Международный журнал научной педиатрии
Not a member yet
    236 research outputs found

    BOLALARDA INFILTRATIV-YIRINGLI LARINGITNI ANTIBAKTERIAL DAVOLASH: MUAMMO VA ISTIQBOLLAR

    No full text
    Infiltrative-purulent forms of laryngitis in children represent one of the most clinically significant and potentially dangerous pathologies of the upper respiratory tract, characterized by a high risk of acute laryngeal stenosis and purulent-inflammatory complications. In the context of an evolving etiological structure of the disease and the growing prevalence of antibiotic resistance, the selection of optimal antibacterial therapy remains a complex and debated issue. This review systematizes current data on the etiology, pathogenesis, and clinical features of infiltrative-purulent laryngitis in children, and outlines the key principles of rational antibiotic prescribing. Special attention is given to the pathogenetic rationale for the use of various antibiotic classes, their pharmacokinetic properties, and their antimicrobial activity spectrum against common pathogens. The review also addresses issues related to increasing microbial resistance, the frequency of clinical prescribing errors, and insufficient patient compliance. A separate section examines the safety of antibacterial therapy in pediatric practice, including the risks of adverse reactions, age-related limitations, and the need for careful monitoring of potential complications. Furthermore, contemporary approaches to combined treatment are discussed, including the use of systemic glucocorticosteroids, anti-inflammatory agents, inhalation therapy, and surgical interventions in complicated cases. The review highlights key directions for improving antibacterial therapy, such as the development of personalized treatment regimens and the expansion of antibiotic resistance control programs.Инфильтративно-гнойные формы ларингита у детей представляют собой одну из наиболее клинически значимых и потенциально опасных патологий верхних дыхательных путей, сопровождающуюся высоким риском развития острого стеноза гортани и гнойно-воспалительных осложнений. В условиях изменяющейся этиологической структуры заболевания и роста антибиотикорезистентности выбор оптимальной антибактериальной терапии остаётся сложной и дискуссионной задачей. В настоящем обзоре систематизированы современные данные об этиологии, патогенезе и клинических особенностях инфильтративно-гнойных ларингитов у детей, а также рассмотрены основные принципы рационального назначения антибактериальных препаратов. Особое внимание уделено патогенетическому обоснованию применения различных групп антибиотиков, их фармакокинетическим характеристикам и спектру активности в отношении типичных возбудителей. Проанализированы проблемы, связанные с возрастающей устойчивостью микробных агентов, частотой ошибок в клиническом назначении антибиотиков и недостаточной комплаентностью. Отдельный раздел посвящён безопасности антибактериальной терапии в педиатрической практике, включая риски побочных эффектов, влияние возраста и необходимость мониторинга возможных осложнений. Рассмотрены современные подходы к комбинированному лечению, включающие применение системных глюкокортикостероидов, противовоспалительных средств, ингаляционной терапии и хирургических методов при осложнённых формах. Обозначены ключевые направления совершенствования антибактериальной терапии, включая разработку персонализированных схем лечения и расширение программ контроля антибиотикорезистентности.Bolalarda kuzatiladigan infiltrativ-yiringli laringit yuqori nafas yo‘llarining klinik jihatdan eng ahamiyatli va potensial xavfli kasalliklaridan biri bo‘lib, u keskin darajadagi hiqildoq stenozi va yiringli-yallig‘lanish asoratlarining yuqori xavfi bilan tavsiflanadi. Kasallik etiologiyasining o‘zgarib borishi hamda antibiotiklarga chidamlilikning ortib borayotgani sharoitida optimal antibakterial terapiyani tanlash murakkab va bahsli masala bo‘lib qolmoqda. Ushbu sharhda bolalarda infiltrativ-yiringli laringitning etiologiyasi, patogenezi va klinik xususiyatlari bo‘yicha zamonaviy ilmiy ma’lumotlar tizimlashtirilgan, shuningdek, antibakterial preparatlarni oqilona qo‘llashning asosiy tamoyillari yoritilgan. Alohida e’tibor turli guruh antibiotiklaridan foydalanishning patogenetik asoslariga, ularning farmakokinetik xususiyatlariga hamda xos patogenlarga nisbatan faollik spektriga qaratilgan. Mikrob agentlarining ortib borayotgan rezistentligi, klinik amaliyotda antibiotiklarni noto‘g‘ri buyurish holatlarining davom etishi va bemorlarning yetarli darajada muvofiq bo‘lmasligi bilan bog‘liq muammolar tahlil qilingan. Peditriya amaliyotida antibakterial terapiyaning xavfsizligi, jumladan, nojo‘ya ta’sirlar xavfi, yoshga oid cheklovlar va mumkin bo‘lgan asoratlarni monitoring qilish zarurati alohida ko‘rib chiqilgan. Maqolada shuningdek kombinatsiyalangan davolashning zamonaviy yondashuvlari, jumladan, tizimli glyukokortikosteroidlar, yallig‘lanishga qarshi preparatlar, ingalyatsion terapiya hamda murakkab holatlarda jarrohlik aralashuvlarining o‘rni ko‘rib chiqiladi. Antibakterial terapiyani takomillashtirishning asosiy yo‘nalishlari – individual yondashuv asosidagi davolash sxemalarini ishlab chiqish va antibiotikrezistentlikni nazorat qilish dasturlarini kengaytirish – istiqbolli yo‘nalishlar sifatida belgilangan

