KCE Repository
Not a member yet
1732 research outputs found
Sort by
Welke rol kan de MammaPrint® test spelen bij het nemen van beslissingen over adjuvante chemotherapie bij borstkanker in een vroeg stadium? : Synthese
No full text18 p.ill.,INHOUDSTAFEL . 2 -- 1. CONTEXT EN DOELSTELLINGEN VAN DEZE STUDIE 3 -- 2. WAT IS DE MAMMAPRINT®? . 3 -- 2.1. BORSTKANKER IN EEN VROEG STADIUM 4 -- 2.2. BEOORDELING VAN HET KLINISCHE RISICO . 4 -- 2.3. GENEXPRESSIETESTEN 5 -- 3. KLINISCHE DOELTREFFENDHEID VAN DE MAMMAPRINT ® . 6 -- 3.1. DE MINDACT-STUDIE 6 -- 3.2. RESULTATEN 7 -- 3.2.1. Patiëntes met hoog klinisch en laag genomisch risico 7 -- 3.2.2. Laag klinisch en hoog genomisch risico 8 -- 3.2.3. Levenskwaliteit 8 -- 3.2.4. Conclusie 8 -- 4. KOSTENEFFECTIVITEIT VAN DE MAMMAPRINT® 9 -- 4.1. BESCHIKBAAR BEWIJS 9 -- 4.2. KOSTENEFFECTIVITEIT VAN DE MAMMAPRINT 9 -- 5. EXTRAPOLATIE NAAR DE BELGISCHE CONTEXT 10 -- 5.1. GEBRUIKTE GEGEVENS . 10 -- 5.2. RESULTATEN . 10 -- 5.3. RAMING VAN DE KOSTEN VOOR ADJUVANTE CHEMOTHERAPIE 13 -- AANBEVELINGEN 1
Het gebruik van patiëntuitkomsten en -ervaringen (PROMs/PREMs) voor klinische en beleidsdoeleinden : Synthese
No full text29 p.ill.,Als uzelf of iemand in uw omgeving recent werd gehospitaliseerd, hebt u het waarschijnlijk meegemaakt: de patiënt wordt gevraagd een vragenlijst in te vullen die peilt naar zijn gezondheidstoestand en/of tevredenheid. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) ging het nut van deze zogenaamde PROMs (Patient Reported Outcome Measures) en PREMs (Patient Reported Experience Measures) na, die ook internationaal steeds meer worden gebruikt. Ze blijken de communicatie tussen zorgverlener en patiënt te verbeteren, omdat ze kwesties bespreekbaar maken, die anders niet aan bod zouden komen. Hun impact op niveau van ziekenhuis en beleid is echter veel minder duidelijk, vooral omdat er nog niet veel betrouwbaar onderzoek bestaat. Alleszins zijn ziekenhuizen ervan overtuigd dat ze de zorgkwaliteit helpen verbeteren. In ons land wordt een vergelijking tussen ziekenhuizen echter belemmerd door het grote aantal verschillende vragenlijsten die ze gebruiken. Op beleidsniveau worden de vragenlijsten o.a. gebruikt in de Gezondheidsenquête, en bij de ‘pay for performance’ financiering, die volgende maand bij het merendeel van de ziekenhuizen, die hier vrijwillig aan deelnemen, wordt opgestart.1. INLEIDING 4 -- 1.1. WAT ZIJN PROMS EN PREMS?. 4 -- 1.1.1. Patiënt-gerapporteerde uitkomsten (PROMs). 4 -- 1.1.2. Patiënt-gerapporteerde ervaringen (PREMs) . 5 -- 1.1.3. PROMs en PREMs kunnen op verschillende niveaus worden gebruikt: 5 -- 1.2. ONZE ONDERZOEKSMETHODEN 5 -- 2. GEBRUIK VAN PROMS VERBETERT DE COMMUNICATIE IN DE ZORG 6 -- 3. INTERNATIONALE PROMS/PREMS INITIATIEVEN VOOR EEN BETERE SAMENWERKING EN VERGELIJKBAARHEID 7 -- 4. GEBRUIK VAN PROMS EN PREMS IN BELGIE 9 -- 4.1. IN HET ALGEMEEN GROTE VARIABILITEIT … 9 -- 4.2. … MAAR STANDAARDISATIE NEEMT TOE DANKZIJ TWEE GROTE INITIATIEVEN, DIE OP HUN BEURT ECHTER NOG VEEL VERSCHILLEN 10 -- 4.3. PROMS EN PREMS VOORAL GEBRUIKT VOOR KWALITEITSVERBETERING (MICRO- EN MESONIVEAU) 12 -- 4.4. IN DE GEZONDHEIDSENQUÊTE, VOOR DE MONITORING VAN DE GEZONDHEIDS TOESTAND VAN DE BELGISCHE BEVOLKING (MACRONIVEAU) 13 -- 4.5. BIJ TERUGBETALINGSBESLISSINGEN EN VOOR FINANCIERING VAN ZORG (MACRONIVEAU) . 