo‘lmachalararo to‘siq nuqsoni va ochiq arterial yuli kuzatilgan. Izolyatsiyalangan nuqsonlar 51% hollarda, kombinatsiyalanganlari esa 47% hollarda qayd etilgan, bu esa erta yoshdagi bolalarda yurakning murakkab anomaliyalarining keng tarqalganligini ko‘rsatadi. O‘pka gipertenziyasi (O‘G) 57,1% bolalarda, asosan, katta shuntlar va kombinatsiyalangan nuqsonlar bilan kechgan holatlarda aniqlangan. Jismoniy rivojlanishdan orqada qolish aksariyat o‘g‘il bolalarda qayd etilgan bo‘lib, bu holat surunkali gipoksiya va jismoniy yuklamaga past bardoshlilik bilan izohlanadi. Barcha bemorlarda anemiya aniqlangan, bu esa kislorod tashish funksiyasining buzilishi va organizmning gipoksiyaga moslashuv reaksiyasini aks ettiradi. 26,5% bolalarda o‘pkada dimlanish belgilar, 10,2% hollarda esa me’da-ichak va siydik chiqarish tizimi kasalliklari aniqlangan. Xulosa. Yosh bolalarda tug‘ma yurak nuqsonlari jismoniy rivojlanishning pasayishi, anemiya, o‘pka gipertenziyasi va kombinatsiyalangan yurak nuqsonlarining yuqori chastotasi bilan kechadi. Yurak yetishmovchiligi darajasi har doim ham nuqson aniqlangan yosh bilan bog‘liq emas, bu esa bemorlarni kompleks tekshirish va kuzatish zarurligini ko‘rsatadi. Klinik, laborator va instrumental o‘zgarishlarni o‘z vaqtida aniqlash kasallik prognozini baholash, jarrohlik tuzatish rejasini ishlab chiqish va asoratlar xavfini kamaytirishga imkon beradi

