University of Maria Curie-Skłodowska (UMCS): Scientific e-Journals / Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej: e-czasopisma naukowe
Not a member yet
11584 research outputs found
Sort by
Pozalekcyjne i pozaszkolne zorganizowane aktywności uczniów szkół podstawowych
No full textIntroduction: Authors of numerous publications released over the past several decades have emphasized the increasing importance and significance of different forms of non-formal learning, including extra-curricular and out-of-school activities that are expected to respond to the needs and expectations of pupils, and to promote development of their interests. This paper attempts to examine the currently available offer of complementary classes for primary school pupils and to describe the most frequently pursued ones.Research Aim: The purpose of the study was to learn about activities in which learners engage during their leisure time and to describe the extra-curricular and out-of-school activities addressed to primary school pupils. The study was intended to respond to the question of what extra-curricular and out-of-school activities have been organised and what the level of pupil attendance is. Method: Diagnostic survey wasthe applied research design. It was addressed to primary school pupils attending grades 6 to 8and was administered online. Our analyses included 868 questionnaires correctly completed by young respondents from four Polish provinces.Results: The study revealed two more or less equally numbered groups of pupils: active pupils, engaging in different non-compulsory activities and significant number of pupils not using any form of organised non-formal activities. Different types of activities extending the school curriculum as well as sports classes were the prevailing types of activities.Conclusions: The goal should be to make extra-curricular and out-of-school activities more varied to make them refer to formal education to a much smaller extent, and to reveal more areas of human activity. Wprowadzenie: W wielu różnych publikacjach, które ukazały się na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat autorzy podkreślają stale wzrastającą wagę i znaczenie różnych form pozaformalnej nauki, w tym rolę zajęć pozalekcyjnych i pozaszkolnych, które mają odpowiadać na potrzeby i oczekiwania uczniów, wpisywać się w rozwój ich zainteresowań. Niniejszy tekst jest próbą przyjrzenia się obecnej ofercie zajęć uzupełniających dla dzieci szkół podstawowych oraz opisania najczęściej podejmowanych. Cel badań: Przeprowadzone badania miały na celu poznanie aktywności uczniów w ich wolnym czasie, opisanie oferty pozalekcyjnych i pozaszkolnych zajęć adresowanych do uczniów szkół podstawowych. Badania zmierzały do odpowiedzi na pytanie, jakie zajęcia pozalekcyjne organizowane są w szkołach i poza nimi oraz jaka jest w nich skala uczestnictwa uczniów? Metoda badań: Badania miały charakter sondażu diagnostycznego adresowanego do uczniów szkół podstawowych z klas VI−VIII przeprowadzonego za pomocą ankiety internetowej. Do analiz zostało zakwalifikowanych 868 prawidłowo wypełnionych ankiet młodych respondentów z czterech województw.Wyniki: Badania ukazały dwie mniej więcej jednakowo liczne grupy uczniów: aktywnych, angażujących się w różne działania pozaobowiązkowe oraz niekorzystających z żadnych form zorganizowanych zajęć pozaformalnych. Dominującymi aktywnościami badanych w ich czasie wolnym okazały się różne formy rozszerzające szkolne przedmioty obowiązkowe oraz zajęcia sportowe.Wnioski: Należy dążyć do tego aby oferta zajęć pozalekcyjnych i pozaszkolnych była bardziej różnorodna, aby w mniejszym stopniu nawiązywała do edukacji formalnej, a w większym ukazywała różne inne obszary działalności ludzkiej
Pomiędzy asymilacją a inkluzją. Analiza strategii nauczania wobec ukraińskich uczniów z doświadczeniem uchodźctwa
