3353 research outputs found
Sort by
Jevrejski identitet u Jugoslaviji pre i posle Holokausta
No full textThe analysis focuses on the difference between Jewish identity in the two Yugoslavias - “first” (1918-1941) and “second” (1945-1991) - separated by a landmark event, i.e. the Holocaust (1941-1945). Jewish identity in the “first” Yugoslavia was heterogeneous. It was affected by factors such as contact and interaction between Ashkenazim and Sephardim (with distinct cultural traditions), different degrees of integration/assimilation of these two groups, different religious positions (Neolog and Orthodox), forging of the Yugoslav identity, the emancipation of women, the spread of Zionism, social stratification, the rise of leftist ideologies, generational differences, Diaspora nationalism. The Holocaust was a watershed event with overwhelming consequences, namely the radical reduction of the Jewish population in Yugoslavia and the deep impact of the internalization of the tragedy. Unlike the “first” Yugoslavia, which opened the exploration of multiple choices regarding layers of Yugoslav-Jewish identity, the “second” Yugoslavia was characterized by homogenization. New factors influencing the self-perception of Jews included the small number of survivors (especially after half of them made aliyah to Israel), the socialist character of the postwar regime, the suppression of religion for ideological reasons (prompting further secularization), the lack of antisemitism (especially compared to other European socialist countries) fostering further integration, the development of Yugoslavism, the opening of Yugoslavia to the West (after 1948) and the non-aligned countries (after 1961). We believe the paramount change to have been the loss of the milieux de mémoire, i.e. their functional replacement by lieux de mémoire, the full integration of the Jewish story into the dominant Yugoslav cultural/ideological narrative, and the reliance of identity on creative interpretations of “cultural Judaism” and memorialization patterns. The abundance and quality of Yugoslav-Jewish literature produced in this period attests to the successful reinterpretation of Jewish identity, especially drawing on the Holocaust as experienced by survivors and interpreted by them and the next generation.Analiza je usresređena na razliku između jevrejskog identiteta u dva perioda Jugoslavije - “prvom” 1918-1941 i “drugom” 1945-1991 - koje razdvajaju presudni događaji - rat i Holokaust (1941-1945). Identitet Jevreja u ”prvoj” Jugoslaviji bio je heterogen. Na njega su uticali faktori kao što su kontakt i interakcija Aškenaza i Sefarda (koji su imali različite kulturne tradicije), različiti stepeni integracije/asimilacije ove dve grupe, različit stav prema religiji (neolozi i ortodoksni Jevreji), razvoj jugoslovenskog identiteta, emancipacija žena, širenje cionizma, socijalno raslojavanje, uspon levičarskih ideologija, generacijske razlike i dijasporni nacionalizam. Holokaust je bio presudni događaj s ogromnim posledicama, a to su pre svega radikalno smanjenje jevrejske populacije u Jugoslaviji i duboki subjektivni trag stradanja Jevreja. Za razliku od “prvog” perioda koji je otvorio mogućnost istraživanja različitih identitetskih opcija, za “drugu” Jugoslaviju karakteristična je homogenizacija. Novi faktori koji su uticali na samopercepciju Jevreja bili su mali broj preživelih (naročito pošto su se približno polovina njih iselili u Izrael tokom 1948-1952), komunističko-socijalistički karakter posleratnog režima, potiskivanje religije iz ideoloških razloga (što je pojačalo proces sekularizacije), nepostojanje antisemitizma (naročito u poređenju sa zemlјama Istočnog bloka) što je podsticalo dalјu integraciju, dalјi razvoj jugoslovenskog identiteta, i opšta liberalizacija odražena i u otvaranju Jugoslavije prema Zapadu (posle 1948) i