Czasopisma Uniwersytetu Opolskiego (E-Journals)
Not a member yet
4551 research outputs found
Sort by
Uniwersalizm nadziei w teologii Wacława Hryniewicza
The analyzes presented in the text answer the question: On what basis can Wacław Hryniewicz's view of hope be considered universalist? To answer this question, the article presents an outline of the universalism of hope. The Lublin theologian, as shown in the article, subordinated his work to the task of "giving hope" (1), which he sought in the Bible and early Christian thought (2). On the horizon of biblical hope, hell, as shown in the article, is not eternal (3). The incarnation of God in Jesus Christ and His words and deeds defines human existence, which Hryniewicz described with the category of Homo Paschalis (4). In this anthropology, human freedom has its source in God and is completed in him (5). From the writings of Hryniewicz emerges the image of God who will save all his creatures, because His love is omnipotent. This divine action was described by Hryniewicz as a pedagogy of hope, which embraces all God's creatures in the world, and even in hell (6). The theology of the universalism of hope has a clear universalistic character and covers both the earthly life of man and his posthumous fate.Prezentowane w tekście analizy odpowiadają na pytanie: Na jakiej podstawie ujęcie nadziei przez Wacława Hryniewicza można uznać za uniwersalistyczne? Aby odpowiedzieć na to pytanie artykuł prezentuje zarys uniwersalizmu nadziei. Lubelski teolog, jak wykazano w artykule, podporządkował swoją twórczość zadaniu „dawania nadziei” (1), której poszukiwał w Biblii i myśli wczesnochrześcijańskiej (2). Na horyzoncie biblijnej nadziei, piekło, jak wykazano w artykule, nie ma wiecznego charakteru (3). Inkarnacja Boga w Jezusie Chrystusie i Jego słowach oraz czynach określa ludzką egzystencję, którą Hryniewicz opisywał kategorią Homo Paschalis (4). W tej antropologii ludzka wolność ma swoje źródło w Bogu i w nim się dopełnia (5). Z pism Hryniewicza wyłania się obraz Boga, który zbawi wszystkie swoje stworzenia, ponieważ Jego miłość jest wszechmocna. To Boskie działanie Hryniewicz opisywał jako pedagogię nadziei, które swym zasięgiem obejmuje wszystkie Boże stworzenia w świecie, a nawet w piekle (6). Teologia uniwersalizmu nadziei ma wyraźny charakter uniwersalistyczny i obejmuje swym zasięgiem tak ziemskie życie człowieka, jak i jego pośmiertne losy
[Rec.] Frank C. Senn (red.), Protestant Spiritual Traditions, t. 1–2, Eugene: Cascade Books 2020, t. 1: XIII + 281 s., ISBN 978-1725256866; t. 2: VIII + 272 s., ISBN 978-1532698293
Rewizja i kodyfikacja kanonów we współczesnym prawosławiu
The author of the present article aims at presenting essential aspects of the present debate on revision and codification of the canons in the Orthodox Church. The topic is explored in four parts. First, the author focuses on the problems with applying old canons in the Orthodox Church today. Next, he discusses some proposals and attempts at codifying the canons in contemporary Orthodoxy. For the third, he presents the outlooks of contemporary Orthodox theologians and canonists on the need and possibility of realization of this initiative. The last part comprises results of the author’s reflection and conclusions. From the research made, it follows that the proposal for revision and codification of the Sacred Canons is not viewed by Orthodox theologians and canonists in the same way: it has its proponents and opponents. In the end, the author states that it is the Pan-Orthodox Council that would be the proper forum for elaborating a common stand on this issue.Celem niniejszego artykułu jest prezentacja istotnych aspektów aktualnej debaty na temat rewizji i kodyfikacji kanonów w Kościele prawosławnym. Temat został rozwinięty w czterech częściach. Na początku zwrócono uwagę na problemy w stosowaniu dawnych kanonów w życiu dzisiejszego Kościoła prawosławnego. Następnie ukazano wysuwane propozycje i podejmowane we współczesnym prawosławiu próby kodyfikacji kanonów. W trzeciej zaprezentowano poglądy współczesnych teologów i kanonistów prawosławnych na temat potrzeby i możliwości realizacji tego przedsięwzięcia. W końcowej części zestawiono wyniki refleksji i sformułowano wnioski. Z przeprowadzonych badań m.in. wynika, że propozycja rewizji i kodyfikacji świętych kanonów nie jest w sposób jednolity postrzegana przez teologów i kanonistów prawosławnych. W podejściu do tej kwestii można odnotować dwa przeciwstawne stanowiska: zwolenników i przeciwników. Ostatecznie stwierdzono, że właściwym forum dla wypracowania wspólnego stanowiska w badanej sprawie jest sobór całego prawosławia
Odrzucenie Jezusa w Jego rodzinnym mieście. Analiza egzegetyczno-teologiczna passusu Mt 13,54-58
