2779 research outputs found
Sort by
SUSTAINABILITY, SUSTAINABLE ENTREPRENEURSHIP AND SUSTAINABLE ENTREPRENEURSHIP IN TURKEY
No full textKüresel kaynakların kısıtlı olması ve her geçen gün giderek azalması toplumları hemen her alanda sürdürülebilir kaynaklar keşfetmeye ve sürdürülebilir yaşam biçimleri oluşturmaya sevk etmiştir. Bu durum ülke ekonomilerinin dinamosu gibi çalışan “KOBİ” ve “Girişimcileri” de sürdürülebilir sistemler arayışına iterek, bu sistemleri kendi bünyelerine entegre etmeyi zorunlu hale getirmiştir. Geliştirilen sürdürülebilir politikalar sayesinde girişimciler, yalnızca mevcut kaynakların verimli kullanılmasına katkıda bulunmakla kalmayıp aynı zamanda ülke ekonomilerinin de gelişmesine katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, “Sürdürülebilirlik” ve “Sürdürülebilir Girişimcilik” kavramlarını tanımlayarak açıklamak, uygun bir “Sürdürülebilir Girişimcilik Ekosistemi”nin yaratılması ve Türkiye’de sürdürülebilir girişimciliğin gelişmesi için alınması gereken tedbirler hakkında öneriler sunarak literatür odaklı bir çalışma yapılması amaçlanmaktadır.The scarcity of global resources and the steadily decreasing day by day have led societies to explore sustainable resources and create sustainable lifestyles in almost every field. This situation has led SMEs and Entrepreneurs who work like the dynamos of national economies to search for sustainable systems and made it necessary to integrate these systems into their own structures. Thanks to the sustainable policies developed, entrepreneurs not only contribute to the efficient use of available resources, but also contribute to the development of national economies. The aim of this study is to define sustainability and the concept of Sustainable Entrepreneurship, a suitable Sustainable Entrepreneurship creation of the ecosystem and providing advice on the measures to be taken for sustainable entrepreneurship development in Turkey, the literature focused aims to conduct a study
Production, Characteristics and Applications of Hemp Fibres in Textile Industry
No full textKenevir, yenilenebilir ve sürdürülebilirkarakterde ve çok amaçlı bir ürün olması sebebiyle bilimsel, sektörel veekonomik yönlerden günden güne önem kazanan bir malzeme olmaktadır. Esasındakenevir bitkisi insanlık tarihi boyunca kullanılmış en eski lif bitkilerindenbirisidir. Buna karşın kenevir üretimi, esrar eldesinde kullanılabilmesi vezamanla sentetik liflerin yaygınlaşması sebebiyle küresel anlamda gerilemiş veülkemizde ise bitme noktasına gelmiştir. Tekstil, ilaç, kâğıt, biyoyakıt,kozmetik ve otomotiv gibi birçok farklı sektörde oldukça geniş birkullanım alanı olan kenevir, petrol ve petrokimyanın kullanıldığı her alandaalternatif olan, üstün özelliklere sahip bir bitkidir. Ayrıca kenevirin,ekolojik özellikleri sebebiyle de sürdürülebilirliğe fayda sağlamasıbeklenmektedir. Türkiye’deki iklim şartları kenevir yetiştirmeye elverişliolduğu için yapılacak yatırımların geri dönüşünün hızlı bir şekildegerçekleşmesi ön görülmektedir. Bu çalışmada kenevirle ilgili güncel çalışmalararaştırılmış ve öne çıkan yanları değerlendirilerek çevresel ve ekonomikanlamda ülkemiz ve dünya geleceği açısından katkılarından bahsedilmiştir.Hempis a material that gains importance day by day in scientific, sectoral andeconomic aspects because of its renewable, sustainable and multi-purpose character.In fact, hemp is one of the oldest fibre plants used throughout human history.In spite of that, hemp cultivation has declined globally and it has reached itsend-point in our country due to its use in marijuana production and the spreadof synthetic fibres over time. Hemp, which is widely used in many differentsectors such as textile, pharmaceutical, paper, biofuel, cosmetics andautomotive, is an alternative plant with superior properties. Besides, hemp isexpected to benefit sustainability because of its ecological characteristics. Itis estimated that, rapid realization of return on investment to be made becauseclimatic conditions in Turkey are suitable for growing hemp. In this study, thecurrent studies on hemp have been researched and their prominent aspects havebeen evaluated and their contribution to the future of our country and theworld has been mentioned
