Rhythmos (E-Journal - First Department of Cardiology / Evagelismos General Hospital of Athens)
Not a member yet
289 research outputs found
Sort by
Χαμηλή η Επίπτωση Αιφνιδίου Θανάτου στην Εποχή της Πρωτογενούς Αγγειοπλαστικής
Σύμφωνα με το αρχείο της ιαπωνικής μελέτης HIJAMI ΙΙ (Heart 2009, 95:216), περίπου 78% των 4122 ασθενών με οξύ έμφραγμα που επέζησαν και εξήλθαν απο το νοσοκομείο είχαν υποβληθεί σε πρωτογενή αγγειοπλαστική (περίπου 4% υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη). Σε μέση διαχρονική παρακολούθηση ~4 ετών, η επίπτωση του αιφνιδίου θανάτου ήταν μόνον 1.2% και η συνολική θνητότητα 13.1%. Ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης (ΚΕ) είχαν μεγαλύτερη επίπτωση αιφνιδίου (Εικόνα) και ολικού θανάτου, αλλά η ανεύρεση χαμηλού ΚΕ περιορίστηκε σε σχετικά χαμηλή συχνότητα: 17.1% των ασθενών είχαν ΚΕ <40% και μόνον 4.8% των ασθενών είχαν ΚΕ <30%. Παρομοίως σε άλλη μελέτη πρωτογενούς αγγειοπλαστικής (Zwolle Myocardial Infarction Study)(Am J Cardiol 2007;100:793), KE <30% παρατηρήθηκε σε ποσοστό 13.4% μεταξύ 2544 ασθενών με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. Στην ίδια μελέτη επήλθαν μόνον 8 αιφνίδιοι θάνατοι (ποσοστό 2.3%) τον πρώτο χρόνο μεταξύ 342 ασθενών που είχαν ΚΕ<30%. Σε άλλη ιαπωνική μελέτη, (Circ J 2005;69:19) παρατηρήθηκαν μόνον 2 αιφνίδιοι θάνατοι σε 37 μήνες μεταξύ 99 ασθενών με έμφραγμα και ΚΕ<30% που είχαν υποβληθεί κατά κύριο λόγο (77%) σε πρωτογενή αγγειοπλαστική (10% είχαν υποβληθεί σε εγχείρηση “bypass”). Τα αποτελέσματα αυτά δίνουν έμφαση στη σημασία που έχει η βέλτιστη επαναγγείωση στη μείωση του αιφνιδίου θανάτου... (excerpt
Προβλεπτικοί Δείκτες Αιφνιδίου Θανάτου – Αρρυθμιολογικά Quiz
Οι αναίμακτες μέθοδοι που έχουν χρησιμοποιηθεί συνηθέστερα για την πρόγνωση του αιφνίδιου θανάτου και των κακοηθών αρρυθμιών είναι τα όψιμα δυναμικά, η μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας , η ευαισθησία των τασεοϋποδοχέων και η εναλλαγή του κύματος Τ. Παρακάτω δίνονται γενικές πληροφορίες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους. Α) Τα όψιμα δυναμικά (late potentials) είναι χαμηλού πλάτους και υψηλής συχνότητας σήματα που καταγράφονται στο τελικό τμήμα του QRS και προκύπτουν από βραδεία και ανώμαλη αγωγή που συμβαίνει σε περιοχές με προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Για την καταγραφή τους χρησιμοποιείται η τεχνική συμψηφισμού (signal–averaging) που ενισχύει το σήμα και ελαττώνει το θόρυβο. Στο συμψηφισμένο ΗΚΓ(SAECG) αναγνωρίζονται οι παρακάτω δείκτες1) διάρκεια του φιλτραρισμένου QRS (QRSD) που δείχνει πόσο παρατείνεται το QRS από την παρουσία των όψιμων δυναμικών2) η τετραγωνική ρίζα (root mean square)του δυναμικού στα τελευταία 40 msec του QRS (RMS40) που δείχνει το ποσό της ενέργειας των όψιμων δυναμικών3) η διάρκεια των χαμηλού πλάτους(κάτω από 40μV) σημάτων στο τελικό τμήμα του QRS (LAS40) που δείχνει τη διάρκεια των όψιμων δυναμικών... (excerpt
Ηλεκτροφυσιολογικά / Βηματοδοτικά Νέα
