University of Maria Curie-Skłodowska (UMCS): Scientific e-Journals / Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej: e-czasopisma naukowe
Not a member yet
11584 research outputs found
Sort by
Polifonia rezyliencji, perspektywa Arno Bertina w książce Ceux qui trop supportent (2021) / Polyphonie de la résilience : le regard impliqué d'Arno Bertina sur Ceux qui trop supportent (2021)
No full textThe article delves into Arno Bertina's Ceux qui trop supportent, examining themes of resilience, social struggle, and the power of language. It analyzes Bertina’s documentary approach in portraying the plight of GM&S factory workers facing layoffs. Grounded in Cyrulnik’s theory of resilience, the analysis interprets the workers' collective resistance against neoliberal forces. The study underscores the significance of solidarity, shared experiences, and reclaiming language as tools of empowerment. Ultimately, it concludes that Bertina's work provides a potent critique of social domination while celebrating the strength and agency of marginalized voices.The article delves into Arno Bertina's Ceux qui trop supportent, examining themes of resilience, social struggle, and the power of language. It analyzes Bertina's documentary approach in portraying the plight of GM&S factory workers facing layoffs. Grounded in Cyrulnik's theory of resilience, the analysis interprets the workers' collective resistance against neoliberal forces. The study underscores the significance of solidarity, shared experiences, and reclaiming language as tools of empowerment. Ultimately, it concludes that Bertina's work provides a potent critique of social domination while celebrating the strength and agency of marginalized voices.Abstrakt.Tematem artykułu jest analiza książki Ci, którzy dźwigają zbyt wiele (2021) autorstwa Arno Bertiny, z ukierunkowaniem na zagadnienia takie jak rezyliencja, walka społeczna oraz siła języka. Bertina, posiłkując się narzędziami formalnymi zbliżonymi do dokumentu, ukazuje warunki pracy pracowników fabryki GM&S, którzy stają wobec masowych zwolnień. Opierając się na teorii rezyliencji Cyrulnika, artykuł interpretuje zbiorowy opór pracowników wobec neoliberalizmu, podkreślając znaczenie solidarności, wspólnego doświadczenia oraz ponownego przejęcia języka jako narzędzi emancypacyjnych. Wnioski wskazują, że twórczość Bertiny stanowi silną krytykę mechanizmów społecznej dominacji, jednocześnie celebrując siłę i autonomię głosów marginalizowanych, wpisując się w refleksję nad kwestiami odporności społecznej i narracji rezylientnej. Résumé. L'article examine l'œuvre « Ceux qui trop supportent » d'Arno Bertina, en mettant en lumière ses thématiques centrales telles que la résilience, la lutte sociale et le pouvoir de la langue. Il analyse la démarche documentaire adoptée par Bertina dans la représentation des conditions des ouvriers de l’usine GM&S confrontés à des processus de licenciement collectif. En s’appuyant sur la théorie de la résilience formulée par Cyrulnik, l’étude interprète la résistance collective des travailleurs face aux dynamiques néolibérales, en soulignant l’importance de la solidarité, du partage d’expériences et de la réappropriation du langage comme moyens d’émancipation. L’analyse conclut que l’œuvre de Bertina constitue une critique incisive des mécanismes de domination sociale, tout en valorisant la force et l’autonomie des voix marginalisées, contribuant ainsi à une réflexion sur les enjeux de la résistance sociale et de la parole narrative
Generalized Kaplan classes and their applications
Get PDFAli and Vasudevarao considered the integral operator and determined all values of and for which the operator maps a specified subclass of Hornich space into another specified subclass of Hornich space. Thus, as it was stated by Kumar and Sahoo, Ali and Vasudevarao studied the range of and that preserves properties of these specified classes. Based on the Kaplan classes, we introduce the product classes for arbitrary finite sequences and and consider operations similar to Hornich operations. To this end we improve Sheil-Small's factorization theorem. Moreover, using elaborated techniques, we simplify proofs and solve the generalized problems considered by Causey and Reade, Goodman, Kim and Merkes
Zakres pojęcia znacznej szkody finansowej (préjudice financier significatif) – glosa do wyroku francuskiego Apelacyjnego Sądu Finansowego z 12 stycznia 2024 r., CAF-2023-01