Türkiye'de Okul Öncesi Eğitimi Alanında Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi (2002-2011)
No full textThe purpose of this study is to investigate the post-graduate theses in the main branches of pre-school teaching and pre-school education in Turkey. In this context 77 graduate theses done in the last decade will be grouped in several ways and will guide future research methods. The sample of the study was determined with criterion sampling which is one of the purposively sampling strategies. ?Supervisor Review Form? was developed by the researchers fort he purpose of the study examine the theses than are reached. The frequancy (f) was used in data analysis process and displayed on graphs. As a result of yhe research findings, it was found that total 77 theses from different universities were carried out in two main branches, mostly children were studied with these theses, qualitative research techniques were widely used, a descriptive and differential statistics were benefited, majority of theses were made without any support and studies were conducted in very few cities as a study area in Turkey.  Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de okul öncesi eğitimi alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesidir. Bu bağlamda son on yıl içerisinde yapılan 77 lisansüstü tezi çeşitli açılardan gruplandırılmıştır. Bu araştırma, nitel bir araştırma olup veriler doküman incelemesi tekniğiyle toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi amaçsal örnekleme stratejilerinden biri olan ölçüt örnekleme ile belirlenmiştir. Ulaşılan tezleri incelemek üzere araştırmacılar tarafından çalışmanın amacına yönelik bir "Tez İnceleme Formu" geliştirilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde frekans (f)'dan yararlanılmış ve grafikler üzerinde gösterilmiştir. Araştırma sonucunda okul öncesi eğitim alanında on farklı üniversiteden toplam 77 tezin yürütüldüğü, tezlerde çalışma grubunun sıklıkla çocuklar olduğu, nitel araştırma tekniklerinin yoğun olarak kullanıldığı, tanımlayıcı ve fark istatistiklerinden faydalanıldığı, tezlerin büyük bir bölümünün herhangi bir destek alınmadan yapıldığı ve çalışma alanı olarak Türkiye genelinde çok az sayıda ilde çalışmaların yürütüldüğü sonuçlarına ulaşılmıştır.   &nbsp
ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİNİN SÜTUN GRAFİĞİNE UYGUN PROBLEM KURMA BECERİLERİNİN İNCELENMESİ
No full textThe purpose of this study is to examine secondary school sixth grade students’abilities of posing problems appropriate to the column graph. For this purpose,the students’ expressions that they wrote during problem posing activities wereinvestigated according to certain criteria (whether the written expression is aproblem, whether the Turkish grammer and story of expression have mistakes,whether the problem is appropriate to the given graph, at which trial thestudent is able to pose a problem, whether the student can complete the missinginformation in the given graph, and the student’s solution to his/her ownproblem). This study was conducted in qualitative research design using casestudy model of descriptive research methods. The sample group of the studyconsisted of 28 students, 15 girls and 13 boys in sixth grade attending a publicsecondary school located in the province of Bursa in the first semester of 2016- 2017 academic year. In order to evaluate the students’ ability to poseproblems based on the column graph, five problem posing activities that varywith respect to the given data in the column graph were prepared. To preparethese activities, the textbooks approppriate for the secondary schoolmathematics