KCE Repository
Not a member yet
1732 research outputs found
Sort by
Systematic review of healthcare use and needs of prisoners : Health care in Belgian prisons - Chapter 3
No full text118 p.ill.,SCIENTIFIC REPORT .8 -- 1 INTRODUCTION 8 -- 1.1 BACKGROUND INFORMATION 8 -- 1.2 OBJECTIVE 8 -- 2 METHODS .9 -- 2.1 PROTOCOL REGISTRATION 9 -- 2.2 ELIGIBILITY CRITERIA 9 -- 2.3 INFORMATION SOURCES 10 -- 2.3.1 Electronic database search .10 -- 2.3.2 Search strategies .10 -- 2.3.3 Supplementary data sources .10 -- 3 STUDY SELECTION .11 -- 3.1 BELGIUM-SPECIFIC SEARCH 11 -- 3.2 SYSTEMATIC REVIEW SEARCH .11 -- 4 RESULTS 13 -- 4.1 BACKGROUND 13 -- 4.2 GENERAL HEALTH AND HEALTHCARE-SEEKING BEHAVIOUR 15 -- 4.2.1 Belgian studies 15 -- 4.2.2 Systematic reviews .18 -- 4.3 TUBERCULOSIS .18 -- 4.3.1 Belgian studies 18 -- 4.3.2 Systematic reviews .19 -- 4.4 HIV, VIRAL HEPATITIS, AND BACTERIAL STI .19 -- 4.4.1 Belgian studies 19 -- 4.4.2 Systematic reviews .21 -- 4.5 MENTAL HEALTH 21 -- 4.5.1 Belgian studies 21 -- 4.5.2 Systematic reviews .26 -- 4.6 DRUGS AND DRUG ADDICTION IN PRISON 30 -- 4.6.1 Belgian studies 30 -- 4.6.2 Systematic reviews .32 -- 4.7 AGEING IN PRISON .34 -- 4.7.1 Belgian studies 34 -- 4.7.2 Systematic reviews .35 -- 4.8 EUTHANASIA (BELGIAN PUBLICATIONS) .35 -- 4.9 MEDICATION USE IN PRISON (BELGIAN PUBLICATIONS) 35 -- 4.10 ISSUES SPECIFIC TO FEMALE PRISONERS 36 -- 4.10.1 Belgian studies 36 -- 4.10.2 Systematic reviews .36 -- 5 LIMITATIONS 38 -- 6 DISCUSSION 38 -- APPENDICES 41 -- APPENDIX 1. SEARCH STRATEGIES 41 -- APPENDIX 2. CHARACTERISTIC OF INCLUDED STUDIES 49 -- APPENDIX 3. EXCLUDED STUDIES 86 -- REFERENCES . 10
Gezondheidszorg in Belgische gevangenissen : Huidige situatie en toekomstige scenario’s – Synthese
No full text51 p.ill.,Er zijn plannen om de bevoegdheid voor gezondheidszorg in gevangenissen over te hevelen van de minister van Justitie naar die van Volksgezondheid. Ter voorbereiding werd aan het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) gevraagd om de huidige zorgorganisatie in de gevangenissen in kaart te brengen, en om hervormingsvoorstellen te formuleren. Vele gevangenen in ons land verkeren in een slechte gezondheid. Ze gebruiken vaak geneesmiddelen, vooral psychofarmaca. Gemiddeld raadplegen ze jaarlijks 18 maal een huisarts en 3 maal een psychiater, maar tussen de gevangenen en gevangenissen is er een grote variabiliteit. De zorgverleners in gevangenissen zijn vaak zeer toegewijd, maar de zorg kampt met vele problemen: te weinig financiële en menselijke middelen, gebrek aan coördinatie, zorgcontinuïteit, communicatie, opleiding