Get PDFThis publication is a continuation of research on the consequences of recent changes in the French financial law regulations. The commentary on the first judgment of the new French Financial Court of Appeal of 12 January 2024, the creation of which is the result of the above- -mentioned changes, allows to refer to the concept of significant financial damage specified therein. This commentary may also be an interesting material for the Polish legislator and Polish doctrine, which has already been based on French models many times. The concept of the new financial jurisdiction (Cour d’appel financière) constitutes a rather bold institutional reform, which allows not only to relieve the cassation courts but also to provide additional sources of interpretation of key concepts of financial law. The new Financial Court of Appeal, which, not by accident, referred to the concept of financial damage in its first judgment, allows for an increase in the responsiveness of the judiciary related to the need to redefine many concepts in connection with dynamic and exponential technological progress. The methodology used by the author, referring to the functional comparative method, the historical-descriptive method and the dogmatic method, analyses the concept that was expressed in the judgment that the order of magnitude of given loss must be estimated with sufficient precision only to such an extent that it can be assessed in relation to the financial attributes of a given entity.Niniejsza glosa stanowi kontynuację badań nad konsekwencjami zmian w ramach francuskiego prawa finansowego. Komentarz do pierwszego wyroku nowego francuskiego Apelacyjnego Sądu Finansowego z 12 stycznia 2024 r., którego powstanie jest efektem ww. zmian, pozwala na odniesienie się do uszczegółowionej tam koncepcji znacznej szkody finansowej. Niniejsza glosa może stanowić interesujący materiał również dla polskiego ustawodawcy i polskiej doktryny, która już niejednokrotnie na wzorcach francuskich się opierała. Sama koncepcja nowej jurysdykcji finansowej (Cour d’appel financière) stanowi dość odważną reformę instytucjonalną, która pozwala nie tylko na odciążenie sądów kasacyjnych, ale również na dostarczenie dodatkowych źródeł interpretacji kluczowych pojęć prawa finansowego. Nowy Apelacyjny Sąd Finansowy, który nieprzypadkowo w swoim pierwszym orzeczeniu odniósł się do pojęcia „szkoda finansowa”, pozwala na zwiększenie reaktywności sądownictwa na potrzebę redefinicji wielu pojęć w związku z dynamicznym i wykładniczym postępem technologicznym. Metodologia zastosowana przez autora, nawiązując do funkcjonalnej metody porównawczej, metody historycznoopisowej i dogmatycznej, poddaje analizie wyrażoną w przedmiotowym orzeczeniu bardzo interesującą koncepcję, iż rząd wielkości danej szkody musi zostać oszacowany z wystarczającą precyzją, na tyle, aby można było ją następnie ocenić w odniesieniu do atrybutów finansowych danego podmiotu
Między tradycją a nowoczesnością. Koncepcje prawa osobowego Profesora Jana Gwiazdomorskiego w pracach nad kodeksem cywilnym
Get PDFThe article expounds the views of Professor Jan Gwiazdomorski (1899–1977) on the development of the law of persons in the course of the drafting of the Civil Code during the 1950s and 1960s. The author looks at the Professor’s contribution to the work of the Substantive Civil Law Team of the Codification Commission, with a particular focus on his analysis of capacity to perform legal acts and the institution of legal incapacitation. The paper sets out, i.a., the Professor’s proposal to reduce the age at which limited capacity to perform legal acts is acquired from 13 to 10 years, his position regarding the implications of the annulment of marriage for the attainment of majority, and his demands for the extension of protection to persons afflicted with mental illness or mental disability. Attention is likewise drawn to the significance of these proposals in the broader context of Poland’s pre-war legislative traditions and the post-war socio-economic exigencies. The analysis, conducted through the application of historical-legal and dogmatic methods, brings to light the characteristic feature of Professor Gwiazdomorski’s scholarship, namely the integration of dogmatic systematics with the imperative of safeguarding the individual and ensuring the security of legal transactions. Although many of his proposals were not incorporated into the Civil Code adopted in 1964, they nonetheless constitute an important record of the then codification debate, and certain issues – such as the age for the acquisition of limited capacity – continue to resonate in present-day deliberations on the reform of the law of