Lublin University of Technology Journals
Not a member yet
4285 research outputs found
Sort by
PRZEWIDYWANIE WAGI DEFEKTU KODU NA PODSTAWIE UCZENIA ZESPOŁOWEGO
Get PDFIn machine learning, learning algorithms that learn from other algorithms are called meta-learning. New algorithms called Ensemble algorithms have surfaced as a viable method to improve defect prediction models' accuracy and dependability. In software development defect prediction of software engineering is still a big challenge, and leads to the failure of systems, increases the cost of maintenance, and makes the development process more difficult. Consequently, defect prediction systems have become more popular as a way to foresee possible flaws early on in the development process. Defect prediction is the process that specifies the possible defects in the code written newly or the existing modified code without the use of code testing. This paper introduces ensemble learning ideas, reviews the traditional defect prediction models, and investigates ensemble learning techniques for defect classification and prediction such as bagging, boosting, stacking, and random forests, Case studies and actual experiments illustrate the important role of ensemble algorithms in classifying five severity types of defects and predicting the severity code of defects to improve the software development process by reducing the time and effort needed to determine the type of defect.W uczeniu maszynowym algorytmy uczenia się, które uczą się na podstawie innych algorytmów, nazywane są metauczeniem. Pojawiły się nowe algorytmy zwane algorytmami Ensemble jako realna metoda poprawy dokładności i niezawodności modeli przewidywania defektów. W rozwoju oprogramowania przewidywanie defektów w inżynierii oprogramowania jest nadal dużym wyzwaniem i prowadzi do awarii systemów, zwiększa koszty utrzymania i utrudnia proces tworzenia oprogramowania. W rezultacie systemy przewidywania defektów stały się coraz bardziej popularne jako sposób przewidywania możliwych wad na wczesnym etapie procesu rozwoju. Przewidywanie defektów to proces, który określa możliwe defekty w nowo napisanym kodzie lub istniejącym zmodyfikowanym kodzie bez użycia testowania kodu. W artykule przedstawiono koncepcje uczenia się zespołowego, dokonano przeglądu tradycyjnych modeli przewidywania defektów i zbadano techniki uczenia się zespołowego do klasyfikacji i przewidywania defektów, takie jak pakowanie, wzmacnianie, układanie w stosy i lasy losowe. Studia przypadków i rzeczywiste eksperymenty ilustrują ważną rolę algorytmów zespołowych w klasyfikacji pięć typów ważności defektów i przewidywanie kodu ważności defektów w celu usprawnienia procesu tworzenia oprogramowania poprzez skrócenie czasu i wysiłku potrzebnego do określenia rodzaju defektu
Usability analysis of graphical interfaces of travel websites according to the universal design principles
Get PDFThe article examines the usability of tourism website interfaces based on universal design principles, focusing on the growing need for accessibility. The hypothesis defines that altering the layout and increasing the contrast of interface elements will improve the speed at which users find and comprehend information. The research methodology includes an analysis of two tourism interfaces. They were tested by study participant using an eye tracker and the LUT survey. The WAVE tool was used to assess accessibility. The results, presented through heat maps, fixation paths, graphs and surveys, demonstrate that component positioning and increased contrast significantly enhance users' ability to quickly locate elements in the tourism application
"Pluralistyczna filozofia ochrony przyrody" Andrzeja Tomaszewskiego jako wyzwanie: Czy mamy problem z tożsamością europejską?