No full textIntroduction: The 2022 Russian invasion of Ukraine led to a massive refugee crisis, placing major strain on European education systems. Poland, hosting the largest number of Ukrainian refugee students, faces significant challenges due to its rigid curricula, standardized testing, and monolingual policies. These systemic features hinder effective inclusion of refugee learners. Understanding teachers’ responses to this situation is vital to assessing the education system’s capacity for equity.Research Aim: This study explores how Polish teachers manage integration of Ukrainian refugee students within a rigid, monolingual system.Method: Using a qualitative approach, the study draws on fieldwork with in-depth, semi-structured interviews and classroom observations. This method provides insights into teachers’ strategies, linguistic obstacles, and assessment practices in daily school life.Results: Teachers frequently implement informal, individualized strategies to support refugee students, relying heavily on personal initiative. However, systemic issues – such as language barriers and limited institutional backing – often lead to assimilation rather than true inclusion.Conclusions: The findings point to the urgent need for systemic reform in Poland. Key recommendations include intercultural education, flexible assessments, and comprehensive teacher development. These steps are necessary to replace assimilationist practices with genuinely inclusive education.Wprowadzenie: Masowa migracja przymusowa osób z Ukrainy po inwazji Rosji w 2022 roku wywarły ogromną presję na europejskie systemy edukacyjne. Polska, przyjmując największą liczbę ukraińskich uczniów, zmaga się z integracją w ramach systemu opartego na programach nauczania, standaryzacji i monolingwalizmie. Bariery te utrudniają rzeczywistą inkluzję. Kluczowe jest zrozumienie, jak nauczyciele reagują na te wyzwania.Cel badań: Celem badania jest analiza sposobów, w jakie polscy nauczyciele radzą sobie z integracją ukraińskich uczniów w opartym na transmisji wiedzy systemie nauczania.Metoda badań: Badanie jakościowe oparte było na badaniach terenowych, obejmujących pogłębione wywiady z nauczycielami i obserwacje lekcji. Umożliwiło to analizę strategii dydaktycznych, barier językowych i praktyk oceniania w codziennym kontekście szkolnym.Wyniki: Nauczyciele często stosują nieformalne, indywidualne strategie wspierania uczniów z doświadczeniem uchodźstwa, opierając się w dużej mierze na własnej inicjatywie. Jednak problemy systemowe – takie jak bariery językowe i ograniczone wsparcie instytucjonalne – często prowadzą do asymilacji, a nie rzeczywistej inkluzjiWnioski: Badanie podkreśla ograniczenia polskiej polityki edukacyjnej wobec uczniów z doświadczeniem uchodźstwa. Potrzebne są reformy: edukacja międzykulturowa, elastyczne ocenianie i rozwój kompetencji nauczycieli – kluczowe dla autentycznej inkluzji
Sur la motivation conceptuelle derrière les images animales dans le « Livre des Proverbes » biblique
No full textDer Beitrag enthält das Abstract ausschließlich in englischer Sprache.This paper investigates the conceptual motivation underlying selected proverbs from the biblical Book of Proverbs that contain animal names. The analysis examines references to a range of animals, including birds, reptiles, and both wild and domesticated mammals, and highlights their culture-specific symbolic significance for the interpretation of the proverbs. Employing methodological tools from Cognitive Linguistics – specifically conceptual metaphor, metonymy, and metaphtonymy (Lakoff & Johnson, 1980; Goossens, 1990; Kövecses, 2010; Ruiz de Mendoza, 2011) – the study demonstrates that animal imagery in Proverbs functions as a vehicle for moral and practical instruction. The corpus for this analysis is the English Standard Version of the Bible, available at https://biblehub.com/. L'article contient uniquement le résumé en anglais
L'écriture « (C)hueca » de Claudia Rodríguez comme vengeance travestie
No full textDer Beitrag enthält das Abstract ausschließlich in englischer Sprache.Claudia Rodríguez (Chile, 1968), writer, performer, and activist, is a key figure in the Latin American travesti movement. This paper examines her literary production, which emerged in the second decade of the 21st century through the self-publishing of her works in fanzine format: "Dramas pobres. Poesía travesti" [Poor Dramas. Transvestite Poetry] (2013); "Cuerpos para odiar. Poesía travesti" [Bodies to Hate. Transvestite Poetry] (2014a); "Manifiesto horrorista" [Horrorist Manifesto] (2014b); "Enferma del alma" [Sick at Heart] (2015); and "Para no morir tan sola. Escritura en pandemia" [So as not to Die so Alone. Writing in a Pandemic ] (2022). Our focus will be on the hybrid and mestizo nature of her texts – not linear but fragmentary – and her incorporation of orality.L'article contient uniquement le résumé en anglais