curriculum and expert opinions were utilized. In the analysis ofthe data, content analysis method was preferred. Each expression formed by thestudents in the problem posing activities was examined in terms of the pre-determinedcriteria. Though some grammer and story mistakes, it was seen that most of thestudents were able to pose problems approppriate to given graph and thereforetheir problem posing abilities were better than expected. Some of the problemsthat students posed were selected and presented with investigation results inthe study.Bu çalışmanın amacı ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin sütungrafiğine uygun problem kurma becerilerinin incelenmesidir. Bu amaçdoğrultusunda, öğrencilerin problem kurma etkinliklerinde yazdıkları ifadelerbelirli kriterlere göre (ifadenin problem olup olmadığı, ifadenin Türkçe dil veanlatımının hatalı olup olmadığı, problemin verilen grafiğe uygun olupolmadığı, öğrencinin kaçıncı denemede problem kurabildiği, grafikte eksikbırakılan bilgileri tamamlayıp tamamlamadığı, kurduğu problem için kendi problemçözümü) incelenmiştir. Bu çalışma nitel araştırma deseninde, betimleyiciaraştırma yöntemlerinden durum çalışması modeli kullanılarakgerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklem grubu, 2016 - 2017 eğitim öğretimyılı birinci döneminde Bursa ilinde bir devlet ortaokulunda altıncı sınıftaöğrenim gören 15 kız ve 13 erkek toplam 28 öğrenciden oluşmuştur. Öğrencilerinsütun grafiğine uygun problem kurma becerilerini değerlendirmek için grafikteverilen veriler açısından değişkenlik arzeden beş adet problem kurma etkinliğihazırlanmıştır. Bu etkinlikler hazırlanırken ortaokul matematik öğretimprogramına uygun ders kitaplarından ve uzman görüşlerinden yararlanılmıştır. Verilerinanalizinde içerik analizi yöntemi tercih edilmiştir. Problem kurma etkinliklerindeöğrencilerin kurdukları her bir ifade önceden belirlenen kriterlere göreincelenmiştir. Öğrencilerin çoğunluğunun bazı dil ve anlatım hatalarına rağmenverilen grafiğe uygun problem kurabildikleri; sonuçta problem kurmabecerilerinin beklenenden daha iyi olduğu görülmüştür. Öğrencilerin kurduklarıproblemlerden bazıları seçilerek üzerlerinde yapılan inceleme sonuçlarıylabirlikte çalışmada sunulmuştur
Test System Design for Automatic Fault Detection of Electromechanical Components Used in Refrigerators
No full textKüresel ısınma ve beyaz eşya üretiminde oluşan rekabetçi piyasagereklilikleri, tek seferde en üst düzey verimlilik sunan, doğru ürünü üretmeyielzem kılmıştır. Bu çalışmada; buzdolabı soğutma sisteminin en işlevselparçaları olan buharlaştırıcı fanı ve motorize flap için üretim alanlarındakonuşlandırılmış kontrol sistemleri uygulaması ele alınmıştır. Üretimalanlarında yalnızca buzdolabı parçalarının toplam sarf ettiği güç değerlerikontrol edilmektedir. Çalışma ile üretim alanında iki adet ek kontrol kapısıeklenerek, bu kontrol noktalarında kontrol edilmiş malzemelerin takibi için2018 yılı boyunca müşteri şikâyetleri kayıt altına alınmıştır. Bu sistemler,müşteri şikâyetlerince iadelerden analiz edilen hataların güç tüketimidışındaki etken girdilerini belirleyerek, bu etkenlerin üretim esnasınaayrıştırılmasına imkân sağlamış olup 2018 yılında bir önceki yıla kıyasla %75oranında iyileşme sağladığı tespit edilmiştir. Çalışmada kurulan sistemlerSE-1500 PLC’ler ile TIA V Portal programı üzerinden kontrolü sağlanmıştır.