persons.W artykule przedstawiono poglądy Profesora Jana Gwiazdomorskiego (1899–1977) na kształt prawa osobowego w toku prac nad projektem kodeksu cywilnego w latach 50. i 60. XX w. Autorka analizuje udział Profesora w Zespole Prawa Cywilnego Materialnego Komisji Kodyfikacyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem jego stanowiska dotyczącego zdolności do czynności prawnych oraz instytucji ubezwłasnowolnienia. W opracowaniu zaprezentowano m.in. propozycję Profesora dotyczącą obniżenia granicy wieku uzyskania ograniczonej zdolności do czynności prawnych z 13 do 10 lat, jego pogląd w zakresie skutków unieważnienia małżeństwa dla pełnoletności, a także postulaty poszerzenia ochrony osób chorych psychicznie i niedorozwiniętych umysłowo. Wskazano również na znaczenie tych propozycji w kontekście przedwojennych tradycji legislacyjnych oraz powojennych potrzeb społecznych i gospodarczych Polski. Przeprowadzona analiza, oparta na metodach historyczno-prawnej oraz dogmatycznej, pozwoliła uchwycić charakterystyczny rys myśli Profesora Gwiazdomorskiego, łączącej dogmatyczną systematykę z potrzebą ochrony jednostki i zapewnienia bezpieczeństwa obrotu. Choć wiele jego propozycji nie znalazło odzwierciedlenia w uchwalonym w 1964 r. Kodeksie cywilnym, pozostają one istotnym świadectwem ówczesnej debaty kodyfikacyjnej, a niektóre z nich – jak problematyka wieku przyznania ograniczonej zdolności do czynności prawnych – zachowują aktualność także we współczesnych dyskusjach nad reformą prawa osobowego
O tak zwanej konwersji bezwzględnie nieważnej czynności prawnej mortis causa w poglądach Profesora Jana Gwiazdomorskiego
Get PDFThe conversion of a void legal act is closely bound up with the general premise of civil law according to which, insofar as possible, an effort should be made to preserve the validity of a legal act once effected. In the dominant scholarly opinion, conversion is a distinctive juridical construct whereby the transformation of an invalid legal act into a valid one makes it possible to realise the practical objective that the parties sought to attain when undertaking the act. The object of conversion may, in principle, be any existing absolutely void legal act, including unilateral acts, whether inter vivos or mortis causa. Both doctrine and case law, in their prevailing view, have accepted the possibility of converting an invalid will. This tendency accords with the aforesaid broader premise and with the overriding aim of avoiding the extinction of the testator’s intent. The point acquires special significance with respect to wills, since in the case of mortis causa legal acts it is impossible for the party who performed the original act, rendered absolutely void, to repeat it. The conversion of a will thus aims at realising the testator’s true intent and accordingly represents an application of the intent theory. Its legitimacy rests both upon strictly juridical argumentation and upon considerations of a social nature. While the aim so defined may seem prima facie sound, the conversion of an invalid will is fraught with theoretical difficulty. Nor is this the sole reason why the doctrine has found determined opponents. One of its prominent critics was Professor Jan Gwiazdomorski. He offered a thorough critique of the position that the conversion of an invalid will is admissible when the cause of invalidity lies in a breach of the formal requirements governing wills.Konwersja nieważnej czynności prawnej pozostaje w ścisłym związku z przyjętym w prawie cywilnym ogólnym założeniem, zgodnie z którym należy dążyć, w miarę możliwości, do utrzymania w mocy raz dokonanej czynności prawnej. Według poglądu dominującego w literaturze jest to szczególna konstrukcja prawna, za pomocą której – dokonując przemiany nieważnej czynności prawnej w inną, ważną czynność prawną – umożliwia się realizację życiowego celu, jaki strony zamierzały osiągnąć, dokonując czynności prawnej. Przedmiotem konwersji może być w zasadzie każda istniejąca, bezwzględnie nieważna czynność prawna, a także czynność jednostronna, zarówno inter vivos, jak i mortis causa. Zgodnie z poglądem dominującym w doktrynie i orzecznictwie za dopuszczalną uznaje się konwersję nieważnego testamentu. Tendencja ta pozostaje w zgodzie z wyżej wskazanym założeniem i nadrzędnym celem, którym jest uniknięcie unicestwienia woli spadkodawcy. Ma to szczególne znaczenie właśnie w przypadku testamentu z uwagi na to, że w odniesieniu do czynności prawnych mortis causa niemożliwe jest ich powtórzenie przez podmiot dokonujący czynności pierwotnej, dotkniętej