CNS Czasopisma Naukowe w Sieci
Not a member yet
16863 research outputs found
Sort by
Using the free market against itself? The strategy of promoting national champions by authoritarian regimes — motivations and limitations
No full textAfter the end of the Cold War it seemed that authoritarian regimes are bound to suffer economic marginalization because command economies proved to be unable to compete with free and open markets. Currently, however, we witness a number of non-democratic, authoritarian States capable of abusing market rules to create an unfair advantage to their undertakings — “National Champions” — competing with other enterprises, which are bound into a tight corset of anti-subsidy regulations, so ultimately to achieve regimes’ political goals. In this context, the paper — based primarily on analysis and review of literature and secondarily on dogmatic analysis — by presenting a set of interlinked political and economic motivations seeks to argue that, on the one hand, strategic rejection of free market doctrine is an inherent feature of authoritarian regimes, and on the other, that inefficiencies endemic in non-democratic forms of governments reduce the likelihood of successful implementation of the eponymous strategy. On this basis, the secondary aim of this paper is to provide a conceptual basis for answering the following question: Considering the need to adapt to long-term effects of the current economic uncertainty, are the strategies of creating undue competitive advantages for national champions pursued by many authoritarian regimes serious enough threat to free markets to warrant a response from the international community
Ludwig von Mises jako krytyk autorytaryzmu i totalitaryzmu
No full textLudwig von Mises, a prominent representative of the Austrian school, was also a radical critic of authoritarianism and totalitarianism. His criticism was deeply rooted in economic theory, particularly in his authoritative comparative analysis of socialism and capitalism and his original theory of bureaucracy. At the same time, while emphasizing the economic aspects, he ignored the distinction between the two systems, treating any major appropriation of economic power by the state as a fast track to full political and economic control. Reconstructing Mises reasoning, the article discusses in turn the fundamental issues related to the analysis of the socialist order and its relation to authoritarian orders, supplemented by considerations of bureaucracy and war, as well as questions of the importance of democracy and the right to self-determination for the well-being of society
Funkcja europejska Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Get PDFPolish membership in the EU has made it necessary to analyze the powers of some bodies from an EU perspective. One source of this is EU law, which incorporates constitutional bodies into the structures of EU bodies, while another is tied to national regulations, which must be interpreted in a way that is friendly to EU law. This article offers an investigation into whether the President has the so-called European function and what is its essence. The aim is also to indicate certain powers of the President in the field of European Policy. The consequence of these analyses is to determine the scope of the European function of the President and the essence of this function based on cooperation with the Council of Ministers.Członkostwo w UE wpłynęło na konieczność postrzegania uprawnień niektórych organów władzy przez pryzmat unijny. Źródłem zmiany optyki na klasyczne funkcje organów władzy jest zarówno prawo UE, które włącza konstytucyjne organy w struktury organów unijnych, jak również regulacje krajowe, które należy interpretować w sposób przyjazny prawu UE. Celem artykułu jest ustalenie, czy prezydent posiada tak zwaną funkcję europejską i w czym się ona przejawia. Celem jest również wskazanie pewnych uprawnień głowy państwa w dziedzinie polityki europejskiej. Konsekwencją tych analiz jest ustalenie zakresu funkcji europejskiej prezydenta oraz istoty tej funkcji opartej na współdziałaniu z Radą Ministrów
Bezpieczeństwo fizyczne broni palnej przechowywanej w warunkach gospodarstwa domowego