en de bevoegdheden zijn versnipperd. Het KCE stelt een aantal scenario’s voor ter verbetering, zodat de zorg aan gevangenen gelijkwaardig wordt met deze buiten de gevangenis, zoals de internationale en Belgische wetgeving het vereisen.1 INLEIDING 7 -- 1.1 ACHTERGROND 7 -- 1.2 HOE GINGEN WE TE WERK? 7 -- 2 KENMERKEN VAN DE BELGISCHE GEVANGENISBEVOLKING 9 -- 2.1 35 GEVANGENISSEN VOOR 11 040 GEVANGENEN 9 -- 2.2 GROTE DIVERSITEIT EN TURNOVER 11 -- 3 GEZONDHEIDSPROBLEMEN VAN DE GEVANGENEN IN BELGIË 11 -- 3.1 HOOG GENEESMIDDELENGEBRUIK… 11 -- 3.2 …VOORAL VOOR GEESTELIJKE GEZONDHEIDSPROBLEMEN 12 -- 3.3 GEVANGENEN IN HET ALGEMEEN MINDER GEZOND DAN DE REST VAN DE BEVOLKING 14 -- 4 GEBRUIK VAN GEZONDHEIDSZORG IN DE BELGISCHE GEVANGENISSEN 15 -- 4.1 VOORAL HUISARTS EN PSYCHIATER 15 -- 4.2 GROTE VARIABILITEIT TUSSEN GEVANGENEN… 16 -- 4.3 … EN GEVANGENISSEN 16 -- 4.4 AFSTEMMEN VAN ZORGGEBRUIK OP ZORGBEHOEFTE 19 -- 5 DE ORGANISATIE VAN ZORG IN DE BELGISCHE GEVANGENISSEN 19 -- 5.1 RECHT OP GELIJKWAARDIGE ZORG, ZORGCONTINUÏTEIT EN ONAFHANKELIJKE ZORGVERLENERS 19 -- 5.2 IN AFWACHTING VAN DE UITVOERING VAN DE BASISWET, ZIJN DE ALGEMENE RECHTEN VAN TOEPASSING 21 -- 5.3 VERSNIPPERING VAN BEVOEGDHEDEN 21 -- 5.4 ORGANISATIE VAN EERSTE- EN TWEEDELIJNSZORG AAN GEVANGENEN 23 -- 5.5 VASTGESTELDE PROBLEMEN IN DE PENITENTIAIRE ZORG 24 -- 5.6 GEVANGENEN VALLEN NIET ONDER DE VERPLICHTE ZIEKTEVERZEKERING 26 -- 6 KOSTEN VAN DE GEZONDHEIDSZORG IN BELGISCHE GEVANGENISSEN 26 -- 6.1 JAARLIJKS RUIM €43 MILJOEN, WAARVAN GROOTSTE DEEL PERSONEELSKOSTEN 26 -- 6.2 KOSTEN MOGELIJK ONDERSCHAT 27 -- 6.3 GROTE VARIABILITEIT IN KOSTEN PER GEVANGENE, AFHANKELIJK VAN DE GEVANGENIS 27 -- 7 SCENARIO’S VOOR DE TOEKOMSTIGE PENITENTIAIRE ZORG IN BELGIË 29 -- 7.1 BASISPRINCIPES VOOR DE HERVORMING VAN DE ZORG 29 -- 7.2 HERVORMING VAN DE EERSTELIJNSZORG: EEN INTERDISCIPLINAIR ZORGTEAM 30 -- 7.2.1 Een interdisciplinair zorgteam 30 -- 7.2.2 Een uitgebreide medische intake bij aankomst 31 -- 7.2.3 Zorgcontinuïteit van bij aankomst 31 -- 7.2.4 Screenen en systematisch behandelen van overdraagbare aandoeningen 31 -- 7.2.5 Een globale en gecoördineerde aanpak 31 -- 7.2.6 Herzien van de minimale normen voor het zorgpersoneel 32 -- 7.2.7 Gevangenen betrekken bij hun gezondheidszorg 32 -- 7.2.8 Variabiliteit inzake gebruik van zorg tussen gevangenen verminderen 32 -- 7.3 HERVORMING VAN DE TWEEDELIJNSZORG: OVEREENKOMST TUSSEN ELKE GEVANGENIS EN EEN LOKAAL ZIEKENHUIS 33 -- 7.4 HERVORMING VAN DE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG: SAMENBRENGEN VAN ERNSTIG ZIEKE GEVANGENEN? 