KCE Repository
Not a member yet
1732 research outputs found
Sort by
Hadron therapy in adults : Supplement
161 p.ill.,1. SEARCH STRATEGIES 4 -- 1.1. ELECTRONIC DATABASES 4 -- 2. SELECTION RESULTS 17 -- 3. QUALITY APPRAISAL 38 -- 3.1. HTA REPORTS AND SYSTEMATIC REVIEWS 39 -- 3.1.1. CADTH 2017 39 -- 3.1.2. Dionisi F 2014 42 -- 3.1.3. ICER 2014 46 -- 3.1.4. INESSS 2017 50 -- 3.1.5. KCE 2007 54 -- 3.1.6. Lodge M 2007 57 -- 3.1.7. Olsen DR 2007 61 -- 3.1.8. Patel SH 2014 64 -- 3.1.9. Qi W-X 2015 68 -- 3.1.10. QUERI 2015 72 -- 3.1.11. RIHTA 75 -- 3.2. COMPARATIVE STUDIES 79 -- 3.3. SINGLE-ARM STUDIES 79 -- 4. EVIDENCE TABLES 82 -- 4.1. HTA REPORTS AND SYSTEMATIC REVIEWS 82 -- 4.2. COMPARATIVE STUDIES 100 -- 4.3. SINGLE-ARM STUDIES 109 -- 5. GRADE TABLES 143 -- 5.1. LOW-GRADE GLIOMA 143 -- 5.2. BREAST CANCER 143 -- 5.3. PANCREATIC CANCER 145 -- 5.4. HEPATOCELLULAR CANCER 146 -- 6. FOREST PLOTS 14
Dotation infirmière pour des soins (plus) sûrs dans les hôpitaux aigus : Synthèse
56 p.ill.,Le Centre fédéral d’Expertise des Soins de santé (KCE) et la KU Leuven ont constaté que les infirmiers qui travaillent dans les hôpitaux belges s'occupent en moyenne de 9,4 patients, alors que la norme de sécurité internationalement acceptée est de 8 patients par infirmier maximum. Le KCE préconise donc que des moyens supplémentaires soient investis chaque année, de façon structurelle, et que l’on veille à ce qu'ils soient utilisés efficacement pour réduire le nombre de patients par infirmier dans les services où c’est le plus nécessaire. Les hôpitaux doivent rendre l’environnement de travail attrayant, sûr et agréable pour leur personnel infirmier et les décharger des tâches pour lesquelles ils sont surqualifiés. Ces mesures permettront de diminuer le risque de burn-out et de rendre la profession plus attrayante, avec l’espoir d’attirer (à nouveau) de nouvelles recrues. Un grand défi pour cette année de 200e anniversaire de la naissance de Florence Nightingale, que l'Organisation mondiale de la santé a proclamée "Année des infirmiers".PRÉFACE 1 -- MESSAGES CLÉS 2 -- SYNTHÈSE 4 -- 1. CONTEXTE 8 -- 1.1. CONTEXTE DE L’ÉTUDE : LA SITUATION PROFESSIONNELLE DES INFIRMIERS HOSPITALIERS BELGES A-T-ELLE ÉVOLUÉ AU COURS DES 10 DERNIÈRES ANNÉES ? 8 -- 1.2. QUELQUES FAITS ET CHIFFRES SUR LES INFIRMIERS BELGES 8 -- La formation des infirmiers dans notre pays 8 -- La profession infirmière : quelques faits et chiffres 9 -- Comment la dotation infirmière est-elle déterminée dans les hôpitaux belges ? 9 -- 1.3. UN PERSONNEL SUFFISANT ET UN ENVIRONNEMENT DE TRAVAIL FAVORABLE 10 -- Un lien clair entre la dotation infirmière et les outcomes 10 -- Importance d’un environnement de travail favorable 11 -- Questions pratiques actuellement sans réponse 11 -- 1.4. IMPACT POSSIBLE DE L’ÉVOLUTION DU PAYSAGE HOSPITALIER 11 -- Paysage hospitalier dense et forte utilisation des services hospitaliers 11 -- Tendances évidentes : augmentation du nombre d’hospitalisations et diminution des durées de séjour 12 -- Imminence d’une réforme importante du secteur hospitalier 12 -- Impact sur les soins infirmiers 12 -- 1.5. QUESTIONS DE L’ÉTUDE 12 -- 1.6. COMMENT AVONS-NOUS PROCÉDÉ ? 15 -- 2. ÉVOLUTION DE L’INTENSITÉ DES SOINS ET DE LA DOTATION DANS LES HÔPITAUX BELGES 15 -- 2.1. ÉVOLUTION DE L’INTENSITÉ DES SOINS INFIRMIERS 15 -- Méthodologie 15 -- L’intensité des soins infirmiers a augmenté de manière constante dans les services de chirurgie et de médecine interne 16 -- L’intensité des soins infirmiers a également augmenté dans la plupart des autres services 16 -- 2.2. ÉVOLUTION DE LA DOTATION INFIRMIÈRE 18 -- Méthodologie 18 -- La dotation infirmière augmente au fil des ans 18 -- La proportion d’infirmiers bacheliers a augmenté 18 -- 2.3. LA DOTATION INFIRMIÈRE ACTUELLE EST-ELLE SUFFISANTE ? 20 -- La dotation a suivi l’augmentation de l’intensité des soins 20 -- Les niveaux d’effectif considérés comme peu sûrs sont toujours pratique courante 20 -- Évolution du personnel de soutien 21 -- 2.4. LIEN ENTRE LA DOTATION INFIRMIÈRE ET LE BUDGET HOSPITALIER 22 -- 3. DOTATION INFIRMIÈRE ET ENVIRONNEMENT DE TRAVAIL DANS LES HÔPITAUX BELGES 23 -- 3.1. ENVIRONNEMENT DE TRAVAIL INFIRMIER 23 -- Environnement de travail : amélioration du leadership, de la relation avec les médecins et de la vision sur la qualité des soins 23 -- 3.2. DOTATION INFIRMIÈRE 25 -- Ratio patients/infirmier toujours trop élevé et variabilité importante entre les hôpitaux 25 -- Augmentation considérable de la proportion d’infirmiers bacheliers 25 -- 3.3. SOINS INFIRMIERS NON RÉALISÉS ET ACTIVITÉS NON LIÉES AUX SOINS INFIRMIERS 27 -- Augmentation considérable des soins infirmiers non réalisés 27 -- Tâches non infirmières accomplies par les infirmiers 29 -- 3.4. RISQUE DE BURNOUT, INSATISFACTION AU