381023 research outputs found
Sort by
Trait-based insights into terrestrial arthropod ecology and responses to global change
No full textInsectenaantallen nemen wereldwijd sterk af door menselijke invloeden zoals habitatverlies en klimaatsverandering. Traditionele natuurbescherming richt zich vaak op specifieke zeldzame soorten, maar ook algemene soorten verdwijnen, wat vraagt om een bredere aanpak. Zo'n aanpak vereist echter gedetailleerd inzicht over hoe volledige insectengemeenschappen zullen reageren op veranderingen en welke kenmerken de kwetsbaarheid van soorten kunnen voorspellen. In deze thesis onderzoek ik hoe functionele kenmerken van soorten kunnen gebruikt worden om ecologische processen en responsen op klimaatsverandering beter te voorspellen. Hiervoor stelde ik een uitgebreide dataset op met gegevens van meer dan 4000 insectensoorten, waaronder kenmerken zoals grootte, ontwikkeling, verspreidingsvermogen en temperatuurvoorkeur. Uit het onderzoek blijkt dat deze kenmerken sterk afhankelijk zijn van elkaar en daardoor samen voorkomen in voorspelbare patronen. Lichaamsgrootte speelt hierin een centrale rol: veldexperimenten en modellen toonden aan dat grotere insecten efficiënter bewegen, minder worden opgegeten door predatoren en minder gevoelig zijn voor veranderingen. Deze bevindingen suggereren dat grotere soorten waarschijnlijk beter uitgerust zijn om met klimaatsverandering om te gaan. De resultaten helpen om beter te voorspellen welke soorten kwetsbaar zullen zijn en ondersteunen zo effectiever natuurbeheer
Omics approaches to study the microbial diversity and functioning in Antarctic and High-Arctic lakes and soils
No full textIn de poolgebieden bevindt het grootste deel van de biodiversiteit zich in ijsvrije gebieden en zoetwaterhabitats. Hier spelen microbiële gemeenschappen een sleutelrol in de voedselwebben, biogeochemische cycli en de uitstoot van broeikasgassen. Toch is er nog veel onbekend over hun functies, hoe ze worden beïnvloed door de omgeving en hoe ze overleven in extreme omstandigheden. De belangrijkste doelstellingen van dit doctoraat waren het karakteriseren van de diversiteit en functionaliteit van microbiële gemeenschappen in verschillende Arctische en Antarctische ecosystemen en hoe dit wordt beïnvloedt door omgevings- en seizoenale veranderingen.
De karakterisatie van de gemeenschappen van benthische microbiële matten en de vergelijking van deze gemeenschappen tussen verschillende polaire biogeografische zones, toonde aan dat klimatologische en lokale omgevingsomstandigheden belangrijke factoren zijn voor de functionaliteit van microbiële matgemeenschappen in polaire meren.
De studie van de microbiële activiteit van Hoog-Arctische toendragemeenschappen toonde aan dat microbiële activiteit sterk varieert per seizoen, terwijl de samenstelling van de gemeenschappen eerder stabiel blijft.
De resultaten van dit doctoraat benadrukken het belang van lokale en seizoensgebonden factoren in de functionaliteit van microbiële gemeenschappen in verschillende polaire ecosystemen. Een grondig begrip van de microbiële gemeenschapsstructuur, functionaliteit en hun seizoenale variabiliteit is essentieel om te voorspellen hoe klimaatverandering deze kwetsbare ecosystemen beïnvloedt
Translating nature in the museum : memorial practices in exhibitions about the environmental crisis
No full textThe role of the exposome in biological ageing and appetite regulation across youth : the relation of the external exposome with telomeres and appetite hormones
No full textNoncommunicable diseases (NCDs) are chronic conditions that are not directly transmissible between individuals (e.g. cancers, cardiovascular diseases, obesity, diabetes type 2). These diseases represent a major global health burden as they significantly contribute to mortality worldwide, causing 41 million deaths each year. NCDs emerge from a complex interplay between the individual’s genetic predisposition, surrounding environment (e.g. work and living conditions) and personal lifestyle choices (e.g. smoking, diet, physical activity). However, the exact underlying mechanisms remain to be explored. While genetic makeup is fixed, environmental and lifestyle factors are modifiable, offering opportunities for intervention.