nesvrstanim zemlјama (posle 1961). Smatramo da su najvažnije promene izazvane gore navedenim faktorima bile pre svega gubitak "mileux de mémoire" odnosno njegova funkcionalna zamena sa "lieux de mémoire", integracija jevrejskog narativa u dominantni posleratni kulturno-ideološki jugoslovenski narativ, kao i izrazito oslanjanje identiteta na kreativne interpretacije “kulturnog jevrejstva” i obrasce memorijalizacije. Bogatstvo i kvalitet jugoslovensko-jevrejske književnosti nastale u ovom razdoblјu svedoči o specifičnoj reinterpretaciji jevrejskog identiteta koja se naročito oslanjala na Holokaust u interpretaciji generacije preživelih i potonjih generacija jugoslovenskih Jevreja.Autorka koncentruje się na różnicy tożsamości żydowskiej w dwóch okresach Jugosławii - „pierwszym” 1918-1941 i „drugim” 1945-1991 - które rozdzielają przełomowe wydarzenia: wojna i Holokaust (1941-1945). Tożsamość Żydów w „pierwszej” Jugosławii była heterogeniczna. Wpływały na nią następujące czynniki: kontakt i interakcja Aszkenazyjczyków i Sefardyjczyków (którzy mieli odmienne tradycje kulturowe), różne stopnie integracji/asymilacji powyższych grup, odmienny stosunek wobec religii (judaizm reformowany i ortodoksyjny), rozwój tożsamości jugosłowiańskiej, emancypacja kobiet, szerzenie się syjonizmu, społeczne rozwarstwienie, wzrost znaczenia ideologii lewicowych, różnice generacyjne i nacjonalizm diaspory. Holokaust był wydarzeniem przełomowym o ogromnych konsekwencjach, wśród których wymienić należy przede wszystkim radykalne zmniejszenie żydowskiej populacji w Jugosławii i piętno, które pozostało po tragedii Żydów. W odróżnieniu od okresu „pierwszego”, który dawał możliwość poszukiwania różnych opcji tożsamościowych, „drugą” Jugosławię charakteryzowała homogenizacja. Nowe czynniki, które wpływały na percepcję, to: niewielka liczba ocalałych (szczególnie dlatego, że blisko połowa z nich wyemigrowała do Izraela w latach 1948-1952), komunistyczno-socjalistyczny charakter powojennego
reżimu, wypieranie religii z powodów ideologicznych (co wzmacniało proces sekularyzacji), brak antysemityzmu (szczególnie w porównaniu z krajami Bloku
Wschodniego), co wzmagało dalszą integrację, dalszy rozwój tożsamości jugosłowiańskiej, oraz ogólna liberalizacja wyrażająca się też w otwieraniu Jugosławii
na Zachód (po 1948) i na państwa niezaangażowane (po 1961). Uważamy, że najważniejsze zmiany wywołane wymienionymi czynnikami, to przede wszystkim utrata „milieux de mémoire”, to znaczy ich funkcjonalne zastąpienie przez „lieux de mémoire”, integracja żydowskiej narracji z dominującą powojenną jugosłowiańską narracją kulturowo-ideologiczną, oraz wyraźne oparcie żydowskiej tożsamości na kreatywnych interpretacjach „kulturowego dziedzictwa” i kierunkach jego upamiętniania. Bogactwo i jakość literatury jugosłowiańsko-żydowskiej powstałej w tym okresie świadczy o specyfi cznej reinterpretacji tożsamości żydowskiej, która w sposób szczególny opierała się na
pamięci Holokaustu w ujęciu pokolenia ocalonych i kolejnych generacji Żydów
jugosłowiańskich.Serija: Colloquia Balkanica
Jews in the Old Bazaar of Skopje
No full textСтарата скопска чаршија спаѓа во групата на „сложени чаршии“ од средновековно-ориентален карактер, што означува постоење на една до две главни улици и повеќе сплетови на занаетчиски улички кои се надоврзуваат кон нив. Најстарата сообраќајница започнувала од Камениот мост, па продолжувајќи покрај Еврејското маало, минувала покрај исчезнатиот монументален карвансарај, леарницата за пари, Даут-пашиниот амам и во продолжение низ чаршијата. Евреите од Скопје тргувале во чаршијата. Евреите имале огормен удел во трговијата на македонските, но и на балканските пазари.Stara skopska čaršija pripada grupi „kompleksnih čaršija“ srednjovekovno-orijentalnog karaktera, što ukazuje na postojanje jedne do dve glavne ulice i nekoliko mreža