    BRONXOOBSTRUKTIV SINDROM BILAN KASALLANGAN BOLALARDA NAFAS OLISH TIZIMINING FUNKSIONAL HOLATINI BAHOLASH

    No full text
    According to different authors, bronchial obstruction developing in children against the background of infectious diseases of the lower respiratory tract is observed from 5 to 40%. In children with aggravated allergy, broncho-obstructive syndrome (BOS) usually develops in 30-40% of cases, the same trend is observed in children who suffer from respiratory infections more than 6 times a year. The purpose of the study: to assess the functional state of the respiratory system in children with broncho-obstructive syndrome. Materials and methods. The study was conducted at the Pulmonology Department of the Children's Multidisciplinary Medical Center of the Andijan Region and the Pulmonology Department of the Republican Specialized Children's Scientific and Practical Medical Center. The study included 90 children aged 7 to 15 years. The control group consisted of 20 practically healthy children of the same age. The study of the external respiratory function (ERF) was conducted using the SEMA 2000 program on a SCHILLER SRIROVIT SR-1 spirometer (Moskva). Statistical processing of the obtained results was performed using the Statistica 6.0 software package. Results and discussion. Peak flow metric study showed that in 80.0% of children with acute obstructive bronchitis (AOB) peak expiratory flow rate (PEF) exceeded 80% of the norm, while in children with recurrent bronchial obstruction, a decrease in standard indicators was observed in 37.6% of children. PEF multipliers from 80% to 60% of the norm were noted in 44.1% of children with RB with BO and in 11.4% of children with AOB. PEF below 60% of the norm was noted in most cases (18.3%) in children suffering from RB with BO and in 8.6%6 cases in children suffering from AOB. Spirometry was used to determine obstructive, restrictive, or mixed types of ventilation disorders in children. Interestingly, 25.8% of children with COPD had vital capacity and other respiratory tract permeability parameters measured by spirometry within normal limits. Conclusion. The study revealed that the obstructive type is a specific type of pulmonary ventilation disorder detected by spirometry in children with AOB and RB with BO. Based on the studies conducted, most children have a decrease in the vital capacity of the lungs (VC) and the Tiffno index, which is considered a symptom of bronchial obstruction. This disease is usually caused by inflammatory changes in the bronchi and lungs.Бронхиальная обструкция, развивающаяся у детей на фоне инфекционных заболеваний нижних дыхательных путей, по данным разных авторов, наблюдается от 5 до 40%. У детей с отягощенным аллергией бронхообструктивный синдром (БОС) развивается обычно в 30-40% случаев, такая же тенденция наблюдается у детей, болеющих инфекциями дыхательных путей более 6 раз в год. Цель исследования: оценить функциональное состояние органов дыхания у детей с бронхообструктивным синдромом. Материалы и методы. Исследование проводилось на базе отделения пульмонологии Детского многопрофильного медицинского центра Андижанской области и отделения пульмонологии Республиканского специализированного детского научно-приктического медицинского центра. В исследование были включены 90 детей в возрасте от 7 до 15 лет. В качестве контрольной группы были взяты 20 практически здоровых детей того же возраста. Исследование функции внешнего дыхания (ФВД) проводилось с помощью программы SEMA 2000 на спирометре SCHILLER SRIROVIT SR-1 (Москва). Статистическую обработку полученных результатов проводили с использованием пакета программ Statistica 6.0. Результаты и их обсуждение. Пикфлоуметрическое исследование показало, что у 80,0% детей с острым обструктивным бронхитом (ООБ) пиковая скорость выдоха (ПСВ) превышала 80% нормы, в то же время у детей с рецидивирующей бронхиальной обструкцией наблюдалось снижение нормативных показателей у 37,6% детей. Множители ПСВ от 80% до 60% нормы отмечены у 44,1% детей с РБ с БО и у 11,4% детей с ООБ. ПСВ ниже 60% нормы отмечали в большинстве случаев (18,3%) у детей, страдающих РБ с БО и в 8,6%6 случаев у детей, страдающих ООБ. Вывод. В результате исследования выяснилось, что обструктивный тип – это специфический тип нарушения вентиляции легких, выявляемый методом спирометрии у детей с ООБ и РБ с БО. На основании проведенных исследований у большинства детей выявлено снижение жизненной емкости легких (ЖЕЛ) и индекса Тиффно, что считается симптомом нарушения бронхиальной проходимости. Это заболевание обычно вызвано воспалительными изменениями в бронхах и легких.Bolalarda pastki nafas yo‘llarining yuqumli kasalliklari fonida rivojlanadigan bronxial obstruksiya turli mualliflarning fikriga ko‘ra, 5 dan 40% gacha kuzatiladi. Oilada allergologik anamnez bo‘lgan bolalarda, bronxoobstruktiv sindrom (BOS) odatda 30-40% holatlarda rivojlanadi, xuddi shunday tendensiya yiliga 6 martadan ko‘prok nafas olish yo‘llari infeksiyalaridan aziyat chekadigan bolalarda mavjud. Tadqiqot maqsadi: bronxoobstruktiv sindrom kuzatilgan bolalarda nafas olish tizimining funksional holatini baholash. Materiallar va usullar. Tadqiqot Andijon viloyati bоlalar ko‘p tarmoqli tibbiyot markazi Pulmonologiya bo‘limida va Respublika ixtisoslashtirilgan Pediatriya ilmiy amaliy tibbiyot markazi Pulmonologiya bo’limida o‘tkazildi. Tadqiqotga 7 yoshdan 15 yoshgacha bo‘lgan 90 nafar bemor bola jalb qilindi. Nazorat guruhi sifatida xuddi shu yoshdagi 20 nafar amaliy sog‘lom bolalar olindi. Tashqi nafas olish funksiyasini (TNOF) o‘rganish SEMA 2000 dasturidan foydalangan holda, SHILLER SRIROVIT SR-1 (Mockva) spipometrida amalga oshirildi. Olingan natijalarni statistik qayta ishlash Statistica 6.0 dasturiy majmuasi yordamida amalga oshirildi. Natijalar va ularning muhokamasi. O‘tkazilgan pikfloumetriya tadqiqoti o‘tkir obstruktiv bronxit (O‘OB) bilan kasallangan bolalarda 80,0% holatlarda nafas chiqarishning eng yuqori tezligi (NChEYuT) me’yordan 80% dan ko‘proq qayd etilganini, shu bilan bir vaqtda esa bronxoobstruksiyali qaytalanuvchi bronxit (BO li QB) bilan og‘rigan bolalarda normativ ko‘rsatkichlar 37,6% bolalarda qayd etilganini ko‘rsatdi. NchEYuT ning me’yordan 80% dan 60% gacha bo‘lgan ko‘psatkichlari BOli QB bilan og‘rigan 44,1% bolalarda va O‘OB bilan og‘rigan 11,4% bolalardab qayd etildi. NChEYuTning me’yordan 60% dan past bo‘lishii ko‘pk holatlarda (18,3%) BOli QB bilan og‘rigan bolalarda, 8,6%6 holatda esa O‘OB bilan og‘rigan bolalarda qayd eetildi. Xulosa. Tadqiqot natijasida O‘OB va BO li QB bilan kasallangan bolalarda spirometriyada aniqlanadigan o‘pka ventilyatsiyasi funksiyasi buzilishiningf o‘ziga xos turi – bu obstruktiv tur ekanligi oydinlashdi. O‘tkazilgan tadqiqotlarga asoslangan holda ko‘pchilikbbolalarda o‘pkaning hayotiy hajmi (O‘HH) va Tiffno indeksining pasayishi aniqlandi, bu esa bronxlar o‘tkazuvchanligi buzilishining alomati xisoblanadi. Bu buzilish odatda bronxlar va o‘pkalardagi yallig‘lanishli o‘zgarishlar bilan chaqirilgandir

    CHAQALOQLAR EZOFAGOPLASTIKASIDA OPIOIDSIZ ANESTYEZIYA: ULTRATOVUSH NAVIGATSIYALI ESP-BLOKADA USULINING YANGI IMKONIYATLARI