34 -- 7.4.1 Minder ernstige geestelijke gezondheidsproblemen 34 -- 7.4.2 Ernstige of complexe geestelijke gezondheidsproblemen 34 -- 7.4.3 Hoog gebruik van psychofarmaca in vraag stellen 34 -- 7.4.4 Programma’s tegen drugsafhankelijkheid versterken 35 -- 7.5 HERVORMING VAN DE TANDZORG: GEEN SPECIFIEKE VOORKEUR 35 -- 7.6 HERVORMING VAN DE FARMACEUTISCHE DIENSTEN: HARMONISEREN VAN DE PRAKTIJKEN 35 -- 7.7 ZIEKTEVERZEKERING OOK TOEPASSEN OP GEVANGENEN 35 -- 7.8 HERVORMING VAN DE BETALINGSMODALITEITEN VOOR DE ZORGVERLENERS 37 -- 7.9 HERVORMING VAN DE CENTRALE DIENSTEN 37 -- 7.10 ANDERE IN AANMERKING TE NEMEN PUNTEN 39 -- 7.10.1 De wetgeving uitvoeren 39 -- 7.10.2 Verkennen van de voordelen van e-Health 39 -- 7.10.3 Herbekijken van het budget 39 -- 7.10.4 Kosten van de overdracht nog te bepalen 39 -- 7.11 CONCLUSIE 40 -- AANBEVELINGEN 41 -- REFERENTIES 4
Vaginal delivery : how does early hospital discharge affect mother and child outcomes? A systematic literature review
No full text14Background: There is an international trend to shorten the postpartum length of stay in hospitals, driven by cost containment, hospital bed availability and a movement toward the ‘demedicalization’ of birth. The aim of this systematic literature review is to determine how early postnatal discharge policies from hospitals could affect health outcomes after vaginal delivery for healthy mothers and term newborns.
Methods: A search for systematic reviews, meta-analyses, and primary studies was carried out in OVID MEDLINE, Embase, CINAHL, Econlit and the Cochrane Library (Cochrane Database of Systematic Reviews, DARE and HTA databases). The AMSTAR checklist was used for the quality appraisal of systematic reviews. The quality of the retrieved studies was assessed by the Cochrane Collaboration’s tools. The level of evidence was appraised using the GRADE system.
Results: Seven RCTs and two additional observational studies were found but no comprehensive economic evaluation. Despite variation in the definition of early discharge, the authors of the included studies, concerning early discharge and conventional length of stay, reported no statistical difference in maternal and neonatal morbidity, maternal and neonatal readmission rates, infant mortality, newborn weight gain, neonatal hyperbilirubinemia, or breastfeeding rates. The authors reported conflicting results regarding postpartum depression and competence of mothering, ranging from no difference according to length of stay to better results for early discharge. The level of evidence of the vast majority of outcomes was rated as low to very low.