zanatskih sokaka koje se povezuju sa njima. Najstarija magistrala je počinjala od Kamenog mosta, a nastavljala se pored Jevrejske četvrti, prolazio je pored sada nestalog monumentalnog karavansaraja, livnice novca, Daut-pašinog hamama i nastavljao kroz čaršiju. Jevreji iz Skoplja trgovali su na čaršiji. Jevreji su imali ogroman udeo u trgovini na makedonskom, ali i na balkanskom tržištu.The old Skopje bazaar belongs to the group of "complex bazaars" of a mediaeval-oriental character, which indicates the existence of one to two main streets and several networks of artisanal alleys that connect to them. The oldest thoroughfare started from the Stone Bridge and continued past the Jewish Quarter, passing by the now-vanished monumental caravanserai, the coin foundry, Daut Pasha's hamam and further through the bazaar. The Jews of Skopje traded in the bazaar. The Jews had a huge share in the trade in the Macedonian but also in the Balkan markets.Trajanje 9:50 minuta (duration 9:50 minutes).YouTube link [https://www.youtube.com/watch?v=PJaIcpPsT6w&t=20s]Ovaj video je deo projekta „Život Jevreja u Makedoniji“, koji je Fond za holokaust Jevreja Makedonije realizovao sa ciljem dokumentovanja i predstavljanja istorije jevrejske zajednice u Makedoniji, njenog nasleđa, života i stradanja kroz vreme. (This video is part of the project “The Life of Jews in Macedonia,” which was carried out by the Holocaust Fund of the Jews from Macedonia with the aim of documenting and presenting the history, heritage, life, and suffering of the Jewish community in Macedonia over time)
Jews of Shtip
No full textЕвреите од Штип што останале во својот град на почетокот на XVI век, со доаѓањето на прогонетите од Шпанија и од Португалија, ги зајакнале своите редови. Од турските документи може да се види дека во 1512 година во Штип имало 38 еврејски семејства (околу 200 лица). Во 1573 година, бројот на еврејски семејства изнесувал 28 и уште 11 неженети. Во 1913 година, градот броел 25.000 жители, а од нив околу 750 биле Евреи. Евреите од Штип биле натоварени во вториот транспорт, кој од Скопје тргнал на 25 март 1943 година. Со тоа е завршена историјата на Евреите од Штип. Според стисоците на германски и на бугарски јазик, во Треблинка биле убиени 551 Евреи од Штип.Jevreji Štipa koji su ostali u svom gradu početkom 16. veka, dolaskom prognanika iz Španije i Portugalije, ojačali su svoje redove. Turski dokumenti pokazuju da je 1512. godine u Štipu bilo 38 jevrejskih porodica (oko 200 ljudi). Godine 1573. broj jevrejskih porodica bio je 28, a još 11 su bile samačke. Godine 1913. grad je imao 25.000 stanovnika, od kojih je oko 750 bilo Jevreja. Jevreji Štipa su utovareni u drugi transport, koji je napustio Skoplje 25. marta 1943. godine. Time je završena istorija Jevreja Štipa. Prema nemačkim i bugarskim jezičkim zapisima, 551 Jevrejin iz Štipa je ubijen u Treblinki.The Jews of Shtip who remained in their city at the beginning of the 16th century, with the arrival of exiles from Spain and Portugal, strengthened their ranks. Turkish documents show that in 1512 there were 38 Jewish families in Shtip (about 200 people). In 1573, the number of Jewish families was 28, and another 11 were single. In 1913, the city had 25,000 inhabitants, of whom about 750 were Jews. The Jews of Shtip were loaded into the second transport, which left Skopje on March 25, 1943. This ended the history of the Jews of Shtip. According to the German and Bulgarian language records, 551 Jews from Shtip were killed in Treblinka.Trajanje 8:38 minuta (duration 8:38 minutes).YouTube link [https://www.youtube.com/watch?v=KyRna4b_KlQ&t=4s]Ovaj video je deo projekta „Život Jevreja u Makedoniji“, koji je Fond za holokaust Jevreja Makedonije realizovao sa ciljem dokumentovanja i predstavljanja istorije jevrejske zajednice u Makedoniji, njenog nasleđa, života i stradanja kroz vreme. (This video is part of the project “The Life of Jews in Macedonia,” which was carried out by the Holocaust Fund of the Jews from Macedonia with the aim of documenting and presenting the history, heritage, life, and suffering of the Jewish community in Macedonia over time)
