30935 research outputs found
Sort by
Immunohistochemical localization of bone matrix proteins in the testes of immature and mature cats
No full textAmaç: Bu çalışma, osteokalsin, osteonektin ve osteopontin proteinlerinin; a) olgunluk dönemlerine göre kedi testislerindeki lokalizasyon ve dağılımlarındaki farklılıkları immunohistokimyasal yöntemle belirlemek, b) testisin yapısal bileşenlerine katılıp katılmadıklarını ortaya koymak ve c) erkek kedi üreme fizyolojisindeki olası rollerini saptamak amacı ile tasarlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Sunulan çalışmada, Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Polikliniğine ve Diyarbakır'da bulunan bazı özel veteriner kliniklerine kısırlaştırma amacıyla getirilen, yaşları ve ırkları farklı olan sağlıklı erkek kedilerden elde edilen toplam 30 adet testis dokusu kullanıldı. Dokular, %10'luk nötral tamponlu formalin solüsyonu ile tespit edildi ve daha sonra rutin histolojik aşamalardan geçirilerek parafin blokları haline getirildi. Parafin bloklarından 5 mikrometre kalınlığında seri kesitler alındı. Alınan kesitlerin bir kısmı Crossman'ın üçlü boyaması ile diğer bir kısmı ise immunohistokimya yöntemi ile boyandı. Bulgular: Çalışmadan elde edilen immunohistokimyasal bulgular sonucunda; osteokalsin, osteonektin ve osteopontin proteinlerinin yavru ve yetişkin testiste bulunan hücrelerde farklı yoğunluklarda lokalize ve dağılım gösterdiği tespit edildi. Osteokalsin, osteonektin ve osteopontin proteinlerinin; yavrulardaki sertoli, leydig ve bazı germ hücrelerinde güçlü, duktus deferenslerde ise zayıf yoğunlukta bir immunreaksiyon gösterdiği belirlendi. Bununla birlikte osteopontin immunreaktivitesi epididimis epitel hücrelerinde zayıftan orta seviyeye doğru iken, bağ doku hücrelerinde negatif olduğu gözlendi. Yetişkin testisteki spermatositlerde osteonektin ve osteopontin immunreaksiyon yoğunluğunun güçlü, osteokalsinin ise orta seviyelerde olduğu saptandı. Sertoli ve leydig hücrelerinde ise ostekalsinin orta seviyelerde immunreaktivite şekillendirirken, osteonektin ve osteopontinin yok denecek kadar zayıf olduğu belirlendi. Ayrıca ostokalsin immunreaktivitesinin, epididimis epitel hücrelerinde güçlü seviyede şekillendiği gözlenirken, duktus deferensin epitel hücrelerinde osteonektin ile birlikte orta seviyede olduğu tespit edildi. Sonuç: Osteokalsin, osteonektin ve osteopontin proteinin; yavru ve yetişkin kedilerdeki testis, epididimis ve deferens kanallarında farklı yoğunluklarda ekspresse olduğu gözlenmiştir. Gözlemlenen ekspresyonun boyama yoğunluğu ve dağılımı açısından kedi ırkları arasında herhangi bir farklılığın bulunmadığı ortaya konulmuştur. Elde edilen bulgulara bakıldığında osteokalsin, osteonektin ve osteopontinin; germ hücrelerinin farklılaşıp çoğalmasında, leydig hücrelerinde doğrudan testosteron salınımının düzenlenmesinde ve seminifer tubül duvarındaki hücrelerin metabolik ve mitotik aktivitelerinde olası işlevlere sahip olabileceğini akla getirmiştir.Aim: This study was designed to a) determine the differences in the localization and distribution of osteocalcin, osteonectin and osteopontin proteins in cat testes according to maturity stages by immunohistochemical method, b) reveal whether they participate in the structural components of the testis and c) determine their possible roles in the reproductive physiology of the male cat. Materials and Methods: In the presented study, a total of 30 testicular ttissue samples were obtained from healthy male cats of different ages and breeds, brought for castration