Το συνέδριο της ESC θα γίνει στη Βαρκελώνη στις 29/8 – 2/9/2009. Το 30ο Πανελλήνιο Καρδιολογικό Συνέδριο θα γίνει στην Αθήνα (Hilton) από 29 – 31/10/2009. Το συνέδριο της AHA θα γίνει στο Orlando στις 14 – 18/11/2009. Μακροπρόθεσμα Αποτελέσματα σε ασθενείς με Παράταση του PR Διαστήματος ή 1ου Βαθμού Κολποκοιλιακό ΑποκλεισμόΣκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της παράτασης του PR διαστήματος σε περιπατητικούς ασθενείς. Μελετήθηκαν προοπτικά 7575 άτομα από τον πληθυσμό της μελέτης Framingham (μέση ηλικία 47 έτη, 54% γυναίκες) που υπεβλήθησαν σε ΗΚΓ 12 απαγωγών. Ο πληθυσμός των ατόμων αυτών παρακολουθήθηκε προοπτικά κατά τη διάρκεια του 2007 από τη βασική καταγραφή από το 1968 – 1974. Χρησιμοποιήθηκαν πολυπαραγοντικά μοντέλα αναλογικού κινδύνου (Cox proportional hazards models) ώστε να ερμηνευτεί η πιθανή συσχέτιση της παράτασης του PR και αρρυθμικών συμβαμάτων ή θανάτου. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, 481 άτομα εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή (AF), 124 χρειάστηκαν εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη και 1739 απεβίωσαν. Κατά την αρχική εξέταση (baseline) 124 είχαν διάστημα PR>200 msec. Για τα άτομα με διάστημα PR ≥200 msec συγκριτικά με εκείνους με PR≤200 msec, τα ποσοστά επίπτωσης για κάθε 10000 ανθρωπο-έτη ήταν 140 (95% CI, 95-208) vs 36 (95% CI, 32-39)για εμφάνιση AF, 59 (95% CI, 40-87) vs 6 (95% CI, 5-7) για εμφύτευση βηματοδότη, και 334 (95% CI, 260-428) vs 129 (95% CI, 123-135)για θνητότητα από κάθε αίτιο. Η αντίστοιχη αύξηση του απόλυτου κινδύνου ήταν 1.04% (AF), 0.53% (εμφύτευση βηματοδότη), και 2.05% (θάνατος από κάθε αίτιο) ανά έτος. Σε πολυπαραγοντικές αναλύσεις κάθε αύξηση του PR κατά 20 msec σχετίστηκε με διορθωμένο Hazard Ratio (HR) 1.11 (95% CI, 1.02-1.22; P=.02), για εμφάνιση AF,1.22 (95% CI, 1.14-1.30; P<.001) για εμφύτευση βηματοδότη, και 1.08 (95% CI, 1.02-1.13; P = .005)για θάνατο από κάθε αιτία. Τα άτομα με 1ου βαθμού κολποκοιλιακό αποκλεισμό είχαν διπλάσιο διορθωμένο κίνδυνο για ανάπτυξη AF (HR, 2.06; 95% CI, 1.36-3.12;P < .001), τριπλάσιο κίνδυνο εμφύτευσης βηματοδότη(HR, 2.89; 95% CI, 1.83-4.57; P < .001), και 1,4 διορθωμένο κίνδυνο για θάνατο από κάθε αιτία (HR, 1.44, 95% CI, 1.09-1.91;P =.01). Συμπερασματικά, η παράταση του PR interval συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο πρόκλησης AF, εμφύτευσης βηματοδότη και θνητότητας από κάθε αίτιο (Cheng S et al, JAMA 2009;301:2571-2577)... (excerpt
Αρρυθμιολογικά Νέα απο το Συνέδριο ACC 2009
Στο πρόσφατο συνέδριο του American College of Cardiology (ACC) που διενεργήθηκε από 28/3 ως 31/3/2009 ανακοινώθηκαν μεταξύ άλλων και τα αποτελέσματα των παρακάτω σημαντικών μελετών που σχετίζονται με την Ηλεκροφυσιολογία και την Αρρυθμιολογία.Συγκεκριμένα στην μελέτη PROTECT AF στην οποία συμμετείχαν 707 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή μελετήθηκε η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα μιας συσκευής σύγκλεισης του ωτίου του αριστερού κόλπου (WATCHMAN) η οποία τοποθετείται διαδερμικά. Στους 463 ασθενείς τοποθετήθηκε η συσκευή αυτή και κατόπιν διακόπηκαν τα αντιπηκτικά ενώ στους υπόλοιπους 244 συνεχίστηκε η κλασσική φαρμακευτική αγωγή με αντιπηκτικά. Κατά τη διάρκεια του follow up η συχνότητα της εμφάνισης εγκεφαλικού (ισχαιμικού ή αιμορραγικού) και θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ήταν 3.4 ανά 100 ασθενείς-έτος στην ομάδα