Jewish cemeteries in Macedonia
No full textСтарите Еврејски гробишта во Скопје се простирале на висорамнината покрај старото село Долно Водно во Скопје. Овие гробишта веќе не постојат, додека селото Долно Водно веќе е дел од Скопје. Околу 1960 година на главните скопски гробишта е осветен споменик на жртвите на фашизмот, украсен со еврејски симболи Менора и Давидов штит. На оваа парцела Еврејската заедница ги погребува своите членови. Еврејски гробишта во Битола се наоѓаат на самиот влез во Битола до старите турски гробишта. Изградени се во 1929 година, додека над влезната порта на гробиштата постоела мермерна табла на српски на која пишувало: „Јеврејско гробље Битољ 1497-1929 год“. Во 1961 година, Народниот одбор на Општина Битола донел одлука целиот комплекс да се преуреди и таму да се создаде парк, кој би носел спомен-обележје и кој би бил под заштита на државата. За жал, ништо не било преземено. Еврејските гробишта во Штип датираат од XIX век до 1943 година и се наоѓаат на 2,5 км надвор од градот, по левиот брег на Брегалница на патот кон Радовиш, односно на левата страна на приодниот пат за градските христијански гробишта.Staro jevrejsko groblje u Skoplju nalazilo se na visoravni blizu starog sela Dolno Vodno u Skoplju. Ovo groblje više ne postoji, dok je selo Dolno Vodno sada deo Skoplja. Oko 1960. godine, na glavnom skopskom groblju osveštan je spomenik žrtvama fašizma, ukrašen jevrejskim simbolima, Menorom i Davidovim štitom. Jevrejska zajednica sahranjuje svoje članove na ovoj parceli. Jevrejsko groblje u Bitolju nalazi se na samom ulazu u Bitolj pored starog turskog groblja. Izgrađeno je 1929. godine, dok se iznad ulazne kapije na groblje nalazila mermerna ploča na srpskom jeziku na kojoj je pisalo: „Jevrejsko groblje Bitolj 1497-1929. godine“. Narodni odbor opštine Bitolj je 1961. godine odlučio da renovira ceo kompleks i tu napravi park, koji bi nosio spomen-obeležje i koji bi bio pod zaštitom države. Nažalost, ništa nije učinjeno. Jevrejsko groblje u Štipu datira iz 19. veka do 1943. godine i nalazi se 2,5 km izvan grada, na levoj obali reke Bregalnice na putu za Radoviš, odnosno na levoj strani pristupnog puta gradskom hrišćanskom groblju.The old Jewish cemetery in Skopje was located on a plateau next to the old village of Dolno Vodno in Skopje. This cemetery no longer exists, while the village of Dolno Vodno is now part of Skopje. Around 1960, a monument to the victims of fascism was consecrated at the main Skopje cemetery, decorated with Jewish symbols, the Menorah and the Shield of David. The Jewish community buries its members on this plot. The Jewish cemetery in Bitola is located at the very entrance to Bitola next to the old Turkish cemetery. It was built in 1929, while above the entrance gate to the cemetery there was a marble plaque in Serbian that read: "Jewish cemetery Bitolj 1497-1929 god". In 1961, the People's Board of the Municipality of Bitola decided to redevelop the entire complex and create a park there, which would bear a memorial and which would be under state protection. Unfortunately, nothing was done. The Jewish cemetery in Shtip dates from the 19th century to 1943 and is located 2.5 km outside the city, on the left bank of the Bregalnica River on the road to Radoviš, that is, on the left side of the access road to the city's Christian cemetery.Trajanje 13:35 minuta (duration 13:35 minutes).YouTube link: [https://www.youtube.com/watch?v=a-GxSA_ngHE&t=2s]Ovaj video je deo projekta „Život Jevreja u Makedoniji“, koji je Fond za holokaust Jevreja Makedonije realizovao sa ciljem dokumentovanja i predstavljanja istorije jevrejske zajednice u Makedoniji, njenog nasleđa, života i stradanja kroz vreme. (This video is part of the project “The Life of Jews in Macedonia,” which was carried out by the Holocaust Fund of the Jews from Macedonia with the aim of documenting and presenting the history, heritage, life, and suffering of the Jewish community in Macedonia over time)