TRAVAIL ET INTENTION DE QUITTER SON EMPLOI 29 -- Risque de burnout 29 -- Insatisfaction au travail et intention de quitter son emploi 29 -- 3.5. OPINION DES INFIRMIERS SUR LA QUALITÉ DES SOINS 30 -- 3.6. IMPACT DE L’ENVIRONNEMENT DE TRAVAIL ET DE LA DOTATION SUR LES RÉSULTATS INFIRMIERS 31 -- Impact du ratio patients/infirmier et du leadership sur le bien-être et le confort des infirmiers 31 -- Impact du ratio patients/infirmier et des tâches non liées aux soins infirmiers sur les soins infirmiers non réalisés 31 -- 4. UNE DOTATION INFIRMIÈRE POUR DES SOINS SÛRS DANS LES HÔPITAUX AIGUS BELGES 32 -- 4.1. DIMINUER LE RATIO PATIENTS/INFIRMIER DANS LES HÔPITAUX AIGUS 32 -- Un nombre toujours trop élevé de patients par infirmier 33 -- Des normes obsolètes pour le financement et l’agrément des hôpitaux 33 -- Mise en oeuvre de ratios sûrs par type de service infirmier sur une période de cinq ans 34 -- Mesure d’urgence à adopter sans délai pour éviter les ratios patients/infirmier manifestement peu sûrs 37 -- Mesures pour améliorer l’attractivité de la profession infirmière 38 -- 4.2. MIEUX UTILISER L’EXPERTISE INFIRMIÈRE 39 -- 4.3. SIMPLIFIER LE FINANCEMENT ET ASSURER UN SYSTÈME D’ATTRIBUTION ÉQUITABLE DES MOYENS (SUPPLÉMENTAIRES) POUR LES INFIRMIERS 40 -- 4.4. ACCORDER UNE ATTENTION SPÉCIFIQUE À LA DOTATION INFIRMIÈRE EN GÉRIATRIE 41 -- 4.5. ADOPTER AU NIVEAU MACRO UNE POLITIQUE VISANT À UNE DOTATION INFIRMIÈRE SÛRE POUR LES PATIENTS ET LES INFIRMIERS 41 -- Une union des forces dans le cadre de la conférence interministérielle 41 -- Un système de collecte de données pour le soutien et la surveillance d’une politique de dotation infirmière sûre 42 -- 4.6. ÉVALUER DE MANIÈRE PROACTIVE ET SYSTÉMATIQUE L’IMPACT DES MESURES STRATÉGIQUES 44 -- 4.7. CRÉER UN ENVIRONNEMENT DE TRAVAIL FAVORABLE POUR LES INFIRMIERS, EN ACCORDANT UNE ATTENTION À LA DOTATION À TOUS LES NIVEAUX DE L’ORGANISATION 44 -- Une approche globale de l’organisation basée sur des données et une politique de transparence 45 -- Un environnement de travail favorable pour améliorer les outcomes mesurés chez les patients et le bien-être des infirmiers 45 -- 5. CONCLUSION 46 -- RÉFÉRENCES 47 -- RECOMMANDATIONS 5
Immunoglobulines polyvalentes : Première partie: Un rapid review – Synthèse
43 p.ill.,1. INTRODUCTION 4 -- 1.1. LES IMMUNOGLOBULINES 4 -- 1.2. OBJECTIFS DE CETTE ÉTUDE 6 -- 1.3. MÉTHODOLOGIE 6 -- 2. LA RÉGLEMENTATION ACTUELLE EN BELGIQUE 7 -- 3. SÉCURITÉ ET EFFICACITÉ DES IMMUNOGLOBULINES 11 -- 3.1. SÉCURITÉ DES IMMUNOGLOBULINES 11 -- 3.2. EFFICACITÉ DES IMMUNOGLOBULINES POUR LES INDICATIONS REMBOURSÉES EN BELGIQUE 12 -- 3.2.1. Immunodéficiences primaires (congénitales) 15 -- 3.2.2. Immunodéficiences secondaires 15 -- 3.2.3. Purpura thrombopénique idiopathique 18 -- 3.2.4. Maladie de Kawasaki 19 -- 3.2.5. Syndrome de Guillain-Barré 19 -- 3.2.6. Polyradiculonévrite inflammatoire démyélinisante chronique 20 -- 3.2.7. Neuropathie motrice multifocale 20 -- 3.2.8. Syndrome de choc toxique streptococcique 21 -- 3.3. EFFICACITÉ POUR LES INDICATIONS COURAMMENT REMBOURSÉES À L’ÉTRANGER 21 -- 3.3.1. La myasthénie grave 23 -- 3.3.2. Transplantation d’organes solides (prévention du rejet médié par les anticorps) 24 -- 3.3.3. Dermatomyosite et polymyosite 24 -- 3.3.4. Thrombocytopénie foeto-neonatale 25 -- 3.3.5. Aplasie pure de la lignée rouge 25 -- 3.3.6. Purpura post-transfusionnel 26 -- 3.3.7. Pemphigus vulgaire et foliacé 26 -- 3.4. EFFICACITÉ DANS D’AUTRES INDICATIONS 27 -- 4. ÉVALUATIONS ÉCONOMIQUES 28 -- 5. COMPARAISON INTERNATIONALE 31 -- 5.1. MÉCANISMES DE CONTRÔLE MIS EN PLACE DANS LES PAYS ÉTUDIÉS 31 -- 5.1.1. Australie 31 -- 5.1.2. Canada 32 -- 5.1.3. Angleterre 33 -- 5.1.4. France 34 -- 5.2. COMPARAISON DES INDICATIONS AUTORISÉES DANS LES DIFFÉRENTS PAYS 37 -- 6. CONCLUSIONS 38 -- RECOMMANDATIONS 4
Organisatie van geestelijke gezondheidszorg voor volwassenen in België : Synthese
51 p.ill.,De laatste decennia maakte de Belgische geestelijke gezondheidszorg (GGZ) een aantal hervormingen door. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) werd gevraagd om het GGZ-landschap in kaart te brengen, en om eventuele lacunes en overlappingen op te sporen. De grootste uitdaging blijkt momenteel echter dat de GGZ-behoeften van de Belgische bevolking niet duidelijk zijn, omdat hierover geen betrouwbare cijfers bestaan. Om die reden kon het KCE dan ook niet nagaan of het huidige zorgaanbod afgestemd is op de behoeften. Naast het opzetten van goede registratiesystemen, en het aanmoedigen van registratie door de betrokken actoren, versterkt de overheid best haar bestaande beleid van gemeenschapsgerichte zorg, door o.a. de GGZ (financieel) toegankelijker te maken, laagdrempelige informatiepunten te voorzien en het aanbod begeleid wonen uit te breiden.