No full textIn the well-known and frequently cited article by Prof. Andrzej Tomaszewski, Towards a Pluralistic Philosophy of Conservation in the 21st Century, from 2002, the history of heritage conservation was divided into three periods. The earliest was called the period of “primary pluralism” because the diversity of concepts and approaches to conservation issues resulted from the isolation of individual “cultural areas” on the world map. The specificity of the second period was determined by efforts to unify the theoretical foundations of conservation work by popularising European experiences and models which, as it was once believed, were universal. The third period, which Tomaszewski believed we entered at the beginning of the 21st century, should be a time of “universal pluralism”, and the contemporary philosophy of conservation, focused on the issues of protecting cultural diversity on a global scale, will no longer turn against local experiences and traditions. The article aims to analyse the assumptions of the pluralism postulated by Tomaszewski in the context of the development of heritage studies and the transformation of UNESCO's global conservation policy. The periodisation proposed by Tomaszewski will be used as a primary reference for analyses aimed at identifying those trends in contemporary conservation discourse that engage in polemics with Eurocentric views. In the summary of considerations on Eurocentrism, an attempt will also be made to answer whether the progressive relativisation of European conservation traditions and values is equivalent to their invalidation as a starting point for new regional concepts for the protection and conservation of architectural heritage. The article will use the results of an analysis of UNESCO and ICOMOS documents, current research by conservation theorists and selected publications in contemporary heritage studies.W znanym i często cytowanym artykule prof. Andrzeja Tomaszewskiego "Towards a Pluralistic Philosophy of Conservation in the 21st Century" z 2002 roku historia ochrony dziedzictwa została podzielona na trzy okresy. Najwcześniejszy z nich nazwano okresem „pierwotnego pluralizmu”, ponieważ różnorodność koncepcji i podejść do zagadnień konserwatorskich wynikała z wyodrębnienia się na mapie świata poszczególnych „obszarów kulturowych”. Specyfikę drugiego okresu wyznaczały dążenia do ujednolicenia teoretycznych podstaw działań konserwatorskich poprzez popularyzację europejskich doświadczeń i modeli, które - jak niegdyś sądzono - miały charakter uniwersalny. Trzeci okres, w który zdaniem Tomaszewskiego wkroczyliśmy na początku XXI wieku, ma być czasem „uniwersalnego pluralizmu”, a współczesna filozofia konserwatorska, skupiona na zagadnieniach ochrony różnorodności kulturowej w skali globalnej, nie będzie już obracać się przeciwko lokalnym doświadczeniom i tradycjom. Celem artykułu jest analiza założeń postulowanego przez Tomaszewskiego pluralizmu w kontekście rozwoju studiów nad dziedzictwem i transformacji globalnej polityki konserwatorskiej UNESCO. Zaproponowana przez Tomaszewskiego periodyzacja posłuży jako podstawowy punkt odniesienia dla analiz mających na celu identyfikację tych nurtów we współczesnym dyskursie konserwatorskim, które podejmują polemikę z poglądami europocentrycznymi. W podsumowaniu rozważań na temat europocentryzmu podjęta zostanie również próba odpowiedzi na pytanie, czy postępująca relatywizacja europejskich tradycji i wartości konserwatorskich jest równoznaczna z ich unieważnieniem jako punktu wyjścia dla nowych regionalnych koncepcji ochrony i konserwacji dziedzictwa architektonicznego. W artykule wykorzystane zostaną wyniki analizy dokumentów UNESCO i ICOMOS, aktualne badania teoretyków konserwacji oraz wybrane publikacje z zakresu współczesnych studiów nad dziedzictwem
Fenomen urbanistyczny Lwowa. Identyfikacja i regeneracja wartościowych zespołów miejskich
No full textLviv is a historic city with the largest amount of historical and cultural heritage in Ukraine. The city has around three thousand architectural monuments. In Lviv, immovable heritage (architectural and urban planning monuments, historical monuments, monumental art monuments, archaeological monuments, and landscape architecture monuments) uniquely blends into a single urban entity with movable heritage (museum collections, movable artworks in churches, libraries, etc.). There is also a list of urban planning monuments, consisting mainly of sacred ensembles – churches and monastery buildings. Only the development of Rynok Square and the Citadel fortification structures represent urban planning objects of a different type.However, Lviv’s urban structure is shaped by unique street spaces, quarters with passageways, squares of various types, etc. The article focuses on these other types of urban heritage, which deserve preservation and protection. The status of a UNESCO World Heritage