Via Medica Journals
Not a member yet
55128 research outputs found
Sort by
ERRATUM: Methotrexate-associated oral mucositis in children with acute lymphoblastic leukemia
No full textMethotrexate is an antifolate widely used in oncology and rheumatology that plays an important role in the treatment of acute lymphoblastic leukemia in children. One of its most common side effects is oral mucositis, which is a general term for ulceration and inflammation of the mucous membrane of the mouth. It can severely affect a patient’s quality of life, causes poor nutrition, and may lead to discontinuation of the next course of chemotherapy. Oral mucositis typically develops a few days after chemotherapy infusion. Due to this risk, it appears reasonable to use preventive agents against oral mucositis before the inclusion of methotrexate in therapy. To date, clinical trials have examined the effectiveness of medications such as glutamine, palifermin, chlorhexidine, amifostine, cyclooxygenase-1 inhibitor, leucovorin or other methods including laser therapy and oral cryotherapy. There are also several methods used to control already established inflammation and reduce pain more effectively: laser therapy, platelet-rich plasma and platelet gel, taxifolin, film-forming and coating agents. A crucial role is played by supportive interventions involving analgesic treatment, including topical morphine and benzydamine and a modern approach to pain management – for example, the use of virtual reality
Screening coagulation parameters in the diagnosis of hemostasis disorders in children
No full textPediatric hemostasis is a dynamic system that undergoes substantial age-related changes from the neonatal period through adolescence. The assessment of coagulation parameters is essential for diagnosing bleeding disorders (hemorrhagic diatheses), thromboembolic conditions, and diseases that secondarily impact coagulation function, including infections, liver diseases, and metabolic disorders. This review examines key aspects of developmental hemostasis physiology, indications for laboratory testing, and the interpretation of both basic and specialized coagulation tests
Rak wielkokomórkowy neuroendokrynny płuca — dylematy diagnostyczne i kliniczno-terapeutyczne
No full textPulmonary large cell neuroendocrine carcinoma (LCNEC) belongs to a heterogenous group of lung cancers that show morphological, ultrastructural and immunohistochemical similarities, but differ in etiopathogenesis, molecular profile, clinical course, prognosis and treatment. The prognosis of pulmonary LCNEC is extremely poor, and the median overall survival usually does not exceed one year. According to the 2015 WHO classification, LCNECs are classified as neuroendocrine tumors, along with typical and atypical carcinoid tumors and small cell lung cancer (SCLC). The optimal therapeutic approach in patients with LCNEC has not yet been determined. Accurate diagnosis of LCNEC is crucial, and management algorithms should be developed on the basis of multicenter prospective clinical trials.
This review presents the diagnosing criteria for large cell neuroendocrine carcinoma and reviews the effectiveness of available therapeutic optionsRak wielkokomórkowy neuroendokrynny płuca (LCNEC, large-cell neuroendocrine carcinoma) należy do zróżnicowanej grupy nowotworów płuca, które wykazują podobieństwo morfologiczne, ultrastrukturalne i immunohistochemiczne, jednak różnią się etiopatogenezą, profilem molekularnym, przebiegiem klinicznym, rokowaniem oraz leczeniem.
Rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne, a mediana czasu przeżycia całkowitego nie przekracza zwykle roku. Raki wielkokomórkowe neuroendokrynne według klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia z 2015 roku zaliczane są do nowotworów neuroendokrynnych obok rakowiaków typowych, atypowych i raka drobnokomórkowego płuca. Dotychczas nie określono optymalnego sposobu postępowania terapeutycznego u chorych na LCNEC. Prawidłowe rozpoznanie LCNEC ma kluczowe znaczenie, a algorytmy postępowania powinny być opracowane na podstawie wieloośrodkowych prospektywnych badań klinicznych.
W opracowaniu przedstawiono kryteria rozpoznania LCNEC oraz dokonano przeglądu skuteczności dostępnych metod terapeutycznych.
Wpływ otyłości na zdrowie matki i dziecka w okresie ciąży i po porodzie
No full textWprowadzenie: Otyłość jest jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych XXI wieku, dotykającym rosnącą liczbę ludzi na całym świecie. W kontekście ciąży otyłość niesie ze sobą szczególne ryzyko zarówno dla matki, jak i dla dziecka.
Cel pracy: Głównym celem pracy były przegląd i uporządkowanie dostępnych badań dotyczących skutków otyłości u kobiet w ciąży. Skupiono się na wpływie otyłości na przebieg ciąży, na sam poród, a także na potencjalnych długoterminowych konsekwencjach otyłości matki dla zdrowia dziecka w przyszłości.
Metody przeglądu: Dokonano przeglądu literatury dotyczącej wpływu otyłości na przebieg ciąży, zdrowie matki podczas ciąży oraz potencjalne konsekwencje zdrowotne dla dziecka w przyszłości. W analizie uwzględniono prace pełnotekstowe zindeksowane w bazie PubMed. Elektroniczne wyszukiwanie literatury ograniczono do lat publikacji 2008–2024, korzystając z określonych słów kluczowych, takich jak „otyłość matki”, „powikłania ciąży”, „cukrzyca ciążowa”, „karmienie piersią” oraz „stan przedrzucawkowy”. Wszystkie znalezione artykuły zostały poddane analizie, obejmując zarówno prace oryginalne, jak i przeglądowe.