13 -- 4.6. BETROKKENHEID VAN MEDEWERKERS EN PATIËNTEN BLIJKT CRUCIAAL. 14 -- 4.7. INZET VAN BIJKOMEND PERSONEEL EN MIDDELEN NODIG 15 -- 4.8. INTEGRATIE VAN GEGEVENS IN ELEKTRONISCHE PATIËNTENDOSSIERS EN REGISTERS. 15 -- 5. ‘TO DO’ LIJST VOOR SUCCESVOLLE PROMS- EN PREMS INITIATIEVEN 15 -- 5.1. ACTIEPUNTEN VOOR DE VERSCHILLENDE BESLISSINGSNIVEAUS 15 -- 5.2. VEREISTEN VOOR ALLE PROMS/PREMS INITIATIEVEN 20 -- 5.2.1. Informeer, sensibiliseer en creëer een PROMs/PREMs cultuur. 20 -- 5.2.2. Definieer duidelijke doelstellingen 20 -- 5.2.3. Toolbox voor het opzetten van een PROMs/PREMs initiatief (Zorginstituut Nederland) 21 -- 5.3. SPECIFIEKE VEREISTEN VOOR GEBRUIK VAN PROMS/PREMS DOOR DE OVERHEID . 23 -- 5.3.1. Doeleinde: financiering en openbare rapportering. 23 -- 5.3.2. Doel van PROMs/PREMs: benchmarking van zorginstellingen, om kwaliteitsverbetering aan te moedigen . 24 -- 5.4. SPECIFIEKE VEREISTEN VOOR ZORGINSTELLINGEN DIE DE ZORGKWALITEIT EN DE UITKOMSTEN WILLEN VERBETEREN 24 -- 5.5. SPECIFIEKE VEREISTEN VOOR ZORGVERLENERS DIE DE KLINISCHE PRAKTIJK WILLEN VERBETEREN (COMMUNICATIE MET PATIËNT, GEDEELDE BESLUITVORMING, FOLLOWUP). 25 -- 6. CONCLUSIE 26 -- AANBEVELINGEN 2
Towards an integrated evidence-based practice plan in Belgium – Part 5 : Performance management for EBP implementation in primary health care in Belgium
No full text32 p.ill.SCIENTIFIC REPORT 7 -- 1 INTRODUCTION 7 -- 2 THE ROLE OF PERFORMANCE MANAGEMENT IN EBP IMPLEMENTATION 10 -- 2.1 THE ROLE OF PERFORMANCE MANAGEMENT 10 -- 2.2 THE LOGIC MODEL: DESIGNING AND MANAGING FOR IMPACT 11 -- 2.3 HOW TO DEFINE OUTCOMES AND PERFORMANCE INDICATORS? 12 -- 3 SCOPE AND AMBITION LEVEL OF EBP IMPLEMENTATION IN BELGIUM 13 -- 3.1 INTRODUCTION 13 -- 3.2 INTERNATIONAL EXAMPLES: SIGN AND NICE 14 -- 3.2.1 SIGN: Scottish Intercollegiate Guidelines Network 14 -- 3.2.2 NICE: National Institute for Health and Care Excellence 16 -- 3.3 SCOPE AND AMBITION LEVEL OF EBP IMPLEMENTATION IN BELGIUM 17 -- 3.3.1 What do we aim to optimize? Two extreme perspectives 17 -- 3.3.2 A pragmatic approach for EBP implementation in primary health care in Belgium 17 -- 4 TOWARDS A LOGIC MODEL FOR EBP IMPLEMENTATION IN PRIMARY HEALTH CARE IN BELGIUM – A FIRST OUTLINE 20 -- 5 TOWARDS A PERFORMANCE MANAGEMENT DASHBOARD AT DIFFERENT -- GOVERNANCE LEVELS – A FIRST OUTLINE 22 -- 6 MAKING PERFORMANCE MANAGEMENT FOR EBP IMPLEMENTATION OPERATIONAL 24 -- REFERENCES 3
Hoe de organisatie van geestelijke gezondheidszorg voor ouderen verbeteren ? : Synthese