Ölçülen değerlere istinaden en uygun koşullarda maksimum verimliliği sağlayanfan hızı limitinin +40 °C soğutucu bölme ve -200 °C dondurucu bölme ayarkoşullarında dakikada 1865 devir olduğu hesaplanmıştır.Global warming and the competitive market requirements of refrigeratorproduction have made it necessary to produce the right product which offers thehighest level of efficiency at a time. In this study, the application ofcontrol systems deployed in the production area for the evaporator fan andmotorized flap which are the most functional parts of the refrigerator coolingsystem, are discussed. Only the power consumption of all parts of therefrigerator is checked in the production area. With this study, two additionalcontrol gates were added to the production area and customer complaints wererecorded during the year 2018 for the monitoring of controlled materials. Thesesystems by limiting the inputs of the analyzed reject parts by customer complaintshave ensured that these factors were captured during production and achieved75% improvement in 2018 compared with the previous year. The system structuresestablished in the study were controlled via TIA V Portal software with theSE-1500 PLCs and the measured values and optimum energy efficiency limits werefound to be 1865 Revolutions per Minute (RPM) for the fan speed at the +40 °C fridge compartment and -200 °C freezer compartment conditions
SINIF İÇİ ETKİLİ İLETİŞİM BECERİLERİ ALGI ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI
No full textSınıf içi iletişimde başarılı bir öğretmenin,sınıfta iyi ilişkiler kurulmasını, verimli bir öğrenme-öğretme ortamını,öğrencilerin yüksek düzeyde öğrenmelerini ve olumlu davranışlar kazanmalarınısağlayacak en önemli faktör olduğu söylenebilir. Sınıfta etkili bir iletişimciolmak isteyen öğretmenin bazı iletişim becerilerini haiz olması gerekmektedir. Buçalışmayla, öğretmenlerin sınıf içi etkili iletişim becerilerini nasılalgıladıklarını ortaya koyacak bir ölçme aracı geliştirmek amaçlanmıştır. Hazırlanan 5’li likert tipi denemelikifadeler, açımlayıcı faktör analizi için 250 kişilik bir öğretmen grubuna,doğrulayıcı faktör analizi için ise 235 kişilik farklı bir öğretmen grubunauygulanmış ve elde edilen veriler analiz edilmiştir. Faktör analiziyle, “EtkiliKonuşma”, “Etkin Dinleme”, “Empati Kurma”, “Beden Dilini Etkili Kullanma” olarakadlandırılan dört alt faktörden ve 23 maddeden oluşan bir ölçekgeliştirilmiştir. Madde-toplam korelasyonuna dayalı madde analizlerisonuçlarına göre deneme uygulamasına giren 29 maddeden 23’ünün nihai ölçekteyer alabilecek nitelikte olduğu, maddelerin korelasyon değerlerinin ,33 ile,70 aralığında değiştiği ve 0,05düzeyinde manidar olduğu tespit edilmiştir. Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayı değeri,91 olan ölçeğin çok yüksek düzeyde içtutarlığa sahip olduğu anlaşılmıştır. Bu koşulları sağlayan “Sınıf İçi Etkiliİletişim Becerileri Algı Ölçeği (SİEİBAÖ)”nin öğretmenlerin sınıf içi etkiliiletişim becerilerinin ölçülmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçekolduğu düşünülmektedir.
Türkiye ve Avrupa Birliği'nde Sosyal İçerme Uygulamaları: 2000'li Yıllara İlişkin Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme
No full textÖzet Bu çalışma, Türkiye'de 2000'li yıllardaki sosyal içerme uygulamalarının etkinliğine ilişkin bir değerlendirmedir. Sosyal içerme kavramı 1970'lerden itibaren özellikle Avrupa'daki birçok ülke için sosyal politikanın temel eksenlerini tarif etmeye başlamıştır. Çalışmanın birinci bölümü sosyal içerme kavramını temellendiren kuramsal yaklaşımları ve Türkiye'deki sosyal içerme uygulamalarına ilişkin literatürün sunduğu bulguları özetleyecektir. Sosyal içerme kavramını temellendiren kuramsal yaklaşımlarda çeşitlilik söz konusudur ve bu çeşitlilik sosyal içermenin tanımı ve ölçümüne ilişkin oydaşma eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Kavramın farklı kuramsal ve siyasi akımlarca benimsenmesi ve kavramı işler hale getiren uygulamaların ülkeler arasında farklılık arz etmesi oydaşma eksikliğine katkıda bulunmuştur. Bu bağlamda Avrupa Komisyonu ortak bir çerçeve geliştirebilmek ve sosyal içerme uygulamalarının seyrini tespit edebilmek için 2001 yılında kamuoyunda Laeken Göstergeleri olarak anılan 18 gösterge belirlemiş ve Avrupa İstatistik Kurumu (EuroStat) bu göstergelere ilişkin veri derlemeye başlamıştır. Bu göstergeler sosyal içermenin farklı yönlerine ilişkin veri toplanmasına ve kavramsal uzlaşmazlıkların asgariye indirilmesine yardımcı