De Belgische geestelijke gezondheidszorg in kaart brengenVOORWOORD 1 -- KERN BOODSCHAPPEN 2 -- SYNTHESE 8 -- 1. AANLEIDING EN DOEL VAN DEZE STUDIE 11 -- 2. CONTEXT 12 -- 2.1. WAT IS GEESTELIJKE GEZONDHEID? 12 -- 2.2. EVOLUTIESCHETS VAN DE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG IN ONS LAND. 12 -- 2.3. RECENTE EVOLUTIES VAN DE GGZ 13 -- 3. PREVALENTIE VAN GEESTELIJKE GEZONDHEIDSPROBLEMEN IN BELGIË 16 -- 3.1. INLEIDING. 16 -- 3.2. PREVALENTIE 16 -- 3.3. DISCUSSIE 16 -- 4. BESCHRIJVING VAN INTERNATIONALE KADERS INZAKE GGZ 16 -- 4.1. INLEIDING. 17 -- 4.2. HOE GINGEN WE TE WERK? 17 -- 4.3. RESULTATEN. 17 -- 4.3.1. WGO actieplan voor GGZ 2013-2020 17 -- 4.3.2. Actieplan van het Regionaal Bureau voor Europa van de WGO voor 2013-2020. 17 -- 4.3.3. EU Joint Action over GGZ en Welzijn 2016 20 -- 4.3.4. OESO evaluatie van de impact van geestelijke gezondheidsproblemen in de lidstaten 20 -- 4.3.5. Situatie van België op basis van de enquêtes van internationale organisaties 20 -- 4.4. DE BELGISCHE ARTIKEL 107 HERVORMING IN HET LICHT VAN DE INTERNATIONALE KADERS. 21 -- 4.5. DISCUSSIE EN CONCLUSIES 21 -- 5. AANBOD VAN GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG IN BELGIË 22 -- 5.1. INLEIDING. 22 -- 5.2. HOE GINGEN WE TE WERK? 23 -- 5.3. RESULTATEN. 23 -- 5.3.1. Informele maatschappelijke zorg 23 -- 5.3.2. Eerstelijnszorg 24 -- 5.3.3. GGZ-diensten in de maatschappij en psychiatrische afdelingen in algemene ziekenhuizen 25 -- 5.3.4. Voorzieningen voor lang verblijf en gespecialiseerde afdelingen 26 -- 5.3.5. Geestelijke gezondheidszorg online 27 -- 5.3.6. Netwerken en verenigingen voor GGZ 27 -- 5.4. DISCUSSIE EN CONCLUSIES 28 -- 6. STERKTEN, ZWAKTES, LACUNES EN OVERLAPPINGEN IN HET HUIDIGE GGZ-AANBOD: EEN FOCUSGROEP STUDIE 29 -- 6.1. INLEIDING. 29 -- 6.2. FOCUSGROEP RESULTATEN. 30 -- 6.2.1. Aanbod van GGZ 30 -- 6.2.2. Toegang tot GGZ 31 -- 6.2.3. Samenwerking binnen en coördinatie van de GGZ 32 -- 6.2.4. Financiering van de GGZ 32 -- 6.2.5. Politieke context van de GGZ 33 -- 6.2.6. Sociale context van de GGZ 33 -- 6.3. DISCUSSIE 33 -- 7. MOGELIJKE ORGANISATIONELE OPLOSSINGEN: EEN KWANTITATIEVE KEUZE-GEBASEERDE ENQUÊTE 34 -- 7.1. KWANTITATIEVE KEUZE-GEBASEERDE ENQUÊTE. 34 -- 7.2. RESULTATEN. 34 -- 7.2.1. Doelstellingen van de GGZ-hervorming in België: prioriteiten en voorkeuren. 34 -- 7.2.2. Dimensies van de organisatie van de GGZ in België: prioriteiten en voorkeuren 34 -- 7.2.3. Organisatorische interventies: prioriteiten en voorkeuren 35 -- 7.2.4. Bijkomende resultaten uit persoonlijke interviews en open opmerkingen in de enquête 35 -- 7.3. DISCUSSIE 36 -- 8. AANVAARDBAARHEID VAN MOGELIJKE TOEKOMSTIGE ORGANISATORISCHE HERVORMINGEN IN DE GGZ, GEBASEERD OP EEN GROTE STAKEHOLDER BEVRAGING 37 -- 8.1. INLEIDING 37 -- 8.2. HOE GINGEN WE TE WERK? 37 -- 8.3. RESULTATEN 37 -- 8.3.1. Beleid van de GGZ 37 -- 8.3.2. Aanbod en toegankelijkheid van de GGZ 38 -- 8.3.3. Stigma 39 -- 8.3.4. Betrokkenheid van patiënt en familie 39 -- 8.3.5. Financiering van GGZ 39 -- 8.4. DISCUSSIE 39 -- 9. DISCUSSIE EN CONCLUSIES 40 -- 10. AANBEVELINGEN 44 -- REFERENTIES 4
Organisation des maternités en Belgique : Synthèse
38p.ill.,Le Centre Fédéral d’Expertise des Soins de santé (KCE) a calculé que, pour pouvoir ramener le coût par accouchement au niveau de celui de maternités plus efficientes, une maternité doit effectuer au moins 557 accouchements par an, sans que cela ne compromette la qualité des soins. En outre, chaque femme (âgée de 15 à 49 ans) de notre pays doit pouvoir rejoindre une maternité en voiture dans un délai sûr. Sur la base de ces critères, efficience, qualité et accessibilité garanties, 17 petites maternités pourraient être fermées. Cette recommandation s'inscrit dans une tendance internationale à l'augmentation de la taille des maternités. L'objectif n'est pas simplement d'économiser de l'argent, mais d'utiliser les