Corps inexpressifs, fragmentés ou introuvables dans « Soy un bravo piloto de la nueva China » d'Ernesto Semán
No full textDer Beitrag enthält das Abstract ausschließlich in englischer Sprache.This study aims to map the strategies of emancipation that some authors of the last 15 years set in motion in their works of fiction about the genocide of the Argentinean dictatorship. My intention is to delve into the aesthetic dimension of their political approaches, focusing on those creations that problematise what is thinkable, foreseeable or reasonable for the inexpressive, fragmented or untraceable bodies (Quintana, 2020) of both the disappeared and their perpetrators and relatives. I will focus here on the particular case of the novel Soy un bravo piloto de la nueva China [I am a Brave Pilot of the New China] (2011) by Ernesto Semán. The plot alternates between three settings that form a conceptual kaleidoscope in which the bodies of the characters dislocate and renegotiate temporal and spatial obviousness –resorting to elements of non-mimetic literature – to make other forms of relationship with themselves and with others possible. For this porpuse, I will focus on the representation of the bodily, affective and experiential dimension of the protagonists and on the staging of an excess that, according to Rancière, seeks to destabilise the hegemonic order of representation, proposing displacements of the collective outline by crossing different logics.L'article contient uniquement le résumé en anglais
Historia ludowa jako argument i zwrot dyskursywny
Get PDFThe article focuses on an attempt to identify tropes in the meta-scientific analysis of the so-called New People's History, aiming to capture certain patterns in the dynamics of its discourse, including a contextual understanding of the current people's history turn in Poland, along with its specification within a global context. Among other issues, the paper addresses, he problem of defining people's history (and the concept of ‘the people’) and the discursive shift from the postulate of history from below within the model of social history to the multidisciplinary turn in the humanities. The notion of ‘people's history’ is considered as both an argumentative category and a discursive turn, along with its genealogy in historical research. Selected methodological and theoretical aspects of people's history turn, as well as the justification of the Polish genealogical line, are examined in relation to the concept and postulate of the ‘politics of sensitivity’.Artykuł koncentruje się na próbie ustalenia tropów w metanaukowej analizie tzw. nowej historii ludowej dla uchwycenia pewnych wzorców w dynamice jej dyskursu, w tym kontekstowego ujęcia obecnego zwrotu ludowego w Polsce, wraz z jego specyfikacją w kontekście globalnym. Przybliżono tu m.in. problem definiowania historii ludowej (i pojęcia ‘ludu’) i dyskursywne przesunięcie od postulatu historii oddolnej w modelu historii społecznej do wielodyscyplinowego zwrotu w humanistyce. Pojęcie ‘historii ludowej’ rozważono w wymiarze kategorii argumentacyjnej i zwrotu dyskursywnego oraz jego genealogii w badaniach historycznych. Wybrane metodologiczno-teoretyczne aspekty zwrotu ludowego oraz uzasadnienie polskiej linii genealogicznej rozpatrzono w odniesieniu do koncepcji i postulatu ‘polityki wrażliwości’
Wartości elity chłopskiej antykomunistycznego podziemia (w świetle zachowanych zapisek memuarystycznych Zdzisława Brońskiego „Uskoka” i Edmunda Edwarda Taraszkiewicza „Żelaznego”)