    CHUQUR CHALA TUG‘ILGAN CHAQALOQLAR RESPIRATOR DISTRESS SINDROMIDA BUYRAK USTI BEZINING PATOMOMORFOLOGIK XUSUSIYATLARI

    No full text
    The article focuses on the pathomorphological characteristics of the adrenal glands in deeply premature newborns suffering from respiratory distress syndrome (RDS). Purpose of the work: to analyze the pathomorphological alterations in the adrenal glands of deeply preterm newborns with RDS, highlighting their impact on disease progression. Material and methods: the study was based on adrenal gland samples obtained during autopsies of deeply preterm newborns with RDS who passed away within 0–7 and 8–28 days of life. Histological analyses were conducted using standard staining methods (hematoxylin-eosin and Sudan III), alongside morphometric evaluation. Results and discussion: significant structural changes in the adrenal glands of preterm newborns with RDS were identified: a) cortical atrophy: thinning of the fasciculata and reticular zones, indicating reduced glucocorticoid synthesis; b) cellular degeneration: increased apoptosis and necrosis in cortical cells, likely resulting from hypoxia-induced damage; c) vascular abnormalities: venous congestion, edema, and microhemorrhages in the parenchyma; d) reduced lipid content: substantial depletion of lipid vacuoles, reflecting impaired steroidogenesis.These findings indicate severe adrenal dysfunction, further exacerbating the insufficiency of adaptive mechanisms in preterm newborns with RDS. Conclusions: pathomorphological alterations in the adrenal glands of deeply preterm newborns with RDS include cortical atrophy, cellular degeneration, vascular abnormalities, and reduced lipid content. Such changes significantly weaken adrenal function, aggravating the severity of RDS. The findings provide valuable insights for developing diagnostic and therapeutic strategies aimed at enhancing adrenal function and adaptive responses in deeply preterm newborns.Статья посвящена патоморфологической характеристике надпочечников у глубоконедоношенных новорождённых, страдающих респираторным дистресс-синдромом (РДС). Цель работы: изучить патоморфологические особенности надпочечников у глубоконедоношенных новорождённых с РДС для понимания роли этих изменений в патогенезе заболевания. Материал и методы: материалом для исследования послужили образцы надпочечников, полученные в результате патологоанатомического вскрытия у глубоконедоношенных новорождённых с РДС, умерших в течение первых 0-7 и 8-28 суток жизни. Гистологические исследования проводились с использованием стандартных методов окрашивания (гематоксилин-эозин иСудан III), а также морфометрического анализа. Результаты и обсуждение: глубоконедоношенных новорождённых с РДС выявлены значительные изменения структуры надпочечников: a) атрофия коркового вещества: уменьшение толщины зоны фасцикуляты и ретикуляты, что указывает на снижение синтеза глюкокортикоидов; b) дегенеративные изменения клеток: повышенный уровень апоптоза и некроза в корковых клетках, что свидетельствует о повреждении на фоне гипоксии; с) cосудистые нaрушения: венозный застой, отёк и точечные кровоизлияния в паренхиме; d) cнижение липидного содержания: Значительное уменьшение липидных вакуолей, что отражает нарушение стероидогенеза.Выявленные изменения свидетельствуют о выраженной дисфункции надпочечников, которая усиливает недостаточность адаптационных механизмов у новорождённых с РДС. Выводы: патоморфологические изменения надпочечников у глубоконедоношенных новорождённых с РДС включают атрофию коркового вещества, клеточную дегенерацию, сосудистые нарушения и снижение липидного содержания. Эти изменения значительно ослабляют функцию надпочечников, влияя на тяжесть течения РДС. Полученные данные могут служить основой для разработки новых подходов к диагностике и лечению, направленных на улучшение функции надпочечников и адаптационных процессов у глубоко недоношенных новорождённых.Maqola respirator distress-sindromi (RDS)da chuqur chalalik bilan tugʻilgan chaqaloqlarning buyrak usti bezlari patomorfologiyasiga bagʻishlangan. Ishning maqsadi: RDSga chalingan chaqaloqlarda buyrak usti bezlarining patomorfologik oʻzgarishlarini oʻrganish va kasallikning kechishiga ta‘sirini baholash. Materiallar va usullar: tadqiqotda 0–7 va 8–28 kun ichida vafot etgan chuqur chala tugʻilgan chaqaloqlardan olingan buyrak usti bezi namunalari tahlil qilindi. Gistologik tahlillar standart boʻyash usullari (gematoksilin-eozin va Sudan III) orqali amalga oshirildi. Morfometriya orqali tuzilma parametrlari baholandi. Natijalar va muhokamalar: RDSga chalingan chuqur chala tug‘ilgan chaqaloqlarda quyidagi oʻzgarishlar aniqlandi: a) Kortikal qavatning atrofiyasi: fassikulyar va retikulyar zonalari qavati pasaygan, bu glyukokortikoidlar sintezi kamayganligini koʻrsatadi;b) hujayraviy degradasiya: apoptoz va nekroz darajasi oshgan, bu gipoksiya oqibatida hujayralar zararlanishini koʻrsatadi; c)tomir oʻzgarishlari: venoz toʻlishi, shish va parenximada nuqtali qon chiqish holatlari; d) lipid miqdorining kamayishi: lipid vakuollari sezilarli darajada qisqargan, bu steroidogenezning buzilishini aks ettiradi. Ushbu oʻzgarishlar buyrak usti bezi faoliyatining jiddiy buzilishini koʻrsatadi va RDS ogʻirligini kuchaytiradi. Xulosalar: oʻta chala tugʻilgan chaqaloqlarda RDS holatida boʻyrak usti bezlaridagi oʻzgarishlar kortikal qavat atrofiyasi, hujayraviy degradasiya, tomir oʻzgarishlari va lipid kamayishini oʻz ichiga oladi. Bu oʻzgarishlar bez funksiyasini sezilarli darajada zaiflashtiradi. Tadqiqot natijalari boʻyrak usti bezlari faoliyatini qoʻllab-quvvatlashga qaratilgan yangi davolash usullarini ishlab chiqish uchun asos boʻlib xizmat qiladi

