KCE Repository
Not a member yet
1732 research outputs found
Sort by
Le traitement des plaies chroniques par oxygénothérapie hyperbare
No full text3 p.ill.,MESSAGES CLÉS
L’oxygénothérapie hyperbare (Hyperbaric oxygen therapy - HBOT) consiste à administrer de l’oxygène à 100 % à une pression supérieure à la pression atmosphérique standard dans un caisson hyperbare. On considère que l’HBOT peut être un traitement adjuvant des ulcères chroniques des membres inférieurs parce qu’elle permet d’augmenter la pression partielle de l’oxygène au niveau des tissus hypoxiques des plaies.
Selon une revue publiée en février 2015 par la Cochrane Collaboration, l’HBOT améliore significativement la guérison d’ulcères chez des patients diabétiques, à court terme (jusqu’à 6 semaines) mais pas à long terme. Par contre, l’HBOT n’a pas permis de réduire le taux d’amputations majeures dans ce groupe de patients. Dans le cas des ulcères veineux, l’HBOT pourrait réduire la taille des plaies. La sécurité globale de l’HBOT n’a pas pu être évaluée parce que la plupart des études ne rapportent pas les effets indésirables majeurs.
Les conclusions de la revue Cochrane sont en accord avec un précédent rapport du KCE publié en 2008 (KCE Reports 74B - 2008)
Het uitsluiten van ernstige hersenbeschadiging na een mild hoofdtrauma
No full text2 p.ill.,KERNBOODSCHAPPEN VAN DE OORSPRONKELIJKE PUBLICATIE
Bij volwassen patiënten met een mild hoofdtrauma wordt vaak een CT-scan afgenomen, om een ernstige hersenbeschadiging uit te sluiten. Nochtans ligt hun risico op dergelijk letsel laag.
De New Orleans Criteria en de Canadian CT Head Rule zijn twee betrouwbare klinische algoritmen om volwassen patiënten met een zeer laag risico op ernstige hersenbeschadiging te identificeren en bij wie een CT-scan dus kan worden vermeden.
In de bestudeerde populatie bedraagt de prevalentie van ernstig hersenletsel na een mild hoofdtrauma 7,1% (95% CI: 6,8% - 7,4%). Als er op basis van de Canadian Head CT Rule geen signalen zijn, daalt de probabiliteit op een ernstig hersenletsel naar 0,31% (95% CI: 0% - 4,7%). Bij gebrek aan signalen op basis van de New Orleans Criteria daalt de probabiliteit naar 0,61% (95% CI: 0,08% - 6,0%).
Een combinatie van anamnese en klinisch onderzoek in de beslissingsalgoritmen kan de patiënten met een mild hoofdtrauma, die een laag risico op ernstige hersenbeschadiging lopen, identificeren. Het gebruik van deze klinische algoritmen kan het aantal CT-scans doen dalen
Organisation et financement des services d’urgence en Belgique : situation actuelle et possibilités de réforme - Synthèse
No full text40 p.ill.,Dans notre pays, chaque hôpital a un service d’urgence – et parfois même plus d’un quand il a plusieurs sites. Ce qui donne au final 1,24 service d’urgence pour 100 000 habitants, un chiffre considérable en comparaison avec les autres pays. La moitié de ces services ont moins de 55 contacts par 24 h (en moyenne), et moins de 6 contacts par nuit. Leur répartition sur le territoire n’est pas non plus très rationnelle. Par conséquent, le Centre Fédéral d’Expertise des Soins de Santé (KCE) recommande de limiter le nombre de services d’urgence.
De plus, une grande partie des patients qui se rendent aux urgences d’un hôpital pourraient aussi bien être traités par un médecin généraliste. Mais les 70 postes de garde de médecine générale qui ont été ouverts ces dernières années ne font pas baisser le nombre de ces patients. C’est pourquoi le KCE préconise d’héberger sur les sites hospitaliers, à côté des services d’urgence, des permanences de médecine générale, ouvertes 24h/24 et 7jours/7. Ces permanences, qui seraient coordonnées par les cercles locaux de généralistes, fonctionneraient de manière autonome par rapport à l’hôpital.