Prophet Muhammad and the Jews
Get PDFKnjiga predstavlja obimnu studiju (330 strana) koja prati istoriju prisutnosti i života Jevreja i jevrejskih plemena na prostoru predislamske Arabije u 5., 6. i 7. veku, zatim pojavu i učenje hazreti Muhameda, te njegove verske, ideološke, političke i vojne kontakte i odnose sa Jevrejima Medine (Jatriba), Kajbara, Fadaka, Kamusa, Vadi al Kure, Teme. Poseban deo knjige posvećen je kompletnom sadržaju Kur'ana, uz navođenje i citiranje svih delova teksta iz Kur'ana, a koji se odnose na Jevreje. A to je 29 posto ukupnog sadržaja i teksta Kur'ana. Kroz poglavlja u knjizi u kojima se govori o Arapima, Muhamedu, Kur'anu, Islamu....knjiga nas upoznaja sa međusobnim istorijskim kontaktima, odnosima, uticajima, prožetostima ali i suprotnostima Jevreja i Arapa, kao i njihovih verskih učenja iskazanih u judaizmu (i hrišćanstvu) i islamu. Posebno interesantan deo predstavlja upoznavanje sa likovima zajedničkih proroka i anđela u judaizmu (i hrišćanstvu) i islamu. Ono što je jako zanimljivo, a svakako manje poznato, jeste da su od ukupno 25 proroka u islamu koji se imenom pominju u Kur'anu, 22 njih preuzeti iz jevrejske i hrišćanske Biblije i biblijske istorije, a čak 15 njih su Jevreji! O svakome od njih, kao i navedenih anđela u Kur'anu, dat je poseban opis i obrazloženje. Ono što je svakako takođe važno, jeste činjenica da su najveći broj autora i izvora podataka koji se koriste u sadržaju ove knjige - arapski, perzijski, indijski, pakistanski, turski... dakle primarno muslimansko-islamski autori, istoričari, pisci i teolozi. Predgovor za knjigu napisao je Muharem Bazdulj.The book is a voluminous study (330 pages) that follows the history of the presence and life of Jews and Jewish tribes in pre-Islamic Arabia in the 5th, 6th and 7th centuries, the appearance and teachings of Hazreti Muhammad, and his religious, ideological, political and military contacts and relations with the Jews of Medina (Yathrib), Kaibar, Fadak, Kamusa, Wadi al-Qura, Tema. A part of the book is dedicated to the complete content of the Qur'an text, citing and quoting all parts of the text in the Qur'an which refer to the Jews. And that is 29 percent of the total content and text of the Qur’an. Through the chapters in the book that talk about the Arabs, Muhammad, the Qur'an, Islam, etc... the book introduces us to mutual historical contacts, relations, influences, interconnections, but also the opposites of Jews and Arabs, as well as their religious teachings expressed in Judaism (and Christianity) and Islam. A particularly interesting part is an introduction with characters of common prophets and angels in Judaism (and Christianity) and Islam. Very interesting, and certainly less known, are the fact that out of a total of 25 prophets in Islam mentioned in the Qur'an, 22 of them are taken from the Jewish and Christian Bible and biblical history, and 15 of them are Jews! Each of them, as well as the angels mentioned in the Qur'an, is given a special description and explanation. An important fact, certainly is, that most of the authors and data sources used in the content of this book are Arabic, Persian, Indian, Pakistani, Turkish ... so primarily Muslim-Islamic authors, historians, writers, and theologians. The foreword to the book was written by Muharem Bazdulj.Str. 3-5: Umesto uvodne reči: o Svojima kroz pogled Drugog / Muharem Bazdulj
The struggle for truth in Martin Heidegger's "Black Notebooks"