Conclusions: Because of the lack of robust clinical evidence and full economic evaluations, the current data neither support nor discourage the widespread use of early postpartum discharge. Before implementing an early discharge policy, Western countries with longer length of hospital stay may benefit from testing shorter length of stay in studies with an appropriate design. The issue of cost containment in implementing early discharge and the potential impact on the current and future health of the population exemplifies the need for publicly funded clinical trials in such public health area. Finally, trials testing the range of out-patient interventions supporting early discharge are needed in Western countries which implemented early discharge policies in the past
Strategieën om het projectiemodel medisch aanbod te verbeteren : een stakeholderconsultatie - supplement
No full text45 p.ill.,Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) bestudeerde het wiskundig projectiemodel voor het artsenbestand gebruikt door de Planningscommissie (FOD Volksgezondheid), en liet het door verschillende belanghebbenden (stakeholders) kritisch evalueren. Het blijkt technisch voldoende performant te zijn – zelfs één van de beste in Europa - maar het zou beter moeten worden afgestemd op de maatschappelijke evoluties en het beleid.1. SAMENSTELLING VAN DE PLENAIRE COMMISSIE 2015-2020 2 -- 2. BRIEFINGPRESENTATIE VAN DE CELPLAN – 27.01.2017 . 5 -- 3. LIJST VAN DE IN DE CONSULTATIE BETROKKEN STAKEHOLDERS .. 23 -- 4. ONLINE SURVEY: PROJECTIEMODEL MEDICAL WORKFORCE . 25 -- 5. LIJST MET DEELNEMERS AAN DE STAKEHOLDERWORKSHOP 34 -- 6. STAKEHOLDER WORKSHOP MEDICAL WORKFORCE KCE: INLEIDING (08.05.2017) 3
Lage rugpijn en radiculaire pijn : kernelementen van een zorgpad – Synthese
No full text51 p.ill.,Wat te doen bij rugpijn? Voor deze ‘kwaal van de eeuw’ wordt een brede waaier aan oplossingen aangeboden. Om door het bos de bomen te helpen zien, publiceerde het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) in mei reeds een klinische richtlijn, gebaseerd op het meest recente wetenschappelijke bewijs. Vandaag gaat het op de ingeslagen weg verder met een ‘zorgpad’, dat voor elk type rugpatiënt bepaalt welke onderzoeken best worden uitgevoerd en welke de optimale behandeling is. Het is de eerste keer in ons land dat een zorgpad werd ontwikkeld in samenwerking met alle betrokken zorgdisciplines en de patiënten. Het omvat zowel lumbale (eenvoudige rugpijn) als radiculaire (type ischias) pijn. En voor een groter gebruiksgemak ontwikkelde het KCE een interactieve, online tool (www.lagerugpijn.kce.be).VOORWOORD 1 -- SAMENVATTING . 2 -- SYNTHESE . 3 -- 1. INLEIDING 10 -- 1.1. SCOPE VAN HET ZORGPAD 10 -- 1.2. TIJDSLIJN . 11 -- 1.3. WAT IS EEN ZORGPAD? . 11 -- 1.4. METHODE . 12 -- 1.4.1. Expertenteam 12 -- 1.4.2. Gegevensbronnen 12 -- 1.4.3. Interpretatie van de resultaten . 13 -- 2. EEN VERVELENDE AFWEZIGHEID VAN DIAGNOSTIEK 13 -- 2.1. SYSTEMATISCH ONDERZOEK NAAR ERNSTIGE ONDERLIGGENDE PATHOLOGIEËN 13 -- 2.2. RADICULAIRE PIJN METEEN ONDERSCHEIDEN VAN LAGE RUGPIJN 17 -- 2.3. NIET AFGAAN OP BEELDVORMING 17 -- 2.4. ZORGEN VOOR EEN REGELMATIGE OPVOLGING VAN DE PATIËNT . 17 -- 3. DE BIOPSYCHOSOCIALE AANPAK, EEN NIEUW CONCEPT DAT NOG NIET ECHT INGEBURGERD IS 18 -- 3.1. AFSTAND DOEN VAN DE VEROUDERDE BIOMECHANISCHE CONCEPTEN 19 -- 3.2. RISICO'S OP HET ONTWIKKELEN VAN EEN CHRONISCH PROBLEEM OPSPOREN 20 -- 3.3. DE AANPAK VAN DE PATIËNT AANPASSEN AAN HET RISICOPROFIEL VOOR HET ONTWIKKELEN VAN CHRONISCHE PIJN . 