Via Medica Journals
Not a member yet
55128 research outputs found
Sort by
Dynamic Coronary Roadmap reduces contrast volume during a percutaneous coronary intervention in acute coronary syndromes
No full textDurwalumab i tremelimumab w leczeniu chorych na nieoperacyjnego raka wątrobowokomórkowego. Komentarz do listy priorytetów refundacyjnych (TOP 10 ONKO) w 2025 roku
No full textBrakRak wątrobowokomórkowy (HCC) to najczęstszy pierwotny nowotwór wątroby. Większość przypadków diagnozowana jest w stadium zaawansowanym, a podstawowym postępowaniem jest wówczas leczenie systemowe. Przełomem okazało się połączenie immunoterapii z lekami antyangiogennymi, na przykład atezolizumabu z bewacyzumabem, oraz immunoterapia skojarzona, jak durwalumab z tremelimumabem (schemat STRIDE).
W badaniu HIMALAYA wykazano przewagę schematu STRIDE (pojedyncza wysoka dawka wstępna tremelimumabu w skojarzeniu z durwalumabem) nad sorafenibem w zakresie czasu całkowitego przeżycia (HR = 0,78; 95,0% CI 0,65–0,93; p = 0,0035). Skuteczność schematu STRIDE potwierdzono w dłuższej obserwacji — po 5 latach żyło 19,6% chorych leczonych schematem STRIDE i 9,4% otrzymujących sorafenib. Schemat STRIDE jest zalecany w leczeniu pierwszej linii chorych na nieoperacyjnego HCC. Terapia ta została także umieszczone na liście priorytetów refundacyjnych (TOP 10 ONKO) w 2025 roku.
W badaniu CheckMate 9DW oceniono w leczeniu pierwszej linii inną kombinację anty-PD1/anty-CTLA4 — niwolumab z ipilimumabem. Wykazano poprawę OS pod wpływem immunoterapii w porównaniu z angiogennymi inhibitorami wielokinazowymi (HR = 0,79; 95% CI 0,65–0,96; p = 0,018). Oczekiwane są wyniki długoterminowej obserwacji chorych z tego badania.
Poszerzają się możliwości leczenia pierwszej linii u chorych na nieoperacyjnego HCC
Efektywność i bezpieczeństwo panitumumabu w leczeniu chorych na uogólnionego raka jelita grubego
No full textPanitumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym podklasy IgG2, które wiąże się z domeną zewnątrzkomórkową receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR, epidermal growth factor receptor). Lek został zarejestrowany do stosowania u chorych na przerzutowego raka jelita grubego. Może być kojarzony z chemioterapią według schematów FOLFOX lub FOLFIRI w 1. linii, z chemioterapią FOLFIRI w II rzucie paliatywnej terapii lub wdrażany w monoterapii po niepowodzeniu schematów zawierających oksaliplatynę, irynotekan oraz 5-fluorouracyl. W Polsce, zgodnie z obowiązującymi zapisami katalogu chemioterapii, przeciwciała anty-EGFR mogą być zastosowane tylko w ramach jednej linii leczenia. Warunkiem zastosowania panitumumabu, niezależnie od etapu leczenia, jest wykluczenie obecności mutacji w eksonach 2., 3. i 4. genów KRAS i NRAS oraz mutacji aktywującej (V600E) w genie BRAF. Najczęstszym działaniem niepożądanym przeciwciał anty-EGFR jest toksyczność skórna, która jest zlokalizowana głównie w obrębie głowy oraz górnej połowy ciała — wymienione działanie niepożądane jest typowe dla wszystkich leków blokujących aktywność receptora EGFR. Panitumumab jest lekiem stosowanym od wielu lat (pierwsza rejestracja przez Amerykańską Agencje ds. Żywności i Leków w 2006 roku), a doświadczenia kliniczne potwierdzają dane z badań klinicznych dotyczące korzystnego wpływu tego leku na poprawę rokowania przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa. Dodatkowo możliwość kwalifikacji do leczenia na podstawie wyników badań molekularnych z tkanki nowotworu umożliwia personalizowane leczenie i racjonalne wydatkowanie publicznych środków
Distant Metastases or Independent Oncological Process – Diagnostic and Therapeutic Challenges in a Patient Diagnosed with Gastric Adenocarcinoma.
No full textGruczolakorak żołądka stanowi istotny problem zdrowotny, będąc trzecią przyczyną zgonów z powodu nowotworów złośliwych na świecie. Diagnoza stawiana jest w większości przypadków w stadium zaawansowanym, co wiąże się z niepomyślnym rokowaniem.