Get PDFU ovom tekstu i knjizi iz koje je on preuzet - „Crne sveske i Hajdegerov antisemitizam” autor kritički analizira najnoviju debatu koju je pokrenuo Hajdegerov antisemitizam na stranicama „Crnih svezaka“, nekoj vrsti Hajdegerovog „intimnog“ dnevnika. Ta diskusija, započeta 2014, dobila je na snazi, postavši stvar od javnog značaja, tako da se vrlo brzo iz naučnog okruženja prelila i u kanale šire, kulturne javnosti, budeći strasti i kod šire publike. Ubrzo su nastali „skandal“, „afera“, odnosno „slučaj Hajdeger“ (koji je, zapravo, u zaoštrenom vidu obnovljen, jer je davno oformljen). Na Hajdegera je pala teška senka antisemitizma, i to ne sa strane, nego sa stranica njegovog sopstvenog rukopisa. Za Hajdegerove privrženike iskrsli su neodložna potreba i prešan zadatak da preduzmu sve što je u njihovoj moći ne bi li se ta senka uklonila ili pak, u najmanju ruku, ublažila. Dajući širok panoramski prikaz te „Velike debate“, autor je nastojao da izloži ono što je čitavoj debati davalo presudan ton i glavni smer, da ispod vela oprečnih interpretacija dopre do istine o „Crnim sveskama“. Pri tom se nije ustručavao od sopstvenih hermeneutičkih zahvata i kritičkih zapažanja. On preispituje, kritikuje, postavlja nova pitanja i izriče sopstvene sudove o Hajdegeru, njegovim kritičarima i pristalicama.In this text and the book from which it is taken - "The Black Notebooks and Heidegger's Anti-Semitism", the author critically analyzes the latest debate initiated by Heidegger's anti-Semitism on the pages of the "Black Notebooks", a kind of Heidegger's "intimate" diary. That discussion, which began in 2014, gained strength, becoming a matter of public importance, so that it very quickly spilt from the scientific environment into the channels of the wider, cultural public, becoming a passion of the wider audience. A "scandal", an "affair", i.e. the "Heidegger case" soon arose (which, in fact, has been renewed in an aggravated form, because it was created a long time ago). The heavy shadow of anti-Semitism fell on Heidegger, not from the side, but from the pages of his own manuscript. For Heidegger's adherents, there was an urgent need and a pressing task to do everything in their power so that this shadow would not be removed or, at the very least, mitigated. By giving a broad panoramic view of the "Great Debate", the author tried to expose what gave the whole debate a decisive tone and main direction, to reach the truth about the "Black Notebooks" under the veil of conflicting interpretations. In doing so, he did not shy away from his own hermeneutic interventions and critical observations. He reexamines, criticizes, raises new questions and pronounces his own judgments about Heidegger, his critics and his supporters.Tema broja: Kontroverze o antisemitizmu Martina Hajdegera (topic of the issue: Controversies on Martin Heidegger's anti-Semitism)
Jewish Secondary Theological Seminary in Sarajevo
No full textLink za digitalnu platformu "Religioskop" nalazi se u napomeni. Ova digitalna platforma nastala je u produkciji Historijskog muzeja Bosne i Hercegovine. Mozaik od sto priča namenjen je svima koji žele saznati više o kulturno-istorijskom nasleđu četiri monoteističke religije na području Bosne i Hercegovine i njihovom doprinosu razvoju bosanskohercegovačkog društva. Priča o "Jevrejskom srednjem teološkom seminaru u Sarajevu" koji je osnovao Savez jevrejskih opština Kraljevine SHS 1928. godine jedna je od stotinu izabranih. "Jevrejski srednji teološki seminar" oformljen je u Sarajevu koje je u to vreme bilo centar jevrejskog života Kraljevine SHS. Osnovan je s ciljem unapređenja jevrejskog verskog i versko-prosvjetnog kadra. Teološki zavod, kako su ga još nazivali, bio je namenjen za školovanje svih rabina iz Kraljevine Jugoslavije. Priča o ovoj školi i nekim drugim jevrejskim temama koje se odnose