ressources du secteur de la santé aussi efficacement que possible, sans affecter la qualité ni l’accessibilité des soins.1. CONTEXTE 5 -- 1.1. LE PAYSAGE HOSPITALIER BELGE : PREMIERS PAS VERS UNE RATIONALISATION 5 -- 1.2. DES NORMES OBSOLÈTES QUI IMPLIQUENT UN GRAND NOMBRE DE PETITES MATERNITÉS À FAIBLE ACTIVITÉ 6 -- 1.2.1. Lien entre la maternité et les autres services 6 -- 1.2.2. Moins de 26 lits pour 1 000 naissances en moyenne 7 -- 1.2.3. Les accouchements constituent près de 75 % de l’activité, mais avec de grandes différences entre maternités et entre régions 7 -- 1.3. OBJECTIF DU PRÉSENT RAPPORT 8 -- 1.4. COMMENT AVONS-NOUS PROCÉDÉ ? 9 -- 2. PEUT-ON ACCROÎTRE L’EFFICIENCE DES MATERNITÉS BELGES EN LES AGRANDISSANT ? 10 -- 2.1. UNE TENDANCE INTERNATIONALE VERS DES MATERNITÉS PLUS GRANDES POUR RÉALISER DES ÉCONOMIES D’ÉCHELLE 10 -- 2.2. UN AGRANDISSEMENT D’ÉCHELLE DES MATERNITÉS BELGES PEUT-IL ACCROÎTRE LEUR EFFICIENCE ? 11 -- 2.2.1. Près d’une maternité sur cinq n’atteint pas l’échelle minimale d’efficience de 557 accouchements 12 -- 2.2.2. Les maternités totalisant plus de 557 accouchements par an peuvent encore réaliser des économies d’échelle 14 -- 2.3. D’AUTRES CARACTÉRISTIQUES DES MATERNITÉS INFLUENCENT-ELLES LEUR EFFICIENCE ? 16 -- 3. RÉPARTITION GÉOGRAPHIQUE DES MATERNITÉ ET ACCESSIBILITÉ 17 -- 3.1. ÉQUILIBRE ENTRE EFFICIENCE ET ACCESSIBILITÉ 17 -- 3.2. UN CERTAIN NOMBRE DE PETITES MATERNITÉS PEUVENT DISPARAITRE SANS COMPROMETTRE L’ACCESSIBILITÉ OU LA LIBERTÉ DE CHOIX 18 -- 4. COMBIEN FAUT-IL DE LITS POUR GARANTIR UNE DISPONIBILITÉ EN TEMPS OPPORTUN TOUT EN ÉVITANT UNE SURCAPACITÉ ? 21 -- 4.1. PLANIFICATION DE LA CAPACITÉ : ALIGNER L’OFFRE ET LA DEMANDE 21 -- 4.2. UN SYSTÈME DE FILE D’ATTENTE POUR DÉFINIR LE NOMBRE DE LITS NÉCESSAIRES DANS UNE MATERNITÉ 21 -- 4.3. CAPACITÉ NÉCESSAIRE EN TERMES DE LITS ET DÉLAIS D’ATTENTE, COMPTE TENU DU NOMBRE ACTUEL DE MATERNITÉS 23 -- 4.3.1. Le risque de devoir attendre un lit est plus faible dans les maternités plus grandes 23 -- 4.3.2. Le nombre de lits pourrait être sensiblement réduit surtout dans les grandes maternités 25 -- 4.4. CAPACITÉ NÉCESSAIRE EN TERMES DE LITS ET DÉLAIS D’ATTENTE EN CAS DE FERMETURE DE CERTAINES PETITES MATERNITÉS 26 -- 5. VERS UNE RÉPARTITION GÉOGRAPHIQUE ASSURANT L’ACCESSIBILITÉ DE MATERNITÉS EFFICIENTES PARTOUT EN BELGIQUE 27 -- 5.1. REVOIR À LA HAUSSE LA NORME MINIMALE DE 400 ACCOUCHEMENTS PAR AN, AFIN DE RÉALISER DES ÉCONOMIES D’ÉCHELLE 28 -- 5.2. GARANTIR UNE COUVERTURE MAXIMALE DU TERRITOIRE PAR LES MATERNITÉS 29 -- 5.3. ANALYSER LA CAPACITÉ D’ABSORPTION DES MATERNITÉS RESTANTES 30 -- 5.4. FIXER UNE VALEUR-CIBLE POUR L’ATTENTE D’UN LIT À LA MATERNITÉ 30 -- 5.5. CRÉER LES CONDITIONS PRÉALABLES NÉCESSAIRES À UNE RÉFORME 31 -- 5.5.1. Réinvestir le gain d’efficience dans le secteur hospitalier 31 -- 5.5.2. Prendre des mesures d'accompagnement pour le personnel 32 -- 5.5.3. Prendre des mesures d'accompagnement pour l’infrastructure 32 -- 5.5.4. Réintroduire l’obligation d’enregistrement du personnel infirmier dans le RHM 33 -- RECOMMANDATIONS 34 -- RÉFÉRENCES 3
The use of statins in the primary prevention of cardiovascular disease : an online tool for shared-decision making
128 p.ill.,SCIENTIFIC REPORT 1 -- 1 BACKGROUND: THE USE OF STATINS TO REDUCE CARDIOVASCULAR RISK 1 -- 1.1 CARDIOVASCULAR RISK AND RISK REDUCTION 1 -- 1.2 THE EFFECT OF STATINS IN PRIMARY PREVENTION 2 -- 2 TOWARDS SHARED DECISION MAKING IN PRESCRIBING STATINS: THEORETICAL FRAMEWORK 3 -- 2.1 SHARED DECISION MAKING AND DECISION AIDS 3 -- 2.1.1 The SDM approach 3 -- 2.1.2 Decision aids to support SDM 4 -- 2.2 EXISTING SYSTEMS TO ASSESS THE CARDIOVASCULAR RISK 5 -- 2.2.1 The Framingham model 5 -- 2.2.2 The Systematic Coronary Risk Estimation (SCORE) 5 -- 2.2.3 The CV risk estimation model from the Scottish Intercollegiate Guidelines Network (ASSIGN) 6 -- 2.2.4 The Q-Risk 6 -- 