    BOLALARDA XLAMIDIAL PNEVMONIYANI TASHXIS VA DAVOLASH USULLARINI TAKОMILLASHTIRISH

    No full text
    Introduction. Introduction. Pneumonia is dangerous not only for children but also for adults. First of all, it is connected with the risk of severe complications. One of the most common diseases in children is pneumonia, which occupies a worthy place in morbidity and mortality. The aim of this work was: to study the effectiveness of combined use of antibacterial and antiviral drugs for chlamydial pneumonia in children. Materials and methods of the study: 42 patients aged 3 to 14 years were observed, who were divided into 2 groups. 21 patients were prescribed complex therapy, including the antibiotic josamycin and the antiviral drug Viferon suppositories in age-appropriate doses for 7 days. For the diagnosis of atypical pneumonia for the purpose of correct study of the pathogen, laboratory methods are used: bacteriological culture of sputum, nasopharyngeal smears on a nutrient medium; ELISA, PCR. In the treatment of chlamydial pneumonia, macrolides are used as the main course for at least 7 days and as an additional course for 2 days after the disappearance of symptoms. According to the results of examination and treatment of chlamydial pneumonia in children, combined treatment with antibacterial and antiviral drugs was accompanied by rapid positive dynamics; Symptoms of intoxication were relieved on the 3rd day, cough and shortness of breath stopped on average on the 5th day, percussion changes in the lungs normalized on the 6th day, X-ray dynamics - on the 8-9th day. Children tolerated the complex treatment well, no negative reactions were noted. Symptomatic therapy is carried out at the same time; Complex treatment with antibiotics and antiviral drugs has shown that they are most effective in reducing the severity of the disease. Thus, in the treatment of chlamydial pneumonia in children, the combined use of antibacterial and antiviral drugs is effective. The ease of use, availability of the drinkable form of the drug, high efficiency and absence of obvious side effects allow us to recommend this method of treatment for wide use in pediatrics and for the treatment of patients with inflammatory diseases of the respiratory tract.Введение. Пневмония опасна не только для детей, но и для взрослых. В первую очередь это связано с риском развития тяжелых осложнений. Одним из наиболее распространенных заболеваний у детей является пневмония, занимающая достойное место по заболеваемости и смертности. Целью данной работы явилось: изучить эффективность комбинированного применения антибактериальных и противовирусных препаратов при хламидийной пневмонии у детей. Материалы и методы исследования: под наблюдением находились 42 пациентов в возрасте от 3 до 14 лет, которые были разделены на 2 группы. 21 пациентам была назначена комплексная терапия, включающая антибиотик джозамицин и противовирусный препарат вифероновые свечи в возрастных дозах в течение 7 дней. Для диагностики атипичной пневмонии с целью правильного исследования возбудителя применяют лабораторные методы: бактериологический посев мокроты, мазков из носоглотки на питательной среде; ИФА, ПЦР. При лечении хламидийной пневмонии, макролиды применяют в качестве основного курса в течение не менее 7 дней и в качестве дополнительного курса в течение 2 дней после исчезновения симптомов. По результатам обследования и лечения хламидийной пневмонии у детей сочетанное лечение антибактериальными и противовирусными препаратами сопровождалось быстрой положительной динамикой; Симптомы интоксикации купировались на 3-е сутки, кашель и одышка прекратились в среднем на 5-е сутки, перкуторные изменения в легких нормализовались на 6-е сутки, рентгенологическая динамика - на 8-9-е сутки. Дети хорошо перенесли комплексное лечение, отрицательных реакций не отмечалось. Одновременно проводят симптоматическую терапию; Комплексное лечение антибиотиками и противовирусными препаратами показало, что они наиболее эффективны в снижении тяжести заболевания. Таким образом, при лечении хламидийной пневмонии у детей эффективно сочетанное применение антибактериальных и противовирусных препаратов. Простота применения, доступность питьевой формы препарата, высокая эффективность и отсутствие явных побочных эффектов позволяют рекомендовать этот метод лечения для широкого применения в педиатрии и для лечения больных с воспалительными заболеваниями дыхательных путей.Annotatsiya Kirish. Pnevmoniya nafaqat bolalar, balki kattalar uchun ham xavflidir. Bu, birinchi navbatda, og‘ir asoratlarni rivojlanish xavfi bilan bog‘liq. Bolalarda eng keng tarqalgan kasalliklardan biri pnevmoniya bo‘lib, u kasallanish va o‘lim darajasi bo‘yicha yuqori o‘rinni egallaydi. Ushbu ishning maqsadi: bolalarda xlamidiyali pnevmoniya uchun antibakterial va antiviral preparatlarni birgalikda qo‘llash samaradorligini o‘rganish. Tadqiqot materiallari va usullari: 3 yoshdan 14 yoshgacha bo‘lgan 42 bemor kuzatildi va 2 guruhga bo‘lingan. 21 bemorga kompleks terapiya, jumladan, antibiotik josamitsin va virusga qarshi dori Viferon shamlari yoshga qarab 7 kun davomida buyurilgan. Patogenni to‘g‘ri o‘rganish uchun atipik pnevmoniyaga tashxis qo‘yish uchun laboratoriya usullari qo‘llaniladi: balg‘amning bakteriologik madaniyati, ozuqaviy muhitda nazofarengeal surtmalar; ELISA, PCR. Xlamidial pnevmoniyani davolashda makrolidlar asosiy kurs sifatida kamida 7 kun va simptomlar yo‘qolganidan keyin 2 kun davomida qo‘shimcha kurs sifatida qo‘llaniladi. Bolalarda xlamidiya pnevmoniyasini tekshirish va davolash natijalariga ko‘ra, antibakterial va virusga qarshi preparatlar bilan birgalikda davolash tez ijobiy dinamika bilan birga bo‘ldi; Intoksikatsiya belgilari 3-kuni toʻxtadi, yoʻtal va nafas qisilishi oʻrtacha 5-kuni toʻxtadi, oʻpkada perkussion oʻzgarishlar 6-kuni normal holatga keldi, rentgen dinamikasi 8-9-kuni. Bolalar kompleks davolashni yaxshi qabul qilishdi, hech qanday salbiy reaktsiyalar qayd etilmadi. Shu bilan birga, simptomatik terapiya o‘tkaziladi; Antibiotiklar va antiviral preparatlar bilan kompleks davolash ularning kasallikning og‘irligini kamaytirishda eng samarali ekanligini ko‘rsatdi. Shunday qilib, bolalarda xlamidial pnevmoniyani davolashda antibakterial va antiviral preparatlarni birgalikda qo‘llash samarali bo‘ladi. Foydalanish qulayligi, preparatning ichimlik shaklining mavjudligi, yuqori samaradorlik va aniq nojo‘ya ta'sirlarning yo‘qligi ushbu davolash usulini pediatriyada keng qo‘llash va nafas yo‘llarining yallig‘lanish kasalliklari bilan og‘rigan bemorlarni davolash uchun tavsiya qilish imkonini beradi