To address these modifiable contributors, the concept of the exposome has been developed, encompassing the totality of environmental exposures throughout an individual's life, starting from conception. While previous research has largely focused on the effects of single exposures or lifestyle factors on disease development, the exposome opens opportunities for understanding the interplay between exposures, their combined effects, and the underlying mechanisms which are crucial for effective prevention. Although most research has focused on adults’ lifestyle and exposures, early life may represent a critical period for the onset of NCDs, underscoring the need to investigate early-life mechanisms and exposures.
This dissertation aims to tackle these knowledge gaps by focusing on two potential underlying mechanisms (biological ageing and appetite regulation) through which the exposome may contribute to the early-life development of NCDs using population-based research. As many NCDs are linked with ageing, this dissertation investigates the link between the exposome and telomere attrition, a biomarker for biological ageing. Shorter telomeres have been linked to several NCDs, providing valuable insight into early biological effects and offering an ideal model to study the exposome's impact on ageing from early life onward. The second focus of this dissertation is on exploring underlying mechanisms of obesity, which is not only an NCD in itself but also a significant risk factor for the development of other NCDs, effectively acting as a double burden. Since obesity is often linked to increased appetite and impaired appetite hormone levels, this work explores appetite regulation as an underlying mechanism. It pioneers research concerning the exposome's impact on appetite-regulating hormones during childhood and the prenatal period, specifically focusing on ghrelin, leptin, peptide yy, glucagon-like-peptide 1 and pancreatic polypeptide.
This dissertation includes population-based research that was performed using the data of two Flemish cohorts, a birth cohort ENVIRONAGE (ENVIRonmental influence ON early AGEing) and a child/adolescent cohort IDEFICS (Identification and prevention of Dietary- and lifestyle-induced health EFfects In Children and infantS). In both cohorts data was collected on multiple exposures of the children and newborns. These exposures, could be combined by creating a multi-exposure score reflecting the exposome of the children, to assess the overall effect of a combination of exposures towards both outcomes, telomere attrition and appetite hormones.
The original research findings are presented in two parts (Part II–III). In Part II the relation between the exposome and telomere attrition is assessed in children (2–10 years old at baseline) (Chapter 1). Part III shifts focus to appetite regulation and its link to the exposome. Chapter 2 explores the relationship between the exposome and appetite-regulating hormones in children and adolescents (aged 4–16 years). Chapter 3 investigates the health relevance of appetite hormones in cord blood by examining their associations with early-life growth trajectories and body composition, key risk factors for later obesity. Chapter 4 assesses the influence of prenatal exposures on cord blood appetite hormone levels.
The findings of this dissertation and their implications are summarized in Table I. In summary, we observed that a combination of a healthy lifestyle and a green environment is associated with reduced telomere attrition over 5 to 7 years in childhood. Specifically, exposure to residential green space, particularly vegetation taller than 3 meters, was linked to slower telomere shortening, with part of this association mediated by smaller waist circumference. Environmental exposures at study (i.e. air pollution and residential green space), were also associated with fasting appetite hormone levels in children, potentially contributing to obesity development early in life. Similarly, prenatal exposure to air pollution was found to influence appetite hormone levels in cord blood. Interestingly, these cord blood appetite hormone levels were associated with postnatal growth trajectories and body composition. Collectively, these results highlight that the exposome influences internal processes related to biological ageing and appetite regulation as early as the prenatal and childhood periods.
This dissertation strengthens the existing literature on how lifestyle factors and environmental exposures are linked to biological processes, emphasizing that both lifestyle and environmental factors play critical roles in health starting from conception. It also provides new insights, particularly into the relationship between the exposome and appetite hormones early in life, and is the first to show associations between specific cord blood appetite hormones and postnatal growth and body composition. Therefore, this work can serve as a starting point for further exploration of appetite hormones, telomeres, and their potential contribution to the development of NCDs.