2.2.5 The Prospective Cardiovascular Munster Study (PROCAM) 6 -- 2.2.6 The Reynolds risk score 6 -- 2.2.7 The Pooled Cohort equations 6 -- 2.2.8 The Globorisk 6 -- 2.3 EXISTING DECISION AIDS FOR STATIN USE 8 -- 3 METHODOLOGY: DEVELOPMENT OF THE BELGIAN TOOL 9 -- 3.1 CHOICE FOR AN ONLINE TOOL (KCE) 9 -- 3.2 CHOICE OF THE RISK ASSESSMENT SYSTEM SCORE .10 -- 3.2.1 The Systematic Coronary Risk Estimation (SCORE) 10 -- 3.2.2 The Belgian version of SCORE 11 -- 3.2.3 Calculation of the SCORE in the decision aid tool 13 -- 3.3 QUANTIFICATION OF THE BENEFIT OF PRESCRIBING A STATIN 17 -- 3.4 DEVELOPMENT OF THE CONTENT OF THE TOOL 18 -- 3.4.1 Structure and content of the website .18 -- 3.4.2 Writing style .19 -- 3.5 TECHNICAL DEVELOPMENT OF THE TOOL 20 -- 3.5.1 The choice of technical specifications required for the development 20 -- 3.5.2 The development progress of the tool 21 -- 3.5.3 Ongoing improvement of the tool .21 -- 4 ASSESSING THE VALUE OF THIS TOOL 22 -- 4.1 VALIDATION OF THE ALGORITHMS .22 -- 4.1.1 Method 22 -- 4.1.2 Results 22 -- 4.1.3 Discussion 26 -- 4.2 ASSESSMENT OF THE TEXT READABILITY 28 -- 4.2.1 Technical readability statistics - Readability indicators .28 -- 4.2.2 Measuring text comprehensibility .28 -- 4.3 TOOL ASSESSMENT BY THE GENERAL PRACTITIONERS 34 -- 4.3.1 Methodology 34 -- 4.3.2 Results 36 -- 4.3.3 Further comments and suggestions 43 -- 4.3.4 Limitations 45 -- 4.4 RECOMMENDATIONS TO ADAPT THE TEXTS 46 -- 5 THE BELGIAN TOOL 46 -- 5.1 THE WEBSITE .46 -- 5.2 THE ‘TEST’ TAB 48 -- 5.2.1 Data entries .48 -- 5.2.2 The results of the test and the decision aid 49 -- 5.2.3 The printed / saved results 51 -- 5.3 THE ‘INFORMATION FOR THE PATIENTS’ TAB .53 -- 5.4 THE ‘ABOUT THIS SITE’ TAB .57 -- 6 DISSEMINATION OF THE ONLINE TOOL 59 -- 6.1 WEBSITE 59 -- 6.2 PRESS .59 -- 6.3 SOCIAL MEDIA AND NEWSLETTERS 59 -- REFERENCES .6
Propositions pour une politique Antibiotique plus efficace en Belgique : Synthèse
38 p.ill.,L’usage inapproprié des antibiotiques rend les bactéries de plus en plus résistantes, avec pour conséquences des maladies qui durent plus longtemps, des hospitalisations plus fréquentes et des décès. En Belgique, nous utilisons plus d’antibiotiques que la moyenne européenne dans les soins ambulatoires (surtout en médecine générale), dans les maisons de repos et dans l’élevage d’animaux destinés à la consommation. À la demande du SPF Santé publique, le Centre fédéral d’Expertise des Soins de santé (KCE) a cherché à comprendre les raisons de cette situation et a formulé 21 recommandations pour l’améliorer. Le KCE plaide notamment pour le développement d’un Plan d’action ‘One Health’ de lutte contre la résistance aux antibiotiques, qui implique aussi bien la médecine humaine que vétérinaire. Ce travail a été mené en concertation avec des experts et des porteurs d’intérêt des deux secteurs.1. INTRODUCTION 7 -- 1.1. JUSTIFICATION, QUESTIONS ET PORTÉE DE LA RECHERCHE 7 -- 1.2. MÉTHODOLOGIE 8 -- 2. QUELLES SONT LES INITIATIVES QUI ONT ÉTÉ PRISES DEPUIS 1999 ? 8 -- 2.1. SECTEUR HUMAIN 9 -- 2.2. SECTEUR VÉTÉRINAIRE 11 -- 3. QU’EN EST-IL AUJOURD’HUI DE L’USAGE DES ANTIBIOTIQUES EN BELGIQUE ? 12 -- 3.1. SECTEUR HUMAIN 12 -- 3.1.1. Secteur ambulatoire 12 -- 3.1.2. Secteur hospitalier 13 -- 3.1.3. Maisons de repos 14 -- 3.1.4. Automédication aux antibiotiques et connaissance des antibiotiques 14 -- 3.2. SECTEUR VÉTÉRINAIRE 15 -- 4. POURQUOI LES NIVEAUX DE PRESCRIPTION ET DE CONSOMMATION D’ANTIBIOTIQUES RESTENT-ILS ÉLEVÉS EN BELGIQUE ? 16 -- 4.1. AU NIVEAU DES PRESCRIPTEURS ET UTILISATEURS INDIVIDUELS 16 -- 4.2. AU NIVEAU DES ÉTABLISSEMENTS DE SOINS DE SANTÉ ET DES ÉLEVAGES 16 -- 4.3. AU NIVEAU POLITIQUE 17 -- 5. COMMENT PEUT-ON AMÉLIORER LA SITUATION ? 18 -- 5.1. DÉVELOPPER UN PLAN D’ACTION NATIONAL « ONE HEALTH AMR » 18 -- 5.2. RENFORCER LA GESTION DE L’ANTIBIOTHÉRAPIE DANS LES HÔPITAUX AIGUS 20 -- 5.3. DÉPLOYER DES ÉQUIPES LOCALES DE GESTION DE L’ANTIBIOTHÉRAPIE DANS LE SECTEUR AMBULATOIRE .. 