The context of the research was the life experience that acceptance or rejection of a person in a certain social group has a huge impact on the proper development of a person in the space of both private and also professional life. The biblical authors also present this difficult experience – starting with Genesis and the disobedience of the first people.The aim of the study was the case of rejection in the New Testament. Such an example is found in the passages of Matthew 13:54-58 (the arrival of Jesus in his hometown – Nazareth). Analysis of the biblical text allows us to pose the research questions: Did Jesus have brothers and what do we know about them? What is implied by the term “homeland”? What was the importance of family relationships in biblical times? What is the true identity of Jesus of Nazareth? What is the role of faith in the occurrence of a miracle?The historical-critical method was used for the study. According to this method, the text of Matthew 13:54-58 was subjected to a detailed literary analysis. A delimitation of the text (delineation of boundaries) was carried out. The preceding and following contexts were also determined. The Greek text was included, along with transliteration and translation into Polish. The textual criticism carried out indicates the differences among the witnesses of the text. The synoptic context was also shown.The study also succeeded in proposing a structure for the text under study. The following stages include an exegetical commentary and a theological analysis.The conclusions of the study are related to pastoral theology and spirituality.Kontekstem badań było doświadczenie życiowe, że akceptacja lub odrzucenie człowieka w określonej grupie społecznej ma ogromny wpływ na prawidłowy rozwój osoby w przestrzeni życia zarówno prywatnego, jak również zawodowego. Również autorzy biblijni przedstawiają to trudne doświadczenie – począwszy od Księgi Rodzaju i nieposłuszeństwa pierwszych ludzi.Celem badań był przypadek odrzucenia w Nowym Testamencie. Taki przykład znajduje się w passusie Mt 13,54-58 (przybycie Jezusa do swojego rodzinnego miasta – Nazaretu). Analiza tekstu biblijnego pozwala na postawienie pytań badawczych: Czy Jezus miał braci i co o nich wiemy? Co kryje się pod terminem „ojczyzna”? Jakie było znaczenie relacji rodzinnych w czasach biblijnych? Jaka jest prawdziwa tożsamość Jezusa z Nazaretu? Jaka jest rola wiary w zaistnienie cudu?Do badań wykorzystano metodę historyczno-krytyczną. Zgodnie z tą metodą poddano szczegółowej analizie literackiej tekst Mt 13,54-58. Dokonano delimitacji tekstu (wyznaczenia granic). Określono także konteksty: poprzedzający i następujący. Został zawarty tekst grecki wraz z transliteracją oraz przekładem na język polski. Przeprowadzona krytyka tekstu wskazuje na różnice wśród świadków tekstu. Ukazano też kontekst synoptyczny.W wyniku przeprowadzonych badań udało się także zaproponować strukturę badanego tekstu. W kolejnych etapach zawarto komentarz egzegetyczny oraz analizę teologiczną.Wnioski z przeprowadzonych badań odnoszą się do teologii pastoralnej i duchowości
Chryzostomowa adaptacja etopei w wybranych tekstach Homilii na Ewangelię św. Mateusza
Ethopoeia is one of the “introductory exercises” (progymnasmata) practiced mainly in rhetorical schools in the period of antiquity and late antiquity. At that time, in the strict sense, it was understood as a fictional speech, put into the mouths of mythical or historical people, with an emphasis on their character. This figure was also used by St John Chrysostom, who assimilated it in the pagan rhetorician Libanios’ school. This article deals with the issue of ethopoeia in the historical and contemporary context andtakes into account the exemplificative texts of the Homily on the Gospel of St Matthew, the aforementioned Doctor of the Church. The article shows the wealth of ethopoeias he uses,by taking into account their formal and material aspects.Etopeja jest jednym z „ćwiczeń wstępnych” (progymnasmata), praktykowanych głównie w szkołach retorycznych w okresie antyku i późnego antyku. W tamtym okresie w sensie ścisłym rozumiana była jako fikcjonalna mowa włożona w usta osób mitycznych lub historycznych, z uwydatnieniem ich charakteru. Figurę tę stosował również św. Jan Chryzostom, który przyswoił ją sobie w szkole pogańskiego retora Libaniosa. Niniejszy artykuł przedstawia zagadnienie etopei w kontekście historycznym i współczesnym, z uwzględnieniem przykładowych tekstów Homilii na Ewangelię św. Mateusza wspomnianego Doktora Kościoła. Artykuł ukazuje bogactwo stosowanych przez niego etopei, z uwzględnieniem ich strony formalnej i materialnej
Sprawozdanie z działalności Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego w roku akademickim 2021/2022
Rozważania dotyczące praktycznych skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 39/19
In this article, the author describes his reflections on the practical effects of the judgment of the Constitutional Tribunal from the perspective of economic entities. The research methods used by the author were the empirical method and the formal-dogmatic method. The author has attempted to clarify the doubts arising from the judgment in question.W niniejszym artykule Autor opisuje swoje rozważania dotyczące praktycznych skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z perspektywy podmiotów gospodarczych. Metodami badawczymi użytymi przez Autora były metoda empiryczna oraz metoda formalno-dogmatyczna. Autor podjął próbę wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle przedmiotowego wyroku