na Jevreje Bosne i Hercegovine dostupna je na ovoj platformi.The link for the digital platform "Religioscope" is in the note. This digital platform was produced by the History Museum of Bosnia and Herzegovina. The mosaic of one hundred stories is intended for everyone who wants to learn more about the cultural and historical heritage of the four monotheistic religions in Bosnia and Herzegovina and their contribution to the development of Bosnian society. The story of the "Jewish Secondary Theological Seminary in Sarajevo", which was founded by the Federation of Jewish Communities of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes in 1928, is one of the hundreds chosen. "The Jewish Secondary Theological Seminary" was formed in Sarajevo, which at that time was the center of Jewish life in the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes. It was founded with the aim of improving the Jewish religious and religious-educational staff. The Theological Institute, as it was also called, was intended for the education of all rabbis from the Kingdom of Yugoslavia. The story of this school and some other Jewish topics related to the Jews of Bosnia and Herzegovina is available on this platform.Link za digitalnu platformu (digital platform link) [https://religioskop.ba/price/jevrejski-srednji-teoloski-seminar-u-sarajevu/]
The Voice of B'nai B'rith "Gavro Schwartz" Croatia, no. 18, May 2020
No full textOvo je Glasnik lože B'nai B'rith (BB), udruge koja sa sjedištem u Zagrebu djeluje u Hrvatskoj kao jedna od mnogih osnovnih jedinica velike obitelji svjetske nevladine organizacije B'nai B'rith, što na hebrejskom znači "Sinovi zavjeta". Glasnik donosi vijesti o aktivnostima židovskih zajednica, kako u Hrvatskoj tako i u Izraelu i Europi. Namjera izdavača je da glasnik izlazi četiri puta godišnje. Izlazi samo u elektronskom obliku. U ovom broju su predstavljeni tekstovi: Darko Fischer: Uz osamnaesti broj BB Glasnika ... Ma Ništana: Ljubaznost prevladava za Pesah u vrijeme korona pandemije ... Darko Fischer: Freimut Duve i njegovi židovski korijeni ... Darko Fischer: Izložba o hrvatskim pravednicima ... Tikum Olam izložba.This is the Voice of the Lodge B'nai B'rith (BB), an association based in Zagreb that operates in Croatia as one of the many basic units of the large family of the world NGO B'nai B'rith, which in Hebrew means "Sons of the Covenant". The newsletter brings news about the activities of Jewish communities, both in Croatia and in Israel and Europe. The publisher's intention is for the newsletter to be published four times a year. It is published only in electronic form. This issue presents the following texts: Darko Fischer: Editorial to the eighteenth issue of The Voice of BB ... Ma Nishtana: Kindness prevails on Passover during Corona ... Darko Fischer: Freimut Duve and His Jewish Heritage ... Darko Fischer: Exhibition about the Croatian Righteous ... Tikum Olam Exhibition.Časopis“ Glasnik lože B'nai B'rith“, Hrvatska dostupan je na Internet stranici [https://bnaibrith.hr/hr].Magazine „Voice of the Lodge B'nai B'rith“, Croatia is available on the website [https://bnaibrith.hr/en]
U ime onih kojih više nema
No full textDr Aleksandar Stojanović, Naučni saradnik Instituta za noviju istoriju Srbije i volonter organizacije Haver Srbija, povodom 22. aprila, Dana sećanja na žrtve Holokausta, genocida i drugih žrtava fašizma u Drugom svetskom ratu, govorio je o žrtvama, stradanju, zločinima i zločincima, uredbama i zakonima koje su predstavljale uvod u zločine, događajima iz perspektive žrtava i njihovih najbližih na osnovu sačuvanih istorijskih izvora. Predavanje sadrži originalne fotografije zločina i stradanja, kao i istorijska dokumenta koja svedoče o sudbinama Jevreja, Roma i Srba u vrtlogu Drugog svetskog rata.Dr. Aleksandar Stojanović, Research Associate of the Institute for