sankcją bezwzględnej nieważności. Konwersja testamentu zmierza do urzeczywistnienia prawdziwej woli testatora, jest więc przejawem realizacji teorii woli i znajduje uzasadnienie zarówno w argumentacji ściśle jurydycznej, jak i we względach natury społecznej. Choć tak określony cel wydaje się prima facie słuszny, konwersja nieważnego testamentu jest wysoce wątpliwa teoretycznie, ale nie tylko z tej przyczyny ma zdecydowanych przeciwników. Jednym z nich był Profesor Jan Gwiazdomorski, który przeprowadził wnikliwą krytykę poglądu w przedmiocie dopuszczalności konwersji nieważnego testamentu w sytuacji, kiedy źródłem owej nieważności jest naruszenie przepisów o formie testamentu
Rola Profesora Jana Gwiazdomorskiego w tworzeniu nowoczesnych zabezpieczeń wierzytelności w II Rzeczypospolitej
Get PDFThe article explores the legacy of Professor Jan Gwiazdomorski, a distinguished civil law scholar, in shaping modern security interests. It revisits his interwar writings on ownership as a means of securing claims, contributions that advanced the institution of pledge in the legal framework of the Second Republic of Poland. The study also traces the emergence of the registered pledge in the legislation of that period. Moreover, it considers Professor Gwiazdomorski’s involvement in the Civil Law Codification Committee, with particular emphasis on his contribution to retaining in the 1964 Civil Code the rudiments of real security rights, including pledge (notwithstanding objections as to their alleged incompatibility with socialist legal principles). The analysis concludes with a discussion of the registered pledge in contemporary law. It highlights Professor Gwiazdomorski’s role as a bridge linking the finest traditions of the Second Republic’s civil law scholarship with that of post-communist Poland.Artykuł poświęcony jest działalności wybitnego cywilisty Profesora Jana Gwiazdomorskiego, obejmującej tworzenie nowoczesnych zabezpieczeń wierzytelności. W opracowaniu zostały omówione prace Profesora Gwiazdomorskiego z okresu dwudziestolecia międzywojennego z zakresu prawa własności jako prawa zabezpieczającego wierzytelność. Prace te przyczyniły się do rozwoju instytucji zastawu w prawodawstwie II Rzeczypospolitej. Ponadto zaprezentowany został rozwój instytucji zastawu rejestrowego w prawodawstwie II Rzeczypospolitej. Opisano również działalność Profesora w ramach Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego, w szczególności wkład w pozostawienie w Kodeksie cywilnym z 1964 r. zrębów instytucji zabezpieczeń rzeczowych, w tym zastawu (pomimo podnoszonych uwag o jego niezgodności z zasadami prawa socjalistycznego). Rozważania wieńczy opis kształtu instytucji zastawu rejestrowego we współczesnym systemie prawa. Wskazano też na rolę Profesora Gwiazdomorskiego jako swoistego łącznika najlepszych tradycji cywilistycznych II Rzeczypospolitej z cywilistyką Polski postkomunistycznej
W poszukiwaniu zakresu rzymskiego prawa publicznego. Uwagi na tle polskich podręczników przedmiotu
Get PDFRoman public law is a source of knowledge about the relations between the state and the individual, the family, or, more generally, the society in ancient Rome. However, this concept is often viewed as somewhat vague, especially when trying to grasp its actual scope based on the research literature on the subject. Things are getting even more complicated due to the mutual permeation of Roman public law and private law, the latter prevailing in source texts. Speaking of the research literature, authors seem to offer no more than a skin-deep analysis of both the concept and the content of Roman public law. Consequently, the topics and content of works on Roman public law vary substantially in terms of scope. Jurists and Roman law experts most often attempt to reconstruct the history of the Roman political system, and the historians of antiquity are more inclined to explore the social history of Rome, so the balance happens to be far from even. However, are these two domains fundamentally different from each other, or do they intersect anyway? What do we expect from research publications on Roman public law? Presentation of the political history of Rome? Attempts to reconstruct the public law system? Or maybe a clearer picture of the relations between the Roman state and its people as a community of citizens? The author’s point of departure for consideration of the actual scope of Roman public law is recent studies on the subject published in Poland.