21 -- 3.4. INTENSIEVERE AANPAK VANAF DE SUBACUTE FASE INDIEN HET RISICO HOOG IS . 22 -- 3.5. REKENING HOUDEN MET DE PSYCHOSOCIALE FACTOREN, OOK IN DE CHRONISCHE FASE 22 -- 4. AANPAK GERICHT OP DE PATIËNT, EEN MOEILIJK PRINCIPE 23 -- 4.1. BEGINNEN ERKENNEN DAT ER EEN HIAAT BESTAAT TUSSEN DE VERWACHTINGEN VAN DE PATIËNT EN WAT DE ZORGVERLENERS KUNNEN ONDERNEMEN 23 -- 4.1.1. Patiënten verwachten een precieze diagnose met duidelijk omschreven oorzaken 23 -- 4.1.2. Ze willen graag beter gehoord worden 24 -- 4.1.3. Ze hopen op een volledige genezing 24 -- 4.1.4. Ze vragen om een globale aanpak 24 -- 4.1.5. Ze willen een persoonlijkere aanpak en meer inspraak in de beslissingen 25 -- 4.2. NIEUWE UITDAGINGEN VOOR ZORGVERLENERS: EMPOWERMENT VAN DE PATIËNT EN SELFMANAGEMENT 25 -- 4.2.1. De interactie tussen patiënten en clinici kan beter 25 -- 4.2.2. Bepaalde instrumenten kunnen nuttig zijn . 26 -- 5. PROFESSIONELE EN SOCIALE ACTIVITEITEN DIE ONVOLDOENDE WORDEN ONDERSTEUND DOOR ZORGVERLENERS 26 -- 5.1. HET RISICO VAN LANGDURIGE AFWEZIGHEID BEOORDELEN 26 -- 5.2. HET AAN HET WERK HOUDEN VAN DE PATIËNT ONDERSTEUNEN 28 -- 5.2.1. Er is een grote kloof tussen de clinici en de werkomgeving . 28 -- 5.2.2. De professionele omgeving werkt niet altijd mee 28 -- 5.3. EEN BEROEP DOEN OP DE BEGELEIDINGSPROGRAMMA'S OM HET WERK TE HERNEMEN . 28 -- 5.4. HET VOORTZETTEN VAN SOCIALE ACTIVITEITEN BUITEN HET WERK AANMOEDIGEN 29 -- 6. COÖRDINATIE TUSSEN ZORGVERLENERS . 30 -- 6.1. DE EERSTELIJNSSZORG VERSTERKEN . 30 -- 6.1.1. Rol van de huisarts 30 -- 6.1.2. Rol van de kinesitherapeut . 31 -- 6.1.3. Rol van de niet-conventionele zorgverleners 32 -- 6.1.4. Rol van andere zorgverleners in de eerstelijnszorg 34 -- 6.2. DE OMSTANDIGHEDEN VOOR DOORVERWIJZING NAAR DE TWEEDE LIJN VERBETEREN 34 -- 6.2.1. Rol van de specialist in fysische geneeskunde en revalidatie . 35 -- 6.2.2. Rol van de anesthesist-algoloog en de chirurg van de wervelkolom 35 -- 6.3. INTERDISCIPLINARITEIT PROMOTEN 35 -- 7. MONITORING EN EVALUATIE VOORZIEN BIJ AANVANG 37 -- 8. DE INVOERING VAN HET ZORGPAD, EEN UITDAGING OP ZICH 38 -- 8.1. ZORGEN VOOR EEN OPLEIDING IN DE BELANGRIJKSTE ELEMENTEN VAN HET ZORGPAD VOOR DE ZORGVERLENERS . 38 -- 8.2. DE COMMUNICATIE TUSSEN DE PROFESSIONALS VERBETEREN . 38 -- 8.3. EEN VERANDERING IN MENTALITEIT STIMULEREN 39 -- 8.4. DE PRAKTISCHE UITVOERING VAN HET ZORGPAD VERGEMAKKELIJKEN VOOR DE ZORGVERLENERS . 40 -- 8.5. LOKALE INITIATIEVEN RESPECTEREN 40 -- 8.6. DURVEN BEPAALDE DELICATE KWESTIES AAN TE KAARTEN 40 -- 8.7. HET PREVENTIEVE ASPECT NIET UIT HET OOG VERLIEZEN (OOK AL VALT DIT ASPECT BUITEN DE SCOPE VAN DIT PROJECT) 41 -- 8.8. HET ZORGPAD BEKENDMAKEN VIA ZOVEEL MOGELIJK KANALEN 41 -- 8.9. ELEKTRONISCHE INSTRUMENTEN UITWERKEN OM HET GEBRUIK VAN HET TRAJECT TE VERGEMAKKELIJKEN 42 -- 9. CONCLUSIE 42 -- BIJLAGEN 43 -- AANBEVELINGEN 4
Introduction of high-risk medical devices : national measures that can be taken under the current European legislation to put the patient interest central
No full textp. 181-188Background: High-risk medical devices may not always provide a therapeutic added value to patients. In Europe, no proof of efficacy is required to receive a CE label, making it difficult for policymakers to decide on reimbursement of (often expensive) high-risk medical devices. We explore, within the framework of the European legislation, the possibilities at a national level for a guided introduction of such devices.