to the Dicle University Veterinary Faculty Polyclinic and some private veterinary clinics in Diyarbakır, were used. The tissues were fixed with 10% neutral buffered formalin solution and then processed into paraffin blocks by routine histological stages. Serial sections of 5 micrometer thickness were taken from the paraffin blocks. Some of the sections were stained with Crossman's triple staining and the other part with immunohistochemistry. Results: As a result of the immunohistochemical findings obtained from the study, it was determined that osteocalcin, osteonectin and osteopontin proteins were localized and distributed in different densities in the cells of the immature and mature testes. It was determined that osteocalcin, osteonectin and osteopontin proteins showed a strong immunoreaction in Sertoli, Leydig and some germ cells in the immature, and a weak immunoreaction in the ductus deferens. However, osteopontin immunoreactivity was weak to moderate in epididymis epithelial cells, while it was negative in connective tissue cells. In spermatocytes of adult testes, osteonectin and osteopontin immunoreaction intensity was found to be strong, while osteocalcin was at moderate levels. In Sertoli and Leydig cells, osteocalcin formed a moderate immunoreaction, while osteonectin and osteopontin were determined to be almost nonexistent. In addition, osteocalcin immunoreactivity was observed to be strong in epididymis epithelial cells, while it was found to be at a moderate level together with osteonectin in ductus deferens epithelial cells. Conclusion: It was observed that osteocalcin, osteonectin and osteopontin proteins were expressed in different densities in the testis, epididymis and deferens ducts of kittens and adult cats. It was revealed that there was no difference between cat breeds in terms of staining intensity and distribution of the observed expression. When the findings were examined, it was suggested that osteocalcin, osteonectin and osteopontin may have possible functions in the differentiation and proliferation of germ cells, in the regulation of direct testosterone secretion in Leydig cells and in the metabolic and mitotic activities of cells in the seminiferous tubule wall
Eğil İlçesinin coğrafyası
No full textEğil, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin Dicle Bölümü’nde yer alan, zengin doğal ve kültürel mirasıyla dikkat çeken, Diyarbakır iline bağlı, 450 km²’lik yüzölçümüne sahip bir idari birim ve bu idari birimin merkezi olan yerleşmenin adıdır. Morfolojik olarak Diyarbakır Havzası’nın kuzeybatısında, Türkiye’nin önemli orojenik kuşaklarından Güneydoğu Toroslar’ın güney eteklerinde ve Kenar Kıvrımları Kuşağı bünyesinde konumlanan ilçe alanı, jeolojik ve jeomorfolojik yapısıyla bölgenin farklı bir kesitini yansıtır (Şekil,1). Genellikle hafif kıvrımlanmış Üst Miyosen kalkerlerinin egemen olduğu bu alan, güney batıda Karacadağ bazalt platosuyla, güney ve güneydoğuda PliyoKuvaterner havza düzlükleriyle, kuzeyde ise Güneydoğu Toroslar orojenik kuşağına geçiş yapılan antiklinal ve senklinal yapılarla çevrilidir. Dicle Nehri ve kolları olan Maden Çayı ile Dibni Çayı tarafından şekillendirilen bu coğrafya, kanyon vadiler, karstik oluşumlar gibi jeomorfolojik öğelerin yanı sıra, farklı bir habitata geçişin hissedildiği zengin bir doğal ortam çeşitliliği sunar. Fiziki coğrafya unsurlarından jeoloji ve jeomorfoloji ile birlikte iklim, toprak örtüsü ve bitki çeşitliliği Eğil’in arazi kullanımı, bölgenin beşeri coğrafyasını da derinden etkilemektedir.