Site, granted more than twenty years ago, should be a key factor in the city’s development.The study highlights the presence of unique architectural-urban ensembles and zones in Lviv’s historic center, which hold exceptional significance on a pan-European and global scale. Together, they constitute the urban phenomenon of Lviv. It is proposed to distinguish seven such urban complexes, with concise planning and urban characteristics provided for each. Their unique phenomenological features are revealed. These complexes are not officially monuments, but they must be considered when planning urban conservation zones and in city development plans. Any transformations of these complexes should adhere strictly to methodological principles for regenerating valuable architectural and urban environments.There is a need to improve local and national heritage protection legislation, which should ensure the preservation and sustainable development of the unique urban character of the city’s historic center. Socio-cultural requirements have been formulated to restore the valuable conditions of each ensemble and the overall urban system following a period of unsuccessful reconstructive development during Soviet and post-Soviet times.Recommendations have been developed to incorporate the identified valuable characteristics of the historic urban structure into UNESCO heritage management plans, cultural heritage preservation programs, and specialized urban transformation projects.Lwów – miasto, posiadające największą liczbę zabytków historyczno-kulturowych w Ukrainie. W architektoniczno-urbanistycznej strukturze miasta wyjątkowo harmonijnie łączą się kompleksy dziedzictwa nieruchomego (zabytki architektury i urbanistyki, zabytki historii, zabytki sztuki monumentalnej, zabytki archeologiczne) oraz ruchomego (zbiory muzealne, ruchome dzieła sztuki w świątyniach, biblioteki i inne). Te cechy podkreśliają konieczność stworzenia systemowego podejscia do ochrony i rozwijania zabytkowego miejskiego kompleksu, zapewniając realizację jego wyjątkowej roli miasta-zabytku. Status zabytku Światowego Dziedzictwa, przyznany miastu ponad dwadzieścia pięc lat temu, powinien stać się najważniejszym czynnikiem w jego rozwoju.Bogata historia Lwowa wytworzyla w urbanistycznej tkance centrum miasta, kilka unikalnych zespołów architektoniczno-urbanistycznych, które wedlug naszej opinii mają wyjątkowy charakter w skali europejskiej i światowej. Tworzą one zjawisko urbanistycznego fenomenu Lwowa. Wyróżniamy siedem takich kompleksów urbanistycznych i przedstawiamy ich krótkie charakterystyki planistyczno-urbanistyczne. Zaznaczamy ich szczególne cechy fenomenologiczne, podkreślając, że muszą być one brane pod uwagę przy planowaniu prac conserwatorskich, a także w planach rozwoju miasta. Jakiekolwiek przekształcenia takich kompleksów powinny odbywać się wyłącznie na metodologicznych zasadach ochrony, konserwacji i regeneracji wartościowego środowiska architektoniczno-urbanistycznego.Przedstawiono propozycje uwzględnienia wartościowych cech historycznej struktury urbanistycznej w planach zarządzania zabytkiem UNESCO, programach ochrony dziedzictwa kulturowego oraz różnorodnych specjalistycznych projektach rozwoju struktury centrum miasta
Seasonality in the Design of the Environment of a Hotel Facility on the Example of the Rest House for Employees of Lublin University of Technology in Kazimierz Dolny
Get PDFThe authors analyse the impact of seasonality on the design of the environment of hotel facilities. As a case study, the Rest House for Employees of Lublin University of Technology in Kazimierz Dolny was chosen. The problem of variability of climatic conditions, and various forms of tourist activities, which require a flexible approach to design, allowing year-round use of space, is addressed. Both examples of space development in Poland and specific seasonal solutions for Kazimierz Dolny were discussed. An analysis of local conditions, including landscape values and cultural heritage of the city, was conducted. Proposals are presented for adapting the space around the rest house, taking into account the organization of spring and summer outdoor events, autumn cultural revival and winter recreational activities. Drawings of solutions for the recreational zones of the space around the Rest House of Lublin University of Technology are an integral part of the study. The article emphasizes that flexible space design can increase interest in the recreational facility and contribute to the development of the year-round offer of Kazimierz Dolny
ENHANCEMENT OF ARTIFICIAL IMMUNE SYSTEMS FOR THE TRAVELING SALESMAN PROBLEM THROUGH HYBRIDIZATION WITH NEIGHBORHOOD IMPROVEMENT AND PARAMETER FINE-TUNING