Get PDFAfter 1947, the struggle against the communist authorities in Poland was predominantly conducted by peasant fighters, which is an exceptional occurrence in Polish history. This kind of situation had not previously occurred. In the Lublin Voivodeship, the underground struggle was led by Zdzisław Broński “Uskok” and Edmund Edward Taraszkiewicz “Żelazny”. They fought from the end of the war until their deaths in 1949 and 1951, respectively. Their memoiristic writings, which were seized by the security organs and published by IPN (the Institute of National Remembrance), allow for the reconstruction of their value system which included elements such as: homeland and its freedom, faith in God, honor, and family. These values were strongly connected to the national history and fully aligned with the traditionally understood Polish patriotism. Additionally, instrumental values crucial for achieving the aforementioned priorities included: courage, heroism, care for subordinates and collaborators, uncompromising attitude, and dedication to the organization. Both commanders also revealed political and social values: anti-Sovietism, anti-communism, and acceptance of democracy as a social system. Given the value system they adopted and kept to and their resolute stance, they can be considered part of the elite fighting for Polish independence.Po 1947 r. walkę z komunistycznymi władzami w Polsce prowadzili głównie żołnierze pochodzenia chłopskiego, co jest wyjątkowym zjawiskiem w historii Polski. Taka sytuacja nie miała wcześniej miejsca. W województwie lubelskim walkę podziemną prowadzili Zdzisław Broński „Uskok” i Edmund Edward Taraszkiewicz „Żelazny”. Walczyli od końca wojny aż do śmierci, odpowiednio w 1949 i 1951 r. Ich pamiętniki, przejęte przez organy bezpieczeństwa i opublikowane przez IPN (Instytut Pamięci Narodowej), pozwalają na rekonstrukcję ich systemu wartości, który obejmował takie elementy, jak: ojczyzna i jej wolność, wiara w Boga, honor i rodzina. Wartości te były silnie związane z historią narodową i w pełni zgodne z tradycyjnie rozumianym polskim patriotyzmem. Ponadto wartości instrumentalne, kluczowe dla osiągnięcia wyżej wymienionych priorytetów, obejmowały: odwagę, heroizm, troskę o podwładnych i współpracowników, bezkompromisową postawę i oddanie organizacji. Obaj dowódcy wykazywali również wartości polityczne i społeczne: antyradzieckość, antykomunizm i akceptację demokracji jako systemu społecznego. Biorąc pod uwagę system wartości, który przyjęli i którego przestrzegali, oraz ich zdecydowaną postawę, można ich uznać za część elity walczącej o niepodległość Polski
Starożytni greccy chłopi: mit i rzeczywistość z perspektywy płci
Get PDFIn this article, I will explore the idyllic conceptions of peasantry in the Ancient Greek world. From the Homeric poems and Hesiod’s Opera, ancient Greeks considered land tenure the most honorable way to have property. This symbolic creation was present in the minds of the Greeks and was part of children's education. Land tenure was the basis of political participation and the recruitment of soldiers in historic times. Manual workers, even specialized ones, merchants, and long-distance traders were considered inferior to land owners. It was believed that those who had land to lose would defend the country better. However, ancient Greece was also a patriarchal society. In their system, only men could have land, inherit it as first sons, and mature into adulthood. Women were seen as dependent, eternal minors who were expected to marry once adolescent and produce as many children as possible. This ideal sex-role division did not correspond with reality but was used to explain Greek political problems throughout its history. I will use historical events such as the archaic colonization process or the Spartan crisis of the fourth century B. C. to analyse how ancient sources either blamed women for political problems or disregarded them altogether.W niniejszym artykule omówię idylliczne wyobrażenia o chłopstwie w starożytnej Grecji. Na podstawie poematów Homera i dzieła Hezjoda można stwierdzić, że starożytni Grecy uważali posiadanie ziemi za najbardziej honorowy sposób posiadania majątku. Ta symboliczna koncepcja była obecna w umysłach Greków i stanowiła część edukacji dzieci. Posiadanie ziemi było podstawą udziału w życiu politycznym i rekrutacji żołnierzy w czasach historycznych. Pracownicy fizyczni, nawet wyspecjalizowani, kupcy i handlarze dalekosiężni byli uważani za gorszych od właścicieli ziemskich. Wierzono, że ci, którzy mają ziemię do stracenia, będą lepiej bronić kraju. Jednak starożytni Grecy byli również społeczeństwem patriarchalnym. W ich systemie tylko mężczyźni mogli posiadać ziemię, dziedziczyć ją jako pierworodni synowie i stać się pełnoprawnymi dorosłymi. Kobiety były zależne, wiecznie niepełnoletnie, od których oczekiwano, że wyjdą za mąż w wieku nastoletnim i urodzą jak najwięcej dzieci. Ten idealny podział ról płciowych nie odpowiadał rzeczywistości, ale był wykorzystywany do wyjaśnienia problemów politycznych Grecji w całej jej historii. Wykorzystam wydarzenia historyczne, takie jak archaiczny proces kolonizacji lub kryzys spartański w IV w. p.n.e., aby przeanalizować, w jaki sposób starożytne źródła obwiniały kobiety za problemy polityczne lub całkowicie je pomijały