Tarih boyunca Asur, Roma, Bizans, Hamdânî, Mervânî, İnaloğlu, Artuklu, Eyyûbî, Selçuklu, İlhanlı, Akkoyunlu ve Osmanlı gibi pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış olan Eğil, çok sayıda peygamber kabirleri nedeniyle inanç turizmi açısından da önemli bir merkezdir. Bu zengin tarihi doku, ilçenin kültürel ve turistik potansiyelini artırmakta, ancak altyapı eksiklikleri ve ekonomik sınırlılıklar bu potansiyelin tam anlamıyla değerlendirilmesini zorlaştırmaktadır. Ulaşım coğrafyası açısından ise Dicle Nehri’nin sağladığı doğal koridor ve tarihsel ticaret yollarıyla bağlantısı, Eğil’i stratejik bir konuma yerleştirmiştir. Bu çalışma, Eğil İlçesi’nin fiziki ve beşeri coğrafya özelliklerini detaylı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Jeoloji ve jeomorfolojiden iklim ve bitki örtüsüne, arazi kullanımından turizm ve ulaşım coğrafyasına kadar geniş bir yelpazede, her bir coğrafi faktörün diğerleriyle olan karşılıklı ilişkileri ele alınarak ilçenin bölgesel durumu ortaya konulmuştur. Bu bağlamda, Eğil’in doğal zenginlikleri, tarihsel mirası ve günümüzdeki potansiyeli, sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda değerlendirilmiştir
Psychological dimension in plastic arts: Body, mind and limit
No full textTarihsel süreç boyunca estetik kaygılarla biçimlenen bir üretim alanı olmanın ötesinde, bireyin içsel dünyasını yansıtmanın yanı sıra psikolojik, toplumsal ve kültürel katmanlarla örülmüş bir ifade biçimi olarak değerlendirilen sanat olgusu, dünyayı anlama ve anlamlandırma çabalarının bir ifadesi olarak tanımlanmaktadır. Bu paralelde, sanatçının yaşadığı zaman dilimi ile birlikte içinde bulunduğu siyasal atmosfer, toplumsal yapı ve bireysel yaşam deneyimleri, sanatsal üretimi doğrudan etkileyen unsurlar arasında yer almaktadır. Bu bağlamda sanat eğitimi de teknik beceri kazandırmaya yönelik bir uygulama alanı olmanın yanı sıra bireyin iç dünyası ile temas kurmasını sağlayan, eleştirel düşünme ve öz-farkındalık geliştirme süreçlerini destekleyen bir kişisel gelişim sahası olarak önem kazanmaktadır. Özellikle plastik sanatlar alanında verilen eğitim, bireyin içsel deneyimlerini form, renk ve espas gibi pek çok görsel anlatım yollarıyla dışa vurmasına olanak tanımaktadır. Bu yönüyle sanat eğitimi, teknik becerilerin kazandırıldığı bir süreç olmanın dışında bireyin benlik algısını güçlendiren ve duygusal düzenleme stratejileri geliştirmesine katkı sağlayan terapötik bir alan haline gelmektedir. Beden, zihin ve sınır kavramları üzerinden sanatın psikolojik boyutu incelendiğinde sanat eğitimi süreci, anlamlandırmak ve yapılandırmak adına önemli teorik ve uygulamalı çerçeveler sunmaktadır. Psikolojik perspektiften bakıldığında, bu eğitimin pratiğe dönüşme eylemi, bilinçdışı imgelerin yüzeye çıkmasını sağlayan bir ifade biçimi olarak değerlendirilebilir. Bu bağlamda beden ve zihin arasındaki etkileşim, sanatın üretim sürecinde ve sanat eserinin algılanmasında kritik bir rol üstlenmektedir. Beden, fiziksel bir araç olmanın yanı sıra duyguların, düşüncelerin ve bastırılmış deneyimlerin taşıyıcısı olarak sanat eserine yön verdiği söylenebilir. Zihin ise bu bedensel deneyimleri anlamlandırarak sanat üretiminde bilişsel bir kılavuz görevi üstlenmektedir. Plastik sanatlar pratiğinde bedenin hareketiyle zihnin üretkenliği arasında kurulan bu etkileşim, bireyin kişisel sınırlarını sorgulamasına ve dönüştürmesine imkân tanımaktadır. "Sınır" kavramı, burada fiziksel ya da mekânsal bir anlam taşımakla beraber psikolojik, toplumsal ve kültürel sınırlamaların da sanat yoluyla sorgulanmasını ifade etmektedir. Sanatçı kendi benliğini ifade ederken karşılaştığı içsel dirençler, dışsal normlar ve duygusal engeller, sınır kavramını çok boyutlu bir düşünsel çerçeveye taşımaktadır. Bu sınırların aşılması veya yeniden tanımlanması, sanatçının kişisel gelişimi kadar, sanat eserinin anlam katmanlarını da derinleştirmektedir. Bu bağlamda bu araştırma, plastik sanatlarda beden ve zihin ilişkisini, sanat psikolojisi kuramları bağlamında ele alarak, sınır kavramının sanatsal ifade üzerindeki etkilerini irdelemektedir. Kuramsal tartışmalar ile birlikte uygulamalı örneklere de yer verilerek, sanat eğitimi süreçlerinde bireyin psikolojik gelişimini destekleyen yönler açıklanmaya çalışılmaktadır. Sonuç olarak, bireyin içsel