Człowiek królem stworzenia: Analiza intertekstualna Rdz 1,1–2,4a i Ps 8
In the following thesis Gen 1:1–2,4a and Ps 8 have been analysed in terms of anthropology contained by both of these fragments. They show some thematic similarities with the myths and hymns of the Israel’s neighbour countries. However, the idea of man presented in biblical texts differs essentially from the one presented in myths both Mesopotamian and Egyptian.The priest hymn in Gen 1:1–2,4a presents the great dignity of the whole human race. Elements of the rite of enthronement of a ruler can be found both in its structure and vocabulary. In Mesopotamian texts king has been seen as a reflection of the Creator’s presence in the world. The creation of man in the image and likeness of YHWH is equal with making him the ruler of the whole created world. Man, though only one of the creatures, rules the world on God’s behalf. His dominance though is never absolutely independent, but always referring to the Creator. God gives his blessing to mankind, thanks to which a man can reproduce, fill the earth and rule the creatures. Anthropology of the Ps 8 assumes the existence of a certain tension in human. He is a creature weak, fragile, however God has elevated him to an extraordinary dignity. God makes human only a little less than He Himself. Human is decorated by the Creator with honour and glory. It is through human how God preserves the order and restores harmony in the created world. Human is an object of a special care of God, thanks to which he can rule other creatures. YHWH keeps human in mind all the time and is faithful to him. His care is irrevocable.The analysis has proved that there is an indirect literary relationship between both texts. The Psalmist does not refer to the whole priest hymn on creation. He rather puts stress on some of its elements and organizes them in a different order. Both texts exhibit quite strong similities both thematical and structural. Vocabulary used by the authors is however completely different. The anthropology of the two works, although showing significant lexical differences, nevertheless remains consistent. In the texts discussed there are only three protagonists: God, human and rest of the creatures. Man is the king who, on behalf of YHWH, rules the world. This royal dignity does not apply only to the outstanding units, but to every human.W niniejszym artykule przeanalizowano Rdz 1,1–2,4a i Ps 8 pod względem zawartej w obu utworach antropologii. Wykazują one pewne podobieństwa tematyczne z mitami i hymnami krajów ościennych Izraela. Jednak koncepcja człowieka przedstawiona w tekstach biblijnych jest zasadniczo różna od tej zawartej w mitach mezopotamskich i egipskich.Kapłański hymn, znajdujący się w Rdz 1,1–2,4a, pokazuje niezwykłą godność rodzaju ludzkiego. W jego strukturze oraz użytym słownictwie można dostrzec elementy obrzędu intronizacji ziemskiego władcy. W tekstach mezopotamskich król był postrzegany jako odbicie obecności Stwórcy w świecie. Stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo JHWH równoznaczne jest z ustanowieniem go władcą nad całym stworzonym światem. Człowiek, choć jest tylko jednym ze stworzeń, w imieniu Boga sprawuje władzę nad całym światem. Jego panowanie nie jest jednak nigdy całkowicie autonomiczne, lecz zawsze w odniesieniu do Stwórcy. Bóg obdarza ludzkość swoim błogosławieństwem, dzięki czemu człowiek może rozmnażać się, zapełniać ziemię i panować nad stworzeniami.Antropologia Ps 8 zakłada istnienie pewnego napięcia w człowieku. Jest on istotą słabą i kruchą, jednak przez Boga został wywyższony do niezwykłej godności. Bóg czyni człowieka niewiele mniejszym niż on sam. Człowiek zostaje przez swojego Stwórcę uwieńczony koroną czcią i chwałą. Są to atrybuty Boga – Najwyższego Króla. To poprzez człowieka Bóg zachowuje porządek i przywraca harmonię w stworzonym świecie. Człowiek jest przedmiotem specjalnej troski Boga, dzięki której może sprawować rządy nad resztą stworzenia. JHWH stale pamięta o człowieku i jest mu wierny, a Jego troska jest nieodwołalna.Podjęta analiza tekstów wykazała, że istnieje pośrednia zależność literacka pomiędzy obydwoma utworami. Psalmista nie odnosi się do całości kapłańskiego hymnu o stworzeniu. Akcentuje jedynie pewne jego elementy i uporządkowuje je w odmienny sposób. Teksty te wykazują dość silne podobieństwo tematyczne i strukturalne. Użyte przez autorów słownictwo jest natomiast zupełnie różne. Antropologia obu dzieł, choć wykazuje znaczne różnice leksykalne, pozostaje jednak spójna. W omawianych tekstach występuje jedynie trzech protagonistów: Bóg, człowiek i reszta stworzeń. Człowiek jest królem, który w imieniu JHWH sprawuje władzę nad całą ziemią. Ta królewska godność nie tyczy się tylko wybitnych jednostek, lecz każdego człowieka