National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
Message from the president issue 18-2020
No full textสารจากอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ฉบับที่ 18 ปี 202
Long-term characteristic of air pollution in Bangkok
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2563การศึกษาลักษณะมลพิษทางอากาศในพื้นที่ชุมชน (Residential Area) ภายในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) ก๊าซโอโซน (O3) ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) ก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ (NO2) ฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมโครเมตร (PM10) และฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมโครเมตร (PM2.5) อาศัยข้อมูลจากสถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศแบบกึ่งถาวรของกรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จำนวน 10 สถานี ระหว่างปี พ.ศ. 2549 – 2559 โดยศึกษาลักษณะการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่าง ๆ การเปลี่ยนแปลงระยะยาว และลักษณะของมลพิษในแต่ละพื้นที่ ตลอดจนอัตราส่วนความสัมพันธ์ของฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 และ 10 ไมโครเมตร
ลักษณะของมลพิษทางอากาศในพื้นที่กรุงเทพมหานครมีรูปแบบการเปลี่ยนแปลงในรอบวัน รอบสัปดาห์ และรอบปีที่แตกต่างกัน โดยในรอบ 1 วัน ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ มีช่วงเวลาที่มลพิษสูง 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงเช้าและหัวค่ำของวัน ในขณะที่ก๊าซโอโซนนั้น มีช่วงเวลาที่มลพิษเพิ่มสูงขึ้นอย่างชัดเจนในช่วงบ่ายของวัน ในขณะที่ฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมโครเมตรนั้นมีลักษณะที่แตกต่างกันไปตามสถานีตรวจวัด ส่วนการเปลี่ยนแปลงในรอบสัปดาห์ของก๊าซมลพิษต่าง ๆ มักมีค่าสูงในวันธรรมดาและลดต่ำลงในวันเสาร์อาทิตย์ ยกเว้นก๊าซโอโซนที่มีค่าสูงในวันเสาร์อาทิตย์ ทั้งนี้ เนื่องมาจากแหล่งกำเนิดของมลพิษที่แตกต่างกัน ในขณะที่ลักษณะของมลพิษในรอบปี จะมีความแตกต่างกันไปตามชนิดของมลพิษ โดยส่วนมากจะมีค่าสูงในฤดูแล้งและลดลงในฤดูฝน อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาลักษณะของมลพิษต่าง ๆ แยกรายปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 – 2559 พบว่า แนวโน้มของมลพิษแต่ละชนิดนั้นแตกต่างกันออกไป โดยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ ไนโตรเจนไดออกไซด์ และฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมโครเมตร มีแนวโน้มลดลงเป็นส่วนใหญ่ ในขณะที่ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และโอโซน มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ลดลง ไปจนถึงไม่พบการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้นอยู่กับจุดตรวจวัดในระยะเวลา 10 ปีที่ศึกษา โดยภาพรวมมลพิษแต่ละชนิดที่ตรวจวัดได้จากแต่ละสถานีตรวจวัดมีลักษณะที่แตกต่างกัน และจากการเปรียบเทียบลำดับของปริมาณค่าเฉลี่ยมลพิษในแต่ละสถานีตรวจวัด พบว่า มลพิษที่มีค่าสูงต่ำในแต่ละสถานีนั้นมีลำดับที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งอาจจะสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของสิ่งแวดล้อมรอบสถานีตรวจวัดที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาตำแหน่งของสถานีตรวจวัดที่มีค่าเฉลี่ยมลพิษสูงสุดและต่ำสุด 3 อันดับ พบว่า ส่วนใหญ่มลพิษจะมีค่าสูง ณ สถานีตรวจวัดที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางไปจนถึงฝั่งตะวันออกของพื้นที่กรุงเทพมหานคร ยกเว้นก๊าซโอโซน ที่สถานีตรวจวัดบริเวณตอนกลางของพื้นที่มีค่าต่ำกว่าสถานีโดยรอบ
นอกจากนี้ จากการศึกษาลักษณะของฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 และ 10 ไมโครเมตรในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จากสถานีตรวจวัด 3 แห่งที่มีการตรวจวัดฝุ่นละอองทั้ง 2 ประเภท พบว่า อัตราส่วนของฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมโครเมตรต่อ 10 ไมโครเมตร มีค่า 0.6097 ซึ่งเมื่อเทียบกับอัตราส่วนของสถานีตรวจวัดริมถนนจำนวน 2 แห่งที่มีการตรวจวัดฝุ่นละอองทั้ง 2 ประเภท พบว่าอัตราส่วนดังกล่าวมีค่าใกล้เคียงกัน จึงเป็นไปได้ว่าฝุ่นละอองจากสถานีตรวจวัดในพื้นที่ทั่วไปและพื้นที่ริมถนนนี้อาจมาจากแหล่งกำเนิดที่คล้ายคลึงกัน และเมื่อพิจารณาอัตราส่วนความสัมพันธ์ระหว่างฝุ่นละอองทั้ง 2 ประเภท พบว่า อัตราส่วนในฤดูฝนจะมีค่าต่ำกว่าฤดูแล้ง เนื่องมาจากแหล่งกำเนิดและอิทธิพลของปัจจัยทางอุตุนิยมวิทยาThe aim of this study was to examine the characteristics of air pollution in Bangkok, including CO, O3, SO2, NO2, PM10, and PM2.5. The original data was hourly collected from non-roadside (residential) stations in urban areas of Bangkok from the Pollution Control Department (PCD) of Thailand from 2006 to 2016.