Research design and Methods: HTA and legal experts worked in close collaboration with medical specialists and government representatives making a legal analysis of what is possible under the (revised) European and national legislation.
Results: At national level, measures for a better evidence-based introduction can be taken that are not in contradiction with the European regulation. From a legal point of view, all restrictive measures must be justified, necessary and proportional. Several measures are possible, a.o.making use of reference centres, applying the IDEAL framework or the 6-step plan set up by the Dutch Order of Medical Specialists.
Conclusions: Within the framework of the (revised) European legislation, measures at national level can be taken to temporarily restrict and follow up the use of high-risk medical devices with a greater focus on the therapeutic added value for the patients.
Disclaimer
As a service to authors and researchers we are providing this version of an accepted manuscript (AM). Copyediting, typesetting, and review of the resulting proofs will be undertaken on this manuscript before final publication of the Version of Record (VoR). During production and pre-press, errors may be discovered which could affect the content, and all legal disclaimers that apply to the journal relate to these versions also
Welke testen routinematig uitvoeren vóór geplande, niet-cardiothoracale chirurgie? : Synthese
No full text25 p.ill.,Vóór een operatie laat men patiënten vaak een batterij van testen ondergaan, zoals bloed- en urineonderzoek, een electrocardiogram, een röntgenfoto van de borstkas of andere medische beeldvorming. Met deze testen wil men eventuele complicaties voorspellen die zich tijdens of na de operatie (operatierisico) kunnen voordoen. Maar zijn die testen wel altijd en allemaal nodig, ook als de patiënt geen klachten heeft? Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) nam 15 testen onder de loep en ging na welke (niet) routinematig aanbevolen zijn vóór een niet-dringende operatie (met uitsluiting van transplantatie , hart-, en longchirurgie). Het ontwikkelde ook een app voor smartphone, tablet of PC, die gratis kan worden gedownload via de App store (iOS), Google play (Android) of http://preop.kce.be.VOORWOORD 1 -- SYNTHESE . 2 -- 1. INLEIDING 5 -- 1.1. ACHTERGROND . 5 -- 1.2. DOEL VAN DE RICHTLIJN . 5 -- 1.3. NICE-RICHTLIJN ALS UITGANGSPUNT 6 -- 1.4. WELKE TESTEN KOMEN AAN BOD? . 6 -- 1.5. ONDERSCHEID OP BASIS VAN ASA-CLASSIFICATIE VAN PATIENT EN SOORT VAN INGREEP 7 -- 1.6. EEN MULTIDISCIPLINAIRE AANPAK DIE DE PATIENT CENTRAAL STELT 9 -- 1.7. HOE DE AANBEVELINGEN LEZEN EN INTERPRETEREN? 9 -- 2. WELKE PREOPERATIEVE TESTEN WORDEN (NIET) ROUTINEMATIG AANBEVOLEN? 