olmuştur. Türkiye'ye ilişkin literatür 2000'li yıllarda sosyal içerme uygulamalarının yapısal bir dönüşüm geçirdiğini göstermektedir. İlgili çalışmalar uygulamalara ilişkin sorunları dokümante etmekte ve devam eden uygulamaların Avrupa ülkelerinde görülen farklı "refah rejimlerindekilerle" olan benzerlikleri ele almaktadır. Bu minvalde devam eden tartışmalar mevcut uygulamaların sonuçlarını inceleyen değerlendirmelere duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Fakat sosyal içerme kavramına ilişkin bahsedilen kavramsal muğlaklık bu tür değerlendirmelerde kullanılacak göstergelerin belirlenmesini güçleştirmektedir. Benzer şekilde, sosyal içerme uygulamalarının etkisini ölçebilmek için bir referans noktasına ihtiyaç vardır. Bu nedenle bu çalışmada sunulacak incelemede Laeken Göstergeleri kullanılacak ve Avrupa Birliği'ndeki (AB-27) ilgili göstergelere dair seyir Türkiye'deki seyir ile kıyasla nacaktır. Çalışmanın ikinci bölümünde Laeken Göstergelerine ilişkin TÜİK ve EuroStat verisi kullanılarak Türkiye ile AB-27'nin son 10 yılda izlediği seyir karşılaştırmalı bir incelemeye tabi tutulmuştur. Birçok göstergeye ilişkin Türkiye ve AB-27 arasındaki farkın büyük olması nedeniyle karşılaştırma yakınsama hızına odaklanmıştır. Diğer bir deyişle, çalışmada sunulan değerlendirmede 2000'lerin ortasından bugüne karşılaştırmaya izin veren zaman serilerinden hareketle Türkiye'nin aldığı değerlerin AB ortalamasına yakınsayıp yakınsamadığı sorusuna cevap aranmıştır. Değerlendirmede bölgelerarası gelir farklarına ilişkin geliştirilmiş koşullu beta yakınsaması ve sigma yakınsaması modellerinden hareketle yakınsama eğiliminin söz konusu olduğu göstergelere ilişkin iki projeksiyon sunulmuştur. Birinci projeksiyon, verinin mevcut olduğu en yakın yıldaki AB-27 ortalama değerinin sabit kaldığı varsayıldığında Türkiye'nin AB-27'ye yakınsama süresini vermektedir. İkinci projeksiyon ise AB-27 ve Türkiye'nin son yıllardaki performansındaki değişimi bir arada ele alarak bir yakınsama süresi sunmaktadır. Bu projeksiyonlar Türkiye'nin geçtiğimiz 10 yıl içindeki sosyal içerme uygulamalarının performansına ilişkin beş başlıkta sunulan değerlendirmeye temel teşkil etmiştir. Birincisi, kamu sağlığına ilişkin göstergeler algı düzeyinde Türkiye'nin AB-27'den 2000'li yıllarda daha başarılı bir performansgösterdiğinifakatbeklenenyaşam süresi bağlamında AB-27'ye fiilen yakınsama gerçekleşmediğini ortaya koymaktadır. İkincisi, gelir dağılımına ilişkin göstergeler zayıf bir yakınsama eğilimini ortaya koymaktadır. Örneğin, Türkiye'nin Gini katsayısı koşul ve uygulamalar sabit kalırsa 2012 AB-27 ortalamasına 27yılda yakınsayacaktır. Öte yandan, 2007-2012 dönemi için yakınsama eğilimi ortadan kalkmaktadır. Üçüncüsü, uzun- ve çok uzun-erimli işsizliğe odaklanan istihdama ilişkin göstergeler bağlamında Türkiye AB-27'den daha başarılı bir performans sergilemektedir. Fakat işgücüne katılım ve istihdam oranları açısından AB-27 ve Türkiye arasında büyük bir farkın olduğu ve son yıllarda bu göstergelere ilişkin bir yakınsama eğilimi olmadığı görülmektedir. Dolayısıyla, AB-27'ye kıyasla daha düşük olan işsizlik oranları aslında düşük istihdam ve işgücüne katılım oranlarının doğ rudan bir sonucu olarakelealınmalıdır. Dördüncüsü, yoksulluğa ilişkin projeksiyonlar farklı yoksulluk eşikleri için AB-27'nin 2012 değerine 16 ila 25 yılları arasında değişen yakınsama süreleri vermektedir. Öte taraftan, Türkiye'de sosyal yardımlar öncesi ve sonrası yoksulluk oranları arasındaki fark göz ardı edilebilir bir seviyededir: Bu fark hem AB-27'deki ilgili değerlerden daha düşüktür hem de bu fark bağlamında AB-27'ye yakınsama eğilimi söz konusu değildir. Ayrıca, mutlak yoksulluğa ilişkin Dünya Bankası verisi, Türkiye'den çok daha düşük kişi başı GSYH'ye sahip ülkelerin bile 2000'li yıllarda mutlak yoksulluk oranlarını Türkiye'den daha hızlı şekilde düşürdüğünü ve bu oranlar bağlamında Türkiye'den daha düşük değerlere eriştiğini