των ασθενών που έλαβε τη συσκευή έναντι 5.0 ανά 100 ασθενείς-έτος στην ομάδα των ασθενών που λάμβαναν αντιπηκτικά. Παρατηρήθηκε δηλαδή μια μείωση του κινδύνου κατά 32%. Όσον αφορά την ασφάλεια της συσκευής μετά την επιτυχή τοποθέτηση της συσκευής, η εμφάνιση επιπλοκών ήταν σημαντικά μικρότερη στους ασθενείς που έλαβαν την συσκευή (1.7 έναντι 4.2 ανά 100 ασθενείς-έτος , Σχετικός Κίνδυνος: 0,40). Έτσι, η συσκευή αυτή σύγκλεισης του ωτίου του αριστερού κόλπου φαίνεται να αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή στους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να λάβουν αντιπηκτική αγωγή... (excerpt
Συγκοπτικά Επεισόδια σε Ασθενή με Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια και ICD
Ασθενής ηλικίας 42 ετών προσήλθε στο ΤΕΠ του Νοσοκομείου μας αιτιώμενος επανειλημμένα συγκοπτικά επεισόδια τις τελευταίες ημέρες. Ο ασθενής έπασχε από ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια (ΚΕ~35%) και από 6μήνου έφερε διπλοεστιακό εμφυτεύσιμο απινιδωτή (TELIGEN®, Boston Scientific) στα πλαίσια δευτερογενούς πρόληψης λόγω εμμενουσών μονόμορφων κοιλιακών ταχυκαρδιών. Ο ασθενής ήταν σε πλήρη αγωγή με β-αναστολέα, α-ΜΕΑ, επλερενόνη, φουροσεμίδη, στατίνη, αμιωδαρόνη και ασπιρίνη. Αμέσως μετά την προσέλευσή του στο ΤΕΠ ο ασθενής εμφάνισε επεισόδιο απώλειας συνείδησης και ταυτόχρονα καταγράφηκε το ηλεκτροκαρδιογράφημα τη στιγμή του επεισοδίου... (excerpt
Είναι ο Κίνδυνος για Κολπική Μαρμαρυγή Μεγαλύτερος στους Αθλητές από ότι στο Γενικό Πληθυσμό; Μια Συστηματική Ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση
Η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής (κΜ) στο γενικό πληθυσμό αυξάνεται προοδευτικά μετά την ηλικία των 40 ετών αλλά εμφανίζει απότομη άνοδο μετά την ηλικία των 65 ετών. Η επίπτωση της νόσου σε νεότερα άτομα είναι πολύ χαμηλή, ενώ είναι σχεδόν μηδενική σε ηλικίες κάτω των 25 ετών. Εντούτοις, σύμφωνα με αρκετές μελέτες παρατήρησης, η επίπτωση της κΜ αυξάνεται σε νέους αθλητές μετά από πολλά χρόνια προπόνησης. Η παρατήρηση αυτή έχει επανειλημμένα επιβεβαιωθεί σε μελέτες ασθενούς-μάρτυρα οι οποίες συνέκριναν αθλητές με άτομα από το γενικό πληθυσμό που δεν ήταν αθλητές.Η κΜ αποτελεί, πιθανώς, την πιο συχνά εμφανιζόμενη ταχυαρρυθμία μεταξύ των αθλητών αλλά η αιτιολογία και η παθοφυσιολογία της στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών δεν είναι ακόμα επαρκώς κατανοητή. Η επιρρέπεια των αθλητών στην κΜ έχει αποδοθεί στην αύξηση του τόνου του παρασυμπαθητικού με τη συνεπακόλουθη βραδυκαρδία που μπορεί να οδηγήσει σε διασπορά της κολπικής επαναπόλωσης η οποία μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης κΜ. Άλλες μελέτες έχουν αποδώσει τη συχνή επίπτωση της κΜ στους αθλητές, στη διαδικασία αναδιαμόρφωσης (remodeling) και αύξησης των διαστάσεων του αριστερού κόλπου. Μια ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα τονίζει τη σημασία του θέματος αυτού και προτείνει τη διεξαγωγή μεγαλύτερων προοπτικών μελετών που θα αποσαφηνίσουν τη συσχέτιση κΜ και σωματικής αντοχής... (excerpt
Ηλεκτροφυσιολογικά / Βηματοδοτικά Νέα