    BOLALARDA GIJJA INVAZİYALARI: EPIDEMIOLOGIYA, KLINIK KO'RINISHLARI, TASHHISLASH VA DAVOLASH

    No full text
    Worm infestations remain a pressing problem in pediatric medicine, affecting a significant number of children worldwide. Their high prevalence is due to insufficient sanitary culture, low awareness of parents and health workers about prevention methods, as well as the adaptive mechanisms of parasites that allow them to avoid the body's immune response and increase resistance to drugs. The article discusses the main types of helminthic invasions in children, including enterobiasis, ascariasis, toxocariasis, ankylostomiasis, opisthorchiasis, taeniasis and taeniarinhoz. Particular attention is paid to the epidemiological features of these diseases, the influence of climatic and social factors on their prevalence. The pathogenesis of helminthiasis is associated with the migration of parasites throughout the body and the release of toxins, which leads to inflammatory, allergic and intoxication reactions. Clinical manifestations of helminthic invasions vary depending on the type of pathogen, the intensity of infection and the state of the child's immune system. The most common symptoms include gastrointestinal disorders (abdominal pain, nausea, diarrhea), allergic reactions (skin rashes, itching, bronchospasm), neurological disorders (irritability, sleep disturbances, decreased concentration), anemia and nutritional deficiencies. In severe cases, damage to the lungs, liver and central nervous system is possible. Diagnosis of helminthiasis includes microscopic examination of feces, serological tests (ELISA, PCR), blood tests and instrumental methods (ultrasound, MRI). Modern therapy is based on the use of anthelmintic drugs such as mebendazole, albendazole, pyrantel, praziquantel and levamisole. Adjuvant therapy includes antihistamines, enterosorbents, probiotics and iron preparations in the development of anemia. Prevention of helminthic invasions requires compliance with the rules of personal hygiene, heat treatment of food, deworming of pets and regular medical screening of children from risk groups. An integrated approach to diagnosis, treatment and prevention can reduce the prevalence of helminthiasis and prevent their negative impact on children's health.Глистные инвазии остаются актуальной проблемой детской медицины, поражая значительное число детей по всему миру. Их высокая распространённость обусловлена недостаточным уровнем санитарной культуры, низкой осведомлённостью родителей и медицинских работников о методах профилактики, а также адаптационными механизмами паразитов, позволяющими им избегать иммунного ответа организма и повышать устойчивость к лекарственным препаратам. В статье рассматриваются основные виды глистных инвазий у детей, включая энтеробиоз, аскаридоз, токсокароз, анкилостомоз, описторхоз, тениоз и тениаринхоз. Особое внимание уделено эпидемиологическим особенностям этих заболеваний, влиянию климатических и социальных факторов на их распространённость. Патогенез гельминтозов связан с миграцией паразитов по организму и выделением токсинов, что приводит к воспалительным, аллергическим и интоксикационным реакциям. Клинические проявления глистных инвазий варьируются в зависимости от вида возбудителя, интенсивности заражения и состояния иммунной системы ребёнка. Наиболее распространённые симптомы включают желудочно-кишечные расстройства (боли в животе, тошнота, диарея), аллергические реакции (кожные