ortaya koymaktadır. Kısacası, yoksulluğa ilişkin sosyal içerme uygulamalarının yoksulluk oranları üzerindeki etkisi ihmal edilebilir seviyededir ve bu uygulamaların etkinliği geçtiğimiz 10 yılda artmamıştır. Beşincisi, eğitime ilişkin göstergeler ise daha vahim bir tablo çizmektedir. İlgili Laeken Göstergeleri Türkiye ve AB-27 arasındaki farkın bir uçurum niteliğinde olduğunu göstermektedir. Buna rağmen, 2000'li yıllarda bu fark kapanmamıştır. Dolayısıyla, eğitime ilişkin bu başarısızlık diğer bazı göstergelere ilişkin yakınsama eğilimini örseleme potansiyeline sahiptir. Özetle, eğer AB-27 ile yakınsama sosyal içerme uygulamalarının hedefi olarak ele alınırsa Laeken Göstergelerinin 2000'li yıllardaki genel seyri sosyal yardım harcamalarının bütçedeki payının 2002'den bu yana 2,75 kat arttığı Türkiye'de mevcut sosyal içerme uygulamalarının düşük bir etkinliğe sahip olduğu iddiasını desteklemektedir. Anahtar Sözcükler: Sosyal İçerme, İstihdam, Yoksulluk, Gelir Dağılımı, Koşullu Beta Yakınsaması, Sigma Yakınsaması, Laeken Göstergeleri, Türkiye, Avrupa Birliği. Social Inclusion Practices in Turkey and the European Union in the 2000s: A Comparative Assessment Abstract This paper presents an assessment of the social inclusion policies in Turkey during the 2000s. The notion of social inclusion has been describing the main axes of social policy in different countries of Europe since the 1970s. The first part of the paper summarizes the related theoretical approaches and evaluates the findings in the literature about the social inclusion practices in Turkey. Theoretical approaches are of a great variety in their emphasis points and this variety partially derives from the lack of consensus about the definition and measurement of social inclusion. The adoption of the notion by different theoretical and political perspectives and differences in the related practices across countries contribute to this lack of consensus. To overcome this challenge, the European Commission formulated eighteen indicators in 2001 and established a common framework to observe the relevant trends of social inclusion. EuroStat has been collecting data about these indicators since then. These indicators, popularly known as Laeken Indicators, are used to measure the extent of social inclusion with the data on different aspects of social policy as well as to minimize the conceptual disagreements among policymakers and scholars. The literature on Turkey points out that the 2000s witnessed a structural transformation with regard to the social inclusion practices. The related studies document the relevant problem areas and discuss the similarities of the social inclusion practices in Turkey with the ones in different "welfare regimes" in Europe. Debates in this regard reveal the need for further studies about the repercussions of the existing practices in Turkey. However, the aforementioned conceptual ambiguity about the notion of social inclusion makes it difficult to choose the appropriate indicators to be used in such an assessment. Moreover, a reference point is needed for the impact analysis. Thus, this paper uses the Laeken Indicators for the assessment and takes the trends for the European Union (EU27) as the reference point for comparison. The second part of the paper uses the data by TurkStat and EuroStat about the Laeken Indicators in order to compare between the related trends in Turkey and EU27 during the 2000s. Since the gap between Turkey and EU27 is large with regard to most of the Laeken Indicators, the comparative assessment focuses on the pace of the tendency to convergence within the last decade. The assessment embarks on the conditional beta and sigma models, which are developed to analyze the regional income disparities, and provides two projections with regard to the Laeken Indicators. The first projection provides the number of years for convergence if the value for EU27 in the most recent year