    No full text
    At the current stage of pediatric anesthesiology development, the improvement of regional anesthesia/analgesia methods as a component of multimodal anesthesia for surgical interventions in newborns is considered highly relevant. Objective.To evaluate the effectiveness and clinical applicability of ultrasound-guided ESP block in newborns undergoing esophagoplasty. Materials and methods. The ESP block was applied as a component of general anesthesia in 32 newborns with esophageal atresia. A comparative analysis was performed to assess the effectiveness of regional anesthesia with ESP block versus opioid-based general anesthesia in terms of extubation duration, ventilation requirements, and analgesia levels in the postoperative period. Hemodynamic and respiratory monitoring was carried out in all groups. Results. Among 15 full-term newborns in the main group, only 2 (6.25%) required prolonged mechanical ventilation in the postoperative period, compared to 40.6% in the group with opioid-based general anesthesia. The need for mechanical ventilation in preterm newborns was observed in both groups and amounted to 15.6% and 3.12%, respectively. Full-term newborns in the main group (n=8; 25.0%) were extubated earlier compared to the control group (n=3; 9.37%), with a statistically significant difference (p<0.05). The average time to extubation for full-term newborns in the group with general anesthesia and ESP block was 1 hour and 20 minutes (±0.95), whereas in the opioid anesthesia group, this figure reached 3 hours and 40 minutes (±1.25) (P<0.001). In preterm newborns, extubation was performed at an average of 6 hours and 20 minutes (±2.75) in the ESP block group, compared to 12 hours and 80 minutes to 3 days in the opioid anesthesia group, which was also statistically significant (P<0.001). Conclusions. Ultrasound-guided ESP block as a component of multimodal anesthesia in newborns with esophageal atresia is a safe and technically simple method. It provides adequate pain management during and after surgery, facilitates early recovery, and reduces the need for prolonged mechanical ventilation.На современном этапе развития педиатрической анестезиологии актуальными считаются вопросы совершенствования методов регионарной анестезии/аналгезии как компонент мультимодальной анестезии при проведении хирургических вмешательств у новорождённых. Цель исследования. Оценить эффективность и возможность клинического применения ультразвуково-навигационного ESP-блока при эзофагопластике у новорождённых. Материалы и методы. Была проведена ESP-блокада как компонент общей анестезии у 32 новорождённых с атрезией пищевода. Проведен сравнительный анализ эффективности регионарной анестезии с использованием ESP-блока и опиоидной общей анестезии по продолжительности экстубации и вентиляции, уровню аналгезии в послеоперационном периоде. Во всех группах осуществлялся гемодинамический и респираторный мониторинг. Результаты исследования. Из 15 доношенных новорождённых в основной группе лишь у 2 (6,25%) потребовалась длительная вентиляции легких в послеоперационном периоде, в то время как в группе с опиоидной общей анестезией этот показатель составил 40,6%. Потребность в искусственной вентиляции легких среди недоношенных детей наблюдалась в обеих группах и составила соответственно 15,6% и 3,12%. Доношенные новорождённые в основной группе (n=8; 25,0%) были экстубированы раньше по сравнению с контрольной группой (n=3; 9,37%), что является статистически достоверной разницей (p<0,05). Среднее время до экстубации у доношенных детей в группе с общей анестезией и ESP-блокадой составило 1 час 20 минут (±0,95), тогда как в группе с опиоидной анестезией этот показатель достигал 3 часов 40 минут (±1,25) (P<0,001). У недоношенных детей экстубация трахеи в группе с регионарной анестезией выполнялась в среднем через 6 часов 20 минут (±2,75), тогда как в группе с опиоидной анестезией она осуществлялась через 12 часов 80 минут до 3 суток, что также было статистически значимо (P<0,001). Выводы. Применение ESP-блокады под ультразвуковым контролем как компонент мультимодальной анестезии у новорождённых с атрезией пищевода является безопасным и технически простым методом. Оно обеспечивает адекватное обезболивание во время операции и в послеоперационном периоде, способствует быстрому восстановлению новорождённых и снижает потребность в длительной искусственной вентиляции легких.Zamonaviy pediatrik anesteziologiyaning rivojlanish bosqichida chaqaloqlarda o‘tkaziluvchi tashrixlarning anesteziologik ta’minotida multimodal anesteziya komponenti sifatida regional anesteziya/analgeziya usullarini takomillashtirish masalalari dolzarb bo‘lib xisoblanmoqda. Taqiqot maqsadi. Chaqaloqlarda ezofagoplastika operatsiyasining anesteziologik ta’minotida ultratovush navigatsiyali ESP-blokadaning samaradorligi va uning klinik amaliyotdagi qo‘llanish imkoniyatlarini baholash. Tadqiqot materiali va usullari. Qizilo ‘ngach atreziyasi aniqlangan 32 nafar chaqaloqlarda ESP-blokada texnikasi taklif qilingan va umumiy anesteziya komponenti sifatida regionar anesteziyaning ushbu turi bilan opioidli umumiy anesteziya usuli samaradorligi operatsiyadan keyingi davrda ekstubatsiya va ventilyatsiya muddati va analgeziya darajasiga ko‘ra qiyosiy taxlil qilingan. Har ikki guruhda ham gemodinamik va repirator monitoring amalga oshirilgan. Tadqiqot natijalari. Asosiy guruhdagi yetuk chaqaloqlarning 15 tadan atigi 2 tasi (6,25%) operatsiyadan keyingi uzoq muddatli ventilyatsiyaga muxtoj bo‘lgan bo‘lsa, opioidli umumiy anesteziya o‘tkazilgan chaqaloqlarning 40,6% ida extiyoj kuzatilgan. Chala tug‘ilgan chaqaloqlarning sun’iy o‘pka ventilyatsiyasiga extiyoji har ikki guruhda ham kuzatilgan va mos ravishda 15,6% va 3,12% ni tashkil qildi. Regionar anesteziya qo‘llanilgan yetuk chaqaloqlar (n=8; 25,0%) qiyosiy guruhga (n=3; 9,37%) nisbatan ertaroq ekstubatsiya qilingan va bu statistik ishonchli farqlanishga ega bo‘lgan (p<0,05). Umumiy anesteziya bilan ESP-blokada qo‘llanilgan muddatiga yetib tug‘ilgan chaqaloqlarda ekstubatsiyagacha bo‘lgan o‘rtacha vaqt 1 soat 20 daqiqani (±0,95) tashkil qilgan bo‘lsa, ushbu ko‘rsatkich opioidlar qo‘llanilgan chqaloqlar guruhida 3 soat 40 daqiqagacha (±1,25) yetdi (P<0,001). Chala tug‘ilgan chaqaloqlarda traxeya ekstubatsiyasi regionar anesteziya qo‘llanilgan guruhda o‘rtacha 6 soat 20 daqiqada (±2,75) bajarilgan bo‘lsa, opioidlar qo‘llanilgan guruh chaqaloqlarida 12 soat 80 daqiqadan 3 sutkagacha amalga oshirildi va bu ko‘rsatkichlar statistik jixatdan ishonchli farqlanishga ega bo‘ldi (P<0,001). Xulosa. Qizilo‘ngach atreziyasi bilan tashrix o‘tkazilgan chaqaloqlarda multimodal anesteziya komponenti sifatida ultratovushli navigatsiya bilan o‘tkaziluvchi ESP-blokadaning qo‘llanilishi xavfsiz, texnik jixatdan bajarilishi oson bo‘lib, operatsiya paytida va undan keyingi davrda og‘riqni boshqarish imkonini beradi, shuningdek, operatsiyadan keyin chaqaloqlarni erta tiklanishini ta’minlaydi, uzoq muddatli sun’iy o‘pka ventilyatsiyasiga extiyojni kamaytiradi