No full text39 p.ill.,De geestelijke gezondheidszorg van kinderen en volwassenen is in afzonderlijke systemen georganiseerd, maar hoe staat het met de ouderen? Hoort hun mentale zorg ook in een afzonderlijk netwerk, of kan deze worden geïntegreerd in het bestaande systeem voor ‘volwassenen’? Volgens het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) mag de leeftijd niet bepalend zijn om iemand als ‘oudere’ te beschouwen. De ouderen vormen immers een zeer heterogene bevolkingsgroep, met mensen die nog in goede vorm zijn en met andere, zeer kwetsbare personen. Daarnaast stelt het KCE dat de huisarts een zeer belangrijke rol moet blijven spelen bij de behandeling van lichamelijke en psychische problemen. Voor sommige psychische problemen is er echter een specifieke kennis vereist. Daarom pleit het KCE voor een verruiming van de geestelijke gezondheidszorg van ‘volwassenen’ naar de ouderen. Deze zorg kan worden versterkt door (nog op te leiden) specialisten in geestelijke gezondheidszorg voor ouderen, en door het accent te leggen op zorgverlening de vertrouwde leefomgeving en op een samenwerking tussen alle zorg – en hulpverleners.VOORWOORD 1 -- KERN-BOODSCHAPPEN 2 -- SYNTHESE 4 -- 1. WAAROM DEZE STUDIE? 7 -- 1.1. OOK OUDEREN KUNNEN KAMPEN MET GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORGPROBLEMEN 7 -- 1.2. DE HERVORMING VAN DE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG IN BELGIË 8 -- 1.2.1. Therapeutische projecten: de ouderen als een aparte doelgroep 8 -- 1.2.2. Hervorming ‘artikel 107’ en overleg rondom de psychiatrische patiënt: ouderen vormen geen aparte doelgroep meer 8 -- 1.2.3. Protocol 3: de ouderen als doelgroep, maar niet specifiek voor geestelijke gezondheidszorg 9 -- 1.2.4. Organisatie- en financieringsmodel voor psychologische zorg: geen leeftijdsgrens 9 -- 1.3. DE HERVORMING VAN DE LANGDURIGE ZORG VOOR OUDEREN 10 -- 1.4. ONDERZOEKSVRAGEN 10 -- 1.5. WERKDEFINITIES 10 -- 1.6. METHODEN DIE IN DEZE STUDIE WORDEN GEBRUIKT 11 -- 1.7. REIKWIJDTE VAN HET ONDERZOEK 12 -- 2. WAT LEREN WE UIT DE WETENSCHAPPELIJKE LITERATUUR? 12 -- 2.1. THEORETISCHE PRINCIPES EN MODELLEN 12 -- 2.1.1. De C.A.R.I.T.A.S-principes 12 -- 2.1.2. Het Chronic Care-model (CCM) 13 -- 2.1.3. Vier strategieën om het theoretisch model operationeel te maken 14 -- 2.2. BELEMMERINGEN VOOR DE TOEGANKELIJKHEID VAN DE GGZ VOOR OUDEREN 15 -- 2.3. HET BELANG VAN DE EERSTELIJNSGEZONDHEIDSZORG 16 -- 2.4. PERCEPTIE VAN HET BELGISCHE SYSTEEM DOOR DE STAKEHOLDERS T.A.V. DE REFERENTIEMODELLEN IN DE LITERATUUR (ONLINE ENQUÊTE) 16 -- 2.4.1. Perceptie van de stakeholders 16 -- 2.4.2. Voorgestelde pistes voor verbetering 17 -- 3. WAT LEREN WE UIT BUITENLANDSE VOORBEELDEN? 18 -- 3.1. GLOBALE TENDENSEN 18 -- 3.2. ZORGORGANISATIE 19 -- 3.2.1. Huisartsen 19 -- 3.2.2. Gespecialiseerde zorgverleners 19 -- 3.2.3. Lokale centra voor geestelijke gezondheidszorg 19 -- 3.2.4. Mobiele psychiatrische teams 20 -- 3.2.5. Crisisteams 20 -- 3.2.6. Dagdiensten 20 -- 3.2.7. Ziekenhuizen 20 -- 3.2.8. Woonzorgcentra (nursing homes) 21 -- 3.3. BELANGRIJKSTE BELEMMERINGEN EN OPLOSSINGEN 21 -- 3.3.1. Stigmatisering en slechte informatie 21 -- 