Future research should verify these results in other (larger) study populations, especially populations with a higher obesity prevalence and lower socio-economic status. Experimental studies are necessary to establish causality of the observed associations. Finally, methodological improvements are suggested to minimize bias.
From a public health perspective, this dissertation underscores the importance of early-life interventions targeting both lifestyle and environmental factors to reduce the risk of NCDs. By linking the exposome to biological ageing and appetite regulation, this work contributes to the growing body of evidence advocating for preventive strategies to address the NCD burden, particularly the obesity crisis, from an early age onwards. Ultimately, the research conducted in this dissertation emphasizes prevention as the cornerstone for sustainable health improvements, aligning with the adage: "Prevention is better than cure.
In and ex situ characterization of atomic layer deposition processes for lithium-ion battery applications
No full textQuantitative characterization of soils using electromagnetic geophysics : model development, validation and implementation
No full textDit proefschrift richt zich op de kwantitatieve karakterisering van bodems met behulp van ondiepe elektromagnetische (EM) methodes. Bodems zijn om verschillende redenen van vitaal belang: ze ondersteunen ecosystemen, landbouw en infrastructuur, slaan water op en filteren het, bevatten minerale grondstoffen en afval en bewaren resten van oude beschavingen. Voor effectief landbeheer en het tegengaan van klimaatverandering is inzicht in hun eigenschappen cruciaal.
In de afgelopen decennia is duidelijk gebleken dat EM-technieken zoals elektromagnetische inductie, elektrische weerstandstomografie, grondradar en capacitieve sondes effectief zijn om de geofysische eigenschappen van de bodem te bestuderen. Door de complexiteit van bodemsystemen en beperkingen in de omzetting van sensorgegevens naar absolute bodemeigenschappen blijft de interpretatie van dergelijke geofysische gegevens voor kwantitatieve bodemanalyse echter uitdagend. Daarom wordt dergelijke gegevensmodellering vaak overgeslagen en de sensorgegevens van onderzochte zones op een kwalitatieve manier geïnterpreteerd, waarbij deze interpretatie locatie gebonden is en dubbelzinnig kan zijn. Ondanks het nut en het wijdverbreide gebruik van kwalitatieve interpretaties, heeft de groeiende vraag naar precisie in bodemkarakterisering geleid tot een behoefte aan kwantitatieve bodemmodellering. Met name in een fase van het geofysische gegevensproces, die bestaat uit het vertalen van dieptespecifieke geofysische eigenschappen naar bodemeigenschappen door middel van pedofysische modellen (PM's) en het modelleren van ongrijpbare bodemeigenschappen met pedotransferfuncties (PTF's).
De kerndoelstelling van dit proefschrift was om PMs en PTFs die verder kunnen reiken dan locatie-specifieke toepassingen te ontwikkelen, valideren en implementeren van en modelbenaderingen te standaardiseren voor een universelere kwantitatieve bodemkarakterisering.
Om dit te bereiken introduceert dit proefschrift verschillende innovaties, waaronder een nieuwe Python-gebaseerde tool genaamd Pedophysics die bestaande PMs en PTFs integreert om bodemeigenschappen te vertalen naar geofysische eigenschappen en vice versa. Deze tool vereenvoudigt de gegevensverwerking met een nieuwe workflow die datafusie van meerdere EM-technieken ondersteunt, waardoor het toegankelijker wordt voor wetenschappelijk gebruik.
Daarnaast wordt in het onderzoek een uitgebreide referentiedatabase opgezet van geofysische EM- en bodemeigenschappen op 12 locaties, voornamelijk in de Lage Landen. Op basis van deze nieuwe database worden hiaten en beperkingen geïdentificeerd in bestaande PM's en PTF's, met name voor diëlektrische permittiviteit, geometrische parameters en de kationenuitwisselingscapaciteit (CEC) van de bodem.