    YANGI TUG'ILGAN CHAQALOQLARNING ENDOTOKSIKOZLI ONALARDAN TUG'ILISHIDA PRO VA ANTIOKSIDANT TIZIMINING HOLATI

    No full text
    Actuality. Maternal endotoxicosis is a pathological condition characterized by the accumulation of toxic metabolites in the body, which significantly affects the condition of the fetus and newborn. One of the key mechanisms of tissue damage in endotoxicosis is the activation of lipid peroxidation processes (LPO) and disruption of the antioxidant system (AOS), leading to oxidative stress. Newborns born to mothers with endotoxicosis exhibit elevated levels of LPO products such as malondialdehyde (MDA) and diene conjugates (DC), as well as reduced activity of antioxidant defense enzymes like superoxide dismutase (SOD), catalase, and glutathione peroxidase. The aim of this study was to investigate the state of pro- and antioxidant systems in newborns born to mothers with endotoxicosis. Methods. A total of 83 newborns were examined and divided into two groups: a control group consisting of 41 healthy newborns born to healthy mothers and a main group consisting of 42 newborns born to mothers with endotoxicosis. Biochemical methods were used to assess SOD and catalase activity as well as LPO product levels. The results showed that MDA and DC levels in the main group were significantly higher than in the control group (p<0.05). At the same time, SOD activity decreased by 45–64%, indicating depletion of antioxidant defense resources. However, catalase activity increased by 1.4–1.7 times, suggesting a compensatory mechanism for neutralizing reactive oxygen species. The findings indicate that maternal endotoxicosis disrupts the balance between pro- and antioxidant systems in newborns, leading to oxidative stress and impairing their adaptive capabilities. Further research into these processes and the development of effective therapeutic approaches are necessary.Актуальность. Эндотоксикоз у беременных сопровождается накоплением токсинов, негативно влияющих на развитие плода и здоровье новорожденного. Ключевым звеном патогенеза выступает окислительный стресс, обусловленный дисбалансом между активацией перекисного окисления липидов (ПОЛ) и угнетением антиоксидантной системы (АОС). У младенцев, рожденных от матерей с эндотоксикозом, фиксируется рост концентрации продуктов ПОЛ (малонового диальдегида, диеновых конъюгатов) и снижение активности супероксиддисмутазы (СОД), что свидетельствует о дефиците антиоксидантной защиты. В условиях эндотоксикоза плацента, как барьер между матерью и плодом, подвергается массированной атаке свободных радикалов. Цель исследования. Оценить состояние прооксидантных и антиоксидантных систем у новорожденных от матерей с эндотоксикозом.  Материалы и методы. В исследование включены 83 новорожденных, разделенных на группы: контрольная (41 ребенок от здоровых матерей) и основная (42 ребенка от матерей с эндотоксикозом). Методами биохимического анализа определяли уровень ПОЛ-продуктов (МДА, ДК) и активность ферментов (СОД, каталаза).  Результаты. У новорожденных основной группы зафиксировано повышение МДА на 33% и ДК на 50% (p < 0.05) относительно контроля, что подтверждает гиперактивацию ПОЛ. Активность СОД снизилась на 45–64%, тогда как каталазы — возросла в 1.4–1.7 раза, что может отражать компенсаторный ответ на оксидативный стресс.  Выводы. Эндотоксикоз матери провоцирует дисбаланс про- и антиоксидантных систем у новорожденных, усугубляя адаптационные нарушения. Необходимы дальнейшие исследования для разработки методов коррекции выявленных нарушений.Aktualligi. Ona homiladorlik davrida endotoksikoz holati onaning organizmida toksik metabolitlarning to‘planishi bilan xarakterlanadi va bu holat homila hamda yangi tug‘ilgan chaqaloqning holatiga jiddiy ta’sir ko‘rsatadi. Endotoksikozda to‘qimalarning zararlanishining asosiy mexanizmlaridan biri lipidlarning perekis oksidlanish jarayonlarining (POL) faollashuvi va antioksidant tizimining (AOS) buzilishi hisoblanadi, bu esa oksidativ stressga olib keladi. Endotoksikozga chalingan onalardan tug‘ilgan chaqaloqlarda POL mahsulotlari, masalan, malon dialdegid (MDA) va dien kon’yugatlarning (DK) yuqori konsentratsiyasi kuzatiladi, shuningdek, superoksiddismutaza (SOD), katalaza va glutationperoksidaza kabi antioksidant himoya fermentlari faoliyati pasayadi. Tadqiqotning maqsadi endotoksikozga chalingan onalardan tug‘ilgan chaqaloqlarda pro- va antioksidant tizim holatini o‘rganishdan iborat. Tadqiqot materiallari va usullari. Tadqiqot doirasida 83 chaqaloq tekshirildi, ular ikki guruhga bo‘lindi: nazorat guruhi – sog‘lom onalardan tug‘ilgan 41 chaqaloq va asosiy guruh – endotoksikozga chalingan onalardan tug‘ilgan 42 chaqaloq. Biokimyoviy metodlar orqali SOD va katalaza faoliyati hamda POL mahsulotlari darajasi aniqlandi. Natijalar shundan dalolat beradiki, asosiy guruhdagi chaqaloqlarda MDA va DK darajalari nazorat guruhiga nisbatan ancha yuqori (p<0,05). Shu bilan birga, SOD faoliyati 45–64% ga pasaygani kuzatildi, bu antioksidant himoya tizimining resurslari kamayganligini ko‘rsatadi. Biroq katalazaning faoliyati 1,4–1,7 marta oshgan bo‘lib, bu organizmning AFKni neytrallashtirish uchun kompensatsion mexanizmini ko‘rsatadi. Xulosa. Olingan natijalar shundan dalolat beradiki, onadagi endotoksikoz yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda pro- va antioksidant tizimlar o‘rtasidagi muvozanatni buzib, oksidativ stress rivojlanishiga olib keladi. Bu esa chaqaloq organizmining moslashuvchanlik imkoniyatlarini yomonlashtiradi. Ushbu jarayonlarni chuqurroq o‘rganish va samarali davolash usullarini ishlab chiqish zarur

    BOLALARDA KASALXONADAN TASHQARI PNEVMONIYANING OG‘IRLIK DARAJASINI BASHORATLASHDA YALLIG‘LANISH MARKERLARI VA TUG‘MA IMMUNITET KO‘RSATKICHLARINING O‘RNI