dünyasını anlamlandırma, sınırlarını keşfetme ve dönüştürme sürecinde güçlü bir ifade aracı olan plastik sanatların, içsel bir arınmanın dışında dışavurum yolu olarak işlev gördüğü vurgulanmakla beraber, sanat eğitiminin kişisel farkındalığı artırıcı, toplumsal bilinç geliştirici ve kreatif düşünceyi destekleyici rolü ön plana çıkarılmaktadır.Throughout the historical process, beyond being a production area shaped by aesthetic concerns, the phenomenon of art, which is evaluated as a form of expression woven with psychological, social and cultural layers as well as reflecting the inner world of the individual, is defined as an expression of efforts to understand and make sense of the world. In this parallel, the political atmosphere, social structure and individual life experiences of the artist, along with the time period in which he/she lives, are among the elements that directly affect artistic production. In this context, art education, in addition to being an application area aimed at gaining technical skills, also gains importance as a personal development area that enables the individual to establish contact with his/her inner world and supports the processes of developing critical thinking and self-awareness. Education provided in the field of plastic arts in particular allows the individual to express his/her inner experiences through many visual expression methods such as form, color and space. In this respect, art education, apart from being a process in which technical skills are acquired, becomes a therapeutic area that strengthens the individual's self-perception and contributes to the development of emotional regulation strategies. When the psychological dimension of art is examined through the concepts of body, mind and boundary, the art education process offers important theoretical and practical frameworks for making sense of and structuring. When viewed from a psychological perspective, the act of transforming this education into practice can be evaluated as a form of expression that enables unconscious images to surface. In this context, the interaction between the body and the mind plays a critical role in the production process of art and the perception of the work of art. In addition to being a physical tool, the body can be said to direct the work of art as a carrier of emotions, thoughts and repressed experiences. The mind, on the other hand, assumes the role of a cognitive guide in the production of art by making sense of these bodily experiences. This interaction established between the movement of the body and the productivity of the mind in the practice of plastic arts allows the individual to question and transform their personal boundaries. The concept of "boundary" here has a physical or spatial meaning, but it also expresses the questioning of psychological, social and cultural limitations through art. The internal resistances, external norms and emotional obstacles that the artist encounters while expressing his/her own self bring the concept of boundary to a multidimensional intellectual framework. The overcoming or redefinition of these boundaries deepens the layers of meaning of the work of art as well as the personal development of the artist. In this context, this research examines the effects of the concept of boundaries on artistic expression by addressing the relationship between body and mind in plastic arts in the context of art psychology theories. By including practical examples along with theoretical discussions, the aspects that support the psychological development of the individual in art education processes are tried to be explained. As a result, it is emphasized that plastic arts, which are a powerful means of expression in the process of making sense of the individual's inner world, discovering and transforming his/her boundaries, function as a way of expression other than an inner purification, and in this context, the role of art education in increasing personal awareness, developing social consciousness and supporting creative thinking is highlighted
The life and works of Mustafa Said El-Hinn, one of the last Islamic jurists