Źródłem wiedzy o relacjach między państwem a jednostką, rodziną czy – ogólniej – społeczeństwem w antycznym Rzymie jest rzymskie prawo publiczne. To pojęcie bywa jednak nieostre, zwłaszcza gdy zaczniemy analizować jego zakres na podstawie poświęconych tej tematyce publikacji. Sprawę utrudnia jeszcze wzajemne przenikanie się rzymskiego prawa publicznego oraz prawa prywatnego, z przewagą tego ostatniego, w tekstach źródłowych. Autorzy przedmiotowych publikacji zazwyczaj nie zatrzymują się dłużej nad kwestią pojęcia oraz zakresu treści rzymskiego prawa publicznego. Skutkuje to bardzo zróżnicowaną rozpiętością tematyki i treści opracowań dotyczących rzymskiego prawa publicznego. Prawnicy romaniści najczęściej zajmują się odtworzeniem historii ustroju rzymskiego, a historycy starożytności bardziej skłaniają się ku historii społecznej Rzymu, chociaż proporcje bywają zmienne. Czy jednak obszary te różnią się zasadniczo od siebie, czy też może są w istocie ze sobą zbieżne? Czy od publikacji prezentujących rzymskie prawo publiczne należy oczekiwać przedstawienia historii politycznej Rzymu, próby rekonstrukcji systemu prawa publicznego czy może raczej naświetlenia relacji pomiędzy państwem rzymskim a jego społeczeństwem jako wspólnotą obywateli? Punktem wyjścia analiz oraz bazą do rozważań nad zakresem rzymskiego prawa publicznego w artykule są polskie opracowania z ostatnich lat poświęcone tej tematyce
Obliczanie terminu zasiedzenia służebności przesyłu. Glosa aprobująca do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2023 r. (III CZP 108/22, Legalis nr 2899506)
Get PDFThe Supreme Court in the commented decision of 24 February 2023 (III CZP 108/22, Legalis no. 2899506) negatively assessed the existence (in the period from 1 January 1965 to 2 August 2008, i.e. before the provisions of the Civil Code regarding transmission easements came into force) of an easement “the content of which corresponds to the content of a transmission easement” and found it unacceptable to add the time of possession of such to the period of possession of the transmission easement necessary to acquire it by adverse possession. The Supreme Court formulated the above conclusions on the basis of the principle of non-retroactivity of civil law norms (Article 3 of the Civil Code). The dominant position in the jurisprudence should be considered as approving the taking into account, when calculating the period of adverse possession of a transmission easement, the time of use by an entrepreneur of another person’s property in the period before the provisions on transmission easements were added to the Civil Code. The commented decision is therefore an exception to the dominant view of the judiciary and, as such, deserves comment. The commentary approved the view expressed by the Supreme Court. Due to the fact that the legal issue formulated by the District Court in the case concerned “land easement with content corresponding to a transmission easement”, the commentary also referred to the issue of the existence of such easements in the period from 1 January 1965 to 2 August 2008 and the inclusion of their possession towards adverse possession of the transmission easement.Sąd Najwyższy w glosowanym postanowieniu z dnia 24 lutego 2023 r. (III CZP 108/22, Legalis nr 2899506) negatywnie ocenił istnienie (w okresie od 1 stycznia 1965 r. do 2 sierpnia 2008 r., tj. przed wejściem w życie ustawy o służebnościach przesyłu) służebności „o treści odpowiadającej służebności przesyłu” oraz uznał za niedopuszczalne doliczanie czasu posiadania takiej służebności do okresu zasiedzenia służebności przesyłu, niezbędnego do jej nabycia w drodze zasiedzenia. Sąd Najwyższy sformułował powyższe wnioski, opierając się na zasadzie niedziałania wstecz norm prawa cywilnego (art. 3 k.c.). Za dominujące w orzecznictwie należy uznać stanowisko aprobujące uwzględnianie przy obliczaniu biegu zasiedzenia służebności przesyłu czasu korzystania przez przedsiębiorcę z cudzej nieruchomości w okresie przed dodaniem do Kodeksu cywilnego przepisów o służebnościach przesyłu. Glosowane postanowienie stanowi zatem odstępstwo od dominującego stanowiska judykatury i jako takie zasługuje na komentarz. W glosie zaaprobowano pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy. Z uwagi na to, że zagadnienie prawne sformułowane w przedmiotowej sprawie przez Sąd Okręgowy dotyczyło „służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu”, w glosie odniesiono się również do kwestii dopuszczalności istnienia w okresie od 1 stycznia 1965 r. do 2 sierpnia 2008 r. takich służebności oraz zaliczenia ich posiadania na poczet zasiedzenia służebności przesyłu