    No full text
    Introduction. Community-acquired pneumonia (CAP) is one of the most common respiratory infections in children and remains a major challenge in contemporary pediatrics. Assessing the risk of severe disease and predicting treatment outcomes in pediatric patients is of practical importance. Immunological biomarkers – including immunoglobulins, cellular subpopulations, and inflammatory indicators – play a key role in the pathogenesis of CAP and help characterize the immune response and disease severity. Objective. To evaluate the diagnostic and prognostic value of inflammatory markers and innate immunity parameters in children with varying severity of community-acquired pneumonia (CAP). Materials and Methods. The study included 80 children aged 1 month to 3 years with a clinically and radiologically confirmed diagnosis of CAP. Patients were divided into two groups based on disease severity: 40 children with mild CAP and 40 with severe CAP. Severity stratification was performed using clinical criteria, including respiratory rate, degree of intoxication, presence of respiratory failure, and oxygen therapy requirement. Plasma levels of procalcitonin and C-reactive protein, along with immunological parameters – CD16+, CD64+, and neutrophil phagocytic activity—were assessed as indicators of inflammation and innate immunity. Results. Significant differences were found between mild and severe CAP groups in leukocyte count, absolute lymphocyte count, procalcitonin and C-reactive protein concentrations, CD64+ expression, and neutrophil phagocytic activity. Elevated leukocytes, procalcitonin, C-reactive protein, and CD64+ expression (p<0.001) were associated with severe disease, while lymphopenia reflected impaired adaptive immunity (p<0.001). Phagocytic activity was also higher in severe cases (p<0.001). CD16+ did not reach statistical significance, though a tendency toward increased levels was observed. The most informative combination of markers included leukocyte count, procalcitonin/CRP, CD64+, phagocytosis, and lymphocyte count. Conclusion. A combined assessment of inflammatory and immunological biomarkers provides high diagnostic value for early risk stratification of severe CAP in children. The most significant predictors were leukocytosis, lymphopenia, elevated procalcitonin, C-reactive protein, and CD64+, as well as enhanced neutrophil phagocytic activity. Incorporating this biomarker panel may improve early identification of patients requiring intensive monitoring and therapy. The role of CD16+ warrants further investigation.  Введение. Внебольничная пневмония (ВП) является одной из наиболее распространённых инфекций дыхательных путей у детей и представляет серьёзную проблему для современной педиатрии. Оценка степени риска и прогнозирования исходов лечения у детей имеет важное практическое значение. Иммунологические биомаркеры, включая иммуноглобулины, клеточные субпопуляции и показатели воспаления, играют ключевую роль в патогенезе ВП и позволяют оценивать особенности иммунного ответа и тяжесть заболевания. Цель. Оценить диагностическую и прогностическую ценность воспалительных маркеров и показателей врождённого иммунитета у детей с различной степенью тяжести внебольничной пневмонии (ВП). Материалы и методы. В исследование вошли 80 детей в возрасте от 1 месяца до 3 лет с клинико-рентгенологически подтверждённым диагнозом ВП. Пациенты были распределены на две группы по тяжести течения: 40 детей с лёгкой ВП и 40 детей с тяжёлой ВП. Стратификацию тяжести ВП осуществляли на основании клинических критериев, включающих частоту дыхания, выраженность интоксикации, наличие дыхательной недостаточности и потребность в кислородной терапии. Изучали основные показатели воспаления и врождённого иммунитета путем определения в плазме крови уровня прокальцитонина, С-реактивного белка, а также иммунологических показателей — CD16+, CD64+ и фагоцитарной активности нейтрофилов. Результаты. Между группами лёгкого и тяжёлого течения ВП выявлены достоверные различия по уровню лейкоцитов, абсолютному числу лимфоцитов, концентрациям прокальцитонина и С-реактивного белка, экспрессии CD64+ и фагоцитарной активности нейтрофилов. Повышение лейкоцитов, прокальцитонина, С-реактивного белка и CD64+ (p<0,001) ассоциировалось с тяжёлым течением, тогда как лимфопения отражала нарушение адаптивного ответа (p<0,001). Фагоцитарная активность также была выше при тяжёлой форме (p<0,001). Показатель CD16+ не достиг статистической значимости, хотя демонстрировал тенденцию к росту. Наиболее информативной оказалась комбинация маркёров: лейкоциты, прокальцитонин/СРБ, CD64+, фагоцитоз и лимфоциты. Заключение. Комплекс воспалительных и иммунологических маркёров обладает высокой диагностической ценностью для ранней стратификации риска тяжёлого течения ВП у детей. Наиболее значимыми предикторами оказались лейкоцитоз, лимфопения, повышение прокальцитонина, С-реактивного белка и CD64+, а также усиление фагоцитарной активности нейтрофилов. Использование этой панели позволяет точнее выявлять пациентов, нуждающихся в интенсивном наблюдении и терапии. Роль CD16+ требует дальнейшего изучения.Kirish. Kasalxonadan tashqari pnevmoniya (KTP) bolalarda nafas yo‘llari infeksiyalarining eng ko‘p uchraydigan turlaridan biri bo‘lib, zamonaviy pediatriyada dolzarb muammo bo‘lib qolmoqda. Bolalarda kasallikning og‘ir kechish xavfini baholash va davolash natijalarini bashoratlash amaliy ahamiyatga ega. Immunologik biomarkerlar, jumladan immunoglobulinlar, hujayraviy subpopulyatsiyalar va yallig‘lanish ko‘rsatkichlari KTP patogenezida muhim o‘rin tutadi hamda immun javob xususiyatlari va kasallik og‘irligini tavsiflashga yordam beradi. Maqsad. Kasalxonadan tashqari pnevmoniyaning turli og‘irlik darajalarida bolalarda yallig‘lanish markerlari va tug‘ma immunitet ko‘rsatkichlarining diagnostik va prognostik ahamiyatini baholash. Materiallar va usullar. Tadqiqotga 1 oydan 3 yoshgacha bo‘lgan, klinik va rentgenologik jihatdan KTP tashxisi tasdiqlangan 80 nafar bola kiritildi. Bemorlar kasallik og‘irligiga ko‘ra ikki guruhga ajratildi: yengil KTP bo‘lgan 40 nafar va og‘ir KTP bo‘lgan 40 nafar bola. Og‘irlik darajasi nafas olish chastotasi, intoksikatsiya darajasi, nafas yetishmovchiligi mavjudligi va kislorod terapiyasiga ehtiyoj kabi klinik mezonlar asosida baholandi. Yallig‘lanish va tug‘ma immunitet ko‘rsatkichlari sifatida qon zardobidagi prokaltsitonin va C-reaktiv oqsil darajalari, shuningdek CD16+, CD64+ va neytrofillarning fagotsitar faolligi aniqlandi. Natijalar. Yengil va og‘ir KTP guruhlari o‘rtasida leykotsitlar soni, limfotsitlarning mutlaq miqdori, prokaltsitonin va C-reaktiv oqsil konsentratsiyalari, CD64+ ekspressiyasi hamda neyrofillarning fagotsitar faolligi bo‘yicha ishonchli farqlar aniqlandi. Leykotsitlar, prokaltsitonin, C-reaktiv oqsil va CD64+ ning oshishi  kasallikning og‘ir kechishi bilan bog‘liq bo‘ldi (p<0,001), limfopeniya esa adaptiv immunitetning buzilishini aks ettirdi (p<0,001). Fagotsitar faollik ham og‘ir holatlarda yuqori bo‘ldi (p<0,001). CD16+ o’zgarishi statistik ahamiyatga yetmadi, biroq ko‘rsatkichlarning oshishiga moyillik kuzatildi. Eng informativ markerlar kombinatsiyasi leykotsitlar soni, prokaltsitonin/CRP, CD64+, fagotsitoz va limfotsitlar miqdorini o‘z ichiga oldi. Xulosa. Yallig‘lanish va immunologik biomarkerlarning kompleks baholanishi bolalarda og‘ir KTP xavfini erta stratifikatsiya qilish uchun yuqori diagnostik ahamiyatga ega. Eng muhim prediktorlar leykotsitoz, limfopeniya, prokaltsitonin va C-reaktiv oqsilning oshishi, CD64+ ekspressiyasi hamda neytrofillarning fagotsitar faolligining kuchayishi bo‘ldi. Ushbu biomarkerlar panelini qo‘llash intensiv kuzatuv va terapiyaga muhtoj bemorlarni erta aniqlashga imkon beradi. CD16+ ning o‘rni qo‘shimcha tadqiqotlarni talab etadi

    BOLALARDA GIDRONEFROZNI DAVOLASHDA ZAMONAVIY YONDASHUVLAR: ADABIYOTLAR SHARHI

    No full text
    Pediatric hydronephrosis, the most common prenatal urologic abnormality, results from the distension of the renal pelvis and calyces due to obstructed urine flow. Its causes range from congenital ureteropelvic junction (UPJ) obstruction to acquired conditions, with severity assessed through grading systems like the Society for Fetal Urology (SFU) and Urinary Tract Dilation (UTD) classifications. While mild cases often resolve spontaneously, severe cases may require surgical interventions such as pyeloplasty, which has high success rates, particularly with advancements like robotic-assisted techniques. Diagnostic innovations, including the integration of urinary biomarkers with ultrasound, have improved the precision of identifying cases requiring intervention. This comprehensive review emphasizes a multidisciplinary approach, combining advanced imaging, personalized treatment strategies, and emerging technologies to optimize outcomes. Ongoing research into novel therapies and minimally invasive methods promises to further enhance the management of this condition and improve long-term renal function in affected children.Гидронефроз у детей является наиболее распространенной пренатальной урологической аномалией, возникающей вследствие расширения почечной лоханки и чашечек в результате обструкции мочевого оттока. Его причины могут варьировать от врожденной обструкции лоханочно-мочеточникового сегмента до приобретенных состояний. Тяжесть заболевания оценивается по таким классификациям, как Общество фетальной урологии (ОФУ) и Расширение мочевыводящих путей (РМП). Хотя легкие случаи часто разрешаются самостоятельно, при тяжелых формах могут потребоваться хирургические вмешательства, такие как пиелопластика. Этот метод обладает высокой эффективностью, особенно благодаря современным достижениям, таким как роботизированные технологии. Диагностические инновации, включающие сочетание мочевых биомаркеров с ультразвуковым исследованием, значительно повысили точность выявления случаев, требующих вмешательства. Этот всесторонний анализ акцентирует внимание на мультидисциплинарном подходе, включающем передовые методы визуализации, персонализированные стратегии лечения и развивающиеся технологии для оптимизации результатов. Ожидается, что исследования новых методов лечения и малоинвазивных подходов позволят более эффективно управлять этим состоянием и улучшить функцию почек у детей с данным заболеванием в долгосрочной перспективе.Bolalarda gidronefroz, eng keng tarqalgan prenatal urologik anomaliya bo‘lib, siydik oqimining to‘silishi natijasida buyrak jomi va kosachalarining kengayishidan kelib chiqadi. Uning sabablari tug‘ma jomcha siydik nayi segmenti (JSNS) obstruksiyasidan tortib orttirilgan holatlargacha bo‘lishi mumkin. Kasallikning og‘irligi Fetal Urologiya Jamiyati (FUA) va Siydik yo‘llari kengayishi (SYK) kabi tasniflar orqali baholanadi. Yengil holatlar ko‘pincha o‘z-o‘zidan tuzalsa-da, og‘ir holatlarda piyeloplastika kabi jarrohlik aralashuvlari zarur bo‘lishi mumkin. Bu usul, ayniqsa robot yordamidagi texnikalar kabi zamonaviy yutuqlar tufayli, yuqori samaradorlikka ega. Siydik biomarkerlarini ultratovush tekshiruvi bilan birlashtirishni o‘z ichiga olgan diagnostik innovatsiyalar aralashuv talab qilinadigan holatlarni aniqlash aniqligini sezilarli darajada oshirdi. Ushbu keng qamrovli tahlil natijalarni optimallashtirish uchun ilg‘or tasvirlash usullari, shaxsiy davolash strategiyalari va rivojlanayotgan texnologiyalarni o‘z ichiga olgan ko‘p tarmoqli yondashuvga alohida e’tibor qaratadi. Yangi davolash usullari va kam invaziv usullar bo‘yicha olib borilayotgan tadqiqotlar ushbu holatni yanada samaraliroq boshqarish va kasallikka chalingan bolalarda buyrak faoliyatini uzoq muddat davomida yaxshilash imkonini berishi kutilmoqda