высыпания, зуд, бронхоспазм), неврологические нарушения (раздражительность, нарушение сна, снижение концентрации внимания), анемию и дефицит питательных веществ. В тяжёлых случаях возможны поражения лёгких, печени, центральной нервной системы. Диагностика гельминтозов включает микроскопическое исследование кала, серологические тесты (ИФА, ПЦР), анализ крови и инструментальные методы (УЗИ, МРТ). Современная терапия базируется на применении антигельминтных препаратов, таких как мебендазол, альбендазол, пирантел, празиквантел и левамизол. Вспомогательная терапия включает антигистаминные средства, энтеросорбенты, пробиотики и препараты железа при развитии анемии. Профилактика глистных инвазий требует соблюдения правил личной гигиены, термической обработки пищи, дегельминтизации домашних животных и регулярного медицинского скрининга детей из групп риска. Комплексный подход к диагностике, лечению и профилактике позволяет снизить распространённость гельминтозов и предотвратить их негативное влияние на детское здоровье.Gijja invaziyalari pediatriyada dolzarb muammo bo'lib qolmoqda va butun dunyo bo'ylab ko'plab bolalarga ta'sir qiladi. Ularning keng tarqalganligi sanitariya madaniyatining yetarli darajada emasligi, ota-onalar va tibbiyot xodimlarining profilaktika usullari haqida past darajada xabardorligi, shuningdek, parazitlarning moslashuv mexanizmlari bilan bog'liq bo'lib, ular organizmning immunitet reaktsiyasidan qochish va dori vositalariga chidamliligini oshirish imkonini beradi. Maqolada bolalarda gijja invaziyalarining asosiy turlari, jumladan, enterobioz, askarioz, toksokaroz, ankilostomoz, opistorxoz, taeniyoz va taeniarinxoz ko'rib chiqilgan. Bu kasalliklarning epidemiologik xususiyatlariga, ularning tarqalishiga, iqlim va ijtimoiy omillarning ta'siriga alohida e'tibor beriladi. Gelmintozning patogenezi parazitlarning butun tanaga ko'chishi va yallig'lanish, allergik va intoksikatsiya reaktsiyalariga olib keladigan toksinlarning ajralib chiqishi bilan bog'liq. Kasallikning klinik ko'rinishi gijjaning turiga, infektsiyaning intensivligiga va bolaning immunitet tizimining holatiga qarab o'zgaradi. Eng ko'p uchraydigan alomatlarga oshqozon-ichak traktining buzilishi (qorin og'rig'i, ko'ngil aynishi, diareya), allergik reaktsiyalar (terida toshmalar, qichishish, bronxospazm), nevrologik kasalliklar (uyqu buzilishi, konsentratsiyaning pasayishi), anemiya va ozuqaviy yetishmovchilik kuzatiladi. Og'ir holatlarda o'pka, jigar va markaziy asab tizimi shikastlanishi mumkin. Gelmintiozning diagnostikasi najasni mikroskopik tekshirish, serologik testlar (ELISA, PCR), qon testlari va instrumental usullarni (ultratovush, MRI) o'z ichiga oladi. Zamonaviy terapiya mebendazol, albendazol, pirantel, prazikvantel va levamisol kabi anthelmintic dorilarni qo'llashga asoslangan. Yordamchi terapiya anemiya holatida antigistaminlar, enterosorbentlar, probiyotiklar va temir preparatlarini o'z ichiga oladi.Gijja invaziyalarning oldini olish shaxsiy gigiena qoidalariga rioya qilishni, uy hayvonlarini degelmintizatsiya qilishni va xavf ostida bo'lgan bolalarni muntazam tibbiy ko'rikdan o'tkazishni talab qiladi. Diagnostika, davolash va oldini olishga kompleks yondashuv gelmintozlarning tarqalishini kamaytirish va uning bolalar salomatligiga salbiy ta'sirini oldini oladi

    3

    full texts

    236

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Международный журнал научной педиатрии
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