Get PDFThis research investigates the enhancement of Artificial Immune Systems (AIS) for solving the Traveling Salesman Problem (TSP) through hybridization with Neighborhood Improvement (NI) and parameter fine-tuning. Two main experiments were conducted: Experiment A identified the optimal integration points for NI within AIS, revealing that position 2 (AIS+NIpos2) improved solution quality by an average of 27.78% compared to other positions. Experiment B benchmarked AIS performance with various enhancement techniques. Using symmetric and asymmetric TSP datasets, the results showed that integrating NI at strategic points and fine-tuning parameters boosted AIS performance by up to 46.27% in some cases. The hybrid and fine-tuned version of AIS (AIS-th) consistently provided the best solution quality, with up to a 50.36% improvement, though it required more computational time. These findings emphasize the importance of strategic combinations and fine-tuning for creating effective optimization algorithms
Kilka uwag o zrównoważonym rozwoju sfery edukacji. Postulowana i faktyczna poprawa edukacji
Get PDFThe article contains the author’s remarks about the sustainable development of the sphere of education e in our country and in similar ones. The starting point is the Agenda 2030, in which the postulate of improving the quality of education and the goals to achieve it were formulated. The author focuses on the alliance between sustainable development and education, which on the one hand consists in teaching more than before about the sustainable development, and on the other hand, on the use of education to promote the idea of sustainable development. Comparison of the postulated state of the sphere of education with the factual state leads to the conclusion of a large and growing discrepancy between them. In addition, the implementation of these postulates encounters more and more difficulties in the present. In the ever more endangered world by natural phenomenon and by military conflicts, one has first to care for survival and not for the condition of education.Artykuł zawiera uwagi autora na temat zrównoważonego rozwoju sfery edukacji w naszym kraju i podobnych. Punktem wyjścia jest Agenda 2030, w której sformułowano postulat poprawy jakości kształcenia oraz cele do jego osiągnięcia. Autor skupia się na sojuszu zrównoważonego rozwoju i edukacji, który polega z jednej strony na nauczaniu o zrównoważonym rozwoju więcej niż dotychczas, z drugiej strony na wykorzystaniu edukacji do propagowania idei zrównoważonego rozwoju. Porównanie postulowanego stanu sfery edukacji ze stanem faktycznym prowadzi do wniosku o dużej i narastającej rozbieżności między nimi. Ponadto realizacja tych postulatów napotyka w teraźniejszości coraz większe trudności. W świecie coraz bardziej zagrożonym zjawiskami naturalnymi i konfliktami zbrojnymi należy przede wszystkim troszczyć się o przetrwanie, a nie o stan edukacji
Postęp w zakresie zrównoważonego rozwoju w wyniku budowania potencjału spójności społecznej: kontekst regionalny
Get PDFThe study examines the role of social cohesion in the context of sustainable development of regional societies. It is proved that progress in the field of sustainable development depends on social cohesion as one of the factors ensuring the achievement of environmental, economic and social changes. A mechanism of social cohesion has been developed, the result of which, along with social stability and justice, strengthening citizens' trust in state and public institutions, social welfare, is a request for sustainable development of regions. The article proves that modern challenges, such as social inequality, migration and ethnic differences, can weaken the potential of social cohesion as a catalyst for sustainable development of regions.
To quantify the level of social cohesion, a system of indicators is proposed that integrates economic, demographic, educational and other indicators, and allows for a detailed analysis of the current state of social cohesion in various regions. Taking into account the impact of social cohesion indicators on the progress of sustainable development of regions is realised through the inclusion of indicators that reflect the level of social cohesion potential and, at the same time, are a source of data for assessing the achievement of sustainable development goals.
Using the example of the EU countries, the analysis of indicators related to the blocks of trust in institutions and economic indicators in assessing the level of social cohesion was carried out. The estimated indicators are also taken into account when calculating the achievement of the following Sustainable Development Goals (SDGS): SDG 1, SDG 8, SDG 10, SDG 16. The proposed approach makes it possible to take into account the indicators that are most vulnerable in terms of their impact on the progress of regions in the field of sustainable development, as well as to form a list of measures, the implementation of which will ensure capacity building of the social cohesion mechanism (hereinafter referred to as SCM).