    OILAVIY SIL O‘CHOQLARIDA YASHOVCHI BOLALARDA IMMUNOLOGIK DIAGNOSTIK SINAMALARNING QIYOSIY TAHLILI

    No full text
    Objective: To evaluate and compare the results of immunological diagnostic tests in children living in family tuberculosis hotspots based on data from the Samarkand region. Materials and methods: The study was conducted from 2021 to 2024. It included 670 children aged 4 to 12 years who had received the BCG vaccine and had a positive Mantoux test with 2 TU of PPD-L tuberculin. All children underwent testing with the Diaskintest preparation as well as the Quantiferon test. Results: Based on the comprehensive examination results, children were divided into the following groups: Group I - 273 healthy children (40.7%); Group II - 120 (17.9%) patients with latent tuberculosis infection (LTI); Group III - 277 children with active pulmonary tuberculosis (41.4%). Discussion: The sensitivity results to PPD-L tuberculin with 2 TU do not provide sufficiently reliable information for differentiating between patients with LTI and active forms of tuberculosis in children. The high results of the Mantu test in the cohort of healthy children (23.8%) are noteworthy, while the average results of the tuberculin test with 2 TB were recorded in 53.4% of cases in the group of children with active forms of tuberculosis, as well as in 52.5% of the LTI cohort of children. One in five children with a difference in the positive results of the ATR test with a simultaneous negative result of the QFT test were classified as frequently and long-term ill children and suffered from ENT pathology. More than half of these children had a history of allergic pathology (54.5%) and metabolic disorders in the form of overweight and obesity (63.6%). Conclusions: in cases where the results of the ATP test are interpreted as false positive, it is necessary to use alternative methods - IGRA tests (Quantiferon).Цель: оценить и сравнить результаты иммунологических диагностических проб у детей, проживающих в очагах семейного туберкулеза по материалам Самаркандской области. Материалы и методы: исследование проведено с 2021 по 2024 гг.: В исследование вошли 670 детей, в возрасте от 4 до 12 лет, получившие вакцину BGC, у которых зарегистрирована положительная проба Манту с 2 ТЕ туберкулина ППД-Л. Всем детям проведены проба с препаратом Диаскинтест, а также и тестом Quantiferon. Результаты: по результатам комплексного обследования дети были распределены на нижеследующие группы: I группа - 273 детей - здоровые (40,7%); во II группу включены 120 (17,9%) пациентов с латентной туберкулезной инфекцией (ЛТИ); в III группу вошли 277 детей с активным  туберкулезом органов дыхания (41,4%). Обсуждение: результаты чувствительности к туберкулину PPD-L с 2 ТЕ не дают достоверно достаточной информации для дифференцирования пациентов с ЛТИ активными формами туберкулеза у детей. Обращает на себя внимание факт наличия высоких результатов пробы Манту в когорте здоровых детей (23,8%), при этом средние результаты туберкулиновой пробы с 2 ТЕ зарегистрированы 53,4% случаев группы больных активными формами туберкулеза детей, а также в 52,5% когорты детей с ЛТИ. Каждый пятый ребенок с расхождением положительных результатов пробы с АТР с одномоментным отрицательным результатом теста QFT входил в категорию часто и длительно болеющих детей и страдал патологией ЛОР-органов. Более чем у половины таких детей имелись сведения о наличии в анамнезе аллергологической патологии (54,5%) и метаболических нарушений в виде избыточной массы тела и ожирения (63,6%). Выводы: в случаях, когда результаты пробы с АТР быть интерпретированы как ложноположительные, необходимо применение альтернативных методов - IGRA - тестов (Quantiferon).Maqsad: Samarqand viloyati ma’lumotlari asosida oilaviy sil o‘chog‘ida yashovchi bolalarda immunologik diagnostik sinovlar natijalarini baholash va taqqoslash. Materiallar va usullar: Tadqiqot 2021-yildan 2024-yilgacha o‘tkazildi. Tadqiqotga BGC vaksinasini olgan, 2 TB PPD-L bilan Mantu sinovi ijobiy bo‘lgan 4 yoshdan 12 yoshgacha bo‘lgan 670 nafar bola kiritildi. Barcha bolalarga Diaskintes preparati bilan sinov, shuningdek Quantiferon testi o‘tkazildi. Natijalar: Kompleks tekshiruv natijalariga ko‘ra bolalar quyidagi guruhlarga bo‘lindi: I guruh - 273 nafar sog‘lom bola (40,7%); II guruhga latent sil infeksiyasi (LSI) bilan kasallangan 120 nafar (17,9%) bemor kiritildi; III guruhga nafas olish a’zolarining faol sili bilan kasallangan 277 nafar bola (41,4%) kirdi. Muhokama: 2 TE bilan PPD-L tuberkuliniga sezuvchanlik natijalari bolalarda LSI va silning faol shakllarini farqlash uchun ishonchli darajada yetarli ma’lumot bermaydi. Sog‘lom bolalar guruhida Mantu sinamasining yuqori natijalari (23,8%) mavjudligi e’tiborni tortadi. Bunda 2 TE li sil sinamasining o‘rtacha natijalari silning faol shakllari bilan og‘rigan bolalar guruhida 53,4% holatlarda, shuningdek, LTI bo‘lgan bolalar guruhida 52,5% holatlarda qayd etilgan. ATR sinamasi ijobiy, ammo bir vaqtning o‘zida QFT testi salbiy natija ko‘rsatgan har beshinchi bola tez-tez va uzoq vaqt kasal bo‘ladigan bolalar toifasiga kirgan va LOR-a’zolari kasalliklaridan aziyat chekkan. Bunday bolalarning yarmidan ko‘pida allergik kasalliklar (54,5%) va ortiqcha tana vazni hamda semizlik (63,6%) ko‘rinishidagi moddalar almashinuvi buzilishlari borligi haqida ma’lumotlar mavjud bo‘lgan. Xulosalar: ATR sinamasi natijalari soxta musbat deb talqin qilinishi mumkin bo‘lgan hollarda, muqobil usullar - IGRA-testlar (Quantiferon) qo‘llanilishi zarur