Get PDFThe study analyzes the rules for storing firearms by natural persons with a firearms permit. The considerations include changing regulations regarding the conditions that must be met by technical devices for storing firearms, in light of current socio-political events and current threats related to making weapons available to unauthorized persons or improper handling of weapons. It presents the role of Polish Standards, which are gaining increased attention from the legislator in the process of formulating the rules for the proper storage of firearms. The problem of safe storage of firearms has been limited in the study to the conditions that must be met by natural persons storing weapons in their households.W opracowaniu przeanalizowane zostały zasady przechowywania broni palnej przez osoby fizyczne posiadające pozwolenie na broń palną. W rozważaniach uwzględniono zmieniające się przepisy dotyczące warunków, jakie muszą spełniać urządzenia techniczne służące do przechowywania broni palnej w świetle aktualnych wydarzeń społeczno-politycznych oraz bieżących zagrożeń związanych z udostępnieniem broni osobie nieuprawnionej lub niewłaściwym postępowaniem z bronią. Przedstawiona została także rola Polskich Norm, na które coraz częściej zwraca uwagę ustawodawca przy formułowaniu zasad prawidłowego przechowywania broni palnej. Problem bezpiecznego przechowywania broni palnej został ograniczony w opracowaniu do warunków, jakie muszą zostać spełnione przez osoby fizyczne przechowujące broń w gospodarstwie domowym
Комуністична революція в Німеччині у світлі теорії Лева Троцького про перманентну революцію
No full textThe subject of the article is the vision of the communist revolution in Germany in the years 1918–1923, as perceived in the political thought of Leon Trotsky. The aim of the article is to demonstrate that Trotsky viewed the German revolution through the lens of his theory of permanent revolution. Trotsky firmly believed that the German revolution must follow a similar trajectory to the Russian revolution. Between 1918 and 1923, the German Communist Party made several attempts to seize power. The defeat in World War I caused the collapse of the German Empire and establishment of the Weimar Republic, which from the very beginning faced significant sociopolitical challenges. The severe economic conditions fostered the radicalization of the proletariat, with increasing support for communist parties. At the turn of August and September 1923, the Weimar Republic confronted another crisis related to the occupation of the Ruhr area by France. In 1923, the Bolsheviks were convinced that the time was right for a revolution, so they pressured the German communists to carry out an armed coup. The attempt to seize power failed, shattering hopes for an international revolution and delivering a significant blow to Trotsky.Стаття присвячена проблемі німецької революції в контексті політичної думки Лева Троцького. Описані події відбуваються в 1918–1923 роках, цей період є першими і водночас найважчими роками становлення Веймарської республіки, що виникла на руїнах Німецької імперії. Від початку свого існування молоду державу стало переслідували проблеми, яких головною причиною була пораз- ка у Першій світовій війні. Згаданий період є дуже важливим елементом в історії європейського комунізму, оскільки це був найбільш сприятливий момент для перемоги революції. Зрештою, комуністам не вдалося захопити владу, тому після 1923 року вони перейшли до оборони, поступаючись дедалі сильнішим правим і націоналістичним силам. Одним із головних завдань статті — пред- ставити історію Веймарської республіки із ракурсу німецької революції. У статті описуються найважливіші повстання та спроби захоплення влади протягом 1918–1923 років, аналізуються причини їхньої поразки. Крім цього, у статті показано дві найважливіші партії робітничого руху, тобто Соціал-демократичну партію Німеччини та Комуністичну партію Німеччини, аналізуючи їхні ідеї та способи діяльності.
Основна мета статті — показати, що німецька революція розглядалася Троцьким у контексті його власної теорії про перманентну революцію.
Для підтвердження вищезазначеної тези в статті описуються такі найважливіші положення теорії Троцького: можливість спричинити революцію у відсталій країні, абсолютну віру в силу та радикалізм пролетаріату, ненастанність революційного процесу і необхідність перенесення революції за межі Росії. У контексті описуваних німецьких подій найважливішим з погляду статті є інтернаціональний характер теорії Троцького. Для Троцького успіх революції в Німеччині був важливий, оскільки тим самим підтверджувалась правильність його тез. Таким чином німецька революція була важливим елементом його політичної думки та становить важливу частину його творів.
Наступним завданням цієї статті є в тому, щоб показати, що Троцький не зумів правильно оцінити суспільно-політичну ситуацію, яка склалася в 1918–1923 роках у Веймарській республіці, і він нерефлексивно застосував російську модель до подій в Німеччині. У чисельних працях він згадував більшовицький переворот жовтня 1917 року в контексті революції в Німеччині. Він ототожнював німецьких соціал-демократів з російськими меншовиками, а тому вважав СДПН зрадниками справи пролетаріату. Троцький підкреслював, що запорукою успіху революції в Німеччині є створення дисциплінованої та незалежної комуністичної партії за взірцем більшовицької.