W opisywanym przypadku u chorej z miejscowo zaawansowanym gruczolakorakiem żołądka pojawiły się zmiany w oczodole o niejasnym charakterze, wymagające poszerzenia diagnostyki, co pozwoliło postawić ostateczną diagnozę i odpowiednio dobrać leczenie.Gastric adenocarcinoma is a significant health problem, being the third leading cause of death among malignant tumors worldwide. Late diagnosis means that this cancer is mostly detected at an advanced stage, which is associated with poor prognosis. In the described case, a patient with locally advanced gastric adenocarcinoma developed infiltrative changes in the orbit of unclear nature, requiring extended diagnostics, which allowed for the final diagnosis and appropriate treatment selection
Locally advanced thoracic NUT carcinoma — a case report and literature review
Get PDFNUT carcinoma is an extremely rare and aggressive cancer. It is characterised by the presence of a nuclear protein gene rearrangement (NUTM1) on chromosome 15q14. Nut carcinoma can occur at any age but mainly in third decade. Patients with NUT carcinoma have affects diffrent organs, mainly in the midline of the body. Average overall survival patients with nut carcinoma does not exceed one year. The very rapid course of the disease, non-specific symptoms and the lack of specific treatment guidelines constitute a therapeutic challenge for oncologists. New treatment standards are needed. In our case report, we proposed a treatment method that showed clinical benefit
NTRK fusion as therapeutic target for treatment of central nervous system tumors — current data and perspectives
No full textNeurotrophic tyrosine receptor kinase (NTRK) gene fusion represents a rare but highly significant oncogenic molecular aberration with a predictive role in cancer therapy. Despite its low incidence, it is found in numerous tumors, including primary and metastatic central nervous system (CNS) tumors. It is of great clinical value due to the rapidly growing market for targeted therapies for oncologic diseases. In recent years, the US Food and Drug Administration (FDA) has approved several tropomyosin receptor kinase (TRK) inhibitors. The first of these was larotrectinib (2018), followed by entrectinib (2019) and repotrectinib as a second-generation drug in 2023. Advanced clinical trials are currently underway for taletrectinib, which is showing promising results. These new drugs show the ability to penetrate the blood-brain barrier, which is crucial in the treatment of CNS tumors. The efficacy of the therapies measured by the objective response rate (ORR) reaches approximately 80%, which represents a breakthrough in the treatment of patients with CNS tumors containing NTRK fusion.
These therapies are revolutionizing molecular neurooncology, offering new therapeutic options for patients previously deprived of effective therapies, and setting the stage for further development of personalized medicine in oncology. It is extremely important to increase awareness and knowledge of NTRK fusion among researchers and clinicians, which can contribute to the intensification of clinical trials evaluating the efficacy and safety of targeted therapies.
Acute and late toxicity in prostate cancer patients treated with moderately hypofractionated radiotherapy
No full textIntroduction. Prostate cancer is the second most commonly diagnosed cancer and a fifth leading cause of cancer-related death among men worldwide. Moderately hypofractionated radiotherapy (HF-M) offers a shorter, effective alternative to conventional treatment. However, data on its acute and late toxicity, especially post-treatment phase, remain limited. The objective was to describe both acute and late toxicity in patients with prostate cancer treated with HF-M (20 fractions).
Material and methods. Retrospective cohort of patients with localized or locally advanced prostate cancer treated moderately with HF-M (60 Gy/20 fractions). Toxicity was assessed using Common Terminology Criteria for Adverse Events, version 5.0. Clinical, dosimetric, and quality-of-life data were collected with over two years of follow-up. Statistical analyses explored relations between treatment parameters and toxicity outcomes.
Results. A total of 143 patients were included (median age: 72 years), with 68.53% classified as high-risk. Acute toxicity occurred in 36 patients (25.17%), most commonly actinic cystitis (10.49%). Late toxicity was observed in 53 patients (37.06%), mainly erectile dysfunction (13.29%) and lower urinary tract symptoms (7.69%). Quality-of- -life deterioration was more frequent in patients with acute toxicity compared to those without (40.00% vs. 15.09%; p = 0.002). Biochemical control was favorable, with a median follow-up PSA of 0.06 ng/mL (IQR: 0.006–0.23).