    SEMIZLIKNING BOLALARDA YURAK-QON TOMIR TIZIMIGA TA’SIRI

    No full text
    Obesity is one of the most common chronic, non-communicable diseases in the world. In 2022, overweight and obesity were observed in approximately 37 million children under the age of 5 worldwide. Currently, every fourth person on our planet suffers from overweight or obesity. There is a growing number of patients with excess body mass among the global population of children and adolescents. The World Health Organization recognized obesity as an epidemic of the 21st century. In 2023, approximately 23 percent of people aged 18 and older worldwide suffered from obesity. The prevalence of obesity more than doubled between 1990 and 2022. While overweight was once considered a problem only in rich countries, its prevalence is now increasing in middle- and low-income countries. In Africa, overweight among children under 5 years of age has increased by 23% since 2000. In 2022, almost half of children under 5 years of age in Central Asia were overweight or obese.Ожирение является одним из самых распространенных хронических неинфекционных заболеваний в мире. В 2022 году около 37 миллионов детей в возрасте до 5 лет во всем мире имели избыточный вес или страдали ожирением. В настоящее время каждый четвертый житель нашей планеты страдает избыточным весом или ожирением. Во всем мире растет число пациентов с избыточным весом среди детей и подростков. Всемирная организация здравоохранения признала ожирение эпидемией XXI века. В 2023 году около 23 процентов людей в возрасте 18 лет и старше во всем мире страдали ожирением. Распространенность ожирения увеличилась более чем вдвое в период с 1990 по 2022 год. Если раньше ожирение считалось проблемой только в богатых странах, то сейчас его распространенность растет также в странах со средним и низким уровнем дохода. В Африке избыточный вес среди детей в возрасте до 5 лет увеличился на 23% с 2000 года. В 2022 году почти половина детей в возрасте до 5 лет в Центральной Азии имели избыточный вес или страдали ожирением.Semizlik - dunyodagi eng keng tarqalgan surunkali, noinfeksion kasalliklardan biridir. 2022 yilda dunyo bo‘ylab 5 yoshgacha bo‘lgan bolalar o‘rtasida ortiqcha vazn va semizlik taxminan 37 millionda kuzatilgan. Hozirda sayyoramizning har to'rtinchi aholisi ortiqcha vazn yoki semizlikdan aziyat chekadi. Dunyo bo‘ylab bolalar va o‘smirlar populyatsiyasi orasida ortiqcha tana massasiga ega bemorlar sonining tobora ko'payib borishi kuzatilmoqda. Jahon sog'liqni saqlash tashkiloti semirishni 21-asr epidemiyasi deb tan oldi. 2023 yilda dunyo bo‘ylab taxminan 23 foiz, 18 yosh va undan katta  odamlar semizlikdan a`ziyat chekganlar. 1990 yildan 2022 yilgach bo‘lgan davrda semizlikning tarqalishi ikki barobardan xam oshgan. Ortiqcha vazn bir vaqtlar faqat boy davlatlar muammosi deb qaralgan bo‘lsa, xozirda uning tarqalishi o‘rtach va past daromadli davlatlarda xam oshib bormoqda. Afrikada 5 yoshgacha bo‘lgan bolalar o‘rtasida ortiqcha vazn 2000 yillardan boshlab 23% gacha oshishi kuzatilgan. 2022 yillarda O‘rta Osiyo xududida 5 yoshgach bo‘lgan bolalarning deyarli yarimida ortiqcha tana vazni va semizligi qayd etilgan

    BOSHLANG'ICH MAKTAB YOSHIDAGI BOLALARDA LIMFOMA BILAN KASALLANISHNING ONKOEPIDEMIOLOGIK HOLATINI O'RGANISH

    No full text
    The study of early diagnosis of malignant lymphomas in children of primary school age is a relevant and rapidly developing area of medicine. In recent years, scientific progress has led to the development of new approaches, technologies and strategies that increase the effectiveness of detection and treatment of this pathology.Modern research has identified a number of specific biomarkers that are associated with the development of malignant lymphomas. Objective. To determine the role of preventive examinations in children of primary school age in identifying malignant lymphomas and to develop recommendations for increasing their effectiveness. Materials and Methods. The study included 1,000 children of primary school age (6 to 10 years old) from secondary schools in the region. Participants are divided into groups depending on gender, age and clinical signs identified during preventive examinations. The study involved clinical, instrumental and laboratory research methods. Results and Discussion. The results showed that during preventive examinations of 1000 children of primary school age (6–10 years old), it was revealed that malignant lymphoma was suspected in 5% of children, of which 1% of cases were confirmed.  The highest detection rate was observed in children 8–9 years old, and lymphomas were more often diagnosed in boys (1.2%) compared to girls (0.8%).Geographic analysis showed an even distribution of incidence between urban and rural regions. Regular screenings have proven effective in early detection of lymphomas, especially in the 8-9 age group. The most significant ultrasound marker was the parameter of pathological vascularization. Ultrasound in combination with determination of LDH levels is a highly informative method for the early diagnosis of lymphomas. Conclusion. The use of modern methods of statistical data processing made it possible to obtain reliable results and identify key factors associated with the development of lymphomas and other pathologies in children. This provided the basis for the development of early diagnostic algorithms.Исследование ранней диагностики злокачественных лимфом у детей младшего школьного возраста – это актуальная и быстро развивающаяся область медицины. В последние годы научный прогресс привел к разработке новых подходов, технологий и стратегий, которые повышают эффективность выявления и лечения данной патологии. Современные исследования выявили ряд специфических биомаркеров, которые связаны с развитием злокачественных лимфом. Цель исследования. Определить роль профилактических осмотров у детей младшего школьного возраста в выявлении злокачественных лимфом и разработать рекомендации по повышению их эффективности. Материалы и методы. В исследование было включено 1000 детей младшего школьного возраста (от 6 до 10 лет) из общеобразовательных школ региона. Участники распределены на группы в зависимости от пола, возраста и клинических признаков, выявленных при профилактических осмотрах. В исследовании проводтлись клинические, инструментальные и лабораторные методы исследования. Результаты и обсуждение. Результаты показали, что в ходе профилактических осмотров 1000 детей младшего школьного возраста (6–10 лет) было выявлено: подозрение на злокачественные лимфомы у 5% детей, из которых 1% случаев был подтвержден.  Наибольшая частота выявления наблюдалась у детей 8–9 лет, а лимфомы чаще диагностировались у мальчиков (1.2%) по сравнению с девочками (0.8%).  Географический анализ показал равномерное распределение заболеваемости между городскими и сельскими регионами.  Регулярные профилактические осмотры доказали свою эффективность для раннего выявления лимфом, особенно в возрастной группе 8–9 лет. Анализ результатов УЗИ и лабораторных данных показал: Уровень ЛДГ значительно выше у детей с подозрением на лимфомы (420 ± 80 МЕ/л) по сравнению с детьми без патологии (180 ± 30 МЕ/л).  Увеличение лимфоузлов, патологическая васкуляризация и кистозные изменения, выявленные на УЗИ, коррелировали с повышением уровня ЛДГ (r=0.72).  Наиболее значимым ультразвуковым маркером оказался параметр патологической васкуляризации. УЗИ в сочетании с определением уровня ЛДГ является высокоинформативным методом для ранней диагностики лимфом. Выводы. Использование современных методов статистической обработки данных позволило получить достоверные результаты и выявить ключевые факторы, связанные с развитием лимфом и других патологий у детей. Это обеспечило основу для разработки алгоритмов ранней диагностики.Boshlang'ich maktab yoshidagi bolalarda malign limfomalarning erta tashxisini o'rganish tibbiyotning dolzarb va tez rivojlanayotgan yo'nalishi hisoblanadi. So'nggi yillarda ilmiy taraqqiyot ushbu patologiyani aniqlash va davolash samaradorligini oshiradigan yangi yondashuvlar, texnologiyalar va strategiyalarni ishlab chiqishga olib keldi. Zamonaviy tadqiqotlar malign limfomalarning rivojlanishi bilan bog'liq bo'lgan bir qator o'ziga xos biomarkerlarni aniqladi. Tadqiqot maqsadi. Boshlang'ich sinf o'quvchilarida xavfli limfomalarni aniqlashda profilaktik tekshiruvlarning rolini aniqlash va ularning samaradorligini oshirish bo'yicha tavsiyalar ishlab chiqish. Materiallar va usullar. Tadqiqotda viloyatdagi umumta’lim maktablarining 1000 nafar boshlang‘ich sinf o‘quvchilari (6 yoshdan 10 yoshgacha) ishtirok etdi. Ishtirokchilar profilaktik tekshiruvlar davomida aniqlangan jinsi, yoshi va klinik belgilari bo‘yicha guruhlarga bo‘lingan. Tadqiqot klinik, instrumental va laboratoriya tadqiqot usullarini o'z ichiga oladi. Natijalar va muhokama. Natijalar shuni ko'rsatdiki, boshlang'ich maktab yoshidagi (6-10 yosh) 1000 nafar bolani profilaktik tekshiruvdan o'tkazishda quyidagilar aniqlangan: 5% bolalarda malign limfomalarga shubha qilingan, ulardan 1% hollarda tasdiqlangan. Eng yuqori kasallanish darajasi 8-9 yoshdagi bolalarda kuzatilgan va limfomalar qizlarga (0,8%) nisbatan o'g'il bolalarda (1,2%) ko'proq tashxislangan. Geografik tahlil holatlarning shahar va qishloq joylari o'rtasida teng taqsimlanganligini ko'rsatdi. Muntazam skrining limfomalarni erta aniqlashda, ayniqsa 8-9 yosh guruhida samarali ekanligi ko'rsatilgan. Ultratovush tekshiruvi natijalari va laboratoriya ma'lumotlarini tahlil qilish shuni ko'rsatdiki: LDH darajasi lenfomaga shubha qilingan bolalarda (420 ± 80 IU / L) patologiyasi bo'lmagan bolalarga (180 ± 30 IU / L) nisbatan sezilarli darajada yuqori. Kattalashgan limfa tugunlari, g'ayritabiiy vaskulyarizatsiya va ultratovush yordamida aniqlangan kista o'zgarishlari LDH darajasining oshishi bilan bog'liq (r = 0,72). Eng muhim ultratovush belgisi patologik vaskulyarizatsiya parametri edi. LDH darajasini aniqlash bilan birgalikda ultratovush tekshiruvi limfomalarni erta tashxislash uchun juda informatsion usuldir. Xulosa. Statistik ma'lumotlarni qayta ishlashning zamonaviy usullaridan foydalanish ishonchli natijalarni olish va bolalarda limfoma va boshqa patologiyalarning rivojlanishi bilan bog'liq asosiy omillarni aniqlash imkonini berdi. Bu erta diagnostika algoritmlarini ishlab chiqish uchun asos bo'ldi