No full textSon dönem İslam hukukçularından Mustafa Saîd el-Hınn, köklü bir ilim geleneğine sahip olan bir ailenin çocuğu olarak 1922 yılında Suriye'de doğmuştur. İlk eğitim-öğretim sürecini Suriye'deki resmi okullarda tamamlamış, bir taraftan da klasik medrese usulüne göre İslâmî ilimleri tedris etmiştir. Mustafa Saîd el-Hınn lisans öğrenimi için Mısır'a gitmiş ve Câmi'atu Ezher Külliyetü'ş-Şerîâ'ya kaydolmuştur. 1955 yılında Dımaşk Üniversitesinin bünyesinde Külliyetü'ş-Şerîâ açılınca Ezher diplomasına sahip olan bir kişi olarak el-Hınn, kurum bünyesine atanan ilk hoca olmuştur. 1955-1962 yılları arasında Câmi'atü Dımaşk Külliyetü'ş-Şeri'â'da mukayeseli fıkıh, hadis ıstılahları ve fıkıh usulü gibi dersler vermiş, 1962-1966 yılları arasında da Riyad, Cami'âtü'l-İmam Muhammed b. Su'ûd el-İslâmiye Külliyyetü'ş-Şeri'â ve Külliyyetü'l-Lügati'l-Arabiyye'de hocalık yapmıştır. Sonrasında Ezher Üniversitesine giderek doktora eğitimine başlamış ve Dr. Mustafa Abdulhâlık'ın danışmanlığında kendisine esas şöhreti kazandıran eserlerinden biri olan "Eseru'l-ihtilâf fi'l-kavâ'idi'l-usûliyye fi ihtilâfi'l-fukahâ" başlıklı doktora tezini 1971 yılında tamamlamıştır. Ezher üniversitesinde doktora eğitimini tamamladıktan sonra Dımaşk Üniversitesi Şerîâ Fakültesine öğretim görevlisi olarak tayin edilmiş ve emekli olduğu 1983 yılına kadar bu kurumda hizmetine devam etmiştir. Başta fıkıh usulü olmak üzere İslâmî ilimlerin pek çoğunda sayısız eserlere imza atan ve yüzlerce öğrencinin yetişmesine hizmet eden Mustafa Saîd el-Hınn, 1 Şubat 2008 tarihinde Suriye'de vefat etmiştir.Mustafa Saîd al-Hınn, one of the late Islamic jurists, was born in Syria in 1922 as the child of a family with a deep-rooted scholarly tradition. He completed his primary education in official schools in Syria, and at the same time he taught Islamic sciences according to the classical madrasah method. Mustafa Said al-Hinn went to Egypt for his undergraduate education and enrolled in Al-Azhar University Faculty of Sharia. When the Faculty of Sharia was opened within the University of Damascus in 1955, al-Hınn, who had an al-Azhar diploma, became the first teacher appointed to the institution. Between 1955 and 1962, he taught courses such as comparative jurisprudence, hadith terminology and usul al-fiqh at the Damascus University Faculty of Sharia, and between 1962 and 1966, he taught at the al-Imam Muhammad b. Su'ud al-Islamiyyah University Faculty of Sharia and Faculty of Arabic in Riyadh. Afterwards, he went to Al-Azhar University and started his doctoral education and completed his doctoral thesis titled "Eseru'l-ihtilâf fi'l-kavâ'idi'l-usûliyye fi ihtilâfi'l-fukahâ", one of the works that brought him real fame, under the supervision of Dr. Mustafa Abdulkhalik in 1971. After completing his doctorate at Al-Azhar University, he was appointed as a lecturer at the Faculty of Sharia at Damascus University and continued his service at this institution until his retirement in 1983. Mustafa Said al-Hinn, who wrote numerous works on many Islamic sciences, especially the usul al-fiqh, and who served to educate hundreds of students, passed away in Syria on February 1, 2008
The life and works of Cebrâ İbrâhîm Cebrâ and the analysis of his novel named el-Ġurefu'l-Uḫrâ
No full textRoman hikâyeden daha uzun bir hacimde yazılan edebi eserdir. İlk ortaya çıktığında sıradan görülen bu tür zaman geçtikçe edebi değerini kazandı. Roman türü Arap edebiyatına ilk kez tercüme yoluyla girmiştir. Eğitim için Avrupa ülkelerine giden aydınlar orada bu türü görüp Arap edebiyatına da kazandırmak istemişlerdir. Batı dillerinde yazılan romanlar tercüme edilmiş daha sonra bu türde eserler kaleme alınmıştır. Modern Arap edebiyatının önemli şahsiyetlerinden biri olan Cebrâ İbrâhîm Cebrâ Filistinli, çok yönlü bir edebiyatçıdır. Cebrâ Filistin, İngiltere, Irak ve Amerika gibi farklı ülkelerde yaşamış ve hayatının çoğunu Irak'ta geçirmiştir. Farklı ülkelerde yaşaması onun pek çok yabancı eserle tanışmasına imkân sağlamış ve o da bu eserleri Arap dünyasına tanıtmak için tercüme faaliyetlerinde bulunmuştur. Filistinli olan yazarın yaşadığı ortam onun edebi kişiliğini şekillendirmiştir. Vatanından sürgün edilmiş olmanın etkilerini hep omuzlarında taşımıştır. Hikâye, roman, şiir, çeviri ve eleştiri gibi çeşitli alanlarda eserler veren yazarın toplam yedi romanı bulunmaktadır. el-Ġurefu'l-Uḫrâ (Diğer Odalar) Cebrâ'nın kaleme aldığı beşinci romandır. Eser ilk kez 