12 -- 2.1. INFOGRAFIEK MET OVERZICHT EN APP 12 -- 2.2. PREOPERATIEVE TESTEN DIE VOOR BEPAALDE PATIËNTENGROEPEN EN/OF INGREPEN WORDEN AANBEVOLEN 13 -- 2.2.1. Rust-electrocardiogram (rust-ECG) 13 -- 2.2.2. Volledig bloedbeeld (cofo) 13 -- 2.2.3. Nierfunctietesten . 14 -- 2.2.4. Hemostasetesten 15 -- 2.2.5. Urineonderzoek en –cultuur 17 -- 2.2.6. Niet-invasieve hartstressbeeldvorming 18 -- 2.3. PREOPERATIEVE TESTEN DIE NIET ROUTINEMATIG WORDEN AANBEVOLEN 19 -- 2.3.1. Rust-echografie van het hart . 19 -- 2.3.2. Cardiopulmonale inspanningstest 19 -- 2.3.3. Röntgenopname van de thorax 20 -- 2.3.4. Polysomnografie of slaaptest 20 -- 2.3.5. Longfunctietesten (inclusief analyse van het arterieel bloedgas) 21 -- 2.3.6. Geglyceerd hemoglobine (HbA1c) 21 -- 2.3.7. Leverfunctietesten 22 -- 2.3.8. Coronaire CT angiografie 23 -- 3. IMPLEMENTATIE EN UPDATE VAN DE RICHTLIJN 24 -- 3.1. IMPLEMENTATIE 24 -- 3.1.1. Factoren die het gebruik van de richtlijn kunnen bevorderen of belemmeren 24 -- 3.1.2. Wie gaat de richtlijn implementeren? 24 -- 3.2. OPVOLGEN VAN DE ZORGKWALITEIT 24 -- 3.3. UPDATE VAN DE RICHTLIJN 24 -- BELEIDSAANBEVELINGEN 2
Aanpassen van de KCE-richtlijnen ten behoeve van de gebruikers : Supplement
No full text30 p.ill.,Om hun dagelijkse praktijk te ondersteunen kunnen zorgverleners vandaag een beroep doen op klinische praktijkrichtlijnen, ook guidelines genoemd, want de geneeskunde en de gezondheidszorg in het algemeen zijn meer complex geworden. Guidelines zijn kritische samenvattingen van de meest recente medische kennis, die werden gevalideerd door de internationale wetenschappelijke wereld, en die geregeld worden geüpdatet. Het Federal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) voerde een studie uit naar het gebruik van deze richtlijnen in ons land, en formuleert een aantal voorstellen om ze meer aantrekkelijk en gebruiksvriendelijk te maken.KERN BOODSCHAPPEN 1 -- SUPPLEMENT 2 -- 1. INLEIDING 5 -- 2. KENMERKEN VAN DE RESPONDENTEN 5 -- 3. RESULTATEN 7 -- 3.1. WIE KENT HET CONCEPT VAN RICHTLIJNEN?. 7 -- 3.2. WIE WEET DAT HET KCE RICHTLIJNEN ONTWIKKELT, EN WIE GEBRUIKT ZE? 8 -- 3.2.1. Kennis van de KCE-richtlijnen 9 -- 3.2.2. Gebruik van de KCE-richtlijnen. 9 -- 3.3. BESTAAN ER VOOR ELK BEROEP GENOEG RICHTLIJNEN? 9 -- 3.4. HOE VAAK GEBRUIKEN ZORGVERLENERS RICHTLIJNEN? 10 -- 3.4.1. Redenen voor het niet gebruiken van richtlijnen 12 -- 3.4.2. Bereidheid om richtlijnen in de toekomst te gebruiken 13 -- 3.5. HOE EN WAAR ZOEKEN ZORGVERLENERS INFORMATIE OM HUN KLINISCHE PRAKTIJK TE ONDERSTEUNEN? 15 -- 3.6. ZOEKEN ZORGVERLENERS ACTIEF NAAR RICHTLIJNEN OM HUN KLINISCHE PRAKTIJK TE ONDERSTEUNEN? 16 -- 3.6.1. Welke tools gebruiken zorgverleners om richtlijnen op te zoeken? 17 -- 3.6.2. Worden zorgverleners op de hoogte gebracht van nieuwe richtlijnen of van hun updates? 