Le service d’urgences et la permanence de médecine générale formeraient ensemble un ‘centre de soins aigus non planifiés’ avec une porte d’entrée unique, donnant accès à une zone de triage. Une équipe clinique spécifiquement formée à cet effet y recevrait les patients et les orienterait vers la permanence de médecine générale ou le service d’urgence, en fonction de leur situation médicale.PRÉFACE. 1 -- MESSAGES CLÉS 2 -- SYNTHÈSE . 5 -- 1. INTRODUCTION 7 -- 1.1. LES SERVICES D’URGENCE HOSPITALIERS OU TOUT SIMPLEMENT « LES URGENCES » 7 -- 1.2. AUGMENTATION DU NOMBRE DE CONTACTS AVEC LES SERVICES D’URGENCE HOSPITALIERS 8 -- 1.3. POURQUOI CETTE ETUDE ? 8 -- 1.4. APPROCHE METHODOLOGIQUE 9 2. SERVICES D’URGENCE : ORGANISATION ACTUELLE ET PROPOSITIONS DE RÉFORMES 10 -- 2.1. UNE FONCTION DE SOINS URGENTS SPECIALISES DANS LA QUASI-TOTALITE DES HOPITAUX 10 -- 2.2. UNE GRANDE ACCESSIBILITE MAIS UN MORCELLEMENT DES RESSOURCES FINANCIERES ET HUMAINES 11 -- 2.3. UN NOMBRE DE CONTACTS AVEC LES URGENCES TRES VARIABLE D’UN HOPITAL A L’AUTRE. 12 -- 3. LES SOINS DE PREMIÈRE LIGNE: ORGANISATION ACTUELLE ET PROPOSITIONS DE RÉFORMES . 16 -- 3.1. ORGANISATION DES SOINS DE PREMIERE LIGNE EN-DEHORS DES HEURES DE BUREAU .16 -- 3.1.1. Une petite partie de l’activité de médecine générale, mais un impact potentiel sur le recours aux urgences. 16 -- 3.1.2. Évolution d’un système de rotations vers des postes de garde 16 3.1.3. Postes de garde : des initiatives partant du terrain pour améliorer les conditions de travail des médecins généralistes. 18 -- 3.2. DE NOMBREUX CONTACTS AVEC LES SERVICES D’URGENCE POURRAIENT PARFAITEMENT ETRE TRAITES PAR LE MEDECIN GENERALISTE 19 -- 4. FINANCEMENT ACTUEL ET PROPOSITIONS DE REFORME .25 -- 4.1. COMMENT SONT FINANCÉS LES SERVICES D’URGENCE ET LES MÉDECINS QUI Y TRAVAILLENT ? 25 -- 4.1.1. Le budget alloué aux hôpitaux pour leur service d’urgence est de plus en plus basé sur leur activité 25 -- 4.1.2. Rémunération des médecins 27 -- 4.1.3. Coût du personnel des services d’urgence 28 -- 4.2. COMMENT SONT FINANCÉS LES SOINS DE PREMIÈRE LIGNE EN-DEHORS DES HEURES OUVRABLES ? 28 -- 4.2.1. Le paiement à la prestation reste également la principale source de revenus28 -- 4.2.2. Travailler dans un poste de garde : rentable en journée mais pas la nuit .29 -- 4.2.3. Le budget INAMI pour les postes de garde 29 -- 4.3. MANQUE D’HARMONISATION DES TICKETS MODÉRATEURS DES SOINS DE PREMIÈRE LIGNE ET DES SERVICES D’URGENCE 32 -- RECOMMANDATIONS 34 -- REFERENCES 3
Organisatie en financiering van spoeddiensten in België : huidige situatie en opties voor hervorming - Synthese
No full text36 p.ill.,In ons land heeft elk ziekenhuis een spoed, sommige zelfs meer dan één, die zich dan op verschillende locaties bevinden. Dit komt neer op 1,24 spoeddiensten per 100 000 inwoners, wat uitzonderlijk hoog is in vergelijking met andere landen. De helft van deze spoeddiensten heeft op 24u tijd echter gemiddeld minder dan 55 contacten, en nog geen 6 contacten per nacht. Ook de spreiding over het grondgebied is niet steeds rationeel. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) beveelt daarom aan om het aantal spoeddiensten te beperken. Bovendien kan een groot deel van de patiënten die zich op de spoed aanbieden even goed door een huisarts geholpen worden. De 70 huisartswachtposten die de laatste jaren werden opgericht, doen echter het aantal spoedcontacten niet dalen. Daarom beveelt het KCE aan om naast de spoeddiensten, op de ziekenhuissite, ook een 24/7 huisartspermanentie onder te brengen. Deze moet wel autonoom van het ziekenhuis kunnen functioneren, onder de coördinatie van de lokale huisartsenkringen. Spoeddienst en huisartspermanentie vormen samen een ‘centrum voor ongeplande zorg’, dat één centrale toegangspoort met een triage-zone heeft. Het klinisch geschoolde triage-team onthaalt de patiënt en stuurt deze dan door naar de huisartspermanentie of naar de spoed, afhankelijk van zijn medische situatie.VOORWOORD 1 -- KERNBOODSCHAPPEN. 2 -- SYNTHESE . 4 -- 1. INLEIDING 6 -- 1.1. SPOEDAFDELINGEN, SPOEDDIENSTEN OF KORTWEG ‘DE SPOED’. 6 -- 1.2. STIJGEND AANTAL CONTACTEN OP SPOEDDIENSTEN. 7 -- 1.3. WAAROM DEZE STUDIE? . 7 -- 1.4. ONDERZOEKSAANPAK 8 -- 2. SPOEDAFDELINGEN: HUIDIGE ORGANISATIE EN VOORSTELLEN TOT HERVORMING 9 -- 2.1. GESPECIALISEERDE SPOEDGEVALLENZORG IN BIJNA ALLE ZIEKENHUIZEN 9 -- 2.2. GROTE TOEGANKELIJKHEID, MAAR OOK VERSNIPPERING VAN BUDGET EN PERSONEEL.10 -- 2.3. AANTAL SPOEDCONTACTEN PER ZIEKENHUIS IS ZEER VARIABEL 10 -- 3. EERSTELIJNSZORG: HUIDIGE ORGANISATIE EN VOORSTELLEN TOT HERVORMING.15 -- 3.1. ORGANISATIE VAN DE EERSTELIJNSZORG BUITEN DE KANTOORUREN 15 -- 3.1.1. Klein deel van de huisartsenactiviteit, maar met een potentiële impact op het gebruik van de spoed. 15 -- 3.1.2. Evolutie van lokale rotatiesystemen naar wachtposten 15 -- 3.1.3. Wachtposten: bottom-up initiatieven om de werkomstandigheden van huisartsen te verbeteren 17 -- 3.2. VELE SPOEDCONTACTEN KUNNEN EVEN GOED DOOR DE HUISARTS WORDEN BEHANDELD 17 -- 4. HUIDIGE FINANCIERING EN VOORSTELLEN TOT HERVORMING .23 -- 4.1. HOE WORDEN DE SPOEDDIENSTEN EN DE ARTSEN DIE ER WERKEN GEFINANCIERD? 23 -- 4.1.1. Het ziekenhuisbudget voor spoeddiensten wordt meer en meer gebaseerd op hun activiteiten 23 -- 4.1.2. Vergoeding van de artsen 25 -- 4.1.3. Uitgaven voor het personeel op de spoeddienst 26 -- 4.2. HOE WORDT EERSTELIJNSZORG BUITEN DE KANTOORUREN GEFINANCIERD?.26 -- 4.2.1. Betaling per prestatie blijft ook daar de belangrijkste inkomensbron 26 -- 4.2.2. In een wachtpost werken loont overdag maar niet ‘s nachts 27 -- 4.2.3. RIZIV-budget voor de wachtposten 27 -- 4.3. REMGELD VOOR EERSTELIJNSZORG EN SPOEDDIENSTEN IS ONVOLDOENDE OP ELKAAR AFGESTEMD 29 -- REFERENTIES 3
Future scenarios about drug development and drug pricing
No full text32 p.ill.,LIST OF FIGURES 2 -- LIST OF TABLES 2 -- LIST OF ABBREVIATIONS 3 --  SCIENTIFIC REPORT 4 -- 1 INTRODUCTION 4 -- 2 METHODS 5 -- 2.1 THE USE OF SCENARIOS IN THE DRUG PRICING PROJECT 5 -- 2.2 RECRUITMENT OF PARTICIPANTS 6 -- 2.3 INTERVIEWS 6 -- 2.4 ANALYSIS OF THE INTERVIEWS 7 -- 2.4.1 Approach 7 -- 2.4.2 General framing of the drug pricing problematique 7 -- 2.4.3 Building blocks for alternative drug development and pricing mechanisms 10 -- 2.5 THE SCENARIO DEVELOPMENT PROCESS 14 -- 3 RESULTS 15 -- 