Recent History of Serbia and a volunteer of the Haver Serbia organization, on the occasion of April 22, the Day of Remembrance for the Victims of the Holocaust, Genocide and Other Victims of Fascism in the Second World War, spoke about victims, suffering, crimes and criminals, decrees and laws that were an introduction to crimes, events from the perspective of victims and their relatives based on preserved historical sources. The lecture contains original photographs of crimes and suffering, as well as historical documents that bear witness to the fate of Jews, Roma and Serbs in the whirlwind of World War II.Trajanje 2:09:10 minuta (duration 2:09:10 minutes).YouTube link: [https://www.youtube.com/watch?v=CmMp60PXMeo
Daruvar Jews from the manuscripts of Ezra Ukrainchik and other records
No full text“Ovo nije klasična povijest židovske zajednice u Daruvaru. Rad se temelji na romantiziranoj obiteljskoj priči Ezre Ukrainčika (njegova majka Lujza bila je kći Isaka Grossmana-Grossa najbogatijeg daruvarskog Židova), naslovljenoj Obitelj Sorg, a koja je nađena u njegovoj ostavštini. Uz romantizirani opis vlastite šire obitelji Ukrainčiku je njegova priča poslužila i kao podloga za objašnjavanje židovskih običaja. Prezime poznate daruvarske obitelji Gross pretvoreno u anagram Sorg. Iz tog književno-filozofskog djela Vidmarović i Herout pokušali su rekonstruirati povijest daruvarskih Židova. Nakana autora nije bila prikazati cjelovitu povijest daruvarskih Židova, već su iskoristili rukopis Obitelj Sorg za uvid u tu povijest, pogotovu jer je riječ o bogatoj obitelji koja je ostavila trajni biljeg ne samo u životu lokalne židovske daruvarske zajednice, već i cijelog grada Daruvara. Ovom knjigom autori predstavljaju rukopis Ezre Ukrainčika te dio povijesti daruvarskih Židova. Što se tiče filozofskih implikacija koje se pojavljuju u ovom djelu, one su posebno zanimljive – nešto više kao stanje svijesti autora, nego kao ozbiljna filozofska rasprava. Djelo progovara o određenim židovskim modelima religijskog i kulturnog identiteta kroz pravovjerje, obitelj, kulturu života te kroz samospoznaju. Riječ je o djelu s naglašenim didaktičnim i religiozno-odgojnim težnjama. Izuzimajući filozofsko-religiozne pretenzije ovo djelo pojavljuje se kao prvorazredan povijesni izvor i djelo koje budući pisci povijesti daruvarskih Židova neće moći zaobići” (iz Predgovora knjige, Željka Karaule).This is not a conventional history of the Jewish community in Daruvar. The book is based on a romanticized family narrative by Ezra Ukrainčik - whose mother, Lujza, was the daughter of Isak Grossman-Gross, the wealthiest Jew in Daruvar - entitled The Sorg Family, found among his personal papers. In addition to recounting the story of his extended family, Ukrainčik used the manuscript to explore and explain Jewish customs. The surname of the prominent Gross family was transformed into the anagram “Sorg”. Drawing from this literary and philosophical text, Vidmarović and Herout sought to reconstruct aspects of Jewish life in Daruvar. Their aim was not to provide a comprehensive history but rather to use the Sorg family as a lens through which to gain insight - particularly into a family that left a profound and lasting impact on both the Jewish community and the wider town of Daruvar. Through this book, the authors present Ukrainčik’s manuscript alongside a partial history of the Jews of Daruvar. The philosophical elements of the work are noteworthy, not as rigorous philosophical discourse, but as a reflection of the author's mindset and worldview. The narrative addresses Jewish models of religious and cultural identity - through orthodoxy, family life, spiritual values, and self-reflection - imbued with strong didactic and religious-educational intent (from the Preface to the book, Željko Karaula).Str. 6-8: Predgovor / Željko Karaula