Opis stanu wiedzy: Kobiety z nadwagą lub otyłością są narażone na większe ryzyko powikłań w trakcie ciąży, takich jak cukrzyca ciążowa i stan przedrzucawkowy. Dodatkowo, nadwaga i otyłość matki mogą mieć długoterminowe konsekwencje dla zdrowia dziecka, takie jak zwiększone ryzyko wad wrodzonych, makrosomii oraz zaburzeń metabolicznych. Podkreśla to konieczność monitorowania nadwagi i otyłości u kobiet zarówno przed ciążą, jak i w jej trakcie.
Podsumowanie: Analiza wykazała rosnący problem otyłości u kobiet w ciąży w ostatnich dekadach, a także liczne konsekwencje z nią związane, zarówno dla matki, jak i dziecka. W pracy opisano wpływ otyłości na zdrowie matki i dziecka zarówno w trakcie ciąży, jak i po porodzie
Wpływ rozpoczęcia krótkotrwałego stosowania insuliny bazowej u osób z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2 na kontrolę glikemii w rocznej obserwacji — prospektywne kohortowe badanie interwencyjne prowadzone w dwóch grupach
No full textCel badania: Celem badania była ocena w rocznej obserwacji skuteczności i bezpieczeństwa wczesnego zastosowania intensywnej insulinoterapii u nieleczonych wcześniej pacjentów z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2 (T2D, type 2 diabetes).
Materiały i metody: Badanie było prospektywnym, kohortowym, interwencyjnym badaniem prowadzonym w dwóch grupach. Uczestniczyło w nim 243 dorosłych osób z nowo rozpoznaną, nieleczoną wcześniej T2D. Uczestników podzielono na dwie grupy leczenia. Obie grupy (1. i 2.) były leczone z zastosowaniem skojarzenia trzech leków hipoglikemizujących przez okres jednego roku. Uczestnicy w grupie 1. otrzymywali również leczenie insuliną glargine 100 j./ml raz dziennie przez 2 tygodnie. Punkty końcowe badania obejmowały wartość hemoglobiny glikowanej (HbA1c), zmiany masy ciała i występowanie hipoglikemii w okresie jednego roku obserwacji.
Wyniki: W ocenie po 3 miesiącach wartość HbA1c < 7% (53 mmol/mol) osiągnięto u 98/119 osób (82,4%) w grupie 1. oraz u 61/124 osoby (49,2%) w grupie 2. (p < 0,0001). W ocenie po 12 miesiącach wartość HbA1c < 6,5% (48 mmol/mol) osiągnięto u 42/109 osób (38,5%) w grupie 1. oraz u 27/114 osób (23,7%) w grupie 2. (p = 0,01). W obu grupach obserwowano istotną redukcję masy ciała w porównaniu z wartościami początkowymi. Odsetek uczestników z występowaniem epizodów hipoglikemii wynosił 8,4% w grupie 1. i 2,4% w grupie 2.
Wnioski: Zastosowanie trwającej dwa tygodnie terapii insuliną bazową u pacjentów z nowo rozpoznaną T2D i nasiloną hiperglikemią zapewniło szybką, skuteczniejszą i trwałą kontrolę glikemii w okresie rocznej obserwacji. Wykazano bezpieczeństwo tego postępowania z rzadszym występowaniem epizodów łagodnej hipoglikemii i bez przyrostu masy ciała. Numer identyfikacyjny wg ClinicalTrials.gov: NCT06107153
Host-response biomarkers in sepsis: a new diagnostic paradigm for the emergency department
No full textPacjentka z podejrzeniem ropnia płuca
No full textObraz radiologiczny zmian płucnych często jest jednoznaczny. Niejednokrotnie podobny obraz w badaniach radiologicznych dają zmiany o charakterze nowotworowym oraz o innym podłożu. W poniższym artykule opisano przypadek pacjentki hospitalizowanej z podejrzeniem ropnia płuca. Wstępną diagnozę postawiono na podstawie badania RTG klatki piersiowej i TK klatki piersiowej bez kontrastu. W toku diagnostyki zmiana okazała się być zmianą guzowatą z rozpadem, a w weryfikacji histopatologicznej rozpoznano raka płaskonabłonkowego płuca
Diagnostyka raka płuca oraz leczenie skojarzone w ramach Lung Cancer Unit — czas i jakość
No full textZorganizowana opieka w ramach Lung Cancer Unit skraca czas diagnostyki oraz poprawia jakość postępowania w raku płuca. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek kliniczny 72-letniej pacjentki, u której z powodu zwłoki diagnostycznej przedkli-nicznej doszło do progresji choroby. Diagnostyka pulmonologiczna w Lung Cancer Unit została przeprowadzona szybko, zgodnie z aktualnymi rekomendacjami, obejmując zaawansowane badania inwazyjne z pobraniem materiału do analizy histopatologicznej, dokładną ocenę stopnia zaawansowania choroby oraz ocenę wydolności pozostałych narządów i układów. Decyzje terapeutyczne zostały podjęte w ramach ściśle współpracującego ze sobą zespołu wielodyscyplinarnego, co umożliwiło wdrożenie spersonalizowanego i optymalnego leczenia skojarzonego