3.1 RESULTS FROM THE FIRST SCENARIO BUILDING WORKSHOP 15 -- 3.1.1 Refinement of the purpose served by the projected drug development and pricing system 15 -- 3.1.2 Refinement of the collection of functional building blocks 15 -- 3.1.3 Development of scenario seeds 16 -- 3.2 RESULTS FROM THE SECOND SCENARIO BUILDING WORKSHOP 19 -- 3.2.1 Scenario 1 – Needs-oriented Public-Private Partnerships 20 -- 3.2.2 Scenario 2 – Parallel Drug Development Track 20 -- 3.2.3 Scenario 3 – Pay for Patents 21 -- 3.2.4 Scenario 4 – Public Good from A to Z 21 -- 4 CONCLUSION 2
Left ventricular assist devices in the treatment of end-stage heart failure
No full text134 p.ill.,1 BACKGROUND 12 -- 1.1 HEART FAILURE 12 -- 1.2 HEART TRANSPLANTATION. 12 1.2.1 Clinical practice 12 -- 1.2.2 Regulatory and organisational issues in Belgium 12 -- 1.2.3 Historical perspective 13 -- 1.2.4 Technology description, patient involvement and self-care 13 -- 1.2.5 Clinical practice 14 -- 1.2.6 Regulatory and organisational issues in Belgium 17 -- 2 SCOPE AND RESEARCH QUESTIONS 18 -- 2.1 SCOPE 18 -- 2.2 RESEARCH QUESTIONS 18 -- 3 SYSTEMATIC LITERATURE REVIEW 19 -- 3.1 METHODS. 19 -- 3.2 QUALITY APPRAISAL 20 -- 3.3 RESULTS 20 -- 3.3.1 Peer-reviewed studies 20 -- 3.3.2 The INTERMACS registry and other registries 20 -- 3.3.3 Randomized controlled trials. 21 -- 4 THE CLINICAL EFFECTIVENESS OF LVAD AS DESTINATION THERAPY (DT) 24 -- 4.1 SOURCES OF INFORMATION 24 4.1.1 Systematic reviews. 24 -- 4.1.2 Randomized controlled trials. 24 -- 4.1.3 Observational studies 25 -- 4.2 SURVIVAL 29 4.2.1 Actuarial survival 29 -- 4.2.2 Survival free from major events 31 -- 4.2.3 Peri-operative mortality 33 -- 4.3 FUNCTIONAL STATUS AND HEALTH-RELATED QUALITY OF LIFE (HRQOL) 33 -- 4.3.1 Introduction. 33 4.3.2 Functional status 33 -- 4.3.3 Health related quality of life (HRQoL) 37 -- 5 THE CLINICAL EFFECTIVENESS OF LVAD AS A BRIDGE TO CANDIDACY (BTC) 41 -- 5.1 SOURCES OF INFORMATION 41 -- 5.2 SURVIVAL 41 -- 6 ADVERSE EVENTS ASSOCIATED WITH LVAD THERAPY 42 -- 6.1 SOURCES OF INFORMATION AND DATA EXTRACTION 42 -- 6.2 ADVERSE EVENTS REPORTED IN RCTS 43 -- 6.3 ADVERSE EVENTS REPORTED IN OBSERVATIONAL STUDIES 44 -- 6.3.1 Bleeding 44 -- 6.3.2 Stroke 45 -- 6.3.3 Infection 45 -- 6.3.4 Right Heart Failure 45 -- 6.3.5 Renal dysfunction 45 -- 6.3.6 Device malfunction. 46 -- 6.3.7 Other serious adverse events 47 -- 6.3.8 Rehospitalisation. 47 -- 6.4 MORTALITY DUE TO ADVERSE EVENTS. 47 -- 7 BELGIAN PRACTICE. 50 -- 7.1 INTRODUCTION 50 -- 7.2 DATA SOURCES AND METHODOLOGY 50 -- 7.2.1 IMA — AIMdata 50 -- 7.2.2 TCT data 51 -- 7.2.3 Population description 51 -- 7.3 RESULTS 51 -- 7.3.1 IMA — AIMdata 51 -- 7.3.2 TCT data 57 -- 8 COST-EFFECTIVENESS OF LVAD: LITERATURE REVIEW 58 -- 8.1 LITERATURE SEARCH 58 -- 8.1.1 Search strategy 58 -- 8.1.2 Selection criteria 58 -- 8.2 RESULTS OF THE ECONOMIC SEARCH STRATEGY 58 -- 8.3 OVERVIEW OF ECONOMIC EVALUATIONS 61 -- 8.3.1 General information 61 -- 8.3.2 Costs 61 -- 8.3.3 Survival. 