1986 yılında basılmıştır. Yazar bu romanı gerçeküstü niteliklerle süsleyerek diğer romanlarından farklı bir tarzda kaleme almıştır. Ana karakter kendini kaybetmiş biri olarak karşımıza çıkar, diğer karakterler de farklı kişiler olarak görünür. Roman Binbir Gece Masallarını anımsatan bir hikâye ile başlar. Yazar bu eserde bir nevi Arap geleneği ile Batının anlatım tekniğini sentezlemiştir.The novel is a literary work written in a longer volume than a short story. This genre, which was considered ordinary when it first appeared, gained literary value over time. The novel genre first entered Arabic literature through translation. Intellectuals who went to European countries for education saw this genre there and wanted to introduce it to Arabic literature. Novels written in Western languages were translated and later Works in this genre were written. One of the important figures of modern Arabic literatur, Cebrâ İbrâhîm Cebrâ is a versatile Palestinian writer. He lived in different countries such as Palestine, England, Iraq and America and spent most of his life in Iraq. Living in different countries allowed him to become acquainted with many foreign Works and he carried out translation activities to introduce these Works to the Arab world. The environment in which the Palestinian author lived shaped her literary personality. He has always carried the effects of being exiled from his homeland on his shoulders. The author who produces Works in the fields of stories, novels, poetry, translation and criticism, has a total of seven novels. el-Ġurefu'l-Uḫrâ (The Other Rooms) is Cebrâ's fifth novel. The work was first published in 1986. The author has written this novel in a different style from his other novels by embellishing it with surreal qualities. The main charecter appears as someone who has lost himself and the other charecters appear as different people. The novel begins with a story reminiscents of Tale of One Thousand and One Night. In this work the author has synthesized the Arab tradition and the Western narrative technique
Current status, problems and solution suggestions of small animal breeding in Southeastern Anatolia Region
No full textBu çalışma, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde küçükbaş hayvancılık üreticilerinin sosyo-ekonomik özellikleri, desteklemelerden faydalanma durumları, birliğe üye olma durumları, hayvan sağlığı uygulamaları ve sorunlarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma 2024 yılı Şubat ve Haziran ayları arasında yürütülmüş olup araştırma materyalini Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin 9 ilinde tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 180 işletmede yapılan anket verileri oluşturmaktadır. Çalışmadan elde edilen veriler neticesinde işletmelerde ortalama 299.6 hayvan varlığı olduğu ve işletmelerin %87'sinin hayvancılığı sadece ailenin hayvansal ürün ihtiyacını karşılamak amacıyla yaptığı tespit edilmiştir. İşletmelerde hayvan sayısı arttıkça bilgiye ulaşma isteği ve desteklemelerden faydalanma durumunda artış gözlenmiştir. Elde edilen sonuçlar neticesinde Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde küçükbaş hayvancılık faaliyetlerinin gelişmesini önleyen en önemli faktörlerin başında yem giderlerinin yüksek olması ve çoban sıkıntısının geldiği belirlenmiş olup gençlerin hayvancılık faaliyetlerine yönlendirilmesi için çobanlık mesleğinin cazibeli hale getirilmesi önerilmiştir.This study was conducted to determine the socio-economic characteristics. support benefits. union membership status. animal health practices and problems of small livestock producers in the Southeastern Anatolia Region. The study was conducted between February and June 2024. and the research material consists of survey data conducted in 180 enterprises selected by stratified random sampling method in 9 provinces of the Southeastern Anatolia Region. As a result of the data obtained from the study. it was determined that the enterprises had an average of 299.6 animals and that 87% of the enterprises engaged in animal husbandry only to meet the animal product needs of the family. As the number of animals in the enterprises increased. an increase was observed in the desire to access information and the benefit from support. As a result of the results obtained. it was determined that the most important factors preventing the development of small livestock activities in the Southeastern Anatolia Region were high feed costs and shepherd shortages. and it was suggested that the shepherd profession be made attractive in order to direct young people to animal husbandry activities