Το συνέδριο της HRS θα γίνει στη Βοστώνη στις 13-16/05/2009. Το Europace θα γίνει στο Βερολίνο στις 21-24/06/2009. Το συνέδριο της ESC θα γίνει στη Βαρκελώνη στις 29/8-2/9/2009 Το συνέδριο του ΑΗΑ θα γίνει στο Orlando στις 14-18/11/2009 Επίδραση της Εξωγενούς χορήγησης ω-3 Λιπαρών Οξέων σε Ασθενείς με Μόνιμο ΑπινιδωτήΣτη μεταανάλυση αυτή χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 3 μελέτες που διερεύνησαν την επίδραση της χορήγησης ω-3 λιπαρών οξέων στην εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας σε ασθενείς με εμφυτευμένο απινιδωτή. Σε σύνολο 1148 ασθενών δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη χρονική διάρκεια που εμφανίστηκε η πρώτη κοιλιακή ταχυκαρδία ή μαρμαρυγή για την οποία ενεργοποιήθηκε ο απινιδωτής (σχετικός κίνδυνος: 0.90, p=ns) με την προσθήκη των ω-3 στην συνήθη αγωγή (Brouwer et al , Eur Heart J 2009 30: 820-826). Η Χορήγηση Στατίνης δεν Βοηθά στη Διατήρηση Φλεβοκομβικού Ρυθμού μετά από Καρδιοανάταξη σε Ασθενείς με Κολπική Μαρμαρυγή Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 234 ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή οι οποίοι προγραμματισμένα θα υποβάλλονταν σε ηλεκτρική ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής. Στους 118 από αυτούς χορηγήθηκαν 80 mg ατορβαστατίνης 14 ημέρες πριν και 30 ημέρες μετά την ανάταξη και στους υπόλοιπους placebo. Το ποσοστό των ασθενών που ανατάχθηκαν επιτυχώς σε φλεβόκομβο ήταν παρόμοιο και στις δύο ομάδες (89% και 86% αντίστοιχα). Στο τέλος της μηνιαίας παρακολούθησης το 51% των ασθενών που έλαβαν στατίνη ήταν σε φλεβοκομβικό ρυθμό έναντι 42% (p=0.18) της ομάδας που έλαβε placebo (Almroth et al, Eur Heart J 2009 30: 827-833)... (excerpt
Κριτική Αξιολόγηση της Εμφύτευσης Απινιδωτή στην Πρόληψη του Αιφνιδίου Καρδιακού Θανάτου
Από τις πρώτες περιγραφές της εξωτερικής απινίδωσης στη δεκαετία του ’60 και την πρώτη εμφύτευση καρδιομετατροπέα-απινιδωτή (ICD) στον άνθρωπο το 1980 από τον Mirowski, η πρόληψη του αιφνιδίου καρδιακού θανάτου απομακρύνθηκε τόσο από την αντιαρρυθμική αγωγή όσο και από τις επεμβάσεις κατάλυσης. Μετά δε την ανακοίνωση της μελέτης AVID για τη δευτερογενή πρόληψη, η τοποθέτηση ICD δοκιμάσθηκε σε ευρύτερη κλίμακα και σε πληθυσμούς χαμηλότερου κινδύνου για πρωτογενή πρόληψη και αναβαθμίσθηκε από μια απονενοημένη λύση σε αναγνωρισμένη θεραπεία ευρείας εφαρμογής. Τα τελευταία 15 χρόνια ο ετήσιος ρυθμός εμφύτευσης απινιδωτών αυξήθηκε κατά 20 φορές.Παρά το γεγονός ότι το τραγικό και απρόοπτο του αιφνιδίου θανάτου προκαλεί φόβο και αβεβαιότητα, οι συναισθηματικές περιπλοκές δεν θα πρέπει να παρεμβαίνουν στην αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων. Η εν λόγω θεραπεία έχει εκτός του βασικού κόστους των περίπου 30000 $, και άλλες σημαντικές επιπτώσεις. Πρέπει να σταθμίζεται το όφελος από τις ζωές που σώζονται με τις επιπλοκές που σχετίζονται με τη χορήγηση αδόκιμων εκφορτίσεων, τα προβλήματα κατά την εμφύτευση, την πιθανή δυσλειτουργία της συσκευής, τις περιπτώσεις ανάκλησης συσκευών και τέλος τον κίνδυνο προαρρυθμίας.Στο παρόν άρθρο παρουσιάζεται μια κριτική θεώρηση της σχετικής βιβλιογραφίας με σκοπό τον έλεγχο της καταλληλότητας των τρεχουσών θεραπευτικών πρακτικών και κατευθυντηρίων οδηγιών για τη χρήση ICD... (excerpt
Νέα από το Europace 2009