Насамкінець стаття представляє роль Троцького в спробі німецьких комуністів захопити владу восени 1923 року. Адже і в цьому випадку Троцький був переконаний, що КПД повинна захопити владу подібним чином, як це зробили більшовики в 1917 році. У підсумку стаття порівнює історію європейського революційного руху та історією самого Троцького. Поки революційний хвиля була високою, Троцький був на вершині, але після поразки комуністів у Німеччині та після придушення комуністичних рухів у Європі його позиції почали дуже швидко слабшати. Фактично, після 1923 року, за кілька років він втратив усі свої посади і був висланий із Радянського Союзу. На завершення стаття має на меті реконструювати погляди Троцького на німецьку революцію та проаналізувати їх під кутом зору теорії перманентної революції. А для цього необхідно простежити історію Веймарської республіки в 1918–1923 роках
Las fórmulas de saludo en la era de los descubrimientos
No full textAt the end of the fifteenth century, the notable growth of the bourgeoisie — in economic and sociological terms (Fernández Álvarez 1970) — made the society of the time opt for the cere- monial fashion (Lapesa 1970) and created new (linguistic and extralinguistic) rites, that distinguished certain members of a highly hierarchical society. It can be assumed that this fact also had an impact on the greeting formulae, typical of the expressive speech act. Thus, it is worth studying them. A systematic search of the CORDE database will identify these types of formulae, their sociocultural distribution and their discursive preferences.A finales del siglo XV, el notable crecimiento de la burguesía, cada vez más pudiente — en términos económicos y sociológicos (Fernández Álvarez, 1970)— hizo que la sociedad de la época se decantara por la moda del ceremonial (Lapesa, 1970) y creara nuevos ritos tanto lingüísticos como extralingüísticos que distinguían a determinados miembros de una sociedad sumamente jerarquizada. Cabe suponer que esto repercutió también en las fórmulas de saludo, propias del acto de habla expresivo y utilizadas, para abrir el canal comunicativo. Merece, pues, la pena estudiarlas detenidamente. A través de una búsqueda sistemática en textos del CORDE, se identificarán estos tipos de fórmulas en aquel momento, se observará su distribución sociocultural y se señalarán las preferencias discursivas.A finales del siglo XV, el notable crecimiento de la burguesía, cada vez más pudiente — en términos económicos y sociológicos (Fernández Álvarez, 1970)— hizo que la sociedad de la época se decantara por la moda del ceremonial (Lapesa, 1970) y creara nuevos ritos tanto lingüísticos como extralingüísticos que distinguían a determinados miembros de una sociedad sumamente jerarquizada. Cabe suponer que esto repercutió también en las fórmulas de saludo, propias del acto de habla expresivo y utilizadas, para abrir el canal comunicativo. Merece, pues, la pena estudiarlas detenidamente. A través de una búsqueda sistemática en textos del CORDE, se identificarán estos tipos de fórmulas en aquel momento, se observará su distribución sociocultural y se señalarán las preferencias discursivas
Federico García Lorca en un drama serbio
No full textThe aim of this article is to present the figure of the poet Federico García Lorca, one of the protagonists of the Serbian drama The Holy Apocalypse or the Hanged Muses (Sveta Apokalipsa ili Obešene muze, 1992) by Đorđe Milosavljević (1969). A one-act play based on one of the most famous episodes of the Spanish Civil War, the death of Lorca, was published in 1992, during the civil war in Bosnia, the Serbian author’s homeland at the time. Milosavljević, who describes the absurdity and horror of war (any war) through the example of a famous episode from Spain, does so with the aesthetics of the grotesque, using such means as exaggeration, caricature, contrast, black humour and a linguistic joke. Taking advantage of the spatial and temporal distance that separates contemporary events in the Balkans from those in Spain in the 1930s, the Serbian author shows in his work the effects of war on man and on all areas of his life and activity, especially culture and art.El objetivo del presente artículo es mostrar la figura del poeta español Federico García Lorca, uno de los personajes del drama serbio Santa Apocalipsis o Musas ahorcadas (Sveta Apokalipsa ili Obešene muze, 1992) de Đorđe Milosavljević (1969). Esta obra de teatro en un acto, cuyo tema principal es el asesinato de Lorca, se estrenó en 1992 durante la guerra civil en Bosnia, que en esos momentos formaba parte de la patria del autor serbio. Milosavljević, al describir el horror de la guerra siguiendo el ejemplo del conocido episodio español, lo hace utilizando la estética de lo grotesco, con recursos como la hipérbole, la caricatura, el contraste, el humor negro, la burla lúgubre y el chiste lingüístico. El autor serbio utiliza en su obra la distancia espacial y temporal que separa la realidad contemporánea de los Balcanes de los hechos de agosto de 1936 en España, para mostrar el impacto de la guerra en el hombre y en todos los ámbitos de su vida y actividad, especialmente en la cultura y el arte. La