64 -- 8.3.4 Quality of life 64 -- 8.3.5 Uncertainty 67 -- 8.3.6 Results and authors’ conclusions 67 -- 9 COST-EFFECTIVENESS OF LVAD: CONTEXT-SPECIFIC ECONOMIC EVALUATION 69 -- 9.1 INPUT 69 -- 9.1.1 Perspective of the evaluation 69 -- 9.1.2 Population 69 -- 9.1.3 Intervention and comparator 69 -- 9.1.4 Analytical technique 69 -- 9.1.5 Time horizon and discount rate 69 -- 9.1.6 Markov model 70 -- 9.1.7 Treatment effect 71 -- 9.1.8 Rehospitalisations 73 -- 9.1.9 Quality of life 74 -- 9.1.10 Costs 77 -- 9.1.11 Sensitivity and scenario analyses 80 -- 9.1.12 Validation of the model. 81 -- 9.2 RESULTS 81 -- 9.2.1 Base case analysis. 81 -- 9.2.2 Scenario analysis 83 -- 9.3 DISCUSSION AND CONCLUSION 93 -- 10 SUMMARY, DISCUSSION AND CONCLUSION 95 -- 10.1 CLINICAL ASPECTS 95 -- 10.2 ECONOMIC CONSIDERATIONS: A NECESSITY FOR AN ACCESSIBLE, HIGH QUALITY AND SUSTAINABLE HEALTH CARE SYSTEM 95 -- 10.3 (WILLINGNESS TO CONSIDER THE ECONOMIC ARGUMENT FOR) LVADS AS DT 96 -- 10.4 LEGAL LIABILITY 97 -- 10.5 AND WHAT ABOUT LVADS FOR BTC PATIENTS? 97 -
Dispositifs d’assistance ventriculaire gauche dans le traitement de l'insuffisance cardiaque terminale : Synthèse
No full text12 p.ill.,Chaque année, plus de 10 000 Belges apprennent qu’ils sont en état de décompensation cardiaque. Un certain nombre d’entre eux, en décompensation sévère et évolutive, peuvent entrer en ligne de compte pour une transplantation cardiaque, mais étant donné la pénurie de donneurs, la liste d’attente est très longue. Pendant la période d’attente, il est possible de leur implanter un dispositif d’assistance ventriculaire pour soutenir la fonction de leur cœur. L’INAMI rembourse 50 de ces dispositifs par an. Le Centre Fédéral d’Expertise des Soins de Santé (KCE) a évalué dans quelle mesure il serait coût-efficace de placer aussi ce type d’appareil chez les patients qui n’entrent pas immédiatement en ligne de compte pour une transplantation.
D’un point de vue médical, les dispositifs d’assistance ventriculaire apportent une réelle plus-value car ils améliorent tant la survie que la qualité de vie des patients. Mais leur coût est très élevé en comparaison avec celui du traitement classique. D’un point de vue d’économie de la santé, il n’y a donc pas d’arguments en faveur d’un élargissement de leur remboursement.PRÉFACE 1 -- SYNTHÈSE 2 -- 1. LES DISPOSITIFS D’ASSISTANCE VENTRICULAIRE DANS L’INSUFFISANCE CARDIAQUE 3 -- 1.1. QU’EST-CE QUE L’INSUFFISANCE CARDIAQUE ? 3 -- 1.2. QUELLES SONT LES CAUSES DE L’INSUFFISANCE CARDIAQUE ? 3 -- 1.3. L’INSUFFISANCE CARDIAQUE EST-ELLE FRÉQUENTE, ET CHEZ QUI ? 3 -- 1.4. QUEL EST LE TRAITEMENT DE L’INSUFFISANCE CARDIAQUE ? 3 -- 1.5. TRANSPLANTATION CARDIAQUE : UNE SURVIE ET UNE QUALITÉ DE VIE ACCRUES, MAIS UNE PÉNURIE D’ORGANES 3 -- 1.6. LE DISPOSITIF D’ASSISTANCE VENTRICULAIRE GAUCHE : UNE ALTERNATIVE MÉCANIQUE 4 -- 1.7. DAVG : CHEZ QUELS PATIENTS ? 5 -- 1.8. UNE DEMANDE CROISSANTE EN BELGIQUE 6 -- 1.9. MÉTHODOLOGIE 7 -- 2. EFFICACITÉ CLINIQUE DES DAVG 7 -- 2.1. ALLONGEMENT DE LA DURÉE DE VIE ET AMÉLIORATION DE LA QUALITÉ DE VIE 7 -- 2.2. COMPLICATIONS : SURTOUT UN RISQUE D’HÉMORRAGIES. 8 -- 3. COÛT DU DAVG PAR RAPPORT À CELUI DU TRAITEMENT CLASSIQUE 9 -- 4. LE RAPPORT COÛT-EFFICACITÉ DES DAVG CHEZ LES PATIENTS DT ET BTC 9 -- 4.1. DAVG DÉFINITIF (DT) : 82 000 € PAR ANNÉE DE VIE SUPPLÉMENTAIRE AJUSTÉE POUR LA QUALITÉ 9 -- 5. DISCUSSION 11 -- RECOMMANDATIONS 1