Evaluation of prognosis by complete blood parameters in patients with acute pulmonary embolism
No full textBackground: Acute pulmonary embolism is associated with high death and morbidity. During a pulmonary embolism, neutrophils infiltrate the right ventricular wall, inflammatory mediators are released, and necrosis develops. This study aimed to compare the effectiveness of whole blood parameters mean platelet volume (MPV), mean platelet volume to platelet ratio (MPVPR), neutrophils (NEU), neutrophil-tolymphocyte platelet ratio (NLPR), neutrophil to lymphocyte ratio (NLR), neutrophil to platelet ratio (NPR), platelets (PLT), platelet mass index (PMI), and systemic immuneinflammatory index (SII) in predicting mortality in patients with acute pulmonary embolism. Methods: We retrospectively analyzed 112 patients diagnosed with acute pulmonary embolism at Dicle University Hospital's emergency department between January 2016 and December 2022. Receiver operating characteristic (ROC) curve analysis was used to examine the diagnostic decision properties of the variables used in mortality prediction. Results: 103 (91.96%) of the patients survived and 9 (8.04%) died. As a result, the best parameters for predicting mortality outcomes were NLPR (area under the curve (AUC): 0.887, sensitivity: 88.89%, specificity: 84.47%, positive predictive value (PPV): 33.33%, negative predictive value (NPV): 98.86%), NPR (AUC: 0.828, sensitivity: 77.78%, specificity: 91.26%, PPV: 43.75%, NPV: 97.92%), NLR (AUC: 0.803, sensitivity: 88.89%, specificity: 60.19%, PPV: 16.33%, NPV: 98.41%) respectively. Conclusions: This study found that NLPR, NPR and NLR were the most accurate complete blood parameters for predicting mortality in acute pulmonary embolism patients admitted to the emergency department
The effect of digital parental awareness and somatic symptoms on problematic media use in children with attention-deficit/hyperactivity disorder
No full textBackground: Children diagnosed with Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) have greater difficulty in regulating their own media usage and are inclined to spend more time engaging in video games compared to neurotypical children. This study aimed to investigate the effects of ADHD severity, digital parenting awareness, and accompanying psychiatric symptoms on children's problematic media (PMU) use in children with ADHD. Methods: The study included 95 ADHD patients aged between 6 and 11 years and 90 age—and gender-matched healthy controls. The Problematic Media Use Measure-Short form (PMUM-SF), Child Behavior Checklist (6–18 years) (CBCL-6/18), Conners Parent Rating Scale-Revised Short (CPRS-RS), and Digital Parental Awareness Scale (DPAS) were administered to all parents. Results: Daily screen time was 183.56 ± 84.77 min in the ADHD group and 117.47 ± 49.08 min in the control group (p < 0.001), and PMUM-SF scores were higher in children with ADHD (p < 0.001). Comorbid internalizing and externalizing problems were positively associated with PMU. The results of the hierarchical regression analysis showed that ADHD severity, somatic complaints in children, negative media role modeling by mothers, and neglect of children's media use were associated with increased PMU in children (p < 0.001, Adjusted R2 = 0.520). Conclusion: PMU in children with ADHD can be better managed by raising parents' awareness of the adverse effects of digital media within prevention and treatment interventions. Moreover, since comorbid ADHD and somatic symptoms may affect PMU, the severity of somatic complaints should be evaluated within the scope of treatment programs. © 2024 Elsevier Inc
Ability of CHA2DS2-VASc/R2CHA2DS2-VASc Scores to Predict Complications Related to Cardiac Implantable Electronic Devices