3.3.2. Gebrek aan communicatie en onjuiste doorverwijzing 21 -- 3.3.3. Gebrek aan ervaring en opleiding van de zorgteams 21 -- 4. HUIDIG GEBRUIK VAN GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG DOOR OUDEREN IN BELGIË 22 -- 4.1. HET GEBRUIK VAN GGZ DOOR OUDEREN IN INSTELLINGEN 22 -- 4.2. HET GEBRUIK VAN DE GGZ DOOR OUDEREN BUITEN DE INSTELLINGEN 24 -- 4.2.1. De diensten voor geestelijke gezondheidszorg (CGG-SSM) 24 -- 4.2.2. Psychiatrische teams aan huis. 24 -- 4.2.3. Ambulante zorg 25 -- 4.2.4. Specifieke projecten voor ouderen 26 -- 4.2.5. Psychosociale rehabilitatieprogramma's 27 -- 5. KERNBOODSCHAPPEN 28 -- 5.1. WAT ZIJN DE BASISVEREISTEN VOOR EEN GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG AFGESTEMD OP DE BEHOEFTEN VAN OUDEREN? 28 -- 5.1.1. De zorg mag niet worden georganiseerd op basis van leeftijd, maar op basis van specifieke behoeften en kwetsbaarheid 28 -- 5.1.2. Alleen een nauwe samenwerking tussen de verleners van somatische, psychische en sociale zorg kan tot een werkelijk holistische zorg leiden. 28 -- 5.1.3. De zorg moet in verschillende contexten worden verleend 29 -- 5.2. MEER ALGEMENE OVERWEGINGEN VOOR HET GEHELE SYSTEEM 31 -- 5.2.1. Bewustmaking en vroegtijdige detectie 31 -- 5.2.2. Actief partnerschap met patiënten en mantelzorgers 32 -- 5.2.3. Opleiding van professionele hulp- en zorgverleners 32 -- 5.2.4. Ontwikkeling en verspreiding van praktijken die op wetenschappelijk bewijs zijn gebaseerd (Evidence-based practices) 32 -- 5.2.5. Betere gegevensverzameling in de ambulante zorg 33 -- 5.3. CONCLUSIE 33 -- 5.3.1. Een apart netwerk opzetten of het bestaande netwerk uitbreiden en uitwerken? 33 -- 5.3.2. Naar een zorg in de directe leefomgeving 34 -- 5.3.3. Verandering brengen in vaste modellen 35 -- AANBEVELINGEN 3
Towards an integrated evidence-based practice plan in Belgium – Part 2 : Governance Plan
No full text35 p.ill.SUMMARY 4 -- SCIENTIFIC REPORT 7 -- 1 INTRODUCTION 7 -- 1.1 EVIDENCE BASED PRACTICE IN BELGIUM 9 -- 1.2 THE BELGIAN GOVERNMENT’S STRATEGY TOWARDS EBP IN PRIMARY HEALTH CARE 9 -- 2 BUILDING AN EBP PLAN GOVERNANCE STRUCTURE 10 -- 2.1 MODELS FOR EBP PROGRAMME GOVERNANCE 10 -- 2.1.1 Introduction 10 -- 2.1.2 A two phase development of the EBP Plan Governance structure 17 -- 2.1.3 From governance model towards processes and procedures 25 -- 2.2 TRANSITION PLAN – GOVERNANCE ASPECTS 30 -- 2.2.1 Introduction 30 -- 2.2.2 Transition from the present situation towards the new governance structure 30 -- 2.2.3 Steering on risks, dependencies, overall milestones 30 -- 2.2.4 Strategic communication 30 -- 3 OPERATIONALISATION OF THE NEW GOVERNANCE STRUCTURE 31 -- 3.1 STRATEGICAL CHOICES PRIOR TO THE BUILDING OF AN OPERATIONAL MODEL 31 -- 3.2 GENERAL DESCRIPTION OF THE MODEL32 -- 3.3 FROM EBP PLAN TO EBP PROGRAMME 33 -- REFERENCES 3
Een evaluatieprotocol voor RIZIV conventies : Synthese