Organisation and payment of emergency care services in Belgium : current situation and options for reform - Short Report
No full text58 p.ill.,FOREWORD . 1 -- SHORT REPORT 2 -- 1 INTRODUCTION . 6 -- 1.1 WHAT ARE EMERGENCY CARE SERVICES? . 6 -- 1.2 SCOPE AND OBJECTIVES 7 -- 1.2.1 Objective and scope of the study 8 -- 1.3 METHODS. 8 -- 2 CURRENT ORGANISATION AND ACTIVITY PROFILE OF EMERGENCY DEPARTMENTS IN BELGIUM 10 -- 2.1 ACCESS TO EMERGENCY DEPARTMENTS: (SELF-)REFERRALS OR EMERGENCY CALLS .10 -- 2.2 ROLE AND TYPES OF EMERGENCY DEPARTMENTS . 11 -- 2.3 VAST MAJORITY OF HOSPITAL SITES HAVE SPECIALISED EMERGENCY DEPARTMENTS .12 -- 2.4 ACTIVITY PROFILE OF BELGIAN EMERGENCY DEPARTMENTS.14 -- 2.4.1 A high and increasing number of ED visits, especially ambulatory and self-referred ED visits 14 -- 2.4.2 Activity on EDs peaks during office hours. 15 -- 2.4.3 EDs have a highly variable caseload 16 -- 2.4.4 Not all emergency department visits are emergencies, but are they inappropriate?17 -- 2.5 WORKFORCE. 18 3 ORGANISATION AND ACTIVITY OF OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE SERVICES .20 -- 3.1 THE CONTEXT OF PRIMARY CARE IN BELGIUM . 20 -- 3.2 ORGANISATION OF OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE SERVICES 20 -- 3.2.1 Shift from local rotation systems to larger GP cooperatives .20 -- 3.2.2 ODCs are bottom-up initiatives mainly initiated to improve working conditions of GPs .21 -- 4 PAYMENT SYSTEMS FOR OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE AND EMERGENCY DEPARTMENT SERVICES IN BELGIUM 26 -- 4.1 PUBLIC PAYMENTS FOR THE EMERGENCY DEPARTMENT AND ITS WORKFORCE .26 -- 4.1.1 The hospital budget for emergency departments is increasingly based on ED activity26 -- 4.1.2 Fee-for-service reimbursement is still the predominant payment method for physicians working in an emergency department . 28 -- 4.2 PUBLIC PAYMENTS FOR OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE SERVICES.29 -- 4.2.1 Fee-for-service is also the dominant payment method for general practitioners 29 -- 4.2.2 ODC budgets have been streamlined . 30 -- 4.3 PATIENT COST SHARING FOR OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE AND EMERGENCY DEPARTMENT SERVICES. 31 -- 5 REFORM PROPOSALS: A MULTI-FACTORIAL APPROACH THAT REQUIRES MONITORING .32 -- 5.1 TELEPHONE TRIAGE TO GUIDE PATIENTS TO THE APPROPRIATE CARE LEVEL AND PLACE, AT THE RIGHT MOMENT . 32 -- 5.2 HARMONIZATION ORGANISATION OF EMERGENCY DEPARTMENTS AND OUT-OF-HOURS GP CARE. 34 -- 5.2.1 Should ODCs decrease the number of ED visits? Stakeholders disagree and a clear policy directive is missing 34 -- 5.2.2 Implementation of ODCs: increased use of out-of-hours GP services did not result in a decreased use of ED attendances 34 -- 5.2.3 Increased collaboration between ODCs and EDs but to what extent?.35 -- 5.3 THE IMPACT OF PUBLIC INFORMATION CAMPAIGNS 37 -- 5.4 CO-PAYMENTS HAVE ONLY LIMITED EFFECT ON STEERING PATIENTS TO THE RIGHT CARE SETTING . 37 -- 5.5 RATIONALISATION OF ACUTE CARE RESOURCES: SMALL CHANGES OR A DRASTIC REFORM? . 