Samenvattend presenteert dit proefschrift belangrijke vooruitgang in de geofysica van EM voor de bodemtoepassingen door PM's en PTF's te verfijnen. Toekomstig onderzoek wordt voorgesteld om deze modellen verder te verbeteren, met name door databases uit te breiden en aanvullende geofysische technieken te integreren voor een uitgebreidere bodemkarakterisering. Ultiem draagt het bij aan een meer holistische kwantitatieve benadering van bodemkarakterisering en biedt het waardevolle hulpmiddelen en inzichten voor geofysisch onderzoek in de bodemwetenschappen
Freising and the Slavs under bishop Abraham : a text-based approach to mission and pastoral care among the Carantanians in the 10th century
No full textThis dissertation investigates how mission and pastoral care among the Carantanians
occurred during the episcopate of Abraham of Freising (957–993/4). The starting point
for the research is the well-known Codex Latinus Monacensis 6426 that holds the oldest
known written Slavic texts. These so-called Freising Monuments or Brižinski Spomeniki
in Slovene, consist of an exhortation to penance and two confessional formulae
probably used among the Carantanians. During the past two centuries, much research
has been conducted on the language of the Freising Monuments and how they fit into a
missionary context. However, little attention has been paid to the broader context of
these texts. The immediate context of the manuscript and the broader historical
context have mostly been understudied. The search for connections with other
manuscripts from Freising was even non-existent. Since we were aware the Freising
Monuments and, by extension, Clm 6426 were potentially surrounded by unexplored
material in the form of other codices and manuscript fragments, we wanted to overcome
these purely constructed barriers to provide a clearer image of how mission and
pastoral care among the Carantani during the second half of the 10th century was
conducted.
In addition to attempting to reconstruct the overall manner of providing mission and
pastoral care among the Carantanians during the episcopate of Abraham, we were eager
to find answers to some very specific questions. We wanted to know which textual and
linguistic choices were made to respond to the religious needs of the Carantanians. To
answer these questions, multiple research strategies were applied. First, we explored
the historical background of the missionary activities in Carantania and the influence
that major political events had on these activities. We also wanted to learn more about
the use of language in mission and pastoral care, so we searched for evidence of
strategies applied by missionaries and other clergy to overcome language barriers
during the Middle Ages. To discover which texts were selected to serve in pastoral care
and, to some extent, mission in an area that was at least still growing in faith, we wanted
to determine whether there were some sort of guidelines for mission and pastoral care
that could have been followed. We needed actual manuscripts and manuscript
fragments from the time of Abraham that could be linked to use in Carantania to draw
conclusions about which textual choices were made. We discovered the text choices
were not based on preset standards but were consciously adapted to this region.
However, it is evident the prescriptions regarding the practical side of pastoral care and
religious education from the Admonitio Generalis were borne in mind. In general, we can
say we have the spiritual texts (sermons and sayings of the Church Fathers) that
contribute to basic soul care. Furthermore, we have texts that form a jurisdictional
(canon law, creeds and other decisions) and practical (blessings, ordines) framework.
Regarding the language barrier, we were rather focused on why the Freising
Monuments were written in Alpine Slavic, whereas other important texts were not.
After thorough research, we assumed the Freising Monuments were created as
“lifelines” for priests who did not fully master the Alpine Slavic language (yet) but were
confident enough to speak it. Especially in the three texts from Freising, a priest, or
even a bishop, could not afford to make mistakes in confessional formulae and an
exhortation to penance, as the intended audience should be able to understand
everything very clearly without room for interpretation. This point could also explain
why these texts in particular were translated and transcribed. In principle, other types
of texts, mostly sermons, could have been translated more freely on the spot with or
without help from a translator. The texts that were clearly relevant for a community
that was still growing in faith – basically every sermon in Clm 6426 – were written in a
quite direct manner and, therefore, were fairly easy to translate and adapt on the spot
when necessary.