No full text27 p.ill.,RIZIV-conventies worden vooral gebruikt voor de financiering van multidisciplinaire zorg, zoals revalidatiezorg. Op verzoek van het RIZIV ontwikkelde het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) een methode om hun kwaliteit en efficiëntie te beoordelen (en eventueel te verbeteren). In plaats van een top-down-protocol is het een participatief proces geworden, waarbij alle belanghebbenden worden betrokken, om de uitwisseling van informatie aan te moedigen en een constructief klimaat tot stand te brengen.VOORWOORD 1 -- SYNTHESE 2 -- 1. INLEIDING 4 -- 1.1. EEN COMPLEX LANDSCHAP 4 -- 1.2. DE CONVENTIE, EEN UNIEK INSTRUMENT BINNEN HET BELGISCHE GEZONDHEIDSZORGSYSTEEM 6 -- 1.2.1. Belangrijkste onderdelen van een conventie 6 -- 1.2.2. Kwaliteitsevaluatie 7 -- 1.3. UITBREIDING VAN HET CONCEPT REVALIDATIE. 8 -- 1.4. CONVENTIES OVERGEDRAGEN IN HET KADER VAN DE 6DE STAATSHERVORMING 8 -- 2. METHODOLOGIE 9 -- 3. TYPOLOGIE VAN CONVENTIES 10 -- 4. STERKTES EN ZWAKTES VAN DE CONVENTIES VOLGENS DE STAKEHOLDERS 10 -- 5. META-EVALUATIEPROTOCOL 11 -- 6. AANBEVELINGEN OM DE WERKING VAN DE CONVENTIES TE VERBETEREN 15 -- 6.1. CONVENTIES ZIJN EEN ZEER WAARDEVOL INSTRUMENT, DAT MOET GECONSOLIDEERD -- WORDEN 15 -- 6.2. EEN GLOBALE VISIE OP DE ROL VAN DE CONVENTIES BINNEN HET -- GEZONDHEIDSZORGSYSTEEM UITWERKEN 15 -- 6.3. NAUWER SAMENWERKEN 16 -- 6.4. MAATREGELEN NEMEN OM HET GEBRUIK VAN HET META EVALUATIE-INSTRUMENT TE -- VERGEMAKKELIJKEN 18 -- 6.4.1. De werking van de Akkoordraden stimuleren 18 -- 6.4.2. De beheerscapaciteit van het College van artsen-directeurs versterken 19 -- 6.4.3. Performantie-indicatoren ontwikkelen voor alle actoren 19 -- 6.4.4. Oude conventies herzien 19 -- 6.4.5. Een beheerssysteem ontwikkelen voor de informatiestromen die zijn ontstaan door het meta evaluatie-instrument 20 -- 6.4.6. Scenario’s ontwikkelen om conventies aan te passen of te beëindigen 20 -- 7. CONCLUSIE. 21 -- AANBEVELINGEN 22 -- REFERENTIES 2
Financiering van ziekenhuisverblijven met een grote variabiliteit in het zorgproces : Synthese
No full text37 p.ill.,Voor de hervorming van de Belgische ziekenhuisfinanciering voorziet minister van Volksgezondheid De Block een indeling van de ziekenhuisverblijven in drie clusters, op basis van zorgvariabiliteit. Voor elke cluster wordt een andere financiering voorzien. De minister vroeg het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) om na te gaan welke lessen kunnen worden getrokken uit de manier waarop andere landen hoogvariabele zorg financieren. Omdat de keuze van de financiering samenhangt met de beleidsprioriteiten en beslissingen van het land, is het niet mogelijk om een buitenlandse financieringsmethode zonder meer toe te passen in België. De Belgische financiering moet immers ook gekozen worden in functie van het eigen gezondheidsbeleid. Het KCE beveelt aan om te starten met een ‘proof of concept’, waarbij een financiering wordt uitgewerkt die rekening houdt met variabiliteit. Dit kan bv. gebeuren voor beroertezorg, omdat het beleid hiervoor reeds een organisatiemodel heeft gekozen.VOORWOORD 1 -- SYNTHESE 2 -- 1. INLEIDING 4 -- 1.1. ACHTERGROND 4 -- 1.2. ONDERZOEKSVRAGEN EN SCOPE VAN DE STUDIE. 