    PERINATAL GIPOKSIK-ISHEMIK ENSEFALOPATIYA BILAN TUG‘ILGAN CHAQALOQLARNING LABORATOR VA NEYROSONOGRAFIK KO‘RSATKICHLARI

    No full text
    The most common cause of perinatal damage is hypoxic-ischemic encephalopathy (HIE), which occurs in half of all cases of central nervous system pathology. The purpose of our work was to determine the laboratory and neurosonographic parameters of newborns born with perinatal hypoxic-ischemic encephalopathy. Materials and methods: 120 babies diagnosed with moderate and severe hypoxic-ischemic CNS lesions were under our observation. Group I included 40 newborns with moderate-degree hypoxic-ischemic encephalopathy, group II combined 40 newborns with similar pathologies but with severe-degree encephalopathy. Results: our analysis of the relative risk (RR) indicators in newborns of the main and control groups allows us to conclude that the modifying risk factors for the development of moderate-degree perinatal encephalopathy are the threat of miscarriage, toxicosis, mother's age over 35, moderate-degree anemia, acute upper respiratory tract infections, and gynecological pathology. We also established that the modifying risk factors for the development of severe perinatal encephalopathy are stillbirth, bad habits in the father, close marriages, obesity, chronic infection foci, acute bacterial infectious diseases, and urogenital infection. Conclusions: we established significant correlations between blood oxygen saturation, blood acid-base, and gas composition indicators in newborns with signs of hypoxic-ischemic perinatal encephalopathy, which should be used for diagnostic purposes and for predicting the severity of perinatal encephalopathy.Наиболее частой причиной перинатальных повреждений ЦНС являются гипоксически-ишемические энцефалопатии (ГИЭ), которые имеют место в половине всех случаев патологии центральной нервной системы. Целью нашей работы явилось определение лабораторных и нейросонографических параметров новорожденных, родившихся с наличием с перинатальной гипоксико-ишемической энцефалопатией. Материалы и методы: под нашим наблюдением находилось 120 новорождённых детей с диагностированным поражением ЦНС гипоксико-ишемического характера средней и тяжёлой степени тяжести. В I группу вошли 40 новорождённых с гипоксико-ишемической энцефалопатией средней степени тяжести, II группа объединила 40 новорождённых с аналогичной патологией, но с тяжёлой степенью. Результаты: проведенный нами анализ показателей относительного риска (RR) у новорожденных основной и контрольной групп, позволяет сделать заключение, что модифицирующими факторами риска развития перинатальной энцефалопатии средней степени тяжести являются угроза выкидыша, токсикозы, возраст матери старше 35 лет, анемия средней тяжести, острые инфекции верхних дыхательных путей, гинекологическая патология. Нами также установлено, что модифицирующими факторами риска развития перинатальной энцефалопатии тяжелой степени являются мертворождаемость, вредные привычки у отца, близкородственный брак, избыточная масса тела и ожирение, наличие хронически текущих инфекций в организме, острая инфекционная патология бактериального происхождения, патология урогенитального тракта. Выводы: мы установили достоверно значимые корреляционные связи показателей насыщения крови кислородом, кислотно-основного и газового состава крови у новорожденных с признаками гипоксико-ишемической перинатальной энцефалопатии, которую необходимости использовать с диагностической целью и для прогноза тяжести перинатальной энцефалопатии.Perinatal shikastlanishining eng ko'p uchraydigan sababi gipoksik-ishemik ensefalopatiya (HIE) bo'lib, u markaziy asab tizimi patologiyasining barcha holatlarining yarmida uchraydi. Tadqiqotning maqsadi perinatal gipoksik-ishemik ensefalopatiya bilan tug‘ilgan chaqaloqlarning laborator va neyrosonografik ko‘rsatkichlarini aniqlashdan iborat. Materiallar va usullar: bizning kuzatuvimiz ostida markaziy asab tizimining o‘rtacha va og‘ir darajadagi gipoksik-ishemik shikastlanishi tashxisi qo‘yilgan 120 nafar yangi tug‘ilgan chaqaloqlar bo‘lgan. I guruhga o‘rtacha og‘irlikdagi gipoksik-ishemik ensefalopatiya bilan tug‘ilgan 40 nafar chaqaloq, II guruhga o‘xshash patologiyali, ammo og‘ir darajadagi 40 nafar chaqaloq kiritildi. Natijalar: asosiy va nazorat guruhidagi yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda nisbiy xavf (RR) ko‘rsatkichlarining tahlili o‘rtacha og‘irlikdagi perinatal ensefalopatiya rivojlanishining modifikatsiyalovchi xavf omillari homila tushish xavfi, toksikozlar, onaning 35 yoshdan oshgan yoshi, o‘rtacha og‘irlikdagi anemiya, yuqori nafas yo‘llarining o‘tkir infeksiyalari, ginekologik patologiya degan xulosaga kelish imkonini beradi. Shuningdek, biz o‘lik tug‘ilish, otadagi zararli odatlar, yaqin qarindoshlar o‘rtasidagi nikoh, semizlik, surunkali infeksiya o‘choqlari, o‘tkir bakterial yuqumli kasalliklar, urogenital infeksiya og‘ir darajadagi perinatal ensefalopatiya rivojlanishining modifikatsiyalovchi xavf omillari ekanligini aniqladik. Xulosalar: markaziy asab tizimining perinatal shikastlanishi bilan tug‘ilgan chaqaloqlarda saturatsiya ko‘rsatkichlari, KOS va qonning gaz tarkibi o‘rtasida sezilarli korrelyatsion bog‘liqlik mavjud bo‘lib, uni tashxis qo‘yish va perinatal ensefalopatiyaning og‘irligini bashorat qilish uchun qo‘llash zarur

    3

    full texts

    236

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Международный журнал научной педиатрии
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