No full textBackground: Globally, the number of cardiac implantable electronic devices (CIEDs) is increasing. In our study, we aimed to investigate whether CHA2DS2-VASc and R2CHA2DS2-VASc scores are predictive of CIED-related complications. Methods: Our investigation was carried out with a multicenter retrospective design. Patients who underwent CIED surgery at two cardiac centers in Turkey between January 2011 and May 2023, 1676, were evaluated. The patients were divided into two groups according to their R2CHA2DS2-VASc scores. Patients with R2CHA2DS2-VASc ≥ 5 were included in group 1 (380 patients), and patients with R2CHA2DS2-VASc < 5 (1296 patients) were included in group 2. The primary outcome was defined as the cumulative events. Each component of cumulative events, such as hematoma, pericardial effusion, pneumothorax, and infection, was also defined as a secondary outcome. Results: The study's patient population had an average age of 62.9 ± 14 years. Pneumothorax (1.8% vs. 1.3%, p = 0.444), pericardial effusion or tamponade (0.35% vs. 0.2%, p = 0.659), and clinically significant hematoma (1.1% vs. 0.6%, p = 0.376) were comparable between the groups. Infection-related devices and cumulative events classified as primary outcomes were higher in the R2CHA2DS2-VASc ≥ 5 group (6.1% vs. 1.2%, p < 0.001; 7.6% vs. 3.2%, p < 0.001, respectively). Modeling analyses showed that the CHA2DS2-VASc score and HT were also independent predictors of device-related infection and cumulative events. Conclusion: In the R2CHA2DS2-VASc ≥ 5 groups, infection related to the device system and cumulative events were higher. Patients with an R2CHA2DS2-VASc score of 5 or more and a high CHA2DS2-VASc score should be evaluated more carefully regarding infection and cumulative events before and after the operation. © 2025 Wiley Periodicals LLC
Association Between ABO Blood Group, Peripheral Artery Disease Lesion Severity, and Coronary Artery Disease Coexistence
No full textBackground: This study aims to investigate the relationship between ABO blood groups and the severity of peripheral artery disease (PAD) lesions, the coexistence of coronary artery disease (CAD) with PAD, and to identify which blood groups may be more predisposed to these conditions. Methods: This study, which has a single-center and retrospective design, includes 305 patients diagnosed with peripheral artery disease (PAD) between 2015 and 2021. The patients were selected from those with at least 50% stenosis detected by computed tomography (CT) angiography. The severity of PAD lesions was evaluated according to the TransAtlantic Inter-Society Consensus (TASC-II) classification, and the presence of CAD was determined by simultaneous conventional coronary angiography. Demographic data, comorbidities, and laboratory results were collected, and statistical analyses were performed using chi-square tests, logistic regression, and t-tests. All of these patients were divided into 2 groups based on their ABO blood types: O and non-O blood groups. Results: This study demonstrates a significant relationship between blood group classification and both the severity of PAD and the prevalence of CAD. Patients with non-O blood groups exhibited a higher likelihood of having severe PAD lesions (TASC-C and TASC-D) compared to those with O blood groups, who more frequently had milder lesions (TASC-A and TASC-B) (P < 0.001). The prevalence of CAD was also significantly higher among patients with non-O blood groups than those with the O blood group (54.4% vs. 36.4%; P = 0.003). In the logistic regression analysis, non-O blood groups, alongside age, hypertension (HT), and chronic kidney disease (CKD), emerged as independent predictors of severe PAD (P < 0.001 for non-O blood groups). Similarly, older age and non-O blood group status were identified as significant independent predictors of CAD (P = 0.004). These findings suggest that blood group classification, particularly non-O groups, may influence the severity and coexistence of PAD and CAD. Conclusion: Our study reveals a significant association between ABO blood groups and both the severity of PAD and the association of CAD, and shows that non-O blood groups are linked to more severe forms of these conditions. These findings highlight the potential role of ABO blood groups in cardiovascular risk stratification, suggesting a need for further research to confirm these associations and understand their clinical implications. © 2025 Elsevier Inc