Organizacja życia religijnego lubelskich Żydów w latach 1944–1989
Get PDFThe article has a microhistorical character and analyzes the organization of Jewish religious life in Lublin from 1944 to 1989. It presents the activities of Jewish religious organizations (the Jewish Religious Congregation and later the Religious Association of the Mosaic Faith in Poland) within the context of broader state policies, distinguishing three stages: the period of revival (1944–1949), a time of strict state control (1949–1968), and a decade of gradual decline (1968–1989). Documents created by or originating from the Lublin religious congregation have not survived in archives, so the attempt to reconstruct this issue primarily relied on existing documents from other Jewish organizations (CKŻP and TSKŻ) and correspondence with public administration authorities. The considerations were also supplemented with oral histories from the resources of the Grodzka Gate Centre and memoirs published in the magazine “Kol Lublin”.Artykuł ma charakter mikrohistoryczny i analizuje organizację życia religijnego Żydów w Lublinie w latach 1944–1989. Przedstawia działalność żydowskich organizacji wyznaniowych (Żydowskiej Kongregacji Wyznaniowej, a następnie Związku Religijnego Wyznania Mojżeszowego) w kontekście szerszej polityki państwowej, wyróżniając trzy etapy: okres odrodzenia (1944–1949), czas ścisłej kontroli państwowej (1949–1968) oraz dekady stopniowego zaniku (1968–1989). Dokumenty wytworzone przez lubelską kongregację wyznaniową nie zachowały się w archiwach, dlatego próbę rekonstrukcji omawianego zagadnienia podjęto przede wszystkim w oparciu o istniejące dokumenty innych organizacji żydowskich (CKŻP i TSKŻ) oraz korespondencję z organami administracji publicznej. Rozważania uzupełniono także o historie mówione z zasobów Ośrodka “Brama Grodzka Teatr NN” i wspomnienia opublikowane w magazynie “Kol Lublin”
Wincenty Witos o idei demokracji
Get PDFThe article synthesizes views on the ideas of democracy. The subject of consideration was the concepts formulated by Wincenty Witos (1874–1945) relating to democracy over the period from the time of partitions, the struggle for independence, the reborn Polish state with a democratic system and the transition to authoritarianism. The postulates described and pointed out by Witos, in their general aspects, are still relevant today, and therefore the solutions he proposed are worth considering even today. Undoubtedly, these include democratization of power structures, efficient management of the state, which he combined with high qualifications of administrative staff, observance of civil rights and freedoms, propagation of patriotic ideas and education in the spirit of love for the fatherland. His thought was based on the conviction that true democracy must grow out of the people and serve the people and not elites or individuals striving for absolute power.W artykule dokonano syntezy poglądów na idee demokracji. Przedmiotem rozważań były formułowane przez Wincentego Witosa (1874–1945) koncepcje odnoszące się do demokracji na przestrzeni okresu od czasów zaborów, walki o niepodległość, odrodzonego państwa polskiego o ustroju demokratycznym i przejścia do autorytaryzmu. Postulaty opisywane i wskazywane przez Witosa w swoich generalnych aspektach są aktualne nadal i dlatego proponowane przez niego rozwiązania warte są przemyślenia także dzisiaj. Niewątpliwie należą do nich demokratyzacja struktur władzy, sprawne zarządzanie państwem, które łączył z wysokimi kwalifikacjami pracowników administracji, przestrzeganie praw i wolności obywatelskich, krzewienie idei patriotycznych i wychowanie w duchu miłości do ojczyzny. Jego myśl opierała się na przekonaniu, że prawdziwa demokracja musi wyrastać z ludu i służyć ludowi, a nie elitom czy jednostkom dążącym do władzy absolutnej