Νέες Οδηγίες για την Οδήγηση σε ασθενείς που φέρουν ICD (Συναινετικό Κείμενο 12 Ειδικών) Οι περιορισμοί στο θέμα της οδήγησης ποικίλλουν στις Ευρωπαϊκές χώρες. Οι οδηγίες περιλαμβάνουν τις ακόλουθες 2 ομάδες: ερασιτεχνική & επαγγελματική οδήγηση.Ο κίνδυνος ενεργοποίησης της συσκευής και παροδικής αδυναμίας ελέγχου του οχήματος είναι μικρότερος σε όσους φέρουν ICD για πρωτογενή πρόληψη και κατά συνέπεια οι περιορισμοί είναι πιο ελαστικοί στην περίπτωση αυτή. Τόσο οι ασθενείς όσο και οι συγγενείς τους πρέπει να είναι κατάλληλα ενημερωμένοι και εκπαιδευμένοι. Επισημαίνεται ότι οι κίνδυνοι είναι απότοκοι κυρίως της υπάρχουσας καρδιολογικής πάθησης και όχι της παρουσίας του ICD καθεαυτού... (excerpt
ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΤΟΥ 2009 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΛΠΙΚΗ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗ, ΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ & ΤΟΥΣ ΑΠΙΝΙΔΩΤΕΣ
Ποια θα είναι η Προσγείωση με τη Δρονεδαρόνη: Μια Αμιωδαρόνη χωρίς το Ιώδιο & τις Επιπλοκές του ή και χωρίς την Αποτελεσματικότητά της? Μελέτη ATHENA / Πόσο μακριά Είμαστε απο τον Εφιάλτη της ANDROMEDA? Το πρωτοπαθές καταληκτικό σημείο (πρώτη νοσηλεία για καρδιαγγειακό επεισόδιο ή θάνατος) ήταν ~32% για τη δρονεδαρόνη και ~39%για το placebo σε διάστημα 21 μηνών σε 2301 & 2327 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή αντίστοιχα (p<0.001). Βέβαια αυτή καθ’ευατή η θνητότητα δεν επηρεάστηκε (5% vs 6%). Η ομάδα της δρονεδαρόνης είχε υψηλότερη συχνότητα βραδυκαρδίας, παράτασης του QT, ναυτίας, διάρροιας, εξανθήματος και αυξημένων τιμών κρεατινίνης, αλλά όχι πνευμονικών και θυρεοειδικών παρενεργειών (μελέτη ATHENA/ NEJM 2009;360:668). Ωστόσο, είχε προηγηθεί η μελέτη ANDROMEDA (NEJM 2008;358:2678), η οποία είχε δείξει με το ίδιο φάρμακο αυξημένη θνητότητα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κλάσμα εξώθησης (ΚΕ) <35%, όπου βέβαια αντενδείκνυται πλέον η χορήγηση αυτού του πολυαναμενόμενου νέου φαρμάκου. Οι ίδιοι οι συγγραφείς της μελέτης ATHENA επισημαίνουν πως η περίοδος παρακολούθησης ήταν μόνον 21 μήνες και οι ασθενείς που παρουσιάζουν την πνευμονική κυρίως τοξικότητα στην αμιωδαρόνη την εμφανίζουν μετά τη διετία, και υποδεικνύουν επίσης πως το ποσοστό διακοπής του νέου φαρμάκου ανήλθε στο 30%. Επιτέλους κι ένα Φάρμακο στον Ορίζοντα να Αντικαταστήσει ίσως στο Άμεσο Μέλλον τα Κουμαρινικά Αντιπηκτικά στην Κολπική Μαρμαρυγή-Μελέτη RELY Η δαβιγατράνη σε μικρή (110 mg bid ) ή μεγάλη δόση (150 mg bid) φαίνεται πως έρχεται να αντικαταστήσει τα κουμαρινικά αντιπηκτικά και τον εφιάλτη με τo συχνό έλεγχο του INR σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Στη μελέτη RELY σε 18113 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή έγινε τυχαιοποίηση μεταξύ ουαρφαρίνης και των δυο αυτών δόσεων δαβιγατράνης, με αποτέλεσμα η μικρή δόση να είναι ισοδύναμη με την ουαρφαρίνη, ενώ η μεγάλη δόση ίσως και ανώτερη της ουαρφαρίνης (NEJM 2009;361;1139). Η μικρότερη δόση ίσως να έχει και συνολικά λιγότερες αιμορραγικές επιπλοκές απο την ουαρφαρίνη (2.71% vs 3.36%). Ωστόσο, αναμένει κανείς περισσότερες πεπτικές διαταραχές με το νέο φάρμακο και δυστυχώς και περισσότερες αιμορραγίες απο το πεπτικό... (excerpt