The main innovative contribution of the study is the development of an economic and mathematical model for optimizing resources and prioritizing measures aimed at strengthening social cohesion. The model takes into account the amount of available resources, the need to use them for the implementation of specific activities and an expert assessment of their priority. This approach provides an objective and systematic solution to the challenges of sustainable development, focusing on social cohesion as a key factor. The study proves that the application of the model requires high-quality data, competence in the process of interpreting modelling results and active interaction with stakeholders. In conclusion, it is emphasized that the integration of social cohesion into strategic planning and the application of the proposed model are the basis for more effective and sustainable development of regional society.W artykule zbadano rolę spójności społecznej w kontekście zrównoważonego rozwoju społeczeństw regionalnych. Udowodniono, że postęp w zakresie zrównoważonego rozwoju zależy od spójności społecznej, jako jednego z czynników zapewniających osiągnięcie zmian środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Wypracowano mechanizm spójności społecznej, którego efektem obok stabilności i sprawiedliwości społecznej, wzmocnienia zaufania obywateli do instytucji państwowych i publicznych, opieki społecznej, jest postulat zrównoważonego rozwoju regionów. W artykule wykazano, że współczesne wyzwania, takie jak nierówności społeczne, migracje i różnice etniczne, mogą osłabiać potencjał spójności społecznej jako katalizatora zrównoważonego rozwoju regionów.
Aby ilościowo określić poziom spójności społecznej, proponuje się system wskaźników, który integruje wskaźniki ekonomiczne, demograficzne, edukacyjne i inne oraz pozwala na szczegółową analizę aktualnego stanu spójności społecznej w różnych regionach. Uwzględnianie wpływu wskaźników spójności społecznej na postęp zrównoważonego rozwoju regionów realizowane jest poprzez włączenie wskaźników odzwierciedlających poziom potencjału spójności społecznej, a jednocześnie będących źródłem danych do oceny osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.
Na przykładzie krajów UE przeprowadzono analizę wskaźników związanych z blokami zaufania do instytucji oraz wskaźników ekonomicznych w ocenie poziomu spójności społecznej. Oszacowane wskaźniki uwzględniane są także przy wyliczaniu osiągnięcia następujących Celów zrównoważonego rozwoju (SDGs): SDG 1, SDG 8, SDG 10, SDG 16. Proponowane podejście pozwala na uwzględnienie wskaźników najbardziej wrażliwych pod względem wpływu na postęp realizacji regionów w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także stworzenie listy działań, których realizacja zapewni budowanie potencjału mechanizmu spójności społecznej (zwanego dalej SCM).
Głównym innowacyjnym wkładem badania jest opracowanie ekonomicznego i matematycznego modelu optymalizacji zasobów i ustalenia priorytetów działań mających na celu wzmocnienie spójności społecznej. Model uwzględnia wielkość dostępnych zasobów, potrzebę ich wykorzystania na realizację konkretnych działań oraz ekspercką ocenę ich priorytetu. Podejście to zapewnia obiektywne i systematyczne rozwiązanie wyzwań zrównoważonego rozwoju, koncentrując się na spójności społecznej jako kluczowym czynniku. Z badania wynika, że zastosowanie modelu wymaga wysokiej jakości danych, kompetencji w procesie interpretacji wyników modelowania oraz aktywnej interakcji z interesariuszami. Podsumowując, podkreślono, że włączenie spójności społecznej do planowania strategicznego i zastosowanie proponowanego modelu stanowią podstawę bardziej efektywnego i zrównoważonego rozwoju społeczeństwa regionalneg
Ocena strategii ochrony lasów pod kątem przywracania różnorodności biologicznej i zrównoważonego rozwoju: globalna analiza porównawcza
Get PDFThe escalating rate of deforestation presents significant challenges to the global economy, including the loss of habitats for endangered species and a decline in biocapacity reserves. This situation also raises concerns about overcrowding and excessive production, which can undermine conservation efforts. Addressing this issue, Sustainable Development Goal 15 of the United Nations emphasizes managing forest resources, preventing habitat loss, combatting desertification, and expanding biodiversity reserves. Its contributions have played a pivotal role in wildlife conservation, mitigating rural-urban migration and preserving land resources. Given the relevance of this problem, this study examines the consequences of ongoing tropical deforestation on the loss of endangered species habitats while controlling for biocapacity reserves, urbanization, economic growth, and industrialization