6 -- 2. HOE GAAN ANDERE LANDEN OM MET DE FINANCIERING VAN HOOGVARIABELE ZORG? 7 -- 2.1. OVERZICHT VAN UITSLUITINGSMECHANISMEN 7 -- 2.2. DRIE SOORTEN MECHANISMEN OM DE VARIABILITEIT TE VERLAGEN 11 -- 2.2.1. Regelmatige aanpassingen aan het DRG-systeem zelf .11 -- 2.2.2. Mechanismen in de marge van het DRG-systeem 11 -- 2.2.3. Mechanismen buiten het DRG-systeem 13 -- 3. HOE WORDT HOOGVARIABELE ZORG IN BELGISCHE ZIEKENHUIZEN GEFINANCIERD? .14 -- 3.1. BRONNEN VAN FINANCIERING VOOR DE BELGISCHE ZIEKENHUIZEN 14 -- 3.2. AANPASSINGEN AAN HET DRG-SYSTEEM ZELF: WEGING VAN B2-PUNTEN 15 -- 3.2.1. Verantwoorde activiteit als hoeksteen van de Belgische pathologiefinanciering 15 -- 3.2.2. Aanpassingen aan het DRG-systeem door de verantwoorde bedden per afdeling te wegen 15 -- 3.3. FINANCIERING IN DE MARGE VAN HET DRG-SYSTEEM: FINANCIERING VAN OUTLIERS, EXTRA PUNTEN EN FINANCIERING VOOR SPECIFIEKE DIENSTEN EN PRODUCTEN 16 -- 3.3.1. Financiering van outliers en restgroepen 16 -- 3.3.2. Bijkomende punten voor specifieke diensten 16 -- 3.3.3. Supplementaire punten voor ziekenhuizen met een hoger activiteiten- of verpleegkundig profiel. 17 -- 3.3.4. Vergoeding van dure/nieuwe/specifieke geneesmiddelen en medische hulpmiddelen .18 -- 3.3.5. Andere mechanismen voor apotheek, daghospitalisatie en patiënten met lage sociaaleconomische status 19 -- 3.4. FINANCIERING BUITEN HET DRG-SYSTEEM VOOR WELBEPAALDE ZIEKENHUIZEN OF DEPARTEMENTEN 19 -- 4. FINANCIERINGSMECHANISMEN VOOR SPECIFIEKE ZORGDOMEINEN22 -- 4.1. KANKERBEHANDELING 22 -- 4.2. GESPECIALISEERDE PEDIATRISCHE ZORG 23 -- 4.3. ZWARE BRANDWONDEN 24 -- 4.4. NEUROLOGISCHE AANDOENINGEN 24 -- 4.5. DE DIENST INTENSIEVE ZORGEN 25 -- 4.6. DIALYSE. 26 -- 4.7. ORGAANBEHEER EN TRANSPLANTATIES. 26 -- 4.8. DIAGNOSTISCHE BEELDVORMING EN RADIOTHERAPIE27 -- 5. DISCUSSIE 27 -- 5.1. GROTE VERSCHEIDENHEID AAN UITSLUITINGSMECHANISMEN .27 -- 5.2. OUTLIERS OP UITEENLOPENDE MANIEREN VERGOED 28 -- 5.3. MOEILIJK OM LESSEN TE TREKKEN UIT DE BUITENLANDSE VOORBEELDEN 28 -- AANBEVELINGEN 32 -- REFERENTIES 3
Quel rôle pour le test Mammaprint® dans les décisions de chimiothérapie adjuvante en cas de cancer du sein au stade précoce ? : Synthèse
No full text18 p.ill.,SYNTHÈSE 2 -- 1. CONTEXTE ET OBJECTIFS DE CETTE ÉTUDE 3 -- 2. QU’EST-CE QUE LE TEST MAMMAPRINT® ?3 -- 2.1. LE CANCER DU SEIN AU STADE PRÉCOCE 4 -- 2.2. L’ÉVALUATION DU RISQUE CLINIQUE 4 -- 2.3. LES TESTS D’EXPRESSION GÉNIQUE 5 -- 3. EFFICACITÉ CLINIQUE DU MAMMAPRINT® 6 -- 3.1. L’ÉTUDE MINDACT 6 -- 3.2. RÉSULTATS 7 -- 3.2.1. Patientes à risque clinique élevé et risque génomique faible 7 -- 3.2.2. Risque clinique faible et risque génomique élevé 8 -- 3.2.3. Qualité de vie 8 -- 3.2.4. Conclusion 8 -- 4. RAPPORT COÛT-EFFICACITÉ DU MAMMAPRINT® 9 -- 4.1. DONNÉES PROBANTES DISPONIBLES 9 -- 4.2. COÛT-EFFICACITÉ DU MAMMAPRINT® 9 -- 5. EXTRAPOLATION AU CONTEXTE BELGE 10 -- 5.1. DONNÉES UTILISÉES 10 -- 5.2. RÉSULTATS 10 -- 5.3. ESTIMATION DES COÛTS LIÉS À LA CHIMIOTHÉRAPIE ADJUVANTE 1