figura del poeta español le sirve al autor como símbolo del sufrimiento de un individuo, lo absurdo de la guerra y la insensatez de las decisiones tomadas durante su duración.El objetivo del presente artículo es mostrar la figura del poeta español Federico García Lorca, uno de los personajes del drama serbio Santa Apocalipsis o Musas ahorcadas (Sveta Apokalipsa ili Obešene muze, 1992) de Đorđe Milosavljević (1969). Esta obra de teatro en un acto, cuyo tema principal es el asesinato de Lorca, se estrenó en 1992 durante la guerra civil en Bosnia, que en esos momentos formaba parte de la patria del autor serbio. Milosavljević, al describir el horror de la guerra siguiendo el ejemplo del conocido episodio español, lo hace utilizando la estética de lo grotesco, con recursos como la hipérbole, la caricatura, el contraste, el humor negro, la burla lúgubre y el chiste lingüístico. El autor serbio utiliza en su obra la distancia espacial y temporal que separa la realidad contemporánea de los Balcanes de los hechos de agosto de 1936 en España, para mostrar el impacto de la guerra en el hombre y en todos los ámbitos de su vida y actividad, especialmente en la cultura y el arte. La figura del poeta español le sirve al autor como símbolo del sufrimiento de un individuo, lo absurdo de la guerra y la insensatez de las decisiones tomadas durante su duración
A Fala de Xálima e ideoloxías lingüísticas – algúns comentarios
No full textThe work focuses on A Fala de Xálima, a variety of the Galician-Portuguese family with less than 3,700 speakers (province of Cáceres). It is a minority variety with disappearing vernacular forms and a dwindling number of speakers (Ramallo, 2011). The study analyzes conversations held with A Fala speakers who have an influence on the revitalization and future of the language. The article is based on the principles of sociocultural linguistics (Bucholtz and Hall, 2004, 2010); some indexical, interactional and essentialist orientations are analyzed that allow understanding the relationship between local variety and its socially significant context. The theory of linguistic ideology (Irvine and Gal, 2000) and indexicality (Silverstein, 2003) are also used. It is observed how recursive and historically marked ideological dynamics serve the speakers to defend the status quo of variety as non-existent in the official political context and how they apply the erasure strategy by not admitting that A Fala is in danger of disappearing and, thus, perpetrate the minoritization of local variety.O traballo fócase na Fala de Xálima, variedade da familia galaico-portuguesa con menos de 3.700 falantes (prov. de Cáceres). É unha variedade minorizada con formas vernáculas en desaparición e un número minguante de falantes (Ramallo, 2011). No estudo analízanse conversas mantidas con falantes da Fala que teñen influencia sobre a revitalización e o futuro esta variedade. O artigo basease nos principios da lingüística sociocultural (Bucholtz e Hall, 2004, 2010); analízanse algunhas orientacións indexicais, interaccionais e esencialistas que permiten comprender a relación entre a variedade local e o seu contexto socialmente significativo, ademais da súa importancia para a identidade local. Emprégase tamén a teoría da ideoloxía lingüística (Irvine e Gal, 2000) e a indexicalidade (Silverstein, 2003). Obsérvase como unhas dinámicas ideolóxicas recursivas e historicamente marcadas serven aos falantes para defender o status quo da variedade como inexistente no contexto político oficial e como aplican a estratexia de apagamento ao non admitir que A Fala corre perigo de desaparición e, así, perpetran a minorización da variedade local.O traballo fócase na Fala de Xálima, variedade da familia galaico-portuguesa con menos de 3.700 falantes (prov. de Cáceres). É unha variedade minorizada con formas vernáculas en desaparición e un número minguante de falantes (Ramallo, 2011). No estudo analízanse conversas mantidas con falantes da Fala que teñen influencia sobre a revitalización e o futuro esta variedade. O artigo basease nos principios da lingüística sociocultural (Bucholtz e Hall, 2004, 2010); analízanse algunhas orientacións indexicais, interaccionais e esencialistas que permiten comprender a relación entre a variedade local e o seu contexto socialmente significativo, ademais da súa importancia para a identidade local. Emprégase tamén a teoría da ideoloxía lingüística (Irvine e Gal, 2000) e a indexicalidade (Silverstein, 2003). Obsérvase como unhas dinámicas ideolóxicas recursivas e historicamente marcadas serven aos falantes para defender o status quo da variedade como inexistente no contexto político oficial e como aplican a estratexia de apagamento ao non admitir que A Fala corre perigo de desaparición e, así, perpetran a minorización da variedade local
El problema de les llengües: imaginaris sociodiscursius sobre la diversitat lingüística a Espanya