37 -- 5.5.1 Belgium has a high (specialised) ED capacity 37 -- 5.5.2 Integrate redesigning of emergency departments in a larger reform of healthcare services38 -- 5.6 INTERVENTIONS THAT FOCUS ON FREQUENT ED USERS AND OTHER SPECIFIC TARGET GROUPS . 40 -- 5.7 GETTING PAYMENTS FOR OUT-OF-HOURS PRIMARY CARE AND EMERGENCY DEPARTMENT SERVICES RIGHT 40 -- 5.7.1 The current mix of ED revenue sources: a drive for production and no incentives for collaboration with primary care . 40 -- 5.7.2 Working in an ODC is rewarding during the day but not at night 44 -- 5.7.3 Comparing budgets and activity of ODCs and EDs: value for money? 44 -- 5.7.4 A larger share of fixed payments to emphasize the availability function of emergency care services . 44 -- 5.7.5 Volume-based payments to allocate resources to where care actually takes place 45 -- 5.7.6 A coordinated payment system across care settings .47 -- 6 CONCLUSION 47 -- REFERENCES 5
De financiële compensatie van de slachtoffers van transfusie-ongevallen : een poging om de discriminatie te verminderen
No full text103 p.ill.,Verschillende honderden mensen, die in de jaren 1980 in België door een bloedtransfusie werden besmet met het hepatitis C-of het HIV-virus, bleven tot op vandaag in de kou staan. De Minister van volksgezondheid vroeg het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) om voor hen een oplossing uit te werken. Het KCE beveelt aan om het Fonds voor Medische Ongevallen (FMO) de slachtoffers een forfaitaire schadevergoeding te laten uitbetalen. Omdat het gaat om vrij oude feiten, beveelt het KCE ook aan dat deze mensen het oorzakelijk verband tussen de transfusie en de besmetting niet zouden moeten bewijzen. Ze zouden enkel moeten aantonen dat ze in België een bloedtransfusie kregen en dat ze besmet zijn met het virus. De directe slachtoffers zouden dan een bedrag van €20.000 ontvangen, de secundaire slachtoffers €10.000 of €5.000. Geschat wordt dat voor de uitbetaling van deze vergoedingen een budget van € 67 miljoen nodig is, gespreid over een vijftiental jarenWETENSCHAPPELIJK RAPPORT 9 -- 1 CONTEXT EN DOELSTELLINGEN VAN DIT RAPPORT 9 -- 1.1 VORIG KCE-RAPPORT 12 -- 1.2 DOELSTELLINGEN VAN HET HUIDIGE RAPPORT 12 -- 1.3 METHODE 13 -- 2 MOGELIJKE DISCRIMINATIE IN DE HUIDIGE SITUATIE .13 -- 2.1 ALGEMENE INLEIDING 13 -- 2.1.1 Belang van transfusionele schade 13 -- 2.1.2 Belang en verscheidenheid van de schadeloosstellings-mechanismen 14 -- 2.2 BUITENCONTRACTUELE AANSPRAKELIJKHEID .15 -- 2.2.1 Aansprakelijkheidsvoorwaarden 15 -- 2.2.2 De verjaring van de vorderingen op basis van een buitencontractuele aansprakelijkheid .21 -- 2.3 CONTRACTUELE AANSPRAKELIJKHEID 24 -- 2.3.1 Aansprakelijkheidsvoorwaarden 24 -- 2.3.2 Verjaring van de contractuele vordering 29 -- 2.4 WETGEVING OVER DE AANSPRAKELIJKHEID VOOR PRODUCTEN MET GEBREKEN 30 -- 2.4.1 Aansprakelijkheidsvoorwaarden 30 -- 2.4.2 Verjaring van de rechtsvordering .32 -- 2.4.3 Termijn van drie jaar 32 -- 2.4.4 Gronden voor uitsluiting 32 -- 2.4.5 Artikel 1641 tot 1649 van het Burgerlijk Wetboek 32 -- 2.5 WET VAN 31 MAART 2010 BETREFFENDE DE VERGOEDING VAN SCHADE ALS GEVOLG VAN GEZONDHEIDSZORG .33 -- 2.5.1 Voorwaarden voor schadeloosstelling 