The result showed that the hourly, daily, and monthly characteristics of each pollutant had clear patterns. For gaseous, the concentrations of CO, SO2, and NO2 were higher during weekdays and had two peaks in the morning and the evening of the days, while O3 concentrations were higher during weekends and had only one obvious peak in the afternoon. For particulate matters, they were higher during the weekdays, like almost pollutants, but the characteristics in 24 hours vary among the stations. Although there were differences in hourly and daily patterns, all the pollutants had similar seasonal variations. Their concentrations during the dry season were higher than the wet season. However, the long-term characteristics of each pollutant were different. The SO2, NO2, and PM10 show decreasing trends, while trends of CO and O3 were unclear. The results showed that local sources had a role in determining pollution characteristics. There were some relations between the locations and concentration ranking. The study showed that the three highest average concentrations of most pollutants have occurred at the stations which were in the center area and east side of Bangkok. But O3’s was the opposite of others, the three lowest average concentration of O3 has occurred at the center of Bangkok.
The study found that PM2.5 to PM10 ratio in Bangkok’s non-roadside station was 0.6097, similar to the ratio of Bangkok’s roadside station. This probably meant that the sources of urban and rode-side particulate matters were common. Furthermore, the PM2.5 to PM10 ratios in the wet season were always lower than the ratios in the dry season because of the pollutant sources and meteorological factors
Guidelines for the development of consumer protection law on digital content
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2563วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาเพื่อค้นหาและเสนอแนะแนวทางการพัฒนากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเกี่ยวกับเนื้อหาดิจิทัล โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงเอกสาร ศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัล ทั้งกฎหมายไทยที่มีผลใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน กฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศในเชิงกฎหมายเปรียบเทียบ ซึ่งเป็นการศึกษาในประเด็นเรื่อง ความหมายของเนื้อหาดิจิทัลและขอบเขตการคุ้มครองผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัล การคุ้มครองผู้บริโภคก่อนและหลังทำสัญญาจัดส่งเนื้อหาดิจิทัล มาตรฐานของเนื้อหาดิจิทัลและมาตรการเยียวยาผู้บริโภคกรณีเนื้อหาดิจิทัลไม่เป็นไปตามมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด การคุ้มครองผู้บริโภคกรณีผู้ประกอบธุรกิจไม่มีสิทธิจัดส่งเนื้อหาดิจิทัล และกรณีเนื้อหาดิจิทัลทำให้เนื้อหาดิจิทัลอื่นหรืออุปกรณ์ของผู้บริโภคได้รับความเสียหาย และสิทธิเลิกสัญญาอย่างอิสระของผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัล จากการศึกษาพบว่ากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคของประเทศไทยที่มีผลใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันแม้จะมีอยู่หลายฉบับแต่ก็ขาดความเหมาะสม เนื่องจากไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อนำมาใช้บังคับแก่กรณีผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัลโดยเฉพาะจึงอาจก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่ผู้บริโภค
ดังนั้น จึงได้เสนอแนวทางการพัฒนากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเกี่ยวกับเนื้อหาดิจิทัล โดยนำหลักการทางกฎหมายระหว่างประเทศ คือ กฎหมายสหภาพยุโรป และกฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ กฎหมายสหราชอาณาจักรและกฎหมายสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี มาเป็นแนวทางในการพัฒนากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัลขึ้นใช้บังคับในประเทศไทย ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าต้องมีการบัญญัติกฎหมายพิเศษขึ้นมาต่างหากเพื่อคุ้มครองผู้บริโภคเนื้อหาดิจิทัลโดยเฉพาะThis thesis aims is to study to investigate and suggest the guidelines for development of consumer protection laws on digital content by documented methods, study for the consumer protection laws on digital content, including enforcing Thai laws, International Laws and Foreign Law in comparative law perspective. The research is involved of the Definition and the scope of consumer protection on digital content, consumer protection on pre-contract and post-contract for the contract to supply digital content, standard for digital content and consumer remedial threshold in case of supplying digital content that non-conformation of said standard, consumers protection in case of entrepreneur does not have the right to supply digital content and digital content cause damages to other digital content or damages of consumer’s devices issue, right to freely terminate the contract to supply digital content and unfair contract issues of consumers. The result of the research illustrates that the current Thai Consumer protection law in many versions is inappropriate because they have not been specifically constructed applicable to digital content’s consumers which may cause injustice to the consumers.
Accordingly, this thesis is to present the guidelines for development of Consumer Protection laws on digital content by applying international laws, namely EU law and foreign laws, including UK law and German law as a guideline for the development of the Consumer Protection laws on digital content to be enforced in Thailand. The authors suggest that it is necessary to legislate a specific individual law for consumer protection on digital content
The structural equation model of causal factors affecting on royalty perceived tourism attributes destination image, attitude and destination satisfaction of Thai tourist in Amphoe Mae Moh Lampang Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กจ.ม. (การจัดการการท่องเที่ยวและบริการแบบบูรณาการ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2563การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรับรู้องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว ภาพลักษณ์ ทัศนคติ และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีผลต่อความจงรักภักดีต่อการท่องเที่ยวอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง 2) เพื่อพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีจากมุมมองการรับรู้องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว ภาพลักษณ์ ทัศนคติ และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมภาพลักษณ์จากมุมมองการรับรู้ของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีผลต่อความจงรักภักดีในพื้นที่การท่องเที่ยวอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยผสานวิธี (Mixed Methodology) จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 660 ตัวอย่าง ใช้การคัดเลือกตัวอย่างแบบโควต้าคำนึงถึงสัดส่วนองค์ประกอบของประชากร ซึ่งทำการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้เทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (structural Equation Modeling (SEM) และการสัมภาษณ์เชิงลึก (in-depth interviews) จำนวน 14 คน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยส่วนใหญ่มีการรับรู้ต่อองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว ภาพลักษณ์ ทัศนคติ และความพึงพอใจที่มีผลต่อความจงรักภักดีต่อการท่องเที่ยวอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ในระดับค่อนข้างมากถึงอย่างมากในทุกปัจจัย นอกจากนั้น ปัจจัยองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว ปัจจัยด้านทัศนคติต่อแหล่งท่องเที่ยว และปัจจัยส่งผ่านความพึงพอใจต่อแหล่งท่องเที่ยวมีอิทธิพลทางบวกต่อความจงรักภักดี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในขณะที่ปัจจัยภาพลักษณ์การท่องเที่ยวไม่มีอิทธิพลทางบวกต่อความจงรักภักดี ข้อค้นพบสำคัญ พบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียควรมุ่งเน้นการยกระดับขีดความสามารถองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว รวมถึงส่งเสริมกลยุทธ์ทางการตลาดด้วยการศึกษาทัศนคติที่มีผลต่อความรู้สึกนึกคิดของนักท่องเที่ยวชาวไทย นอกจากนี้ต้องคำนึงถึงความเหมาะสมของรูปแบบกิจกรรมและความโดดเด่นด้านภาพลักษณ์ที่มีผลต่อระดับความพึงพอใจ ดังนั้นการนำผลเสนอการพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีของนักท่องเที่ยวจึงสามารถนำไปประยุกต์ต่อการกำหนดนโยบายเชิงการท่องเที่ยวในพื้นที่ต่อไป โดยการศึกษาครั้งนี้ได้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์การท่องเที่ยวอำเภอแม่เมาะ 4 ด้าน ได้แก่ 1) แนวทางการบูรณาการท่องเที่ยวและการสร้างความร่วมมือของภาคีเครือข่าย 2) แนวทางการพัฒนาศักยภาพและยกระดับแหล่งท่องเที่ยวอย่างมีมาตรฐาน 3) แนวทางเพิ่มขีดความสามารถการรองรับของโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวก และ 4) แนวทางส่งเสริมตลาดเฉพาะกลุ่มและส่งเสริมการประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวThe objectives of this study were 1) to examine the extent of Thai tourists’ perception toward tourism attributes, destination Image, attitude and destination satisfaction that have an effect on their destination loyalty in Mae Moh, Lampang province; 2) to develop the causal relationship of determinant factors that have an effect on their destination loyalty based on their perceived tourism attributes, destination Image, attitude and destination satisfaction in Mae Moh, Lampang province, and 3) to study guidelines for promoting destination Image from Thai tourists’ perception toward their destination loyalty in Mae Moh, Lampang province. The study was conducted with mixed methodology. It was quantitively conducted by the questionnaires through 660 respondents by using Quota sampling and considering the proportion of the population which was selected from the Convenience Sampling with confirmatory factor analysis (CFA) and the structural Equation Modeling (SEM) techniques, together with in-depth interviews from 14 key informants The results of the research concluded that most Thai tourists are aware of tourist attractions, its image, attitudes, and satisfaction which affect the loyalty of tourism in Mae Moh District, Lampang Province, are marked a “very high” level in all factors. Moreover, the result found that tourism attributes, attitude, destination satisfaction have positive influence on destination loyalty at statistically significant 0.05. On the other hand, destination image has no influence on destination loyalty. Key findings indicate that the stakeholders should focus on enhancing the capabilities of tourist attractions and adopt marketing promotion strategies by studying the attitudes influencing Thai tourists’ sentiments. Additionally, it is crucial to consider the suitability of the activities and image prominence that possibly influence satisfaction levels. The proposed results of the causal relationship of determinant factors that have an effect on Thai tourists’ destination loyalty can therefore be applied to the policymaking regarding tourism in the areas afterwards. In this study, the following policy suggestions for promoting at Mae Moh, Lampang province are hereby proposed based on 4 components; 1) to integrate tourism development and network collaboration; 2) to promote potential development and upgrade tourist attractions’ standardization; 3) to increase the carrying capacity of infrastructures and facilities, and 4) to provide guidelines for niche markets and promote tourist attractions
Evaluation and development of waste minimization system in Bangkok
No full textThesis (Ph.D. (Environmental Management))--National Institute of Development Administration, 2020This research aimed to evaluate the effectiveness of the waste minimization of the Bangkok Metropolitan Administration (BMA), study relevant factors, and propose an appropriate system of BMA's waste minimization (BMAWM). The data were collected through document research, participatory observation, and interviews with the BMA administrators and officers, and community leaders. Data analysis employed the CIPP-I framework for BMAWM evaluation, SWOT analysis for factor analysis, and Input-Process-Output (I-P-O) model for developing an appropriate system of BMAWM.
The results of the BMAWM evaluation by the CIPP-I framework revealed that: (1) Context: positive issues regarding government and BMA policy and plan, industry and private sectors collaboration, communication technology, Bangkok environment, solid waste's law, and inadequate issues on the people's waste littering behavior, and local politicians; (2) Inputs: inadequate issues in terms of number of personnel, personnel development, budget, communication tools, waste utilization capacity, and organization management; (3) Processes: positive issues regarding monitoring and evaluation, BMAWM guidelines, and inadequate issues on the BMA district action plan, personnel acceptance, law enforcement, public participation promotion, open communication activity, and waste separation collection operation; (4) Products: positive issues in terms of the agencies participation, incresed amount of waste utilization, and accomplishment issues in terms of communities participation in community-based solid waste management, waste separation types and waste composition remaining unchanged, and amount of waste disposal increasing; and (5) Impacts: on environment was high level of carbon dioxide emissions; impact on the economy in terms of collection and disposal cost, renewable resources loss, low collection fee; and positive impacts on society were people's participation, earnings of low-income people, waste collection workers, and recycling businesses.
Internal factors affecting BMAWM consist of concrete plans and strategies, the appropriate administrative structure has the power to set policies, budgets, materials, equipment, personnel, and can issue BMA ordinances, stipulated as an essential policy by the Bangkok governor, clear assignment of responsible personnel, integration all sectors' collaboration, and shared value-creating for BMA officers. External factors consist of concrete government policy, responsibility for waste management of manufacturers, the strength of recycling business, knowledge, and awareness of the population on waste separation and value of waste, public and private participation, communication technology, and waste separation law development.
The appropriate system of BMAWM by the I-P-O model consisting of; Input dimension: create BMA zero-waste committee and BMA district zero-waste committee, support personnel, personnel development, increase communication tools, support budget for the BMA district’s waste minimization management, broadcasting for public awareness, research and develop waste minimization process, and improve vehicles and plants for waste separation collection system. Process Dimension: announce Bangkok's zero-waste agenda, establish a solid waste minimization action plan, promote all sectors' cooperation, promote the community-based solid waste management into the communities and the 14 target groups, complete waste collection services, promote home composting, enforce waste management law conscientiously, monitor and improve enact the guidelines. Output dimension: create KPIs action plan implementation including communities and the 14 target groups solid waste management participation, increase amount of waste utilization, the ratio of waste separation types changed, the waste composition changed, the amount of waste disposal decreased, BMA district waste decreased, and people have the behavior of solid waste reduction and separation
Message from the president issue 5-2020
No full textสารจากอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ฉบับที่ 5 ปี 202
Essays on economic bubbles
No full textThesis (Ph.D. (Economics))--National Institute of Development Administration, 2020The aim of this dissertation is to study the bubbles in the economy. There are two separated studies which are 1) “Testing the bubbles and the crashes of the asset prices: The evidence from the southeast Asian countries.” and 2) “Can government bond replace rational bubbles? The empirical investigation on Singapore and Thailand.” combined in this dissertation.
For the long period of time, many economists try to find the detector for the existense and the crashes of the bubble. However, many of econometric models might distinquish the explosive bubbles from the non-stationary series. In the first study, which is presented in chapter two of this dissertation, the new algorithm known as right-tail augmented Dickey-Fuller test is applied for evaluating the asset prices. By this tool, it can stamp the start and the end date of the bubbles episode. In this study, in many asset prices such as stock indices, gold prices, rubber prices, and the real estate within the southeast Asian countries. The results show that these models can detect the bubble episodes as recorded in history such as the Black Monday stock market crash (1987) and the subprime crisis (2007 – 2008) in some countries, but fails to detect the collapse of the stock market during Asian financial crisis (1997). Not only the econometric point of view, but also macroeconomic theories of bubbles are taken into account for the study. There are some variables such as the real interest rate, real GDP, real consumption, real investment, and capital flow that have a relationship with the bubbles. These macroeconomic variables may have the differnt values during the different state of the economy (with bubble and without bubble). The tests of difference in mean have been performed to recheck the performance of the new algorithm. The results show that the algorithm may not catch well Thailand’s data because it fails to reject null hypothesis and the mean of the macroeconomic variables are the same for the different state of the economy. However, the algorithm may work for Indonesia, Philippines, and Singapore because there are the different of the average value of macroeconomic variables for the different bubble status in the economy.
For the second study, which is presented in chapter three of this dissertation, it aims to test the theoretical policy implication on rational bubbles that the government bonds can be replaced the rational bubbles in the asset market. The study is scoped down to the bubbles in the stock markets and selected Singapore and Thailand as a representative for the investigation. We apply the Fourier transformation technique to construct our own bubble index. Then, we utilize this bubble index to find out the relationship with each country's government bonds. We found the empirical support of the theory in the case of Singapore, but not in the case of Thailand. For the case of Singapore, the credibility in an ability to collect tax and the appropriate yield of government bonds are keys to the effectiveness of such the anti-bubble policy. Moreover, we also found that expansionary fiscal policies empirically accelerate the growth of bubbles
การสื่อสารเพื่อเสริมพลังท้องถิ่นนิยมผ่านรายการกิ๊กดู๋สงครามเพลงเงินล้าน
No full textThesis (Ph.D. (Communication Arts and Innovation))--National Institute of Development Administration, 2020This study has the objective to examine nationalism and localism in the KikDuu Singing Contest through the program production process. The goal is to study localism awareness among the audiences of the KikDuu Singing Contest. The researcher analyzed 28 tapes using the seven components to examine nationalism and localism in the program content. In addition, in-depth interviews were conducted with eight key informants of whom are program producers and thirty five audiences.
The research revealed nationalism and localism in the KikDuu Singing Contest. Nationalism is more apparent than localism. There appears to be combination of both in the two segments of the program. Thus, it could be said that there is a negotiation and adaptation between nationalism and localism in order to attract audiences. This attempt at making the program interesting is comparable to spicing up the content. There is no fixed formula for success. The combination of nationalism and localism vary in proportion but the combined result is an equal ratio that creates a perfect blend. The producers have created a space in the game show to allow the local community to have a space to express their identity. This results in the collaboration within the local community that leads to the success for both the program and the locals.
Local participation is included at three levels. The pre-production is the most distinctive stage because the program producers visit the local community. They contact the local administrative office and provinces all over the country in order to collect information and invite the people to participate in the program content. The people in the community are encouraged to select singers to represent their province. This makes the program different from other singing contests. In addition, during the filming, the program producers allow the fans to be part of the program. They are encouraged to cheer, talk, and dance to show their support for the contestant. Finally, in the post-production stage, the program would follow up with the province that has won the prize money to see the development in the local community, which is the program’s objective.
Localism awareness in the KikDuu Singing Contest revealed that audiences in the studio, who had direct participation with the program, exhibited strong sings of localism. They felt engaged with the contestants, who were from their hometown. The audiences at home, who had media mediated participation, expressed less localism. However, both groups accurately decoded the localism as intended by the source in the encoding process.
The research has proven that globalization and national does not absorb the local identity causing it to disappear. Rather, the local could negotiate and adapt to suit the changing social context. In addition, the local community nationwide could be empowered. The researcher views the local, global, and national as two sides of the same coin. They are entwined and cannot be separated, working together to achieve the same goal. Both parties empower and collaborate with each other. The KikDuu Singing Contest revived localism. Thus, the national has not caused the local to disappear. In fact, it has helped to shine the light on it making its identity even more distinctive. This phenomenon has no fixed formula for success. The use of capitalism and economics as the driver of local empowerment in all provinces throughout Thailand, is not always necessary because each local community may have their own strength that drives them forward.
An adaptive multi-level sequential floating feature selection
No full textThesis (Ph.D. (Computer Science and Information Systems))--National Institute of Development Administration, 2020Dealing with a large amount of available data becomes a major challenge in data mining and machine learning. Feature selection is a significant preprocessing step for selecting the most informative features by removing irrelevant and redundant features, especially for large datasets. These selected features play an important role in information searching and enhancing the performance of machine learning models such as classification and prediction. There have been several strategies proposed in the past few decades. In this dissertation, we propose a new technique called An Adaptive Multi-level Sequential Floating Feature Selection (AMFFS). AMFFS consists of three proposed algorithms, which are One Level Forward Inclusion (OLFI), One-level Forward Multi-level Backward Selection (OFMB) and Multi-level Forward Inclusion (MLFI). Our proposed methods are considered to be deterministic algorithms related to sequential feature selection under the supervised learning model. The OFMB algorithm consists of two parts. The first part aims to create preliminarily selected subsets. These subsets have similar performance to the Improved Forward Floating Selection (IFFS). This part contains the same procedure as the OLFI algorithm. The second part provides an improvement on the previous result using the multi-level backward searching technique. The idea is to apply an improved step during the feature addition and the adaptive search method on the backtracking step. However, we need to limit the level of backwards-searching to maintain lower execution time by introducing an adaptive variable called the generalization limit. The MLFI algorithm also consists of two parts. The first part aims to search for the maximum classification accuracy by applying the multi-level forward-searching technique. The second part provides an improvement on the previous result by replacing the week feature technique. The idea is to apply an adaptive multi-level forward search method with the replacement step during the feature addition without any backtracking search. Similar to OFMB, we also need to limit the level of forward-searching by the generalization limit. In the experiments, we applied KNN, Naive Bayes, and Decision Tree for our criterion functions. We tested our algorithms on fourteen standard UCI datasets and compared their classification accuracy with other popular methods. Our proposed algorithms showed better results than the other sequential feature selection techniques for the majority of the tested datasets. The OFMB and MLFI algorithms spend more computational time than the other methods due to the complexity of the program
Human resource management practice model of Suvarnabhumi Airport, Thailand
No full textThesis (Ph.D. (Integrated Tourism and Hospitality Management))--National Institute of Development Administration, 2020This research study proposes a model for the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport, Thailand and has five objectives: 1) to synthesize the process of human resources management practices of Taiwan Taoyuan International Airport, which is one of the world’s best ranking airports and recipient of the Worldwide Best Airport Staff in the World and Best Airport in Asia awards; 2) to evaluate the efficiency of the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport; 3) to evaluate the effectiveness of the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport; 4) to study factors influencing the efficiency and effectiveness of the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport; and 5) to suggest improvements to the human resources management practices model of Suvarnabhumi Airport.
A literature review was carried out to provide a general overview of the Taiwan Taoyuan International Airport and Suvarnabhumi Airport by focusing on the fifteen Steps of human resources management practices, along with the efficiencies and effectiveness of these practices. Furthermore, the research will also shed light on the five factors influencing the effectiveness of human resource management practices, which were extracted from the research findings, to propose a model for the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport.
The study employed mixed research methodologies. A survey questionnaire was used to gather data on the levels of efficiency and effectiveness of human resources management practices, and the factors influencing the efficiency and effectiveness of human resources management practices from 400 airport staffs of Suvarnabhumi Airport. Meanwhile, semi-structured interviews were carried out to gather rich data from a total of 10 employees consisting of the managerial and staff levels of Suvarnabhumi Airport, along with a total of 12 employees consisting of the managerial and staff level employees of Taiwan Taoyuan International Airport. Descriptive and inferential statistics (exploratory factor analysis and multi-linear regression analysis) were applied to analyze the quantitative data, while content analysis was employed to extract the findings from the semi-structured interviews.
The research found that Suvarnabhumi Airport’s internal human resources management process has not yet obtained the level of efficiency and effectiveness that an airport of this caliber would be expected to possess. In addition, it was found that all five factors consisting of 1) Organizational Factors, 2) Economic & Environmental Factors, 3) Technological Factors, 4) Sociocultural Factors, 5) Legal and Regulation Factors, have an effect on the efficiency and effectiveness of the human resources management practices of Suvarnabhumi Airport.
Regardless, the research identified the 15 steps which make up the human resources management practices model of Suvarnabhumi: 1) recruitment, 2) selection, 3) reference and background check, 4) medical evaluation, 5) contract signing / compensation and incentive, 6) orientation, 7) job training and development, 8) performance evaluation/ performance appraisal, 9) probation / career plan and development, 10) job training & coaching, 11) individual development plan (IDP), 12) key performance index (KPI), 13) retention, 14) promotion, and 15) resignation