Comment améliorer l’organisation des soins de santé mentale pour les personnes âgées ? : Synthèse
No full text40 p.ill.,Les enfants et les adultes ont leurs réseaux spécifiques de soins de santé mentale, mais qu’en est-il des personnes âgées ? Faut-il organiser leurs soins en un réseau séparé ou peut-on les intégrer dans le système de soins des « adultes » ? À cette question, le Centre fédéral d’Expertise des Soins de Santé (KCE) répond que l’âge chronologique ne doit pas servir de critère décisif car les « personnes âgées » constituent un groupe de population très hétérogène, avec des individus en pleine forme et d’autres très fragiles. Il est également d’avis qu’il faut maintenir leurs contacts privilégiés avec leur médecin généraliste, tant pour leurs problèmes somatiques que psychiques. Toutefois, certains problèmes de santé mentale nécessitent des connaissances spécifiques. Le KCE plaide donc pour une extension des différentes offres de soins de santé mentale des « adultes » aux personnes âgées, tout en prévoyant de les renforcer par des spécialistes (à former) en santé mentale de la personne âgée et en mettant l’accent sur les interventions dans les lieux de vie et sur la collaboration entre tous les intervenants d’aide et de soin.PRÉFACE 1 -- MESSAGES CLÉS 2 -- SYNTHÈSE 4 -- 1. POURQUOI CETTE ÉTUDE ? 8 -- 1.1. LES PERSONNES ÂGÉES SONT AUSSI EXPOSÉES AUX PROBLÈMES DE SANTÉ MENTALE 8 -- 1.2. LA RÉFORME DES SOINS DE SANTÉ MENTALE EN BELGIQUE 9 -- 1.2.1. Projets thérapeutiques : les personnes âgées comme groupe cible distinct 9 -- 1.2.2. Réforme « article 107 » et concertation autour du patient psychiatrique : les personnes âgées ne sont plus un groupe cible distinct 9 -- 1.2.3. Protocole 3 : les personnes âgées comme groupe cible mais pas spécifiquement pour la santé mentale 10 -- 1.2.4. Modèle d’organisation et de financement des soins psychologiques : pas de limite d’âge 10 -- 1.3. RÉFORME DES SOINS DE LONGUE DURÉE POUR LES PERSONNES ÂGÉES 11 -- 1.4. QUESTIONS DE RECHERCHE 11 -- 1.5. DÉFINITIONS DE TRAVAIL 11 -- 1.6. MÉTHODES UTILISÉES DANS CETTE ÉTUDE 12 -- 1.7. PORTÉE DE CETTE ÉTUDE 13 -- 2. QUE NOUS APPREND LA LITTÉRATURE SCIENTIFIQUE ? 13 -- 2.1. PRINCIPES ET MODÈLES THÉORIQUES 13 -- 2.1.1. Les principes C.A.R.I.T.A.S 13 -- 2.1.2. Le modèle Chronic Care (CCM) 14 -- 2.1.3. Quatre stratégies pour l’opérationnalisation du modèle théorique 15 -- 2.2. OBSTACLES À L’ACCESSIBILITÉ DES SOINS DE SANTÉ MENTALE POUR LES PERSONNES ÂGÉES 16 -- 2.3. IMPORTANCE DES SOINS DE PREMIÈRE LIGNE 17 -- 2.4. PERCEPTION DU SYSTÈME BELGE PAR DES STAKEHOLDERS EN RÉFÉRENCE AUX MODÈLES DE LA LITTÉRATURE (ENQUÊTE EN LIGNE) 17 -- 2.4.1. Perception des stakeholders 17 -- 2.4.2. Pistes d’amélioration suggérées 18 -- 3. QUE NOUS APPRENNENT LES EXEMPLES À L’ÉTRANGER? 