33 -- 2.5.2 Toepassingsgebied in de tijd .37 -- 2.6 VZW VTHP .38 -- 2.7 WETGEVING INZAKE ARBEIDSONGEVALLEN 39 -- 2.7.1 Voorwaarden voor schadeloosstelling 40 -- 2.7.2 Verjaringstermijn 41 -- 2.8 SAMENVATTING 41 -- 2.8.1 Voorwaarden voor en duur van de vordering tot schadevergoeding .41 -- 2.8.2 Reikwijdte van de schadevergoeding 43 -- 3 ETHISCHE OVERWEGINGEN 44 -- 3.1 WIJZE VAN BESMETTING ALS CRITERIUM VOOR DE VERGOEDING BOVENOP WAT DE ZIEKTEVERZEKERING VOORZIET .44 -- 3.2 WAT ZIJN DE BEPERKINGEN VAN DE SCHADEVERGOEDING? 45 -- 3.3 RECHTVAARDIGING VAN DE PRIORITEIT AAN HIV EN HEPATITIS C 47 -- 3.4 ZELFDE PATHOLOGIE MAAR EEN VERSCHILLENDE DEKKING: EEN BRON VAN DISCRIMINATIE? 48 -- 3.5 MOET DE SELECTIVITEIT VOOR DE VERGOEDING VAN DE SCHADE GELDEN? .49 -- 3.6 ZIJN ALLE VORMEN VAN SCHADEVERGOEDING GELIJKWAARDIG? 50 -- 3.7 WIE MOET VERGOED WORDEN? 51 -- 3.8 ONGELIJKHEDEN MET BETREKKING TOT DE MOGELIJKHEID OM VERGOED TE WORDEN? .51 -- 3.9 OPPORTUNITEITSKOST 52 -- 4 BUITENLANDSE WETGEVING EN ERVARING 52 -- 4.1 FRANKRIJK 53 -- 4.1.1 Algemeen kader 53 -- 4.1.2 Implementatiemoeilijkheden 56 -- 4.2 ITALIË 65 -- 4.2.1 Gemeenrechtelijke rechtspraak 65 -- 4.2.2 Wet van 25 februari 1992 .65 -- 4.2.3 IIS .66 -- 4.2.4 Andere kwesties 67 -- 4.3 ZWEDEN .69 -- 4.3.1 Inleiding .69 -- 4.3.2 Voorwaarden voor schadeloosstelling 70 -- 4.3.3 Schadevergoedingsprocedure 74 -- 4.3.4 Invloed van het Zweedse recht .75 -- 5 DE BEGUNSTIGDEN VAN EEN SCHADEVERGOEDING OF EEN EVENTUELE FINANCIËLE COMPENSATIE 76 -- 5.1 ONOPGELOSTE KWESTIE 76 -- 5.2 VERSCHILLENDE WETSVOORSTELLEN 76 -- 5.3 WIL VAN DE REGERING77 -- 5.4 AARD EN OORZAAK VAN DE BESMETTING 77 -- 5.4.1 Aard van de besmetting 77 -- 5.4.2 Oorzaak van de besmetting 77 -- 5.5 HOEDANIGHEID VAN DE BEGUNSTIGDEN VAN EEN SCHADEVERGOEDING OF EEN FINANCIËLE COMPENSATIE 78 -- 5.5.1 Direct slachtoffer ten persoonlijke titel 78 -- 5.5.2 Indirecte slachtoffers 78 -- 5.5.3 Rechthebbenden 79 -- 5.6 DATUM VAN BESMETTING .79 -- 5.6.1 Inaanmerkingneming van oorzakelijke feiten na een welbepaalde datum .79 -- 5.6.2 Inaanmerkingneming van eerdere schadeverwekkende feiten 80 -- 5.7 VERJARING VAN DE SCHADEVERGOEDINGSVORDERING.81 -- 6 INSTELLING BELAST MET DE TOEKENNING VAN EEN SCHADEVERGOEDING OF EEN EVENTUELE FINANCIËLE COMPENSATIE 82 -- 6.1 FONDS VOOR DE MEDISCHE ONGEVALLEN .82 -- 6.1.1 Inleiding .82 -- 6.1.2 Opdracht van het FMO 82 -- 6.1.3 Te wijzigen wettelijke bepalingen .82 -- 6.1.4 Aparte wet 83 -- 6.1.5 Verschil tussen Frankrijk en België .84 -- 6.2 SPECIAAL TRANSFUSIEFONDS .84 -- 6.3 VERENIGING ZONDER WINSTOOGMERK 85 -- 6.3.1 Voorbeeld .85 -- 6.3.2 Voordelen van een vzw .85 -- 6.3.3 Nadeel van een vzw 86 -- 7 REIKWIJDTE VAN DE SCHADEVERGOEDING 86 -- 7.1 INTEGRALE SCHADELOOSSTELLING .86 -- 7.2 FORFAITAIRE SCHADELOOSSTELLING 88 -- 8 KOSTPRIJS VAN HET VOORSTEL VAN FINANCIËLE COMPENSATIE 88 -- 8.1 INLEIDING 88 -- 8.2 HEPATITIS C 89 -- 8.2.1 Raming van het aantal slachtoffers 89 -- 8.2.2 Financiële last 95 -- 8.3 HIV 98 -- 8.3.1 Raming van het aantal slachtoffers .98 -- 8.3.2 Raming van de kostprijs van de compensatie 99 -- 8.4 GLOBALE KOSTPRIJS 99 -- 9 ALGEMENE CONCLUSIE 100 --  REFERENTIES 10