20 -- 5.4. DÉVELOPPER LA GESTION DE L’ANTIBIOTHÉRAPIE DANS LES MAISONS DE REPOS ..21 -- 5.5. AMÉLIORER LA FORMATION PROFESSIONNELLE EN MATIÈRE DE PRESCRIPTION ET D’USAGE PRUDENT DES ANTIBIOTIQUES, ET DÉVELOPPER DES INTERVENTIONS CIBLANT LES FACTEURS PSYCHOLOGIQUES, SOCIAUX ET INSTITUTIONNELS DU CHANGEMENT COMPORTEMENTAL 22 -- 5.6. RECONNAÎTRE LA MICROBIOLOGIE MÉDICALE ET L’INFECTIOLOGIE COMME DES SPÉCIALITÉS MÉDICALES ET RÉMUNÉRER SES AVIS 23 -- 5.7. AMÉLIORER LA DISPONIBILITÉ D’ANTIBIOTIQUES ANCIENS/À SPECTRE ÉTROIT 23 -- 5.8. DÉLIVRER LE NOMBRE EXACT DE COMPRIMÉS D’ANTIBIOTIQUES NÉCESSAIRES DANS LES PHARMACIES PUBLIQUES 24 -- 5.9. AMÉLIORER L’OBSERVANCE DES GUIDES CLINIQUES EVIDENCE-BASED EN MATIÈRE DE PRESCRIPTION 24 -- 5.10. UTILISER LA (FUTURE) APPLICATION D’E-PRESCRIPTION OBLIGATOIRE POUR AMÉLIORER LA PRESCRIPTION PRUDENTE D’ANTIBIOTIQUES 25 -- 5.11. ENVISAGER L’ADOPTION DE MESURES STRUCTURELLES POUR AMÉLIORER LA PRESCRIPTION ET L’USAGE RATIONNELS DES ANTIBIOTIQUES 25 -- 5.12. EFFECTUER UNE ÉVALUATION DES TESTS « POINT-OF-CARE » POUR LE DIAGNOSTIC DES MALADIES INFECTIEUSES DANS LES SOINS AMBULATOIRES BELGES 25 -- 5.13. STIMULER L’ÉVOLUTION DE COMPORTEMENT VERS UN USAGE PLUS PRUDENT DES ANTIBIOTIQUES TANT DANS LE GRAND PUBLIC QUE CHEZ LES PRESCRIPTEURS 26 -- 5.14. RENFORCER LE RÔLE DE CONSEILLER DES VÉTÉRINAIRES 26 -- 5.15. CHANGER LE COMPORTEMENT DES GROS PRESCRIPTEURS D’ANTIBIOTIQUES 27 -- 5.16. SUIVRE L’UTILISATION DES ANTIBIOTIQUES ET L’APPARITION DE RÉSISTANCES CHEZ LES ANIMAUX DE COMPAGNIE ET STIMULER LA RECHERCHE DANS CE SECTEUR 27 -- 5.17. STIMULER LES AMÉLIORATIONS DE LA BIOSÉCURITÉ COMME ALTERNATIVE À L’USAGE DES ANTIBIOTIQUES 28 -- 5.18. IMPOSER LE RESPECT DE LA LÉGISLATION SUR LE BIEN-ÊTRE ANIMAL 28 -- 5.19. RENDRE SUPERFLUE L’UTILISATION DES ANTIBIOTIQUES COMME MOYEN D’INTENSIFIER LA PRODUCTION ANIMALE 29 -- 5.20. ÉVITER L’AUTOMÉDICATION EN MINIMALISANT LES STOCKS DANS LES EXPLOITATIONS ET EN ADAPTANT LA TAILLE DES CONDITIONNEMENTS 30 -- 5.21. DÉFINIR DE NOUVEAUX OBJECTIFS POUR L’USAGE DES ANTIBIOTIQUES DANS LE SECTEUR VÉTÉRINAIRE 30 -- 6. BIBLIOGRAPHIE 3
De performantie van het Belgische gezondheidssysteem : Rapport 2019
114 p.ill.,De performantie van ons gezondheidssysteem werd al verschillende malen onderworpen aan een ‘check-up’. De stethoscoop wordt daarbij steeds vastgehouden door het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE), in samenwerking met Sciensano, RIZIV en de FOD Volksgezondheid. Voor deze vierde editie werden 121 indicatoren uitgekozen. Het resultaat: een analyse van 5 transversale dimensies en 5 specifieke thema’s, die samen als het ware een dashboard vormen. Het rapport duidt de sterke en zwakke punten van het systeem aan met een groen en een rood licht. Kregen bijvoorbeeld een groen licht: de 5-jaars overleving na een colorectale kanker, neonatale sterfte en het gebruik van goedkope geneesmiddelen. Rode lichten werden gegeven aan het overmatig gebruik van antibiotica, een afnemend aantal ouderen die zich laten vaccineren tegen griep en het beperkte aantal nieuwe huisartsen.VOORWOORD 1 -- INHOUDSTAFEL 2 -- OVERZICHT FIGUREN 4 -- OVERZICHT TABELLEN 4 -- AFKORTINGENLIJST 5 -- 1 CONTEXT EN DOELSTELLINGEN 8 -- 1.1 INLEIDING 8 -- 1.2 INTERNATIONALE INITIATIEVEN 8 -- 1.3 CONCEPTUEEL KADER 10 -- 1.4 DOELSTELLINGEN VAN HET RAPPORT 2019 10 -- 2 METHODES EN GEGEVENS 12 -- 2.1 SELECTIE VAN INDICATOREN EN GEGEVENSBRONNEN 12 -- 2.2 WAT IS ER NIEUW IN DIT RAPPORT IN VERGELIJKING MET DE VORIGE VERSIE? 