across a large sample of 159 nations, further categorized into low-, middle-, and high-income countries. The findings from cross-sectional and quantile regression analyses reveal that higher deforestation rates, increased rural-urban migration, and greater industrialization threaten endangered species habitats. Conversely, increased biocapacity reserves and economic growth contribute to wildlife restoration. Granger causality estimations highlight unidirectional relationships between deforestation and biodiversity loss (as well as biocapacity reserves), while deforestation and industrialization exhibit bidirectional causality. The results further indicate that sustained economic growth leads to deforestation, biocapacity reserves, and urbanization, while urbanization contributes to deforestation. This underscores the role of deforestation as the primary driver of habitat loss for endangered species and the depletion of biocapacity, thereby fostering mass production. Urbanization and economic growth are shown to be causally linked to deforestation across countries. The study underscores the urgent need to safeguard forest reserves against large-scale land conversion for infrastructure development, industrialization, and settlement of overpopulated urban areas, as these factors contribute to habitat degradation and biodiversity loss. Conserving, restoring, and promoting sustainable utilization of ecosystems are essential measures to address natural uncertainties and advance Sustainable development goals.Rosnące tempo wylesiania stwarza poważne wyzwania dla gospodarki światowej, w tym groźbę utraty siedlisk zagrożonych gatunków i spadek rezerw pojemności biologicznej przyrody. Sytuacja ta budzi również obawy związane z przeludnieniem i nadmierną produkcją, co może zniweczyć wysiłki na rzecz ochrony przyrody. Odnosząc się do tej kwestii, Cel Zrównoważonego Rozwoju nr 15 Organizacji Narodów Zjednoczonych kładzie nacisk na zarządzanie zasobami leśnymi, zapobieganie utracie siedlisk, zwalczanie pustynnienia i poszerzanie rezerwatów różnorodności biologicznej. Jego realizacja odgrywa kluczową rolę w ochronie dzikiej przyrody, łagodzeniu migracji ze wsi do miast i ochronie zasobów gruntów. Biorąc pod uwagę znaczenie tego problemu, w niniejszym badaniu zbadano wpływ ciągłego wylesiania tropikalnego na utratę siedlisk zagrożonych gatunków, przy jednoczesnym kontrolowaniu rezerw pojemności biologicznego, urbanizacji, wzrostu gospodarczego i industrializacji na dużej próbie 159 krajów, podzielonych dalej na kategorie o niskim, krajach o średnich i wysokich dochodach. Wyniki analiz przekrojowych i regresji kwantylowej pokazują, że wyższe wskaźniki wylesiania, wzmożona migracja ze wsi do miast i większa industrializacja zagrażają siedliskom zagrożonych gatunków. I odwrotnie, zwiększone rezerwy pojemności biologicznej i wzrost gospodarczy przyczyniają się do odbudowy dzikiej fauny i flory. Szacunki przyczynowości Grangera uwydatniają jednokierunkowe związki między wylesianiem a utratą różnorodności biologicznej (a także rezerwami pojemności biologicznej), podczas gdy wylesianie i industrializacja wykazują dwukierunkową przyczynowość. Wyniki wskazują ponadto, że trwały wzrost gospodarczy prowadzi do wylesiania, rezerw pojemności biologicznych i urbanizacji, podczas gdy urbanizacja przyczynia się do wylesiania. Podkreśla to rolę wylesiania jako głównego czynnika powodującego utratę siedlisk zagrożonych gatunków i wyczerpywanie się pojemności biologicznej, co sprzyja masowej produkcji. Wykazano, że urbanizacja i wzrost gospodarczy są powiązane przyczynowo z wylesianiem w różnych krajach. Badanie podkreśla pilną potrzebę zabezpieczenia rezerwatów leśnych przed przekształcaniem gruntów na dużą skalę w celu rozwoju infrastruktury, industrializacji i zasiedlania przeludnionych obszarów miejskich, ponieważ czynniki te przyczyniają się do degradacji siedlisk i utraty różnorodności biologicznej. Ochrona, przywracanie i promowanie zrównoważonego wykorzystania ekosystemów to podstawowe środki pozwalające zaradzić naturalnym niepewnościom i osiągać zrównoważony rozwój
BICYCLE PARKING STAND
Get PDFThis paper presents the design and construction of a bicycle parking stand that protects a standing bicycle from theft. The design includes the construction principles, a 3D model made in SolidEdge software, the electronic components used in the construction of the stand and an electronic schematic with control software. The stand consists of mechanical (stand, handle), electronic (microcontroller, display, RFID system) and software (C++ language) parts. The stand was made and tested under real conditions, which confirmed the effectiveness of the system. The bicycle stand can be used in all public areas where bicycle parking should be safe