Conclusions. HF-M provided adequate biochemical control with acceptable toxicity in this high-risk Latin American cohort. Patient-reported outcomes underscored its impact on quality of life, supporting its role as a standard treatment in resource-limited settings
Hemochromatoza — wpływ występowania różnych wariantów mutacji genu HFE na kliniczny przebieg choroby
No full textHemochromatosis is an autosomal recessive disease. Due to the genetic background of hemochromatosis, it cannot be avoided or prevented from developing in any way. The most common forms of hereditary hemochromatosis include hemochromatosis with mutations in both alleles of the HFE gene - homozygotes with the C282Y mutation and C282Y/H63D heterozygotes. The disease is progressive and usually manifests itself after the age of 40, and most cases affect men. Type 1 with a homozygous variant of the C282Y mutation is considered the most severe form of hemochromatosis due to its symptoms and course of the disease. Early diagnosis and introduction of effective treatment allows patients to maintain the length and quality of life at a satisfactory level.Hemochromatoza jest chorobą dziedziczoną autosomalnie recesywnie. Ze względu na uwarunkowanie genetyczne hemochromatozy nie można jej w żaden sposób uniknąć ani zapobiec rozwojowi. Do najczęstszych postaci hemochromatozy dziedzicznej zalicza się hemochromatozę z mutacją w obu allelach genu HFE — homozygoty z mutacją C282Y oraz heterozygoty C282Y/H63D. Choroba ma charakter postępujący i objawia się najczęściej po 40. roku życia, a większość przypadków dotyczy mężczyzn. Za najcięższą postać hemochromatozy ze względu na objawy i przebieg choroby uznaje się typ 1 z homozygotycznym wariantem mutacji C282Y. Wczesne rozpoznanie i wprowadzenie skutecznego leczenia pozwala na utrzymanie długości i jakości życia pacjentów na zadowalającym poziomie
Ocena skrzeplin uszka lewego przedsionka w tomografii komputerowej serca
No full textCardiac computed tomography (CT) is an effective and non-invasive imaging method for the evaluation of intracardiac thrombi, particularly in patients with contraindications to transesophageal echocardiography (TEE). CT demonstrates excellent sensitivity and specificity, especially in the assessment of the left atrial appendage. Despite the requirement for contrast administration and certain technical limitations, cardiac CT may serve as a valuable alternative to TEE, particularly in patients for whom echocardiography is contraindicated or technically challenging.Tomografia komputerowa (TK) serca stanowi skuteczną i nieinwazyjną metodę oceny skrzeplin wewnątrzsercowych, szczególnie u pacjentów z pr zeciwwskazaniami do echokardiografii przezprzełykowej (TEE, transesophageal echocardiography). Badanie charakteryzuje się bardzo wysoką czułością i swoistością, zwłaszcza w ocenie uszka lewego przedsionka. Pomimo pewnych ograniczeń technicznych oraz konieczności podania środka kontrastowego, TK może być wartościową alternatywą dla TEE w przypadkach, gdy jej wykonanie jest utrudnione lub niemożliwe
Zakażenia ran u pacjentów z niedoborami odporności — czynniki ryzyka, diagnostyka i postępowanie okołooperacyjne
No full textPatients suffering from immunodeficiency are exposed to wound infections caused by opportunistic pathogens. Serve skin infections that are resistant to empirical treatment should be alarming for doctor. Pathogens responsible for colonisation of the wound surface depend on damaged immune cells and other defective structures of the immune system. This fact could be helpful to doctors in making a correct diagnosis. Surgical site infection is one of the most common procedural complications. In order to minimize the risk of that kind of infections it is important to prepare the patients with immunodeficiency for the operations optimally. Traditional microbiological diagnostics of skin infections caused by opportunistic pathogens is difficult and can give false-negative results. Advanced microbiological diagnostics techniques, such as matrix-assisted laser desorption ionization-time of flight MS are thought to improve microbal identification. Scientists are researching the use of immunomodulating substances in wound infections prevention.Zakażenia ran u osób z niedoborami odporności są najczęściej wywoływane przez drobnoustroje oportunistyczne kolonizujące powłoki skórne i błony śluzowe. Ciężkie, niereagujące na standardowe leczenie zakażenia skór y i tkanki podskórnej powinny wzbudzać czujność i skłaniać do poszerzenia diagnostyki immunologicznej. Rodzaj patogenu odpowiedzialny za kolonizację rany u osoby z niedoborami odporności jest uzależniony od tego, które komórki bądź struktury układu odpornościowego działają nieprawidłowo i może to stano wić wskazówkę diagnostyczną ukierunkowującą na nieprawidłowo funkcjonuj ącą składową układu immunologicznego i ustalenie rozpoznania. Zakażenie miejsca operowanego stanowi jedno z najczęstszych powikłań w okresie okołozabiegowym. U pacjentów z niedoborami odporności mogą przyjmować ciężkie postacie, dlatego należy dążyć do minimalizowania częstości ich występowania poprzez właściwe przedoperacyjne przygotowanie pacjenta do zabiegu. Tradycyjna diagnostyka mikrobiologiczna zakażeń skóry wywoływanych patogenami oportunistycznymi u pacjentów z niedoborami odporności jest trudna i może dawać w yniki fałszywie ujemne. Narzędziem umożliwiającym zaawansowane fenotypowanie drobnoustrojów wyizolowanych z powierzchni rany jest matryca wspomagana desorpcją laserową z jonizacją i czasem przelotu MS. Obecnie są prowadzone liczne badania nad wykorzystaniem substancji immunomodulujących w profilaktyce zakażeń ran, co w przyszłości może wpływać na poprawę rokowania leczenia osób z ranami przewlekłymi i defektami w funkcjonowaniu układu odpornościowego