No full textIn Spain, linguistic diversity has often been presented as a problem, to the point that there are different discourses (public and private) that reject the languages of the State other than Spanish, as Catalan. In this article, I analyze the discourses against linguistic diversity that circulate through the social network X (formerly Twitter), as well as the arguments used to justify them. The starting hypothesis is that in a part of Spanish society there is a socio-discursive imaginary that understands linguistic diversity as a problem, given that it questions the hegemony of the Spanish language and the unity of the state. Thus, based on a corpus of X posts, obtained through a digital ethnography method, the article reports on the different ideologies on languages and linguistic diversity that have been documented, such as debates about the value of different languages, the interested relationship often established between “regional languages” and nationalism, as well as the dichotomy between languages of the world (Spanish) and local languages (the rest), strongly linked to the concepts of anonymity and authenticity.A l’Estat espanyol, la diversitat lingüística s’ha presentat sovint com un problema, fins al punt que hi ha diversos discursos (públics i privats) que rebutgen les llengües de l’Estat diferents del castellà, com ocorre amb el català. En aquest article, s’analitzen els discursos contraris a la diversitat lingüística que circulen a través de la xarxa X (abans Twitter), així com els arguments que s’esgrimeixen per a justificar-los. La hipòtesi de partida és que en una part de la societat espanyola impera un imaginari sociodiscursiu que entén la diversitat lingüística com un problema, atès que qüestiona l’hegemonia de la llengua castellana i la unitat de l’Estat. Així, a partir d’un corpus de publicacions de la xarxa X, obtingudes mitjançant un treball d’etnografia digital, l’article dona compte de les múltiples ideologies sobre les llengües i la diversitat lingüística que s’han documentat, com ho són els debats sobre el valor de les diverses llengües, la relació interessada que sovint s’estableix entre les “llengües regionals” i el nacionalisme, així com la dicotomia entre llengües del món (el castellà) i llengües d’un lloc (la resta), fortament lligades als conceptes d’anonimat i autenticitat.A l’Estat espanyol, la diversitat lingüística s’ha presentat sovint com un problema, fins al punt que hi ha diversos discursos (públics i privats) que rebutgen les llengües de l’Estat diferents del castellà, com ocorre amb el català. En aquest article, s’analitzen els discursos contraris a la diversitat lingüística que circulen a través de la xarxa X (abans Twitter), així com els arguments que s’esgrimeixen per a justificar-los. La hipòtesi de partida és que en una part de la societat espanyola impera un imaginari sociodiscursiu que entén la diversitat lingüística com un problema, atès que qüestiona l’hegemonia de la llengua castellana i la unitat de l’Estat. Així, a partir d’un corpus de publicacions de la xarxa X, obtingudes mitjançant un treball d’etnografia digital, l’article dona compte de les múltiples ideologies sobre les llengües i la diversitat lingüística que s’han documentat, com ho són els debats sobre el valor de les diverses llengües, la relació interessada que sovint s’estableix entre les “llengües regionals” i el nacionalisme, així com la dicotomia entre llengües del món (el castellà) i llengües d’un lloc (la resta), fortament lligades als conceptes d’anonimat i autenticitat
Times of crisis as “golden times” for propaganda: PR propaganda in Albanian media
No full textThe research undertaken in the framework of our study has revealed that successive global or local crises during the last 5 years have brought an increased presence of propaganda in the Albanian mass media. Our presentation aims to present and analyze the main forms of propaganda that originates from the public relations offices of political parties and state institutions and manages to penetrate the mass media. The report aims to unmask the camouflaged forms of propaganda in the media, seeing it as the dual responsibility of political and media actors. It aims to prove the symbiotic relationship between the populist and authoritarian tendencies of the ruling leadership on the one hand and the propaganda discourse on the other. At the same time, the article sheds light on the compromised agendas of the mass media which, for the sake of occult interests, leave room for propaganda on their pages or screens.Nasze badania wykazały, że kolejne kryzysy globalne lub lokalne w ciągu ostatnich pięciu lat przyniosły zwiększoną obecność propagandy w albańskich środkach masowego przekazu. Artykuł ma na celu przedstawienie i analizę głównych form propagandy, które wywodzą się z biur public relations partii politycznych i instytucji państwowych i przedostają się do środków masowego przekazu. Celem raportu jest zdemaskowanie zakamuflowanych form propagandy w mediach, postrzeganych jako podwójna odpowiedzialność podmiotów politycznych i medialnych. Praca ma na celu ukazanie symbiotycznego związku pomiędzy populistycznymi i autorytarnymi tendencjami rządzącej władzy z jednej strony a dyskursem propagandowym z drugiej. Jednocześnie artykuł rzuca światło na skompromitowane programy środków masowego przekazu, które w imię niejawnych interesów pozostawiają miejsce na propagandę na swoich stronach i ekranach