At the end of the research, we were able to draw a general conclusion about how
mission and pastoral care occurred among the Carantani during the episcopate of
Abraham. Abraham was a man with good contacts, and he enjoyed great prestige, from
which we can deduce he was certainly capable of exercising his power successfully. By
the time he became bishop, the decades-long military threat of the Magyars had
subsided, so there was a more favourable climate to invest more in religious support. It
became clear that Abraham did invest in a more qualitative and better defined pastoral
care and possibly, to some extent, mission compared with his predecessors.Dit proefschrift onderzoekt hoe missie en pastorale zorg onder de Karantanen
plaatsvonden tijdens het episcopaat van Abraham van Freising (957-993/4). Het
uitgangspunt van het onderzoek was de bekende Codex Latinus Monacensis 6426, die de
oudst bekende geschreven Slavische teksten bevat. Deze zogenaamde Freisingse
Monumenten of Brižinski Spomeniki in het Sloveens, bestaan uit een aansporing tot
boetedoening en twee biechtformules die waarschijnlijk onder de Karantanen werden
gebruikt. In de loop van de afgelopen twee eeuwen is er veel onderzoek gedaan naar de
taal van de Freisingse Monumenten en hoe deze pasten in een missionaire context. Er
werd echter nooit veel aandacht besteed aan de bredere context waarin deze teksten
zich bevonden. De directe context van het manuscript en de bredere historische context
werden dus grotendeels onderbelicht. Het zoeken naar verbanden met andere
manuscripten uit Freising was zelfs onbestaand. Omdat wij ons ervan bewust waren dat
de Freisingse Monumenten en bij uitbreiding Clm 6426 mogelijk omringd waren door
onontgonnen materiaal in de vorm van andere codices en manuscriptfragmenten,
wilden wij deze puur geconstrueerde barrières overwinnen om een duidelijker beeld te
kunnen schetsen van de wijze waarop de missie en pastorale zorg onder de Carantani in
de tweede helft van de tiende eeuw werd uitgevoerd.
Natuurlijk wilden we, naast het proberen te reconstrueren van de algemene manier
waarop de Karantanen tijdens het episcopaat van Abraham missie en pastorale zorg
verkregen, ook graag antwoorden krijgen op een aantal zeer specifieke vragen. We
wilden weten welke tekstuele en taalkundige keuzes er waren gemaakt om te kunnen
inspelen op de religieuze behoeften van de Karantanen. Om deze vragen te kunnen
beantwoorden, werden meerdere onderzoeksstrategieën toegepast. Allereerst doken
we in de historische achtergrond van de missionaire activiteiten die in Carantania
plaatsvonden en de invloed die grote politieke gebeurtenissen op deze activiteiten
hadden. Omdat we ook meer wilden weten over het gebruik van taal in de context van
missie en pastorale zorg, zochten we naar bewijs van strategieën die door
missionarissen en andere geestelijken werden toegepast om taalbarrières te
overwinnen tijdens de middeleeuwen. Om te zien welke teksten geselecteerd werden
om te dienen in een context van pastorale zorg en, in zekere mate, missie in een gebied
waarvan de inwoners op zijn minst nog groeiden in hun geloof, wilden we uitzoeken of
er een soort richtlijnen voor missie en pastorale zorg bestonden die gevolgd hadden
kunnen worden. Natuurlijk hadden we daarvoor daadwerkelijke manuscripten en
manuscriptfragmenten uit de tijd van Abraham nodig die gelinkt konden worden aan
gebruik in Carantania om conclusies te kunnen trekken over welke tekstuele keuzes
gemaakt werden. We kwamen erachter dat de tekstuele keuzes niet gebaseerd waren op
vooraf vastgestelde normen, maar bewust aangepast waren aan de betreffende regio.