18 -- 3.7. WAT MOTIVEERT OF ONTMOEDIGT ZORGVERLENERS OM RICHTLIJNEN TE GEBRUIKEN? 18 -- 3.7.1. Taal 18 -- 3.7.2. Inhoud en oorsprong 18 -- 3.7.3. Vorm en presentatie 21 -- 3.7.4. Volledige, specifieke of snelle richtlijnen 22 -- 3.8. WELKE INFORMATIE MOETEN RICHTLIJNEN ZEKER BEVATTEN? 23 -- 3.8.1. Ontwikkeling van de inhoud. 23 -- 3.8.2. Omschrijving van de literatuur en aanbevelingen 25 -- 3.8.3. Informatie over de beraadslagingen van de GDG en de contextualisering van de aanbevelingen 26 -- 3.8.4. Hulpmiddelen die het gebruik van richtlijnen aanmoedigen 28 -- 3.9. CONCLUSIE. 3
Bevacizumab bij de behandeling van ovariumkanker : Samenvatting
No full text16 p.ill.,Bevacizumab (merknaam Avastin®) wordt bij eierstokkanker in combinatie met chemotherapie voorgeschreven. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) ging zijn veiligheid, werkzaamheid en kosteneffectiviteit na. Bevacizumab houdt de tumor langer onder controle, maar doet de globale levenskwaliteit van de patiënte minstens tijdelijk verslechteren. Er is geen bewijs dat het geneesmiddel een significant effect heeft op de totale overleving, behalve dan bij patiëntes bij wie de eierstokkanker is uitgezaaid tot buiten de buikholte. De beste resultaten voor kosteneffectiviteit worden dan ook bij deze laatste groep behaald. Het KCE beveelt aan om met deze bevindingen rekening te houden bij het beslissingsproces m.b.t. (verdere) terugbetaling van bevacizumab. Het geneesmiddel wordt momenteel als behandeling van eierstokkanker binnen het kader van een tijdelijke conventie terugbetaald.VOORWOORD 1 -- SAMENVATTING 2 -- 1. INLEIDING 3 -- 2. HOE VERLIEP DE STUDIE? 4 -- 2.1. KLINISCHE DOELTREFFENDHEID EN VEILIGHEID 4 -- 2.2. KOSTENEFFECTIVITEIT 5 -- 2.2.1. Literatuuronderzoek 5 -- 2.2.2. Economisch model 5 -- 3. KLINISCHE WERKZAAMHEID EN VEILIGHEID VAN BEVACIZUMAB 5 -- 3.1. EFFECT VAN EERSTELIJNS BEVACIZUMAB OP TOTALE OVERLEVING EN KWALITEIT VAN LEVEN NIET BEWEZEN, MAAR BEPAALDE PATIËNTENGROEPEN KUNNEN ER WEL BAAT BIJ HEBBEN 5 -- 3.2. POSITIEF EFFECT VAN BEVACIZUMAB IN TWEEDE LIJN OP PROGRESSIEVRIJE OVERLEVING EN OP ÉÉN ASPECT VAN KWALITEIT VAN LEVEN, MAAR NIET OP TOTALE OVERLEVING 7 -- 3.3. AANVAARDBARE BIJWERKINGEN 7 -- 3.4. LEVENSKWALITEIT EN TOTALE OVERLEVING VERSUS PROGRESSIEVRIJE OVERLEVING? 8 -- 3.5. VERGELIJKING VAN DE KLINISCHE EVIDENTIE MET DE HUIDIGE TERUGBETALING 9 -- 4. KOSTENEFFECTIVITEIT 13 -- 4.1. KOSTENEFFECTIVITEIT IN EEN BELGISCHE CONTEXT 13 -- 4.2. WAT ZEGGEN ANDERE ECONOMISCHE EVALUATIES? 13 -- 4.3. ALGEMENE LEVENSKWALITEIT 14 -- 4.4. ECONOMISCHE EVALUATIES IN HET KADER VAN HET VERZOEK OM TERUGBETALING BIJ HET RIZIV 14 -- 4.5. FOCUS OP DE STADIUM IV-SUBGROEP IN DE EERSTE LIJN 15 -- 4.6. VERTROUWELIJKE CONTRACTEN EN VERANDERENDE -- TERUGBETALINGSVOORWAARDEN 15 -- AANBEVELINGEN 1