remained stable in the coming years. The second projection provides the duration for convergence if the trends for both Turkey and EU27 continue at the same annual rate of change as in the 2000s.This projection is used in the assessment of the performance of the social inclusion practices in Turkey within the last decade under five headings. First, indicators concerning the public health illustrate that Turkey outperformed the EU27 in terms of the self-perceived health, while the growth in life expectancy could not catch up with the EU27. Second, indicators about the income distribution reveal a weak tendency to convergence. For instance, the Gini coefficient of Turkey will converge with the EU27's value for 2012 in twenty-seven years ceteris paribus. Furthermore, the propensity for convergence disappears for the last six years when data is available (i.e. between 2007 and 2012). Third, Turkey outperforms the EU27 with respect to the Laeken Indicators concerning employment, which mostly focus on the long- and very long-term unemployment. However, the data about the labor force participation and employment rate reveal a significant gap between Turkey and EU27, while there is no sign of convergence with regard to these indicators. In fact, the low unemployment rate for Turkey appears as a consequence of the low employment and labor force participation rates. Fourth, the duration of convergence for different poverty thresholds is projected to range between sixteen and twenty-five years. The difference between the poverty rates before and after social transfer rates is much smaller than the figures for EU27 and there is no strong sign of convergence between Turkey and EU27 with regard to the change of the difference between poverty rates before and after social transfers. Also, the World Bank data on absolute poverty reveals that countries with much lower GDP per capita outperformed Turkey in the 2000s with regard to the reduction of the absolute poverty rates at different thresholds. In short, social inclusion practices concerning poverty have a negligible impact on the actual poverty rates and the level of effectiveness of these policies has not increased within the last decade. Fifth, indicators on education draw an even more alarming picture. The related Laeken Indicators reveal a sizable gap between Turkey and EU27 in terms of the low educational attainment rates. Nevertheless, the difference did not decline in the last decade. This failure in education policies will potentially retard any tendency for convergence with regard to other indicators in the coming years. Thus, the assessment of the trends about the Laeken Indicators within the 2000s support the argument that the existing social inclusion practices in Turkey are not effective if convergence with the EU27 is a policy goal, even though the social assistance expenditures have increased its share in the government budget by a factor of 2.75 since 2002. Keywords: Social Inclusion, Employment, Poverty, Income Distribution, Conditional Beta Convergence, Sigma Convergence, Laeken Indicators, Turkey, European Unio
Yaşamda Anlam Ölçeği Lise Formu: Türkçe Geçerlik ve Güvenirliği
No full textBu araştırmanın amacı, üniversite öğrencileri üzerinde Türk kültürüne uyarlanan Yaşamda Anlam Ölçeği’nin (YAÖ) lise öğrencileri için psikometrik özelliklerinin belirlenmesidir. Bu amaçla YAÖ iki farklı lise türünden 350 lise öğrencisine uygulanmıştır. Ölçeğin geçerlik çalışması için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliği Cronbach Alfa katsayısı ile hesaplanmıştır. Analizler sonucunda YAÖ’nin ikili faktör yapısının üniversite öğrencilerinde olduğu gibi lise öğrencilerinde de aynı şekilde doğrulandığı saptanmıştır. Bu sonuçlar, YAÖ lise öğrencileri için geçerli ve güvenirlik bir araç olduğunu göstermektedir. Çalışmanın sonuçlarına dayalı olarak, araştırmacılar ile rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur
