30935 research outputs found
Sort by
Determination of aflatoxin levels in nut samples sold in the diyarbakir market using the HPLC method
No full textAmaç: Bu çalışmanın amacı, Diyarbakır ili merkez ilçelerinde (Bağlar, Kayapınar, Sur ve Yenişehir) satışa sunulan ceviz içi ve haşlanmış karpuz çekirdeği örneklerinde aflatoksin kontaminasyon düzeylerini belirlemek ve elde edilen sonuçları halk sağlığı açısından değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Toplamda 60 örnek (30 ceviz içi, 30 karpuz çekirdeği), farklı satış noktalarından Şubat–Mart 2024 döneminde rastgele toplanmıştır. Örnekler, yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) ile AOAC Official Method 991.31 yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Cihaz kalibrasyonu, 0.1–20 ng/mL arasında hazırlanmış standart çözeltilerle sağlanmış; AFB₁ için limit of quantificatin (miktar tayini sınırı, LOQ) 1.0 µg/kg ve toplam aflatoksin için 2.52 µg/kg olarak belirlenmiştir. Bulgular: Yapılan analizler sonucunda, 30 ceviz içi ve 30 karpuz çekirdeği numunesinin hiçbirinde AFB₁ veya toplam aflatoksin (AFB1+AFB2+AFG1+AFG2) tespit edilmedi. Numunelerin alındığı ilçelerin ya da satışa sunuldukları işletme türlerinin (pazar veya kuruyemişçi) aflatoksin düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı gözlendi. Sonuç: Analiz edilen ceviz ve karpuz çekirdeği örneklerinde tespit edilen aflatoksin seviyeleri, mevcut analiz koşulları ve yasal limitler çerçevesinde değerlendirildiğinde halk sağlığı açısından anlamlı bir risk ortaya koymamaktadır. Ancak düşük dozlarda dahi olsa olası maruziyetin özellikle çocuklar ve hassas gruplar üzerinde uzun dönemli etkiler doğurabileceği bilinmektedir. Bu nedenle, yıl boyunca farklı mevsimlerde tekrarlayan izleme çalışmaları yapılmalı; özellikle açıkta satılan ürünlerde risk bazlı denetim artırılmalı ve tüketiciler aflatoksin kontaminasyonuna karşı bilinçlendirilmelidir. Çalışma, bölgesel gıda güvenliği açısından olumlu veriler sunmakla birlikte, sürekli izlemeye duyulan ihtiyacı da ortaya koymaktadır.Aim: The aim of this study was to determine the aflatoxin contamination levels in walnut kernels and boiled watermelon seed samples offered for sale in the central districts of Diyarbakır province (Bağlar, Kayapınar, Sur, and Yenişehir), and to evaluate the findings in terms of public health. Material and Method: A total of 60 samples (30 walnut kernels, 30 watermelon seeds) were randomly collected from various sales points during February–March 2024. The samples were analyzed using High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) according to AOAC Official Method 991.31. Instrument calibration was achieved with standard solutions prepared between 0.1–20 ng/mL; the limit of quantification (LOQ) for AFB₁ was determined as 1.0 µg/kg, and for total aflatoxins (AFB1+AFB2+AFG1+AFG2) as 2.52 µg/kg. Results: Based on the analyses, no AFB₁ or total aflatoxins (AFB1+AFB2+AFG1+AFG2) were detected in any of the 30 walnut kernel and 30 watermelon seed samples. It was determined that the districts where the samples were collected or the types of businesses where they were offered for sale (market or nut shop) had no significant effect on aflatoxin levels. Conclusion: The aflatoxin levels detected in the analyzed walnut and watermelon seed samples do not appear to pose a significant public health risk when evaluated within the framework of current analytical conditions and legal limits. However, it is known that even low-dose exposures may lead to long-term health effects, especially in children and vulnerable populations. Therefore, seasonal monitoring should be conducted throughout the year, particularly for unpackaged products sold in open markets. Risk-based inspections should be increased and consumers should be educated about aflatoxin contamination. While the study provides positive data for regional food safety, it also highlights the need for continuous monitoring
Food preferences and associated factors of children aged 7-12 living in temporary shelters after the 2023 earthquake in Turkey: A cross-sectional study
No full textFollowing an earthquake, there is a probability of disruption in food security that may deteriorate the nutritional status of individuals, particularly children and adolescents residing in the impacted region. This study aimed to assess the nutritional status and associated factors of children aged 7 to 12 residing in temporary shelters in Malatya province, an area significantly impacted by a major earthquake. This study included 317 children aged 7 to 12 years residing in temporary shelters affected by the earthquake. A quantitative method was employed to evaluate nutritional status and its related malnutrition factors, whereas a qualitative approach was used to explore, triangulate, and gather comprehensive information concerning food safety, water hygiene, sanitation, and health in the post-earthquake context. The mean age of the children was 9.42 ± 1.98 years. They were living in temporary shelters for 8.97 ± 1.24 months. Individuals had mild food insecurity due to the earthquakes. Following the earthquake, there was a notable reduction in the consumption of fruits, vegetables, meat, fish, and dairy products (P < .05). In the study area, 35.64% were underweight, 21.76% were stunted, and 17.35% exhibited very low weight for height. Gender, family size, father's employment status, average monthly income, parental education levels, and duration of residence in temporary shelters significantly influenced the body weight of underweight children (P < .05). It shows that in order to ensure food security after a major disaster, socioeconomic conditions should be improved, assistance for adequate and balanced nutrition for children should be increased, and occupancy rates of emergency shelters should be limited
Determination of yield and quality characteristics of safflower cultivars sown in different times as winter and summer crops under Elazığ conditions
No full textGünümüzde iklim değişikliklerinin bir sonucu olarak kuraklık önemli bir sorun halini almaya başlamıştır. Kuraklığa dayanımıyla bilinen aspir bitkisi yağ bitkileri arasında önem arz etmektedir. Bu çalışmada, Elazığ ekolojik koşullarında kışlık ve yazlık olarak farklı ekim zamanlarında ekilen farklı çeşitlerin verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Denemeler Fırat Üniversitesi Tarım ve Hayvancılık Araştırma ve Uygulama Merkezi (TAHAM)'nde yürütülmüştür. Denemeler 2021-2022 ve 2022-2023 yetiştirme sezonlarında kışlık ve yazlık olarak ayrı ayrı yürütülmüştür. Kışlık ekimler 25 Ekim, 10 Kasım ve 25 Kasım tarihlerinde, yazlık ekimler ise 15 Mart, 1 Nisan ve 15 Nisan tarihlerinde yapılmış olup Dinçer, Linas, Olas ve Askon 42 çeşitleri kullanılmıştır. Denemeler tesadüf bloklarında bölünen, bölünmüş parseller deneme düzenine göre kurulmuş olup, ana parseli yıllar, onun alt parselini ekim zamanları ve en alt parselde ise çeşitler yer almıştır. Araştırmada çıkış süresi, metrekaredeki bitki sayısı, kışa dayanım oranı, çiçeklenme süresi, bitki başına düşen taç yaprak verimi, olgunlaşma süresi, bitki boyu, ilk dal yüksekliği, yan dal sayısı, sap çapı, tabla sayısı, tabla çapı, tablada tohum ağırlığı, tablada tohum sayısı, bin tohum ağırlığı, biyolojik verim, hasat indeksi, tohum verimi, yağ oranı, yağ verimi, protein oranı ve yağ asitleri kompozisyonu incelenmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde, kışlık ekimlerde tohum verimi açısından 25 Ekim tarihinde yapılan ekimde tohum veriminin düşük olduğu (64.25 kg/da), buna karşılık 10 Kasım (106.63 kg/da) ve 25 Kasım (98.74 kg/da) tarihlerinde yapılan ekimlerde tohum veriminin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ancak kışlık ve yazlık ekimlerde verim açısından büyük bir fark bulunmaması ve kış soğukları nedeniyle bitki kayıplarının fazla olması yazlık ekimlerin tercih edilmesini gerektirmektedir. Yazlık ekimlerde ise ekim zamanları arasında verim bakımından benzer olup (15 Mart: 90.89 kg/da, 1 Nisan: 100.42 kg/da, 15 Nisan: 93.84 kg/da), kuru şartlarda yetiştiricilik yapılması halinde yağışlardan daha fazla faydalanmak amacıyla erken ekim yapılması önerilmektedir. Çeşit tercihinde; tohum verimi bakımından kışlık ekimlerde Askon 42, yazlık ekimlerde ise Askon 42 veya Dinçer; yağ oranı bakımından hem kışlık hem de yazlık ekimlerde Linas veya Olas; yağ verimi bakımından ise kışlık ekimlerde Linas, yazlık ekimlerde ise Askon 42 çeşitlerinin kullanılması önerilmektedir.Today, drought has become an important problem as a result of climate change. The safflower plant, which is known for its drought resistance, is important among oil crops. This study aimed to investigate the yield and quality characteristics of different safflower cultivars planted at different sowing times as winter and summer under Elazığ ecological conditions. The experiments were conducted at Fırat University Agriculture and Livestock Research and Application Center (TAHAM). The experiments were conducted separately as winter and summer in 2021-2022 and 2022-2023 growing seasons. Winter sowings were made on October 25, November 10 and November 25, and summer sowings were made on March 15, April 1 and April 15, and Dinçer, Linas, Olas and Askon 42 cultivars were used. The experiments were established according to the split-plot experimental design in randomized blocks, with the years in the main plot, sowing times in the sub-plot and cultivars in the bottom plot. In the study, emergence time, number of plants per m2, winter resistance rate, flowering time, petal yield per plant, ripening time, plant height, first branch height, number of lateral branches, stem diameter, number of heads, head diameter, seed weight per head, number of seeds per head, thousand seed weight, biological yield, harvest index, seed yield, oil ratio, oil yield, protein ratio and fatty acid distribution were examined When the findings obtained were examined, it was determined that the seed yield was low (64.25 kg/da) in the winter sowing on October 25, whereas the seed yield was higher in the sowings made on November 10 (106.63 kg/da) and November 25 (98.74 kg/da). However, the fact that there was no significant difference between winter and summer sowings in terms of yield and that plant losses were high due to winter cold requires that summer sowings should be preferred. In summer sowing, yields were similar between sowing times (March 15: 90.89 kg/da, April 1: 100.42 kg/da, April 15: 93.84 kg/da), but if cultivation is carried out under dry conditions, early sowing is recommended in order to benefit more from rainfall. In terms of cultivar preference, it is recommended to use Askon 42 for winter sowing and Askon 42 or Dinçer for summer sowing in terms of seed yield; Linas or Olas for both winter and summer sowing in terms of oil ratio; Linas for winter sowing and Askon 42 for summer sowing in terms of oil yield
Cryogel-Immobilized catalase as a biocatalyst with enhanced stability against microplastics
No full textCatalase is a pivotal antioxidant enzyme that decomposes hydrogen peroxide and reduces oxidative stress. However, its low thermal and operational stability limits applications in challenging environments, particularly those contaminated with emerging pollutants such as polystyrene-based microplastics (PS-MPs). In this study, cryogels composed of Poly(2-hydroxyethyl methacrylate-co-allyl glycidyl ether) [Poly(HEMA-co-AGE)] were synthesized and evaluated as immobilization matrices to enhance catalase stability. Cryogels containing varying AGE concentrations were characterized using FT-IR, SEM, TEM, TGA, and BET analyses. The formulation with 250 µL AGE exhibited optimal physicochemical properties, including improved water retention, increased surface area, and high immobilization capacity (356.3 mg·g−1). Immobilized catalase maintained superior activity under PS-MP-induced stress across a range of concentrations (0–1.0 mg·mL−1), temperatures (4–60 °C), and exposure times (up to 5 h). Kinetic modeling revealed a significant improvement in substrate affinity, with Km decreasing from 54.9 to 17.1 mM, while Vmax decreased moderately. Long-term stability tests showed that immobilized catalase retained ~80% activity after 70 days at 4 °C and 55% after 15 reuse cycles. Desorption studies confirmed the reusability of the cryogel system. These findings suggest that Poly(HEMA-co-AGE) cryogels provide a robust and reusable platform for catalase stabilization, offering potential for applications such as wastewater treatment and biosensing in microplastic-contaminated systems
Investigation of low-speed impact behavior in nano-doped composites
No full textSon yıllarda ileri mühendislik uygulamalarında kullanılan kompozit malzemelerin darbe dayanımını artırmak amacıyla nano takviyeler sıklıkla tercih edilmektedir. Bu çalışmada, nanokil ve bor karbür (B₄C) katkılı hibrit kompozitlerin düşük hızlı darbe davranışları deneysel olarak incelenmiştir. Kullanılan kompozitler; cam ve karbon fiber takviyeli olup, 4 Cam+2 Karbon+4 Cam diziliminde yerleştirilmiş, toplamda 10 tabakalı olarak hazırlanmıştır. Farklı oranlarda (ağırlıkça %0,75, %1,25 ve %1,75) nanokil ve bor karbür içeren kompozit levhalar ile katkısız hibrit levhalar olmak üzere üç farklı hibrit kompozit levhalar ayrı ayrı üretilmiştir. Üretilen levhalar daha sonra 100 mm x 100 mm ölçülerinde kesilerek, düşük hızlı darbe testleri gerçekleştirilmiş. Düşük hızlı darbe testleri 30 J, 50 J ve 70 J enerji aralıklarında gerçekleştirilmiştir. Deney sonucunda elde edilen verilerle, Kuvvet-çökme, kuvvet-zaman, enerji -zaman grafikleri elde edilmiştir. Elde edilen veriler kendi aralarında ve katkısız numuneler ile karşılaştırılmıştır. Aynı zamanda hibrid numunelerin hasar tipleri de elde edilmiştir. Bu deneysel çalışmada; nanokil katkılı, bor karbür katkılı ve katkısız hibrit numunelerde, 30 J, 50 J ve 70 J enerji aralıklarından elde edilen kuvvet değerleri incelendiğinde, en iyi sonuç nanokil katkılı hibrit numunelerden elde edilmiştir. Nanokil oranlarının artmasıyla, her üç darbe aralığında, elde edilen darbe kuvvetlerindeki artış hem katkısız hem de bor karbür katkılı numunelerden elde edilen değerlerden daha yüksek elde edilmiştir. En iyi sonuç 50 J aralığında %1,75 oranına sahip nanokil katkılı hibrit numuneden elde edilmiş olup, aynı enerji aralığında katkısız numuneden elde edilen değere göre %49,93 oranında daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ancak bor karbür katkılı hibrit kompozitlerden elde edilen kuvvet değerlerinin, katkısız numunelerden elde edilen değerlere göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonunda, düşük hızlı darbe yüklemelerine karşı dirençli, daha hafif ve mekanik olarak daha dayanıklı kompozit malzemelerin geliştirilmesinde, uygulama alanlarına göre nanokil ve bor karbür gibi nano katkı maddelerinin kullanılmasında elde edilen değerler benzer alanda yapılacak araştırmalar için bilimsel bir referans niteliği taşımaktadır.In recent years, nanofillers have been widely preferred to enhance the impact resistance of composite materials used in advanced engineering applications. In this study, the low-velocity impact behavior of hybrid composites reinforced with nanoclay and boron carbide (B₄C) was experimentally investigated. The composites used in the study were reinforced with glass and carbon fibers, arranged in a 4 Glass + 2 Carbon + 4 Glass stacking sequence, resulting in a total of 10 layers. Three different types of hybrid composite plates were fabricated: nanoclayreinforced, boron carbide-reinforced, and unreinforced (neat) hybrid composites, each with varying filler contents (0.75 wt%, 1.25 wt%, and 1.75 wt%). The fabricated composite plates were cut into 100 mm × 100 mm specimens, and low-velocity impact tests were conducted. The impact tests were performed at three energy levels: 30 J, 50 J, and 70 J. From the test results, force–displacement, force–time, and energy–time graphs were obtained. The data were compared both among themselves and with those from unreinforced specimens. In addition, the damage types of the hybrid specimens were also determined. In this experimental study, the analysis of the force values obtained from the nanoclayreinforced, boron carbide-reinforced, and unreinforced hybrid specimens under 30 J, 50 J, and 70 J energy levels revealed that the best performance was exhibited by the nanoclay-reinforced hybrid composites. As the nanoclay content increased, the impact force values obtained at all three energy levels were significantly higher compared to those of both the unreinforced and boron carbide-reinforced specimens. The highest performance was observed in the specimen with 1.75 wt% nanoclay under 50 J impact energy, showing a 49.93% increase in force compared to the unreinforced specimen at the same energy level. However, the force values obtained from boron carbide-reinforced hybrid composites were found to be lower than those of the unreinforced specimens. In conclusion, the results of this study provide scientific reference data for the development of lightweight, mechanically enhanced composite materials resistant to low-velocity impacts. The findings highlight the potential of using nanofillers such as nanoclay and boron carbide in accordance with the application requirements
The science of Makki and Madani in Ibn 'Ashūr's tafsīr
No full textMuhammed Tâhir b. 'Âşûr 20. yüzyılda yetişmiş Tunus'un önemli âlimlerden biridir. Gelişiminde Endülüs kökenli bir ailede yetişmiş olmasının ve Zeytûne Üniversitesi'ndeki eğitimi belirleyici olmuştur. Tefsîr, fıkıh ve Arap dili gibi alanlarda uzmanlaşmış; özellikle Kur'ân ilimlerine önemli katkılarda bulunmuş öncü isimlerden biri olarak görülmektedir. Genç yaşta üst düzey ilmî görevlerde bulunmuş hem geleneksel İslami birikimi korumaya hem de eğitimde yenilikçi adımlar atmaya çalışmıştır. Onun bu yönü, klasik ve reformist yaklaşımlar arasında bir denge kurmaya gayret ettiğini göstermektedir. Otuz ciltlik et-Tahrîr ve't-Tenvîr tefsîri, İbn 'Âşûr'un bu birikiminin somut bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmada, İbn 'Âşûr'un hayatı, ilmî kişiliği ve et-Tahrîr ve't-Tenvîr adlı tefsirinde Mekkî-Medenî ilmine yaklaşımı ele alınmıştır. Çalışma giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Girişte araştırmanın amacı, konusu, metodu ve kaynakları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde İbn 'Âşûr'un hayatı, tefsîri ve özellikleri ve tefsîrin mukaddimesi incelenmiştir. İkinci bölümde, Mekkî ve Medenî ilminin tanımı, tarihî gelişimi ve bu konudaki farklı görüşler, klasik ve modern literatür çerçevesinde değerlendirilmiş; bu bağlamda İbn 'Âşûr'un konuya yaklaşımı ayırıcı kriterler (zaman, mekân, muhatap, konu) doğrultusunda analiz edilmiştir. Üçüncü bölümde de İbn 'Âşûr'un tefsîrinde sûrelerin Mekkî ve Medenî sûrelerle ilgili olarak yapmış olduğu değerlendirmeler detaylı olarak incelenmiştir. İbn 'Âşûr'un Mekkî ve Medenî sûre ve âyetlere yaklaşımı ise bu çalışmanın önemli başlıklarından biridir. O, bu ayırımı yaparken yalnızca iniş yeri ve zamanına değil; âyetin hitâp çevresine ve içeriğine de dikkat etmiştir. Bu çok yönlü bakış açısı, klasik tasnîflerin ötesinde daha derinlikli yorumlar yapılabileceğine işaret etmektedir.Muḥammad Ṭāhir b. 'Āshūr is one of Tunisia's most prominent scholars of the 20th century. His upbringing in a family of Andalusian origin and his education at the University of Zaytūna played a decisive role in shaping his intellectual development. He specialized in fields such as tafsīr, fiqh, and the Arabic language, and is regarded as one of the leading figures who made significant contributions to the sciences of the Qur'an. At a young age, he held high-ranking academic positions and sought both to preserve the traditional Islamic heritage and to introduce innovative approaches to education. This dual orientation reflects his effort to strike a balance between classical scholarship and reformist thought. His thirty-volume tafsīr, al-Taḥrīr wa'l-Tanwīr, stands as a concrete manifestation of Ibn 'Āshūr's vast knowledge. This study examines his life, scholarly personality, and approach to Meccan and Medinan knowledge in his tafsīr. It is structured into an introduction, three chapters, and a conclusion. The introduction outlines the purpose, subject, methodology, and sources of the research. The first chapter explores Ibn 'Āshūr's life, his exegetical work, its characteristics, and the introduction to his tafsīr. The second chapter evaluates the definition, historical development, and various perspectives on the science of Meccan and Medinan revelation within the framework of both classical and modern literature. Within this context, Ibn 'Āshūr's approach is analyzed in light of the distinguishing criteria of time, place, audience, and subject matter. The third chapter examines in detail his evaluations of Meccan and Medinan sūrahs in al-Taḥrīr wa'l-Tanwīr. Ibn 'Āshūr's approach to the classification of Meccan and Medinan sūrahs and verses is one of the central topics of this study. In making such distinctions, he considered not only the place and time of revelation, but also the broader context and content of the verses. This multifaceted perspective demonstrates that more nuanced and in-depth interpretations can be made beyond the framework of classical classifications
Phenotypic and genotypic parameter estimations of some production traits of holstein friesian dairy cattle raised in a private enterprise in Diyarbakir province
No full textBu çalışma, Diyarbakır ilinde özel bir işletmede yetiştirilen Siyah Alaca ineklerin süt verim özelliklerini ve bu özellikler üzerine çevresel faktörlerin etkilerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma materyalini, 2022 ve 2023 yıllarına ait 104 baş ineğe ait 186 laktasyon verisi oluşturmuştur. Analizlerde laktasyon süt verimi, 305 günlük süt verimi, laktasyon süresi ve kuruda kalma süresi gibi süt verimi parametreleri değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, Siyah Alaca ırkında laktasyon süt verimi ortalaması 7.830±18,6 kg, 305 günlük süt verimi ortalaması 6.517±12,4 kg, laktasyon süresi ortalaması 341±7,2 gün ve kuruda kalma süresi ortalaması 66±2,9 gün olarak belirlenmiştir. 2022 yılında elde edilen laktasyon süt verimi ortalaması 8.109 kg ile 2023 yılına göre (6.458 kg) anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (P<0,01). Benzer şekilde laktasyon süresi de 2022 yılında daha uzundur. Ancak 305 günlük süt verimi ve kuruda kalma süresi, 2023 yılında daha yüksek değerler göstermiştir. Buzağılama mevsiminin süt verimi parametreleri üzerindeki etkisi istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır. Laktasyon sırasının ise laktasyon süt verimi ve 305 günlük süt verimi üzerine etkisi anlamlı olmamakla birlikte, en yüksek süt verimi 4. laktasyonda gözlenmiştir. Laktasyon devamlılık düzeyi, dört farklı yöntemle hesaplanmış ve özellikle ilk 100 gün süt veriminin toplam laktasyon veriminin önemli bir kısmını oluşturduğu görülmüştür. Süt verim özelliklerine ait kalıtım dereceleri düşük ile orta düzeyde bulunmuş olup, laktasyon süt verimi için 0,12; 305 günlük süt verimi için 0,14; laktasyon süresi ve kuruda kalma süresi için ise 0,02 olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlar, çevresel faktörlerin süt verimi üzerinde genetik faktörlere kıyasla daha büyük etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır.This study was conducted to investigate the milk yield traits of Holstein Friesian cows raised on a private farm in Diyarbakır province and the effects of environmental factors on these traits. The research material consisted of 186 lactation records from 104 cows for the years 2022 and 2023. Key parameters such as lactation milk yield, 305-day milk yield, lactation length, and dry period were analyzed. The results indicated that the average lactation milk yield was 7,830±18.6 kg, 305-day milk yield was 6,517±12.4 kg, lactation length was 341±7.2 days, and dry period was 66±2.9 days. In 2022, the lactation milk yield (8,109 kg) was significantly higher than in 2023 (6,458 kg) (P<0.01). Similarly, the lactation length was longer in 2022, while 305-day milk yield and dry period were higher in 2023. The calving season did not have a statistically significant effect on any of the milk yield parameters. Although lactation order did not show a significant effect, the highest yields were observed in the fourth lactation. The persistence of lactation was evaluated using four methods, and it was found that a substantial portion of total milk yield was produced in the first 100 days, indicating a declining trend in milk yield over time. The heritability estimates for milk yield traits ranged from low to moderate: 0.12 for lactation milk yield, 0.14 for 305-day milk yield, and 0.02 for both lactation length and dry period. These findings suggest that environmental factors play a more prominent role than genetic ones in determining milk production traits, emphasizing the importance of herd management and nutrition strategies in improving productivity
Exploring the effects of curiosity and anxiety on Mathematics teaching efficacy beliefs in primary school teachers
No full textBackround: In the mathematics education literature, there is a limited number of comprehensive studies that examine the dynamic relationship between teacher efficacy beliefs and psychological variables such as curiosity and anxiety within the context of primary education. However, these variables have a wide sphere of influence, extending from instructional quality to student achievement, and they interactively shape teacher behaviors. Therefore, investigating the impact of primary teachers’ mathematical curiosity and teaching anxiety on their beliefs about mathematics teaching efficacy emerges as a necessity for supporting professional development, restructuring teacher education programs more effectively, and contributing to the improvement of mathematics instruction. In line with this need, the present study aims to reveal the relationship between primary school teachers’ beliefs about their mathematics teaching efficacy, their mathematical curiosity, and their mathematics teaching anxiety. Moreover, the study seeks to determine the influence of the psychological variables-curiosity and anxiety-on mathematics teaching efficacy beliefs within the context of mathematics instruction. Method: The research, which was designed according to a cross-sectional research model, was conducted in accordance with the relational survey model, one of the quantitative research approaches. The research focuses on primary school teachers working in primary schools in a medium-sized city in the eastern region of Türkiye in 2024. The sample consists of 893 primary teachers, selected from the population through a disproportionate cluster sampling method. Among the teachers in the study sample, 43.6% were female and 56.4% were male; 65.5% held a bachelor’s degree, while 34.5% had completed graduate education. In terms of professional seniority, 31.9% had 1–5 years of experience, 27.8% had 6–10 years, 14.9% had 11–15 years, 15.6% had 16–20 years, and 9.8% had 21 years or more of teaching experience. Data were collected using four instruments: a “Personal Information Form,” the “Mathematical Curiosity Scale,” the “Primary Teachers’ Mathematics Teaching Anxiety Scale,” and the “Mathematics Teaching Efficacy Belief Scale.” Since the overall Cronbach’s alpha coefficients of the scales used in the study were greater than α >.70, the scale data were considered to be reliable. Since the research data met the normality criteria, inferential statistical methods such as Independent Samples t-Test, One-Way ANOVA, Pearson Correlation, and Multiple Linear Regression Analysis were used. Results: The study revealed significant differences in primary school teachers’ mathematics teaching efficacy beliefs, mathematical curiosity, and mathematics teaching anxiety based on gender, educational background, and professional seniority (p. < 05). Male teachers, those with postgraduate education, and more experienced teachers demonstrated higher levels of efficacy beliefs and curiosity, alongside lower levels of mathematics teaching anxiety. The findings reveal that primary teachers’ beliefs about their mathematics teaching efficacy are significantly related to their mathematical curiosity and teaching anxiety (p <.01;.30 < r <.70). Moreover, the predictors-mathematical curiosity and teaching anxiety-were found to have a significant impact on teaching efficacy beliefs (Corrected R2 =.475; p <.05). Furthermore, the study found that low levels of mathematics teaching anxiety have a positive effect on mathematics teaching efficacy beliefs, which is an unexpected result. Conclusions: In conclusion, it has been determined that emotional states such as curiosity and anxiety are significant predictors of elementary school teachers’ mathematics teaching efficacy beliefs. These results offer important insights for educational stakeholders regarding primary teachers’ beliefs about mathematics teaching efficacy, their mathematical curiosity, and their mathematics teaching anxiety. The results indicate that teachers’ efficacy beliefs are significantly related to, and potentially shaped by, the variables of curiosity and anxiety. Identifying mathematics teaching efficacy beliefs in the context of teacher development and their influence on learning environments can enable targeted support for teachers with low self-efficacy through various teacher training instruments. Moreover, such interventions may help prevent teachers from beginning and ending their lessons with diminished confidence and motivation
His work named Necmeddîn el-Gazzî and el-Kevâkibu's-Sâire
No full textNecmeddîn el-Gazzî 17. yüzyılda Suriye'nin Dımaşk şehrinde yaşamış önemli âlimlerden biridir. Hadis, fıkıh, nahiv, sarf ve biyografi alanında çok sayıda eser kaleme almıştır. Bununla birlikte onun çok sayıda şiiri de bulunmaktadır. el-Gazzî'nin en meşhur eseri hicri 10. yüzyılda yaşamış alimlerin hayatını kaleme aldığı el-Kevâkibu's-Sâire adlı eseridir. Gazzî bu eserinde bin beş yüz elli iki kişinin hayatına yer verirken aynı zamanda hayatını kaleme aldığı kişilerin yaşadığı dönemin sosyal, ilmi ve kültürel hayatına da ayna tutmuştur. Çalışmamız giriş, iki bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Giriş bölümünde Arap edebiyatında biyografik eserlerin ortaya çıkışı, gelişimi ve türleri incelenmektedir. Birinci bölümde Gazzî'nin yaşadığı dönemin siyasi, kültürel ve sosyal durumu ile onun hayatı ve eserleri ele alınmaktadır. İkinci bölümde ise Gazzî'nin biyografi alanında kaleme aldığı el-Kevâkibu's-Sâire adlı eserinin konusu, önemi, amacı, kaynakları ve kaynaklık ettiği eserler ile eserin muhtevası hakkında bilgiler yer almaktadır. Özellikle Gazzî'nin eseri muhtevası bağlamında dönemin ilmi, kültürel ve edebi durumu ortaya konulmaya çalışılmıştır.Najmeddin al-Ghazzi was one of the important scholars who lived in Damascus, Syria in the 17th century. He wrote many works in the fields of hadith, jurisprudence, grammar, grammar and biography. He also has many poems. Ghazzi's most famous work is al-Kawākibu's-Sāira, in which he wrote the lives of scholars who lived in the 10th century of the Hijra. In this work, Ghazzi included the lives of one thousand five hundred and fifty two people, while also reflecting the social, scientific and cultural life of the period in which the people he wrote about lived. Our study consists of an introduction, two sections and a conclusion. The introduction examines the emergence, development and types of biographical works in Arabic literature. The first section examines the political, cultural and social situation of the period in which Ghazzi lived, as well as his life and works. The second section includes information on the subject, importance, purpose, sources and works that he used as sources, and the content of Ghazzi's biographical work, al-Kawaqibu's-Saira. In particular, the scientific, cultural and literary situation of the period has been tried to be revealed in the context of the content of Ghazzi's work
Contributions of the transformation of marbling art into origami art to formal education as a part of extracurricular activities
No full textBu araştırma, ders dışı etkinlikler kapsamında Ebru sanatının Origami sanatına dönüşümünün öğrencilerin formal eğitime yönelik tutumlarına ve bireysel gelişim alanlarına katkılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Geleneksel Türk Sanatı olan Ebru ile Japon kültürüne ait Origami Sanatının disiplinler arası bir yaklaşımla birleştirilerek öğrencilere sunulması yoluyla, sanat eğitiminin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor gelişim üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Araştırma, 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Elazığ Hacı Hulusi Yahyagil Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde öğrenim gören dokuzuncu sınıf erkek öğrencilerden oluşan 79 kişilik bir çalışma grubuyla yürütülmüştür. Araştırmada karma yöntem tercih edilmiş; nicel veri toplama aracı olarak 16 maddelik ön test-son test anketi, nitel veri toplama aracı olarak ise sekiz sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programı ile tanımlayıcı istatistikler ve bağımlı örneklem t-testi kullanılmış; nitel veriler ise içerik analizi yoluyla değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, uygulama öncesine kıyasla öğrencilerin sanatsal etkinliklere olan ilgilerinde, yaratıcılık düzeylerinde, sosyal ilişkilerinde ve el becerilerinde anlamlı düzeyde artışlar gözlemlenmiştir. Ayrıca, Ebru ve Origami sanatlarının öğrencilerin problem çözme becerileri ve gündelik yaşama yönelik farkındalıkları üzerinde de olumlu etkiler yarattığı belirlenmiştir. Görüşme bulguları da bu sonuçları destekler nitelikte olup, öğrencilerin uygulamayı hem eğlenceli hem de öğretici olarak değerlendirdikleri görülmüştür. Elde edilen bulgular doğrultusunda, disiplinler arası sanat uygulamalarının formal eğitime entegre edilmesinin, öğrencilerin çok yönlü gelişimini destekleyen etkili bir yöntem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.This study aims to examine the contributions of transforming the traditional Turkish art of Ebru into Origami within the scope of extracurricular activities, in terms of students' attitudes towards formal education and their individual development. By integrating Ebru, a marbling art rooted in Turkish culture, with Origami, an essential paper-folding art of Japanese tradition, the research explores how interdisciplinary art practices influence students' cognitive, affective, and psychomotor development. The research was conducted with a study group consisting of 79 male ninth-grade students enrolled in Elazığ Hacı Hulusi Yahyagil Anatolian Imam Hatip High School in the 2023–2024 academic year. A mixed method approach was adopted. Quantitative data were collected using a 16-item pre-test and post-test questionnaire, while qualitative data were gathered through a semi-structured interview form consisting of eight open-ended questions. Quantitative data were analyzed using SPSS 22.0 with descriptive statistics and paired sample t-tests, and qualitative data were examined through content analysis. The results indicated a significant increase in students' interest in artistic activities, creativity levels, social relations, and fine motor skills after the application. Furthermore, Ebru and Origami practices contributed positively to students' problem-solving skills and awareness of real-life applications. The findings from the interviews supported the quantitative results, revealing that students found the activity both enjoyable and educational. In conclusion, the study demonstrates that integrating interdisciplinary art practices into formal education through extracurricular programs is an effective approach to support students' holistic development