We zien echter wel dat de voorschriften met betrekking tot de praktische kant van
pastorale zorg en godsdienstonderwijs uit de Admonitio Generalis in gedachten werden
gehouden. Over het algemeen kunnen we zeggen dat we de nodige spirituele teksten
(preken en uitspraken van de kerkvaders) hebben die bijdragen aan de basiszorg voor
de ziel. Daarnaast hebben we teksten die een juridisch (canoniek recht,
geloofsbelijdenissen en andere beslissingen) en praktisch (zegeningen, ordines) kader
vormen.
Wat betreft de kwestie van de taalbarrière, waren we natuurlijk meer gefocust op de
vraag waarom de Freisingse Monumenten in het Alpine Slavisch werden
neergeschreven, terwijl andere belangrijke teksten dat niet waren. Na grondig
onderzoek gingen we ervan uit dat de Freisingse Monumenten waren gemaakt als
“reddingslijnen” voor priesters die de Alpine Slavische taal (nog) niet volledig
beheersten, maar wel zelfverzekerd genoeg waren om deze te spreken. Zeker in de
context van de drie teksten uit Freising kon een priester of zelfs bisschop zich niet
veroorloven om fouten te maken in biechtformules en een aansporing tot
boetedoening, omdat het beoogde publiek alles heel duidelijk moest kunnen begrijpen
zonder ruimte voor interpretaties. Dit zou ook kunnen verklaren waarom juist deze
teksten werden vertaald en getranscribeerd. In principe konden andere soorten
teksten, meestal preken, ter plekke vrijer vertaald worden met of zonder een vorm van
hulp van een vertaler. De teksten die duidelijk relevant waren voor een gemeenschap
die nog in geloof groeide, dus eigenlijk elke preek in Clm 6426, waren op een vrij directe
manier geschreven en daardoor vrij eenvoudig te vertalen en ter plekke aan te passen
indien nodig.
Aan het einde van het onderzoek konden we een algemene conclusie trekken over
hoe de missie en pastorale zorg plaatsvonden onder de Carantani tijdens het episcopaat
van Abraham. Abraham was een man met goede contacten en hij genoot veel aanzien,
waaruit we kunnen afleiden dat hij zeker in staat was om zijn macht succesvol uit te
oefenen. Tegen de tijd dat hij bisschop werd, was de decennialange militaire dreiging
van de Magyaren afgenomen, dus was er een gunstiger klimaat om meer te investeren
in religieus welzijn. Het werd duidelijk dat Abraham investeerde in een meer
kwalitatieve en beter gedefinieerde pastorale zorg en mogelijk, in zekere mate, missie
vergeleken met zijn voorgangers
Rechterlijke regelgeving : hoe de rechter via de rechtspraak mee vorm geeft aan de regels van de rechtspleging uit het Belgisch burgerlijk procesrecht
No full textDe rechter kan de regels van het burgerlijk procesrecht beïnvloeden via rechtspraak en reglementen. Dit onderzoek richtte zich specifiek op de wijze waarop rechters via rechtspraak de regels van de rechtspleging uit het Belgisch burgerlijk procesrecht vormgeven. Daartoe werd een studie verricht naar de verklarende waarde van de uitgangspunten van drie rechtstheoretische modellen (heteronome, autonome en pragmatische rechtsdenken). Na een beschrijving van de eigenschappen van deze modellen heeft het onderzoek verschillende concrete vraagstukken uit het burgerlijk procesrecht geanalyseerd. De doelstelling was te achterhalen in welke mate deze modellen toelaten de rechterlijke besluitvorming en de daaruit voortvloeiende rechtsvorming inzichtelijker te maken. Uit de analyse bleek dat via de uitgangspunten van het model van het pragmatische rechtsdenken het meeste inzicht kon worden verkregen in het proces van de rechterlijke rechtsvorming. Rekening houdende met de bevindingen uit de rechtspraak en de eigenschappen van het genoemde model, identificeerde het onderzoek ten slotte drie standpunten over hoe de rechter via de rechtspraak mee vorm geeft aan de regels van de rechtspleging uit het Belgisch burgerlijk procesrecht