13 -- 2.3 HOE VOERDEN WE DE EVALUATIE UIT? 13 -- 3 ZORGKWALITEIT 15 -- 3.1.1 Doeltreffendheid van de zorg 15 -- 3.1.2 Gepastheid van zorg 20 -- 3.1.3 Veiligheid van zorg 25 -- 3.1.4 Continuïteit van zorg 28 -- 3.1.5 Patiëntgerichtheid 32 -- 4 TOEGANKELIJKHEID VAN DE ZORG 36 -- 5 EFFICIËNTIE VAN HET GEZONDHEIDSSYSTEEM 46 -- 6 DUURZAAMHEID VAN HET GEZONDHEIDSSYSTEEM 48 -- 7 BILLIJKHEID EN ONGELIJKHEID 54 -- 7.1 SOCIO-ECONOMISCHE ONGELIJKHEDEN IN HET GEBRUIK VAN GEZONDHEIDSDIENSTEN 54 -- 7.2 CONTEXTUELE INDICATOREN VAN BILLIJKHEID 61 -- 8 PREVENTIEVE ZORG 64 -- 9 GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG 68 -- 10 LANGDURIGE EN ACUTE ZORG VOOR OUDEREN 71 -- 11 ZORG RONDOM HET LEVENSEINDE 78 -- 12 MOEDER EN PASGEBORENE 81 -- 13 STERKE EN ZWAKKE PUNTEN VAN HET BELGISCHE GEZONDHEIDSSYSTEEM 85 -- 14 BELGISCHE HSPA EN BELEIDVORMINGSPROCES 87 -- 14.1 DE BELGISCHE HSPA IN HET BELEIDVORMINGSPROCES 87 -- 14.2 STREEFDOELEN VOOR HET GEZONDHEIDSSYSTEEM 90 -- 15 CONCLUSIE 91 -- AANBEVELINGEN 94 -- BIJLAGE 97 -- BIJLAGE 1. LIJST VAN INDICATOREN 97 -- REFERENTIES 10
Quality indicators for the management of head and neck squamous cell carcinoma
313 p.ill.,TABLE OF CONTENTS.1 -- LIST OF FIGURES 5 -- LIST OF TABLES.8 -- LIST OF ABBREVIATIONS .19 --  SCIENTIFIC REPORT 22 -- 1 INTRODUCTION.22 -- 1.1 HEAD AND NECK CANCER IN BELGIUM22 -- 1.2 DISPERSION OF CARE IN BELGIUM 23 -- 1.3 MEASURING QUALITY 24 -- 2 OBJECTIVES, SCOPE & TERMINOLOGY .25 -- 2.1 WHAT THIS STUDY AIMS AT AND DOES NOT AIM AT .25 -- 2.2 PRECEDING STEPS 26 -- 2.3 SCOPE.26 -- 2.4 TARGET AUDIENCE 26 -- 2.5 TERMINOLOGY 26 -- 3 METHODOLOGY27 -- 3.1 STEP 1: IDENTIFICATION OF THE TARGET POPULATION: DATA SELECTION AND LINKAGE OF DATABASES.27 -- 3.1.1 Selection of the study population in the Belgian Cancer Registry database .27 -- 3.1.2 Linkage with health insurance data.29 -- 3.1.3 Linkage with hospital discharge data.30 -- 3.1.4 Vital status30 -- 3.2 STEP 2: IDENTIFICATION AND SELECTION OF POSSIBLE QUALITY INDICATORS .30 -- 3.2.1 Identification of possible quality indicators 30 -- 3.2.2 Selection process and results 31 -- 3.2.3 Measurability of selected quality indicators 32 -- 3.2.4 Final selection of quality indicators to be fully elaborated32 -- 3.3 STEP 3: OPERATIONALIZATION OF INDICATORS 34 -- 3.3.1 Technical fiches 34 -- 3.3.2 Defining diagnostic and therapeutic procedures based on health insurance data.34 -- 3.3.3 Defining the treatment scheme of the patient 38 -- 3.3.4 Statistical analyses 38 -- 3.3.5 Case-mix adjustment .41 -- 3.4 STEP 4: ASSIGNMENT OF EACH PATIENT TO ONE CENTRE.45 -- 3.5 STEP 5: VALIDATION OF DIAGNOSTIC AND THERAPEUTIC DATA .46 -- 3.5.1 Introduction and methodology 46 -- 3.5.2 Validation of the algorithm to assign patients to one treatment hospital .47 -- 3.5.3 Validation of patient and tumour characteristics and of diagnostic and therapeutic procedures as identified in the health insurance data linked to cancer registry data .48 -- 3.6 STEP 6: MEASUREMENT OF QUALITY INDICATORS, AT NATIONAL LEVEL AND BY CENTRE.50 -- 3.7 STEP 7: INTERPRETATION OF RESULTS.50 -- 4 CHARACTERISTICS OF THE STUDY SAMPLE .50 -- 4.1 BASELINE DEMOGRAPHICS AND TUMOUR CHARACTERISTICS 50 -- 4.1.1 Patient characteristics 50 -- 4.1.2 Tumour characteristics 51 -- 4.2 MAIN DIAGNOSTIC AND STAGING PROCEDURES.52 -- 4.3 MAIN THERAPEUTIC PROCEDURES 53 -- 4.4 TIME TRENDS FOR MAIN DIAGNOSTIC, STAGING AND THERAPEUTIC PROCEDURES 56 -- 5 INDICATOR RESULTS 56 -- 5.1 QUALITY OF DIAGNOSIS AND STAGING IN SQUAMOUS CELL CARCINOMA OF THE HEAD AND NECK.56 -- 5.1.1 Timeliness of start of first treatment with curative intent (DS-1) 56 -- 5.1.2 MRI and/or contrast-enhanced CT of the primary site and draining lymph nodes before treatment (DS-2) 58 -- 5.1.3 T, N and M staging in new cases of SCC of the head and neck (DS-3) 60 -- 5.1.4 FDG-PET(/CT) before treatment (DS-4) 62 -- 5.2 QUALITY OF TREATMENT IN SQUAMOUS CELL CARCINOMA OF THE HEAD AND NECK 64 -- 5.2.1 Single modality treatment in stage I-II (T-1) 64 -- 5.2.2 Total laryngectomy in T4a laryngeal cancer (SX-1) 66 -- 5.2.3 Timeliness postoperative radiotherapy (RT-1) 67 -- 5.2.4 Primary chemoradiotherapy for locally-advanced non-metastatic disease (RT-2).69 -- 5.2.5 Neck imaging after primary (chemo)radiotherapy (LN-1) 71 -- 5.2.6 Elective neck dissection in cN0M0 squamous cell carcinoma of the head and neck (LN-2).72 -- 5.3 SAFETY OF CARE.74 -- 5.3.1 Post-treatment mortality (G-1) 74 -- 5.4 OBSERVED AND RELATIVE SURVIVAL .78 -- 5.4.1 The 1, 2 and 5-year observed and relative survival after a diagnosis of SCC of the head and neck (G-2) 78 -- 5.5 ASSOCIATION BETWEEN HOSPITAL VOLUME AND OUTCOME (V-1) 83 -- 5.5.1 Introduction .83 -- 5.5.2 Methods 83 -- 5.5.3 Results 84 -- 5.5.4 Discussion 89 -- 6 STRENGTHS AND LIMITATIONS 92 -- 7 CONCLUSIONS AND PERSPECTIVES FOR THE FUTURE.95 -- RECOMMENDATIONS 96 -- APPENDICES 99 -- APPENDIX 1. RARECARE DEFINITION HEAD AND NECK SQUAMOUS CELL CARCINOMA .99 -- APPENDIX 2. IDENTIFICATION AND SELECTION OF QUALITY INDICATORS 100 -- APPENDIX 3. BILLING CODES 115 -- APPENDIX 4. CASE MIX ADJUSTMENT 144 -- APPENDIX 5. VALIDATION 145 -- APPENDIX 6. DESCRIPTIVE DATA.164 -- APPENDIX 7. QUALITY INDICATORS 188 -- REFERENCES 30
Indicateurs de qualité pour la prise en charge du cancer de la tête et du cou : Synthèse
28 p.ill.,Le Centre fédéral d’expertise des soins de santé (KCE), le Registre du cancer et le Collège d'oncologie mènent depuis plusieurs années un travail de fond pour améliorer la qualité des soins aux patients atteints de cancer. La dernière étude en date porte sur les cancers de la tête et du cou. Un ensemble d'indicateurs de qualité et d'objectifs à atteindre a été défini avec l’aide d’experts de terrain, et les soins délivrés dans les hôpitaux belges ont ensuite été évalués sur cette base. Une fois de plus, le KCE a constaté que les chances de survie sont significativement plus élevées dans les hôpitaux qui traitent, par an, plus de 20 patients atteints de ce type de cancers, un seuil que seuls 23 hôpitaux atteignent (soit moins d’un quart des hôpitaux de notre pays). Le KCE recommande donc de centraliser le traitement de ces cancers dans les hôpitaux disposant de l'expertise nécessaire, comme cela vient d’être décidé pour la chirurgie des cancers de l'œsophage et du pancréas. Simultanément à la publication de cette étude, chaque hôpital évalué recevra un rapport de feedback du Registre du cancer, contenant ses propres résultats pour les différents indicateurs et sa situation par rapport aux autres hôpitaux (benchmarking) afin d’adopter des mesures pour améliorer la qualité des soins.MESSAGES CLÉS 2 -- SYNTHÈSE 4 -- 1. CONTEXTE. 7 -- 1.1. INITIATIVES POUR L’AMÉLIORATION DE LA QUALITÉ DES SOINS EN ONCOLOGIE 7 -- 1.2. CARACÉTRISTIQUES DES CANCERS DE LA TÊTE ET DU COU. 8 -- 1.3. OBJECTIF DE CETTE ÉTUDE. 8 -- 2. COMMENT AVONS-NOUS PROCÉDÉ ? 9 -- 2.1. COUPLAGE ENTRE LES DONNÉES DU REGISTRE DU CANCER ET D’AUTRES BASES DE DONNÉES ADMINISTRATIVES 9 -- 2.2. COLLABORATION ÉTROITE AVEC DES EXPERTS CLINIQUES 9 -- 2.3. PLUS DE 9 000 PATIENTS INCLUS ENTRE 2009 ET 2014 9 -- 2.4. PRISE EN COMPTE DES CARACTÉRISTIQUES DU PATIENT ET DE LA TUMEUR 10 -- 2.5. IDENTIFICATION ET SÉLECTION DES INDICATEURS DE QUALITÉ 10 -- 2.6. VALIDATION ET ANALYSES STATISTIQUES 10 -- 2.7. AVERTISSEMENT : LES DONNÉES ADMINISTRATIVES NÉCESSITENT UNE INTERPRÉTATION PRUDENTE 10 -- 3. QUALITÉ DES SOINS AUX PATIENTS ATTEINTS D’UN CANCER DE LA TÊTE ET DU COU 11 -- 3.1. ANALYSE DES DONNÉES DE PLUS DE 9 000 PATIENTS 11 -- 3.2. TRAITEMENT PRINCIPAL : RADIOTHÉRAPIE OU CHIRURGIE 11 -- 3.3. GRANDE DISPERSION DES SOINS 12 -- 3.4. RÉSULTATS POUR 12 INDICATEURS DE QUALITÉ 12 -- 3.4.1. Diagnostic et stadification de la tumeur 15 -- 3.4.2. Traitement 16 -- 3.4.3. Mortalité à 30 jours après un traitement curatif 17 -- 3.4.4. Survie après le diagnostic 17 -- 3.5. LIEN ENTRE LA SURVIE ET L’EXPÉRIENCE DE L’ÉQUIPE SOIGNANTE. 18 -- 3.6. CE QUE NOUS NE SAVONS PAS (ENCORE)… 20 -- 3.7. DÉCLARATION INSUFFISANTE AU REGISTRE DU CANCER 20 -- 4. CONCLUSION 21 -- RECOMMANDATIONS 22 -- RÉFÉRENCES 2