19 -- 3.1. ORIENTATIONS GLOBALES 19 -- 3.2. ORGANISATION DES SOINS 20 -- 3.2.1. Médecins généralistes 20 -- 3.2.2. Intervenants spécialisés 20 -- 3.2.3. Centres de santé mentale communautaires 20 -- 3.2.4. Équipes psychiatriques mobiles 21 -- 3.2.5. Équipes de crise 21 -- 3.2.6. Services de jour 21 -- 3.2.7. Hôpitaux 21 -- 3.2.8. Maisons de repos/de repos et de soins (nursing homes) 22 -- 3.3. PRINCIPAUX OBSTACLES CONSTATÉS ET SOLUTIONS IDENTIFIÉES 22 -- 3.3.1. Stigmatisation et mauvaise information 22 -- 3.3.2. Manque de communication et réorientations inappropriées 22 -- 3.3.3. Manque d’expérience et de formation des équipes de soins 22 -- 4. UTILISATION ACTUELLE DE SOINS DE SANTÉ MENTALE PAR LES PERSONNES ÂGÉES EN BELGIQUE 23 -- 4.1. UTILISATION DES SOINS DE SANTÉ MENTALE EN INSTITUTION PAR LES PERSONNES ÂGÉES 23 -- 4.2. UTILISATION DES SOINS DE SANTÉ MENTALE DANS LA COMMUNAUTÉ PAR LES PERSONNES ÂGÉES 25 -- 4.2.1. Les services de santé mentale (SSM – CGG) 25 -- 4.2.2. Les équipes psychiatriques à domicile 25 -- 4.2.3. Les soins ambulatoires 26 -- 4.2.4. Les projets spécifiques pour les personnes âgées 27 -- 4.2.5. Programmes de réadaptation psychosociale 28 -- 5. MESSAGES CLÉS 29 -- 5.1. QUELLES SONT LES EXIGENCES DE BASE POUR DES SOINS DE SANTÉ MENTALE ADAPTÉS AUX BESOINS DES PERSONNES ÂGÉES ? 29 -- 5.1.1. Les soins doivent être organisés non sur la base de l’âge mais en fonction des besoins spécifiques et de la fragilité 29 -- 5.1.2. Seule une étroite collaboration entre les professionnels des soins somatiques, mentaux et sociaux peut mener à une prise en charge réellement holistique. 29 -- 5.1.3. Les soins doivent être dispensés dans des contextes variés 30 -- 5.2. CONSIDÉRATIONS PLUS GÉNÉRALES POUR L’ENSEMBLE DU SYSTÈME 33 -- 5.2.1. Sensibilisation et détection précoce 33 -- 5.2.2. Partenariat actif avec les patients et les aidants informels 33 -- 5.2.3. Formation des professionnels de l’aide et des soins 33 -- 5.2.4. Développement et diffusion de pratiques basées sur les données scientifiques (Evidence-based practices) 34 -- 5.2.5. Amélioration de la collecte de données dans les soins ambulatoires 34 -- 5.3. CONCLUSION 3
Towards an integrated evidence-based practice plan in Belgium – Part 3 : Professional leadership and change management as a catalyst for EBP Implementation
No full text30 p.ill.SUMMARY 4 -- SCIENTIFIC REPORT 8 -- 1 INTRODUCTION 8 -- 2 THE ROLE OF LEADERSHIP AND CHANGE IN EBP IMPLEMENTATION 11 -- 2.1 LEADERSHIP IN NETWORKS IS DIFFERENT FROM LEADERSHIP IN HIERARCHIES 11 -- 2.2 KEY ELEMENTS FOR LEADERSHIP AND DEVELOPMENT IN NETWORKS 14 -- 2.3 SENSE BREAKING, SENSE GIVING & SENSE MAKING PROCESS IN LEADERSHIP TRANSFORMATION 15 -- 2.4 HARD CHANGE 16 -- 2.5 SOFT CHANGE 17 -- 2.6 COMPLEXITY CHANGE 18 -- 2.7 CHANGE IN THE CONTEXT OF THE EBP PROGRAMME 19 -- 3 CHANGE READINESS OF PROFESSIONALS IN PRIMARY CARE 20 -- 4 THE ROLE OF EXPERT NETWORKS IN EBP IMPLEMENTATION 21 -- 4.1 STRUCTURING CONTINUOUS CHANGE: EXPERT NETWORKS 21 -- 4.2 CHANGE IN THE ERA OF DIGITALISATION 22 -- 5 DESIGN PRINCIPLES FOR THE OPERATIONAL EBP IMPLEMENTATION PLAN 23 -- REFERENCES 2